ဟဲရှီရှိ ဟိုမိသားစုနေအိမ်

ယွီခေတ် ၁၃၂၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၅ ရက်၊ တုံလင်ခရိုင်

ပြီးခဲ့သည့်နှစ် ရက္ခသပွဲတော်၏ နတ်ဆိုးတို့၏ အကြမ်းဖက်မှုသည် တုံလင်ခရိုင်တွင် မဖျောက်ဖျက်နိုင်သော ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ခရိုင်မြို့၏ လူဦးရေသည် နှစ်သန်းနီးပါးမှ လေးသိန်းကျော်သာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဘိုင်ယဲခရိုင်တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်မရှင်ကျန်ခဲ့ဘဲ ယုလင်ခရိုင်သည်လည်း ထိုက်သင့်သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီး ကျောက်ယန်ခရိုင်တစ်ခုတည်းသာ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုသည် မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း သက်သာပျောက်ကင်းသွားသော အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဒဏ်ရာများကဲ့သို့ တုံလင်ခရိုင်သည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ အုပ်ချုပ်မှု တစ်နှစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

လူဦးရေသည် ယခင်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း မရှိသေးသော်လည်း မြို့၏ အဆောက်အအုံများသည် ထူထပ်စွာ စီတန်းလျက်ရှိသည်။ ဆိုင်များနှင့် နေအိမ်များတွင် အသက်ဝင်မှုလက္ခဏာများ ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများ ပိုမိုများပြားလာသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ဟဲတုံရှိ ပဋိပက္ခသည် ကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ယန်၊ လုံရှန်နှင့် ယန်ပင်ခရိုင်များမှ မြို့သူမြို့သားများနှင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များစွာသည် မိသားစုများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာကြသောကြောင့် တုံလင်ရှိ လူဦးရေတိုးပွားမှုကို အရှိန်မြှင့်စေခဲ့သည်။

"ယွင်ယဲ့၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဟဲရှီစီရင်စုတွေမှာ ခရိုင်ဝန်နဲ့ ဒုတိယခရိုင်ဝန်တွေ မခန့်ဘဲ လည်ပတ်တယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ တုံလင်လည်း အတူတူဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ တုံလင်က ရှင့်နန်စီရင်စုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ ဒီအပေါ်မှာ ဘာမှ မကန့်ကွက်ဘူးလား"

တုံလင်သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားနေအိမ်တော်တွင် စစ်သားများနှင့် သင့်လျော်သော အနီရောင်သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်နှစ်ဦးသည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ဦးက စူးစမ်းလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် အပြင်ကိုကြည့်ကာ သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အပေါင်းအဖော်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှင်နန်စီရင်စုရဲ့ စီရင်ခံ ပန်ယွီဟိုဟာ လက်ရှိမှာ မာစတာ ဖန်ယင်နဲ့ ဟဲတုံမှာ စစ်ဖြစ်နေတယ်။ သူ ဒီနေရာကို စိုးရိမ်ဖို့ အချိန်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူလုပ်ချင်ရင်တောင် ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို မာစတာ ဖန်ယင်က ချခဲ့တာ။ သူ မာစတာကို ဆန့်ကျင်ရဲမှာလား"

ပြောပြီးနောက် ချန်ယွင်ယဲ့သည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ရှန်ရှင်းနေအိမ်တော်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းသို့ ပြတင်းပေါက်မှ ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည် "ဒါ့အပြင် ဟဲရှီစီရင်စုကို တည်ထောင်တာက အခု အများသိတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုပါ။ တုံလင်ကို ခွဲထုတ်ပြီး ဝမ်ယန်၊ လုံရှန်နဲ့ ယန်ပင်တို့နဲ့ ပေါင်းပြီး ဟဲရှီစီရင်သစ်ကို ဖွဲ့စည်းမှာ သေချာပါတယ်။ စီရင်ခံက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုအကြီးအကဲ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုအကြီးအကဲဟာ ပန်ယွီဟိုနဲ့ တန်းတူဖြစ်သွားမှာမို့ သူ ဘာလို့ မာစတာကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်ကို စော်ကားတဲ့ အန္တရာယ်ကို ယူမှာလဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်သည် ချန်မျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်သွားကာ ရှန်ရှင်းနေအိမ်တော်၏ ဘယ်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ကြီးမားသော အိမ်ကြီးတစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အမြင်မှနေ၍ အိမ်ကြီး၏ အတိအကျ အရွယ်အစားကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသော်လည်း သုံးမီတာမှ လေးမီတာအထိ မြင့်သော အဓိကတံခါးကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် သူ့အား မနာလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

တံခါးသည် တောက်ပသော စိန္ဒကျော်ရောင်ဖြစ်ပြီး နဂါးများနှင့် ဖီးနစ်များ ထွင်းထုထားကာ ရွှေ၊ ငွေ၊ ပုလဲနှင့် ကျောက်စိမ်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ တံခါးနှစ်ဖက်တွင် လူသုံးဦး ဖက်နိုင်လောက်သော အထူရှိသည့် ရွှေရောင်တိုင်နှစ်ခုသည် မီတာဆယ်ကျော်အထိ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသည်။ သာမန်လူများက ထိုတိုင်များသည် ရွှေရောင်ဆေးသုတ်ထားသည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း မျက်စိပါးနပ်သူများက ထိုတိုင်များသည် စစ်စစ် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို သိနိုင်သည်။

တိုင်နှစ်ခု၏ စုစုပေါင်းအလေးချိန်သည် ကီလိုဂရမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ ထိုအလွန်ကြီးမားသော နေအိမ်၏ အဝင်ဝရှိ တိုင်နှစ်ခု၏ တန်ဖိုးသည် ရွှေတဆယ့်သိန်းနှင့် ညီမျှသည်။ အတွင်း၌ မည်မျှရှားပါးသော ရတနာများ ရှိမည်ကိုသာ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

"ဟဲရှီ ဟိုအိမ်တော်" ဟိုသော စာလုံးများသည် နေအိမ်အပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်နေပြီး လမ်းသွားလမ်းလာအားလုံး၏ အကြည့်ကို ဖမ်းစားကာ ရပ်တန့်၍ ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်စေသည်။ ထိုစာလုံးလေးလုံးကို ကြည့်ရှုသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် လေးစားမှု အရိပ်အယောင်များ မလွဲမသွေ ပေါ်လာသည်။

ကြီးမားသော တံခါးတစ်ဖက်စီတွင် အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသန်မာသော စစ်သားငါးဦးစီသည် အနက်ရောင်သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ လမ်းသွားလမ်းလာများထဲတွင် အတော်အသင့် အင်အားရှိသော လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူအချို့လည်း ပါဝင်ပြီး သူတို့သည် တံခါးကို ကြိုတင်၍ပင် အံ့ဩနေကြသည်။ စစ်သားများအကြား အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည်ပင် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်တွင် ရှိသည်ကို သိသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဆင့်ခုနစ်အထက် စစ်သည်များသည် မည်သည့် တတိယတန်းစား အင်အားစု၏ အဓိကကျောရိုးအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သော်လည်း ဟိုမျိုးနွယ်တွင် သူတို့သည် တံခါးစောင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်...

"ဟိုတံခါးစောင့်တွေက ကျောက်ယန်တပ်မတော်ရဲ့ စစ်သားတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းနဲ့ စိတ်ဓာတ်က အတော်လေး ကောင်းပေမယ့် ငါတို့နဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေကို လျစ်လျူရှုထားရင်တောင် တကယ်တိုက်ပွဲမှာဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အနီရောင်မီးတောက်တပ်မတော်က သူတို့အရေအတွက်ရဲ့ ဆယ်ဆနဲ့တောင် အသာစီးရနိုင်တယ်" ဟု တစ်ဦးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။

ချန်ယွင်ယဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေသည် "ကျောက်ယန်တပ်မတော်မှာ ငါတို့ထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ရုံတင်မကဘူး၊ သူတို့ဟာ ကြည်နီရောင်မီးတောက် စစ်ရေးကျင့်စဉ်ကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အနီရောင်မီးတောက်တပ်မတော်မှာ လူသုံးထောင်ကျော်ပဲ ရှိပေမယ့် ငါတို့က သူတို့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ညီလေး ဒင် သတိထားပါ။ ကျောက်ယန်နဲ့ အနီရောင်မီးတောက်ရဲ့ အင်အားအချိုးအစားက နောက်ဆုံးမှာ အရေးမပါဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ"

"ဟုတ်တာပေါ့"

ဒင်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် အသံနိမ့်ဖြင့် "ယွင်ယဲ့၊ လွန်ခဲ့တဲ့လက တပ်မှူးက မင်းကို ယွမ်ဂန်ပုတီးငါးလုံး ပေးခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါ ဘိုင်ယဲခရိုင်ကို ပြန်တဲ့အခါ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက တိုးတက်ဖို့ နီးနေလောက်ပြီ မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘိုင်ယဲစစ်စခန်းကို ပြန်ရောက်ရင် ငါ သေချာပေါက် တိုးတက်လိမ့်မယ်"

ချန်ယွင်ယဲ့၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ဒင်ချန်၏ မျက်နှာတွင် မနာလိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။

"ဂန်ချီအဆင့်ကို တိုးတက်သွားတာနဲ့ မင်း တပ်စုခေါင်းဆောင်ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရလိမ့်မယ်။ တပ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လစာတစ်ခုတည်းနဲ့ တစ်လကို ငွေတဆယ့်ငါးရာ၊ ဂန်ချီဆေးလုံး သုံးလုံးအပြင် မျိုးနွယ်ရဲ့ လက်နက်တိုက်ကနေ တတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာနှစ်ခုနဲ့ ဒုတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခွင့်ရမယ်."

ချန်ယွင်ယဲ့သည် ဤအကျိုးခံစားခွင့်များကို ကြိုတင်သိရှိထားသော်လည်း ယင်းတို့ကို ထပ်မံကြားရသောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရမှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ငွေတဆယ့်ငါးရာကို အသာထားနိုင်သော်လည်း ဂန်ချီဆေးလုံး သုံးလုံးနှင့် ကိုယ်ခံပညာများ၊ အထူးသဖြင့် ဒုတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုက သူ့မျက်လုံးများကို တကယ်ပင် တောက်ပစေခဲ့သည်။

သူနှင့် သူ၏အစ်မ ချန်ယွင်တီတို့သည် အလွန်မြင့်မားသော သို့မဟုတ် အလွန်နိမ့်သော နောက်ခံမှ မဟုတ်ပေ။ လုံရှန်ချန်မိသားစုသည် တတိယတန်းစား မျိုးနွယ်စုငယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့၏ဖခင်သည်လည်း ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာလောက၏ ကိုယ်ခံပညာများနှင့် နတ်ဆေးများကို အနည်းငယ် ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဒုတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာ၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းစွာ နားလည်ကြသည်။ ချန်မိသားစု မပျက်စီးမီတွင် အနည်းငယ်သာ အဆင့်မီသော ကိုယ်ခံပညာသုံးခုသာ ရှိခဲ့ပြီး ချန်ယွင်ယဲ့သည် ဒုတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော် မကြာမီ သူသည် ဒုတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်နိုင်တော့မည်။

သူသာ ဂန်ချီအဆင့်သို့ တိုးတက်နိုင်လျှင် အနီရောင်မီးတောက်တပ်မတော်တွင် တပ်စုခေါင်းဆောင်ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းသည် လုံးဝ မခက်ခဲပေ။