မိသားစု၏နောက်ခံ

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယအစ်ကို၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီနော်။"

ဟိုအိမ်တော်၏ အဝင်ဝတွင် ဟိုယုရှောင်သည် မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တံခါးနှစ်ဖက်ရှိ ရွှေရောင်တိုင်များကို ကြည့်နေစဉ် ညင်သာသော အသံတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟိုယုလင်သည် အိမ်တော်မှ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာက ခဏတာ မှိန်းသွားသည်။

ပြောရလျှင် တုံလင်နှင့် ဟဲတုံကို ခရိုင်နှစ်ခုနှင့် ထုံထျန်မြစ်သာ ခြားထားသော်လည်း သူနှင့် ဟိုယုချန်တို့သည် လွန်ခဲ့သောနှစ် ရက္ခိုသပွဲတော်ကတည်းက ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ ယနေ့အထိ သူတို့ တုံလင်သို့ ပြန်ရောက်သည်မှာ အပြည့်အဝ နှစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။

ဟိုယုကျယ်နှင့် ဟိုယုတွမ်တို့သည် သူ့နှင့်အတူ ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ သွားခဲ့ကြပြီး ဟိုယုလင်တစ်ဦးတည်းသာ တုံလင်တွင် အမြဲတမ်း တပ်စွဲထားခဲ့သည်။ သဘာဝကျကျ နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် သူမကို တွေ့မြင်ရသောကြောင့် သူက အနည်းငယ် မှိန်းသွားသည်။

"တတိယနှမ၊ ဒီနှစ်နှစ်က မင်းအတွက် ခက်ခဲခဲ့တယ်"

ဟိုယုရှောင်က သူမကို ချစ်စနိုးဖြင့် ခေါ်သည်ကို ကြားသောအခါ၊ သူတို့ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်မြန်လက်မြန်နှင့် တက်ကြွသော ဟိုယုလင်သည် ရှားပါးစွာ ရှက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်ကို ပြသခဲ့သည်။

"အိမ်တော်ထဲမှာ စကားပြောကြရအောင်။"

ဟိုယုရှောင်သည် မြင်းပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး နောက်တွင် ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုကျယ်နှင့် ဟိုယုတွမ်တို့ အနီးကပ်လိုက်ပါလာသည်။ အဖွဲ့သည် အိမ်တော်ထဲသို့ အလျင်အမြန်ဝင်သွားသည်။

ယနေ့တွင် ဟိုမျိုးနွယ်သည် ခရိုင်လေးခုနှင့် စီရင်စု ၁၅ ခုကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူတို့သည် ဤနေရာများတွင် ကိစ္စရပ်များကို မကြာခဏ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဒေသဆိုင်ရာ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနရုံးများနှင့် ယာမင်များကို ဟိုအိမ်တော်၏ အဆောက်အအုံများအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း သူတို့အနက် အခမ်းနားဆုံးနှင့် ထင်ရှားဆုံးမှာ တုံလင်စီရင်စုမြို့တွင် ဖြစ်သည်။

ဟိုမျိုးနွယ်သည် ကျောက်ယန်တွင် ထင်ရှားလာခဲ့ပြီး သူတို့၏ တိုးတက်မှုသည် တုံလင်တွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤစီရင်စုမြို့သည် ဟိုမျိုးနွယ်အတွက် ထူးခြားသော အရေးပါမှုရှိသည်။ ထို့အပြင် ဟဲတုံရှိ စစ်မြေပြင်နှင့် ဝေးကွာသောကြောင့် အကောင်းဆုံး လုံခြုံရေးကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုယုလင်သည် ဤနေအိမ်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် အလွန်အမင်း စဉ်းစားခဲ့သည်။

နေအိမ်သည် မူလအကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနနှင့် စီရင်စုဝန်ရုံးတို့ကို ပေါင်းစည်း၍ စီရင်စုမြို့၏ အကြီးဆုံးနှင့် အလယ်ဗဟိုအကျဆုံး ဧရိယာ၊ အရွယ်အစားအားဖြင့် သုံးစတုရန်းမိုင်ခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ ဗိသုကာပုံစံသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်ရှိ ဟိုအိမ်တော်များ၏ စံနှုန်းကို အခြေခံထားပြီး အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်၊ မြောက်နှင့် အလယ်တို့တွင် ဗိသုကာအစုအဝေးငါးခုပါဝင်ကာ အသီးသီး စတုတ္ထ၊ တတိယ၊ ဒုတိယနှင့် ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲများ၏ အအေးဓား၊ ပျော်ရွှင်သော အစည်းအဝေး၊ ဆွေယန်၊ ယာရှန်ဥယျာဉ်များနှင့် ဟိုယုရှောင်၏ အလယ်ဗဟိုနေအိမ်နှင့် အဓိကခန်းမတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

ဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲသို့ ပထမဆုံးဝင်လာသည်မှာ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသော ပန်းအစုအဝေးများနှင့် ခမ်းနားသော တန်ဆာများအပြည့်ပါသော တန်ဆာဆင်ထားသော အဆောက်အအုံများဖြစ်ပြီး အတုပြုလုပ်ထားသော တောင်များပင် ဒဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိသည်။ နေအိမ်အတွက် ငွေကြေးများစွာ သုံးစွဲထားရုံသာမက စိတ်ကူးများစွာလည်း ထည့်သွင်းထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် ရှေ့သို့တိုးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏အကြည့်သည် အိမ်တော်အတွင်းရှိ ရှုခင်းများကို လုံးဝ မကြည့်ရှုခဲ့ပေ။ သူ၏စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် အိမ်တော်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များအပေါ်တွင်သာ အာရုံစူးစိုက်ထားသည်။

ဤကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် အနည်းဆုံး ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်း အဆင့်ဆယ်ကို ရောက်ရှိထားပြီး ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်လည်း လှည့်ပတ်သွားလာနေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်အချို့ရှိသော်လည်း ဟိုယုလင်ကို မေးမြန်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါတွေက ပုံမှန် ဒီမှာ တာဝန်ကျတဲ့ အစောင့်တွေပါ။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်က ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အရွယ်အစားလည်း ကြီးထွားလာတော့ သာမန်လူဆိုးတွေ ဝင်ဖို့ မဝံ့ရဲတော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အရာရာကို စွန့်စားရဲတဲ့ လူမိုက်တချို့တော့ ရှိနေသေးတယ်။"

"သြဂုတ်လမှာ ဂန်ချီအဆင့်ရှိ လူဆိုးသုံးယောက်ဟာ ရှင့်နန်စီရင်စုထဲကို ခိုးဝင်ပြီး နတ်ဆေးတွေကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သူတို့ကို ဖမ်းဖို့ အတော်အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရပြီး အဲဒီအချိန်ကစပြီး အိမ်တော်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လုံခြုံရေး ပိုတင်းကျပ်ထားတယ်။"

ဟိုယုရှောင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မိသားစု၏ အင်အားသည် တိုးပွားလာခဲ့ပြီး သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် သူတို့၏ အင်အားကို ပြသသော်လည်း အဝင်ဝရှိ ရွှေရောင်တိုင်နှစ်ခုကဲ့သို့ အခြားသူများ၏ လောဘမျက်လုံးများကို သဘာဝကျကျ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ သာမန်လူများက သူကို ဟိုမျိုးနွယ်၏ ကြွယ်ဝမှု၏ လက္ခဏာအဖြစ် မြင်ကောင်းမြင်နိုင်သော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများအတွက်မူ သူသည် အတွင်း၌ အလွန်ကြီးမားသော ကြွယ်ဝမှုကို ဆိုလိုပြီး သူတို့အား လာရောက်စူးစမ်းရန် ဆွဲဆောင်နေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆေးဝါးဌာနသည် တိုလင်ဟိုအိမ်တော်တွင်လည်း တည်ရှိသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်သည် ယခုအခါ တတိယတန်းစား နတ်ဆေးများ ထုတ်လုပ်ရာတွင် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးနိုင်ပြီး သူတို့ကိုပင် ရောင်းချနိုင်သည်။ အသုံးအများဆုံး တတိယတန်းစား နတ်ဆေးသည် တရာသုံးရာထက် မနည်းသော တန်ဖိုးရှိပြီး အလုံးနှစ်ဆယ်ပါသော ရိုးရှင်းသော ပုလင်းတစ်လုံးသည် ခြောက်ထောင်တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။ ပုလင်းတစ်လုံး ခိုးယူလိုက်ရုံဖြင့် ချမ်းသာသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဟဲရှီခရိုင်လေးခုတွင် နတ်ဆေးအများဆုံး ထုတ်လုပ်သူဖြစ်သော ဟိုအိမ်တော်၏ လျှို့ဝှက်ဆေးဝါးဌာနသည် ပြင်ပလူများ၏ အလွန်တပ်မက်ခြင်းကို ခံရသည်။ ပုံမှန်ရက်များတွင်ပင် သူခိုးများစွာ ရှိနိုင်သောကြောင့် ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်မှာ မထူးဆန်းပေ။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်အယောက်သုံးဆယ်ကျော်ကို အစောင့်အဖြစ် ထားရှိခြင်းဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်၏ ဇိမ်ခံစီစဉ်မှုသည် ဟိုယုရှောင်အား အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်စေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ကျောက်ယန်တွင် ဂန်ချီအဆင့်သို့ တိုးတက်ရန် ယွမ်ဂန်ပုတီးများ ဝယ်ယူရန် ထျန်လင်ခရိုင်သို့ အသက်စွန့်၍ သွားခဲ့ပြီး တောင်ဓားဂိုဏ်းနှင့် ထျန်တင်းဂိုဏ်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ပုံကို သူမှတ်မိသည်။ အပြောင်းအလဲများစွာပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် တိုးတက်မှုရရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဟိုမျိုးနွယ်သည် ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်များကိုပင် အစောင့်အဖြစ် အသုံးပြုနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ဟဲတုံတွင် ရှိနေခဲ့သောကြောင့် မိသားစုနှင့်ပတ်သက်သည့် နောက်ဆုံးရသတင်းမှာ ပြီးခဲ့သည့် ဧပြီလတွင် ဟိုယုတွမ်က သူ့ကို လာတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ခြောက်လသာရှိသေးသော်လည်း မိသားစုသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ လျင်မြန်သောအရှိန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသော်လည်း သူ့အတွက်မူ အနည်းငယ် လက်တွေ့မကျသလို ခံစားရသည်။

မိသားစု၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ပို၍သိချင်လာသောကြောင့် သူသည် နောက်မှ လိုက်လာသော လူလေးဦးကို အိမ်တော်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မကြာမီ အဓိကခန်းမသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အဓိကနေရာသို့ တိုက်ရိုက်သွားထိုင်ပြီး ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဟိုယုတွမ်ကို ကြည့်ကာ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ် ဟဲတုံမှာ ငါတို့ စာတွေနဲ့ပဲ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အခု ငါ နောက်ဆုံး ပြန်ရောက်လာတော့ ပဉ္စမမြောက်၊ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အလုံးစုံ အခြေအနေကို ပြောပြပါဦး" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤမေးခွန်းကို မေးပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် သူတစ်ယောက်တည်းသာမက ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုလင်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့အားလုံးသည်လည်း ပဉ္စမမြောက်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဟိုယုချန်သည် ဟိုယုရှောင်ကဲ့သို့ ဟဲတုံတွင် ရှိနေသောကြောင့် အဆင်ပြေနေသေးသည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ဟဲရှီ၏ ဤဘက်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေကို ကောင်းစွာ သိကျွမ်းသင့်သော ဟိုယုလင်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့အတွက်မူ မမျှော်လင့်ထားပေ။