မီမင်

ပန်းပေါင်းတစ်ရာနန်းတော်၏ အဖြစ်အပျက်က နေဝင်ချိန်တွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။

နန်းတော်ထဲမှ ပန်းပွင့်တစ်ရာက လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အိမ်မက်အသစ်အတွက် ခရီးရှည်ကြီးကို စတင်လိုက်ကြသည်။

မြေခွေးမိန်းမပျိုလေးသည်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူက ကုန်းစွန်းချင်းမူ၏ တပည့်ဖြစ်လာပြီး မိုးကြိုးအပြစ်ပေးနန်းတော်၏ တုံကင်ကို ရရှိသွားသည်။ ထို့ပြင် သူက အနာဂတ် ပန်းပေါင်းတစ်ရာနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်လည်း ဖြစ်သည်။

ထိုသရုပ်နှစ်ခုကြောင့် မြေခွေးမိန်းမပျိုလေး၏ ရည်ရွယ်ချက်က အနည်းနှင့်အများ ပြီးမြောက်သွားသည်။

ဂျူနီယာမိုးသောက်ခန်းမထဲမှာ ဆက်နေခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှု ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရွှီချင်းက သူတို့ကို မငြင်းဆန်သရွေ့ ဤနေရာသို့ ဝင်ထွက်နိုင်ကြသည်။ ထို့ပြင် သခင်လေးက မိန်းမလိုက်စားသူဖြစ်ကြောင်း အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲမှ လူတိုင်းက သိထားကြသည်။

ထိုသို့အခြေအနေအောက်မှာ ဝိညာဉ်ဖီးနစ်နတ်သမီးက ရွေးချယ်စရာမရှိသည့်အဆုံး သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို လှုပ်ခါ၍ ပြန်ထွက်သွားသည်။

သူက စိတ်ဆိုးနေပုံပေါ်သော်လည်း အမှန်မှာ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များက တစ်ဝက်စစ်မှန်ပြီး တစ်ဝက်အလိမ်အညာ ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်က မြေခွေးမိန်းမပျိုလေးကို သူပြောခဲ့သော စကားများ ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ကို သူ၏ စိတ်ထဲမှာရှိသည့်အတိုင်း တကယ်ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလိမ်အညာမှာ သူသရုပ်ဆောင်ခဲ့သော အပိုင်းဖြစ်သည်။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ယင်းက သူနှင့် စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်ကြားမှ သဘောတူညီမှု ဖြစ်သည်။

ယင်းက အပေးအယူသာ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်က မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူတို့၏ သဘောတူညီမှုအရ စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်က အနာဂတ်မှာ သူ့လမ်းစဉ်ကို ကာကွယ်ပေးရလိမ့်မည်။

အမှန်မှာ စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်က သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမပါဘဲ မရရှိနိုင်ပေ။

စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်သည်တော့ တစ်ခဏ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အန္တရာယ်အရှိန်အဝါတစ်စွန်းတစ်စကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်ပြီး ထွက်သွားသည်။

သူက ဤကိစ္စကို အချိန်တစ်ခဏကြာအောင် ဘေးချိတ်ထားရလိမ့်မည့်ပုံပေါ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤတစ်ကြိမ် အချိန်လေဟာနယ်လှိုင်းထမှုမှ ဖွဲ့စည်းသွားသော အချိန်သဲက ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ပမာဏက သိပ်မများဘူး ”

သူ့အရှေ့မှ အချိန်သဲကို ကြည့်ပြီးနောက် ရွှီချင်းက ယင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင် ထွက်သွားခဲ့သော ဦးတည်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေရာ အနက်ရောင်အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ဒီလူကို အမြန်ဆုံး ငါရှင်းထုတ်ပစ်ရမယ် ”

“ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်အရ နှစ်ကြိမ်ရှုံးပြီးတဲ့အခါ တတိအကြိမ် အနိုင်ယူဖို့ အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ် ”

“ မင်္ဂလာပွဲနေ့အထိ ငါစောင့်နေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက ငါ့အတွက် ခေါင်းခဲစရာ ပြဿနာတွေကို ခေါ်ဆောင်ပေးလိမ့်မယ် ”

“ ဒါပေမဲ့ ဒီလူကို ရှင်းထုတ်ဖို့က လွယ်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး ”

ရွှီချင်းက အချိန်သဲကို ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး တွေးတောလိုက်သည်။

“ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အပြင်လူရဲ့ အသိစိတ်ကို ငါဘယ်လို ဖယ်ရှားနိုင်မလဲ… ”

…..

အချိန်က တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းသွားပြီး ငါးရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ယခု မင်္ဂလာပွဲကျင်းပရန် ဆယ်ရက်မျှသာ လိုအပ်တော့သည်။

ဤလ၏ နောက်ဆုံးရက်က တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ညနေခင်းရောင်ခြည်ကို နေဝင်ရီတရောအချိန်မှာသာ မမြင်နိုင်တော့ပေ။ ထို့အတူ ညနေခင်းတွင် အမှောင်ထုချည်းသာ မရှိတော့ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံ နေလုံးက ညနေခင်းမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်အခိုက်အတန့်မှာ နေဝင်သွားလိမ့်မည်။

နေမွန်းတည့်ချိန်တွင် အနီရောင်တိမ်တိုက်များက ကောင်းကင်နှင့် နေလုံးကို ဖုံးအုပ်သွားပြီး ညနေခင်းအချိန်၏ အငွေ့အသက်ကို ပေးလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ထူးဆန်းသော သဘာဝလွန်ပုံရိပ်က ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထုနှင့် အလင်းရောင်၏ ညီတူညီမျှဖြစ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အမှောင်ထုထဲမှာ လစန္ဒာမရှိသလို အလင်းရောင်ထဲမှာ နေလုံးမရှိပေ။

နေ့နှင့်ညက ယခင်ကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။

ရာသီဥတုအပြောင်းအလဲက လောကကို ဖရိုဖရဲဖြစ်စေသည်။

သေမျိုးများက အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများအတွက်တော့ အကယ်၍ သူတို့အားလုံးက ယင်းကို ကိုယ်တိုင်မတွေ့ကြုံဖူးလျှင်ပင် ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်နှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာကို ရှေးဟောင်းစာအုပ်များထဲမှာ ဖတ်ဖူးကြသည်။

ခေတ်တစ်ခေတ်မှ ခေတ်တစ်ခေတ်သို့ ကူးပြောင်းသည့်အတောအတွင်း နောက်နန်းတတ်မည့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က အုပ်ချုပ်ခွင့်အာဏာကို လွှဲပြောင်းယူသည့်အခါ ကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ လည်ပတ်မှုက ပုံစံအသစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ ယင်းက ပုံမှန်ပြန်မဖြစ်ခင် ဆယ့်ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်လိမ့်မည်။

ပထမဆယ်ရက်တွင် လောကက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ထိုဆယ်ရက်အတွင်းမှာ အတွေးများက ဖမ်းဆုပ်ရခက်ခဲပြီး တာအိုကို ဆင်ခြင်နားလည်ရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ကျန်ခုနစ်ရက်သည်တော့ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယင်းက သက်ရှိအားလုံးအပေါ် ဖန်တီးမှုကောင်းချီးကို အပ်နှင်းပေးလိမ့်မည်။ ထိုကာလအတွင်းမှာ သူတို့က ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရရှိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်နိုင်ကြလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားထဲမှ ထိုအပြောင်းအလဲက အုပ်ချုပ်ခွင့်အာဏာ လွှဲပြောင်းမှုကို ပိုပြီးထင်သာမြင်သာစေသည်။ ထို့ပြင် ယင်းက အာဏာလွှဲပြောင်းမှု၏ အနှစ်ချုပ်ဖြစ်သည်။

ကမ်းစပ်ကိုးခုအင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ တာအိုက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းထဲမှ ခွဲခွာနေသည့်အချိန် မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ တာအိုက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားလိမ့်မည်။

ထုံးစံအားဖြင့် ထိုသို့တာအိုပေါင်းစပ်မှုက လောကအပေါ် တမူထူးခြားသော အပြောင်းအလဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ဤဆယ့်ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ စိတ်အာရုံနှင့်ပတ်သက်သော နည်းလမ်းအားလုံးက အားနည်းသွားလိမ့်မည်။

အနန္တအသိဉာဏ်သည်ပင် မပြည့်စုံနိုင်ပေ။

“ ကြည့်ရတာ ဒီဟာကြောင့် အပြင်လူတွေက ဒီသမိုင်းအဖြစ်အပျက်ထဲက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မသိနိုင်ကြတာ ဖြစ်မယ် ”

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဓားမီးဖိုထဲမှ ချမ်ကျွမ်းနှင့် ပိုင်ရီ၊ ဧည့်နန်းဆောင်ထဲမှ ကမ်းစပ်ကိုးခုသမီးတော်၊ အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်နန်းတော်ထဲမှ စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်၊ မိုးကြိုးအပြစ်ပေးနန်းတော်ထဲမှ ကုန်းစွန်းချင်းမူ၊ ကျုံးချီနှင့် အကယ်ဒမီထဲ၌ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံလီက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့အတူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားကြသော တခြားအပြင်လူများသည်လည်း ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်ကို စစ်ဆေးလိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်များက ဝေဝါးနေကြောင်း သူတို့အာရုံခံနိုင်ကြသည်။

ထို့အတူ သမိုင်းလှည်းဘီးက မရပ်တန့်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်နှင့်အတူ နင်းခြေသွားနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သူတို့အာရုံခံနိုင်ကြသည်။

စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်က ရယ်လိုက်သည်။

သူက ယနေ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမိန့်စွမ်းအားက မြင့်တတ်လာသည်။

ဂျူနီယာမိုးသောက်ခန်းမ၏ အရှေ့တွင် ရွှီချင်းက နေရာမှာ ရပ်နေပြီး အဖြူအနက်ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သမိုင်းစီးကြောင်းက ပိုပြီးမြဲမြံလာကြောင်း သူအာရုံခံနိုင်သည်။ ထို့အတူ ဤအချိန်လေဟာနယ်ရေကန်က ပိုပြီးသိပ်သည်းလာကြောင်း သူခံစားမိသည်။ ယင်းက ယခင်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ လှိုင်းမထနိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ သူက ယင်းကို လှိုင်းထစေချင်သည်ဆိုလျှင် ကျောက်ခဲတုံးတစ်တုံးဖြင့် မလုံလောက်တော့ပေ။ သူက ပိုပြီးကြမ်းတမ်းသော လေတိုက်ခတ်မှုကိုလည်း လိုအပ်လိမ့်မည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် လှိုင်းထမှုကို ပြင်ပအင်အားကသာ တားဆီးနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရေကန်ကိုယ်၌က လှိုင်းထခြင်းကို ခွင့်မပြုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီးနောက် ဒီအတောအတွင်း ငါပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ စူးစမ်းလေ့လာမှုတွေအရ ဒီအချိန်လေဟာနယ်အကြောင်းကို အကြမ်းဖျဉ်း နားလည်သွားပြီ ”

ရွှီချင်းက သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“ တချို့သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေက ပြောင်းလဲဖို့ မခက်ခဲသလို ပြန်ပြင်ရေးရတာ လွယ်ကူတယ်… ”

“ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ လှုပ်ခါမပစ်နိုင်တဲ့ အပိုင်းတချို့ရှိတယ်… မင်းက အဲ့ဒါကို ထိလိုက်တာနဲ့ သေချာပေါက် တန်ပြန်ဆိုးကျိုးကို ခံစားရလိမ့်မယ် ”

“ ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးဆုံးက… မင်္ဂလာပွဲနေ့ပဲ ”

ရွှီချင်းက အကြည့်ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဤအတောအတွင်း သူစုဆောင်းထားခဲ့သော အချိန်သဲက သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး မြေခွေးမိန်းမပျိုလေးကို သူ့ဆီသို့ ဆင့်ခေါ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမြတ်သော အသံက သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ မိုးသောက်နန်းတော်ဆီ အခု လာခဲ့ပါ ”

ရွှီချင်းက သူ၏ ခြေလှမ်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

“ ဟုတ်ကဲ့ ”

ထိုအသံသည် မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်ထံမှ ဖြစ်သည်။

မိုးသောက်နန်းတော်သည် အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကြီးမြတ်သော မိုးသောက်ခန်းမ၏ အောက်မှာ တည်ရှိသည်။ ယင်းက တားမြစ်ဧရိယာဖြစ်ပြီး မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသော နေရာဖြစ်သည်။ ပုံမှန်နေ့ရက်များတွင် ထိုနေရာသို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သူမှ မဝင်ရောက်နိုင်ပေ။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ တပည့်လေးယောက်နှင့် သူ့သားသည်ပင် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က သူ့အား မိုးသောက်နန်းတော်ဆီသို့ လာရောက်စေလိုကြောင်း ရွှီချင်းကြားသောအခါ သူနှလုံးတုန်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူက မနှောင့်နှေးသင့်ကြောင်း သိသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အမြန်ရွေ့လျားသွားပြီး ဂျူနီယာမိုးသောက်ခန်းမထဲမှ ထွက်သွားသည်။ သူက မိုးသောက်နန်းတော်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။

မကြာမီ ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အဦးများက ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ပထမဆုံး သူသတိထားမိသည်မှာ ဧရာမမြေကွက်လပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပြာရောင်ကျောက်ပြားများကို စီစီရီရီ ခင်းကျင်းထားလေရာ ယင်းက ဧရာမကြေးမုံတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချောမွေ့သည်။

မြေကွက်လပ်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော အဆောက်အဦးများက စီတန်းရှိနေကြသည်။ အဆောက်အဦးတစ်ခုစီက ကောင်းကင်ဘုံပန်းချီကားသဖွယ် ခမ်းနားထည်ဝါကြသည်။

သူက အလယ်သို့ လျှောက်သွားနေစဉ် ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အဦးများက သူ၏ မြင်ကွင်းထဲမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ယင်းတို့က အစီအစဉ်တကျ တည်ရှိနေကြပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမြတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ယင်းတို့ထဲတွင် အကြီးမားဆုံး အဆောက်အဦးက အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။

ထိုအဆောက်အဦးက တမူထူးခြားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဂုဏ်ကျက်သရေကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အဆောက်အဦး၏ နံရံများက အနီရောင်ဖြစ်ပြီး အုတ်ကြွပ်ပြားများက ရွှေရောင်ဖြစ်သည်။ နေရောင်အောက်မှာ ယင်းတို့က ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေကြသည်။

ယင်းက ကြီးမြတ်သော မိုးသောက်ခန်းမ ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများစွာက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှ မြှောက်တတ်လာကြသည်။ ရွှီချင်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခန်းမဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားသည်။

ထိုအရှိန်အဝါများက မပျောက်ကွယ်သွားခင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တဒင်္ဂဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။ သူတို့က ရွှီချင်းကို မတားဆီးကြပေ။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ထိုနေရာမှာ ရွှီချင်းမဟုတ်ဘဲ တခြားတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းပင် ရွေ့လျားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ဖြင့် သူက အရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားပြီး ကြီးမြတ်သော မိုးသောက်ခန်းမ၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် သူက အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားက ဆင်းသက်လာသည်။ ရွှီချင်း၏ အမြင်အာရုံက ဝေဝါးသွားသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံက ပြန်ကြည်လင်သွားသည့်အခါ သူက ခန်းမ၏ အရှေ့မှာ ဆက်မရှိတော့ကြောင်း ရှာတွေ့သွားသည်။ ယင်းအစား သူက ရှည်လျားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လမ်းကြောင်း၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် စီတန်းနေသော ဖယောင်းတိုင်များ ရှိကြသည်။ ယင်းတို့က ဤနေရာမှာ တိတ်တဆိတ် လောင်ကျွမ်းနေကြသည်။

ဖယောင်းတိုင်မီးအောက်မှာ ဤလမ်းကြောင်းက မြေအောက်အနက်ပိုင်းထဲသို့ ဆန့်တန်းသွားနေကြောင်း ရွှီချင်းမြင်နိုင်သည်။

သတ္ထုသံများနှင့် ထုရိုက်သံများကလည်း သူ၏ နားထဲသို့ ပျံ့လွင့်လာနေသည်။

ဤနေရာက မိုးသောက်နန်းတော် ဖြစ်သည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကြောင့် ရွှီချင်းက ဤနေရာနှင့် မရင်းနှီးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ သူငယ်စဉ်အခါတုန်းက ဤနေရာဆီသို့ မကြာခဏ ရောက်ဖူးသည်။ သူအရွယ်ရောက်လာသည့်အခါ ဤနေရာဆီသို့ တစ်ခါတစ်လေမှသာ ရောက်တော့သည်။

သို့ဖြစ်၍ ရွှီချင်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားသည်။

ထုရိုက်သံများက ပိုပြီးရှင်းလင်းလာပြီး ကျယ်လောင်လာသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် ထုရိုက်သံက ကောင်းကင်ဘုံမိုးခြိမ်းသံပမာ ကျယ်လောင်လာပြီး အပူလှိုင်းက ဒလဟော ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခါ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရွှီချင်းက လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယင်းက မြေအောက်နန်းတော်ဖြစ်သည်။

မြေကမ္ဘာမီးလျှံက နန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က မြေကမ္ဘာမီးလျှံနှင့်အတူ ပန်းပဲထုနေသည်။

ငွေရောင်တောက်ပသော ဧရာမတူက လက်ဖဝါးအရွယ်အစားခန့်ရှိသော သတ္ထုပြားပေါ်သို့ အစဉ်မပြတ် ကျရောက်သွားနေသည်။

သတ္ထုပြားပေါ်သို့ ဧရာမတူ ကျရောက်သွားသည့်အခါတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံမိုးခြိမ်းသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အပူလှိုင်းက ပျံ့လွင့်သွားလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က မည်သည့်ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကိုမှ အသုံးမပြုပေ။ သူက ရုပ်ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပန်းပဲထုနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ မျက်နှာက ဖော်မပြနိုင်အောင် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

ရွှီချင်းက တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အနားသို့ တိုးသွားသည်။ သူက မည်သည့်စကားမှ မပြောပေ။ ယင်းအစား သူက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ ပန်းပဲထုခြင်းကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သို့သော်လည်း သူက စိတ်ထဲမှာ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က မည်သို့ကြောင့် သူ့ကို ခေါ်ခဲ့ကြောင်း ရွှီချင်းမသိပေ။ ထို့အတူ တစ်ဖက်လူက ဤအခိုက်အတန့်မှာ မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နေကြောင်း သူနားမလည်နိုင်ပေ။ သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ထိုသတ္ထုပြားနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့်ထူးခြားမှုမှ မရှိပေ။

အများဆုံးအနေဖြင့် ယင်းက အလွန်မာကျောရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူက ပန်းပဲထုနေစဉ် ရွှေရောင်အလင်းက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း အချိန်က တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းသွားနေစဉ် သတ္ထုပြားပေါ်မှ ရွှေရောင်က တိုးပွားလာသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ယင်းက လုံးလုံး ရွှေရောင်ပြောင်းသွားသည်။ ယင်း၏ အသွင်သဏ္ဍာန်သည်လည်း ယခင်ကနှင့် မတူတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ ရွှေသတ္ထုပြားအပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က ပန်းပဲထုခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ သူက ရွှေသတ္ထုပြားကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့မှာ ထားလိုက်သည်။ သူက ယင်းကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်သော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူက တစ်ခဏတွေးတောပြီးနောက် သူ၏ လက်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရွှေသတ္ထုပြားပေါ်တွင် စာရေးလိုက်သည်။

“ မိသားစုနှစ်ခု လက်ထပ်ပေါင်းစည်းတဲ့အခါ မြဲမြံတဲ့ ချည်နှောင်မှုက ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်… အခုချိန်ကစပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ပေါင်းစည်းမှု ဖြစ်လာပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဇနီးမောင်နှံတွေအဖြစ် အတူတတွ ရှင်သန်နေထိုင်ကြလိမ့်မယ်… ပင်လယ်ရေတွေ ခမ်းချောက်ပြီး တောင်တွေ ပြိုကွဲပျက်စီးတဲ့အထိ ဒီလက်တွဲမှုက ထာဝရ တည်မြဲလိမ့်မယ်… ချစ်သူတွေအဖြစ် အရင်ဆုံး ကတိကဝတ်ပြုပြီး အသက်ထက်ဆုံး ပေါင်းသင်းနေထိုင်သွားကြလိမ့်မယ် ”

“ ထာဝရအထိ တည်မြဲနေမယ့် ကတိကဝတ်ကို ဒီစာလွှာနဲ့ အချစ်မှတ်တမ်းထဲမှာ အနီရောင်သစ်ရွက်တွေနဲ့ သက်သေပြုရေးသားလိုက်တယ် ”

“ ဒီဟာက ကတိကဝတ်ဖြစ်တယ်… ဒီဟာက သက်သေဖြစ်တယ် ”

ထိုစကားလုံးများက မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ လက်ချောင်းများမှ ကြော့ရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုအောက်မှာ ရေးသားခံလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို စာလုံးတစ်လုံးစီက အသက်ဝင်လာဟန်ရပြီး ချီးမြှောက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သော ခံစားမှုကို ပေးသည်။

ယင်းတို့က ဤအခိုက်အတန့်မှာ သေမျိုးလောကထဲမှ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။ ယင်းတို့ထံမှ ရေးသားလိုက်သော စာကြောင်းများက ဥပဒေသဖြစ်လာပြီး အာဏာစက်ဖြစ်လာသည်။

ထို့နောက် ယင်းက သူ့သားနှင့် ချွေးမသာ ပိုင်ဆိုင်သော မှတ်တမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ယင်းက လက်ထပ်စာချုပ်ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းက နားလည်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဒီလက်ထပ်စာချုပ်ပေါ်မှာ မင်းရဲ့ နာမည်ကို ရေးသားရမယ်… အဲ့ဒါကို မင်းဘာသာမင်း ရေးမလား… ဒါမှမဟုတ် မင်းကိုယ်စား ငါရေးပေးရမလား ”

ထိုစကားများက ရိုးရှင်းသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ သူက ချက်ချင်း အံ့ဩသွားသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူက မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက ဤသခင်လေး၏ နာမည်ကို မမှတ်မိပေ။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထိုသို့အရာ မရှိပေ။

ယင်းက ရွှီချင်းကို အကြီးအကျယ် နှလုံးတုန်သွားစေသည်။ ဤမတိုင်ခင် ယင်းကို လုံးဝ သူသတိမထားမိပေ။ ထို့ပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ နာမည်အား ခေါ်ခြင်းကို တစ်ခါမှ သူမကြားဖူးချေ။

ထိုမူမမှန်မှုက ရွှီချင်းကို နှုတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က ရွှီချင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ မင်းကို ငါကူညီပေးမယ် ”

သူက စကားဆုံးသည်နှင့် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ရွှေသတ္ထုပြားပေါ်တွင် စာလုံးနှစ်လုံးကို ရေးသားလိုက်သည်။

မီမင်…

ထိုစာလုံးနှစ်လုံးကို သူမြင်လိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ရွှီချင်း၏ အသိစိတ်က ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ခံစားမှုက သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဒလဟော တိုးဝင်လာသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူရရှိထားသော သခင်လေး၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ထိုနာမည်က အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့ပြင် ထိုနာမည်က သူ့အား အလွန်လေးလံသော ခံစားမှုကို ပေးသည်။

ယင်းက အလွန်အမင်း လေးလံလေရာ သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ မြေပြင်သည်ပင် အက်ကွဲသွားသည်။ ဤသည်မှာ မြေကြီးက သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဆက်ပြီး မပံ့ပိုးပေးနိုင်တော့သည့်အလားပင်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် တုန်ယင်နေသည်။

ဤကိစ္စ၏ နက်နဲမှုကြောင့် ရွှီချင်းက မမေးဘဲ မနေနိုင်ဘဲ။

“ အဖေ… ဒီဟာက… ”

“ လက်ထပ်စာချုပ်ဆိုတာ တစ်ဘဝလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ကိစ္စပဲ… ဒါကြောင့် အဲ့လိုဖြစ်တာ မထူးဆန်းပါဘူး ”

မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ ထို့နောက် သူက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ပြီး ယင်းကို လက်ထပ်စာချုပ်၏ အထဲမှာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်ထပ်စာချုပ်ကို မြေကမ္ဘာမီးလျှံ၏ အပေါ်မှာ ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူက တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာမှ မြေကမ္ဘာမီးလျှံက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသည်။

မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ သွားတော့… မင်းရဲ့ ပန်းပေါင်းတစ်ရာနန်းတော်အကြောင်း ငါသိပြီးပြီ… ငါမင်းကို ဒီခေါ်လိုက်တာက ဒီလက်ထပ်စာချုပ်ရဲ့ ကတိကဝတ်မှာ မင်းကို သက်သေအဖြစ် မြင်စေချင်လို့ပဲ ”

“ အဲ့ဒီစာအုပ်ကို ဒီနေရာမှာ ငါချိတ်ဆွဲထားမယ်… မင်းနဲ့ငါကလွဲရင် တခြားဘယ်သူမှ အဲ့ဒါကို မထိနိုင်ဘူး ”

“ ဆယ်ရက်ပြည့်လို့ မင်းလက်ထပ်တော့မယ့်အချိန် အဲ့ဒါကို အပြင်ငါဆွဲထုတ်ပေးမယ် ”

သူ၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့် ရွှီချင်း၏ အမြင်အာရုံက ဝေဝါးလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက မြေအောက်နန်းတော်ထဲမှ အပြင်သို့ ပို့လွှတ်ခံလိုက်ရသည်။

ရွှီချင်းထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြေအောက်နန်းတော်ထဲမှ မီးတောက်က ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်သွားသည်။ အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့များက မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထို့နောက် မီးခိုးငွေ့များက ပိုမိုများပြားလာပြီး သူ၏ အရှေ့မှာ စုဝေးသွားသည့်အခါ အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ ရွှီချင်းသာ ဤနေရာမှာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူက ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်ကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားလိမ့်မည်။ ၎င်းက ရေခဲကန်အောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ ပုံရိပ်ပြန်မှုမှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။

“ ခေတ်တစ်ခေတ်ကနေ ခေတ်တစ်ခေတ်ကို ပြောင်းတဲ့အခါ အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်တွေက ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားလိမ့်မယ်… မင်းက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး နေနဲ့လရဲ့ နာမည်တွေကို ဖယ်ရှားခဲ့တယ်… ဒါကြောင့် လောကက နေနဲ့လရဲ့ တကယ့်နာမည်ကို သတိမထားမိဘဲ မေ့လျော့သွားလိမ့်မယ် ”

“ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ဒီကာလမှာ ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်တွေက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတာကြောင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တွေနဲ့ အင်မော်တယ်ဘုရင်တောင် ဒီဟာကို အချိန်တစ်ခုထိ သတိပြုမိမှာမဟုတ်ဘူး ”

“ စိတ်ဝင်စားဖို့ အကောင်းဆုံးအပိုင်းကတော့ နေနဲ့လရဲ့ နာမည်တွေကို မင်းသားရဲ့ နာမည်ပေါ်မှာ ဘယ်လို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အစားထိုးခဲ့လဲဆိုတာပဲ ”

“ အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ အဖေ အင်မော်တယ်ဘုရင်အတွက် အရမ်းကြီးမားတဲ့ အံ့ဩစရာဖြစ်လာတော့မယ် ”

အနက်ရောင်မိုးသောက်က အစောနက ရွှီချင်းရှိနေခဲ့သော နေရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောသည်။

မိုးသောက်က အနက်ရောင်မိုးသောက်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ပြောသည်။

“ မင်းရဲ့ စကားအသုံးအနှုန်းက မှားနေတယ်… ငါက မင်းဖြစ်ပြီး မင်းက ငါဖြစ်တယ်… သူက ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ အဖေပဲ ”