လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲခြင်း

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ မြေအဆင့်အင်အားစုများသည် မဟာယွီ၏ ဂျင်ဆန့်ကျင်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ရန် တောင်းဆိုမှုကြောင့် နတ်မြို့တော်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။ ထိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းသည်ကို အလိုမရှိဆုံးသူမှာ မဟာဂျင်ဖြစ်သည်။ ဒါဆိုရင် အဲဒီလိုဆိုရင် အင်အားစုအမျိုးမျိုးကို နတ်မြို့တော်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်စေရန် အလိုမရှိဆုံးသူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။

ကျန်ထိုင်ချင်းကိုယ်တိုင်က ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုသော ယင်ယန်သန့်ရှင်းသောနယ်ပယ်မှ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များ လုပ်ဆောင်ရန် သူမကို အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေရန် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရဲရင့်ပြီး အရည်အချင်းရှိသောသူ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

သူတို့ နတ်မြို့တော်သို့ သွားခဲ့သော လမ်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာ သေချာသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် အနည်းငယ် အေးသွားသော သူ၏ အာရုံကြောများသည် ချက်ချင်း တင်းမာလာပြီး ကျန်ထိုင်ချင်းအပေါ် သူ၏ မကျေနပ်မှုသည်လည်း ချက်ချင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤမိန်းမသည် အန္တရာယ်များကို ကြိုတင်အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်လူတိုင်း သိသော်လည်း သူတစ်ယောက်တည်းသာ မိုက်မဲစွာ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ထားခဲ့ခြင်းခံရသည်။

ယခုပင်လျှင် ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူထွက်ပြေးမည်ကို စိုးရိမ်နေသေးသည်။ ကျန်လူတိုင်း နှစ်ယောက်တစ်တွဲ ထွက်ခွာနိုင်သော်လည်း သူမသည် သူ့ကို သူမ၏ဘေးတွင်သာ ချည်နှောင်ထားသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ ဒေါသသည် သူ့ရင်ဘတ်မှ ပေါက်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း ကျန်ထိုင်ချင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ မပေါက်ကွဲဝံ့သေးဘဲ တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

ပြင်ဆင်ရန် နာရီဝက်သာ ကျန်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် အချိန်မဖြုန်းဝံ့ပေ။ ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဆင်းလာရန် မစောင့်ဘဲ သူသည် ဟိုဖေးနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်သည်။

"ငါ အရင်သွားရမယ်။ ဟိုချွမ်၊ ဇီရှုအဖွဲ့ကို ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းမှာနေဖို့ ခေါ်သွား။ ဟိုယင်း၊ ချန်လုံဂိုဏ်းကို မနက်ဖြန် ဝမ်ချွမ်းကို ထွက်ခွာဖို့ ခေါ်သွား၊ ပြီးတော့ ဟိုဖေး၊ ခွေအဖွဲ့ကို ကျိဟွာဒေါမြို့ကို ခေါ်သွား။"

မင်းတို့အားလုံး သုံးဒေသက အင်အားစုတွေနဲ့ ပထဝီဝင်အချက်အလက်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ထောက်လှမ်းဖို့ လူတွေ စေလွှတ်ပါ။ နတ်မြို့တော်က ပြန်လာရင် မင်းတို့ကို ဆက်သွယ်မယ်။ မှတ်ထား၊ အပြင်မှာရှိနေတုန်း နာမည်ပြောင်းပြီး လုပ်ဆောင်ပါ။ ငါတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို မဖော်ပြနဲ့။ ဟိုမျိုးနွယ်စုမှာ မြောက်ပိုင်းမှာ ရန်သူတွေရှိတယ်၊ မလိုလားအပ်တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို မဆွဲဆောင်ကြရအောင်။

နတ်မြို့တော်သို့ ဤခရီးစဉ်သည် သူတို့၏ ရှိနေခြင်းကို မလိုအပ်ဘဲ၊ မြောက်ပိုင်းဒေသသုံးခု၏ အင်အားများကို စူးစမ်းလေ့လာရန်၊ အနာဂတ်အစီအစဉ်များအတွက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ အတိအကျပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့ လက်ရှိတည်ရှိရာ လင်ကျန်းလမ်းရှိ ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းသည် ဟိုချွမ်၏ တာဝန်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ချွမ်းလမ်းကို ဟိုယင်းအား လွှဲအပ်ကာ ကျိဟွာဒေါမြို့ကို ဟိုဖေးအား လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ သူပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဤဒေသသုံးခုကို ဖြတ်သန်းခြင်းသည် သင့်လျော်သော အထောက်အပံ့ကို ပေးလိမ့်မည်။

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အမိန့်များ ရှိနေသောကြောင့် သူတို့က သူ့ကို ကြည့်နေစဉ် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုကို သူတွေ့သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြရန် မဝံ့ရဲဘဲ ခရီးဝေးတွင် ဘေးကင်းမှုကို ဦးစားပေးရန်သာ သတိပေးခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ဟိုယုရှောင်က အသေးစိတ်ရှင်းပြရန် ဆန္ဒမရှိသည်ကို မြင်သောကြောင့် ထိုသုံးဦးသည် သူ၏အမိန့်ကိုသာ လိုက်နာနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသုံးဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်သည် ခဏတာ စဉ်းစားနေပြီး သူ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို သတိ၏ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြှုပ်ကာ ကံအတားအဆီးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းကာ နတ်ကြာပွင့်၏ ပထမဆုံး မှောင်မိုက်သော ပွင့်ချပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူ၏ အသွင်အပြင်က တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်းလာပြီး သူ၏ အသားအရေသည် ခြောက်သွေ့လာကာ သူ၏ ဆံပင်ပင်လျှင် တစ်မျှင်ချင်း ဖြူလာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ဝေဝါးလာပြီး သူကိုင်ထားသော ကန်လုံတောင်ဝှေးသည် ဆီစိမ်အဝတ်ဖြင့် ပတ်ထားကာ လမ်းလျှောက်တောင်ဝှေးကို မှီထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် လုံးဝတူညီပြီး သေလုမြောပါးပုံရသည်။

ပို၍ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သူ၏ အော်ရာဖြစ်ပြီး မဟာဂရန်းမာစတာ၏ အော်ရာသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး ဂန်းချီတတိယနယ်ပယ် ဘောင်ဒန်ကာလ၏ အော်ရာအထိ အားနည်းသွားသည်။

ဟိုယုရှောင် ကြေးမုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ပြီး ထိုအထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ မြင်သောအခါ ရန်ဖန်း၏ အသွင်အပြင်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒီနတ်ကြာပွင့်ရဲ့ အစွမ်းဟာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့အမျှ တိုးလာလိမ့်မယ်။ အရင်က ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုပဲ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အခု ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုတောင် ဖုံးကွယ်နိုင်ပြီ။"

သူ၏ အသွင်ပြောင်းနိုင်စွမ်း တိုးတက်လာသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သက်သာစေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဟိုယုရှောင် ခဏရပ်ပြီး မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာ ပေါ်လာကာ သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်သည်။

"အဘွားကြီးက ငါ့ကို ဆွဲခေါ်သွားချင်တာ ထင်ရှားပြီး ငါ့ကို ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ တကယ်ထွက်ပြေးပြီး သူမကို စော်ကားလိုက်ရင် ငါ့မိသားစုကိုလည်း ဒုက္ခရောက်စေနိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီခရီးမှာ သူမနဲ့အတူ လိုက်ပါရမယ်၊ ပြီးတော့ တတ်နိုင်သမျှ သတိထားရမယ်။ ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားနဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အကျိုးရှိနိုင်တယ်"

ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်ထိုင်ချင်းကို သိပ်သဘောမကျသော်လည်း သူမ၏ အင်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာကို သူအသိအမှတ်ပြုသည်။ သူတို့၏ခရီးစဉ်သည် သူမထံမှ ထိုကဲ့သို့သော သတိထားမှုကို လိုအပ်ခြင်းက ရှေ့ဆက်သွားရမည့်လမ်းသည် အကျပ်အတည်းများ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ရှင်သည်ဖြစ်စေ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သက်သေပြနေပြီး သူ့အား အလွန်သတိထားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

နာရီဝက်သာ ကျန်တော့သောကြောင့် ဟိုယုရှောင် မဆိုင်းမတွဘဲ အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ပြီး ကျန်ထိုင်ချင်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် အဓိကခန်းမသို့ သွားခဲ့သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းနှင့် ဒင်ရှန်းတို့သည် မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ထင်ရှားသည်။

ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် အမျိုးသမီးများ ခရီးသွားသည့်အခါ မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် ထူးဆန်းသောအရာမဟုတ်ဘဲ သူတို့နှစ်ဦး မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အရည်အချင်းများကို အသုံးမပြုဘဲ တိတ်တဆိတ်နေရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ထိုအချက်သည် အများအာရုံစိုက်မှုကို များစွာ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"အိုး၊ မျက်နှာတစ်ထောင်ရှိတဲ့ ချောမောတဲ့သူက သူ့နာမည်နဲ့ထိုက်တန်တယ်၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေးက အတော် ဂရုစိုက်ထားတာပဲ။"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ဟိုယုရှောင်၏ ကုန်းကုန်းကွကွ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အိုမင်းရင့်ရော်သော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ပထမဆုံး သူ့ကို မမှတ်မိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ခဏလေးအတွင်း နှစ်ဦးစလုံး ဟိုယုရှောင်၏ နာမည်ပြောင်ကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ဒင်ရှန်းက သူ့ကို ချီးမွမ်းရန် အခွင့်အရေးပင် ယူခဲ့သော်လည်း ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မျက်နှာသည် မထီမဲ့မြင်ပြုမှု အပြည့်ဖြစ်ပြီး ဤအထူးကျွမ်းကျင်မှုအတွက် ဟိုယုရှောင်ကို ပြောင်လှောင်သကဲ့သို့ပင်။

"လမ်းက အန္တရာယ်များတဲ့အတွက် အရင်ကတည်းက ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သတိထားခြင်းဟာ ဘေးကင်းခြင်းရဲ့ မိခင်ပဲ။ ညီမလေး ဒင်ရှန်း၊ ကျွန်တော့်ကို ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေးလို့ နောက်ထပ် မခေါ်ပါနဲ့တော့။"

ဟိုယုရှောင်သည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ နုပျိုလှပသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း စနောက်လိုစိတ် ပေါ်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ အကြံပြုလိုက်သည် "ဒီခရီးမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှိနေခြင်းကို ကြေညာလို့မရတဲ့အတွက် ယုံကြည်လောက်အောင် လုပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ကျွန်တော်တို့က အဖေနဲ့ သူ့သမီးတွေလို့ ဟန်ဆောင်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ အမျိုးသမီးတို့၊ ဒီအကြံအစည်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

အဘွားကြီးက မကြာမီ သူ့အား 'အဖေ' ဟု ခေါ်ဆိုရတော့မည်ဟု တွေးတောရင်း ဟိုယုရှောင်သည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုအရာသည် လှည့်စားမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း အဘွားကြီးကို အသုံးချခြင်းဖြင့်ပင် လုံလောက်ပေသည်။ အမျိုးသမီးများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ စောင့်မျှော်နေပြီး သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရှိဘဲ ထိုအကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက်ရှိသည်။

...

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်း၏ မြောက်ဘက်။

အကောင်းဆုံး စစ်မြင်းသုံးကောင်သည် တရားဝင်လမ်းအတိုင်း ပြေးလွှားနေသော လှည်းတစ်စီးကို ဆွဲနေသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် တစ်ဖက်တွင် မြင်းများကို ကြိမ်ဖြင့်ရိုက်ကာ "ဟေ့" ဟု အော်ဟစ်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ သူ့နောက်က လှည်း၏ ကုလားကာများကို လှည့်ကြည့်ကာ ဒေါသအပြည့်ရှိနေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။