မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ခြင်း(၂)

အိမ်ဖော်၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ အပြုံးသည် ပို၍ပင် ကြွယ်ဝလာပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ကာ "အန်တီချင်းရဲ့ သူ့အပေါ် အကဲဖြတ်ချက်က သခင်မလေးရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်နဲ့ တူတူပါပဲ။ ဒါပေမယ့် သခင်မလေးက တစ်ခါက ဒီလို ပြောဖူးတယ်၊ ဘာကိုမှ မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး ဥပဒေမဲ့ လှုပ်ရှားတတ်တဲ့၊ ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကိုပဲ ကြည့်တဲ့ ကိုယ်ကျိုးရှာသူတွေဟာ အကြောက်ဆုံးဖြစ်သလို အသုံးအဝင်ဆုံးလည်း ဖြစ်တယ်။ တကယ်လို့ သူ့ကို ကျွန်မတို့ရဲ့ အောက်ကို ရောက်အောင် လုပ်ပြီး ကျွန်မတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ခိုင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် လက်ရှိ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းရဲ့ အခြေအနေအတွက် အလွန်အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အစပိုင်းမှာ သခင်မလေး ဒီလိုပြောတာကို ကြားတော့ ကျွန်မ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ကို တွေ့ပြီးခဏအကြာမှာပဲ သူမကို ယုံကြည်လာတယ်။"

"တစ်ခါပဲ တွေ့ပြီး ယုံကြည်လာတယ်ဆိုတော့ နင်က လူလည်လေးပဲ၊ ငါ့ကို မပြောနဲ့နော် သူ့ကို ကြိုက်သွားပြီလို့။ ဒီကောင်လေးက တော်တော်ချောတာတော့ မှန်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အန်တီချင်းက နင့်ကို မသတိပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့။ ရုပ်ချောတဲ့ယောက်ျားအများစုက ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး၊ သူ့မျက်နှာကို မမက်မောနဲ့။"

အိမ်ဖော်၏ မျက်နှာသည် နောက်ပြောင်ခံရသောကြောင့် နီရဲသွားပြီး အလျင်အမြန် "ကျွန်မ မကြိုက်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောပါနဲ့ အန်တီချင်း" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အိမ်ဖော်၏ မျက်နှာ နီရဲနေသည်ကို ကျန်ထိုင်ချင်း မြင်သောအခါ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။

သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ပြီး အထင်လွဲခံရမည်ကို စိုးရိမ်သော အိမ်ဖော်သည် ချက်ချင်းပင် ခုခံပြောဆိုလိုက်သည် "ပီအိုနီ၊ ဖူလင်နဲ့ ပီအိုနီဟဘ်ဆိုတဲ့ ညီအစ်မသုံးယောက်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ ကျောက်ယန်မှာ သူ့ကို တွေ့ခဲ့ကြတာ။ သူတို့က နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မကို သူ့အကြောင်း ပြောပြတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ဒီလူဟာ ဂန်းချီနယ်ပယ်ကိုမှ အခုမှ ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ဟိုမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးမှာ လူတစ်ထောင်လောက်ပဲရှိပြီး ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ရာသုံးရာလောက်ပဲ ရှိတယ်။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် ဒင်ရှန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီး ဆက်ပြောသည် "ကျွန်မ အခုမှ တုန်လင်က လာတာ။ အခု ဟိုမျိုးနွယ်စုဟာ ဟဲရှီခရိုင်လေးခုရဲ့ မြေတွေကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူတို့ရဲ့မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်သိန်းကျော်ရှိတယ်၊ အဲဒီထဲက ထက်ဝက်ကျော်က ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံရေး အဆင့်ငါးခုနဲ့အထက်မှာ ရှိပြီး ဂန်းချီနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ ရာနဲ့ချီရှိတယ်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် သုံးနှစ်အတွင်း ဒီလိုအသေးစားမျိုးနွယ်စုကို ဒီအဆင့်အထိ တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်တာကို သခင်မလေးနောက်ကို လိုက်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလို မကြားဖူးဘူး"

ယခုအချိန်တွင် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဤအခြေအနေများကို ကောင်းစွာသိရှိပြီး သူမ၏ အသိပညာသည် စီကုန်းယွဲ့နှင့် ဒင်ရှန်းတို့ထက်ပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။ သဘာဝအားဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တိုးတက်မှုသည် မည်မျှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်သည်ကို သူမ နားလည်သည်။

"ဒီနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလက မဟာကျင်ရဲ့ စာရင်းထဲမှာ သူက ဂရန်းမာစတာ တတိယစွမ်းအင်နယ်ပယ်မှာ ရှိတယ်လို့ ပြောထားတာကို ကျွန်မ မှတ်မိတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခုလေးတင်ပဲ သူ ဒိုက်ရှန်းရွှမ်းကို ချိုးဖောက်နိုင်တာကို ကျွန်မ တွေ့လိုက်ရတယ်။"

"မင်း သေချာလား"

ဒိုက်ရှန်းရွှမ်းကို ချိုးဖောက်နိုင်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မျက်နှာက တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံကြည်ဟန်ဖြင့် ထိုမေးခွန်းကို ထပ်မေးလိုက်သည်။ ဒင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်၍ အတည်ပြုသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အမူအရာက ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားသည်။

"ဘိုင်ယဲစခန်းမှာ ကျွန်မလေ့လာတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ အခြေအနေတွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ဟိုယုရှောင်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တကယ်ကို ကြီးမားတယ်။ သခင်မလေးရဲ့ ဒီလူအပေါ် အကဲဖြတ်ချက်က တော်တော်မှန်တယ်။ သခင်မလေးက သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းအတွက် ဒီလူကို အောက်ကိုရောက်အောင် ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ လုပ်မလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူး။"

ဘိုင်ယဲစခန်း….

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ဒင်ရှန်း၏ အစီရင်ခံချက်ပါ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပြန်လည်သတိရလိုက်ပြီး သူမ၏ လေးနက်သော အမူအရာက ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ အခန်းဘက်သို့ ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်လိုစိတ်၏ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလာသော အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

......

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ချက်ချင်း သင်္ဘောပေါ်ရှိ အခန်းများကို စီစဉ်ပေးသူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ကုန်းပတ်အပေါ်ရှိ အခန်းတစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည်။ သူ၏အခန်းသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အခန်းမှ ခြောက်ခန်းသာ ကွာခြားပြီး ဤခရီးစဉ်တွင် သူသည် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေသည်။ ဤစီစဉ်မှုများကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်အခြေအနေ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယူနာရီတွင် ကောင်းကင်သည် မှောင်လာသည်နှင့် သင်္ဘောသည် တရားဝင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း သေးငယ်သွားသော အရှေ့ဘက်ကမ်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်သည် များစွာ ဝမ်းနည်းခြင်း မခံစားရဘဲ သူ၏ ခွဲခွာခြင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက်များကို အနည်းငယ် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အခန်းသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

ယခု သူသည် သင်္ဘောပေါ်တွင် တစ်လကြာအောင် နေရတော့မည်ဖြစ်သည်။