ဂူကျန်းမြစ်၏ မြောက်ဘက်

လုယွမ်ဖူသည် တရားဝင် အဆက်အနွယ်ဖြစ်ပြီး ကြီးပြင်းလာသည်နှင့် လုမျိုးနွယ်စုတွင် သူ၏အသံ ပါဝင်လာလိမ့်မည်။ သူ့ကို အလေးမထားခြင်းက အတော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် သခင်လုက ရိုသေစွာ လိုက်နာပါ့မယ်၊ အစ်ကိုဟို"

'အစ်ကိုဟို' ဟူသော ခေါ်ဝေါ်မှုကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရေတွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အင်အားကြီးမိသားစု၏ အဆက်အနွယ်ဖြစ်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ လုယွမ်ဖူနှင့် နောက်ဆက်တွဲ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုသည် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းစေသည်။ ထိုသူသည် တုန်ထျန်မြစ်တစ်လျှောက်မှ ဂူမြစ်၏ အလယ်ပိုင်းအထိရှိသော နေရာအားလုံးကိုသာမက မြစ်ကမ်းနှစ်ဘက်ရှိ ဒေသခံဓလေ့ထုံးစံများနှင့် မြေများကိုလည်း ကောင်းစွာသိရှိသည်။ ထို့အပြင် သူ၏မိသားစု၏ သင်္ဘောလုပ်ငန်းကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး တာဝန်ယူထားသောကြောင့် ရှုကျိုး၊ ယန်ကျိုး၊ ကျုံးကျိုးနှင့် သူတို့၏ ယုံကျိုးဒေသများ၏ ဒေသခံဓလေ့ထုံးစံများနှင့် အခြေအနေများကိုလည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ဆီကနေ ရေကြောင်းလမ်းများအကြောင်း အသိပညာများစွာ သင်ယူခဲ့ရသည်။ ဥပမာ- ညအချိန်တွင် မြစ်ကြောင်းခရီးသွားခြင်းသည် ညအချိန်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားတတ်သော အောက်ရှိနတ်ဆိုးများကို ကြောက်သောကြောင့် နှေးကွေးသည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြန်ဆုံး သင်္ဘောသည် တစ်နေ့လျှင် မိုင် ၁၅၀၀ ခရီးသွားနိုင်သည်။ အရှိန်ကို ပိုမြှင့်ရန်အတွက် ယင်နှင့် ယန်သန့်ရှင်းသောနယ်ပယ်တွင် ကျင့်ကြံထားသော ကိုယ်ခံပညာရှင် သို့မဟုတ် အဆင့် ၅ နှင့်အထက် နတ်ဆိုးတစ်ဦး လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင် သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသည် အနားယူခြင်းမရှိဘဲ ဆက်တိုက် မပျံသန်းနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သင်္ဘောများသည် အဝေးပြေးခရီးအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။

ဂူမြစ်၏ အင်အားကြီးမိသားစု သုံးခုသည် သူတို့၏နယ်မြေများအတွင်း၌သာ လုပ်ကိုင်ကြသည်မဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် ဆက်ဆံကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာ့ ပြည်နယ် ၁၃ ခုမှ လူများသည် ရွှေ့ပြောင်းသွားလာရန် လိုအပ်သည်။ အထက်ပိုင်းမှ လူများသည် အလယ်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းသို့ သွားကြပြီး အောက်ပိုင်းမှ လူများသည် အထက်ပိုင်းသို့ သွားကြသည်။ အကယ်၍ မိသားစုသုံးခုသည် ဘယ်သောအခါမှ အပြန်အလှန် မဆက်ဆံပါက သူသည် ထိုလူများကို ကုန်းကြောင်းခရီးသွားရန် သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် တွန်းအားပေးခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မိသားစုသုံးခုသည် သူတို့ထိန်းချုပ်ထားသော ဒေသများတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ ခရီးသည်တင်သင်္ဘောများကို လွတ်လပ်စွာ လုပ်ကိုင်ခွင့်ပြုသည့် စာချုပ်များကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။

ခရီးသည်တင်သင်္ဘောများတွင် ဖျော်ဖြေရေးအဆောက်အအုံများ ထားရှိရန် အကြံဥာဏ်သည် မူလက လုယွမ်ဖူထံမှ လာပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လုမျိုးနွယ်စုမှ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ကြောင်း ဟိုယုရှောင်ပင် သိလာခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို ကြားသောအခါ လုယွမ်ဖူအပေါ် ဟိုယုရှောင်၏ အမြင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤသူသည် အမှန်တကယ် ပါရမီရှိသူဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံမှုတွင် အလွန်ထူးချွန်၊ ကုန်သွယ်မှုနည်းလမ်းများတွင် ကျွမ်းကျင်၊ မွေးဖွားခြင်းအားဖြင့် မြင့်မြတ်သော်လည်း မောက်မာခြင်းမရှိ၊ ရေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာ အားလုံးကို သိပုံရသည်။

“ဒါက ပထမတန်းစား အင်အားကြီးမိသားစုရဲ့ တရားဝင် အဆက်အနွယ်ဖြစ်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ တကယ်ကို ထူးခြားတယ်”

ယခင်က သူတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော လူငယ်များစွာကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ စီကုန်းယွဲ့၊ ထျန်ဖာကျန့်၊ တူအိုပါဟွမ်၊ ဘူယုဘုန်းတော်ကြီးနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းသောနယ်မြေများမှ အဆက်အခံများကို စဉ်းစားမိသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားထဲမှ အံ့သြမှု အနည်းငယ် လျော့သွားသည်။ သူတို့အားလုံး သာမန်လူများမဟုတ်ကြပေ။ သူအထင်သေးဆုံးသူဖြစ်သည့် ဂူချန်ဖန်းဟု သူယုံကြည်သူပင်လျှင် အင်အားမချို့တဲ့ပေ။

“ပြီးတော့ ကျောက်ချင်ရွှေလည်း ရှိသေးတယ်။ အဲဒီမိန်းမကလည်း သိပ်ပြီး ထက်မြက်ပုံမရဘူး။”

ကြာမြင့်စွာ စကားပြောပြီးနောက် လုယွမ်ဖူသည် ရေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များတွင် မည်မျှ ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သိရှိသောအခါ ဟိုယုရှောင်က "အစ်ကိုလု ကျွန်တော်တို့ ကုန်းပေါ်ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာမှ ရောက်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ နိုဝင်ဘာလ ၁၀ ရက်နေ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဆင်းမယ့်နေရာက ကျန်းပေလမ်းရဲ့ တောင်ဘက်မှာရှိတဲ့ ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းဖြစ်ပြီး အခုထိ မိုင် ၁၁၀၀၀ ဝေးသေးတယ်။ ခန့်မှန်းခြေ ၁၂ ရက်လောက် ကြာမယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေးရဲ့ ခရီးက မြို့တော်ကို သွားတာဆိုတော့ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းကို ရောက်ပြီးရင် မြောက်ဘက်ကို မိုင် ၂၇၀၀၀ လောက် မြင်းစီးပြီး ကျန်းပေလမ်းပေါ်က ကျုံးကျိုးကို ရောက်ရမယ်၊ အဲဒီကနေ မြို့တော်ကို မိုင် ၁၀၀၀၀ ကျော် ဝေးသေးတယ်။"

ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မြို့တော်သို့ ရောက်ရန် တစ်လ၏ တစ်ဝက်ခန့် ကြာမည်ကို သိရှိထားသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်၍ များစွာ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ယခု သူသည် ရေနှင့် ဝေးဝေးနေချင်ရုံသာရှိပြီး နောက် ၁၂ ရက်သာ ကျန်တော့သည်ကို သိရှိလိုက်သောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သင်္ဘောပေါ်၌ ဖျော်ဖြေရေး အဆောက်အဦများ ရှိသည်ကို သိရှိပြီး အချိန်ကာလသည်လည်း သိပ်မကြာသေးကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်သောအခါ နောက်ရက်များက ဟိုယုရှောင်အတွက် များစွာ ခက်ခဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယွီခေတ် ၁၃၂၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၂ ရက်။

သင်္ဘောသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆိုက်ကပ်ခဲ့ပြီး သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် သက်သာရာရသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ကုန်းမြေကို ကြည့်ရှုရန် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ဟိုယုရှောင်လည်း မချန်ခဲ့ပေ။