အခန်း (၂၉-၃၂)

အခန်း ၂၉ ဝက်

ကောင်းဖန်အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဒမ်ဘီ၏ဝိညာဉ်မီးတောက်မှာ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ရက်တည်းက သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်ကို စားနေပြီးနောက် ပိုမိုတောက်လောင်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းဖန် ရေခဲသတ္တာအဖုံးကိုဖွင့်လိုက်သည်။ အာ?

သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ?

ရေခဲသတ္တာထဲရှိ အကန့်ထဲတွင် အစက သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်များဖြင့် အပြည့်ရှိနေရာက အခုတော့ ပြောင်သလင်းခါနေပေပြီ။

ကောင်းဖန် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်များကိုရှာရန် ရေခဲသတ္တာအကန့်ကို သေချာ ဆွဲထုတ်ပြီး ဟိုရှာဒီရှာလုပ်လိုက်ပေမည့် နောက်ဆုံးမှာတော့ အကန့်၏အစွန်းနားတွင် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင် တစ်ဝက်ပိုင်းလေးတစ်ခုကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ?

ကောင်းဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူခိုးများဝင်သွားတာလား? ဒါကတော့ သူပထမဆုံးတွေးမိသည့် အတွေးပင်။

အခန်းထောင့်တွင် အပြစ်ကင်းစင်သည့်ပုံဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် အရိုးခွံဖုတ်ကောင်လူဝံနှင့် ဆိုဖာအောက်တွင် ပျင်းရိပျင်းတွဲလဲလျောင်းနေသည့် ခရမ်းရောင်ကျောပြင်မိုးကြိုးကင်းခြေများကို မြင်လိုက်ရတော့ အိမ်ထဲသူခိုးတစ်ယောက်ဝင်ခဲ့ပုံကို ပုံဖော်ကြည့်၍ပင်မရပေ။

ဒီတော့ သေချာတွေးကြည့်လိုက်လျှင် အိမ်တွင်းသူခိုးသာဖြစ်ပေတောမည်။

“ဒမ်ဘီ၊ ဒီကိုလာခဲ့။”

ဒမ်ဘီဟိုကြည့်ဒီကြည့်နှင့် တောင့်တင်းနေသော အမူအရာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအခါ ကောင်းဖန်က လွတ်နေပြီဖြစ်သည့် ရေခဲသတ္တာအကန့်ကို ညွှန်ပြလိုက်ကာ၊ “မင်းဒီထဲကဟာတွေ အကုန်စားပစ်တာလား?”

ဒမ်ဘီအကန့်ထဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ အထဲတွင် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်တစ်ဝက်ပိုင်းလေး ကျန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် ရှေ့သို့တိုးလာကာ လက်ဖြင့်ကောက်ယူပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်ကို ဝါးရင်းဖြင့် အမှိုက်ပုံးရှိရာသို့ လျှောက်သွားကာ သူ့မေးရိုးကို အမှိုက်ပုံးအပေါက်နှင့် ကိုက်အောင်ထားလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူဝါးစားပြီး အမှိုက်ဖြစ်သွားသည့် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်များမှာ အလိုအလျောက်ပင် အမှိုက်ပုံးထဲသို့တန်းကျသွားလေသည်။ စားပြီးသွားသည့်နောက် တစ်ဖန် တုံးအသည့်အမူအရာဖြင့် မလှုပ်မယှက်နှင့် မူလနေရာသို့ပြန်သွားကာ ခေါင်းစိုက်ထားပြန်လေသည်။

ကောင်းဖန် အမှိုက်ပုံးနားလာကြည့်လိုက်တော့ အထဲတွင် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်အကြွင်းအကျန်အမှိုက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

တရားခံကတော့ တန်းပေါ်လာခဲ့ပြီ။ ဒမ်ဘီလဲ ကောင်းဖန်၏မီးတောက်နေသည့် အကြည့်များကြောင့် စတင်ထိတ်လန့်မိလာတော့သည်။ တောင့်တင်းနေသည့်ခြေလှမ်းများဖြင့် နံရံဘက်သို့ နောက်ပြန်တဖြည်းဖြည်းခြင်းပြန်ဆုတ်သွားကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ အမှားကို ပြန်စဉ်းစားသလိုမျိုး နံရံဘက်သို့ခေါင်းလှည့်စိုက်နေတော့သည်။

တာ့ဇီသည်လဲ အခွင့်ကောင်းတစ်ခုကိုတွေ့လိုက်ကာ ဆိုဖာအောက်မှ တွားသွားထွက်လာပြီး ကောင်းဖန်၏ခြေထောက်ပေါ်သို့ တွယ်တက်ကာ ခေါင်းကိုမော့လိုက်သည်။

“သူစားလိုက်တာ! သူစားလိုက်တာ!” တာ့ဇီ၏အသံဆူဆူက ကောင်းဖန်၏ခေါင်းထဲမှာ မြည်ဟီးလို့လာသည်။

“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ ငါသိပါတယ်။” ကောင်းဖန်လဲ တာ့ဇီ၏ခေါင်းကိုပုတ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူက ငါ့ကိုလဲမစားခိုင်းဘူး!” တာ့ဇီအခွင့်အရေးကို အပြည့်အဝအသုံးချကာ အကုန်ပြောပြတော့သည်။

“???”

ဒီတော့ မင်းက ဒါကြောင့်ဝမ်းနည်းနေတာပေါ့?

သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်များကို ဒမ်ဘီစားလိုက်သည်အား ကောင်းဖန် အမှန်တကယ် ဒေါသမထွက်မိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒမ်ဘီစားဖို့ပဲ ဝယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲနဲ့ ယူစားခြင်းကတော့ မကောင်းသည့်အကျင့်မျိုးဖြစ်တာကြောင့် ဒီကောင်လေးကို သင်ပြပေးဖို့ ကောင်းဖန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ မင်းပိုစားချင်ရင် ငါ့ကိုပြော၊ ဟုတ်ပြီလား?” ကောင်းဖန် ဒမ်ဘီ၏အရိုးခွံကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဒမ်ဘီကတော့ သူပြောနေသည်ကို အမှန်တကယ်နားလည်ကြောင်း အရိပ်အယောင်ပင်ပြမလာဘဲ နံရံတွင်သာ ခေါင်းစိုက်နေမြဲပင်။

အခုထိ ကောင်းကင်က မမှောင်သေးတာကြောင့် ကောင်းဖန် ဖုန်းခေါ်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အရင်တစ်ခေါက် သူလိုအပ်သည့်ပစ္စည်းများဝယ်ခဲ့သည့် ဆိုင်မှ သူဌေးက သူ့ကိုဖုန်းနံပါတ်ပေးထားသည်။ သူဌေးက ကောင်းဖန် နောက်တစ်ခါ ဘာပဲဝယ်ဝယ် အိမ်တိုင်ရာရောက်ပို့ဆောင်ပေးမည့် အကြောင်း ကတိပေးထားပေသည်။

ဖုန်းဝင်သွားပြီးနောက် ကောင်းဖန်က နောက်ထပ် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်၃၀ကတ်တီ(အလေးချိန်)နှင့် မိုးကြိုးသဖန်းသီး ၁၀ကတ်တီ(အလေးချိန်)ကို လိုချင်ကြောင်း သူဌေးကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့အလုပ်သမားတစ်ဦးအား ကောင်းဖန်မှာသော ပစ္စည်းများပို့ပေးရန် စေခိုင်းလိုက်သည်။

ပစ္စည်းပို့သည့်ကောင်လေးမှာ အရပ်ရှည်ကာ ပိန်သွယ်သည်။ ထိုကောင်လေး ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် အထူးပို့ဆောင်မှုလာပို့ဆောင်ပေးသည်ကိုမြင်ရတော့ ကောင်းဖန် သူ့အတွက် ရေတစ်ခွက်ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ ရေသောက်ပြီးနောက် ပစ္စည်းပို့သည့်လူငယ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။

“မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားအတွက်လဲ ခက်ခဲမှာပေါ့။” ကောင်းဖန် အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် ပြန်လည်တုန့်ပြန်လိုက်သည်။

ကောင်းဖန်ပစ္စည်းများလက်ခံရသည်နှင့် ငွေချေကာ တံခါးပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒမ်ဘီ၏ပုခုံးကိုပုတ်လိုက်ကာ၊ “ကဲ၊ ဒါ နောက်နှစ်ရက်စာ မင်းအတွက်အစာပဲ။”

ဒမ်ဘီက အစားအသောက်အနံ့ကိုလိုက်ခံနေပြီး အနက်ရောင်ပလက်စတစ်အိတ်ကို လှန်လှောကြည့်နေသည်။

“နှစ်ရက်နော်။” ကောင်းဖန် လက်နှစ်ချောင်းထောင်ပြလိုက်သည်။ “တစ်ရက်ကို တစ်ဝက်စီပဲစားရမယ်၊ နားလည်လား?”

ဒမ်ဘီခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ သူ့မျက်လုံးထဲရှိ မီးတောက်များက ပိုလို့ပင် တောက်ပလို့လာသည်။ ကောင်းဖန်နှင့် ဒမ်ဘီသည် အခုထိ သွေးစာချုပ်ချုပ်ဆိုထားခြင်းမရှိသေးတာကြောင့် ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် အချင်းချင်းဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။

ဒမ်ဘီ၏အစားအသောက်ဖိုးအတွက် မဝယ်နိုင်တော့မည်ကို ကောင်းဖန်မစိုးရိမ်မိပေ။ တစ်ကတ်တီကို မဟာမိတ်ဒေါ်လာ၁၀၀၀သာကျသည့် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်ကိုတော့ သူဝယ်နိုင်ပါသေးတယ်။ ဒမ်ဘီက တစ်နေ့ကို ၁၅ကတ်တီစားမည်ဖြစ်တာကြောင့် ၁.၅မဟာမိတ်ခရက်ဒစ်သာကျပေမည်။ များများပိုစားလဲ ပိုကောင်းတာပဲရှိပေသည်။ အာဟာရရှိတဲ့ပစ္စည်းကနေ ပိုများများစုပ်ယူလေ နောက်ထပ်အဆင့်တက်နိုင်ဖို့ ပိုနီးစပ်လေမဟုတ်လား။

ဒမ်ဘီ၏ဂုဏ်ရည်ပြဇယားမှနေပြီး ဒမ်ဘီအဆင့်တက်ရန် ပထမဆုံးခြေလှမ်းအနေဖြင့် သစ်ကတိုးယင်ဓါတ်ပင်၆၀၀ကတ်တီလောက် စားဖို့လိုကြောင်း ကောင်းဖန်တွေ့နိုင်သည်။

ထင်ရှားခြင်းအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရမည်မှာ လွယ်ကူသည့်တာဝန်တော့မဟုတ်ပေ။ ဒီပစ္စည်းတွေအတွက် အသုံးစရိတ်များသည် အနည်းဆုံး ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာတန်သည်။ ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ဒမ်ဘီအတွက်လိုအပ်တဲ့ပမာဏဖြစ်သည်။ မြင့်တဲ့အဆင့်တွေမှာ ပိုပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုလိုအပ်ပြီးသာမန်အားဖြင့် ကုန်ကျစရိတ်ကပိုက်ဆံ ပိုများသည်၊ တစ်ချို့သော တန်ဖိုးကြီးသည့်ပစ္စည်းတွေက မြင့်တင်ရန်အတွက်မလုံ လောက်ပါ။

သားရဲသည် မည်သည့်အဆင့်၌ပင်ရှိနေပါစေ ထိပ်တန်းအဆင့်ထက်ကျော်လွန်သည့် မည်သည့်အဆင့်တွင်မဆိုရှိလျှင်, ၎င်း၏အဆင့်သည် တစ်ဆင့်လျော့ပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့်, ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်-ထိပ်တန်းအဆင့်သားရဲသည်အုပ်ချုပ်သူအဆင့်သို့ တိုးတက်ပြီးနောက် အထူးအဆင့်-အုပ်ချုပ်သူသားရဲဖြစ်လာပြီး ထင်ရှားခြင်းအဆင့်-ထိပ်တန်းအဆင့်သားရဲသည်အုပ်ချုပ်သူအဆင့်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်-အုပ်ချုပ်သူသားရဲဖြစ်လာသည်။

သားရဲ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် လုပ်ငန်းစဉ်သည် ၎င်း၏စွမ်းရည်ကိုအသုံးချသူတစ်ဦးကြောင့်ဖြစ် လာခြင်းဖြစ်သည်၊ တစ်ခုခုကိုဆုံးရှုံးပြီးမှ တစ်ခုရခြင်းဟာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သင်တန်းမှာ လေ့ကျင့်ရေးဆရာက သားရဲကိုမြှင့်တင်ရန်ကြိုးပမ်းနေသမျှ ကာလပတ်လုံးအဆင့်တက်ပြီးနောက် အဆင့်ကျမည်ကိုစိုးရိမ်နေစရာမလိုပေ။ ကြိုးစား အားထုတ်မှုနှင့်စိတ်ဓာတ်ပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့် အဆင့်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်းမြှင့်တင်နိုင် သည်။

ဒမ်ဘီနှင့်စကားပြောပြီးနောက် ကောင်းဖန် တခြားအနီရောင်ပလတ်စတစ်အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်၊ ၎င်းတွင်၁၀ ကတ်တီ(အလေးချိန်) ကြမ်းသောခရမ်းဖျော့ရောင်သဖန်းသီး ရှိသည်။ သူတို့၏အပြင်ပန်းသွင်ပြင်ကို သဖန်းသီးပုံစံ,အထူးသဖြင့် ခရမ်းရောင်သို့ အရောင်ပြောင်း နေခြင်းဖြစ်သည်၊ အသီး၏အက်ကြောင်းများထဲမှ နက်ရှိုင်းသော ခရမ်းရောင်အစေ့တို့ကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်တွေ့နိုင်သည်။

အသီးများရဲ့အနံ့ကြောင့် တာ့ဇီက အလွန်ပင်စိတ်လှုပ်ရှားကာ ပြောနေသည်, “ငါစားချင်တယ်! ငါစားချင်တယ်”။ တာ့ဇီကို ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့တိုးတက်ပြီးနောက် ၎င်းက မိုးကြိုးသဖန်းသီး၂၀၀ ကတ်တီကိုလိုပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အင်အားရဲ့ သန်မာသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့်ပေါင်းစည်းရန်ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးသဖန်းသီးများသည် ယင်ဓာတ်ကို ဆွသည့်သစ်ကတိုးထက် ဈေးချိုပြီး ၁ကတ်တီတွင်မဟာမိတ်ဒေါ်လာ၂၀၀သာကုန်ကျ သည်။သူတို့က ကြွတ်ရွပြီး ထုံထိုင်းသောအနံ့အရသာရှိပြီး မကြာခဏ အဆင့်မြင့်အစား အစာများကြားထဲတွင်ပါဝင်ခဲ့သည်။

ကောင်းဖန်ကမိုးကြိုးသဖန်းသီးများကို သတ္ထုဇလုံထဲသို့ထည့်လိုက်သည်၊ လတ်ဆတ်တဲ့ မိုးကြိုးသဖန်းသီးများကိုကြည့်ပြီး တာ့ဇီရဲ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပလာသည်၊ သို့သော် သခင်၏စကားမပါဘဲ တာ့ဇီစားဖို့မရဲသဖြင့် သူ့ခေါင်းကိုမြင့်ကာ သခင်ကိုကြည့်လိုက် သည်၊ ကောင်းဖန်က ခွင့်ပြုပြီးတဲ့နောက် တာ့ဇီရဲ့ခြေချောင်းနှစ်ချောင်းသည် သတ္ထုဇလုံ ၏အစွန်းကို ထောက်ကန်ထားပြီး မိုးကြိုးသဖန်းသီးများကိုပါးစပ်နှင့်အပြည့်ဝါးနေတော့ သည်၊ တာ့ဇီကအကုန်စားသည်, အပေါ်ခွံနှင့်အစေ့တောင်မှစားသည်။

တာ့ဇီက စားတာမရပ်ခင် ဇလုံရဲ့သုံးပုံတစ်ပုံပမာဏကိုစားပြီး ၎င်းကဗိုက်ပြည့်နေတော့သည်၊ ၎င်းကကြမ်းပြင်အနီးတွင်ပြင်းရိစွာနဲ့လဲလျောင်းလိုက်ပြီး လုံးဝန်းအောင်လုပ်ကာ တွန့်နေသည်။

မိုးကြိုးသဖန်းသီးများသည် သက်တန်းရှည်သောကြောင့် လေနဲ့ထိတွေ့အောင် အပြင် ထုတ်ထားလျှင်ပင် ပြဿနာမရှိပါ။ ကောင်းဖန် အစာဇလုံကိုကောက်ယူလိုက်ပြီး ဆိုဖာရဲ့ နောက်ဖက်တွင်ထားလိုက်သည်။

….

နောက်တစ်နေ့မှာတော့ နည်းပြအသစ်ရဲ့တောင်းဆိုမှုကြောင့် ကျောင်းသားအားလုံးက သူတို့နှင့်သွေးစာချုပ်ချုပ်ထားသော ကိုယ်ပိုင်သားရဲများကိုကျောင်းသို့ယူဆောင်လာကြသည်။ ကောင်းဖန်က တံခါးမှမထွက်မှီ တာ့ဇီကိုကြိုးနှင့်ထိန်းထားသည်။

သူကျောင်းထဲကိုဝင်တော့ တာဇီနီးပါး ကိုယ်ပိုင်သားရဲများကို အပန်းဖြေဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ အမျိုးမျိုးသောကိုယ်ပိုင်သားရဲများသည် ကျောင်းတွင် ရပ်နေတာ လှဲနေတာများရှိကြသည်။ ကျောင်းပေါင်းစပ်ထားခြင်းကြောင့် ကျောင်းဝန်းတစ်ခုလုံး ကိုယ်ပိုင်သားရဲတွေနှင့်ပြည့်နေတော့သည်။

သားရဲဟိန်းသံများနှင့် စူးဝါးသည့်အသံများက အတူတကွပေါင်းထားသောကြောင့် သားရဲများ၏ကြွက်ကြွက်ညံသံများသည် အလွန်ဆူညံသည့်အသံမျိုးကိုပြုလုပ်နေကြ သည်။

အဲ့ဒီမှာ တကယ့်ကိုကြီးမားသလို တကယ့်ကိုသေးငယ်သည့် ကိုယ်ပိုင်သားရဲများစွာရှိပေမယ့် အဖြူအပြည့် သားရဲဝက်တစ်ကောင်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် အရယ်ရဆုံးပင်။ ၎င်းကအမြင့် သုံးမီတာ လောက်အမြင့်တွင်ရပ်နေပြီး ငါးမီတာလောက်ရှည်လျားကာ ကြီးမားသည့်အသားနှင့်တူ သည့်တောင်ကြီးနှင့်တူသည်။၎င်း၏ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ့ရဲ့အဆီများက ပင်လယ်လှိုင်း များရိုက်ခတ်နေသည်နှင့်တူသည်။

၎င်းရဲ့ဘေးတွင်သိမ်မွေ့နူးညံ့သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကရပ်နေသည်၊ သူမ၏ မျက်နှာကနီရဲနေပြီး ရှက်ရွံ့မှုတွေနှင့်လောင်ကျွမ်းနေသလိုပင်၊

သူမအစက သူမရဲ့သားရဲကိုဝယ်ခဲ့တုန်းက ဒီလိုပုံစံမဟုတ်ဘူး…

အစပိုင်းသားရဲစတိုးမှာ သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်သားရဲကိုတွေ့တုန်းက သူ့ရဲ့ခေါင်းပေါ်မှာပန်းရောင် ဖဲကြိုးလေးနှင့်ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ အဖြူရောင်ဝက်ပေါက်လေးဖြစ်သည်၊ သူမ ထိုဝက်ကလေး ကိုစမြင်ကတည်းက ချစ်သွားခဲ့သည်၊ တစ်နှစ်လောက်အကြာမှာ သူက ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့် မယ်လို့ ဘယ်သူကထင်မှာလဲ၊ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အစာစားချင်စိတ်များနှင့်အတူ ရက်တိုင်း ကြီးသထက်ကြီးလာသည်။

သူ့သခင်ကိုကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ကြီးမားသည့်အဖြူရောင်ဝက်က ပျင်းရိစွာနဲ့ကျောင်းဂိတ် ပေါက်ရှေ့တွင် လှဲလိုက်ကာ နေပူဆာလှုံနေသည်၊ ၎င်းမှာ အနားယူမှုနှင့် ကျေနပ်နေသော အပြုအမူမရှိပါ။ ၎င်းကသူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အိမ်နောက်ဖေးမှာ အနားယူနေသလိုပြုမူနေသည်။

***

အခန်း ၃၀ အဖွဲ့ငါးဖွဲ့

“အာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ မိန်းကလေး မင်းရဲ့သားရဲက လမ်းပိတ်နေလို့။” လုံခြုံရေးအစောင့်က ကောင်မလေးကို ဖျောင်းဖျကာ လမ်းဖယ်စေသည်။

ကောင်မလေးသည်လဲ ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့သူမဟုတ်တာကြောင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ၏အဖြူရောင်ဝက်ကြီးကတော့ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားတွန်းတွန်း မရွေ့ပေးဘဲ ပေကပ်နေနေရုံမက သူမကိုတောင် ပြန်ရန်မူလိုက်သေးသည်။

“လုပ်ပါ၊ ထလိုက်စမ်းပါ။” ကောင်မလေးက စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဝက်ကြီးကတော့ မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်လို့ထားကာ နည်းနည်းလေးပင် မရွေ့ပေးပေ။ ဝက်တစ်ကောင် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသည်ကို ဘယ်သူမှ နှိုးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

သားသတ်သမားမပေါ်လာခင်အထိပေါ့။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?” ဆူညံသံကိုကြားလိုက်တာကြောင့် စစ်ယူနီဖောင်းအပြည့်အစုံဝတ်ထားသည့် ဆာဂျင်က ရောက်လာခဲ့ကာ သူ့နောက်တွင် ငွေလရောင်ဝံပုလွေတစ်ကောင်လဲ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဆာဂျင်က ‘အိပ်နေသည့်’ ဝက်ကိုတစ်လှည့် စိုးရမ်သောကရောက်နေသည့်မိန်းကလေးကို တစ်လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အခြေအနေအကြမ်းဖျင်းကို နားလည်သွားပြီး သူ့ခေါင်းကို မခါမိဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ “မင်းက သားရဲလေ့ကျင့်သူတစ်ယောက်၊ ဒါကလဲ မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်သားရဲလေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်သားရဲကိုတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်တာကို မရှက်ဘူးလား?”

ဆာဂျင်ကာ လှဲနေသည့်ဝက်ကိုကြည့်ဖို့ရန် ခေါင်းကိုငုံ့ကိုင်းလိုက်ပြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ “ထစမ်း! ဒီနားလာအိပ်မနေနဲ့!”

အဖြူရောင်ဝက်ကြီးကတော့ နည်းနည်လေးမှမလှုပ်ဘဲ သူ့နားရွက်များကိုသာ ခတ်ကာ နှုတ်ခမ်းကိုသပ်လိုက်သည်။

ဒီဝက်က အမှန်တကယ်တုံးသူတော့မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဝက်တွေက ဉာဏ်အထက်ဆုံးတိရိစ္ဆာန်တွေထဲ ဘယ်ပါ,ပါတော့မလဲ။ သူတို့က တမင်ကို တုံးအမိုက်မဲသလိုပုံနှင့် လူတွေကို အရူးလုပ်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။

“မင်းငါပြောတာ နားလည်တယ်မလား?” ဆာဂျင်မှာ ဒေါသသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

သူနောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်နှင့် သူ့နောက်မှ ငွေလရောင်ဝံပုလွေကလဲ ရှေ့သို့တက်လာခဲ့သည်။ ငွေလရောင်ဝံပုလွေ၏ အေးစက်ဝံ့ကြွားနေသည့်မျက်လုံးများက လှဲနေသည့်ဝက်ကိုစိုက်ကြည့်နေကာ အံကြိတ်နေတော့သည်။

သူက အဖြူရောင်ဝက်အနားကို တစ်ဖြည်းဖြည်းတိုးကပ်လာခဲ့သည်။ ဒါက သာမာန်မြေပြန့်တစ်နေရာသာဖြစ်ပေမည့် ငွေလရောင်ဝံပုလွေ၏ချဉ်းကပ်လာပုံမှ တောကြီးမျက်မည်းထဲရှိ လရောင်အောက်တွင် သူ၏သားကောင်ကို တိတ်တဆိတ်ချဉ်းကပ်နေဟန်ဖြင့် တူလှသည်။

“ဟမ်၊ ဟမ်!” ရုတ်တရက်ဆိုသလို အဖြူရောင်ဝက်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ခုန်ထက လမ်းဘေးသို့ သူ့ကိုယ်လုံးကြီးကို ပစ်ရွှေ့လိုက်တော့သည်။

“ကြည့်စမ်း၊ မင်းငါတို့စကားကိုနားလည်သားပဲ၊ ငါက မင်းနားမလည်ဘူးလို့ထင်လိုက်တာ။” ဆာဂျင်က အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဝက်ကြီးက မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်က လူသားများအနားမှ ထွက်ခွာပြီး ကြမ်းကြုတ်သည့်ခွေးတစ်ကောင်အနားသို့သွားလိုက်သည်။ ငါအေးအေးဆေးဆေးတစ်ရေးတစ်မောလောက် အိပ်လို့တောင်မရဘူးလား?

ကိုယ်ပိုင်သားရဲအားလုံးကို ကစားကွင်းထဲတွင်ထားကာ အုပ်စုများဖွင့်ထားသည်။ ထိုထဲမှ နှစ်မီတာခွဲလောက်ရှည်လျားသည့် တာ့ဇီကတော့ လူအများအာရုံစိုက်စရာဖြစ်နေသည်။

မနက်ပိုင်းတွင် ကျောင်းသားများသည် သူတို့အတန်းချိန်များတွင် စာသင်ယူကြရပြီး နေ့လည်၁နာရီတွင်တော့ ကျောင်းကစားကွင်းထဲတွင် တန်းစီစုဝေးကြရသည်။

ဆောက်လက်စရင်ပြင်ကြီးမှာ အခုတော့ လုံးဝပြီးစီးလို့နေပေပြီ။ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ကွန်ကရစ်နှင့်ပြုလုပ်ထားကာ ဧကပေါင်းထောင်ကျော်ကျယ်ဝန်းသည်။ ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးကို ကျောက်တုံးပလက်ဖောင်းများ၊ စတီးချောင်းများဖြင့်သာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဆောက်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

မကြာခင်တွင်ပဲ ဆာဂျင်များ(တပ်ကြပ်ကြီးများ)ရောက်လာကာ သူတို့အဖွဲ့များကိုစစ်ဆေးပြီးနောက် လေ့ကျင့်မှုကိုတန်းစတင်လိုက်တော့သည်။

စောစောက ‘လမ်းပိတ်နေခဲ့သည့်’အဖြူရောင်ဝက်ကြီးမှာ သူနှင့်တစ်ဖွဲ့တည်းဖြစ်သည့် အဖွဲ့၁၀တွင်ရှိနေကြောင်း အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းစွာ ကောင်းဖန်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူတစ်ကောင်တည်းနှင့် သားရဲနှစ်ကောင်စာတောင် နေရာယူထားသည်။ ဘယ်လိုတောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဟုတ်လှပြီထင်နေတဲ့သားရဲလဲ။

“သားရဲအမျိုးအစားတွေကမတူတာကြောင့် လေ့ကျင့်မှုနည်းလမ်းတွေကလဲ ကွဲပြားတယ်။ သားရဲတွေရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေက တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် မတူကြာဘူး။ ရန်လိုတာ၊ ခုခံကာကွယ်တာ၊ အကူပေးတာ၊ ကုစားတာနဲ့ နယ်မြေထိန်းချုပ်တာဆိုပြီး သူတို့လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေက အများကြီးကွဲပြားကြတယ်။ ဥပမာအနေနဲ့ အစိမ်းရောင်နတ်ဆိုးစပျစ်ပင်ဆိုရင် ခံစစ်ကော အကာအကွယ်လုပ်တာကော နှစ်မျိုးလုံးရတယ်။ ပြီးတော့ တချို့အထူးစွမ်းရည်လေ့ကျင့်နိုင်စွမ်းကနေပြီး ရန်လိုမှုအပြည့်နဲ့တိုက်ခိုက်နိုင်အောင်လဲ လေ့ကျင့်ပေးလို့ရနိုင်တယ်။” ဆာဂျင်မှ ဆက်ပြောလာသည်။ “ဒါက လေ့ကျင့်ရေးနည်းလမ်းတွေရယ် အာရုံစိုက်တာတွေရဘ်နဲ့ အများကြီးသက်ဆိုင်တယ်။”

“ မင်းတို့သားရဲရဲ့ခုခံကာကွယ်မှုစွမ်းအားကို တိုးတက်စေချင်ကြတယ်မလား၊ မင်း သူ့ရဲ့စိတ်ရှည်မှုနဲ့ သည်းခံမှု စသည်ဖြင့်ရှေ့ဆက်ပြီး မြင့်တင်ပေးဖို့ကို သေချာအာရုံစိုက်ဖို့လိုတယ်။” ဆာဂျင်(တပ်ကြပ်ကြီး)ကပြောသည် “ ဟုတ်ပါတယ်,ဒါတွေက မင်းတို့အတွက် စောလွန်းတယ်၊ မင်းတို့နဲ့ပတ်သတ်ပြီး ငါသတိပေးချင်တာတစ်ခုရှိတယ်, ငါတို့က အစပိုင်း အဆင့်ကို အခုလေ့ကျင့်မှာ,ဒါပေမယ့် ငါတို့ထုတ်ပယ်တဲ့စမ်းသပ်မှုမှာ လူ၁၂၀၀ရွေးပြီးတဲ့နောက် ငါတို့အဖွဲ့တွေပြန်လုပ်မယ်၊ အဲ့ဒီနောက် မင်းတို့စိတ်ဝင်စားမှုပေါ်အခြေခံပြီး မင်းတို့ကိုကွဲပြားတဲ့ အဖွဲ့ငါးခုဖြစ်တဲ့, တိုက်ခိုက်သူ၊ ပံ့ပိုးသူ၊ ခုခံကာကွယ်သူ၊ ကုစားသူ၊ ကြီးကြပ်သူ ဆိုတဲ့အထဲကိုခွဲထည့်မယ်။ ငါတို့ လက်အောက်မှာအဖွဲ့တစ်ခုစီကိုပြန်ဖွဲ့မယ်”

“မင်းတို့တွေက များပြားတဲ့သားရဲတွေနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ချင်ပြီး မင်းတို့ကိုယ်တိုင်အဖွဲ့ဖွဲ့ချင်တာလည်းငါသိတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါမင်းတို့ကိုပြောမှာက ဒါကခုဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာဘဲ! တီဗွီရှိုးတွေမှာပြောတဲ့ သားရဲတွေကမင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်သန်မာမှုတွေကို ထင်ဟပ်ပြီး အားပြန်ဖြည့်တယ်, အဲ့ပေါ်မှာမူတည်ပြီး ပိုများတဲ့သားရဲတွေနဲ့ စာချုပ်ချုပ်နိုင် လိမ့်မယ်ဆိုတာမှန်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ကမင်းတို့ဘယ်အခြေအနေတွေကို လိုက်နာဖို့လိုတဲ့ကြောင်းကိုတော့ မပြောခဲ့ဘူး။ စိတ်ဝိဉာဉ်သန်မာခြင်း၏ ထင်ဟပ်မှုက မင်းတို့ရဲ့သားရဲတိုးမြှင့်မှု အပေါ်မှာအခြေခံတယ်၊ သွေးစာချုပ်ချုပ်ပြီးနောက် မင်းတို့သားရဲကပိုပြီးကြီးထွားသန်မာလာရင် ပိုများတဲ့ထင်ဟပ်မှုဖြစ်လာမယ်။ ဒါကသွေးစာချုပ်ထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ် တယ်၊ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်မင်းတို့ကို ဘယ်သူက စိတ်ဝိဉာဉ်အလကားပေးမှာလဲ? သူတို့က တုံးအနေတဲ့သားရဲတွေမဟုတ်ဘူး”

ထိုစကားကိုကြားပြီးတဲ့နောက် လူအများရဲ့မျက်နှာတွေက မကြည်မလင်ဖြစ်လာသည်၊ သူတို့က အစကအတိုင်းလုပ်ဖို့စီစဉ်ထားကြတာ, စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ သားရဲအနည်းစုနဲ့; တက်ကြွထက်သန်တာအပါအဝင်, ခုခံကာကွယ်မှု, အကူအညီပေးမှု, ကုစားမှု, အဖွဲ့ကြီးကြပ်မှုပုံစံမျိုးဖြစ်သည်၊ ဒါကအေးဆေးဖြစ်လိမ့်မယ်။

ထို့နောက်နည်းပြက သူ့နောက်မှအနက်ရောင်သေတ္တာထဲက အဖြူရောင်ရော်ဘာ ဘောလုံး, ၃၈လုံးကိုနှိုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး အကုန်လုံးရဲ့လက်ထဲကိုထည့်ပေးလိုက်တယ်။ “ဒီနေ့မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အမိန့်ပေးနိုင်စွမ်းနဲ့စတင်မယ်၊ ဒါကလေ့ကျင့်ခန်းအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းဘဲ၊ မင်းတို့သားရဲက ဘယ်လောက်ဘဲသန်မာနေပါစေ အကယ်၍မင်းတို့ရဲ့ အမိန့်ကိုမနာခံရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊” နည်းပြကအဖြူရောင်အင်္ကျီ နဲ့မိန်းကလေးနှင့်သူမဘေးကကြီးမားတဲ့အဖြူရောင်ဝက်ဘက်ကိုကြည့်လိုက်တယ်၊ ဒါကကို လွဲမှားနေတဲ့ဥပမာတစ်ခုဘဲ။

ကြီးမားတဲ့ဝက်က စိတ်ညစ်စရာကောင်းစွာ တအစ်အစ်ညည်းနေပြီး မိန်းကလေးကို သူ့ရဲ့ ခေါင်းနှင့်ပွတ်သတ်နေကာ နည်းပြကိုဆန့်ကျင်ဆန္ဒပြနေသည်။

နည်းပြဆရာရဲ့ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ငွေလရောင်ဝံပုလွေက နှာမှုတ်ကာ ထိုဝက်ကို အေးစက် စွာစိုက်ကြည့်နေသည်၊

အဖြူရောင်ဝက်က ထိုဝံပုလွေကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကြောက်ရွံ့သွားတော့သည်၊ ထိုနောက် ၎င်းကတခြားပျော်ရွင်စရာကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသည်ထင်, ၎င်းကပြုံးကာ သူရဲ့ပိုင်ရှင်ကို ပျော်ရွှင်စွာပွတ်သတ်နေတော့သည်။

“ မင်းတို့ရဲ့သားရဲကိုလေ့ကျင့်ဖို့ သူတို့ရဲ့ အလေ့အကျင့်နဲ့ ဝါသနာတွေကိုသိရမယ်၊ နောက်ပြီး မင်းတို့ကြားမှာကောင်းမွန်စွာ ညွှန်ကြားနိုင်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကိုတည်ဆောက်ရ မယ်၊ ငါ့ရဲ့ ငွေလရောင်ဝံပုလွေကိုကြည့်၊ သူက အထက်စီးဆန်တယ်, စကားပြောတာ, ထိတာ မလိုလားဘူး,ဒါကြောင့် ငါအနက်ရောင် သံမဏိဝက်ကို သူ့အတွက် အထူးဝယ် ခဲ့ပြီး အကုန်လုံးကို ငါကိုယ်တိုင်သူ့ကိုကျွေးခဲ့တယ်။ ငါအားတဲ့အချိန်တိုင်း သူနဲ့ကစားပေး တယ်, အိပ်ပေးတယ်၊ တစ်လကြာပြီးတော့,သူကငါ့အပေါ်ကိုပိုပြီး စိတ်ချလာတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာဖို့ အသင့်ရှိခဲ့တယ်၊” သူဒါကိုပြောပြီးနောက် ကျန့်ရန်ပိုင်က ငွေလရောင်ဝံပုလွေရဲ့ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်တယ်၊ ဝံပုလွေက သူ့ကိုပြန်ပြီး မျက်လုံးကိုစောင်းကာကြည့်လိုက်တယ်။

ဒါကိုတွေ့တော့ အဖြူရောင်ဝက်ကရယ်ကာ, နှာမှုတ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ဘာနည်းလမ်းဘဲသုံးသုံး ငါဂရုမစိုက်ဘူး, မင်းတို့ဒီနေ့လည်မှာ ကိုယ်တိုင်ကြိုးစား ပြီးတော့ သင့်တော်တဲ့နည်းလမ်းရှာရမယ်။ ဒါကစကားပြောတာထက် ပိုပြီးလေ့ကျင့် ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်ဒါကို တွက်ချက်ကြည့်ရမယ်၊” နည်းပြကပြောလိုက်သည်၊ “ငါတစ်နာရီလောက်ကြာရင် မင်းတို့ရဲ့အခြေအနေတိုးတက်မှုကို လာစစ်ဆေးမယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်သားရဲတွေက သူတို့သဘောအလျောက် အဖြူရောင်ဘောလုံးကိုရွေးရင် အကဲဖြတ်မှုကို အောင်တယ်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် မင်းတို့မအောင်မချင်း နေပြီးလေ့ကျင့်နေခဲ့ ရမယ်၊ အခုမင်းတို့ စလို့ရပြီ။”

လူအုပ်ကြီးက ပတ်ပတ်လည်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်၊

ကောင်းဖန်သူ့ရဲ့ခေါင်းကို နိမ့်လိုက်ပြီး တာ့ဇီကိုကြည့်စဉ် တာ့ဇီကလည်းသူ့ကိုကြည့်နေ သည်၊

“မြေပြင်ပေါ်မှာ လှိမ့်လိုက်။”

တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ တာ့ဇီက အဆက်မပြတ်လှိမ့်ပြီး သန်မာတဲ့သံချပ်ကျောနဲ့ ခြေချောင်းတွေက မြေပြင်ပေါ်တွင် တရွှမ်းရွှမ်းမြည်နေသည်။

ဘာမှမခက်ခဲ။ တာ့ဇီက တစ်ချိန်လုံးသူ့အပေါ်မှာ အမြဲနာခံသည်၊ ဒီစစ်ဆေးမှုက ကိတ်မုန့်တစ်ပိုင်းစားရသလိုပါပဲ။

***

အခန်း ၃၁ အထူးလေ့ကျင့်ရေး

အချိန်တစ်နာရီမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျောင်းသားအများစုသည်တော့ အခြေခံအဆင့်စီမံနိုင်မှုကို အောင်မြင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ လက်တစ်စုပ်စာလောက်သော ကျောင်းသားများသည်တော့ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်သားရဲများနှင့် ခါးသီးစွာရုန်းကန်နေကြရတုန်းပင်။

ဘေးအဖွဲ့မှ ပုပုကုန်းကုန်းနှင့်ကောင်လေး၏ ကိုယ်ပိုင်သားရဲမှာ ဟက်စကီးခွေးမျိုးရိုးဗီဇမှပြောင်းလဲလာသည့် ရွှေရောင်ဟက်စကီးခွေး အထူးအဆင့်သို့တောင်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့ပေမည့် ထိုသို့အထူးအဆင့်သို့ရောက်နေခြင်းကပဲ ကောင်လေးအတွက် ပို၍ဝန်ပိလာစေသည်။ သူ့အနားတစ်ဝိုက်မှ ကျောင်းသားအများစုမှာ အမိန့်ပေးဖို့ အောင်မြင်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်သားရဲများကိုတောင် ပွေ့ဖက်နေကြပေပြီ။ တစ်ဖက်တွင်တော့ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သားရဲမှာ အရမ်းတွေလွတ်လပ်ပျော်မြူးနေကာ ကွင်းတစ်လျှောက် မနားတမ်းပြေးလွှားနေခဲ့သည်။ “အူး~အူး~အူး~…ဝုဖ်!”

ဘာကိုမှဂရုမစိုက်ဘဲ ပြေးလွှားနေကာ သူ၏လွှတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားနေသည့် ခြေထောက်များနှင့် လွတ်လပ်ချင်နေသည့်ဆန္ဒကို ဘယ်သူကမှလဲ တားမြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ပြန်လာခဲ့စမ်း! အခုချက်ချင်းပြလာခဲ့!” ခပ်ကုန်းကုန်းနှင့်ကောင်လေးက သူ့အဆုတ်ပေါက်ထွက်မတတ်ကို အော်ဟစ်နေရသည်။

ရွှေရောင်ဟက်စကီးခွေးသည်တော့ သူ့သခင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ သူ့မျက်နှာမှာတော့ အလွန်ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေသည့်ပုံစံဖြစ်နေပြီး ပိုလို့တောင်မှ မြန်မြန်ပြေးလိုက်သေးသည်။

တခြားကျောင်းသားတွေလဲ ထိုကောင်လေးကို စတင်သနားမိလာကြကာ အချို့ဆိုလျှင် ကောင်လေး၏ပုခုံးကို ပုတ်ကာအားပေးဖို့တောင် သွားကြသေးသည်။

“ဟေ့ကောင်၊ ဒါကတော့ မင်းက ရွှေရောင်ဟက်စကီးခွေးကို မွေးဖို့ရည်ရွယ်တာရဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ။ ဒီသားရဲတွေက တစ်ခါတလေ သခင်ကိုအနိုင်ကျင့်ဖို့တောင် ရန်ဘက်သားရဲတွေဘက်ပါသွားတတ်ကြသေးတာ။”

ရုတ်တရက် ရွှေရောင်ဟက်စကီးခွေးက ပြေးလွှားနေရာမှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်ကာ ရှေ့ကိုဆက်မသွားပဲ သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် မိုက်မိုက်ကန်းကန်းပုံစံဖြင့် ငွေလရောင်ဝံပုလွေကြီးကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

၎င်း၏ငွေရောင်အမွှေးအမျှင်များမှာ အရည်လဲ့နေကာ သူ့အကြည့်များက တစ်ဖက်သူကို ကျောရိုးထဲအထိအေးစိမ့်သွားစေနိုင်သည်။ ငွေလရောင်ဝံပုလွေက မြေပြင်ကိုကုတ်ခြစ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ဝုဖ်၊ ဝုဖ်၊….ဝုဖ်, အူး?” ရွှေရောင်ဟက်စကီးခွေးကလဲ ရန်သူပုံစံအတိုင်းတုပရန် ကြိုးစားလို့နေသည်။ ငွေလရောင်ဝံပုလွေက ရှေ့သို့ဖြည်းဖြည်းချင်းဆက်လက်တိုးလာကာ သူ့လက်သည်းများကို ပင့်မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့လက်ကိုပြန်ချလိုက်ချိန်တွင်တော့ ဘာကြောင်းကြောင့်ရယ်မသိ ရွှေရောင်ဟက်စကီးခွေး၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကြီးမားသည့် ဖိအားကြီးရောက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းစိုက်သွားရတော့သည်။

ရွှေရောင်ဟက်စကီးခွေးကလဲ ပြန်လည်တွန်းလှန်ရန်ကြိုးစားခြင်းမပြုဘဲ သနားစရာကောင်းသည့်အကြည့်များဖြင့် မြေပြင်ထက်တွင်လဲလှောင်းလို့နေလိုက်တော့သည်။

ယခုလေ့ကျင့်ရေး၌ အဖွဲ့၁၀တွင် လူ၃ယောက်သာ ကျရှုံးခဲ့သည်။ ထိုသုံးယောက်မှာ နည်းပြများ၏တစ်ဦးချင်းလေ့ကျင့်မှုကို ခံယူရန်အတွက် ဘေးဘက်သို့ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံလိုက်ရသည်။ ကျန်သည့်၃၅ယောက်သည်တော့ ဒုတိယအဆင့်လေ့ကျင့်ရေးသို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းလို့သွားသည်။

လေ့ကျင့်မှုမစတင်မီ နည်းပြကျန့်ရန်ပိုင်က အုတ်နီတစ်ခဲကိုယူကာ ကျောက်တုံးပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်ငွေလရောင်ဝံပုလွေကို ထိုကျောက်ခဲအားထုခွဲတိုက်ခိုက်ရန် စတင်ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ငွေလရောင်ဝံပုလွေက နည်းပြကိုတစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်ယူပြင်ဆင်သည့် သဘောဖြင့် ဝပ်လိုက်ကာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အားသုံးပြီးပြေးတက်လိုက်ပုံက ငွေရောင်ပုံရိပ်လေးတစ်ခုကိုတောင် ကျန်ရစ်သွားခဲ့စေသလိုပင်။

သူက ကျောက်တုံးပလက်ဖောင်းနားမရောက်ခင်မှာပဲ ရုတ်တရက်လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့်လှည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ငွေဖြူရောင်အမြီးက သတ္တုနှင်တံတစ်ချောင်းပမာ ရုတ်တရက် ခုတ်ချလိုက်သည်က အားပြင်းလွန်း၍ လေကိုဖြတ်တောက်သည့် အသံပင်ထွက်ပေါ်လို့လာခဲ့သည်။

ဝှစ်!!

အမြီးသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အုတ်ခဲကိုရိုက်မိသွားကာ ကျယ်လောင်သည့်အသံတစ်သံနှင့်အတူ အုတ်ခဲသည်လဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကွဲကြေသွားတော့သည်။

ထိုအုတ်ခဲအကျိုးအပဲ့စများသည် မြေပေါ်သို့ပြန်မကျခင် ၁၀မီတာမကသော အကွာအဝေးအထိကိုလွင့်စင်လို့သွားသေးသည်။ ငွေလရောင်ဝံပုလွေသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်တာကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပြန်ရပ်ဖို့ရန် မီတာအနည်းငယ်အထိ ရှေ့သို့ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ထက်ရှသည့်လက်သည်းများက ကွန်ကရစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်အဆင်းကြောင်းရှည်ကြီးများ ကျန်ရစ်လို့သွားစေသည်။

“သေချာလေ့ကျင့်ထားတဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်စစ်သားတစ်ယောက်က လက်နက်မဲ့နေတဲ့အခြေအနေမှာတောင် လေ့ကျင့်ထားခြင်းမရှိတဲ့အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့ လူအများကြီးကို အလွယ်လေးတိုက်ခိုက်အနိုင်ယူနိုင်တယ်။ မြေအနေအထားပေါ် အားသာချက်ယူပြီးတစ်ဖက်က တိုက်ခိုက်လာရင်တောင် စစ်သားတစ်ယောက်က မလေ့ကျင့်ထားဖူးတဲ့ လူကြီး၁၀ယောက်ကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်။ သားရဲတွေကလဲ အတူတူပဲ! အထူးလေ့ကျင့်ခြင်းခံထားရတဲ့သားရဲနဲ့ မလေ့ကျင့်ထားတဲ့သားရဲတွေကြားက ကွာခြားချက်က အရမ်းကိုကြီးမားတယ်။”

“အစပိုင်း ဒီငွေလရောင်ဝံပုလွေကို ငါစခေါ်လာတုန်းကလဲ သူက သာမာန်ခွေးပေါက်လေးလိုပဲ။” ကျန့်ရန်ပိုင်က စကားပြောနေရင်း ငွေလရောင်ဝံပုလွေ၏ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်ကာ မျက်လုံးများကလဲ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုများဖြင့် ကွေးညွတ်လို့သွားသည်။ “ငွေလရောင်ဝံပုလွေရဲ့ခွန်အားက သူ့အမြီးပေါ်မူတည်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် လပေါင်းများစွာလေ့ကျင့်မှုပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့အမြီးကလဲ သန်မာလာတယ်။ သူ့အမြီးရဲ့လှုပ်ရှားနိုင်မှုတွေက ပိုမြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လာတယ်။ ဒါကပဲ သူ့သွားနဲ့လက်သည်းကို သုံးတာထက် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု တိုးသွားစေတာပေါ့။ ငါ့ရဲ့လေ့ကျင့်မှုနည်းလမ်းကတော့ ပိုမိုကွဲပြားတဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့နည်းလမ်းတွေ တိုးပွားစေဖို့ပဲ။ တခြားထက် သားရဲရဲ့ခွန်အားကို မြှင့်တင်စေနိုင်တဲ့နည်းလမ်းလဲ ရှိတယ်။”

ဒါကိုပြောပြီးတဲ့နောက် ကျန့်ရန်ပိုင်ကအနီးနားကအဖွဲ့ရဲ့ နည်းပြဘက်ကိုလှည့်လိုက်ပြီး ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်, “ လီ, မင်းရဲ့ငွေလရောင်ဝံပုလွေနဲ့ သူတို့ကို တခြားနည်းလမ်းလေးတွေပြပေးပါလား?”

ထိုနေရာတွင် တခြားကျစ်လစ်ပြီး အသားညိုတဲ့စစ်သားတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူကကိုယ်ပိုင်သားရဲကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန့်ရန်ပိုင်ကိုကြည့်လိုက်ကာ ရိုးရိုးတန်းတန်းနဲ့ခေါင်းကိုညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူကမှောင်ဆန်ဆန်ပဲ နေရာအနှံ့မှကျောက်အပိုင်းအစများကို လေထဲသို့ မြင့်အောင်ပစ်တင်လိုက်သည်၊

ငွေလရောင်ဝံပုလွေက သူ့နောက်တွင်ပျင်းရိစွာနှင့် သူ့မျက်လုံးများကို သူ့ခေါင်းပေါ်က ထိုကျောက်တုံးများ အပေါ်တွင်သာထားကာကြည့်နေသည်၊ ၎င်းက သွယ်လျသောသူ့ရဲ့ ခြေထောက်များကို ကွေးကာလေထဲသို့ခုန်လိုက်သည်၊

ခေါင်းကို လွှဲယမ်းလိုက်ကာ မေးရိုးကိုဆတ်ခနဲလှုပ်ရှားလိုက်၍ ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် သွားကြိတ်သံတကျွတ်ကျွတ်က လေထဲတွင်ပျံ့နှံ့သွားသည်၊ သူက မြေပေါ်ကိုဆင်းသက် ရင်း ပါးစပ်ကိုဟလိုက်သည်၊ ကြေမွနေသော ကျောက်အပိုင်းအစများနှင့် အကျိုးအပဲ့အစ အနများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျလာသည်၊

ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းပြီးသန်မာတဲ့ကိုက်ချက်ကြီးလဲ!

ကောင်းဖန်ရဲ့ သူငယ်အိမ်များက ကျုံ့သွားသည်၊ ဒါကလမ်းခင်းတဲ့ကျောက်ခဲဖြစ်ပြီး တခြား သာမန်ကျောက်ခဲတွေနှင့်မတူပေ၊ လမ်းခင်းကျောက်တွေက လွယ်ကူစွာဖျက်စီး နိုင်တဲ့သာမန်ကျောက်မဟုတ်ဘဲ ပိုခက်ခဲသည်၊ ဒါကို လွယ်လွယ်ကူကူချိုးဖဲ့နိုင်ခြင်းက ဒီဝံပုလွေရဲ့ကိုက်ချက်တစ်ချက်က လူနှစ်ယောက်လောက်ကို အလွယ်တကူပင်ကိုက် ဖြတ်နိုင်သည်၊

ဒီလိုကြောက်ဖို့ကောင်းပြီး သန်မာတဲ့ကိုက်ချက်ကြီးက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ပင်သန်မာသည်။

“ဒါက ငါတို့အတွက် လက်တွေ့သရုပ်ပြခြင်းဘဲ၊ ဘာကမင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်မှုဖြစ်လာနိုင်မလဲ၊” ကျန့်ရန်ပိုင်စကားပြန်စလိုက်တယ်, “ ဒါပေမယ့် မင်းတို့မစခင်မှာ လွယ်ကူတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုသုံးဖို့ အကြံပြုချင်တယ်၊ အဲ့ဒီအစား သန်မာတဲ့ကိုက်ချက်အတွက်လေ့ကျင့်ချင်ရင် အစွမ်းသတ္တိကို တဖြည်းဖြည်းတိုးမြှင့်ခြင်းမလုပ်ခင်မှာ သစ်သားဘုတ်တွေကိုရွေးချယ်ပြီး လုပ်သင့်တယ်၊ မင်းတို့ အစားအစာပမာဏအများအပြားနဲ့ဆေးကုစားမှုတွေကိုပါ လေ့ကျင့်မှုရဲ့ထိရောက်မှုအရမ်းမြင့်တဲ့အချိန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။”

စကားပြောပြီးတ့နောက် ကျန့်ရန်ပိုင်ကထရပ်ကားထဲက ပြောက်ကျားကုတ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်၊ ထရပ်ကားပေါ်မှာ စစ်သားတွေက ကိုယ်ပိုင်သားရဲတွေကို ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ သစ်သားသေတ္တာများကိုယူလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သစ်သားသေတ္တာများကိုသယ်ဆောင်သူများသည် နီညိုရောင်အမွှေးရှိသောမျောက်ကဲ့သို့ သားရဲများပင်ဖြစ်သည်၊ သူတို့၏ခေါင်းပေါ်မှ အမွှေးများသည် အနီရောင်တောက်ပနေပြီး ရှပ်ထွေးသောပုံစံကွက်များသည် သူတို့မျက်နှာပေါ်တွင်ဖြတ်ထားသည်။ ထိုမျောက်များသည် ငါးပေပတ်လည်ရှည်လျားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင်သန်မာသည်။ သစ်သား သေတ္တာများကိုအလွယ်တကူသယ်ဆောင်လာကြသည်။

“ဒီသစ်သားသေတ္တာတွေက မင်းတို့ရဲ့လေ့ကျင့်ရေးပစ္စည်းတွေဘဲ။ ငါအဖွဲ့၁၀ထဲက အဖွဲ့ဝင်တချို့ကို ငါတို့ရဲ့လေ့ကျင့်ရေးပစ္စည်းတွေကို လာယူစေချင်တယ်။”

ကောင်လေးအချို့က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သူတို့ရဲ့လက်တွေကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး ဒါကသူတို့တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်ရန် ဂုဏ်အရှိဆုံးအလုပ်ဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းနှင့်ပင် ပြောက်ကြားကုတ်ဖြင့်ဖုံးကွယ်ထားသော ထရပ်ကားပေါ်မှ သစ်သားသေတ္တာသယ်‌ဆောင်နေသော သားရဲများပေါ်တွင်သာ အာရုံ စိုက်ထားသည်။ သေတ္တာများကိုသယ်ဆောင်ပြီးနောက် စစ်သားအနည်းငယ်သည်မျောက်များကိုဆုချရန် နတ်ဆိုးငရုတ်သီးအနည်းငယ်ကို ယူဆောင်လာကြသည်၊ မျောက်များက နတ်ဆိုးငရုတ်သီးများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့်ယူကာ စတင်ကာပြင်းပြင်းထန်ထန်ကိုက်ဝါး ကြတော့သည်။

ကပ်ဆိုးကြီးပြီးနောက်ပေါ်လာသော နတ်ဆိုးငရုတ်သီးများသည် မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းမျောက်များ၏မျက်နှာသည် မီးလောင်သကဲ့သို့နီရဲလာပြီး သူတို့၏အောက်ခြေမှ စကာနီရဲလာသည်။ သူတို့ရဲ့ပါးစပ်တွေကိုကျယ်ကျယ်ဟထားပြီး သူတို့ခေါင်းပေါ်ရှိ အနီရောင်တောက်ပနေသော အမွှေးများသည် ထိုနေရာတွင်အဆုံးသတ်သည်။ သူတို့ ခေါင်းပေါ်ရှိ တောက်ပနေသောမီးတောက်က သူတို့ခေါင်းပေါ်တွင်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ် သည်။

ကောင်းဖန် တာ့ဇီကိုပြန်ကြည့်လိုက်သည်၊ တာ့ဇီရဲ့ဘယ်ဧရိယာကို သန်မာစေဖို့ လိုအပ်လဲ?

အမြန်နှုန်း? ကင်းခြေများရဲ့ အရှိန်ကအစကတည်းက နှေးကွေးတာမဟုတ်ပေ၊ သူတာ့ဇီရဲ့ အရှိန်ကိုမြှင့်တင်ရန်ရွေးချယ်ပြီး သူ့အရှိန်ကို အထူးပြုလေ့ကျင့်ပေးမည်,ဒါပေမယ့် အမြန်နှုန်းက လေ့ကျင့်ရန်အခက်ခဲဆုံးပင်ဖြစ်သည်၊

တိုက်ခိုက်ခြင်း? ဒါကတော့အလုပ် လုပ်ကောင်းလုပ်နိုင်မယ်၊ တာ့ဇီရဲ့ အစွယ်တွေက ကျားစွယ်ကဲ့သို့ပင် ချွန်ထက်ပြီး သူ့ရဲ့ကိုက်နိုင်စွမ်းကလည်းအားမနည်းပေ၊ ၎င်း၏ ပါးစပ်အတွင်းဖမ်းမိသော အကောင်များမှာ လွတ်ရန်ခက်ခဲသည်၊ ဒါမှမဟုတ် တာ့ဇီရဲ့ ခြေသည်းလက်သည်းခြေဆံလက်ဆံများ၏ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းနှင့် ထိုအရာကိုအသုံးပြု၍ သေစေနိုင်လောက်အောင် တိုးမြှင့်ပေးမည်၊ ဒါပေမယ့်ဒါက မလိုအပ်တဲ့လှုပ်ရှားမှုလို့ ထင်သည်။ အဆင့်တက်ပြီးနောက်, တာ့ဇီက လျှပ်စီးစွမ်းအင်တွင် ဖွံ့ဖြိုးလာပြီဖြစ်သည်၊ အုပ်ချုပ်သူအဆင့်သားရဲ မြှင့်တင်ပြီးနောက် ၎င်းရဲ့စွမ်းအင်များကိုပြင်ပသို့ဖြန့်ကျက်နိုင်သည်၊ လျှပ်စီးမှအပ တာ့ဇီကအဆိပ်စွမ်းရည်ကိုလည်းပိုင်ဆိုင်ထားသည်၊ ၎င်းရဲ့သေစေနိုင်တဲ့အဆိပ်က ၎င်းရဲ့ဓားလိုမျိုးခြေချောင်းတွေလိုမဟုတ်, ကတ်ကြေးများနှင့်တူသော အစွယ်များလိုမဟုတ်ဘဲ ၎င်းကသေစေနိုင်သောအဆိပ်ဖြစ်သည်၊ သူရဲ့ပြင်းထန်တဲ့အဆိပ် ကိုမြှင့်တင်ပေးခြင်းသည် အမှန်ပင်အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပင်ဖြစ်ပေမယ့် အဆိပ်အာနိသင်နှင့်ပတ်သတ်သည့်အရာများနှင့် ကောင်းဖန်သည်၎င်းကိုမည်သို့တိုးမြှင့် ရန် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကိုမသိပါ။

ကာကွယ်ရေး? မာသောအခွံများပိုင်ဆိုင်ခြင်းဖြင့် ခုခံကာကွယ်မှုသည်လည်း တာ့ဇီ၏အား နည်းတဲ့အပိုင်းမဟုတ်ရပါ။ အကြေးခွံရှိသော သားရဲများမှာ ကြမ်းကြုတ်သောသားရဲကြီး များထက်ပို၍သန်မာသော ခုခံကာကွယ်မှုရှိသည်၊

ကောင်းဖန်နည်းနည်း ဒုက္ခရောက်နေသလိုပင် ခံစားလိုက်ရပြီး ဘယ်ကနေစလိုက်ရမယ် မှန်းမသိတော့ပါ။

***

အခန်း ၃၂ ချွေးထွက်များမှ သွေးထွက်နည်းမယ်

ငါဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ ဆက်တွေးသွားရင် ငါ့သားရဲက လုံးဝအပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံနိုင်လောက်တယ်။

ကောင်းဖန် အလေးအနက်တွေးတောဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။

သနားစရာကောင်းသည်မှာ သူက တွေးရုံသာတွေးနေနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ တာ့ဇီ၏ချို့ယွင်းချက်များကို အလေးအနက်ထားစဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ တာ့ဇီက ပြီးပြည့်စုံနေတဲ့သူမဟုတ်မှန်း ပြန်အမှတ်ရသွားတော့သည်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူကမပြန်နိုင်သလို ကောင်းကင်လေထုထဲတွင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလဲ မရှိပေ။ သူ့ပြိုင်ကဘက်ကသာ ပျံသန်းသည့်စွမ်းရည် ဒါမှမဟုတ် အဝေးမှတိုက်ခိုက်သည့်စွမ်းရည်ရှိနေပါက သူကသာ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားပေမည်။

နောက်ပြီးတော့ သူက ရေထဲမှာလဲ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့သူမဟုတ်ပြန်ဘူး။ ရေထဲမှာသာဆို သူရဲ့လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကော အရှိန်နှုန်းကပါ သိသိသာသာလျော့ကျသွားမည့်အပြင် ရေနစ်ပြီးတောင် သေနိုင်တယ်။

နောက်ဆုံးအချက်အနေနဲ့ကတော့ ကောင်းဖန်က သူ့သားရဲမှာ အပြစ်အနာအဆာမရှိဘူးလို့ ပြောလိုက်တာက တာ့ဇီသည် သန်မာလွန်းတယ်လိုဆိုလိုတာထက် အားမပျော့ဘူးလို့ ပြောချင်ခြင်းဖြစ်သည်။ တခြားသော သီးခြားသာလွန်သည့်စွမ်းရည်ရှိသော သားရဲများနှင့်ယှဉ်လျှင်တော့ ဒါက မပြောပလောက်တော့ပေ။

လက်ရှိတာဝန်၏အဓိကသော့ချက်ကတော့ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့ပဲလို့ ကောင်းဖန် အတွေးများကို ပြန်ချုံ့လိုက်တယ်။

ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကာကွယ်နိုင်စွမ်းတိုးမြှင့်ဖို့ကလဲ အရေးပါတဲ့အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုပါပဲ။ သူတို့ချင်း သွေးစာချုပ်ချုပ်ဆိုထားပြီးမှတော့ ကောင်းဖန်ဖြစ်သမျှ ဒဏ်ရာများကို တာ့ဇီထံသို့ ကူးပြောင်းပေးလိုက်နိုင်သည်။ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းသာမမြင့်ထားပါက သူ တာ့ဇီဆီသို့ တိုက်ခိုက်ခံရမှုတစ်ခေါက်လောက်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်သည်နှင့် တာ့ဇီခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

တာ့ဇီ၏ဦးခေါင်းပိုင်းသည် အားနည်းချက်ဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန် တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းအချို့ကိုပြန်လည်စမ်းစစ်ပြီးနောက် တစ်ပွဲကတော့ သူ့ကိုအထင်ကြီးသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းကတော့ ကင်းခြေများသားရဲနှင့် ကင်းမြီးကောက်သားရဲတို့ တိုက်ခိုက်ကြသည့်ပွဲပင်ဖြစ်သည်။

သားရဲနှစ်ကောင်လုံး၏ အဆင့်ရော အဆင့်အတန်းကပါ တူညီခဲ့ကြသည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်နေစဉ်အချိန်မှာတော့ ကင်းခြေများက အမျိုးမျိုးပုံစံပြောင်းနေကာ ကင်းမြီးကောက်ကို စနောက်နေပြီးကာမှ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထိုစက္ကန့်ပိုင်းလေးတွင်ပဲ ကင်းမြီးကောက်က သူ့လက်သည်းများကို အလင်းအလျင်တစ်မျှဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ကင်းခြေများ၏ခေါင်းကို တိကျသေသပ်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

အက်ကွဲသံတစ်သံနှင့်အတူ အဖြူရောင်ဦးဏှောက်ရည်များနှင့် နီရဲရဲသွေးများက မြေပြင်တစ်ခွင်ပျံ့ကျဲသွားကာ ခေါင်းပြတ်နေသည့် ကင်းခြေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလဲ မြေပြင်ထက်တွင် ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်နေတော့သည်။

ဒီဗီဒီယိုက ကောင်းဖန်ကို တော်တော်လေးစွဲသွားစေသည်။ ဒါက သားရဲများ၏လှောင်အိမ်ထဲမှတိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ကာ တစ်ကောင်မဟုတ်တစ်ကောင်မသေပါဘဲနဲ့ လွတ်မြောက်ဖို့နည်းလမ်းမရှိပေ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကင်းခြေများကသာ ပြီးပြည့်စုံသည့်အောင်နိုင်သူဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကင်းမြီးကောက်များတွင်လဲ မာကြောသည့်ချပ်ဝတ်လိုမျိုး အကြေးခွံများရှိသည့်အပြင် အပြင်းထန်ဆုံးသော အဆိပ်နှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအားကလဲ မြင့်မားသည်။ ကင်းမြီးကောက်တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်တော့ ကင်းခြေများ၏တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သူ့အတွက် အချည်းအနှီးဖြစ်လို့သွားတော့သည်။

ဆန့်ကျင့်ဘက်အနေနဲ့ ကင်းမြီးကောက်၏လေးလံသည့်ခြေသည်းများသည် ပြိုင်ဘက်၏ခုခံကာကွယ်မှုကို အများဆုံးဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။

ဒီလိုတူညီသည့်တိုက်ပွဲအချို့တွင် တခါတရံ ကင်းခြေများဘက်ကလဲ နိုင်တတ်သည်။ သို့ပေမည့် သူတို့အနိုင်ရရှိရသည့် အကြောင်းအရင်းအများစုကတော့ သူတို့ခေါင်းကို သူတို့ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။ သူတို့ရဲ့မာကြောလှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်လောက်ပဲ တိုက်ခိုက်ခံနေရပါစေ သူတို့ခေါင်းကို သေချာကာကွယ်ထားနိုင်နေသ၍ ကင်းခြေများတို့၏ အဓိကတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ကျန်ရှိနေစဲဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့်… ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ငါဘယ်လိုတိုးတက်အောင်လုပ်ရမလဲ? ကောင်းဖန် ထိုအကြောင်းကိုသာ ထပ်ခါထပ်ခါတွေးနေမိသည်။

အမွေးအမျှင်မရှိသည့် သန္ဓေပြောင်းမျောက်ဝံဖြစ်သည့် ဘောက်ဇင်းမျောက်ဝံဟုခေါ်သော သားရဲအကြောင်းကို ကောင်းဖန် ရုတ်တရက်သတိရသွားသည်။ ထိုမျောက်ဝံက အလွန်ရန်လိုတတ်သည့်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့်လဲ သူ့ရဲ့ပါးလွှာသည့်အမွေးအမျှင်တို့က သူ့ကိုယ်သူကာကွယ်နိုင်စွမ်းအများကြီးမဖြစ်ပေးနိုင်ပေ။ ဒါကြောင့်ပဲ သူမွေးပြီးမကြာခင်တွင်ပဲ ဘောက်ဇင်းဝက်ဝံသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ပင်နှင့်ဆက်တိုက် ဝင်တိုက်ခိုင်းသည့် ပြင်းထန်သည့်လေ့ကျင့်မှုမျိုး သူ့မိဘများ၏လေ့ကျင့်ပေးမှုကိုခံကြရသည်။ အစပိုင်းတွင်တော့ သူ့ရဲ့ချောမွေ့သည့်အရေပြားက ဒဏ်ရာများကြောင့်ကွဲပြဲကုန်ကြသော်လည်း ထိုမျောက်ဝံက သူ့ဒဏ်ရာများပြန်ကျက်သွားအောင် အစားအစာများစွာစားသောက်ကြသည်။

ဒဏ်ရာများပြန်ပျောက်သွားသည့် အသားအရေမှာ ပိုလို့မာကြောလာခဲ့ပြီး ဘောက်ဇင်းမျောက်ဝံကလဲ ထိုသို့အပြုအမူမျိုးကိုသာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။ သစ်ပင်နှင့်ဝင်တိုက်ခြင်းက သူတို့ကို သိပ်မနာကျင်စေတော့သည့်အချိန်တွင်တော့ ကျောက်တုံးတို့ ကမ်းပါးတို့နှင့်ဝင်တိုက်ကြသည်။

ဘောက်ဇင်းမျောက်ဝံကြီးပြင်းလာချိန်တွင်တော့ သူ့ရဲ့ကြီးမားထူထဲသည့်ကြွက်သွားနှင့်အမာရွတ်များက ဒိုင်းတစ်ခုလိုဖြစ်တည်သွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူတို့အနေနှင့် ကမ်းပါးနှင့်ဝင်ဆောင့်လျှင်တောင်မှ ဒဏ်ရာမရနိုင်ကြတော့ပေ။

ဒါကြောင့် သူတို့က အားကောင်းသန်ကာ သန်မာသည့် ရန်သူများ သို့မဟုတ် သားကောင်များကို အမဲလိုက်ရင်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပိုလို့သန်မာအောင် ပြုလုပ်ကြသည်။

ရှေးဟောင်းသစ်တော သုတေသီအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ဘောက်ဇင်းမျောက်ဝံနှင့် အုပ်ချုပ်သူအဆင့်သားရဲတို့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ကြသည်။ ဘောက်ဇင်းမျောက်ဝံသည် ၆မီတာကျော်မြင့်မားကာ သူ၏မွေးအမျှင်တွေကတော့ မီးခိုးရောင်မျိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းက အုပ်ချုပ်သူအဆင့်သားရဲကို အသားတုံးတစ်ခုလိုမျိုး ဆွဲဖြဲပစ်ခဲ့သည်။ ဘောက်ဇင်းမျောက်ဝံက သုတေသီအဖွဲ့ကို သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း လူသားများမှာ အားနည်းကြတာကြောင့် လျစ်လျူရှုသွားခဲ့သည်။ ထိုသတင်းသည် ထွက်လာသည့်အချိန်က ကောင်းဖန်ကိုလဲ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

သားရဲ၏ ပြန်လည်ကုစားမှုနှုန်းမြင့်မားခြင်းဆိုသည်မှာ ခက်ခဲသောလေ့ကျင့်မှုအတွင်း သူတို့ကိုယ်တိုင်လျင်မြန်စွာ ကုသပြီး သူတို့သန်မာလာအောင် လှုံဆော်ပေးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှင်၏အကြည့်များကြောင့် တာ့ဇီက တစ်ခုခုမှားနေမှန်းခံစားမိလိုက်ကာ ချက်ချင်းဘေးသို့ရွှေ့သွားသည်။

“ငြိမ်ငြိမ်နေ” ကောင်းဖန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး, တာ့ဇီရဲ့ခေါင်းကိုပုတ်လိုက်သည်၊ “ငါက မင်းအတွက်လုပ်ပေးနေတာပါ၊ မိနစ်ပိုင်းလောက် ဒုက္ခခံလိုက်တာက တစ်ဘဝစာလုံး ဒုက္ခခံနေရမှာထက်တော့ သာပါတယ်။”

“အခုချိန် ချွေးထွက်များထားမှာ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် သွေးမထွက်တော့မှာ။” ကောင်းဖန်ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

တာ့ဇီက သူ့ခေါင်းကိုမြှင့်လိုက်သည်၊ ထိုစကားလုံးတွေက သူ့အတွက်အလွန်ရှုပ်ထွေးလွန်းသည်၊ သွေးနှင့်ချွေးတို့သည် ၎င်း၏စကားအချက်အလက်များထဲတွင်မရှိပါချေ။

၎င်းက ဗလာမျက်လုံးများနဲ့သူ့ရဲ့ပိုင်ရှင်ကိုကြည့်နေသည်၊ သူ့နှဖူးပေါ်ကဦးမျှင်နှစ်ခုက လွှဲယမ်းနေသည်။

သစ်သားသေတ္တာထဲတွင် သစ်သားတူတစ်ချောင်းရှိနေသည်၊ ကောင်းဖန် တူကိုကိုင်လိုက်ပြီး သူ့လက် ထဲတွင်အလေးချိန်, ချိန်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တာ့ဇီရဲ့ကျောခွံကို ရိုက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်၊

သူတို့ ဂလောင် ဆိုသောအသံကိုကြားလိုက်ရသည်၊

ထိုသစ်သားတူက ပြန်ကန်ထွက်လာသည်၊ တာ့ဇီကနိုးနိုးကြားကြားနှင့် သူ့ခေါင်းကိုမြှင့် လိုက်သည်။

ကောင်းဖန်ဖျစ်ညစ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်၊ “ လိမ္မာတဲ့ကောင်လေး, ငါနူးနူးညံ့ညံ့လေး လုပ်ပါမယ်၊”

ဘမ်း, နောက်ထပ်တူနှင့်ထုလိုက်သည်၊

တာ့ဇီ ရုတ်တရက်သူ့နောက်ကျောကို ကွေးလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် အဝေးကို ထွက်ပြေးတော့သည်။

ပိုင်ရှင်က သူ့ကိုဒီနေ့မကြည်ဘူးလားမသိဘူး, သူတစ်ခုခုများမှားစားမိထားတာလား?

“မလှုပ်နဲ့”

တာ့ဇီ ခါးသီးနေသောမျက်နှာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင်လှဲလိုက်သည်၊

“ဟင်း”, ကောင်းဖန်ရှည်လျားစွာအသက်ရှုလိုက်သည်၊ ဒါကတော်တော်ပင်ပန်းတာပဲ၊ ငါ့လက်မောင်းတွေတောင် အဆစ်လွဲကုန်တော့မယ်။ ဒါ ငါ့သားရဲကိုလေ့ကျင့်ပေးနေတာလား ငါ့ကိုယ်ငါပြန်ပြီး လေ့ကျင့်နေတာလား?

တစ်လလောက် ဒီအတိုင်းဆက်လေ့ကျင့်ပြီးရင်တော့ တာ့ဇီပိုပြီးသန်မာလာသလား သန်မာမလာဘူးလားဆိုတာသေချာမသိပေမယ့် သူကတော့ သံကီရင်း (နဂါးခေါင်း,သမင်ကိုယ် , ခြင်္သေ့အမြီးရှိအကောင်) ရဲ့လက်မောင်းလိုမျိုးသန်မာလာနိုင်တာတော့ အာမခံနိုင်တယ်။

နေ့ခင်းတစ်ချိန်လုံး တူထုပြီးတဲ့နောက်, တာ့ဇီက အတော်အတန် မူးဝေနေပြီဖြစ်သည်, သူကလမ်းတောင် ဖြောင့်အောင်မလျှောက်နိုင်တော့ပေ၊ ကောင်းဖန်ရဲ့လက်တွေကလည်းထုံနေပြီး ခွန်အားမဲ့နေသည်။

သူအိမ်ကိုပြန်လာပြီးနောက် ကောင်းဖန်တစ်ယောက် ဒမ်ဘီအဆင့်တစ်ဆင့်တက်သွားတာကို အံ့ဩဖွယ်ရာတွေ့လိုက်ရပြီး ယခုဆိုရင် အဆင့်၁၂သို့ရောက်နေပြီဖြစ်သည်၊ သစ်ကတိုးယင်ဓာတ်ပင်များကို အချိန်ကြာမြင့်စွာသုံးခဲ့ခြင်းကြောင့် အဆင့်တက်လာသည်, ဒါက အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။

အမှန်မှာတော့ ဒါကသူ့ရဲ့ကျဉ်းမြောင်းတဲ့အမြင်ဖြစ်သည်၊ အဆင့်က သားရဲရဲ့ဆင့်ကဲ ဖြစ်စဉ် အခြေအနေတွင်ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်းသာဖြစ်သည်၊ သားရဲသည်သာမန်အခြေခံ အားဖြင့် သန်မာလာလျှင် ၎င်း၏အဆင့်သည်လည်းသဘာဝအလျောက်တိုးတက်လာမည်။

ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကအဆင့်၁မှစသည်ဆိုလျှင် သူကဆက်၍ကြီးထွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်အဆင့်၂၀အထိပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး အရွယ်ရောက်သော ဝံပုလွေ ဖြစ်လာသည်၊ ဒါက သဘာဝအရဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အာဟာပြည့်ဝသောအစာများကို စားခြင်းသည် သူ့ရဲ့ကြီးထွားမှု အချိန်တိုစေပြီး နစ်နာစေသည်။

ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကိုချိုးဖောက်သည့်အနေနှင့် ၎င်းသည်အဆင့်၂၀အရွယ်ရာက်ဝံပုလွေ သည် အဆင့်၂၁ကလေး ဒိုင်နိုဆောအရွယ်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆင့်၄၀ ဒိုင်နို ဆောအရွယ်အထိကြီးထွားလာသည်။

၎င်းက ဥပမာတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေများမှာတူညီကြသည်။

နာကျင်နေသောလက်မောင်းနဲ့အတူ အိမ်သို့ပြန်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူအိပ်ယာထဲသို့ တိုးပစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင်အိပ်ပျော်သွားသည်။

….

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတွင် တစ်ပတ်ကုန်လွန်သွားပြီး မကြာခင်မှာအားလပ်ရက် ရောက်တော့မည်၊

လေ့ကျင့်ရေးနေ့များမှာ သိသာထင်ရှားသည့်ပြောင်းလဲမှုမျိုးကိုမမြင်ရသော်လည်း တာ့ဇီသည် နေ့တိုင်း “နှိပ်စက်ခြင်း” ခံရပြီးသူ့ရဲ့စားချင်စိတ်များတိုးပွားလာသည်။ နေ့စဉ်လေ့ကျင့်ပေးမှုက သူ့ရဲ့အစာခြေနိုင်စွမ်းကို နှိုးဆွပေးနေပုံပင်။

အစာစားချင်စိတ်တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ တာ့ဇီ၏အရွယ်အစားသည်ကြီးလာပြီး အရင်ကထက် ၁၀စင်တီမီတာကြီးလာသည်။

သူ့အဆင့်ကတစ်ဆင့်တိုးလာပြီး အခုသူကအဆင့်၁၀သို့ရောက်ပြီဖြစ်ကာ သာမန်အဆင့်ရဲ့ထိပ်ဆုံးသို့ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်တစ်ဆင့်ရောက်လျှင် ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ရောက်ပြီဖြစ်သည်။