အခန်း (၅၂၅-၅၂၈)

အခန်း ၅၂၅ နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်ခြင်း

ကောင်းဖန်သည် အလွန်ပင် အံ့ဩနေသည်။ ရှေးဟောင်းသွေးနဂါးက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတဲ့လား.. ထိုဖော်ပြချက်များသည် ကောင်းဖန်၏ နှလုံးသားနုနုလေးကို အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေစေသည်။

လွန်ခဲ့သော ၂ ရက်ကပင် သူသည် သူတွေ့ခဲ့သော အရှင်သခင်အဆင့် နဂါးပုရွက်ဆိတ်ကို သူတွေ့ဖူးသမျှထဲ အမြင့်ဆုံးဟု ထင်ခဲ့မိသေးသည်။ အခုတော့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထပ်တွေ့ရပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

သွေးနဂါးသည် အလွန်ထိခိုက်ဒဏ်ရာရထားသည့် အခြေအနေဖြစ်နေတာတောင် အရှင်သခင်အဆင့် နဂါးပုရွက်ဆိတ်က သူနဲ့ယှဉ်ရင် မြူမှုန်လောက်သာ ရှိပေမည်။

“လာကြ သွားရအောင်” ကောင်းဖန်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သားရဲအနည်းငယ်ကို ခေါ်ပြီး သွေးစက်ကျရာနောက်ကို လိုက်သွားသည်။

အပင်များ၏ သစ်ကိုင်းများသည် အကုန်ပျက်စီးနေကြသည်။ သွေးများသည် ထူပျစ်လှကာ အကိုင်းအရွက်များသည် အရည်များပင် ပျော်ကျနေပြီး မေကြီးတွင် အပေါက်ကြီးများပင် ဖြစ်နေသည်။

နဂါးပုရွက်ဆိတ်လေးများသည် အလွန်ပင် မရိုးမရွ ဖြစ်နေကြသည်။ သွေးက သူတို့ကို အတော်လေး ဆွဲဆောင်နေပုံရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကြီးဆုံးကလေးသည် မွတ်သိပ်မှုကို မခံစားနိုင်တော့ပဲ ပြောလိုက်သည်။ “ငါက အကြီးဆုံး အစ်ကိုဆိုတော့ ဒီအရည်တွေကို အရင်စမ်းသပ်ပေးမယ်” ထို့နောက် ချက်ချင်း သွေးအိုင်ထဲ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

တခြားနဂါးပုရွက်ဆိတ်လေးများကတော့ တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြီးဆုံးကလေးသည် ခုန်ဆင်းလိုက်ပြနောက် သွေးများကို စုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် နဂါးသွေးနှင့် ထိထိချင်းမှာပင် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ အခွံမာလေးသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်။

ထို့နောက် သွေးများသည် အတွင်းထဲစိမ့်၀င်သွားကာ အပေါက်လေးများ ဖြစ်ကုန်သည်။ သို့သော် သူသည် နာကျင်လာလေ ပိုမြန်မြန်စားလေ ဖြစ်သည်။

ဖလန်မီကတော့ ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး ခေါင်းကိုရမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တခြား နဂါးပုရွက်ဆိတ်လေးများကတော့ အစက လိုက်ခုန်ဆင်းချင်သော်လည်း အခုတော့ မဆင်းချင်တော့ပေ။ အတော်လေး နာကျင်နိုင်ပုံ ပေါက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကို အခြားသားရဲများကလည်း စိတ်၀င်စားလာကြသည်။ တစ်ဖက်တွင် ခြေသံများစွာ ထွက်လာပြီး သူတို့အောက်မှ မြေပြင်ကလည်း တစ်ခုခု ထွက်လာတော့မလို တုန်ခါလာသည်။

ကောင်းဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဖလန်မှကတော့ ပိုမြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် အတောင်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ မီးတောက်ကြီးများသည် ဦးတည်ရာသို့ ဖျက်စီးပြေးထွက်သွားသည်။

ထိုလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆူညံပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။

အဝေးတွင် အပြာရောင် အကာအရံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအကာအရံထဲတွင် ကြီးမားသော ဝံပုလွေက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မီးများသည် သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုးလာနေသော်လည်း အကာအရံက သူ့ကို ကာကွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအကာအရံတွင် မီးထက်မြင့်မားသည့် ဒြပ်စင်များပါ၀င်နိုင်ချေ ရှိသော်လည်း ကံမကောင်းစွာ သစ်သားဒြပ်စင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားတာ ဖြစ်နေသည်။

ဝံပုလွေသည် တစ်ချက်အူလိုက်ပြီး ခြေတစ်ချက်ဆောင့်လိုက်သောအခါ သစ်သားဒြပ်စင်များသည် မြေကြီးနက်နက်ထဲကို ကူးပြောင်းသွားသည်။ ထိုအခါ ထူထဲသော အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်ကြီး ၂ ခုက မြေကြီးထဲက ထွက်လာပြီး ဖလန်မီကို ဦးတည်ချက် ၂ ခုမှနေ၍ ပတ်လိုက်သည်။

ထိုနွယ်ပင်ကြီးများသည် မီးသတ်ပိုက်ကြီးများလို ထူထဲလှပကာ ကြီးမားသော အစိမ်းရောင် မြေကြီးများလို စွမ်းအားကြီးလှသည်။

ဖလန်မီကတော့ မကြောက်ပေ။ ငါက မီး အမျိုးအစား၊ မင်းက ရေအမျိုးအစား.. ပြီးတော့ ငါတို့ ၂ ကောင်လုံးက ဘုရင်အဆင့်သားရဲတွေချည်းပဲ.. မင်းငါ့က်ု နိုင်မယ်ထင်လို့လား..

ဖလန်မီသည် နောက်ပြန်ဆုတ်ရမည့်အစား စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ တောင်ပံများသည် အနီရောင် ပြောင်းကြီးသဖွယ်ဖြစ်သွားပြီး တစ်ခုခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဖိုက်တာဂျက်လေယာဉ်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် ဒုံးကျည်များလို သူ့တောင်ပံများဆီမှ မီးတောက်နေသော ငှက်တောင်များသည် နွယ်သစ်ပင် ဝံပုလွေဘုရင်ဆီကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားသည်။

အနီရောင် ငှက်တောင်များသည် ပျံသန်းနေသော ဓားသွားများကဲ့သို့ပင် အကာအရံများကို ချိုးဖောက်ပြီး ဝံပုလွေကို ထိုးဖောက် ထိမှန်သွားသည်။ အနီရောင် အလင်းတန်းကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးတောက်ကြီးသည် ဝံပုလွေကို ဝါးမြိုသွားသည်။ မီးတောက်များသေသွားသော အခါတွင်တော့ မဲပြာကျနေသော ဝံပုလွေအလောင်းသာ ကျန်ခဲ့တော့သည်။

ဖလန်မီကတော့ ဝံပုလွေကို သတ်လိုက်ရတာ ကျေနပ်နေသည်။ ဂိုဒီနဲ့ ဘယ်လ်ဒီရှိမနေတာ နှမြောစရာပဲ.. သူတို့ရှိနေရင် ဒါကို သဘောကျကြမှာ အမှန်ပဲ..

နဂါး၏ သွေးနံ့ကြောင့် သားရဲများက ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကောင်းဖန်သည် တခြားသွေးစက်များကို လိုက်မရှာတော့ပေ။ အကြီးဆုံးကလေးက သွေးများကို အပြည့်စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် အရက်မူးနေသလို ယိုင်ထိုးနေသည်။

ကောင်းဖန်သည် တောင်ကြား၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် အိပ်ပျော်နေသော အကြီးဆုံးကလေးကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ခဏတော့ တွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတော့ တောင်ကြားထဲ ဆက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကောင်းဖန်သည် အကြောင်းရင်း မသိသော်လည်း အန္တရာယ် အငွေ့အသက် တစ်ခုခုကိုတော့ ရနေမိသည်။

သူသည် ခဏတွေဝေသွားပြန်ပြီး နဂါးကြီး၏ အမူအကျင့်များကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူ့လောဘကို ထိန်းချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဒုက္ခရောက်အောင် မလုပ်တာပဲ ကောင်းပါတယ်..”

…

တောင်ကြား၏ အတွင်းပိုင်းဟိုးအနက်ဆုံးနေရာတွင် နေရာလပ်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုနေရာ၏ အလယ်တွင် သဲပုံတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထို‌သဲတောင်ပို့ပေါ်တွင် ဘာမြက်ပင်မှ မရှိသလို ပတ်ပတ်လည် ပေ ၃၀၀ တွင်လည်း အစိမ်းရောင်နှင့်တူတာ ဘာမှ မရှိပေ။ ထိုနေရာတွင် သဲတောင်ပို့မှ လွဲ၍ ရှင်းလင်းနေသည်။

သွေးနဂါးသည် ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပူပင်နေသော မျက်လုံးဖြင့် စိတ်အေးလက်အေး မရှိနိုင်ဖြစ်နေသည်။

“နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်ခြင်း.. ထွက်လာခဲ့”

တိတ်ဆိတ်သေးငယ်သော သဲတောင်ပို့သည် ရုတ်တရုတ် တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက် သဲများ ထွက်လာ ကျဆင်းလာပြီး မဲမှောင်နေသော အရိုးစုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှေရောင်မီးတောက် ဖျော့ဖျော့ ၂ ခုက သူ့မျက်လုံးအိမ်ထဲတွင် တောက်လောက်နေသည်။

“ဘာကိစ္စလဲ.. ငါအိပ်ချင်လို့..” နဂါးကြီးကြည့်ပြီး အရိုးမည်းနဂါးက ထွက်လာကာ ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်သည်။ “ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ.. ဪ.. သေတော့မှာမို့လို့ မင်းရဲ့ အလောင်းကို နဂါးပြိုင်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် လာပေးတာလား”

“ပေါက်က‌ရတွေတော်တော့.. ငါအပြင်းအထန် ထိခိုက်ထားတာပဲရှိတာ.. အသက်အရှည်ကြီး ရှင်ဖို့ ကျန်သေးတယ်” သွေးနဂါးက ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ကို ကုသပေးဖို့ မင်းဆီလာတာ ပေါက်ကရ ဂုဏ်ပြုဖို့ မဟုတ်ဘူး”

အမည်းရောင်နဂါးက သူ့ကိုယ်ကို ဆန့်လိုက်သောအခါ များစွာသေ။ အမည်းရောင်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်တွင် မရဏလေထုများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အနီးအနားမှ အပင်လေးများသည် ညှိုးနွမ်းကာ သေကုန်သည်။ နေရောင်ကိုပင် အမည်းရောင်လေထုက ဖုံးသွားသည်။

တောင်ကြားအလယ်ဗဟိုနှင့် ‌အဝေးတွင် ရှိနေသော ကောင်းဖန်သည်ပင် ထိုအမည်းရောင် မီးခိုးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ အမည်းရောင် မြူခိုးများသည် ကောင်းကင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးသွားသည်။ အပူချိန်လည်း ကျဆင်းလာပြီး နေရောင်ဖျော့ဖျော့‌ကလေးသာ တောင်ကြားထဲသို့ တိုး၀င်နေသည်။

ကောင်းဖန်သည် ခေါင်းမွှေးများပင် ထောင်သွားသည်။ ဘာလို့ အနီးအနားမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲမရှိလဲမှတ်တယ်.. တောင်ကြားထဲမှာ သူ့ထက်ကြီးတဲ့ အကောင် ရှိနေသေးတာကိုး..

“နဂါးမရဏတောင်ကြားရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မင်းမသိဘူးလား.. သေခါနီးနဂါးတွေကပဲ သေထားတဲ့ နဂါးအလောင်းတွေကို ပြန်လည်စားသောက်ပြီး ပြန်အာဟာရဖြည့်တင်းနိုင်တာလေ..” သူက ခေါင်းကို စောင်းပြီး ပြောလိုက်သောအခါ လည်ပင်းရိုးသည် ၉၀ ဒီဂရီပင် ဖြစ်သွားသည်။

“ငါ့ကို လာဂျင်းထည့်မနေနဲ့.. မင်းနဲ့ငါသိတာဖြင့် နှစ် ၁ သောင်းလောက် ရှိနေပြီ” သွေးနဂါးက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုပေးပါ.. ငါပြန်ကောင်းသွားရင် အသူရာချောက်က အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးကို သွားပြန်သတ်မှာ.. ငါကို သွေးမြစ်မှာ ဘယ်လိုတောင် အရှက်မရှိ စော်ကားရဲတာလဲ..”

“အဲဒါမင်းညံ့လို့ပေါ့.. ဘယ်တော့မှ မင်းဦးနှောက်ကို သုံးမှာလဲ” အရိုးနဂါးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေသည်။ “စိတ်ရှုပ်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ.. ငါဖြင့် စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ.. နည်းနည်းပါးပါး ဟန်ဆောင်ခွင့်ပေးပါတော့လား..”

ထို့နောက်သူက ပြောလိုက်သည်။ “ငါမင်းကို ကုပေးမယ်.. ဒါပေမယ့် ဒီကသားရဲတွေအတွက် တစ်ခုခုကိုတော့ ထားခဲ့ပေးရမယ်.. မင်းရောက်နေတယ်ဆိုတာ သူတို့သိသွားကြတော့ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေကြတာ.. တကယ်ဆို သေခါနီး နဂါးတွေပဲ ဒီကို လာကြတာလေ.. မင်းထွက်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်ခုခုချန်ခဲ့မှ ဖြစ်မယ်”

ရှေးဟောင်းသွေးနဂါးက ကြောင်သွားသည်။ “မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ”

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၅၂၆ သွေးဒေါသ

“ငါ့စကားတွေ မရှင်းမလင်းဖြစ်နေလို့လား” နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်းအား ငုံ့ကြည့်ကာ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်မီးတောက်သည် ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေသည်။ “မင်း ဒီကတိကို မပေးနိုင်ရင် မင်းမွေးရပ်မြေကို ပြန်ပြီး မင်းကို ကုသဖို့ နောက်ထပ် နဂါးတစ်ကောင်ကိုပဲ ရှာလိုက်တော့”

ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးသည် စိတ်ဆိုးနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သည်။ သူ့မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားခဲ့ရင်… တကယ်သေတာထက် နဂါးအတွက် ပိုနာကျင်ရလိမ့်မည်ပင်။ နဂါးသည် ၎င်း၏ဇာတိမြေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အဲဒီမှာရှိတဲ့ နဂါးများ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို မလိုလားသောကြောင့် နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်းကို ကြည့်ရှုရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းကို စောင့်ရှောက်ပြီးနောက် မင်းက နဂါးဖြူဟောင်းလိုပါပဲ..... ပိုပိုပြီး သစ္စာမဲ့လာတယ်” ဟု ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးက အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ သူ့ဒဏ်ရာကို ကုစားနိုင်မှန်း သိသောသူအားလုံးသည် ၎င်း၏ မွေးရပ်မြေတွင်သာ ရှိနေကြသည်။

အရိုးနက် နဂါးသည် ၎င်း၏ညာဘက်ခြေသည်းကို ရှေ့သို့ညွှန်ပြလိုက်သည်။ လက်သည်းတွေအပါအဝင်သူ့အရိုးတွေအားလုံးက မည်းနက်နေသည်။ ၎င်း၏လက်သည်းသည် ချိတ်တစ်ခုကဲသို့ပင် ခရမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ရှေးခေတ် သွေးရူးနဂါး၏ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ အတိအကျ ချိတ်တွယ်ထားသည်။ ငါးမျှားချိတ်ပေါ်ရှိ ငါးစာကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်အလင်းသည် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနေသည်။ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်သည် နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်း၏ လက်သည်းထိပ်သို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းသွားသည်။

ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းသည် ၎င်း၏ နဂါးခြေသည်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် ၎င်း၏လက်သည်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခရမ်းရောင် အလင်းဖြင့် လင်းနေပုံရသော်လည်း တခဏအတွင်းတွင် အစားမြန်မြန်စားပြီး ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်အလင်းများကို လုံးဝစုပ်ယူသွားသည်။

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်သန်စွမ်းလာတော့သည်။ မကြာမီ ၎င်းက နတ်ဘုရားကဲ့သို့ဖြစ်လာတော့မည် ကိုတွေးမိကာ ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးသည် ကြောက်လန့်ပြီး မသေချာမရေရာသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်လာသည်။

မကျွမ်းကျင်သူများသည် ကျွမ်းကျင်သူများထက် စူးစမ်းချင်စိတ် ပိုမိုကွဲပြားသည်။

နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်းသည် မည်မျှကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာလဲဆိုတာ ၎င်းနှင့်တန်းတူအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် အမှန်တကယ် နားလည်လိမ့်မည်။ ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးသည် ထူးထူးခြားခြား အားကောင်းခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းကိုနားလည်ရန် လုံလောက်အောင် သန်မာသည်။

“မဆိုးပါဘူး” ဟု နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်းက အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ပြောလိုက်သည်။

“မဆိုးပါဘူး” ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် မဲ့သွားသည်။

ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးက ဒီကိစ္စကို ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ ခရမ်းရောင်အလင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာသည် လျင်မြန်စွာ သက်သာလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို နီနေသော မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အတားအဆီးတွေရှိခဲ့ရင်တောင် ဒီသားရဲတွေက သူ့မျက်လုံးတွေကနေ ပုန်းခိုဖို့နေရာမရှိတော့ပေ။

၎င်း၏အကြည့်များသည် ကောင်းဖန် အပေါ်သို့ တစ်ချက်ရောက်သွားသည်။ “လူသားပါလား..”

ဒါပေမယ့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဒီ ပျော့ညံ့တဲ့လူသားကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထိုသားရဲများအားလုံးသည် ၎င်း၏မျက်လုံးထဲတွင် အရသာရှိသော သရေစာများဖြစ်သည်။ အရသာရှိပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ သရေစာတွေ.... အဲဒါတွေကို စားလိုက်ရင် ဒဏ်ရာက မကြာခင် သက်သာသွားလိမ့်မယ်....

သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင် နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်ခြင်းက ၎င်းတို့ကို စားခွင့်မပြုမှာ သေချာသည်။ ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးသည် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန်အတွက် မစားနိုင်ရုံသာမက ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အသားအချို့ကိုလည်း ကျွေးမွေးရန် လိုအပ်သည့်အတွက် စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်နေသည်။

ဒါက ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးကို အလွန်စိတ်မချမ်းသာဖြစ်စေသည်။ သူသည် သူ့နှာခေါင်းကို ညှစ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အသားစိုင်ကြီးတွေကို ခြစ်ထုတ်လိုက်သည်။

“အသားတွေက ဒီလောက်ပဲလား...

မင်းဘာလို့ဒီလောက်ကပ်စီးနဲနေရတာလဲ.....မင်းရဲ့နာမည်က ကပ်စီးနဲ ကော်တရာ လို့ ဖြစ်နေတာ အံဩစရာမရှိဘူး .. မင်းက နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းက အတွန့်တိုဆုံးရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါးပဲ” ဟု နက်ရှိုင်းစွာတရားထိုင်ခြင်း က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ကပ်စီးနဲ ကော်တရာက တုန်လှုပ်သွားသည်..... ဘယ်အချိန်ကတည်းက ငါဒီနာမည်ပြောင်ရနေတာလဲ.....

နက်ရှိုင်းစွာတရားထိုင်ခြင်းက ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်နေတာကို သိပေမဲ့ သူ့ကိုသူ မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။ “မင်းသွားတော့…..”

၎င်းက ပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီး ရွှေရောင် အသားတုံး တစ်တုံးကို ထွေးထုတ်ပြီး ပြန်လှည့်မကြည့်ပဲ ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ပျံထွက်သွားရမည့် အစား နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဒီထိခိုက်ဒဏ်ရာတွေကြောင့် ငါအစားအစာစားပြီး ငါ့ခွန်အားကို ပြန်ရရမယ်…

နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်ခြင်းသည် ၎င်း အဝေးကို ပျံသန်းထွက်သွားဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်းသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ နက်ရှိုင်းသော အစိတ်အပိုင်းများ လွင့်မျောနေသော ကောင်းဖန်ရပ်နေသည့် နေရာကို ကြည့်လိုက်သည် ။

ကောင်းဖန်၏ကျောရိုး အေးစိမ့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ခြေရင်းအောက်တွင် အသားစိုင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အသားစိုင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားသည်။ ဒါက အူနဲ့တူပေမဲ့..ဘာလို့ တဒုတ်ဒုတ်ခုန်နေသေးတာလဲ…. ပုံမှန်စည်းချက်အတိုင်း ဆက်လှုပ်နေသေးတယ်..... ဒါဘာလဲ..

၎င်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာစဉ်တွင် ကောင်းဖန်၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် အချက်အလက်များ အဆင်မပြတ်ပေါ်နေသည်။

ဗိုက်ပြည့်သွားလို့ သူတို့ဘေးမှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ အကြီးဆုံးကလေးက ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပြည့်နဲ့ အသားနားကို လှိမ့်သွားလိုက်သည်။ အပတ်ပေါင်းများစွာလှိမ့်ပြီးနောက် ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အသားအတုံးများထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကိုက်လိုက်သည်။ အကိုက်ဖွင့်ခံထားရတဲ့ ဖက်ထုပ်ဟင်းချိုလို သွေးတွေက နေရာအနှံ့ ကိုပက်ကျဲသွားသည်။

အသားမှသွေးအချို့သည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး သွေးများကြောင့် ညှိုးနွမ်းသွားသည်ကို ကောင်းဖန်က တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းဖန်၏စိတ်ထဲတွင် မှန်းဆချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဒါက ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါး၏ အသားများလား.... နောက်ဆုံးတွင် အချက်အလက်များ အသစ်ပေါ်လာသည်။

[ပစ္စည်းအမည်] - ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါး၏ နှလုံးသား (အပိုင်းအစ)

[ပစ္စည်းဖော်ပြချက်] - ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါး၏ နှလုံးသား။ ၎င်းတွင် နတ်ဘုရားနှင့်တူသော ဂုဏ်သတ္တိများ ပါဝင်သည်။

အကြီးဆုံးကလေးကကိုက်လိုက်တဲ့ နှလုံးအပိုင်းအစကို မျိုချလိုက်သည်။ ကောင်းဖန်သည် သူ သွေးလေချောက်ချားနေလား မသိဖြစ်နေသော်လည်း မျိုချလိုက်ချိန်တွင် ရွှေရောင်တောက်နေသည့် အသားတုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်ဟု သူထင်နေသည်။

ကောင်းဖန်သည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ နက်ရှိုင်းသော အစိတ်အပိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အနက်ရောင် မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤအူတုံးသည် ထိုမျှမရိုးရှင်းဟု သူထင်နေသည်။ ကောင်းဖန်သည် ဒါက သာမာန် ကံကောင်းမှုလို့ မယုံချင်ပေ။

သို့သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရာသည် ရန်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိဟု ထင်ရသည်။ ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရင်တောင် လောလောဆယ်တော့ သူ ကိုင်တွယ်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်ထိ ကောင်းဖန်သည် အကြီးဆုံးကလေးကိုစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ လိုအပ်သေးသည်။

သုံးရက်အကြာတွင် အကြီးဆုံးကလေးသည် အပြည့်အဝစုပ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဖြစ်စဉ်မတိုင်မီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အကြီးဆုံးကလေး၏ပုံစံနှင့် အရွယ်အစားသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အထင်ရှားဆုံးပြောင်းလဲမှုမှာ ၎င်း၏အရွယ်အစားဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံးကလေး၏အရှည်သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဖြစ်စဉ်မတိုင်မီ ၎င်း၏အရွယ်အစားထက် သုံးဆဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်ရှိတွင် ဆယ့်နှစ်ပေကျော်ရှည်လျားပြီး ၎င်း၏အသွင်အပြင်သည် အန္တရာယ်မရှိသည့် ပုံစံမှ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံသို့ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရွှေပုရွက်ဆိတ် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၊ နီရဲနေသော မျက်လုံးများနှင့် ထူထဲသော ခြေသည်းများ ကိုတော့ ဖော်ပြရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ခြေဆယ့်နှစ်ချောင်းစလုံးသည် ထူးထူးခြားခြား သန်မာပြီး ကြီးမားသောကြောင့် ပိုးကောင်များနှင့် လုံးဝတူခြင်းမရှိပေ။ တကယ်တော့ ဒါက သားရဲနဲ့ ပိုတူသည်။ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ၎င်း၏ခြေထောက်များတွင်လည်း ကြက်သွေးရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ပေါ်ထွက်နေသည်။

[သားရဲ အမည်] - နဂါးပုရွက်ဆိတ်

[သားရဲ အဆင့်] - အဆင့် ၃၄ (ကွန်မန်ဒါ အဆင့်)

[သားရဲ စွမ်းရည်]- မော်ကွန်းတင် စွမ်းရည်အဆင့်

[သားရဲ စွမ်းအင်] - ရက်စက်ကြမ်းကြုပ်သောနဂါးအင်အား အဆင့် ၁ ၊ မာကြောသောနဂါး အကြေးခွံ အဆင့် ၁၊ သွေးရူးသွပ်မှု အဆင့် ၁

[သားရဲ အမျိုးအစား] - သွေးဒေါသ (နဂါးပုရွက်ဆိတ်၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် ပေါင်းစပ်မှုဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ရှေးခေတ်သွေးဒေါသနဂါး၏ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ အူကို စားသုံးပြီးနောက် ရရှိလာသော စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - ဒဏ်ရာက ပိုပြင်းထန်လေ ၎င်း၏ ခွန်အားနှင့် ကုသခြင်းစွမ်းအား အားကောင်းလေဖြစ်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၂ - အကျိုးသက်ရောက်စေပြီးနောက် မကြာမီတွင် အနာကျက်နှုန်းသည် သိသိသာသာ တိုးလာပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားရခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကောင်းဖန်သည် သွေးဒေါသကို နိုးကြားစေသော အကြီးဆုံးကလေး၏ စွမ်းရည်သည် သွေးဝိဉာဉ်နှင့် တူညီမှုအချို့ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အခြားနည်းလမ်းများနှင့် ကွဲပြားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သွေးဒေါသနဂါး၏စွမ်းရည်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောတိုက်ပွဲအတွက် ပိုမိုရည်ရွယ်သည်ဟုဆိုပါက နဂါးပုရွက်ဆိတ်၏ စွမ်းရည်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသိုလှောင်ကန်သို့ ပို၍ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ဖွဲ့စည်းပုံမှတွင်းပေါက်ကို ဖြည့်ပေးနိုင်သောကြောင့် သိုလှောင်ကန်တစ်ခုရှိနေခြင်းမှာ အဆိုးမဟုတ်ပေ။ လောလောဆယ်တွင် အစင်းလေးမှလွဲ၍ ကောင်းဖန် ၏လက်အောက်တွင် သိုလှောင်ကန် သားရဲမရှိပေ။ ဂိုဒီ၏ သက်ရောက်မှု အဆင့် အမျိုးအစားကြောင့် ရှေ့တန်းတွင် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော သိုလှောင်ကန် မပြုလုပ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း အစင်းလေးသည် ၎င်း၏အရွယ်အစားကြောင့် ရှေ့တန်းများအတွက် ကောင်းမွန်စွာမဆောင်ရွက်နိုင်ပေ။ ရန်သူများကို ပိတ်ဆို့သောအခါတွင်လည်း ၎င်း၏ အသင်းဖော်များကိုလည်း ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်သည်။

နောက်ပိုင်းကာလတွင် ကောင်းဖန်သည် နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းတွင် ခေတ္တအခြေချနေထိုင်လိုက်သည်။ နဂါးရုပ်အလောင်းနှစ်ကောင်ကို ဆက်တိုက်စားသုံးပြီးနောက် နဂါးပုရွက်ဆိတ်များ၏ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာသည်ကို သူကျေနပ်နေသည်။ ဒါက ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သူ့ဘာသာသူ စုဆောင်းရတာထက် အများကြီး ပိုလွယ်သည်။

ထိုအချိန်အတွင်းမှာပဲ အစင်းလေးနှင့် သူ့သားရဲများကို သိုလှောင်ခန်းထဲထွင် အနားယူရန် ထည့်ထားဖို့ အခွင့်အရေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ရှဟွား နှင့် အခြားလူများကို အထဲသို့ ခေါ်သွားလိုက်သည် ။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်း၏ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးလာပြီး ကောင်းဖန်သည် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့်ယှဉ်လျှင် ထိုနေရာ၌ ပို၍လုံခြုံသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သို့သော်လည်း သုံးလတာကာလအတွင်း ကောင်းဖန်သည် မည်သည့်နဂါးရုပ်အလောင်းကိုမျှ မတွေ့ရသေးပေ။ ကောင်းဖန်သည် နဂါးမရချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်ခွာခါနီးတွင် အနက်ရောင်အစက်လေးတစ်စက်သည် အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံဝဲနေသည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၅၂၇ ငါ့မျက်လုံးကို စားပါ

“ဒါကဘာလဲ” ကောင်းဖန်က သူ့နားကို အဝေးမှ အနက်ရောင်အစက်နီးကပ်လာတဲ့အခါ သူ၏အနက်ရောင် ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် အစက်သည် နီးကပ်လာသောအခါ ၎င်းသည်နိမ့်ဆင်းလာသည်။

“နောက်ပြန်ဆုတ်...ဂူထဲကို ပြန်သွား...” ကောင်းဖန်၏ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းနှင့်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းဖန်သည် ဧရာမအဖြူရောင် နဂါးကြီးဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူရပ်နေတဲ့ နေရာကို ရောက်ခါနီးနေပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် နဂါးအကြောင်းသာမက ၎င်းကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးဥပါဒ်များအကြောင်းကိုပါ အများအပြား စဉ်းစားနေရသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ သူ့သားရဲများကို သိုလှောင်ခန်းတွင်ထားလိုက်ပြီး ဆဌမကလေးကိုသာ အပြင်ဘက်တွင် ထားခဲ့လိုက်သည်။ ကောင်းဖန်သည် ဆဌမကလေးကို လှိုဏ်ဂူ၏အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝပ်တွားကာ ဆဌမကလေးအား ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

“စိတ်ညှို့မြုခိုးကို မြန်မြန် လွှတ်လိုက်...” ကောင်းဖန်က ဆဌမကလေးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဆဌမကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိတ်ညှို့မြူခိုးများ ထွက်လာပြီး ဂူအတွင်း၌ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဂူရဲ့ အနက်က ပေ ၁၀၀ ကျော်ရှိပြီးလမ်းကြောင်းသည် အကွေ့အကောက် အချိုးအကွေးများနှင့် အောက်ဘက်သို့ တရွေ့ရွေ့ ဆင်းလာသောကြောင့် ဂူထဲကို တကယ်မဝင်ဘဲ အတွင်းပိုင်းကို အပြင်ကနေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်ရနိုင်ပေ။

ကောင်းဖန်၏ အမိန့်ပေးချက်အရ ဆဌမကလေး၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ပျံ့နှံ့သွားသော စိတ်ညှို့မြူခိုးများကို ပေ ၃၀ အချင်းဝက်အထိ ကန့်သတ်ထားပြီး ဆဌမကလေးအား ဗဟိုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

စိတ်ညှို့မြူခိုးကို ဖုံးအုပ်ထားခြင်းဖြင့် အပြင်ဘက်မှ မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မိနစ်ဝက်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဂူအပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှိုဏ်အတွင်းမှ ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများ ပြိုလဲသွားသည်။ ကောင်းဖန်က ဘာမှမပြောဘဲ ဆဌမကလေးကို ဖက်လိုက်သည်။

ခဏကြာတော့ အပြင်မှ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။

ကောင်းဖန်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အိမ်ရှေ့မှာ ရတနာသေတ္တာတစ်လုံးရှိတာနဲ့တူနေသည်။ အနီးနားရှိ အိမ်နီးချင်းများသည် တိုက်ခိုက်ရန် ၎င်းတို့၏ ပုဆိန်နှင့် သံကြိုးလွှများနှင့်အတူ မကြာမီ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုရှာတွေ့ရင်တော့ သူတို့ပုဆိန်နဲ့ထိုးဖို့ စိတ်မကူးသင့်ပေ။

ဒါပေမယ့်… သူ့ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်တဲ့ အိမ်နီးနားချင်းတွေ အားလုံး ပေါ်ထွက်မလာသေးပေ။ ငါ အခု အပြင်ထွက်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲကဟာကို တိတ်တိတ်လေး သွားခိုးသင့်သလား...

ကောင်းဖန် အတွေးများ ရုန်းကန်နေရသည်။

သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားက ထားခဲ့ရန် တောင်းဆိုနေသော်လည်း သူ့ ဆန္ဒမှာ လောဘကြီးသော မှင်စာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် နေလို့မရအောင် ဆွဲဆောင်နေလေသည်။

“ငါ အပြင်သွားကြည့်လိုက်မယ်...” ကောင်းဖန်၏မျက်နှာတွင် မသေချာမရေရာမှုကို ဖော်ပြနေသည်။ “အပြင်ထွက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မယ် ... ကိစ္စမရှိပါဘူး..”

သူနှင့် ဆဌမကလေးကအပြင်သို့ ခိုကြောင်ခိုးဝှက်ထွက်လာသည်။ ဂူအပြင်ဘက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အဖြူရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင်လှဲနေပြီး၎င်း၏ခေါင်းတွင် သွေးမထွက်ဘဲခြောက်သွေ့နေသော ဒဏ်ရာက တစ်ခုရှိနေသည်။

၎င်း၏မျက်ဆံများသည်အဖြူရောင်ဖျော့ဖျော့ဖြစ်ကာ သွေးသွေးကြောမျှင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။ သူတို့ကြည့်ရတာ ဝမ်းနည်းပြီး နာကျင်နေပုံပေါ်သည်။ လှိုဏ်ဂူအတွင်းမှ လှုပ်ရှားသံကို ကြားရသောအခါ ဧရာမ နဂါးဖြူကြီး၏ မျက်ဆံများသည် ၎င်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဧရာမ နဂါးဖြူကြီးသည် ဂူပေါက်ဝတွင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တွားသွားနေသည့် လူသားတစ်ဦးကို မြင်လိုက်သောအခါ လန့်သွားသည်။ သို့သော် အဖြစ်အပျက်များကို တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ငါနေရာမှားသွားတာလား.. ဒါက နဂါးချိုင်ဝှမ်း မဟုတ်ဘူးလား..

လူသားက နဂါးကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြီးပြည့်စုံသော အပြုံးဖြင့်ပြုံးပြနေသည်။ ဧရာမ နဂါးကြီးသည် ပြောစရာစကားမရှိတော့ပေ။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီးနောက် လူသား၏ဘေးနားရှိသော နဂါးပုရွက်ဆိတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ နဂါးပုရွက်ဆိတ်က တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ချက်ခြင်းပဲ နဂါးက ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူသည် ကောင်းဖန်အား စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ဧရာမ နဂါးကြီးသည် ၎င်း၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ “လာ.. ငါ့ကိုစား.. မင်း သန်မာလာဖို့ ငါ့ကိုလာစားပါ....”

ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါး၏ လေသံတွင် သံသယဖြစ်စရာ အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ “ငါ့မျက်စိကိုစားလိုက်.... တခြားသားရဲတွေ ချဉ်းကပ်လာတာကို ငါမြင်နေရတယ်.....မင်းအတွက် အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး..”

ကောင်းဖန်စိတ်ထဲမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ထွက်လာသည်။ သို့သော် အချိန်က အဖိုးတန်ကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် ချက်ခြင်းပဲ ဒုတိယကလေးကို ခေါ်ပြီး ပို့လိုက်သည်။

ဧရာမ နဂါးကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော နဂါးမျက်လုံးသည် အရောင်အသွေး တောက်ပြောင်နေသည့် ဖန်ဘောလုံးနှင့်တူသည်။

ဒုတိယကလေးသည် နဂါးအသေကောင် အနည်းငယ်ကို စားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အသေကောင်များဖြစ်သည်။ ယခု သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေသောနဂါးကြီးသည် အသက်ရှင်နေသေးသည်။ ဒုတိယကလေးသည် ကြောက်စိတ်ကြောင့် လှုပ်ရှားဖို့ မဝံ့ရဲပေ။ နဂါး၏ ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော်လည်း ကြွယ်ဝသော စွမ်းအားများကသူ့ကိုလန့်သွားစေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် အမြစ်တွယ်နေသည်။

“ဘယ်နေရာကိုစားရမှာလဲ” ဒုတိယကလေးက ကောင်းဖန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ “သခင် ဘယ်လိုစားရမလဲ”

ဧရာမ နဂါးကြီးသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိခဲ့သောကြောင့် သေခါနီးနေသည်။ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းသည် မကြာမီသေတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း သေတော့မသေသေးပေ။

သေခြင်းရဲ့အစွန်းမှာရပ်နေရင်တောင်တောင် အသက်ရှင်နေတဲ့ နဂါးဖြစ်နေတုန်းပဲဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် တခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဧရာမ နဂါးဖြူကြီး၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ငြိမ်သက်မှုရှိသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ကျဆုံးခြင်းကို လက်ခံကြောင်းပြသသည့် ငြိမ်သက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

“နဂါးကြီးစကား နားထောင်ပြီး သူ့မျက်လုံးကို သွားစားလိုက်...”

သူ့ရှေ့က နဂါးဖြူကြီးက သူ့ကို တွေ့တော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သောအခါ ဒုတိယကလေးက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယကလေးသည် မျက်လုံးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာကိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းကိုဝါးဖို့ရန် စတင်လိုက်သောအခါ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

“အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးရှိရင် နတ်ဆိုးတချို့ကို သတ်ပြီး ငါ့ကိုယ်စား လက်စားချေပေးပါ” ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါးက စကားတွေပြောရင်း ပြုံးနေသည်။ ၎င်း၏ သက်တမ်းသည်အဆုံးတွင်ဖြစ်နေပြီပင်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို တန်ဖိုးတစ်ခုဖြင့် ကုသရန် ဆန္ဒရှိခဲ့လျှင်တောင် ၎င်းသည် လအနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လအနည်းငယ်ရှင်သန်ဖို့ရန်အတွက် မြင့်မားသော ကုန်ကျစရိတ်ကို အကုန်ခံမည့်အစား ၎င်းမသေဆုံးမှီ အကျိုးရှိရှိ အသုံးပြုအောင် လုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

ဟိုးအဝေးက တောအုပ်ထဲက သစ်ပင်တွေ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ခေါင်းသုံးလုံး နဂါးဝံပုလွေတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ လောင်မြိုက်နေသော မီးတောက်များနှင့် ညစ်ညမ်းသော အက်ဆစ်များသည် ပြေးလာနေစဉ်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားသော သစ်ပင် အကိုင်းအခက်များကို အပိုင်းပိုင်းပြိုလဲစေပြီး ကျော်လွန်နတ်ဘုရားအဆင့် ခွန်အားကို ပြသနေသည်။

ပထမတစ်ချက်က ၎င်း၏မျက်လုံးများက ဒုတိယကလေးပေါ်တွင်ဖြစ်ပြီး ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါး၏ မျက်လုံးပေါ်တွင်အဓိက ဖြစ်နေသည်ဟု ယူဆ၍ ရသည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသနေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က နဂါးပုရွက်ဆိတ်သည် အစာအစားအတွက် တိုက်ခိုက်ရင်း ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ အကောင်ကြီးကို မသတ်နိုင်ပေမယ့် ဒီအကောင်လေးကို သတ်တာက ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။

၎င်း၏အမြင်အရ နဂါးပုရွက်ဆိတ် စားနေသော ဧရာမ နဂါးကြီး လုံးဝသေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ခေါင်းသုံးလုံး နဂါးဝံပုလွေသည် ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါးကြီးပေါ်မှ ခုန်ကျော်ကာ ရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းလာသည်။

ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါးသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ သွေးထွက်နေသော သေလုမြောပါး ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ၎င်း၏ ဧရာမအမြီးသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ကြွတက်လာသည်။ ၎င်းသည် နဂါးဝံပုလွေ၏ အားနည်းသောနေရာဖြစ်သည့် ခေါင်းသုံးလုံး နဂါးဝံပုလွေ၏ တင်ပါးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ခေါင်းသုံးလုံး နဂါးဝံပုလွေသည် ဤရိုက်ချက်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိပေ။ သူသည်ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါးကြီး တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှိမ့်သွားသည်။ ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် ၎င်း၏အသည်းများ မည်မျှစုတ်ပြဲခဲ့သည်ကို ဘုရားသခင်သာလျှင် သိပေလိမ့်သည်။ သူသည် မနေဝံ့တော့ဘဲ ခြေထောက်များကြားမှ အမြီးကို ဝှက်ပြီး ပြေးလိုက်သည်။

ဧရာမ နဂါးကြီး၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို စားသောက်ပြီးနောက် နဂါး၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးတွင် ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပေါက်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

ဒုတိယကလေးသည် လူသားကဲ့သို့ ထရပ်လိုက်ပြီး လက်သည်းနှစ်ဖက်စလုံးကိုယှက်ကာ ဧရာမနဂါးကြီးအား ကြိမ်ဖန်များစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဧရာမ နဂါးကြီးသည် ကျန်ခဲ့သော မျက်လုံးဖြင့် ငြိမ်သက် နူးညံ့စွာကြည့်ပြီး “ငါ့ရဲ့ နောက်မျက်လုံးတစ်ဖက်ကိုလည်း စားလိုက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယကလေးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးညွှတ်နေရင်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ငါသေပြီးရင် ဒီမျက်လုံးက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး.. မင်းဘာလို့မစားလိုက်တာလဲ” ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါးကြီးက နဂါးပုရွက်ဆိတ်တွေရဲ့ အရည်အချင်းကို သိသည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသေးသော မျက်လုံးဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏လက်သည်းဖြင့် မျက်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းဖန်ထံသို့ ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

“မင်းအခုမသွားရင် မင်းထွက်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး....”

ကောင်းဖန်သည် နွေးထွေး ပျော့ပျောင်းပြီး သွေးစွန်းနေသော မျက်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူအများကြီးမစဉ်းစားတော့ဘဲ ဒန်ဘီကို သူ့သိုလှောင်ခန်းထဲမှ မျက်လုံးကို ယူဖို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒုတိယကလေးအား ခေါ်ဆောင်ကာ ဂူထဲသို့ ပြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အပြင်ဘက်မှ ဝါးနေတဲ့ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါးကြီး၏ အသေကောင်ကို ရရှိရန် သားရဲအချို့သည် ရန်ပြုနေသည်။

ကောင်းဖန်သည် ကျောက်နံရံကို မှီကာ ဂူထဲတွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှာ ဘာမှ အတွေးဘဲ သူ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကွေးပြီးဖက်ထားလိုက်သည်။

ငါ့အတွက် လက်စားချေဖို့ နတ်ဆိုးတချို့ကို သတ်လိုက်ပါ.... ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော နဂါးတစ်ကောင်......နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်း........ နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းတွင် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သားရဲများကို မွေးမြူခြင်း...

သဲလွန်စအားလုံးသည် ပုလဲလည်ဆွဲကဲ့သို့ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဆက်စပ်နေသည်။ ကောင်းဖန်သည် ဤအရာအားလုံးနှင့်ပတ်သက်ပြီး မရေရာသောထင်မြင်ချက်တစ်ခုရှိနေသည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၅၂၈ နေ့အခါကျက်စားသောသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်

ကောင်းဖန်သည် နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းတွင် သုံးလကြာနေထိုင်ခဲ့သည်။ ဤသုံးလတွင် ကောင်းဖန်သည် အရှင်သခင်အဆင့် အထက် သားရဲတစ်ကောင်နှင့်မျှ အနီးကပ် မတွေ့ရပေ။ သူတို့သည် အရှင်သခင်အဆင့်ရှိသားရဲ အများအပြားကို တွေ့ရသော်လည်း အဝေးကသာ ကြည့်နေလိုက်ရသည်။

ကောင်းဖန်သည် အရှင်သခင်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားတပိုင်းကြားအဆင့်များအကြောင်း ရှုပ်ထွေးမှုများလည်းဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ယခုအခါတွင် ကောင်းဖန်သည် နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်း၏ အလယ်ပိုင်းတွင် နေထိုင်နေပြီး အများစုမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲများသာ လာရောက်ကြသည်။ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် နဂါးရုပ်အလောင်းရှိချိန်မှလွဲ၍ အရှင်သခင်အဆင့်ရှိ သားရဲများသည် ဤအနီးအနားတဝိုက်သို့ မလာကြပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းဖန်သည် နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းရှိ သားရဲများသည် အရှင်သခင်အဆင့်တွင်ရှိနေသော သို့မဟုတ် အလွန်အဆင့်မြင့်သော စွမ်းအားရှိသည့်သားရဲတစ်ကောင်က နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်း၏အလယ်ဗဟိုမှ ထိန်းသိမ်းနေသလားဟု တစ်ခါတစ်ရံ တွေးမိသည်။

အဲဒီမှာ အားလုံးက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပေမယ့် စည်းစနစ်တကျရှိသည်။ စည်းမျဥ်းများကို ထိန်းသိမ်းရန် မမြင်နိုင်သော အမိန့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ပထမဦးစွာ ထိုချိုင့်ငယ်တစ်ခုတွင် သွေးထွက်သံယိုမဖြစ်ဘဲ အရှင်သခင်အဆင့်ရှိ သားရဲများ များစွာရှိသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ ဤနေရာတွင် နဂါးမျိုးစိတ်ထက်ပိုပြီး သန်မာသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့၌ သူ၏ခြေရင်း၌ကျသော အသားသည် သူ့ရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်သော တည်ရှိမှုမျိုးဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ကောင်းဖန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေမိသည်။

နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းသည် နဂါးများ၏ သင်္ချိုင်းမြေမဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့အစား…

ကောင်းဖန်သည် လှောင်အိမ်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားပုံရသည့် စည်းတံဆိပ်ကျောက်နံရံကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ လောက်ခြံဟု ယူဆရနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အရှင်သခင်အဆင့်အထက်တွင်ရှိသော သားရဲတစ်ကောင်မျှပင် မရှိခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဒုတိယကလေးက နဂါးမျက်လုံးကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း သူ့ဘေးနားမှာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် စိုးရိမ်သောကဖြင့် ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်သည်။ သူတို့လိုဏ်ဂူထဲမှာ သားရဲတစ်ကောင်က တူးဖော်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေရင် အားလုံးက သတိနဲ့ ရှောင်ကြရမည်ပင်...

ဒုတိယကလေး ကောင်းကောင်းစားနေတာကို ကြည့်ပြီး ကောင်းဖန်ပြုံးလိုက်သည်။ ဒုတိယကလေးသည် ၎င်း၏ အစားအသောက်ကို နှစ်သက်စွာ စားနေချိန်တွင် အခြားသောသားရဲများ ဝင်ရောက်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသေးသည်။

ယခုလေးတင် အဖြူရောင်နဂါးအမျိုးအစားက ဒုတိယကလေးအား စားရန် ပေးထားသည့် မျက်လုံးများကို တွေးတောကာ ကောင်းဖန်သည် ဒုတိယကလေး၏ ဖြစ်အံ့ဆဲဆဲစွမ်းရည်ကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသည်။ သူက အပြုံးနှင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။ အခုတော့ သူနဲ့ ဒီကလေး ခုနစ်ယောက်ဟာ တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးပွေလီတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပုံရသည်။ ကောင်းဖန်စိုးရိမ်နေချိန်တွင် အပြင်မှ သားရဲများသည် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဒီသားရဲကောင်တွေ ဗိုက်ပြည့်သွားတဲ့အခါ ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ အရှင်သခင်အဆင့်သားရဲတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ဧကရာဇ်အဆင့်သားရဲတွေက သူတို့စားဖို့ အလှည့်ကျလာပြီဖြစ်သည်။ နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းတွင် တင်းကြပ်သောအဆင့်များရှိသည်။ ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုအောက်တွင် အဆင့်သည် အာဏာဖြစ်ပြီး အရှင်သခင်အဆင့်နှင့် ဧကရာဇ်အဆင့်သည် အကောင်းဆုံးနှင့် အဆိုးဆုံးဖြစ်ကြောင်းသိလိုက်ရသည်။

ကောင်းဖန်သည် ဒုတိယကလေးအား သားရဲသိုလှောင်ခန်းတစ်ခုတွင်ထားကာ ဆဌမမြောက်ကလေးနှင့်ဒန်ဘီကိုထုတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။ သူနဲ့အတူ ဒန်ဘီ ရှိနေလျှင် ဒီဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲတွေကို ကြောက်စရာမလိုပေ။

သူတို့ထွက်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဝံပုလွေအများစုဟာ အာဃာတနဲ့ လက်စားချေလိုတာကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခေါင်းသုံးလုံး နဂါးဝံပုလွေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသောအခါတွင် ၎င်းတို့အား ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းဒဏ်ရာများကို ကုစားနေစဉ်အတွင်း ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အလမ်းကို ရယူခဲ့ခြင်းသည်။

ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏နှာခေါင်းသည် အလွန်ကောင်းသောကြောင့် ကောင်းဖန်သည် သူ့နောက်တွင်ကျန်ခဲ့သော သဲလွန်စများနှင့် အနံ့များကို ရှင်းလင်းရန် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အလွန်ဂရုစိုက်ခဲ့ရသည်။

ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက်တွင် ကောင်းဖန်သည် ဒုတိယကလေးကို ကောင်းကောင်းအနားယူရန် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ခေါင်းသုံးလုံး နဂါးဝံပုလွေသည် ဤခုနှစ်ရက်အတွင်း ၎င်းတို့နောက်သို့ မလိုက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ကောင်းသောအချက်ဖြစ်သည်။

ရက်သတ္တပတ်အတွင်းမှာ ဒုတိယကလေးသည် နဂါးအသားကို အောင်မြင်စွာ ချေဖျက်နိုင်လိုက်သည်။ ၎င်း၏အရွယ်အစားသည် များစွာမတိုးလာသော်လည်း ၎င်း၏နောက်ကျောရှိ အခွံ၏အရောင်သည် ရွှေရောင်မှ ပလက်တီနမ်အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်း၏မျက်လုံးများနှင့် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားသည် နဂိုကထက် အဆများစွာ ကြီးမားလာသည်။ ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် ကာတွန်းတွင်မြင်ရသော ပုရွက်ဆိတ်များ၏ ချစ်စရာပုံစံတစ်ခုနှင့်တူနေသည်။

[သားရဲ အမည်] - နဂါးပုရွက်ဆိတ်

[သားရဲ အဆင့်] - အဆင့် ၃၂ (ကွန်မန်ဒါအဆင့်)

[သားရဲ စွမ်းရည်]- မော်ကွန်းတင်စွမ်းရည်ဆင့်

[သားရဲ အမျိုးအစား] - အလင်း

[သားရဲ အားနည်းချက်] - အမှောင်

[သားရဲ စွမ်းအင်] - မြှင့်တင်ထားသော မျက်လုံးအမြင် အဆင့် ၂

[သားရဲ အမျိုးအစား]- နေ့အခါကျက်စားသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ် (အုံ့မှိုင်းမှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကို မြင်နိုင်သော နေ့အခါတွင်ကျက်စားသော အလင်းနဂါး၏အလင်းနဂါး၏ မွေးရာပါ မျက်လုံးအိမ်ကို အမွေဆက်ခံသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - မျက်လုံးအိမ်အမျိုးအစား စွမ်းရည်အဆင့်သည် အဆင့်တစ်ဆင့်တိုးလာသည်။ ၎င်းသည် မြူခိုးများ၊ မျက်စိကန်းခြင်းနှင့် လက်ခံကောင်အဆင့်နှင့် ဆက်စပ်၍ အာရုံစူးစိုက်မှု၏ ဆိုးကျိုးများကို အားနည်းစေသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၂ - မျက်လုံးအိမ်အမျိုးအစား စွမ်းရည်သည် အဆင့် ၅ သို့ရောက်ရှိသောအခါ ၎င်းသည် ဖောက်ထွင်း၍ မြင်နိုင်သော သက်ရောက်မှုကိုလက်ခံရရှိမည်ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးအိမ်အမျိုးအစား စွမ်းရည်သည် အဆင့် ၇ သို့ရောက်ရှိသောအခါ ၎င်းသည် အလင်း၏ခုခံအားကို လက်ခံရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အမြင်အာရုံများသည် အလင်းရောင်၏သက်ရောက်မှု ဒဏ်ကို မခံရနိုင်တော့ပါ။ မျက်လုံးအိမ်အမျိုးအစား စွမ်းရည်သည် အဆင့် ၉ သို့ရောက်ရှိသောအခါ ၎င်း၏မြင်နိုင်စွမ်းအာသည် အကွာအဝေး အလွန်များပြားလာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၃ - ?????

အကြံပြုချက်- မြင်နိုင်ရန် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဒြပ်စင်များ၏ အကြောင်းအရာနှင့် အခြားအချက်များကြောင့် သက်ရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။

နေ့အခါကျက်စားသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သေဆုံးနိုင်ချေ မရှိသလောက်ပင်။ သို့သော် ဤမြူခိုးနဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းတွင် ၎င်းသည်အသုံးဝင်မှုအချို့ရှိသည်။ အနည်းဆုံးတွင် ကောင်းဖန်၏အမြင်အပေါ် ပတ်ဝန်း ကျင် အခြေအနေ၏ လွှမ်းမိုးမှုမှာသိသိသာသာအားနည်းသွားသည်။

ဒုတိယကလေး၏ မျက်လုံးများသည် ကြီးမားပြီး တောက်ပနေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဘယ်သောအခါမှ အရောင်ထွက်မနေပေ။ ၎င်းသည် အမှောင်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှုကိုလည်း လျှော့ချပေးနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယကလေးသည် ပတ်၀န်းကျင်ကိုဖြန့်ကြက်ထားသော အလွန်သေးငယ်သောမှန်ပြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်ဘက်ကို ၂၄ နာရီနီးပါး စောင့်ကြည့်နေနိုင်သည်။

ကောင်းဖန်သည် အပေါ်စီးမှ အဝေးသို့မြင်နိုင်ရန် ဂိုဒီကိုခေါင်းပေါ်တွင် ဒုတိယကလေးကိုတင်ဆောင်ပြီး ၎င်း၏ကြည်လင်နေသော မျက်လုံးနှစ်လုံးဖြင့် ကားမီးများကဲ့သို့ အနီးပတ်ဝန်းကျင်တဝိုက်ကို စောင့်ကြပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သေးငယ်သောရေဒါကဲ့သို့ပင် ဒုတိယကလေး မှ သေးငယ်သောရွေ့လျားမှုကို ချက်ချင်းသိရှိနိုင်သည်။

ဒုတိယကလေး၏စွမ်းရည်ကို အားကိုးပြီး ကောင်းဖန်သည် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဘုရင်အဆင့် သားရဲများစွာကို သတ်ပစ်နိုင်လိုက်သည်။ ဆွေးမြေ့ပြီးနောက်တွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော သားရဲများသည် ဘုရင်အဆင့်ရှိသားရဲမှ အရည်အသွေးကို ပြန်လည်ရရှိလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းဖန်သည် စွမ်းရည်သစ်သီးများကိုဖြိခွဲနိုင်သည့် အလွန်ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကိုလည်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အချို့သော ဒြပ်စင်ထိန်းစွမ်းရည် သစ်သီးများကို ကြက်သားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း အချို့သောဒြပ်စင်ခံနိုင်ရည်ရှိသော သစ်သီးများကဲ့သို့ အချို့မှာ အလွန်ထိရောက်မှုရှိသည်။

အသီးအနှံများကို စားသုံးခြင်းမှ ပြန်လည်ရရှိလာသော စွမ်းရည်များသည် ထပ်တူကျနိုင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ကိုရမည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်ဒန်ဘီသည် မီးခုခံနိုင်မှုအဆင့် ၃ အသီးကိုယူပြီးနောက် မီးခုခံနိုင်မှု အဆင့် ၄ သစ်သီးကိုယူခဲ့သည်။ ထိုအခါ ၎င်းသည် ယခင်ကစားခဲ့သော အဆင့် ၃ ခုခံမှုကို ကျော်လွန်သွားသည်။

အချို့သော စွမ်းရည်အသီးများအတွက် ကောင်းဖန်သည် ၎င်းတို့၏ ရှိရင်းစွဲစွမ်းရည်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မဖြစ်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခံနိုင်ရည်ရှိသော အသီးများတွင်မူ ထိုကဲ့သို့ စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။

အဆင်ပြေပါက ကောင်းဖန်သည် ခံနိုင်ရည်ရှိသောအသီးများကို ကြိတ်ချေပြီး သူ၏သားရဲများအားလုံးအတွက် တစ်လုံးစီ စီစဉ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

တစ်လငြိမ်သက်နေပြီးနောက်တွင် ကောင်းဖန်သည် ထွက်ခွာရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည့် သေခါနီးနေသော နဂါးများ ရှိခြင်း မရှိခြင်းသည် ကံကောင်းခြင်းပေါ်တွင်မူတည်ကြောင်း ယခု သူမြင်လိုက်ရသည်။ သူကံကောင်းခဲ့လျှင် တစ်နေ့တွင်း အနည်းငယ်ရနိုင်သည်။ မဟုတ်ရင် လအတော်ကြာကြာ တစ်ခုတောင်ရရှိမှာမဟုတ်ပေ။

သားရဲများသည် သားရဲသိုလှောင်ခန်းတွင်နေရန် အချိန်ကန့်သတ်ချက်မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ကြီးထွားမှုအပါအဝင် အရာအားလုံးသည်ရှေ့တိုးခြင်းနောက်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရပ်တန့်နေမည်ဖြစ်သည်။

သားရဲများကို အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီး အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားမှုကို ကန့်သတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ အရှင်သခင်အဆင့်နှင့် ဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲများ၏ အရေအတွက်ကို တွေးတောကာ ထိတွေ့ ခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို ကြီးမားလွန်းသည်ဟု ယူဆသည်။ သူ၏သားရဲများကို ဆုံးရှုံးသွားရလျှင် အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်ပင်။

သူသည် နဂါးပုရွက်ဆိတ်များ၏ အရည်အသွေးကို တိတ်တဆိတ် မြှင့်တင်ရန်အတွက် နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းတွင် အခွင့်အလမ်းများကို ဆက်လက်ရှာဖွေနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အခြားသောသားရဲများ၏အဆင့်ကိုတော့ ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်လာလျှင်တော့ နဂါးပုရွက်ဆိတ်များ၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အလမ်းနည်းပါးသွားမည်ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်နှင့် အရှင်သခင်အဆင့်သားရဲ များသည် နဂါးမရဏချိုင့်ဝှမ်းတွင်ရှိသကဲ့သို့ အစုအဝေးမရှိသော်လည်း သားရဲများသိုလှောင်ခန်းတွင် အချိန်အကြာကြီးနေရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ကြီးထွားမှုနှုန်းကို အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်သည်။

ကောင်းဖန်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တွေးတောပြီးနောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံး၏ အကောင်းဆုံးများကို ရရှိရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ထွက်လာသည်။

ဒီနည်းလမ်းမှာ ကျရှုံးမှုနှုန်းတွေ အတိအကျမရှိပေမယ့် တခြား အကြံဉာဏ်လည်း မထွက်တော့ပေ။

***

စာစဉ် ၃၃ ပြီး၏။