အခန်း (၆၄၉-၆၅၂)

အခန်း ၆၄၉ နှလုံးပုရွက်ဆိတ်

အနက်ရောင်မြူခိုးကမ္ဘာရှိ နှင်းထူထပ်သောတောင်ပေါ်တွင် ကောင်းဖန်သည် နဂါးပုရွက်ဆိတ်ငယ်တစ်စုကို တိုက်ခိုက်ရန် ညွှန်ကြားရင်း စတုတ္ထကလေး၏ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

“အငယ်ကောင်.. ထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်.. နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့ကို ထိန်းချုပ်” ဟု ကောင်းဖန်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုနေရာတွင် အခြား နဂါးပုရွက်ဆိတ်များ၏ အော်ဟစ်ပြောဆိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“အစ်ကိုကြီး မြန်မြန်.. ကိုက်ဖို့ မင်းရဲ့ သွားအကြီးကြီးတွေကို သုံးလိုက်”

“အကိုကြီး.. မင်းက အရမ်းတော်တာပဲ”

“လမ်းဖယ်ပေး.. လမ်းဖယ်ပေး” စွမ်းအားကင်းကောင်ပုရွက်ဆိတ်ဖြစ်သည့် တတိယကလေးသည် ပဲစေ့ကဲ့သို့ သေးငယ်သော်လည်း နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့ဆီသို့ အကြီးဆုံးကလေး၏နောက်မှ လိုက်ပါစီးနင်းသွားလိုက်သည်။ နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့သည် ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်ကာ အကြီးဆုံးကလေး၏ဦးခေါင်းကို ကိုက်လိုက်ရာ ၎င်းသည် အမှတ်တမဲ့ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး ခြေတလှမ်းချင်း ဆင်းသက်လာသည်။

တတိယကလေးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဆုတ်ခွာဖို့ အတွေးမပေါ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် မဆုတ်မနစ် ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ၎င်း၏ကိုယ်ထည်အရှည်မှာ ငါးပေရှိပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တတိယကလေးသည် နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့ကို လက်သည်းများဖြင့် ဖမ်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ပေါက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။! မြေမျက်နှာပြင်သည် လှုပ်ခါသွားပြီး နေရာတိုင်းတွင် ဆီးနှင်းများ ကျနေသည်။

အကြီးဆုံးကလေး နှင့် နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့တို့ကို တတိယကလေးက မယူပြီး ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

အကြီးဆုံးကလေးသည် ၎င်း၏နှာခေါင်းများမှ မီးခိုးဖြူအငွေ့များကို ရှူရှိုက်ရင်း ဒဏ်ရာရလေလေ ၎င်း၏ ကုသနိုင်စွမ်းနှင့် ခွန်အားများ ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေဖြစ်သောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အူသံများထွက်လာသည်။ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ သေဆုံးနိုင်တဲ့ အလားအလာ မရှိသောကြောင့် သူသည် ဒဏ်ရာကို လုံးဝမကြောက်ပေ။

၎င်း၏ နီညိုရောင်ဝတ်စုံသည် ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ အကြီးဆုံးကလေး၏ သွေးရူးသွပ်နိုင်စွမ်းသည် ၎င်း၏ ခွန်အားကို တိုးမြင့်လာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ သွေးများစီးကျလာပြီးနောက် ၎င်း၏ရှေ့ခြေသည်းနှစ်ချောင်းကို နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့၏ သားမွေးထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်သည်။

“ဒုတိယကလေး မင်းရဲ့ နေ့မျက်လုံးတွေကိုသုံးလိုက်.. ဒါပေမယ့် အကြီးဆုံးကလေးနဲ့ တတိယကလေးမထိခိုက်မိအောင် သတိထား” ဟုကောင်းဖန်က ဘေးကနေ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “ပဉ္စမကလေး.. အချိန်အခါကိုစောင့်”

ဒုတိယကလေးငယ်၏ မျက်လုံးအစုံသည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းနှစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့ကို ချက်ချင်းထိုးဖောက်ကာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပေါက်နှစ်ပေါက်ဖြစ်သွားသည်။

ဒေါသထွက်နေသော နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့သည် ၎င်း၏မေးရိုးကြီးများ နာကျင်စွာပိတ်စပြုလာပြီး နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့ကိုက်ထားသည့် ဒုတိယကလေး၏လည်ပင်းနေရာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဖြည်းညှင်းစွာထိုးထွင်းကာ ခေါင်းပြတ်လုနီးပါးဖြစ်လာပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။

ပုန်းကွယ်နဂါးပုရွက်ဆိတ်ဖြစ်သည့် ပဉ္စမကလေးသည် နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့၏နောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာပြီးနောက် ၎င်း၏ သွယ်လျသောခြေထောက်များဖြင့် နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့၏ကျောရိုးကို ခွဲစိတ်ဓားတစ်ခုကဲ့သို့ တိတိပပ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့၏ မေးရိုးများသည် ကိုက်နေရင်း ရပ်သွားကာ ဆက်မပိတ်နိုင်တော့ပေ။ မျက်လုံးများမှ အလင်းရောင်များ လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ဒေါသများ တောက်လောင်လာသည်။ ငါကျသွားရင်တောင် ငါနဲ့ အတူ ဆွဲချသွားမယ်..

အေးခဲနေသော အအေးဓာတ်သည် လမ်းကြောင်းတိုင်းကို စီးဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ကိုယ်တွင်းရှိ နှင်းငွေ့များသည် နှင်းတောင်များကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားစေသည်။ လေထုထဲတွင် ကျန်ရှိနေသည့် ရေခဲများသည် သေးငယ်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော ဗဟုဂံပုံများ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဆီးနှင်းတောင်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ပေါက်ကွဲသံများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အနီးနားရှိ နှင်းတောင်များပြိုကျကာ နှင်းထုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့၏ မေးရိုးများ ရုတ်တရက် နီးကပ်လာကာ ၎င်း၏သွားများသည် အကြီးဆုံးကလေး၏ လည်ပင်းတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။ အကြီးဆုံးကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“အကိုကြီး.. မသေပါနဲ့”

“အကိုကြီး..”

“မဖြစ်ဘူး..”

နဂါးပုရွက်ဆိတ်ငယ်တစ်စုက ငိုယိုအော်ဟစ်နေကြသည်။

“…ငါမသေသေးဘူး” အကြီးဆုံးကလေးက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ သို့သော် စိတ်ဝိဥာဉ် ဆက်သွယ်မှုနေရာလွတ်သည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

“တတိယကလေး.. အကြီးဆုံးကလေးကို ကူညီဖို နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့မေးရိုးကို အမြန်ဖွင့်ပေးလိုက်..” ဟုကောင်းဖန်က တတိယကလေး ကို ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ” တတိယကလေးက အရမ်းနာခံတက်သည်။ ၎င်းသည် နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့ပေါ်သို့ တက်ကာ ၎င်း၏အောက်မေးရိုးကိုဆွဲကာ ဖွင့်လိုက်သည်။

အကြီးဆုံးကလေးသည် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို လိုက်လျောညီထွေစွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်း၏လည်ပင်းမှ သွေးများထွက်ကာ ဦးခေါင်းမှာ ပြုတ်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှသာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချိတ်ဆက်နေသည်။

အကြီးဆုံးကလေးသည် လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာများ အမြန်သက်သာလာချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လှဲနေလိုက်သည်။ မြေကြီးပေါ်၌ အိပ်နေစဉ် ၎င်း၏မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားကာ ၎င်း၏သွေးရောင်ရမ်းမှုစွမ်းရည်ကို တက်ကြွစွာအသုံးပြုပြီး နာကျင်မှုကို ခေတ္တထုံသွားသည့်အတွက် ကုသခြင်းအရှိန် မြင့်တက်လာသည်။

“မဆိုးပါဘူး.. မင်းက ပြီးပြည့်စုံစွမ်းရည်ဆင့် အဆင့် ၇၅ ရှိတဲ့ နှင်းနတ်ဆိုးခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကိုသတ်ခဲ့ပြီးပြီ.. ဒါပေမယ့် သီအိုရီ အရတော့ မိခင်တစ်ယောက်ထဲကနေမွေးဖွားလာတာကြောင့် အပြင် သတ္တမမြောက်ကလေးရဲ့ တည်ရှိမှုတို့ကြောင့် မင်းရဲ့ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုစွမ်းရည်က ပိုမြင့်မားသင့်တယ်.. မင်းတို့အားလုံး မင်းရဲ့ အပြန်အလှန်နားလည်မှုအပေါ်မှာ အလုပ် လုပ်ရလိမ့်မယ်” ဟုကောင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ နောက်ထပ် နဂါးပုရွက်ဆိတ်လေး ထိုင်နေသည်။ ညီအကို ခုနစ်ယောက်တွင် အငယ်ဆုံးပုရွက်ဆိတ်သည် တတိယကလေး စွမ်းအားကင်းကောင်ပုရွတ်ဆိတ်မဟုတ်ဘဲ ဘတ်ဒီဖြစ်သည်။

ဘတ်ဒီသည် လူ့လက်ဖဝါးလောက်သာ ကြီးပြီး သေးငယ်သောကြောင့် အိတ်ထဲတွင် သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။

[သားရဲ အမည်] - နှလုံးပုရွက်ဆိတ် (ဘတ်ဒီ/ခုနှစ်ယောက်မြောက်ကလေး)

[သားရဲ အဆင့်] - အဆင့် ၇၂ (အရှင်သခင်အဆင့်)

[သားရဲ စွမ်းရည်ဆင့်] - မော်ကွန်းတင်စွမ်းရည်ဆင့်

[သားရဲ အမျိုးအစား] - စိတ်ဝိဉာဉ်

[သားရဲ စွမ်းအင်များ] - စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီး အဆင့် ၆ ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကာအကွယ် အဆင့် ၆၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခိုးဝင်မှု အဆင့် ၆၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်များထောက်ခံမှု အဆင့် ၆

[သားရဲ အားနည်းချက်] - အနီးကပ်တိုက်ပွဲတွင် ညံ့ဖျင်းပြီး အသက်ကယ်တင်နိုင်မှု အားနည်းသည်။

[ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာများ] - ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနေရာလွတ် (နှလုံးသားပုရွက်ဆိတ်တိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း နက်ရှိုင်းပြီး လွတ်လပ်သော စိတ်ဝိဥာဉ်နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားသတ္တဝါများ၏ အသိဉာဏ်ကို ဤနေရာလွတ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပြီး အချို့ ပတ်၀န်းကျင်တွင် အချင်းချင်းကြား ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြသည်။)

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - စကားမပြောနိုင်သော သတ္တဝါများနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်သည့် စွမ်းရည် ဥပမာ - ကျောက်တုံးများသည် ၎င်းတို့ကို သတိရှိရှိဖြင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၂ - ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နေရာလွတ်ထဲသို့ မတူညီသော သတ္တဝါများကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိဥာဉ်နေရာလွတ်အတွင်း အချိန်၏အရှိန်သည် ပြင်ပကမ္ဘာထက် ဆယ်ဆနှေးကွေးသည်။

အကြံပြုချက် - နှလုံးပုရွက်ဆိတ်နှင့် အကွာအဝေးသည် ဝေးကွာလွန်းပါက အကြားအာရုံ နေရာလွတ်နှင့် ချိတ်ဆက်မှုကို အလိုအလျောက် ဖြတ်တောက်သည်။

[သားရဲဖော်ပြချက်] - စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဂါး၏ အစိတ်အပိုင်းကို မျိုချလိုက်သော အသွင်ပြောင်းနဂါးပုရွက်ဆိတ် ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဂါး၏ စွမ်းရည်များ ပြောင်းလဲသွားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ရှိသည်။

ဘတ်ဒီသည် နှလုံးပုရွတ်ဆိတ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပျံသန်းနည်းကို အစပိုင်းတွင် လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဝေးကွာနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်မက်ကြီးကြီးမားမားရှိသော နဂါးပုရွက်ဆိတ်လေးသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်၏ဘဝကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည့်လမ်းပေါ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ ပျောက်ဆုံးနေသည်။

တစ်ချိန်က ဘတ်ဒီသည် သူရဲကောင်းဖြစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းသည် ဘေးထွက်ကစားသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိလာပြီး ၎င်း၏အိပ်မက်နှင့် လက်တွေ့ဘဝအကြား ခြားနားချက်ကို သိရှိလာရသည်။

ကောင်းဖန်သည် ၎င်းကို ရုပ်ရှင်တစ်ကားပြသပြီး အားနည်းခြင်းသာရှိသည်။ အားနည်းချက်များကဲ့သို့ အရာမျိုးမရှိကြောင်း ပြောသည်အထိ အဖြစ်မှန်ကို လက်ခံနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ ဘတ်ဒီသည် ကျန်တာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းရည်များကို ထူးခြားသောစိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးကမ္ဘာတွင်ရှိစဉ် ဘတ်ဒီသည် ၎င်း၏စွမ်းရည်များကိုလေ့ကျင့်ရန် ညဘက်တွင် အဆက်မပြတ်အပြင်ထွက်သည်။ ၎င်းသည် တောရိုင်းသားရဲများကို ဦးနှောက်ဆေးရန် ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီး ၎င်းသည် သာလွန်သူဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို သတ်သေရန် ဦးနှောက်ဆေးဖို့ အသုံးပြုသည်။ ဒါကအတော်လေး မိုက်ပုံရပေမယ့် ဘုရင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ဆီက စားခံလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု အပြီးမှာတော့ တစ်ယောက်တည်း ခိုးထွက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မဝံ့ရဲတော့ပေ။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဘတ်ဒီက ကောင်းဖန်ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ အပြောအဆိုကို ဘယ်တော့မှ မယုံကြည်တော့ပေ။ အားနည်းချက်မရှိပဲ အားနည်းခြင်းသာရှိသည်လို့ သူပြောသမျှ အားလုံးက အမှိုက်တွေချည်းပင်။

ထက်မြက်တဲ့ ဒုတိယကလေးကတော့ အမှောင်ထဲမှာ တခါက ဆွေးနွေးဖူးသည်။ “သူပြောတာကို မင်းတကယ်ယုံမယ်လို့ ငါမထင်မိဘူး... ငါတို့ သခင်မှာ ညံဖျင်းတဲ့ သားရဲတွေရှိတာ မင်းမြင်ဖူးလား”

“အဲဒါ အမှန်ပဲ” ဘတ်ဒီက ပြောလိုက်သည်။

အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ၎င်း၏စွမ်းရည်များသည် ဦးနှောက်ကြီးနှင့် အလွန်ဆင်တူသောကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအမျိုးအစားများဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခြားနားချက်များကို ၎င်းတို့၏ အထူးပြုမှုတွင်သာ တွေ့ရှိရသည်။

ဦးနှောက်ကြီး၏ သိမ်းပိုက်နိုင်မှုစွမ်းရည်က အလွန်ပြင်းထန်သော တက်ကြွမှုနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ရရှိစေပြီး ဘတ်ဒီ၏စွမ်းရည်သည် ၎င်းအတွက် သဘာဝကျသော ပံ့ပိုးမှုနှင့် ကာကွယ်ရေးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

တကယ်တော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နဂါးရဲ့ စွမ်းရည်က သိပ်အသုံးမကျပေ။ ၎င်း၏စွမ်းအားများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလှောင်အိမ် ဟုခေါ်သည့် အရာကို အထူးပြုထားသည်။ ထိုသို့သောစွမ်းရည်တစ်ခုသည် ပြင်းထန်သောစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတိုက်ခိုက်မှုများမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏အသိစိတ်နှင့်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေကာ အလုံပိတ်နေရာတစ်ခုအတွင်း သားရဲတစ်ကောင်၏အသိစိတ်ကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည်။ ထို့အပြင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှောင်အိမ်ရှိနေအချိန်သည် နှေးကွေးသွားတာကြောင့် အလွန်ပြင်းထန်သော အသိစိတ်ရှိသည့် သားရဲများသည် လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းရည်သည် ဘတ်ဒီအတွက် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ အားနည်းချက်ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းသည် အဖွဲ့၀င်များကြား အပြန်အလှန်နားလည်မှုကို တိုးမြင့်စေသည့်သဘောဖြင့် အဖွဲ့တစ်ခုလုံးအတွက် အဓိက အကူအညီဖြစ်လာသည်။

ထိုနေ့တွင် ကောင်းဖန်သည် သူ၏သားရဲများ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ပေါင်းစည်းရန်နှင့် အချင်းချင်း နားလည်မှုကို လေ့ကျင့်ရန် ဘတ်ဒီ၏ စွမ်းရည်များကို ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း ၎င်းသည် လုပ်ဆောင်ဆဲအလုပ်ဖြစ်နေဆဲဟု ထင်ရသည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၅၀ သွေးပင်လယ်၏ အဆိပ်ပုတ်သင်ညို ဘုရင်

“ကောင်းဖန်နဲ့ သူတို့ရဲ့ပြဿနာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပါပဲ သူတို့ကို လုံလုံလောက်လောက် မလေ့ကျင့်ရသေးဘူး.. သူတို့က မိခင်တစ်ယောက်ထဲက မွေးလာကြပေမဲ့ အချင်းချင်းကြားမှာ အပြန်အလှန် နားလည်မှုရရှိဖို့အတွက် ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အတူတကွ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့က မရှိမဖြစ်လိုအပ်သေးတယ်” ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ခေါင်းယမ်းကာ ဆီးနှင်းအစုအဝေးထဲသို့ ချက်ချင်းငုပ်ဆင်းကာ ကူးခတ်သွားသည်။

“သူတို့ကြားထဲမှာ အပြန်အလှန် နားလည်မှုတည်ဆောက်ဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ မကြာခဏ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ပဲ” ဟု ပင်လယ်ဝတုတ်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် ထပ်မံအလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် လေးလေးနက်နက် တွေးတောရင်း ပင်လယ်ဝတုတ်တွင် ထက်မြက်သော ဦးနှောက်ရှိသည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ပြိုင်ဘက်အမျိုးမျိုးကို တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် ၎င်းတို့အားလုံးကို တာဝန်ပေးလိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောင်နယ်မြေများ၊ ရွှံ့မြေများ၊ တောင်များ၊ လွင်ပြင်များနှင့် အခြားများစွာသောနေရာများ စသည်ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော မြေပြင်အနေအထားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်များမှ ရရှိလာသည့် တိုက်ပွဲအတွေအကြုံများရရှိစေရန် ကောင်းဖန်သည် နဂါးပုရွတ်ဆိတ် ခုနစ်ကောင်နှင့် တိုက်ပွဲအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ဒါတွေအားလုံး ဖြစ်နေပေမဲ့ တခြားသားရဲတွေကလဲ ဘာမှမလုပ်ဘဲ မနေပေ။ အလင်းလှိုင်း၊ ခြင်္သေ့ဖြူ၊ တာ့ဇီအားလုံးသည် အမဲလိုက်သားရဲများအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေကြသည်။

ရှားပါးသော သယံဇာတများအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားမည့် သားရဲကောင်အလောင်းများ အစုလိုက်အပုံလိုက် အမှိုက်ပုံများကဲ့သို့ စောင့်မျှော်နေသဖြင့် ညတိုင်းတွင် လူမည်းကလေးသည်လည်း အလုပ်များနေသည်။ ကောင်းဖန်၏သားရဲများအတွက် ၎င်းတို့၏အဆင့်များ လျင်မြန်စွာမြှင့်တင်ရန် သူသည် အလွန်အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်သည် လုံးဝ အနားယူမနေဘူးဟု ထင်ရသည်။ အကြောင်းမှာ သားရဲတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေရှိပြီး အထူးသဖြင့် အထက်တန်းအဆင့်များသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော နယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် မြင့်မားသောအဆင့်များ၏ မတူညီသော သားရဲများကို ရှာဖွေခြင်းသည် အချိန်ကုန်သော အလုပ်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများက အရမ်းမရှုပ်ထွေးတဲ့အတွက် အချိန်ကုန်ရုံပဲဖြစ်သည်။ သူတို့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ နယ်မြေ ခံစားချက်ကြောင့် အဆင့်တူ ဒါမှမဟုတ် အနည်းငယ်အဆင့်နိမ့်တဲ့ သားရဲတွေ ချဉ်းကပ်လာတဲ့အခါမှာတော့ အလွန် ဒေါသထွက်ကြနိုင်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် နယ်မြေများရှိ သားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ ပိုင်နက်အခွင့်အရေးများကို ကာကွယ်ရန် ၎င်းတို့ကိုယ်ကို ပြသလာကြသည်။ အကယ်၍ ကျူးကျော်လာသော သားရဲသည် ၎င်းတို့ထက် အဆင့်နိမ့်ပါက ၎င်းတို့သည် ရန်လိုပြီး မောက်မာပုံပေါ်ကာ အားလုံးကို စားလိုက်ကြပြီး၊ ရဲရင့်သောကျူးကျော်သူများကိုတော့ ပိုင်ရှင်များအဖြစ် ၎င်းတို့၏နေရာ၌ ထားရှိမည်ဖြစ်သည်။

လွန်စွာကျူးကျော်တတ်သော သားရဲသည် ပြိုင်ဆိုင်ရန် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်လာသောအခါတွင်တော့ ၎င်းတို့သည် လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ပြေးကြသည်။ နောက်ပြီးတော့ သူတို့ နယ်မြေအတွက် သူတို့ သိမ်းပိုက်ဖို့ မြေနေရာအသစ်ကို ရှာရမှာပင်။

ကောင်းဖန်သည် နဂါးပုရွက်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်ကို ငါးစာအဖြစ် အမြဲပေးပို့လေ့ရှိသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သေးငယ်သော သားရဲများသည် မြင့်မားသောအဆင့်ကို မကြောက်ဘဲ ၎င်းတို့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်မှုများစွာအောက်တွင် သူတို့၏အဆင့်များအပြင် ကလေးခုနစ်ယောက်ကြားတွင် အပြန်အလှန် နားလည်မှုတို့သည် အံ့မခန်းနှုန်းဖြင့် တက်လာသည်။

…

မှော်၀င်မိုးမခပင်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အခေါက်သည် အရေးအကြောင်းများ ကြီးထွားလာကာ ၎င်း၏ပင်စည်သည် ရှုံ့သွားပြီး ခြောက်သွားသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေမှုကို ထုတ်ယူလိုက်သည့်အတိုင်း ၎င်း၏နီမြန်းသော အမြစ်များသည် ရှောင်ကော၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူသွားသော နီမြန်းသော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အမြစ်များသည် အရောင်အသွေး ပြည့်လျှံကာ နီမြန်းသော အရည်များ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ရှောင်ကောသည် ချိုင့်ဝှမ်းအလယ်ရှိ အခြားအရာအားလုံးအပေါ်တွင် ခိုင်ခံ့စွာကြီးထွားလာကာ ကြီးမားသောသစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင်ကြီးမားလာသည်။ သူ့ကိုဝန်းရံထားသော ရောင်ဝါသည် အန္တရာယ်များလာသည်။ ၎င်း၏ဘယ်ဘက်တွင် ယုတ်ညံသောအမှောင်စွမ်းအားတစ်ခုသည် နေရာအနှံ့ပျံ့နှံ့သွားနေပြီး ၎င်း၏ညာဘက်တွင် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော အဖြူရောင်အစင်းကြောင်းများက ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပွင့်လန်းလာသည်။ အလင်းနှင့် အမှောင်သည် ချိုင့်ဝှမ်းကို နှစ်ခြမ်းခွဲ၍ စုံလင်စွာ ပိုင်းခြားထားသည်။

အလင်းစွမ်းအား၏ အောက်တွင် ချိုင့်ဝှမ်း၏ ညာဘက်တစ်ခြမ်းတွင် ပေါက်နေသော အပင်များသည် တောက်ပလာပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် မြင့်မားလာသည်။ သူတို့ရဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေတောင် နည်းနည်း ဂုဏ်ယူစရာ ကြီးထွားလာပုံရသည်။

ထိုအတောအတွင်း ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ အပင်များကတော့ အမှောင်ထုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း မှုန်မှိုင်းလာသည်။

သူတော်စင်အဆင့်နှင့် အရှင်သခင်အဆင့်သားရဲများအသုံးပြုသည့် စွမ်းအင်ပမာဏသည် ရထားများနှင့် ကားများ လောင်စာနှင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ပမာဏ သုံးစွဲပုံမတူညီကဲ့သို့ လုံးဝကွဲပြားသည်။

ရှောင်ကောသည် မှော်၀င်မိုးမခပင်၏ အသက်စွမ်းအားကို စုပ်ယူရုံသာမက ၎င်းသည် မှော်၀င်မိုးမခပင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အကူအညီဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ဒြပ်စင်စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေသည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ခုကို ပေါင်းထည့်ခြင်းဖြင့် ရှောင်ကော၏ အဆင့်နှင့် တိုးတက်မှုနှုန်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ နှုန်းဖြင့် ဆက်တိုက် တက်လာသည်။

ဖလိန်မီသည် ချိုင့်ဝှမ်းအဝင်ဝတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်ကော၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ရင်း မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန်အိပ်နေလိုက်သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် ပန်းကန်ပြားဘေးရှိ ငါးခြောက်အချပ်နှစ်ချပ်ကို ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဖလိန်မီအဆင့်ကဲ့သို့ သားရဲများအတွက် ပုံမှန်သားရဲများ၏အသားသည် အဆင့်မြှင့်တင်မှုမျိုးအတွက် မလုံလောက်ပေ။ ဧကရာဇ်အဆင့်အသား သို့မဟုတ် သာမန်အဆင့်အသားကို စားသုံးခြင်းတွင်တောင် ကွာခြားချက်မရှိပေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဖလိန်မီသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ငါးခြောက်အစပ်များကို ရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။

“ဘာလို့ ဂိုဒီပြန်မလာသေးတာလဲ” ဖလိန်မီက တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်အားရစွာ ထွက်လာလ်ုက်သည်။ ဂိုဒီက မကြာသေးခင်ကမှ ဆော့ကစားဖို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်သွားသည်။ သာမာန်အခြေအနေအရ ဖလိန်မီသည် ဒေါသထွက်နေမည်သာဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ဂိုဒီက ဖလိန်မီ အတွက် ငါးခြောက်အဆာပြေကို အရင်က ဝယ်ထားတာကြောင့် ဒီတစ်ခါပဲ သွားခွင့်ပြုဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် စမ်းချောင်တစ်ထောင်မြေ၏ တစ်နေရာတွင် ဂိုဒီသည် အရောင်အသွေး တောက်ပြောင်သော ငါးမျှားပိုက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချောင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ငါးအမျိုးအစား သားရဲများစွာကို အလင်းရောင်က ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

ဂိုဒီက ညည်းညူရင်း ညာခြေကို မြစ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ပေရာနှင့်ချီ ကျယ်ပြန့်သော ချောင်းသည် စတင်လှုပ်ခါလာပြီး ပေ ၂၃၀ မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးသည် ရေမျက်နှာပြင်မှ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် မျက်လုံးများလည်ပြီး ငါးကြီးတစ်ကောင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မြစ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ် တက်လာသည်။

အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဂိုဒီသည် ငါးကို အမြီးမှ ဆွဲယူကာ ပိုက်ထဲသို့ ပစ်သွင်းကာ “တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး… နှစ်ဆယ့်တစ်” ဟု ဂရုတစိုက်ရေတွက်ကာ ဆက်သွားနေသည်။

“ပြီးပြီ” ဂိုဒီက ရယ်မောရင်း ခေါင်းကို ပြန်ငုံ့ထားလိုက်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ သူ့အသံက ထင်ရှားသည်။ သူသည် အမြင့်ပေ နှစ်ရာလောက်မြင့်တဲ့ လေထဲကို ခုန်တက်ပြီး ပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဲကလေးတစ်ကောင်လို ခုန်ပေါက်နေသည်။

ထို့နောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ဂိုဒီသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်နေရာမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

မြက်ခင်းပြင်တွင် အမဲလိုက်နေသော သားရဲလေ့ကျင့်သူအချို့သည် ၎င်းတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် မြင်လိုက်ရသည့်အရာအားလုံးကို ကြည့်ခွင့်ရလိုက်သည်။ သူတို့သည် နဖူးပေါ်ရှိ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုက ထပ်တူကျနေသည်။ အနက်ရောင်မြူခိုးကမ္ဘာသည် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်များသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

အချိန်များ တိတ်တဆိတ် ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာမြေကြယ်တွင်လှည့်ပတ်နေသော သားရဲ အရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။ သန္ဓေပြောင်း သစ်ပင်နတ်ဆိုးသားရဲများသည်လည်း အဆက်မပြတ် ပေါက်ပွားလာသည်။ ကမ္ဘာမြေကြယ်၏ အခြေအနေသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီဟု ဆိုရပေမည်။ သစ်ပင်နတ်ဆိုးသားရဲမှလွဲ၍ မည်သည့် သားရဲ အသစ်များ သို့မဟုတ် သန္ဓေပြောင်းသားရဲလေ့ကျင့်သူများမှ မလိုလားအပ်သော ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများ မရှိတော့ပေ။

အတွေ့အကြုံရှိ မျိုးနွယ်စု သားရဲမုဆိုးများသည် လမ်းများတစ်လျှောက် ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ကာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသည်အထိ ရန်သူမရှိသကဲ့သို့ အခြားတစ်ဖက်တွင် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထားသည်ကိုလည်း မတွေ့ခဲ့ရပေ။ သန္ဓေပြောင်းများသည် ၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာသည့် သတင်းကို မကြားကြသလိုပင်။

သုံးမိုင်ထက်မပိုသောနေရာတွင်တော့ ဧရာမ သားရဲများ စုဝေးရာ နေရာတစ်ခုရှိသည်။ အတွင်းမှ သားရဲအုပ်စုများသည် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မြင့်မားသည်။ ၎င်းတို့တွင် ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်အားခွဲဝေထားပုံရပြီး အခြားသားရဲများကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည့် နတ်ဘုရား တစ်ပိုင်းအဆင့်သားရဲတစ်ကောင်ကို ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တင်မြှောက်ထားသည်။

“ဇဲ့ဟေး မင်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သားရဲလေ့ကျင့်သူဖြစ်လာပြီး ငါ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို ကျော်သွားပြီ.. အခု ငါတို့ရဲ့ အဆိပ်မှို မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်ကြီးထွားမှုကမင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်” ဇဲ့ယွမ်းက ဇဲ့ဟေးကို ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။

“ အားလုံးက အဖိုးရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ သွန်သင်မှု ကျေးဇူးကြောင့်ပါ” ဟု ဇဲ့ဟေးက နှိမ့်ချသောလေသံဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဇဲ့ဟေး၏နောက်တွင် သူ့သားရဲရှိနေပြီး ပေ ၁၆၀ ကျော်မြင့်ကာ ၎င်း၏အမြီးသည် ပေ ၆၅၀ ကျော်ရှည်လျားသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် တောက်ပြောင်နေသည့် မြမျက်လုံးမျာနှင့် သွေးနီရောင်အကြေးခွံများပါရှိသည်။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆိပ်မြူတွေနဲ့ ရောစပ်ထားတဲ့ သွေးနံ့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်မှာ မြူခိုးတွေလို ပျံ့နှံ့သွားပြီး မှုန်ဝါးတဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

အထူးသဖြင့် အဆိပ်မှို မျိုးနွယ်စု၏ အဆိပ်အမျိုးအစား သားရဲရှိသူများအတွက် ဤကိုယ်ထည်အရွယ်အစားသည် ထူးခြားပြီး အဆန်းမဟုတ်ပေ။ အဆိပ်အမျိုးအစား သားရဲများသည် အများအားဖြင့် အခြားအဆင့်တူ သားရဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သေးငယ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း ဇဲ့ဟေး၏ သွေးပင်လယ် အဆိပ်ပုတ်သင်ညိုဘုရင်ကတော့ အဆင်အလာ ချိုးဖောက်သူ ဖြစ်ကြောင်း သံသယရှိစရာမလိုပါပေ။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၅၁ ပျက်ကိန်းဆိုက်ခြင်း

“မင်းရဲ့သားရဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းဖြစ်လာပြီဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အဆိပ်မှို မျိုးနွယ်စုက တခြားထိပ်တန်းမျိုးနွယ်တွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးရလိမ့်မယ်” ဇဲ့ယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူသည် မိမိလူမျိုး တစ်နေ့ သန်မာလာရန် အမြဲမျှော်လင့်နေခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် မျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်း၏ အတွင်းအကျဆုံး ရည်မှန်းချက်လည်းဖြစ်သည်။

ဤဂုဏ်ကျက်သရေရှိ‌သော မြင်ကွင်းက သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်၏နက်နဲသောနေရာတွင် ရေးထွင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ဇဲ့ဟေးက သူတော်စင်အဆင့်သားရဲလေ့ကျင့်သူဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် သူ့ရဲ့ အတွင်းအကျဆုံး အိပ်မက်က သူ့မျိုးနွယ်ကို အကောင်းဆုံး မျိုးနွယ်ဖြစ်တဲ့အထိ အားကောင်းအောင်လုပ်ဖို့ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် သူတော်စင်အဆင့်သားရဲလေ့ကျင့်သူဖြစ်ချင်ရုံသာမက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းသားရဲလေ့ကျင့်သူ နှင့် ဒဏ္ဍာရီ… နတ်တစ်ပါးတစ်ပါးလည်း ဖြစ်လိုသည်။

အကယ်၍ သူ၏အတိတ်တွင် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အတွေးအမြင်အဖြစ်သာ သဘောထားလိမ့်မည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစွမ်းရည်ကို ရရှိပြီးနောက် ဇဲ့ဟေးသည် သူ့သားရဲကို သူတော်စင်အဆင့်သို့ ပြောင်းလဲရန် တစ်လကျော်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် ဆယ်နှစ် ပေးရရင်ကော.. ဇဲ့ဟေး၏မျက်လုံးများတွင် တစ်စုံတစ်ခုပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို ရည်မှန်းချက်ဟုခေါ်သည်။

“ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းဖြစ်လာမှာ” ဇဲ့ဟေးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ဇဲ့ဟေး၏ သဘောထားကို မြင်ပြီးနောက် ဇဲ့ယွမ်သည် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်ရင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ သဘောထားပါပဲ”

ဇဲ့ယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ဇဲ့ဟေးသည် ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ ယမ်းကာ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို မော့ကာ ရယ်မောကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ငယ်စဉ်ကလေးဘဝအကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။ သူသညါ မျိုးနွယ်စုမှ အသက်တူကလေးများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရပြီးသူ့အဘိုးကလည်း သူ့ကို ရိုက်ရန်သာ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

အခုချိန်ထိ သူ့အဖိုးက သူ့ကိုကြည့်တဲ့ပုံစံကို မှတ်မိနေသေးသည်။ “ရန်ဖြစ်တာတောင် မနိုင်ဘူး.. မင်းက တကယ်ပဲ အဲဒီမိန်းမရဲ့သားပဲ.. သူ့မျိုးနွယ်ဝင်တွေလို အမှိုက်ပဲ”

ပါရမီရှင်လား..အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ဇဲ့ဟေးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မှုန်ဝါးသောအမှတ်တရကို တွေးလိုက်မိသည်။ သူက ခေါင်းကို နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လ်ိုက်သည်။

ကမ္ဘာမြေကြယ်ရဲ့ တိုက်ပွဲဟာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ သစ်ပင်နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အရေအတွက်သည် တွေးကြည့်သလောက်တော့ ကြောက်စရာမဟုတ်ပေ။

ဒီတိုက်ပွဲမှာ အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုကို ခံခဲ့ရသူတွေက ကမ္ဘာမြေကြယ်က လူသားတွေ မဟုတ်သလို ရှေးခေတ် မျိုးနွယ်စုတွေလည်း မဟုတ်ဘဲ မူလက ကမ္ဘာမြေမှာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ သားရဲတွေဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် အမဲလိုက်ခြင်းခံရမည့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ လူသားတွေက ဝေးရာကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ပြီးနောက် နှစ်ရက်တောင် ငြိမ်းချမ်းစွာ မနေထိုင်ရဘဲ ငတ်မွတ်နေတဲ့ သစ်ပင်နတ်ဆိုးသားရဲအုပ်စုကြီး ထွက်လာပြီး သူတို့ကို ဖမ်းဆုပ်ခဲ့ကြသည်။

ကမ္ဘာမြေကြယ်၏ နယ်နိမိတ်တွင် အပျက်အစီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အားလုံးကို စားသောက်လိုက်သကဲသို့ အလောင်းတွေတောင် မမြင်ရပေ။ သို့သော် တစ်ခုတည်းသော ကောင်းကွက်မှာ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်များကို မစားသုံးခြင်းဖြစ်သည်။ သေခြင်း၏အနံ့သည် လေထဲတွင် ဝဲနေသော်လည်း ထွက်သွားသော ဝိညာဉ်များသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဒန်ဘီရဲ့ တောက်လောင်နေသော ဝိညာဉ်မီးတောက်များသည် သူတို့၏မျက်လုံးအိမ်များတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

အဝေးက တောင်တန်းတွေကြားကနေ လေပြင်းတိုက်နေသည်။ လေတိုက်သောအခါ ထွက်သွားသော ဝိညာဉ်များ၏ ငိုသံကို လေထဲတွင် တိုးတိုးလေး ကြားလိုက်ရသည်။

ဒန်ဘီသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း မြူခိုးများကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ညာခြေသည် လေထဲ၌ တစ်မီလီစက္ကန့်ကြာ ရပ်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြတ်ပြတ်သားသား နင်းသွားကာ အဝေးတစ်နေရာသို့ အကြာကြီး လှမ်းလျှောက်လိုက်သည်။

ဒန်ဘီသည် တောင်များပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် ကုန်းမြေပေါ်တွင်နေရောင်ခြည် လင်းထိန်နေပြီး အပျက်အစီးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အာရုံခံစားမှုနယ်ပယ်တွင် ဒန်ဘီသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ သေခြင်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော လေထုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

သေမင်းလေထု၏ မူလဇစ်မြစ်သည် မရှင်းမလင်းဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သေမင်း၏လေထုကို ခံစားနိုင်သော သတ္တဝါများသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ ကမ္ဘာမြေကြယ်၏ အတွင်းပိုင်းသည် လက်ရှိတွင် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် သုတေသနပြုချက်တစ်စုံတစ်ရာကို မထုတ်ပြန်သေးပေ။ နောင်အနာဂတ်တွင်တော့ ၎င်းကို သုတေသနပြုကာ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း စမ်းသပ်မှုများ ရှိလိမ့်မည်။

ဒန်ဘီသည် မည်သည့်နေရာများတွင် ပြင်းထန်သော သေမင်း၏လေထုရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိနိုင်သည်။ သေမင်းလေထု ပိုပြင်းထန်လေလေ ယင်စွမ်းအင်သည် ပိုမိုလေးလံလာကာ ထိုဒေသများတွင် ဝိညာဉ်များကို ပိုမိုတွေ့ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်လခွဲအတွင်း ဒန်ဘီသည် ဟွာရှားဒေသတစ်ခုလုံးကို လမ်းလျှောက်ခြင်းပြီးဆုံးခဲ့ပြီး နောက်ထပ် အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ဒန်ဘီသည် ကျင်းရှာဒေသသို့ အပြေးအလွှားသွားရောက်ကာ ကျင်းရှာဒေသမှ ဥရောပသို့ ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး ယင်းနောက် အာဖရိကတစ်ဝိုက်သို့ သွားမည်ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးကမ္ဘာတွင် သားရဲများကို လိုက်လံရှာဖွေနေသည့် ကောင်းဖန်သည် သူလုပ်နေသမျှကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏သွေးစာချုပ်အားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားထံမှ တုန့်ပြန်မှုကို ယခုလေးတင် ရရှိလိုက်သည်။

ဤဝိညာဉ်စွမ်းအား၏တုံ့ပြန်ချက်သည် ရှောင်ကော၏ သွေးစာချုပ်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအား၏ တုံ့ပြန်ချက်အား အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ရှောင်ကောသည် အဆင့် ၇၉ သို့မဟုတ် ၈၀ တွင်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်လိုက်သည်။

ရှောင်ကော၏ အဆင့်ရုတ်တရက်တက်လာခြင်းအတွက် မှော်၀င်မိုးမခပင်၏အခန်းကဏ္ဍသည် အကောင်းဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟုထင်ရသည်။ မှော်၀င်မိုးမခပင်၏အဆင့်သည် အနည်းငယ် နိမ့်နေသေးတာကတော့ ဝမ်းနည်းစရာပင်။ အဆင့် ၈၄ နှင့်အထက် သာ ဖြစ်ပါက ရှောင်ကောသည် သူတော်စင် အဆင့်ဖြစ်လာရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ သူတို့က အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ သူတော်စင်အဆင့်သားရဲကို ဘယ်တော့မှ မဖမ်းမိနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတော်စင်အဆင့် အပင်သားရဲများသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကံကောင်းခြင်းများဖြင့်သာ ၎င်းတို့ကို တွေ့နိုင်ပေသည်။ သူတို့နဲ့တွေ့ဆုံရတာ ကံကြမ္မာတစ်ခုလိုဖြစ်နေပြီမို့ သူတို့ဆန္ဒအရ ရှားပါတဲ့ အပင်သားရဲတစ်ကောင်ကိုလည်း မတောင်းဆိုနိုင်ကြပေ။

သို့သော်လည်း ကောင်းဖန်၏ အမဲလိုက်မှုသည် မကြာမီ ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူချက်ချင်းပြန်ဖို့ အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူနှင့်သူ့သားရဲများကို မျှော်လင့်ခြင်းမြို့သို့ ပြန်ရန်ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဖွံ့ဖြိုးမှုကာလတစ်ခုပြီးနောက် သားရဲများသည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ ၎င်းတို့၏အဆင့်များသည်ယခင်ကထက် ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် စတုတ္ထကလေးသည် အောင်မြင်မှုများရရှိခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အရှင်သခင်အဆင့် ဖြစ်လာသည်။ ကောင်းဖန်သည် ငါးရက်ခန့်အကြာတွင် မျှော်လင့်ခြင်းမြို့သို့ ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ အဝေးမှနေ၍ကြည့်လျှင် မြို့ပတ်ပတ်လည်မှ တံတိုင်းသုံးခုကို မြင်နိုင်သည်။

တံတိုင်းတစ်ခုစီကြား အကွာအဝေးသည် မိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်ဆုံးနှင့် အလယ်ပတ်လည် နံရံများကြားတွင် သီးနှံများ စိုက်ပျိုးကြပြီး ထိုနေရာတွင် အဆောက်အဦး အနည်းငယ်လည်း ရှိသည်။

အလယ်နှင့် အတွင်းအကျဆုံး နံရံနှစ်ခုစလုံးတွင် အတော်လေးနိမ့်သော အဆောက်အအုံတစ်ခုရှိသည်။ ရံဖန်ရံခါ မြင်နိုင်သော အဆောက်အအုံများလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့တွင် ခြံဝင်းအိမ်၊ အမဲလိုက်ကွင်း၊ နပန်းကွင်း၊ သားရဲစိုက်ခင်း၊ သားသတ်ရုံနှင့် အခြားကြီးမားသော အဆောက်အအုံအချို့တို့ ပါဝင်သည်။

သားရဲမုဆိုးများ အဆက်မပြတ် ကင်းလှည့်နေသောကြောင့် မျှော်လင့်ခြင်းမြို့ကို ဖောက်ဖျက်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသည်။ စစ်ပွဲက မြို့ကို တကယ်ရောက်လာရင် သူတို့ကို ခွဲထုတ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက မရှိမဖြစ် ပတ်၀န်းကျင်တံတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏တည်နေရာကြောင့် ပထမနံရံ၏အပြင်ဘက်နေရာတစ်ဝိုက်ရှိမြေများသည် အလွန်စျေးသက်သာပြီး ဦးစားပေး မူဝါဒများစွာရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တောင်ပိုင်းကောင်းကင်အဖွဲ့အစည်းသည် ဤဧရိယာရှိ မြေကွက်လေးပုံတစ်ပုံကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး အကြီးစားဆောက်လုပ်ရေးနှင့် တံတိုင်းများကြားတွင် မြို့များကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ကောင်းဖန်သည် စတုတ္ထကလေးကိုစီးပြီး ကောင်းကင်မှ ထိုနေရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာဆင်းသက်လာသည်။

ကောင်းကင်တွင် ဓားရှည်များ၊ ဂရစ်ဖင်းများနှင့် ကင်းလှည့်နေသော သားရဲလေ့ကျင့်သူများရှိသည်။ ကောင်းဖန်ကို မြင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် သူ့ကိုအလေးပြုရန် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်ကာ လှည့်လည် ကြည့်ရှုကြသည်။ ကောင်းဖန်က သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း စတုတ္ထကလေးက အရှိန်လျှော့သွားသည်။ ကောင်းဖန်သည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို အမှတ်မထင် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုပုံရိပ်သည် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိကာ ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသည်။ ပခုံးတစ်ဖက်ပေါ်တွင် လျှော်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထားကာ ၎င်းတို့နောက်တွင် ငါးများပါသော ငါးမျှားပိုက်ကြီးတစ်ခုရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းဖန်သည် ၎င်းကို ဂိုဒီအဖြစ်အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂိုဒီသည် ကောင်းဖန်ကိုမြင်ပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူသည် ငါးဖမ်းပိုက်ထဲက ငါးတစ်ကောင်ကို ဘယ်လက်နဲ့ အမြန်ဆွဲယူပြီး မျိုချလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် သူ့အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။ ထားလိုက်ပါတော့… သူသည် အသေးအဖွဲကိစ္စအတွက် ငြင်းခုံရန် ပျင်းလွန်းလှသည်။

မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ဆင်းသက်ရင်း ၎င်းကိုမမှတ်မိခင် ကောင်းဖန်သည် စတုတ္ထကလေး၏နောက်ကျောမှ ခုန်ဆင်းကာ အဖွဲ့ရုံးချုပ်သို့ ခြေလှမ်းများစွာလှမ်းကာ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ရောက်ရှိသွားသည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် အဘိုးသည် ကောင်းဖန်ကို ကျောခိုင်းထားသည်။ “အရှေ့ပိုင်းဒေသမှာ အသစ်တွေ့ရှိထားတဲ့ သားရဲကို အမြန်ဆုံးဖမ်းမိဖို့ အကဲဖြတ်သူများကို အမြန်စေလွှတ်ပေးလိုက်... ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုရင် ဖမ်းယူပြီး အိမ်မှာမွေးပါ.. ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ တန်ဖိုးမရှိရင် အားလုံးကိုသတ်ပစ်လိုက်.. အရင်းအမြစ်အားလုံးကို စုဆောင်းပြီး သားရဲအသစ်များ ရှာဖွေမှုကို ဆက်လက်ချဲ့ထွင်ပါ”

သူ့နောက်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြားတော့ အဖိုးက လှည့်ပြီး ကောင်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်ကာ သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။ ကောင်းဖန်က သူ့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အလျင်မလိုကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ခဏကြာ စကားပြောပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျီဟန့်ဝူက ဖုန်းချလိုက်သည် ။ ရှေ့ကိုလှမ်းပြီး ကောင်းဖန်၏ပခုံးကို ညှစ်လိုက်စဉ် သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးများပြည့်နေသည်။ “ပိုတောင်သန်မာလာတယ်”

“အဘိုး.. သမိုင်းဝင် အကြွင်းအကျန်နေရာကို မှတ်မိသေးလား.. မကြာခင်ဖွင့်မယ်လို့ အဘိုးပြောခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်ကိုတော့ ကျွန်တော်မှတ်မိသေးတယ်” ဟု ကောင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

“အထဲကို ဝင်ချင်လား” ကျီဟန့်ဝူက ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ပြဿနာမရှိပါဘူး.. တကယ်တော့ စန်တုံမျိုးနွယ်စုက ငါတို့နဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်က တုံလင်းက လာပြီး သွားချင်လားလို့မေးသေးတယ်.. မင်းပြန်မလာတော့ဘူးထင်လို့ ငါစာမပြန်လိုက်ဘူး”

“ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော်သွားချင်ပါတယ်” သူ မသွားပဲ တကယ်လည်း မနေနိုင်ပေ။ သူသည် သမိုင်းဝင် အကြွင်းအကျန်တွေအကြောင်း တွေးနေတာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဒါတင်မကသေးဘဲ ပင်လယ်ဝတုတ်ကလည်း ဒီသမိုင်းဝင် အကြွင်းအကျန်တွေက ရှေးယခင်က နတ်ဘုရားတွေရဲ့နယ်မြေ ဒါမှမဟုတ် ရှေးယခင်က နတ်ဘုရားတွေ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဥယျာဉ်တွေ ဖြစ်နိုင်ချေများတယ်လို့ ဆိုသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့သော အရာများကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသော နတ်ဘုရားများ မတည်ရှိပေ။

“ကောင်းပြီ.. ပြီးရင် စန်တုံမျိုးနွယ်စုက အဲဒီအမျိုးသမီးကို ငါသွားပြောလ်ိုက်မယ်.. ငါတို့ကိုအကြောင်းကြားဖို့ ဒီလောက်အဝေးကြီးကို ခရီးသွားရတာကို တွေ့ရတာ သူမက တကယ်ကို အရေးထားတယ်လို့ ထင်ရတယ်”

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၅၂ လွင့်မြောနေသည့်ကျွန်း

ရုပ်ကြွင်းသည် စွန့်ပစ်မြေစာပုံဖြစ်သည့် ပိုလိုမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ယခင်က ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို သေကြေဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

မငြိမ်မသက်ဖြစ်ပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးသည် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး အပျက်သဘောဆောင်သည့် လှိုင်းထန်မှုများသည် ကောင်းကင်တွင် စီးဆင်းသွားသည်။ ပြင်းထန်သောနေရာသည် ပြိုကျပျက်စီးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လျှပ်စီးများနှင့် မုန်တိုင်းများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်လျက်ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းဖန်၏ ပိုလိုမျက်နှာပြင်၏ ပထမဆုံးသော ခံစားချက်ဖြစ်သည်။

“လူစု မခွဲကြရအောင်... ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များပြီး ကမ္ဘာ့အတားအဆီးထက်မှာ အပျက်အစီးတွေ မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်တယ်” ဟု အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။ သူသည် အစိမ်းရောင်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းသားရဲလေ့ကျင့်သူ ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရန် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းကို မျိုးနွယ်ထဲသို့ စေလွှတ်ခံရသူဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မြေယာရှာဖွေရေးမစ်ရှင်က အစိမ်းရောင်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုအတွက် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် အစက လူတွေက သူ့ကို ရန်ပြုလိမ့်မယ်လို့ တွေးခဲ့ပေမဲ့ သူတို့သည် သူ့ကို ကောင်းစွာ ဆက်ဆံကြသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သူ အံ့ဩသွားသည်။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းသားရဲ လေ့ကျင့်သူပင်လျှင် သူ့ကို ကြင်နာသည်။ သူက ကောင်းဖန်ကို သူ့အငယ်လို ဆက်ဆံသည်။ တစ်ခါတလေမှာ ကောင်းဖန်ကို အကြံဉာဏ်တောင်းတတ်သည်။

ယင်းကြောင့် လူတစ်ဦးကို စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဖြင့် မတရား ဆုံးဖြတ်မိခဲ့သော ကောင်းဖန်သည် နောင်တရလာသည်။

အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုသည် နေရာလွတ်အက်ကြောင်း နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အသံသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားသည်။

ချင်းယွမ်နန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့ဖျော့နှင့် နီမြန်းနေသည်။ “ဒီနေ့ နည်းနည်းတော့ ကံမကောင်းဘူး..ဒီနေရာမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ဖျက်ဆီးတတ်တဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ရှိတယ်”

“အဖျက်ကောင်လား” အဖွဲ့ထဲက သူတော်စင်အဆင့်သားရဲ လေ့ကျင့်သူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။

သူတို့ပြောနေကြတဲ့ အဖျက်ကောင်သားရဲက အဓိကသားရဲအမျိုးအစားပင်။ ၎င်းတို့သည် ပင်လယ်မျက်နှာပြင်၏ မျက်နှာပြင်အက်ကွဲကြောင်းတွင် နေထိုင်ကြပြီး အက်ကြောင်းသားရဲများအဖြစ်လူသိများသည်။ လတ်ဆတ်တဲ့လေက သူတို့အတွက် အဆိပ်လိုပါပင်။ အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့လောက် မသေနိုင်ပေမယ့် အလွန်အကျွံ ရှူမိရင် နေမကောင်းဖြစ်ရတတ်သည်။

လေကောင်းလေသန့်ရဖို့ဆိုတဲ့ သူတို့ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အားနည်းချက်ကြောင့် သာမန်ကမ္ဘာမှာတော့ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ပျက်စီးနေသော လောကမှာလည်း ပေါ်လာလေ့မရှိသလောက်ပင်။

သူတို့က ကမ်းနားက သားကောင်တွေလိုပဲဖြစ်သည်။ ရေထဲမှာ အစားအသောက်တွေက အရသာရှိပေမယ့် မလိုအပ်ရင် ရေထဲကို ဘယ်တော့မှ မသွားပေ။

အဆိုပါ သားရဲများသည် နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းတွင် နေထိုင်စဉ် ၎င်းတို့ကို “အက်ကြောင်းများတွင် နေထိုင်သူများ” ဟု မကြာခဏ ခေါ်ဝေါ်ခံရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းသည် သူတို့အတွက်တော့ သုခဘုံမဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသည်။ နေရာအနှံ့တွင် ပြင်းထန်သော လေတိုက်နှုန်းများ၊ ပရမ်းပတာ လှိုင်းထန်ခြင်းများ၊ အပျက်အစီးများသော မိုးကြိုးများ၊ ရေလွှမ်းမိုးမှုများနှင့် အခြား သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များစွာတို့ ရောထွေးစွာရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေအောက်တွင် ရှင်သန်နိုင်သည့် သားရဲများသည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။

နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်း၏နောက်ကွယ်တွင် အနီရောင်အကြေးခွံများပါသည့် ကြီးမားသောရုပ်ပုံများ ပေါ်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် အဖျက်ကောင်သားရဲများ၏ ခြေရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တိရစ္ဆာန်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှ လူတွေ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

“အဲဒီ အဖျက်ကောင်တွေက အစွမ်းထက်သလား” တစ်ယောက်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

“အရမ်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး.. အားနည်းဆုံးကတော့ သူတော်စင်အဆင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“ဒါဆို ငါတို့က သူတို့ကို ကြောက်စရာမလိုတော့ဘူး..ငါတို့ကံကောင်းရင် သူတို့ကိုစားဖို့တောင် အခွင့်အရေးရနိုင်တယ်.. ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အဲဒါတွေကို ငါတစ်ခါမှ မမြည်းစမ်းဖူးဘူး”

“ဟုတ်တယ်.. မှန်တယ်.. ငါတို့က နတ်တွေကိုသတ်နိုင်တဲ့ ဧရာမ သားရဲတွေနဲ့တွေ့ရင်တော့ ငါတို့က သူတို့ရဲ့ အစားအစာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ သေချာတယ်”

သူတို့ကုန လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ ထိုနေရာသည် ပြိုကျနေသော တစ်ပိုင်းလေလွင့်နေသည့် ကျွန်းတစ်ကျွန်းဖြစ်သည်။ အစက ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျောနေမည်ဟု ယူဆရသော်လည်း အမည်မသိ အကြောင်းအချက်များကြောင့် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျခဲ့သည်။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျက်ကျသော်လည်း လွင့်မျော်နေသည့် ကျွန်းသည် လုံး၀ မပျက်စီးခဲ့ပေ။

အဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ကျွန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းသည် မြေပြင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး ကျွန်းနှင့် ထိတွေ့သော ဧရိယာတစ်ဝိုက်တွင် ပင့်ကူအက်ကြောင်း ရှိနေကာ ကြီးမားသော အမှောင်အခြမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အက်ကြောင်းများပတ်လည်တွင် အပင်ကြီးများ နှင့် စပျစ်နွယ်ပင်များ ရှိနေသဖြင့် ရှားပါးပြီး ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကောင်းကင်မှ လွင့်မျောနေသည့် ကျွန်း၏ ရိုက်ခတ်မှုသည် မြေပြင်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျက်စီးစေကာ မြေဧရိယာကို မြင့်တင်လိုက်ပြီး တောင်ကုန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ တောင်ပတ်ပတ်လည်တွင် အပင်များပေါက်ရောက်ကာ ဧရိယာကို စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်တောအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာသည်။

လွင့်မျောကျွန်း၏ အလုံးစုံဖွဲ့စည်းပုံမှာ ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန်စက်မှုအခြေခံမူများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ မြေပြင်မှ ၇၅ ဒီဂရီထောင့်တွင် ရပ်နေသည်။

“ဒါဆို ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေလား” ကောင်းဖန်အံ့သြသွားသည်။

“မဟုတ်ဘူး တကယ်တော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေဝင်ပေါက်က ကျွန်းအတွင်းမှာပဲ” ဟု ချင်းယွမ်နန်က ဆိုလ်ိုက်သည်။ “ဒီဝင်ပေါက်ဝင်္ကဘာထဲကို ဝင်ရင်းနဲ့ မင်းရဲ့ သားရဲတွေကို ခေါ်လာနိုင်တယ်.. ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရား တစ်ပိုင်း အဆင့်နဲ့ အထက်ဘယ်သူကမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောနယ်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်မပြုတာကြောင့် မင်းတို့နဲ့ အတူ ငါဆက်လိုက်နိုင်မှာတော့ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီလိုလုပ်ရင် ငါတို့နယ်မြေထဲရောက်တာနဲ့ ငါတို့ ဖယ်ခံရလိမ့်မယ်”

“မှတ်ထားပါ.. မင်းတွေ့တဲ့ဆုတိုင်းက မင်းအတွက်ပဲ.. ငါအပါအဝင် တခြားသူတွေကို ပြောပြနေစရာ မလိုဘူး…ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ အဲဒါကို ကြားလိုက်ရင် ရူးသွပ်စရာ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်တော့မှာစိုးလို့” ဟု ချင်းယွမ်နန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ သားရဲလေ့ကျင့်သူများအားလုံး ရယ်မောလ်ိုက်ကြသည်။ ကောင်းဖန်ကလည်း အခြားသူများနှင့်အတူ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ.. လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုး ကြုံရရင် ငါတို့အားလုံးက လူသားမျိုးနွယ်ဖြစ်လို့ အချင်းချင်း ကူညီနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်.. တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီပံ့ပိုးပေးနိုင်ရင် ကျေးဇူးပြုပြီး လုပ်ပေးပါ” ဟု ချင်းယွမ်နန်က ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့.. အဆင်ပြေသွားမှာပါ”

“ငါတို့ အဆင်ပြေမှာပါ”

သားရဲလေ့ကျင့်သူ အားလုံးသည် တပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပြိုကျနေသော လွင့်မျောကျွန်း၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။ ထူထပ်သော စပျစ်နွယ်ပင်အများအပြားသည် လွင့်မျောကျွန်းထိပ်မှ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ကျနေပြီး အဖွဲ့ဝင်များသည် ချက်ချင်းပင် စပျစ်နွယ်ပင်များကို ဖမ်းကိုင်ကာ မျောက်ဝံတကောင်ကဲ့သို့အပေါ်သို့ တက်လာသည်။

အပေါ်တက်သည့်လမ်းတွင် အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဆံပင်မြင့်မြင့်စည်းထားတဲ့ မိန်းမပျိုလေးသည် ကောင်းဖန်နှင့် နီးကပ်လာသည်။ “မတွေ့တာကြာပြီနော်”

ထိုအမျိုးသမီးကို တုံလင်းဟုခေါ်သည်။ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ကောင်းဖန်ကို ပထမဆုံးတွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏အမူအရာသည် ဖတ်၍မရပေ။

ကောင်းဖန်သည် ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် တုံလင်း၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ စွဲမြဲနေမြဲပင်ဖြစ်သည်။

“အင်း… လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေက ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရအောင် ကူညီပေးနိုင်မလား” တုံလင်းက တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

“ဘာကြောင့်လဲ” ကောင်းဖန်က သူမကို နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခုမေးပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမက အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်တာကြောင့် သူမတောင်းဆိုမှုကို ချက်ချင်းလက်မခံလိုက်ပေ။

“ကျွန်မ ရှင့်ကို မြေပုံတစ်ခုပေးလို့ရတယ်.. ဒါက ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက သူတို့ရဲ့ အတိတ်က စွန့်စားမှုတွေနဲ့ ဖန်တီးခဲ့ပြီး ရှင့်ကို အချိန်ကုန် သက်သာစေနိုင်ပါတယ်... တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီနေရာတွေကို လူတော်တော်များများက စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ပြီး အဖိုးတန်အရင်းအမြစ်တွေက ပြန်လည်မွမ်းမံလို့မရတော့ပဲ သက်တမ်းတိုးဖို့ အချိန်အတော်ကြာနိုင်တယ်” ဟု တုံလင်းက ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်က တုံလင်းကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်ပြီ..ငါလုပ်လိုက်မယ်”

ကောင်းဖန်က သူမရဲ့တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူမမျိုးနွယ်စုမှလူများက မြေပုံပြုလုပ်ပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ခေါင်းကို မော့ပြီး နွယ်ပင်များပေါ်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ တက်နေသော သားရဲလေ့ကျင့်သူများကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါတို့လည်း တောင်တက်သင့်တယ်” ဟုကောင်းဖန်က တုံလင်းကို ပြောလိုက်သည်။ တုံလင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းဖန် အတွက် မြေပုံကို ထုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“အခုမဟုတ်ဘူး” ကောင်းဖန်က သူမ၏ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ တုံလင်းသည် ကောင်းဖန်တွေးနေသည်ကို သူမ နားမလည်သောကြောင့် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ငါတို့ အခု တစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်မှာ မင်း ငါ့ကို ပေးစရာ မလိုဘူး.. ငါမင်းကိုဘာလုပ်ရမလဲ နောက်မှပြောပြမယ်.. ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ပဲလိုတယ်…ပြီးတော့…” ကောင်းဖန်က ငုတ်တုတ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ‌မြေပြင်ပေါ်တွင် ညွှန်ကြားချက်များကို စတင်ရေးဆွဲလိုက်သည်။ သူမကို ညွှန်ကြားချက်တွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ကောင်းဖန်က ခြေထောက်နဲ့ နင်းပြီး ရှင်းပစ်လိုက်သည်။

***