အခန်း (၆၅၃-၆၅၆)

အခန်း ၆၅၃ တာ့ဖန်

လျှို့ဝှက်နယ်စပ်ဝင်ပေါက်သည် လွင့်မျောကျွန်းရှိ အပျက်အစီးများအလယ်တွင် တည်ရှိသည်။

ကောင်းဖန်နှင့် တုံလင်းတို့သည် နောက်ဆုံးဝင်ရောက်လာသူများဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်စပ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အနီးနားတွင် ကျန်နေသေးသော အရေအတွက်မှာ အနည်းငယ်သာရှိတော့သည်။

ကောင်းဖန်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ကျန်လူများကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က တစ်ယောက်ယောက်ဆီက မြေပုံကို ငှားချင်ပါတယ်.. စိတ်မပူပါနဲ့.. ကျွန်တော်က ကြည့်ရုံပဲကြည့်ချင်တာပါ.. အဲဒါပြီးရင် ပြန်ပေးပါ့မယ်” ဟု ကောင်းဖန်က ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြည့်ရင်းလေထုဟာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးရင်း အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“လူငယ်လေး.. စည်းမကျော်နဲ.. သခင် ချင်းယွမ်နန်က အပျက်အစီးတွေကို အပြင်မှာ စောင့်နေတုန်းပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံက ခြိမ်းချောက်သံပါနေသည်။

ကောင်းဖန်က သူ့ခေါင်းကို ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူက ကောင်းဖန်နဲ့ မျက်လုံးချင်းဆုံအောင်လို့ ခေါင်းမော့ထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် ကွေးသွားသည်။

ခရမ်းရောင်နှင့် ငွေရောင်အစွန်းအထင်းများနှင့်အတူ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ပေါက်ကွဲကာ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါကို ဖော်ပြနေသည်။

ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါနှစ်ခု တစ်ချိန်တည်း ထိပ်တိုက်တွေ့နေချိန်တွင် လေထုပင် မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြစ်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ သားရဲများကို ခေါ်ယူတော့မည်ကို သတိပြုမိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုသူများ၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကာ စစ်မြေပြင်နှင့် ဝေးကွာစေရန် ၎င်းတို့၏ သားရဲများကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

နဂါး၏ခြေသည်းတစ်ဝိုက်တွင် ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ လှည့်ပတ်နေသကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင်အကြေးခွံများနှင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ကွေးညွတ်နေသော နဂါးခြေသည်းသည် ကွက်လပ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်သွားသည်။

ငွေရောင်လျှပ်စီး..

အနီရောင်-ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ ပါဝင်သော အမြီးသည် နဂါး၏ခြေသည်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ လက်သည်းသည် အမြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အလွန်ကွဲပြားသော လျှပ်စီးကြောင်း နှစ်မျိုးကို တိုက်မိသွားစေသည်။

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့် အော်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလင်းတန်းများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါ်ထွက်နေသည်။ နောက်ဆက်တွဲရလဒ်မှာ ကောင်းကင်ကို လှည့်ပတ်နေသည့် မိုးခြိမ်းသံများဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးလက်၍ မြေပြင်ကို ပစ်လိုက်ရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှည်လျားသော မြောင်းများ ကျန်ရစ်ပြီး အပင်များကို ပြာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏နောက်ကျောမှ အတောင်ပံ ၁၉ တွဲသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာစဉ် တာ့ဇီသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပဲ ကောင်းကင်ကို အတောင်ပံတွေနဲ့ မမြင်ရအောင် ပိတ်ဆို့ထားသလိုမျိုး ကောင်းကင်က မှောင်မိုက်သွားသည်။ ကောင်းကင်သည် ၎င်း၏အတောင်ပံများအောက်တွင် လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထူထဲသောလျှပ်စီးကြောင်းများက ၎င်း၏ခရမ်းရောင်အကြေးခွံများပေါ်တွင်ဗုံးများကဲ့သို့ လျှပ်စီးများစုဝေးနေသည်။

ကောင်းကင်အောက်တွင် နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် စွမ်းအင်များဖြင့် အမြီးရှစ်ခုပါသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်သည် မြေပြင်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ မြေခွေးနှင့်တူသော်လည်း ၎င်းတွင် လင်းယုန်၏ လက်သည်းအရှည်များရှိသည်။

၎င်း၏အမြီးရှစ်ခုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လှည့်ပတ်နေပြီး ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ခိုင်ခံ့စွာဖုံးကာထားသည်။

ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သူတော်စင်အဆင့် အသက်ရှုသံများကို တစ်ချိန်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည် နှင့်အမျှ ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများပေါ်တွင် ဖိအားများ ကျဆင်းသွားသည်မှာ ဧရာမတောင်ကြီးနှစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

“မင်းက တစ်ဦးတည်းသော သူတော်စင်အဆင့် သားရဲလေ့ကျင့်သူလို့ မထင်နဲ့ ဒီမှာ ငါကလည်း သူတော်စင်အဆင့် သားရဲလေ့ကျင့်သူ တစ်ယောက်ပဲ..” ဟု လဲ့ရီက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်သည်။

လဲ့ရီ စကားပြီးသွားချိန်မှာပဲ ကောင်းဖန်ရဲ့ ဘယ်ညာကနေ သူတော်စင်အဆင့် အသက်ရှူသံ နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေအိုရောင်ဦးချိုနှစ်ချောင်းနှင့်စာမရီဘုရင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ကောင်းဖန်ကို စေ့စေ့ကြည့်နေသည်။ ကျောဘက်တွင်မူ ခွေးပုံစံသာမက လူ၏မျက်နှာပါ ထူးဆန်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အမည်းရောင် အတောင်ပံများ ပါရှိသည်။ ကောင်းဖန်ကို ထူးဆန်းသော အပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း လောလောဆယ်တွင် ၎င်း၏ ခေါင်းကို စောင်းထားသည်။

“မင်းလိုတစ်ယောက်ယောက်က ဒီလျှို့ဝှက်နယ်စပ်မှာ ဆက်ရှိနေရင် အန္တရာယ်များလွန်းတယ်လို့ ငါခံစားနေရတယ်.. ဒါကြောင့် ထွက်သွားလိုက်ပါ..” သူ၏နားရွက်မှ ဘူးသီးဖြူဖြူလေးတစ်ချောင်းကိုထိုးထားတဲ့ ဆံပင်အဝါရောင်နဲ့ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျက်လုံးအနည်းငယ်မှိတ်ကာ စာမရီဘုရင် ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

“ထွက်သွား.. ငါတို့ မင်းကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အေးစက်နေတဲ့ တာ့ဖန်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဆံပင်ဖြူ အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

[သားရဲ အမည်] - တာ့ဖန်

[သားရဲ အဆင့်] - အဆင့် ၈၄ ( သူတော်စင်အဆင့်)

[သားရဲ စွမ်းရည်ဆင့်] - မှော်ကွန်းတင်/ ဒဏ္ဍာရီ

[သားရဲ အမျိုးအစား] - လေ

[သားရဲ စွမ်းအင်] - လေအားကိုထိန်းချုပ်ခြင်း အဆင့် ၈ ၊ ချွန်ထက်သော လက်သည်း အဆင့် ၆၊ အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း အဆင့် ၆

[သားရဲ နယ်နိမိတ်] - တာ့ဖန်၏ နယ်ပယ်

[သားရဲ ထူးခြားသော လက္ခဏာ] - နတ်ဆိုးလေ (တာ့ဖန်မှ ထိန်းချုပ်ထားသော လေများသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အဖျက်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး အသားကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေနိုင်သည့် နတ်ဆိုးလေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - လေဒြပ်စင်များ၏ သေခြင်းတရားသည် ကြီးမားလာလိမ့်မည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၂ - စွမ်းရည်ကို သွင်းပြီးနောက် တာ့ဖန်သည် ပြင်းထန်သောလေထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောထွေးသွား လိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းခြင်း (တာ့ဖန်၏အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်သောအခါ ကောင်းကင်ကို လုံး၀ဖုံးလွှမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။)

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - ၎င်း၏အတောင်ပံများကိုဖြန့်ပြီးနောက် တာ့ဖန်သည် ကြီးမားသောဧရိယာပတ်ဝန်းကျင်ကို ညကဲ့သို့ အမှောင်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲစေပြီး ဧရိယာ၏အမြင်အာရုံကို များစွာထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၂ - ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ယံ၏ ညဘက် ပတ်ဝန်းကျင်သည် တာ့ဖန်၏ သေခြင်းတရားကို သိသာစွာ တိုးလာစေသည် ။

[သားရဲဖော်ပြချက်] - ယုံတမ်းစကားများနှင့် ဒဏ္ဍာရီများမှ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသောငှက်သည် အရွယ်အစား ကြီးမားပြီး အတောင်ပံခတ်ကာ လေကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ခွေးတစ်ကောင်၏အသွင်အပြင်နှင့် လူမျက်နှာထားဖြင့် ရှိကာ ပြုံးနေတတ်သည်။ ၎င်း၏အသွင်အပြင်သည် လေပြင်းမုန်တိုင်း၏ အရိပ်လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဟွာရှားဒဏ္ဍာရီမှ နတ်ဘုရားသားရဲ တာ့ဖန်ဖြစ်သည်။

နောက်ဘယ်ဘက်ရှိ စာမရီဘုရင်သည် အဆင့်နိမ့်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အဆင့် ၈၃ မော်ကွန်းတင်စွမ်းရည်ဆင့် သားရဲ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ့ရှေ့ရှိ အမြီးရှစ်ခု လျှပ်စစ်မြေခွေးသည် အဆင့် ၈၆ မော်ကွန်းတင်စွမ်းရည်ဆင့် သားရဲဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်က လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ “နောက်ထပ် သူတော်စင်အဆင့်သားရဲ လေ့ကျင့်သူရှိသေးလား.. တကယ်လို့များ နောက်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်မှာစိုးလို့ မင်းတို့လည်း အတူတူ ထွက်လာနိုင်တယ်”

“ဘယ်လောက်တောင် မာနကြီးရတာလဲ” တာ့ဖန်၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဆံပင်ဖြူ ယောကျာ်း၏ အမူအရာသည် အေးစက်သွားပြီး တာ့ဖန်နှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်လာကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တာ့ဖန်သည် သူ့နောက်ကျောပေါ်မှ အတောင်ပံများဖြင့် ခုန်တက်သွားသည်။ အစပိုင်းတွင် ကြီးမားပုံမရသော အတောင်ပံများသည် ကောင်းကင်ဆီသို့ ပျံသန်းလာသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု ဖြစ်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဖြူရောင် ကောင်းကင်ကြီးအား အနက်ရောင်အလင်းတန်းကြီးနှစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကြီးသည် မှောင်မိုက်နေပြီး မည်သူမှ ကိုယ့်လက်ကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ဘယ်ဘက်အနောက်ဘက်မှ လေပြင်းတိုက်လာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းဖန်နှင့်တာ့ဇီတို့ ချက်ချင်းပင် ရောထွေးသွားသည်။

တာ့ဇီ၏ ညာဘက်ခြမ်းရှိ ၁၈ ခုမြောက်တောင်ပံသည် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်ကိုက်ခဲသွားသည်။ တောင်ပံပေါ်ရှိ လျှပ်စီးကြောင်း၏ အားနည်းသောအလင်းရောင်များကြောင့် ကောင်းဖန်လှည့်ကြည်လိုက်ရာ ခြေသည်းရှည်များက တောင်ပံများအတွင်းသို့ စုပ်ဖြဲသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြေးခွံများသည် ပြဲသွားကာ အသွေးအသား များရောထွေးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်အမှောင်ထုသည် အလင်းထုတ်လွှတ်သည့်အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားစေသည်။ တာ့ဇီ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးသည်ပင် ခြံဝန်းတစ်ခုတစ်ဝက်စာ အလင်းတန်းများကိုသာ ပစ်လွှတ်နိုင်သည်။ ထိုမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမဆို အမှောင်ထုက ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ထို့အပြင် သူ၏စွမ်းရည်မှာ လေဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်း၏အမြန်နှုန်းသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ နှေးကွေးခြင်းမရှိဟု ဆိုလိုသည်။

“မင်းရဲ့ကျောပေါ်မှာ ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းကို လျှို့ဝှက်နယ်နိမိတ်မှာ ထားခဲ့လိုက်ပါ.. အဲဒါက မင်းအသက်ကို ချမ်းသာစေလိမ့်မယ်” တာ့ဖန်၏ အသံသည် အမှောင်ထဲမှ ခွေးဟောင်သံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းဖန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။ ယခုအတွက် လွယ်ကူသောနည်းလမ်းမှာ တာ့ဖန်၏ ရပ်တည်ချက်ကို တိကျစွာသိရှိနိုင်စေဖို့ သန်မာတဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကို သုံးနိုင်မည့် ဒန်ဘီကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်သည် ပိုကောင်းသောရွေးချယ်ခွင့်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လျှပ်စီးတစ်ထောင်နယ်မြေအကာအကွယ်သည် တာ့ဇီကို ဖုံးအုပ်ထားသောကြောင့် တာ့ဇီသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ထားရန် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် အတောင်ပံများကို မြှောက်ထားသည်။

ဒုတိယကလေးကို ၎င်း၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ဆန်စပါးကဲ့သို့ပင် ဒုတိယကလေးသည် တာ့ဇီ၏အကြေးခွံများပေါ်တွင် ခြေသည်းခြောက်ချောင်းဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ကာ တာ့ဇီ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေလျက်ရှိပြီး ၎င်း၏ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ မျက်လုံးကြီးနှစ်လုံးက လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။

ကောင်းဖန်သည် စိတ်ထဲမှ “မြင်ကွင်းမျှဝေခြင်း” ဟုဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းဖန်၏ ပထမဆုံး သူတော်စင်အဆင့်သားရဲနှင့် သူ့၏ သားရဲလေ့ကျင့်သူ စွမ်းအားနိုးထလာခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်ကို အမြင်၊ ကြားခြင်း၊ အရသာ၊ ဆဋ္ဌမအာရုံနှင့် အခြားအရာများအပါအဝင် သားရဲများ၏အာရုံများကို မျှဝေခွင့်ပြုသည့် သားရဲလေ့ကျင်သူ၏ စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်ပြီးနောက်ကောင်းဖန်သည် သားရဲတစ်ယောက်နှင့် ရောနှောသောအခါတွင်ပင် ဤစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းကို ရောနှောလိုက်သောအခါတွင် သူသည် သားရဲနှစ်ဦး၏ အမြင်ကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ကျင့်သုံးရန် ခက်ခဲသော်လည်း ၎င်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေပြုပြီးနောက် ဤစွမ်းအားသည် အလွန်အသုံးဝင်ကြောင်း သူတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဒုတိယကလေး၏ မြင်ကွင်းကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးရှေ့မှ လေးလံသော အမှောင်ထုသည် တဖြည်းဖြည်း လျှော့နည်းသွားပြီး အဝေးမှ တာ့ဖန်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုရှင်းလင်းလာသည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၅၄ သုံးယောက် တစ်ယောက်

တာ့ဖန်သည် လေကဲ့သို့ ကျောကို ကွေးထားသောကြောင့် နှစ်ဖက်လုံးရှိ အတောင်များကို မမြင်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမဲလိုက်ခွေးတစ်ကောင်လို ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး တာ့ဇီကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ကောင်းဖန်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ တာ့ဇီကို ဘယ်ဘက်သို့ကြည့်ရန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ဒါက သူ့ကျောကို တာ့ဖန်ရဲ့ အစွယ်တွေနဲ့ လုံးလုံးလျားလျား ထိတွေ့ခွင့်ရစေလိုက်သည်။

တာ့ဖန်သည် တာ့ဇီ၏လည်ပင်းနောက်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများ တောက်ပနေချိန်တွင် တာ့ဖန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားကာ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တာ့ဇီရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာတော့ လေပြင်းတိုက်တဲ့ လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသားရဲသည် ကွဲပြားမှုများကို မည်သို့ဖန်တီးရမည်ကိုပင် သိသည်။ ကောင်းဖန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ အားလုံးက ဒီမှာဘဲ ပြီးသွားမှာပင်။

တာ့ဇီ၏နောက်ကျောပေါ်ရှိ အတောင်များသည် လျှပ်စီးလက်ပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သောကြောင့် တိတ်တဆိတ် စုစည်းမိသွားသည်။

တာ့ဖန်၏ မျက်လုံးများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု တဖျပ်ဖျပ် ဖြတ်သွားသည်နှင့်အမျှ တောက်ပနေသည်။

တာ့ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်နေပြီး ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် အထူးသဖြင့် မှုန်ဝါးနေပုံပေါ်သည်။ သူသည် တာ့ဇီ၏လည်ပင်းနောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက်သွားနေသော အရိပ်အစုအဝေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သားရဲအများစုအတွက် လည်ပင်းနောက်သည် ပကတိ ဖနောင့်ကြောဖြစ်သည်။

တာ့ဇီသည် ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ နှာခေါင်းထဲသို့ လျှပ်စီးကြောင်းများကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။

တာ့ဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုတောက်ပလာပြီး အလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုတောက်ပလာသည်။ “ငွေမိုးကြိုးဒေါသအမျက်”

စူးရှသော လေချွန်သံ နှင့်အတူ တာ့ဇီ၏ လည်ချောင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ကြီးမားသောနဂါးအမြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သကဲ့သို့ ဘေးဘက်သို့ လွင့်သွားသည်။

လျှပ်စီးလက်နေသည့် အတောင်ပံများသည် မိုးခြိမ်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေကာ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသည်။ တခဏချင်းမှာပင် တာ့ဖန်းကို အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်နေတဲ့ မိုးကြိုးနဂါးသုံးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခရမ်းရောင်၊ အနီနဲ့ ငွေရောင်တို့ ဖြစ်လာသည်။

တာ့ဖန်သည် လုံးဝရှောင်မသွားနိုင်ဘဲ သူ့ကိုတိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။ လျှပ်စီးကြောင်းကို တန်ပြန်ရန် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လေဒြပ်စင်များ၏ စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် လေထဲတွင်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းအတွက် လေလံသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်လာသည်။

တစ်စက္ကန့်၊ နှစ်စက္ကန့်၊ သုံးစက္ကန့်၊ လေးစက္ကန့်… တစ်မိနစ်ကျော်သွားပြီး တာ့ဖန်၏ နှလုံးသားအောက်ခြေတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခု တိုးလာသည်။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းများ ဘယ်လိုတောင် ဖြစ်နိုင်တာလဲ..

လျှပ်စီးကြောင်းသည် ၎င်း၏အရေပြားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပါးပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး သွေးတွေ နေရာအနှံ့ ထွက်လာသည်။ လေထဲတွင် လျှပ်စီးလက်နေသဖြင့် သွေးများ ဖိတ်စင်ကာ အငွေ့ပျံသွားသည်။

တာ့ဖန်သည် နောက်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လဲကျသွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားသည်။ ၎င်း၏ ရှေ့ကိုယ်ထည်အပေါ်ပိုင်းသည် လျှပ်စီးများကြောင့် အနက်ရောင်သွေးများနှင့် အသားများ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ၎င်း၏ ရင်ဘတ်လှုပ်ရှားမှုသည်သာ အသက်ရှင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း တစ်ခုတည်းသော သက်သေဖြစ်သည်။

တာ့ဖန် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရပြီးနောက် တာ့ဖန်၏နောက်ကျောမှ အတောင်ပံနှစ်စုံအဖြစ် ဧရိယာဖုံးလွှမ်းနေသော အမှောင်ထုသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကောင်းဖန်သည် မည်သူ့ကိုမျှ သတိမထားမိဘဲ ဒုတိယကလေးကို တိတ်တဆိတ်ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။

အတောင်တွေကို လှုပ်ခါနေပြီး တာ့ဇီက လေထဲမှာပျံသန်းနေပြီး အောက်နားက လူတွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်” တာ့ဇီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

စာမရီဘုရင်နှင့် အမြီးရှစ်ခု မိုးကြိုးသားရဲတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ငြိမ်သက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နားလည်မှုဖြင့် တာ့ဇီကို ဘယ်နှင့် ညာမှ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

စာမရီဘုရင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးချိုသည် ပန်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ခပ်မိုက်မိုက် တောက်ပနေပြီး ပန်းရောင်မြူခိုးများ အများအပြားထွက်ရှိနေသည်။ “အဆုံးစွန်သော ကတိုးနံ” စာမရီဘုရင်၏ကိုယ်ခန္ဓာရှိ ကတိုးနံများသည် အလွန်ထူထပ်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ပျံ့နှံသွားသည်။

ကတိုးနံသည် ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ကတိုး၏စုပ်ယူမှုပမာဏသည် သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏထက် ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အားဆေးသည် အဆိပ်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

အစွန်းဆုံသော ကတိုးနံသည် အလွန်အမင်း စုစည်းထားသော သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါမှ ထွက်လာသည့် အလွန်အဆိပ်ပြင်းသော အဆိပ်ဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် အံ့သြသွားသည်။ “မျက်လုံးကြီးကြီးနဲ့ မျက်ခုံးထူထူကြီးရှိတဲ့ စာမရီဘုရင်က အဆိပ်နဲ့ကစားမယ်လို့ မထင်လိုက်မိဘူး”

လျှပ်စီးတစ်ထောင်နယ်ပယ်သည် အစွန်းဆုံသောကတိုးနံကို ထိန်းထားနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ကျယ်ပြန့်လာသည်။

“လျှပ်စီးငရဲပင်လယ်” တာ့ဇီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မြေကြီး၏လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်င်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံ၌ လျှပ်စီးလက်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် သားရဲနှစ်ဦးထံ ကျရောက်လာသည်။

တာ့ဇီသည် အဆင့် ၈၁ တွင်သာရှိပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးထက်နိမ့်သော်လည်း အရန်ဒြပ်စင်စွမ်းအားတွင် တာ့ဇီသည် ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

မိုးကြိုးများသည် ပြင်းထန်စွာကျနေသည်။ သူတော်စင်အဆင့် သားရဲနှစ်ကောင်လုံးသည် လျှပ်စီးကြောင်း၏ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေရသောကြောင့် တာ့ဇီကို တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို လုံးဝရှာမတွေ့ပေ။

ငါးမိနစ်ပြည့်သွားပြီးနောက် တာ့ဇီသည် ၎င်း၏တောင်ပံများကို ဖြည်းညှင်းစွာဆွဲချလိုက်သည်။ ထူထပ်သော လျှပ်စီးလက်သည် လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကောင်းဖန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည် “အခု မင်းငါ့ကို မြေပုံကြည့်ခွင့်ပေးပြီလား”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟု လဲ့ရီက အကျင့်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

“ကောင်းပြီ.. နောက်ငါးမိနစ်ပဲ” ဟု ကောင်းဖန်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောလိုက်သည်။

ငါးမိနစ်လောက်ကြာတော့ “ကဲ ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

လဲ့ရီပြောမည့်စကားကိုပင် မစောင့်ဘဲ အခြား သူတော်စင်အဆင့်သားရဲ လေ့ကျင့်သူ နှစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ “ယူလိုက်ပါ.. ဒါတွေအားလုံး မင်းပိုင်တယ်..” နောက်ငါးမိနစ်လောက်ကြာရင် ငါတကယ်သေမှာ..

ကောင်းဖန်သည် ပြုံးလျက် အခြားသော သားရဲလေ့ကျင့်သူများထံမှ မြေပုံအားလုံးကို ယူလိုက်သည် ။

သားရဲလေ့ကျင့်သူများသည် ကောင်းဖန် က မြေပုံများကို သူတို့ထံပြန်မပေးမည်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“မင်းပြောတော့ ကြည့်ယုံတင်ဆို” ဟု တုံလင်းက မျက်ရည်စများဖြင့် နှုတ်ခမ်းစူရင်းပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့.. ငါအမြဲတမ်း စကားတည်ပါတယ်...” ကောင်းဖန်က ဆီလီကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး မြေပုံတစ်ခုစီရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ရိုက်ဖို့အတွက် ဆီလီ၏ နေရာလွတ်မှ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတစ်လုံးကို ပြန်ယူခိုင်းလိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးတာနဲ့ သူတို့၏ မြေပုံတွေကို ပြန်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ အရင်က မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတစ်လုံးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ဒီလူတွေက သူတို့ရှေ့မှာ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည်။ ဒါကဘာလဲ...

“ဒါက မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းနဲ့တူတယ်” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ထူးထူးခြားခြား ပြောလိုက်သည်။ အရင်က မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေအကြောင်း ကြားဖူးပြီး သူတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တချို့ကို နားလည်ခဲ့ပေမယ့် အရင်ကတော့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

“ဖုန်းလို့ခေါ်တဲ့ ဒီအရာနဲ့ သူဘာလုပ်နေတာလဲ.. “

ထိုအချိန်တွင် တုံလင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မသိတယ်.. မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေက သားရဲတွေမဟုတ်ဘူး.. ထမင်းစားဖို့ သုံးတဲ့ အိုးတွေလိုပဲ သူတို့က ကိရိယာတွေပါ..ဘယ်သူမဆို အသုံးပြုနိုင်တယ်..” ဒါက လူတိုင်းရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။

“ကျွန်မ အရင်က ကမ္ဘာမြေကြယ်ကို ရောက်ဖူးတယ်” ဟု တုံလင်းက ဆိုလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းလည်း သုံးဖူးတယ်.. ဒါက ဓာတ်ပုံတွေကို ရိုက်ကူးနိုင်ပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ရှာဖွေကြည့်ရှုနိုင်တယ်..”

“ အဲဒါက အံ့သြစရာပဲ”

“ဒါဆို ဒီလက်ကိုင်ဖုန်းကို ဘယ်မှာဝယ်လို့ရလဲ”

“ကျွန်မ ကောင်းဖန်ကို မကြိုက်ပေမယ့် ကမ္ဘာမြေကြယ်ရဲ့ ဟွာရှားဒေသမှာ အထူးသဖြင့် ကောင်းဖန်မိသားစုရဲ့ ကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ တောင်ပိုင်းကောင်းကင်အဖွဲ့အစည်းက အကောင်းဆုံး မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေ ရှိတယ်လို့ ကျွန်မကြားမိတယ်.. သူတို့က အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိတဲ့ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေကို ထုတ်လုပ်တယ်” ဟု တုံလင်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဒီလိုကိုး…” သားရဲလေ့ကျင့်သူ တစ်ဖွဲ့လုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေအပြင် သူတို့မှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ကိရိယာလေးတွေ အများကြီးရှိတယ်.. ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သိပ်မသုံးဖြစ်ရင်တောင် တချို့အခြေအနေတွေမှာ တော်တော်လေး အဆင်ပြေပါတယ်..”

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်သည် ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဖုန်းကိုင်ပြီး မြေပုံများကို လူတိုင်းထံ ပြန်ပေးလ်ိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို ခဏလောက် ငှားမယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တယ်နော်.. ငါ မလိမ်ဘူး”

မြေပုံများကို ပြန်ယူပြီးနောက် သားရဲလေ့ကျင့်သူများ၏ မျက်နှာများသည် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ကောင်းဖန်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ “ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ.. မင်းတို့ရဲ့မြေပုံတွေကို ငါအလကားယူမှာမဟုတ်ဘူး.. မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေအကြောင်း အားလုံးသိပြီးသားမို့ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေအပြင် ကွန်ပျူတာတွေ၊ အင်တာနက်နဲ့ တခြားနည်းပညာမြင့် ထုတ်ကုန်တွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်ဆိုတာ သိထားသင့်တယ်.. ဒါပေမယ့် ဒီအရာတွေက ကွန်ရက်တစ်ခုလိုတယ်... ဆိုလိုတာက သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်ဖို့အတွက် အခြေစိုက်စခန်းလို့ ခေါ်တဲ့ အရာတစ်ခုလိုတယ်”

“အခြေစိုက်စခန်း” ထုံးစံအတိုင်း သားရဲလေ့ကျင့်သူများသည် ဤအသုံးအနှုန်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

“ဟုတ်တယ် အခြေစိုက်စခန်း “ ကောင်းဖန်သည် တစ်စက္ကန့်မျှ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူတို့ အမြတ်များများရဖို့ ပုံဖော်ထားသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “လျော်ကြေးအနေနဲ့ လူတိုင်းရဲ့မျိုးနွယ်ထဲမှာ ဟွာရှားရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို အခမဲ့ တပ်ဆင်ပေးမယ်.. ငါတစ်ပြားမှ မယူဘူး”

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၅၅ နတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်

အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိလူတိုင်း၏ အမူအရာသည် စိတ်ဝင်တစားရှိနေသည်။

ကောင်းဖန်က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဝင်္ကပါထဲက ထွက်ပြီးရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အသေးစိတ်ကို ဆွေးနွေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို မင်းတို့မျိုးနွယ်ဆီကို လွှတ်လိုက်မယ်” စကားပြောပြီးနောက် ကောင်းဖန်သည် တာ့ဇီကို ထွက်ခွာရန် ညွှန်ကြားပြီး ထွက်သွားသည်။

နတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်သည် တောရိုင်းတိရိစ္ဆာန်များ ပြည့်နှက်နေသည့် တောကြီးဖြစ်ပြီး သားရဲများစွာတို့ နေထိုင်ရာလည်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နဂါးအမျိုးအစားသားရဲ အများအပြားလည်း ရှိသည်။

“ဒီနေရာက နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ နယ်နိမိတ်ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ပင်လယ်ဝတုတ်က ကောင်းဖန်ကို သူတို့ရဲ့ သွေးစာချုပ်ကနေ ပြောလိုက်သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရား” ကောင်းဖန် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တာ့ဇီသည် ယခု ဒဏ္ဍာရီဆန် အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီး ဆက်လက်၍ တိုးတက်နေပါက ၎င်းသည် ထာဝရအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းဖန်သည် နတ်ဘုရား၏ ခြံထဲတွင် တာ့ဇီ၏ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရှာတွေ့မည်ဟု မထင်မိပေ။ သို့သော် ကလေးခုနှစ်လေးအတွက်လည်း စဉ်းစားနိုင်သည်။

ခုနှစ်လေးသည် မော်ကွန်းတင်စွမ်းရည်ဆင့်သို့သာရောက်ရှိခဲ့ပြီး မော်ကွန်းတင်စွမ်းရည်ဆင့်မှ ဒဏ္ဍာရီဆန်စွမ်းရည်ဆင့်သို့ ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် အလွန်အဖိုးတန်လှသည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ရှားပါးသည်ဆိုသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ခုနှစ်လေးအတွက် ဆင့်ကဲပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို သူရနိုင်ပေမည်။ ခုနှစ်လေးလျှင်လျှင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာလျှင် ၎င်းသည် သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် သားရဲအဖွဲ့၏ အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ရန် အထောက်အကူဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။

“ငါ့အဖိုးရဲ့ နောက်ဆုံးလည်ပတ်မှုမှာ ရေပိုးစာတစ်ပင်ကို တွေ့ခဲ့ပေမယ့် ရင့်မှည့်ဖို့ နှစ်တစ်ရာလောက်အထိ လိုအပ်နေသေးတဲ့အတွက် မခူးခဲ့ဘူး”

“အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ တခြားသားရဲတွေ စားသွားမှာကို မင်း စိတ်မပူဘူးလား.. ဒါက နှစ်တွေတော်တော်ကြာခဲ့ပြီ” ဟု ကောင်းဖန်က ပြောသည်။

“ငါ့အဘိုး ထွက်သွားတုန်းက ပိုးစာစောင့်နေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး အနီးနားမှာ စိတ်လှည့်စားမှုသစ်ပင်နှစ်ပင်ကို စိုက်ထားတော့ သာမာန်သားရဲတွေက မတွေ့နိုင်ပေမယ့် တစ်ခုခုဖြစ်ရင် မင်းကိုလာခဲ့ဖို့ ငါ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာ” တုံလင်းက တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒါက မထင်မှတ်ထားတဲ့ သတင်းမဟုတ်ပေ။

စိတ်လှည့်စားမှုအသီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်အများစုတွင် ပေါက်ရောက်နိုင်သော အသီးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ အသီးသည် ၎င်း၏ ထွက်သက်ဝင်သက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အပြင် အနီးနားရှိ ထပ်နေသည့် တံလျှပ်များကို ထုတ်လုပ်ပြီး ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။ သာမာန်အားဖြင့် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော သားရဲလေ့ကျင့်သူများသည် စိတ်လှည့်စားမှုအသီးကို မှတ်မိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ စိတ်လှည့်စားမှုအသီးကို အတုလုပ်၍ စိုက်ပျိုးသည့်နေရာများတွင် ဝှက်ထားသောရတနာများ ရှိတတ်သည်။ သို့ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်းမှလွဲ၍ ဤနတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်တွင် ပြင်ပလူများကို ခွင့်မပြုသောကြောင့် စိတ်လှည့်စားမှု သစ်သီးကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်လုံခြုံသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်ဘုရားနယ်နမိတ်တစ်လျှောက် သုံးရက်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။

သုံးရက်တာကာလသည် တိုတောင်းသည်မဟုတ်ပေ။ ဒါကပေးဆပ်ခြင်းလို့ ဆိုနိုင်သည်။

အဘိုးဖြစ်သူ ပန်းကိုရှာတွေ့တဲ့ နေရာကို ရောက်သွားတော့ စိတ်လှည့်စားမှုအသီးက အခြေအနေ ကောင်းနေတုန်းပဲဖြစ်သည်။

အနီရောင်ပိုးကောင်ငယ်လေးပါရှိသော ပုလင်းငယ်လေးကို ထုတ်ကာ ဖော့ဘူးကိုဖွင့်ပြီး ပိုးကောင်ကို လွှတ်လိုက်သောအခါ စိတ်လှည့်စားမှုအသီးပင်ဆီသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပျံထွက်သွားသည်။ နာရီဝက်အကြာတွင် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ စိတ်လှည့်စားမှု အသီးများကို စားပြီး တံလျှပ်များ ကျိုးပေါက်သွားသည်။

တုံလင်းသည် နောက်ထပ် ဖန်ပုလင်းသေးသေးလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် စိတ်လှည့်စားမှုသစ်သီးများမှ အမှုန့်မှုန့် အနည်းငယ်ကို အခြားပုလင်းတစ်ခုထဲသို့ သူမ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် နီရဲနေသောပိုးကောင်ငယ်လေးသည် ပုလင်းထဲသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပျံလာပြီးနောက် တုံလင်းသည် အဖုံးကိုဖုံးကာ ပုလင်းနှစ်လုံးကို ဖယ်ပစ်လိုက်သည်။

သိပ်ဉာဏ်မမီတဲ့ အနီရောင်ပိုးကောင်ငယ်လေးက ဖန်ပုလင်းနံရံကို ရှုပ်ယှက်ခတ်ပြီး ထိသွားသည်။ ငါဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ.. ငါဘာလို့ဒီမှာရှိနေတာလဲ.. စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..

ကောင်းဖန်သည် စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေသည်။ စိတ်လှည့်စားမှုအသီး၊ အနီရောင်ပိုးကောင်ငယ် ၊ မြေတွင်စိုက်ထားသော စိတ်လှည့်စားမှု သစ်ပင်များသည် မျိုးနွယ်စုများ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ၎င်းတို့၏ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့် စုဆောင်းလာခဲ့သည့် ယဉ်ကျေးမှုကို သရုပ်ပြသည်။

“ရေပိုးစာပင်က ရှိနေတုန်းပဲ.. ရင့်မှည့်ဖို့ လအနည်းငယ်သာ လိုတော့‌ပေမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်နိုင်တယ်” တုံလင်းသည် ပိုးစာကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်နိုင်သဖြင့် သက်ပြင်းချမိလိုက်သည်။ ဒီမစ်ရှင်ပြီးမြောက်ဖို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ကျန်တာတွေကတော့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲတွေရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာဖို့ပဲ လိုတော့သည်။

တုံလင်းက ကောင်းဖန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“ဒါဟာ တရားမျှတတဲ့ သဘောတူညီချက်ပါ.. ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး” ကောင်းဖန်က ထွက်သွားဖို့ လှည့်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူကဆီလီကို ဆင့်ခေါ်ပြီး မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း လေးဆယ်ကို ၎င်း၏နေရာမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဖုန်းတိုင်းတွင် လူမျိုးစုတစ်ခု၏ မြေပုံတစ်ခုရှိသည်။

ကောင်းဖန်သည် ဓာတ်ပုံ လေးဆယ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ ခွဲခြားသိရှိနိုင်သည်။ ထို့နောက်တွင် ပိုကြီးပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ သူ့ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။ ဒါက ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းထားတဲ့ သတင်းစာနဲ့တူသည်။

“ဒါက ဘာလို့ ပန်းခြံနဲ့တူတာလဲ” ကောင်းဖန်က သူ့လက်ထဲက ပြီးလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ မြေပုံကို ကြည့်ပြီး အဓိပ္ပါယ်မဲ့တဲ့ အတွေးတစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက သူ့ပုံကြမ်းဘုတ်နဲ့ စာရွက်ကို အမြန်ထုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း စဆွဲလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မြေပုံစာရွက်ပေါ်တွင် ပိုမိုပြည့်စုံသောမြေပုံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကောင်းဖန်က ပင်လယ်ဝတုတ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ “ပင်လယ်၀တုတ်.. ဒီပုံကို ဘယ်လိုထင်လဲ”

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ၎င်းကိုကြည့်ကာ “ဒါက ဥယျာဉ်တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား” ဟု သေချာမေးလိုက်သည်။ သူသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ “ဒါဆို ငါတို့ရောက်နေတဲ့နေရာက နတ်ဘုရားရဲ့ ခြံဝင်းမှာလား” ထို့နောက်တွင်တော့ ပင်လယ်ဝတုတ်၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တောက်ပလာသည်။ “ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ ရွှေထုပ်ကောက်ရတာပဲ.. သာမန်နတ်ဘုရားတွေက နတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်ကို တည်ဆောက် ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး..ထူးကဲတဲ့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ပိုအဆင့်မြင့်သူတွေကသာလုပ်နိုင်တာ”

“မြင့်မြတ်သောနယ်နိမိတ်ဆိုတာ ဘာလဲ”

“မြင့်မြတ်သောနယ်နိမိတ်က…” ပင်လယ်ဝတုတ်သည် မိနစ်ဝက်ခန့် လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားနေမိသည်။ “ငါ မင်းကို ရှင်းပြရင်တောင် မင်းနားမလည်ဘူး.. နတ်ဘုရား စံအိမ်တော်က ရတနာခန်းလို့ပဲ တွေးလိုက်”

“နတ်ဘုရားခြံဝင်းမှာတော့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေရှိမှာမဟုတ်ဘူး.. ဒါက နတ်ဘုရားရဲ့အားလပ်ချိန်မှာ အနားယူလို့ရတဲ့နေရာတစ်ခုပဲ ”ဟု ပင်လယ်ဝတုတ်က ဆိုလိုက်သည်။ “ဒီအထဲမှာ အဖိုးတန်တဲ့ အရာတွေရှိရင်တောင် အပင်တွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်.. ဒါပေမယ့် အချိန်အတော် ကြာပြီဆိုတော့ အဖိုးတန်အပင်အများစုကို ခြံဝင်းထဲမှာရှိတဲ့ သားရဲတွေက စားလိုက်ကြလိမ့်မယ်”

ပင်လယ်ဝတုတ်ရဲ့ စကားကို နားထောင်ရင်း ကောင်းဖန်ကတစ်ခုခု ပျက်စီးသွားသလို ခံစားရလိုက်သည်။ ခြံဝင်းထဲမှာ အဖိုးတန်တဲ့အရာတွေ ဘာမှမရှိဘူး.. ရှိတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို သားရဲတွေက စားလိုက်ကြလိမ့်မယ်…

ကောင်းဖန်က “ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်သွားသင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားရဲ့ ရတနာခန်းမှာ အဖိုးတန် ဒါမှမဟုတ် စစ်ပွဲတွေရဲ့ အမြတ်အစွန်း‌ေတွ ရှိတတ်ပေမဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ပစ္စည်းကတော့ သူနေအိမ်ခန်းမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်” ဟု ပင်လယ်ဝတုတ်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

“ဒါဆို အိမ်ကိုသွားတော့မလို့လား” ကောင်းဖန်သည် နတ်ဘုရား၏ ရတနာ ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်တစား ရှိနေသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းမှလွဲ၍ ဘာမှမလိုချင်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားပစ္စည်းများကဲ့သို့သော အဖိုးတန်အရာများအတွက် စုဆောင်းထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အသုံးမဝင်သော်လည်း စုဆောင်းစရာများအဖြစ် အိမ်၌ ထားရှိခြင်းက ကောင်းသည်ပင်။

ထို့အပြင် ပင်လယ်ဘုရင်၏ ကိုက်စားတက်သော သွားများနှင့် အဆုံးမဲ့ လူဝင်စားခြင်း ဝင်္ကပါကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သော ကောင်းဖန်သည် နတ်ဘုရား၏ တန်ခိုးအာဏာကို အားနည်းသည်ဟု မထင်ပေ။ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန် လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“မဟုတ်ဘူး.. ရတနာခန်းကို သွားရအောင်” ပင်လယ်ဝတုတ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “ထူးကဲတဲ့ဘုရားသခင်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေက အသိစိတ်ရှိပြီးသားဖြစ်နိုင်တယ်... မဟုတ်ရင် ဒီနတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်က ဒီလောက်ကြာအောင် မပျက်မဆီး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး.. နောက်ပြီး ငါတို့ ချက်ချင်းအသုံးပြုနိုင်တဲ့ ရတနာခန်းထဲမှာ ပိုတန်ဖိုးကြီးတဲ့အရာတွေ ရှိနိုင်တယ်”

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၅၆ မီးတောင်အစုအဝေး

“ဒါပေမယ့် ဥယျာဉ်ရဲ့ မြေပုံကို ကြည့်ကြည့်လိုက်.. ငါတို့ နောက်ထပ်၀င်ပေါက်ကို သွားဖို့အတွက် ခဏတော့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်.. အနည်းဆုံး ၁၀ ရက်လောက်ပေါ့.. နောက်ပြီး အဲဒီမှာ ရတနာအခန်း ရှိမယ်လို့လည်း ငါတို့သိပ်တော့ မသေချာဘူးမလား” ကောင်းဖန်က မြေပုံကို ထောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါက အရမ်းဝေးလွန်းတယ်.. ငါတို့ အခုတောင် ၃ ရက် ကုန်သွားပြီ..ငါတို့သွားမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ၁၀ ရက်လောက် ထပ်ကုန်ဦးမှာ.. ငါတို့မှာ ရှိတဲ့ အချိန်ရဲ့ တစ်၀က်လောက်ပဲ သုံးသင့်တယ်.. ပြီးတော့ အဲဒါက ရတနာအခန်း မဟုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် နောက်ထက် ၀င်ပေါက်တစ်ခုကို ထပ်သွားရဦးမှာ.. အဲဒါဆိုရင် အလဟဿအချိန်ကုန်တာပဲ ဖြစ်မယ်”

ကောင်းဖန်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားနေရသည်။ နတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်ကို ဘယ်မျိုးနွယ်စုမှ လာပြီး ရှာဖွေလေ့လာမှု မပြုခဲ့တာလည်း မဆန်းပေ။ အစကတော့ သူသည် မျိုးနွယ်စုများက ထိုနေရာကို နတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်မှန်း မသိခဲ့သောကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ တကယ်တော့ သူတို့က သိထားတာကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သွားရောက်စူးစမ်း လေ့လာဖို့ အချိန်ကလည်း သိပ်မရှိသောကြောင့် သိထားလည်း ဘာမှတော့ မထူးပေ။ ထိုအချိန်လေးအတွင်းလောက်မှာ ရှာပါက ဘာမှလည်း ထူးထူးခြားခြား သိရတာ ရရှိတာတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ချေ။ နှေးကွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သန့်စင်သော စွမ်းရည်ကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဆိုသည့် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် နတ်ဘုရား နယ်နိမိတ်အတွင်း ၀င်ရောက်ဖို့က ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်သည် ရတနာအခန်းထဲတွင် တကယ်ရော ရတနာ ရှိပါ့မလားဟုပင် တွေးမိနေသည်။

ထိုအပျက်အစီးများ၏ သခင်က မည်သည်ဖြစ်သလဲဆိုတာကို ညွှန်ပြထားသော သင်္ကေတများကလည်း အကုန်ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရတနာများကို ရန်သူများက ယူဆောင်သွားပြီးတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ကောင်းဖန်သည် အားလုံးကို ချိန်ဆတွက်ချက်နေရသည်။

“ဘာတွေတွေးပြီး ချိန်ဆနေသေးတာလဲ.. ဘာလို့ သူရဲဘောကြောင်နေတာလဲ.. တာ့ဇီက မင်းဆီက အဲဒီအကျင့်ကို ရထားတာဖြစ်မယ်.. မင်းမှာ မင်းကို ဦးဆောင်လမ်းပြပေးဖို့ နတ်ဘုရား ငါရှိတယ်လေ.. တစ်ခုခု မရမှာစိုးလို့ ကြောက်နေသေးတာကို မြင်ရတာ ယုံတောင် မယုံနိုင်ဘူး” ပင်လယ်၀တုတ်က မကျေမချမ်း ပြောလိုက်သည်။

“ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ.. ငါက ငကြောက်မဟုတ်ပါဘူး” တာ့ဇီက အချိန်မီ၀င်ပြောလိုက်သေးသည်။

“ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်းပါ.. ငါဖြတ်လမ်းတွေ အကုန်လုံးကို ပြပေးမယ်” ပင်လယ်၀တုတ်က ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းဖန် ဘယ်လောက်ပဲ မေးမေး ပင်လယ်၀တုတ်က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပဲ ရှေ့ကသာ ဦးဆောင်နေသည်။

သူတို့သည် အရှေ့ဘက်ကို ဦးတည်သွားနေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခြားမျိုးနွယ်စုများမှ သားရဲလေ့ကျင့်သူ အချို့နှင့် တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ကောင်းဖန်က သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်သော်လည်း သူတို့ကို ကောင်းဖန်ကိုတွေ့ကြလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကို တွေ့သည့်အလား ရှောင်ရှားနေကြလေသည်။

၃ ရက်ကြာပြီးနောက် ပင်လယ်၀တုတ်သည် ကောင်းဖန်ကို နတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်၏ အစွန်းကို ခေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့ရှေ့တွင် အလွန်မြင့်မားသော ကျောက်သလင်း နံရံကြီးသည် မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလုမတတ် ကာရံထားသည်။ “ဒါက နတ်ဘုရား နယ်နိမိတ်ပဲ” ပင်လယ်၀တုတ်က နံရံကို ကြည့်ပြီး သေချာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပင်လယ်၀တုတ်က ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ချပ်ပြားများ ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် စီဒီချပ်ပြားပုံ အနက်ရောင် အပေါက်ကြီးသည် ပင်လယ်ဘုရင်၏ ဝါးမြိုတတ်သောသွားများ၏ အပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုအနက်ရောင် အပေါက်ကြီးသည် နတ်ဘုရား နယ်နိမိတ်၏ အစွန်းဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ထိုအခါ မျိုးနွယ်စု လူသားများ အမြင်တွင် ဘယ်တော့မှ ဖြိုဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဟု ထင်ရသည့် နံရံကြီးသည် အနက်ရောင် အပေါက်ကြီးနှင့် ထိသွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ စိန်ပွင့်က တို့ဖူးထဲ ဖောက်၀င်သွားသကဲ့သို့ နံရံကြီးသည် အပေါက်ကြီးထဲ လုံး၀ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၁၀ မိနစ်ကြာသောအခါ အနက်ရောင် အပေါက်သေးသေးလေးက နံရံရှိသောနေရာတွင် ပေါ်လာသည်။ ပငလယ်၀တုတ်က ကောင်းဖန်ကို အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ “မြန်မြန် ဒီထဲ၀င်”

ကောင်းဖန်သည် ခြံ၀င်းနောက်မှ ခွေးတိုးပေါက်သာသာ ရှိသော အပေါက်လေးကို ကြည့်ပြီး အတွေးများနေမိသည်။

“ငါ့ကို မင်းရဲ့သားရဲသိုလှောင်ခန်းထဲ ထည့်ထားလိုက်.. မင်းဒီဟာကို ဖြတ်ပြီးတော့မှ ငါ့ကို ပြန်ခေါ်ပေး” ပင်လယ်၀တုတ်က ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ တာ့ဇီကို ထည့်လိုက်ပြီး ပင်လယ်၀တုတ်၏ ကိုယ်ထဲ ၀င်လိုက်သည်။ ပင်လယ်၀တုတ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာပေးကြီး ဖြစ်နေသည်။ “တော်တော် အရှက်မရှိတဲ့ ကောင်းဖန်” ကောင်းဖန်ကတော့ ဘာမှမပြောပဲ ပင်လယ်၀တုတ်ကိုယ်ထဲမှ နေ၍ အပေါက်ထဲ သရဲတစ်ကောင်လို တိုး၀င်သွားအောင်သာ ထိန်းချုပ်နေသည်။ ၅ မိနစ်ကြာပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရတ် အလင်းရောင် တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ့မျက်နှာကို အပူလှိုင်းတစ်ခု လာပြီး တိုက်သည်။အရှေ့တွင် ဆူပွက်နေသော ချော်ရည်များသည် မြစ်ကြီး တစ်စင်းလို ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်။ သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် အနီရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အပူလှိုင်းများက တလိမ့်လိမ့် တိုက်ခတ်နေပြီး လေသည်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် အပူချိန်ဖြစ်နေသည်။

ပင်လယ်၀တုတ်သည် သွားကြီးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်အပေါက်လေး ဖန်တီးလိုက်ကာ အပူစွမ်းအင်များအားလုံးကို စားသုံးလိုက်သည်။

“ဒါကဘရတနာအခန်းတော့ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်..” ကောင်းဖန်သည် ရတနာအခန်းကို ထိုကဲ့သို့ တည်ဆောက်ထားမယ်လို့တော့ မထင်မိချေ။

“နတ်ဘုရားနယ်နိမိတ်ရဲ့တည်ဆောက်ပုံက ပျားအုံနဲ့တူတယ်.. ငါမင်းကို ဘယ်တံခါးမှ မဖြတ်ရပဲနဲ့ အခန်းတွေ အားလုံးကို ဖြတ်သန်းပြမယ် ကြည့်နေ” ပင်လယ်၀တုတ်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်အရင်က ဒီလို မကြာခဏလုပ်ဖူးလား” ကောင်းဖန်သည် သူ့စိတ်ထဲမှ မေးချင်လှသော မေးခွန်းတစ်ခုကို ကောက်ကာငင်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာကို လုပ်တာလဲ” ပင်လယ်၀တုတ်က နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းဖန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရတနာတွေ လိုက်ရှာပြီး ခိုးတာကို ပြောတာ”

ပင်လယ်၀တုတ်က ဆဲရေးလိုက်သည်။

ထိုနေရာသည် မီးတောင်အစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အလွန်ရှည်လျား မြင့်မားသော မီးတောင်များက အလယ်တွင် မားမားမတ်မတ်ရှိနေပြီး မီးတောက်ငယ်များက ဘေးပတ်လည်တွင် ထိုးထွက်နေကြသည်။ မီးတောင်၏ အရွယ်အစားသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အနီရင့်ရောင် တိမ်တိုက်များသည် ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်နေကာ နေရောင်ကိုပင် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ကောင်းဖန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်သားရဲတစ်ကောင်ကိုပင် သတိရသွားသည်။

ကောင်းဖန်သည် ပင်လယ်၀တုတ်နှင့် အတူ မီးတောက်ပေါ်ကို တက်လိုက်ပြီး မီးတောင်၀ထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေနီရောင် ချော်ရည်များသည် ဆူပွက်နေသော အိုးကြီးတစ်ခုလို ရှိနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အစိမ်းရောင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လေထုထဲတွင် ဆာလဖာနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းဖန်သည် မီးတောင်အစုအဝေးထဲတွင် ချော်ရည်များနှင့်အတူ မျောပါနေသော များပြားလှသည့် ရွှေရောင်ပုတီးစေ့လေးများကို မြင်လိုက်ရသည်။

[ပစ္စည်းအမည်] - မြေမီးကျောက်အရည်ပျော်

[ပစ္စည်းဖော်ပြချက်] - သတ္ထုကျိုရာတွင်သုံးနိုင်ပြီး မြေနှင့် မီးအမျိုးအစား သားရဲများကို ပိုမိုသန်မာစေနိုင်သည့် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။

အစင်းလေးမှာ မြေနဲ့မီး အမျိုးအစား ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား.. ကောင်းဖန် အတွေးတစ်ခု ရသွားသညါ။ သူသည် အစင်းလေးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သောအခါ အစင်းလေး ပြုတ်ကျလာပြီး မြေကြီးများပင် တုန်သွားသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကိုသတိရပြီပေါ့ ကောင်းဖန်” အစင်းလေးက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းဖန်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွတ်သပ်နေသောကြောင့် တောင်ကုန်းများပြိုနေပြီး၊ မြေကြီးကလည်း တုန်လှုပ်နေကာ အကုန်ပြိုကျပျက်စီး ကုန်သည်။

အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်..

ကောင်းဖန်သည် အပျက်အစီးများကြားမှ ချောင်းဆိုးကာ ထွက်လာသည်။ “ဟုတ်ပါပြီ ဟုတ်ပါပြီ အစင်းလေး ငါ့ကို ကပ်မချွဲနဲ့တော့” ကောင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ဒီမီးတောင်ထဲက ရွှေရောင်ပုတီးစေ့တွေကို စုပ်ယူနိုင်မလား”

အစင်းလေးသည် တရှုပ်ရှုပ်ဖြင့် အနံ့ခံလိုက်ပြီး ဆူပွက်နေသော ချော်ရည်များကို မြင်လိုက်သောအခါ သူ့ဗိုက်က တကြုတ်ကြုတ် အသံမြည်လာသည်။ “အနံ့လေးက ကောင်းမယ့်ပုံပဲ” အစင်းလေးသည် တစ်ချက်ခုန်လိုက်ပြီး မီးတောင်၀ထဲသို့ ၀င်သွားသည်။ ကြီးမားလေးလံသော အရာကြီးက ၀င်သွားသောကြောင့် ချော်ရည်များသည် ပေပေါင်းရာချီ မြင့်တက်လွင့်စင်သွားသည်။ အစင်းလေးကို ကလေးတစ်ယောက်လို ပျော်နေတာကို ကြည့်ပြီး ကောင်းဖန်သည် ကျေနပ်ကာ ပြုံးနေမိသည်။

“ဒါက မြေမီးကျောက်အရည်ပျော်ပဲ.. ဒါက” ပင်လယ်ဝတုတ်သည် သူ့နဖူးသူ ရုတ်တရတ် ရိုက်လိုက်သည်။ “မီးတောင်ထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်”

မီးတောင်ထဲမှ ချော်ရည်များသည် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေကြသည်။ ကြီးမားသော လက်ကြီးသည် ရုတ်တရတ် ချော်ရည်ထဲမှ ထွက်လာကာ မီးတောင်၀ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် အစင်းလေးက ဖင်ထိုင်ထားပြီး အနည်းငယ် လှုပ်ခါလိုက်သောအခါ ကြီးမားသော လက်ကြီးသည် ညင်သာစွာပင် ကျိုးပဲ့သွားသည်။

“ကောင်းဖန်.. ငါတစ်ခုခုပေါ် တက်ထိုင်မိနေတယ် ထင်တယ်.. နေရတာ သက်တောင့်သက်သာ မရှိဘူး” အစင်းလေးက ရှက်နေပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ပတ်ပတ်လည်မှ မီးတောင်များသည် တစ်ခုပြီး တစ်ခု တော်လဲသံကြီးများ ထွက်လာကြသည်။ ထိုအခြင်းအရာသည် ခေါင်းဆောင်က ဒဏ်ရာရသွားသောကြောင့် နောက်လိုက်များက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မြည်ကြွေးနေသံနှင့် တူသည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် အဆုံးမဲ့ လူ၀င်စားခြင်း ၀င်္ကပါကို ထုတ်လိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ အမြန်ပစ်ချလိုက်သည်။

ကြီးမားသော နံရံကြီးများသည် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများဆီမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ၀င်္ကပါကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလွန်စွမ်းအားကြီးသော အငွေ့အသက်သည် နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်ဆီမှ ထွက်လာသောအခါ ဆူညံနေသော အရာများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျန်ရှိနေသော အရာတစ်ခုမှ ကြီးမားသော လက်ကြီးသာဖြစ်ပြီး ချော်ရည်များထဲမှ ထွက်လာနေကာ တစ်ခုခုကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေပုံရသည်။