အခန်း (၆၈၁-၆၈၄)

အခန်း ၆၈၁ ဧရာမ အချိန်သားရဲ

“ဘာလို့ မင်းက အကြီးအကဲဖြစ်နေရတာလဲ... တရားရုံးက မင်းကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတာကို.. မင်းဘာလို့ သစ္စာဖောက်ရတာလဲ” သွေးနဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်တွင် ခိုအောင်းနေသည်။ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ချိုနှစ်ချောင်းရှိပြီး အနီရောင်နှင့် အဖြူအတောင်ပံတစ်စုံရှိသည်။ ၎င်းသည် ဝမ်းဗိုက်အောက်တွင် ဝှက်ထားသော နဂါးခြေသည်းများနှင့်အတူ သွေးနီရောင်တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

သွေးပင်လယ်နဂါးကြီးသည် အစွမ်းထက်သော သားရဲဖြစ်သည်။

အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သည် သွေးပင်လယ်နဂါးကို ဝမ်းနည်းစွာ တိတ်တဆိတ်ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ.. မင်းက ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်အဖြစ်သာ ကပ်နေသင့်တယ်... အခုတော့ မင်းသေရတော့မယ်... လာမယ့်နှစ် ဒီနေ့က မင်းသေဆုံးတဲ့ နှစ်ပတ်လည်နေ့ပဲ”

စကားပြောပြီးနောက်တွင် အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲ၏အတောင်ပံများတုန်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ဓားလက်မောင်းများတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုထွက်လာသည်။ နယ်ပယ်တစ်ခုကို လုံးလုံးလျားလျား မထုတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နေရာယူထားသည်။ အဆိပ်ကွင်းသည် ၎င်း၏လက်များမှလွဲ၍ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ကို အပြည့်အဝဖုံးအုပ်ထားသည့် အစိမ်းရင့်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သွေးပင်လယ်နဂါးကြီးသည် စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်နေသည်။ ၎င်းအမြီးသည် ကောင်းကင်မှ ပြိုကျသော တိုင်ကဲ့သို့ ကျိုးသွားသည်။

နေရာလွတ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အရိပ်များ ပြိုလဲသွားသည်။ ဤရိုက်ချက်သည် တောင်ကြီးတစ်ခုကိုပင် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်။

အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲသည် ၎င်း၏အတောင်ပံများကိုနှိမ့်ချကာ အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည့် နဂါး၏အမြီးကို ရှောင်ရန် နေရာလွတ်အတွင်း ပေ ၃၀ ကျော် ရုတ်တရက်နိမ့်ဆင့်းသွားသည်။

အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲ၏ မျက်လုံးများသည် တလက်လက်တောက်ပနေသည်။ ၎င်း၏တောင်ပံနှစ်ဖက်မှ စွမ်းအား အရိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက်ဆွဲထုတ်ပြီး သွေးပင်လယ်နဂါးဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

သွေးပင်လယ်နဂါးက သူ့ဦးခေါင်းကို မော့လိုက်သောအခါ မျက်လုံးများမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်။ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးတန်းနှစ်တန်းက အောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသွားသည်။

အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးလမ်းကြောင်းများကို ရှောင်လွှဲကာ တွန့်လိမ်ပြီး လျှောကျသွားသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ပဲ သွေးပင်လယ်နဂါးကြီးက သူ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး သွေးတန်းနှစ်ခုက ဓားရှည်နှစ်ချောင်းကိုကဲသို့ အောက်ကို ဆင်းသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲ၏ အတောင်ပံများသည် သွေးတန်းများကြောင့် ဆုတ်ပြဲသွားသည်။

အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးပင်လယ်နဂါး၏ ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်မှ အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များထွက်လာပြီး သွေးပင်လယ်နဂါး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သွေးပင်လယ်နဂါးသည် အတွင်းပိုင်းအထိ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အသက်မရှူဘဲ ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်းကို ချက်ချင်းပိတ်ထားပေမယ့် နေရာလွတ်ထဲက အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့တွေအားလုံးက သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အကြေးခွံတွေကနေတစ်ဆင့် ဦးခေါင်းထဲကို စိမ့်ဝင်သွားသည်။ သွေးပင်လယ်နဂါးသည် ချက်ချင်းပင် အံ့ဩစရာများစွာနှင့် ကြယ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ တုတ်နဲ့ရိုက်ခံလိုက်ရသလိုပင်။

ရောင်စုံမီးလုံးများမှလွဲ၍ နဂါးကြီးသည် အခြားအရာများကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။ နားရွက်များ တုန်ခါသွားကာ အသံအချို့ကို ယောင်ဝါးဝါး ကြားနိုင်သော်လည်း အဝေးက ထွက်လာသော အသံများသည် အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင်ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ အာရုံခြောက်ပါးသည် လုံးလုံးလျားလျား မပျောက်သေးသော်လည်း ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ဗိုလ်ချုပ်၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။ ဤသတ္တဝါသည် ပေါက်ကွဲအားပြင်းသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး သားရဲနှစ်ကောင်ကြား အနီးကပ်တိုက်ပွဲဖြစ်မည်ဟု တွေးထားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုမှာတင် အဆိပ်ကိုအသုံးပြုမည်ဟု အနည်းငယ်မျှပင် သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သွေးပင်လယ်နဂါးသည် အရင်က ရာနှင့်ချီသော တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ မျက်စိကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲသည် ယခုအခါ ၎င်း၏မျက်လုံးများသည် အလွန်တောက်ပနေသည်။ အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ၎င်း၏အင်အားမဟုတ်သော်လည်း အခုတော့ လက်နှစ်ဖက်၏ချွန်ထက်မှုသည် နဂါး၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဓားကတစ်ချက်လက်သွားပြီး နဂါးခေါင်းအဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ လည်ပင်းကိုဖြတ်လိုက်သောအခါ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ သွေးများသည် မြို့ထဲကို စီးကျလာသည်။ အချို့သော သားရဲများမှာ အချိန်မီ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ကျလာသော သွေးများကြောင့် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားကြသည်။

“သတ်လိုက်တာလား” နိမိတ်ဆိုးမိုးကြိုးမျိုးနွယ်စု၏ အလင်းမှူးမတ်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ တိုက်ပွဲက အချိန်အတော်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ရမည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ခဏအတွင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။

“မသေပါဘူး” ကောင်းဖန်သည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သွေးပင်လယ်နဂါးသည် သူ့ရဲ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့ပေမယ့် မသေသေးပေ။

သွေးပင်လယ်နဂါးအပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရပြီးနောက် အဆိပ်လူသတ်သမား ကြယ်စင်သားရဲသည် ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို အပြီးအပိုင် ဖြုတ်ချဖို့ရန်အတွက် ပြိုလဲသွားသော သွေးပင်လယ်နဂါး၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ငွေရောင်ကြယ်ပွင့်များ လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။ “အချိန်ဆုံမှတ်” လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံ မှုန်ဝါးသွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အလွန်စူးရှပြီး အပ်နှင့်တူသော လေထုသည် ကျဆင်းလာကာ လူတိုင်း နာကျင်စွာ ထိုးနှက်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆယ်စက္ကန့်အကြာတွင် အဖြူရောင်အလင်းအရိပ်ရှည်သည် ကောင်းကင်ထက်တွင် တဝဲလည်လည်ဖြစ်နေသည်။ လူအုပ်ကြီးက လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲကို ရွှေဖြူလှံဖြင့် မြို့နံရံမှာ စိုက်ထားတာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို လှံဖြင့်ထိုးထားပြီး လှံ၏အဆုံးမှာ တုန်ယင်နေသည်။

ဒဏ်ရာမှ မြို့ရိုးခြေရင်းအထိ အစိမ်းရောင်သွေးများ စီးကျလာပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ချိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

ဒီအပြောင်းအလဲက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေသည်။ သွေးပင်လယ်နဂါးကြီး ခေါင်းဖြတ်ခံရပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အဆိပ်လူသတ်သမားကြယ်စင်သားရဲကို လှံဖြင့် နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဆောင်မြို့အထက်တွင် ငွေဖြူအရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏နောက်ကျောတွင် တောင်ပံထူများပါရှိပြီး သူသည် ကြီးမား ထွားကျိုင်းသော သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဧရာမကျောက်စိမ်းတုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ၎င်း၏အရေပြားမှာ အဖြူစစ်စစ်ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

ငါဘာလို့ အချိန်စွမ်းအင်ကို ရုတ်တရက် ဒီလောက်တောင် သုံးမိလိုက်ရတာလဲ.. မဟာကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် အသက်ရှုကြပ်လာသည်။ အချိန်ဆုံချက်သည် အချိန်စွမ်းအားများစွာကို လိုအပ်သော်လည်း ၎င်းသည် ဤမျှထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ပမာဏမျိုး ဘယ်သောအခါမှ မရှိခဲ့ပေ။

ဒီခံစားချက်ကို မဟာကျောက်စိမ်းကောင်ကင်ဘုံသားရဲသည် သူ့အဖေသုံးတဲ့အခါမှသာ ခံစားနိုင်မှာဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ အချိန်ဆုံချက်၏နိယာမသည် အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ဧရိယာတစ်ခုတွင် အချိန်ကို ဗဟိုပြု၍ ချက်ခြင်း အေးခဲသွားစေနိုင်သည်။

အေးခဲနေသောအချိန်နယ်ပယ်တွင် ၎င်းသည် လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်ပြီး ဤကာလအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုများနှင့် လုပ်ဆောင်မှုများအားလုံးသည် အချိန်ဆုံချက်အဆုံးတွင် တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤရွေ့လျားမှုသည် အချိန်စွမ်းအင်များစွာကို သုံးစွဲရသည်။ ရပ်ဆိုင်းထားသောအချိန်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ပညတ်ချက်နှင့် စွမ်းအင်ပမာဏ မြင့်မားလေ အချိန်စွမ်းအားကို သုံးစွဲရလေလေဖြစ်သည်။

ဒါက လေထဲ၊ ရေထဲ၊ အင်္ဂတေနယ်ပယ် ဒါမှမဟုတ် ကျောက်တုံးပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေသလိုမျိုးပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုနှင့်တစ်ခုက မတူညီသော စွမ်းအင်ပမာဏကို အသုံးပြုရသည်။ လေထဲမှာ လမ်းလျှောက်ရတာတော့ အလွယ်ဆုံးပင်ဖြစ်သည်။ အချိန်ဆုံချက် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ သားရဲများအားလုံးကို လွယ်ကူစွာ နှိမ်နင်းနိုင်သောအခါ ၎င်းသည် အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြစ်စေသည်။ ဖခင်က သူ့သားကို ရိုက်နှက်လိုက်သလိုပင်။

မဟာကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် လက်သီးဆုပ်ထားပြီး လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ဂရုတစိုက်ရှာဖွေလိုက်ကာ ညာလက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေဖြူလှံချောင်းကို သိမ်းလိုက်ကာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ အဆိပ်လူသတ်သမား ကြယ်စင်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တခဏချင်း ကွဲထွက်သွားသည်။

“ငါတို့ ဒုက္ခရောက်ပြီ... ဒါက အချိန်အမျိုးအစားသာရဲပဲ.. ပြီးတော့ ဒီလူရဲ့လက်ထဲက လက်နက်က နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခုပဲ” ဟု ပင်လယ်ဝတုတ်က ကောင်းဖန်၏နှလုံးသားအတွင်းမှ လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

“သိပြီ” ကောင်းဖန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ၆ ဒသမ ၇ ရာခိုင်နှုန်းရှိသည့် ပညတ်ချက်စည်းမျဉ်းနှင့်ပြုလုပ်ထားသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရား ပစ္စည်းဖြစ်သည့် ရွှေဖြူလှန်အမျိုးအစားကို သူကြည့်လိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သတိထားသင့်တယ်” ဟု ပင်လယ်ဝတုတ်က သတင်းဆိုးကို ပြောလိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ အချိန်စွမ်းအင်ကို အခုပဲ သုံးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်.. ဒါကို မင်းမသိနိုင်ပေမယ့် အချိန်စွမ်းအင်ရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်က ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ထိခိုက်နိုင်တယ်.. ငါ့မှာ နတ်ဘုရားပစ္စည်းသုံးမျိုးရှိပြီး.. ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းဖြစ်လို့ သူတစ်ခုခုရှိနေတယ်ဆိုတာကို ခံစားရနိုင်တယ်”

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၈၂ မဟာကျောက်စိမ်း ကောင်းကင်ဘုံသားရဲ

“ဆိုလိုတာက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အားကောင်းတဲ့ အရာတွေရှိနေတာကြောင့် သူ့ရဲ့အချိန်စွမ်းအင်ကို သက်ရောက်မှုရှိနေတာပေါ့... ဒါဆို သူတို့က အားကောင်းတဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းနဲ့ တူတာလား” ကောင်းဖန်က တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရသည်။

“သံလိုက်စက်ကွင်း.. အဲဒါကဘာလဲ” ပင်လယ်ဝတုတ်သည် သံလိုက်စက်ကွင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော်လည်း ကောင်းဖန် ပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ “မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်နိုင်တယ်”

ကောင်းဖန်သည် ထိုအရာက အမှန်တကယ်ဟုတ်မဟုတ်ကို နက်နက်နဲနဲတွေးတောနေသည်။ အချိန်အမျိုးအစား သားရဲက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး အားကြီးသူကို ကြောက်တတ်တာလား... သူ့ထက် အားနည်းသူတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ရက်စက်သူတစ်ယောက်လို ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ထက်သန်တဲ့ သတ္တဝါနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်တော့ အားနည်းသွားသည်။

ယုချောင်ရှန်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မြို့တော်၏ ကျုံးပေါ်ရှိ သူ့မြင်ကွင်းများကို ပုံဖော်ကြည့်မိသည်။ အင်အားကြီးတဲ့ ပြိုင်ဘက်က သူ့ကိုယ်သူ မပြချင်ဘူးဆိုရင် သူလည်းအမှောင်ထဲကနေ ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ လောလောဆယ်တွင် ၎င်းတို့သည် တို့ဝမ်ဂိုဏ်းမှ ကျန်ရစ်သူများဖြစ်နိုက်လား.. တို့ဝမ်ဂိုဏ်း၏ ရတနာများကို မျက်စိကျနေသော သန်မာသည့်ပြိုင်ဘက်များဖြစ်နိုင်လား.. မိတ်ဆွေများ သို့မဟုတ် ရန်သူများဖြစ်နိုင်လား ဆိုတာကို သူ မပြောနိုင်ပေ။

အခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်လျှင်တော့ ၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိတောင်တန်းများ သို့မဟုတ် သစ်တောများအတွင်း၌ ရှိနေနိုင်ဖွယ်မရှိပေ။ သူတို့က ကျောက်ဆောင်မြို့ထဲမှာ ရှိနေဖို့က ပိုဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယုချောင်ရှန်းသည် စွမ်းအင်များစွာ ပြန်လည်ရရှိလာကာ “အချိန်ဆုံးချက်” စွမ်းအင်ကို ခေါင်းထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေသည်။ ထိုအခါ အချိန်သည် ကျောက်ဆောင်မြို့တစ်ခုလုံးကို အေးခဲ သွားစေသည်။

ယုချောင်ရှင်းသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတိုးလိုက်သည်။ ဒီစွမ်းရည်ကို မသိတဲ့သူတွေကတော့ ဒါက နေရာလွတ်အမျိုးအစားတစ်ခုလို့ ထင်ကြလိမ့်မည်။

လူတွေ မြို့ထဲမှာ ရှိနေကြတယ်ဆိုတာသေချာပါတယ်… ဒါပေမယ့် သူတို့ ဘာမှ မလှုပ်မယှက်ဘဲ နေတာက အကောင်းဆုံးပင်။ နောက်ပြီး အဲဒီမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရနေတဲ့ နောက်လိုက်လည်းရှိသည်။ ယုချောင်ရှန်းသည် ခေါင်းပြတ်နေသော သွေးပင်လယ်နဂါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဆက်တည်းထားလိုက်ကာ သတိထားကြည့်လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာ ဦးခေါင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည်ချိတ်ဆက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

တည်းခိုခန်း၏ ပထမထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေရင်း ကောင်းဖန်သည် ခေါင်းကိုမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မဟာကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံသားရဲကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည်အအေးဒဏ်ကို မကြောက်ဘဲ အမြင့်မှ ပျံသန်းနေသည်။

ကောင်းဖန်ကတော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ပန်းကန်ထဲကို အစားအသောက်တွေ ထပ်ထည့်ကာ စားသောက်ရင်း ပျော်ပါးနေလိုက်သည်။

[သားရဲ အမည်] - မဟာကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံသားရဲ

[သားရဲ အဆင့်] - အဆင့် ၉၇ (နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း)

[သားရဲ စွမ်းရည်ဆင့်] - ဒဏ္ဍာရီ/ဒဏ္ဍာရီ

[သားရဲ အမျိုးအစား] - အချိန်

[သားရဲ နယ်နိမိတ်] - အချိန်ရပ်တန့်ခြင်းနယ်ပယ်

[ကိုးကွယ်မှု အပိုင်း] - ခြေလက် နှင့် ခန္ဓာကိုယ်

[သားရဲ စွမ်းအင်] - အချိန်၏ကိုယ်ထည်အဆင့် ၁၀၊ သဘာဝနတ်ဘုရားစွမ်းအားအဆင့် ၈၊ ဒြပ်စင်အားလုံးကို ခုခံနိုင်မှုအဆင့် ၇၊ ဆွဲငင်အားကို ခြယ်လှယ်မှုအဆင့် ၈

[ထူးခြားသော လက္ခဏာများ] - ကျောက်လက်ရုံး (၎င်းကို မပျက်စီးနိုင်သော စွမ်းအားနှင့် မှော်ညာလက်ကို ပေးသည့် ခိုင်ခံ့သော ညာလက်ရုံးဖြစ်သည်။)

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - ညာလက်စွမ်းအား အဆင့် + ၁

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၂ - ညာလက်ကို ဖောက်ခွဲနိုင်သော စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ထားသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၃ - ထိရောက်မှု- ထင်ရှားသော ညာလက်ရုံးသည် သေစေလောက်ပြီး ပြင်းထန်သော ခုခံအားရှိသည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ ညာလက်ရုံး၏အပြင်ပိုင်းခုခံစွမ်းအားသည် အလွန်တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။

ဆွဲငင်အားကို ခြယ်လှယ်ခြင်း (သဘာဝဆွဲငင်အားကို ခြယ်လှယ်နိုင်စေမည့်‌ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲမိသားစုမှ သီးသန့်ပိုင်ဆိုင်သည့် အထူးလက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။)

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - မဟာကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် ဆွဲငင်အားကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အရာဝတ္ထုတိုင်းတွင် ဆွဲငင်အားကို အသုံးချနိုင်သည်။

အကြံပြုချက်များ - မဟာကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဆွဲငင်အားကို ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤအခြေအနေတွင် လက်ရှိအဆင့်မှာ ၈ ဖြစ်သည်။

[သားရဲ ဖော်ပြချက်] - နေနှင့်လ၏ အနှစ်သာရများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စုပ်ယူပြီးနောက် အချိန်ကို ချေးယူနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည့် အထူးသတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ အချို့သောသူများ၏အမြင်တွင် ၎င်းတို့သည် ဤကမ္ဘာကြီး၏ အချိန်စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုသည့် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူများဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် သန်မာသောစွမ်းအားရှိပြီး အလွန်အသက်ရှည်ကြသည်။

[ဒဏ္ဍာရီဆန်အဆင့်သို့ တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်း] - ၁။ သွေးဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် (မဟာကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံသားရဲ) ၂။ အမှောင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် (ငရဲမီးကောင်းကင်ဘုံသားရဲ)

ဤသတ္တဝါသည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ ၎င်းသည် စွမ်းရည်ဆင့် အဆင့်အတန်းကောင်းမွန်ရုံသာမက နတ်ဘုရားပစ္စည်း တစ်ခုလည်း ရှိသည်။

သူ့မှာတော့ နောက်ထပ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးခြောက်ခုရှိသည့်အတွက် တစ်ယောက်တည်း နေရတာကတော့ ပို အဆင်ပြေသည်။ ကောင်းဖန်သည် သူတို့သရုပ်မှန် ပေါ်လွင်မနေစေရန် ကြံရွယ်ထားသည်။ ဤအတွေးကြောင့် ကောင်းဖန်သည် ပင်လယ်ဝတုတ်နှင့် သားရဲများရှိသော နေရာလွတ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ပုန်းနေလိုက်သည်။

ယုချောင်ရှန်းသည် အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် သူ့စွမ်းအင်ကို အသုံးချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွှံတောကို ဖြတ်သန်းရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည့် အတားအဆီးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ပြိုင်ဘက်က ထွက်သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် သားရဲကို ထိန်းထားသလားဆိုတာ မသေချာပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံမရတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ညဘက်တွင်တော့ မြို့တော်၏ ပင်မအိမ်တော်ကြီးရှိ လျှို့ဝှက်လမ်းကြားမှ လွတ်မြောက်လာသူအချို့ကို မြို့အပြင်ဘက်ရှိ စစ်တန်းလျားများတွင် အရှင်ဖမ်းဆီးလိုက်ကြသည်။ နောက်နှစ်ရက်အကြာတွင် ကျောက်ဆောင်မြို့အပြင်ဘက်တွင် တပ်စွဲထားသောတပ်များ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ မြို့တော်၏ အဓိကအိမ်တော်ကြီး၏ အပျက်အစီးများကို လူများစွာက လျှို့ဝှက်စွာ ဖြစ်စေ ထင်ထင်ပေါ်ပေါ်ဖြစ်စေ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေနေကြသည်။

ညဘက်တွင်တော့ ကျောက်ဆောင်မြို့၏ လေထုသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်။ လမ်းတွေပေါ်မှာ လမ်းသွားလမ်းလာတွေ အပြေးအလွှား သွားနေကြသည်။ ယခင်စစ်ပွဲ၏ခြေရာလက်ရာများကြောင့် မြို့တော်သည် အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပြိုကျနေသော အိမ်များနှင့် ဂူအတွင်း လမ်းများ သည် ကာလအတန်ကြာ တည်ရှိနေသည့် သတိပေးချက်များ ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုသည် ကျောက်ဆောင်မြို့၏ အသံအသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

လမ်းများ နှင့် လမ်းကြားများ တွင် ဝမ်းနည်းစရာ‌ကောင်းအောင် စစ်တပ်များနှင့် ပြည့်နေသည်။ အချို့ကလည်း ခေါင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင် ပဝါများကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အလံဖြူမြင့်မြင့်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခေါင်းတလားနှင့် ဆင်တူသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ အရှေ့ဘက်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ငိုကြွေးသံများ ညကောင်းကင်ယံ၌ စူးရှစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေချိန်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသူ တစ်ဦးသည် ပုလွေမှုတ်ပေးနေသည်။

လေထဲတွင် ရောင်စုံစက္ကူအဝိုင်းလေးများသည် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်တွင် လွင့်ပျံနေသည်။ ဒါက မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာဖြစ်ပေမဲ့ ကမ္ဘာမြေနှင့် အခြားဘုံများလို တူညီမှုများတော့ ရှိသည်။

ကောင်းဖန်သည် ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး အရာအားလုံးကို ကြည့်နေသည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ လေက နည်းနည်းအေးနေသလို ခံစားရသည်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဇွန်လပဲရှိသေးတာမို့ ညတွေမှာ ဒီလောက် အေးမနေသင့်ပေ။

ကောင်းဖန်သည် လမ်းပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူများကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အနက်ရောင်ဆံပင်၊ မျက်လုံးအညိုရောင်နဲ့ အသားဝါပြီး ပါးလွှာတဲ့ မျက်နှာတွေရှိကြသည်။

အစာရေစာခေါင်းပါးမှုဒဏ်ကို ခံစားနေကြရသော်လည်း အသွင်ပြောင်းမျိုးနွယ်များသည် အဝါရောင်အသားအရေ မရှိပေ။ သူတို့က သေလွန်သူများကဲ့သို့ စိမ်းညိုရောင်ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်း များသည် လျှိုမြောင်များကဲ့သို့ ထပ်နေကာ ၎င်းတို့ကို ဖုတ်ကောင်အိုများနှင့် ဆင်တူစေသည်။

“မြေအောက်ကမ္ဘာအတွက် ယဇ်ပူဇော်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါ” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစတင်နေပြီ”

“စတော့”

ကောင်းဖန်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ အလျင်စလိုတော့ မထွက်လိုက်ပေ။ ဒီနေရာမှာ လူသားများ ဘာလို့ရှိနေနိုင်သလဲ... ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြတာလား.. မဟုတ်သေးဘူး။ ၎င်းတို့ကို ဖော်ထုတ်မည်ဆိုပါက စကားများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျောက်ဆောင်မြို့တွင် မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမှ မရရှိသေးသော်လည်း ကြည့်ရတာ ဒီလူတွေက ကမ္ဘာသားများ တည်ရှိနေခြင်းကို အံ့သြကြပုံမ‌ပေါ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့သည် ကျင့်သားရနေကြပုံပေါ်သည်။

ခေါင်းလောင်းသံမြည်လာသောအခါ ဝမ်းနည်းခြင်းအထိမ်းအမှတ်စီတန်းခြင်းသည် လမ်းဆုံလမ်းခွများတွင် စုဝေးလိုက်ကြသည်။

ခေါင်းတလားများကို လမ်းပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။ မိသားစုတစ်ခုစီသည် လမ်းဆုံအလယ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော သက်ရှိလူသားနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးကို ယဇ်ပူဇော်မှုအဖြစ် ပူဇော်ထားကြသည်။ ကောင်းဖန်သည် ထိုလုပ်ဆောင်မှုများကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဒင်...ဒင်... ခေါင်းလောင်းသံ ထပ်မြည်လာသည်။

ခေါင်းတလားသည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ လမ်းဆုံလမ်းခွများထက်တွင် မြူခိုးများကဲ့သို့ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် နေရာလွတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ကောင်းဖန် အနံ့ခံလိုက်သောအခါ ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော အနံ့အသက်ကို ရလိုက်သည်။ အနံ့က ရင်းနှီးနေသည်။ အရင်က ဘယ်မှာ အနံ့ရဖူးတာလဲ... ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် ကောင်းဖန်သည် ပြတင်းပေါက်၏အစွန်းကို သူ့လက်ချောင်းများကို ခေါက်နေရင်း ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။

ဒါက မဟာယာနမြေအောက်ကမ္ဘာဆယ်ပါးရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ..

ပုပ်ပွနေသော လူသေအလောင်းနှင့်တူသည့် ဧရာမလက်ကြီးသည် မှောင်မိုက်နေသော မြူခိုးများထဲမှ ထွက်လာပြီး လမ်းဆုံကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ဧရာမလက်က ဘာကိုမှ မဆုပ်ကိုင်နိုင်လိုက်ပေမဲ့ လမ်းဆုံလမ်းခွမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ လူတွေကတော့ ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး သူတို့ရောက်နေတဲ့နေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၈၃ သေမင်းနိုင်ငံ ဟေးဒီစ်

အဖြူရောင်လက်ကြီးသည် လေကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးက မြေပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်သောအခါ မြေကြီးက အက်ကွဲပြီး ကွဲထွက်သွားပြီး ကျောက်တုံးတွေက ကွဲထွက်သွားသည်။ လက်ငါးချောင်းကလည်း အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

ကွဲအက်သံနှင့်အတူ လက်နောက်ဘက်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပိတုန်းရောင်မျက်လုံးတစ်လုံးက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ငါတို့စားစရာတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ..

လူတိုင်း၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ယဇ်ကောင်က ဘယ်မှာလဲ”

“အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး.. ယဇ်ကောင်ပျောက်သွားပြီ”

“ကျေးဇူးတော်ကြီးမား၍ ခွင့်လွှတ်ပါလို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်” အနက်ရောင် မြူခိုး၏ နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်အား ခွင့်လွှတ်ရန် လူတိုင်းက ဆုတောင်းနေကြသည်။

အဖြူရောင်လက်ကြီးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဂရုမစိုက်စွာ သုတ်လိုက်သည်။ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားပြီး မညီမညာသော မြေပြင်ကို စုတ်တံတစ်ခုဖြင့် ချောမွတ်သွားစေသလို ဖြစ်သွားသည်။ ယခုအခါ ချောမွေ့သော ကြမ်းပြင်တွင် အက်ကြောင်းများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူသည် လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ဘေးနားရှိ လူအုပ်ကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

နားရွက်ပေါ်တွင် အပြာရောင်အမှတ်ရှိသည့် လူငယ်လေးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေသည်။ သူသည် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် တိုင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ဆင်းလာသည်ကို သူမြင်လိုက်ပြီးနောက် ဒေါသသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။ “အဖေ့ကို မခေါ်သွားနဲ့”

“ချို့ချုံ”

စီတန်းလှည့်နေသည့်နေရာမှ အလွန်ကြီးမားပြီး ဆံပင်ရှည်ရှိသည့် ဦးချိုကောက်နှင့် အနက်ရောင် နွားထီးကြီးသည် ၎င်းနှာခေါင်းမှ မီးခိုးဖြူနှစ်မျှင် ထွက်လာသည်။ ဤမြူခိုးသည် အလင်းမပေါက်သောဓားအဖြင့် ခဲသွားပြီး လက်နှစ်ချောင်းကိုဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းများက ကောက်ကိုင်ထားသော လူသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

လက်နှစ်ချောင်း ပြတ်သွားသဖြင့် ဧရာမလက်ကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ လေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းရင်း ကျန်လက်သုံးချောင်းက နံရံကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

“ဖန်ယွမ် မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ” မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲသည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ “မင်းဘာပြစ်မှုကျူးလွန်လိုက်လဲ သိလား”

ဖန်ယွမ်လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ ကောင်လေးက သူ့ကိုယ်သူ မြေပြင်ပေါ်ကနေ ထဖို့ကို ကြိုးစားလိုက်ပေမဲ့ သူ့ခြေထောက်တွေက အကြာကြီး ဒူးထောက်ထားတာကြောင့် ထုံကျင်နေသည်။ “ဒီအမှိုက်ကောင်ကို ကြောက်နေတာလား” ဖန်ယွမ်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “မင်းကို ဒူးထောက်နေတာ ကြာနေပြီဖြစ်လို့ အရာအားလုံးက မင်းအထက်မှာ ရှိနေတယ် လို့မင်းကထင်နေတာလား... ဘယ်လောက်တောင် သနားစရာကောင်းလိုက်လဲ”

ကောင်းဖန်က လက်မ မထောင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဒီကောင်လေးက သတ္တိရှိတယ်.... ကောင်းဖန်၏နောက်ရှိ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့သည် အုပ်စုဖွဲ့ရပ်ကာ ကောင်းဖန်ကို အနောက်မှ တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေလေသည်။ သူသည် သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသော ကံကြမ္မာကိုတော့ သူတို့ မသိနိုင်ပေ။

ကောင်းဖန်က ဒီလူတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းတို့က ဘယ်ကလာတာလဲ” ဟုမေးလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်ထံမှ ထိုမေးခွန်းကို မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ယောက်က “ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်း.. ကျွန်တော်တို့က ဟော့ထန်မျိုးနွယ်စုကပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဘာတွေပြောနေတာလဲ” သူတို့ဘေးနားကလူက သူ့လက်ကိုဆွဲကာ စိုးရိမ်စိတ်တွေအပြည့်နဲ့ပြောလိုက်သည်။ ဒါက သူတို့ကို လှည့်စားပြီး သူတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေကာ အားလုံးကို တစ်ချက်တည်း ဖမ်းဖို့ အစီအစဥ်တစ်ခုလားဆိုတာ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရင်ကလည်း မဖြစ်ဖူးတာမဟုတ်ပေ။

ဟော့ထန် မျိုးနွယ်စု... ကောင်းဖန်သည်အတွေးထဲတွင် နစ်မြောသွားသည်။ ဟော့ထန်သည် ရှေးမျိုးနွယ်စုများ စာရင်းတွင် မရှိကြောင်း သူသေချာသိသည်။ သူသာ မလိမ်ရင်တော့ ဟော့ထန်မျိုးနွယ်စုက လူတွေက သူတို့ဘက်က မဟုတ်နိုင်ပေ။ သူတို့ကလည်း နဝမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ ဇာတိ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများနှင့် ကမ္ဘာမြေကြယ်တို့နှင့် တူညီသော ဘိုးဘေးများရှိကြသည်။

ဒီလူတွေရဲ့ အခြေအနေတွေကို ကြည့်ရင် သူတို့ရဲ့ အခြေအနေက မကောင်းဘူးလို့ ထင်ရသည်။ သူတို့ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ပိုင်ခွင့်တောင်မှ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မရှိကြပေ။ ဒီလို တင်းကြပ်တဲ့ ကမ္ဘာမှာ စွမ်းအားမရှိဘဲ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ လမ်းပေါ်ထွက်လို့တောင် မရပေ။

တစ်ဖက်တွင်တော့ ဖန်ယွမ်၏ သာရဲဖြစ်သော ချို့ချုံသည် အဖြူရောင်လက်ကို အဆက်မပြတ်ရိုက်နေသည်။ လက်သည် ကြောက်စရာကောင်းပုံ ပေါက်သော်လည်း ချို့ချုံ၏တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပြန်ကျသွားသည်။ ခဏကြာတော့ လက်က သူ့အလိုလို ဆုတ်သွားသည်။

“ဝါး…” ကလေးငယ်၏ ငိုသံသည် တိမ်မည်းနောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရိယာသည် မြူခိုးများကြားမှ အလင်းရောင်များရုတ်တရက် တိုးဝင်လာသည်။ ဟေးဒီးစ်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းပဌနာပြုလျက် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

မျိုးနွယ်အကြီးအကဲသည် ဟေးဒီးစ်ကိုမြင်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ယုံကြည်မှုရှိလာကာ ဖန်ယွမ်းအား ကျယ်လောင်စွာအော်လိုက်သည်။ “ဖန်ယွမ်း... မင်းက ငါတို့ကို စိတ်ပျက်စေတယ်... ဒီနေ့ထွက်လာတဲ့သူက ဟေးဒီးစ်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သားတော်ဖြစ်ပြီး မဟာဟေးဒီးစ် ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ခဲ့ဘူး.. အခု မင်း သူ့ကို အပြစ်ပြုမိသွားပြီ... သူ့ခွင့်လွှတ်မှုအတွက် မင်းဘယ်လို တောင်းပန်မလဲ... မင်းက တခြားလူတွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့တယ်”

အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင်တံခါးကြီးသည် မြူခိုးများအတွင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။ တံခါးဝတွင် ကြီးမားသော မျက်လုံးနှစ်လုံးရှိသည်။ သူသည် ဒေါသ၊ ရန်လိုမှုများနှင့် နီရဲနေပြီး အောက်သို့ လှိမ့်ဆင်းလာသည်။ “ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားကို မင်း ဘယ်လိုတောင် နာကျင်အောင် လုပ်ရဲတာလဲ.. မင်းအသက်နဲ့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်”

ထို့နောက် ကြီးမားသော တံခါးပွင့်လာသည်။ ကတ္တရာရောင် အဟမှ အနက်ရောင် မြူခိုးများ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အနက်ရောင်လေသည် ကျယ်လောင်လာသည်။ ကျောက်ဆောင်မြို့ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ငရဲနှင့်တူလာသည်။

တံခါးဝမှ လက်ကြီးတစ်ချောင်း ထွက်လာသည်။ လက်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး အနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်များ၊ နတ်ဆိုးများ၊ တစ္ဆေစစ်သည်များနှင့် ငရဲတရားသူကြီးများကို ၀တ်ရုံပေါ်တွင် ချယ်လှယ်ထားသည်။ လက်ချောင်းများသည် အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး လက်သည်းများမှာလည်း မှင်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည်။

ကောင်းဖန် အံ့ဩသွားသည်။ ဤဟေးဒီးစ်၏ ရောင်ဝါသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အားနည်းနေသနည်း။ ၎င်းသည် သူတော်စင်အဆင့် တစ္ဆေဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူထင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ အငွေ့အသက်က သူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိသေးသည်။ သို့သော် မြို့တွင်းရှိ အခြားလူများကို ကြည့်သောအခါတွင်တော့ သူတော်စင်အဆင့်တောင်မဟုတ်ဘဲ ပိုအားနည်းသော ရောင်ဝါများရှိနေကြသည်။ ဘယ်လောက်တောင် အူကြောင်ကြောင်နိုင်လိုက်သလဲ..

တံခါးဝမှာ ကပ်နေသော လက်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားပြီး အရင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ပြိုင်ဘက်များမရှိသည်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဘုံတစ်ခုသည် ၎င်း၏လက်ဖဝါးမှ ဖြန့်ထွက်ကာ လမ်းဆုံလမ်းခွတစ်ဝိုက်ရှိ ဧရိယာကို သက်ရှိငရဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ အိမ်တွေ အိုးတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး ကျက်တီးမြေ ကွင်းပြင်များသာ ကျန်တော့သည်။ အချို့သော အရိုးကိုင်းသစ်ပင်များသာ ဤနေရာတွင် ကြီးထွားလာသည်။

“ငါက ကျောက်ဆောင်မြို့ရဲ့ ဟေးဒီးစ်ပဲ.. နတ်ဘုရားရဲ့ သံတမန်ကို မင်း ဘယ်လိုတောင် စော်ကားရဲတာလဲ..မင်း—” အသံသည် ရုတ်ခြည်းရပ်တန့်သွားပြီး ဘုံတစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွားသည်။ အနက်ရောင် တံခါးနောက်ကွယ်မှ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ကိုလွှတ်ပေးပါ...” အသံက အရမ်းရင်းနှီးနေသည်။ ဒါက ဟေးဒီးစ်၏အသံဖြစ်သည်။ အားလုံးက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပဲ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ ခဏကြာတော့ ဧရာမတံခါးကြီး ကွဲထွက်သွားသည်။ လေထုထဲတွင် ချိုးငှက်တစ်ကောင် လွင့်ပျံသွားပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော တံခါးသာ ကျန်ခဲ့သည်။

ကောင်းဖန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ လှည့်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်သွားလိုက်သည်။ “သွားကြစို့... ငါတို့ မြို့ပြင်ထွက်မယ်”

ပိုင်ဟိုင်ရှန်းသည် အဝတ်အစားအသစ်များ၊ ခေါင်းဖုံးများနှင့် ဝါးဦးထုပ်များကို ဝေငှရန် ယူဆောင်လာသည်။ ကောင်းဖန်က “မင်းတို့ မြို့ကနေထွက်သွားချင်ရင် ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် လူတစ်စုသည် ကျောက်ဆောင်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် အေးမြသောလေ တိုက်ခတ်နေသော တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ အဝေးက မှောင်မိုက်နေသော တောင်တန်းများကို ကြည့်နေကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများက နီရဲသွားပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်း‌ဆောင်’

သူတို့အားလုံး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ စိတ်ရင်းမှန်သည်ဖြစ်စေ မမှန်သည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ ဒီအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ပြသနေသည်။

“ဘာလုပ်ဖို့စီစဉ်ထားလဲ.. မင်းတို့မှာ အခုသားရဲမရှိဘူး.. မင်းတို့ရဲ့ အထောက်အထားက ပြဿနာရှိတယ်... မြို့ထဲကလူတွေ မင်းတို့နောက်ကို လိုက်မလာရင်တောင် မင်းတို့ ဒီတောထဲက ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ကောင်းဖန်က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။ ဒါက ကြမ်းတမ်းပေမယ့် အမှန်တရားပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့က ကောင်းဖန်ကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က မထက်မြက်ပေမဲ့ မတုံးကြပေ။ ကောင်းဖန်က ဒီလိုပြောရင် သူ့မှာ အဖြေရှိလိမ့်မည်။

“ငါ့ကို မင်းတို့ရဲ့မျိုးနွယ်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်ပါ” ကောင်းဖန်က ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်”

လူအုပ်က လန့်သွားသည်။ “ငါမင်းတို့ကိုသတ်ချင်ရင် စောစောကတင် လုပ်လိုက်ပြီးပြီ... မင်းတို့ရဲ့မျိုးနွယ်စုအပေါ်မှာ ဆိုးရွားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး”

“သူ့ကို ခေါ်သွားရအောင်” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

တခြားသူတွေက စကားပြောလိုက်တဲ့လူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဆံပင်ဖြူနဲ့ အသားမည်းတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူက အသက်ကြီးပေမယ့် စိတ်ဓာတ်ကောင်းပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ပုံပေါက်သည်။ လူတိုင်းက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၈၄ ဝန်းရံခြင်း

သစ်ရွက်ခြောက်များပေါ်မှ နင်းလျှောက်လာသော ခြေသံများကို အဝေးမှ ကြားနေရသည်။ အရပ်ရှည်သော အရိုးစုတစ်ခုသည် ရှည်လျားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မှင်စိမ်းရောင် ၀တ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်များသည် ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်များ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လျက်ရှိသည်။

“သခင့်ကို ဘယ်တော့မှ ကျရှုံးစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဒန်ဘီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်ပြီး ညာလက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

“မင်း ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့ပါတယ်” ကောင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကောင်းဖန်သည် ထို သူတော်စင်အဆင့်တစ္ဆေ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ဆက်မမေးတော့ပေ။

ထိုသားရဲ၏ ပြင်းထန်သော တင်းမာမှုများကြောင့် လူများ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် အကာအကွယ်မဲ့နေပြီး သားရဲလည်းမရှိကြပေ။

ကောင်းဖန်က သူ့လမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အကြီးအကဲက ဦးညွှတ်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ ကောင်းဖန်က သူ့ကို ထူပေးလိုက်ပြီး “အဲဒီလိုလုပ်ဖို့မလိုပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ငါတို့ ယုံကြည်ပြီး ငါတို့ကို ရန်လိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာ သိပါတယ်.. ငါတို့ လီမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ရန်သူတွေကို အမြဲအမှတ်ရနေပါတယ်.. ငါတို့က မင်းရဲ့ ကြင်နာမှုကို လုံလောက်အောင် ပြန်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်” အကြီးအကဲသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ချိုးနှိမ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ကောင်းကင်ဘုံဧရိယာတစ်ခုလုံး၏ မြေပုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဒါက အကြမ်းဖျင်း ပုံကြမ်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ မြေပုံအများစုတွင် မြောက်ပိုင်းမြေများ၊ တောင်ပိုင်းသဲကန္တာရ၊ အပျက်အစီးများစသည့် ကြမ်းတမ်းသောဒေသများကိုသာ မှတ်သားထားသည်။

မှတ်သားထိုက်သည်မှာ မင်ယုတိုင်းပြည်သည် မြေပုံပေါ်တွင် နယ်မြေငါးပုံတစ်ပုံကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး၊ အိမ်နီးချင်း ညှိုးနွမ်းနေသော နိုင်ငံသည် နယ်မြေ၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံကို သိမ်းယူထားသည်။ ဤမြေပုံပေါ်တွင်မင်ယုနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံပြင်ပသို့ ခရီးမထွက်ဖူးသူများ သို့မဟုတ် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများသို့သာ ခရီးထွက်ဖူးသူများအတွက် ဤမြေပုံသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲသည် တိမ်ရောင်တောက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မြေပုံကို အနည်းငယ် လေ့လာပြီးနောက် လက်ညှိုးဖြင့် ဦးတည်ရာသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ “ဒီနားမှာ...”

ညဘက်တွင် ကောင်းဖန်တို့ အဖွဲ့အိပ်စက်ကြသည်။ တောအုပ်၏ မြေပြင်သည် သန့်ရှင်းနေသည်။ သစ်ရွက်ခြောက်များနှင့် အကိုင်းအခက်များကို တစ်ဖက်သို့ ခုတ်လှဲလိုက်ကြပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေကြသည့် လူများသည် စုဝေးကာ ထိုင်နေကြသည်။ တခါတရံတော့ စကားပင်မပြောဘဲ လက်ညိုးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် စာရေးကြသည်။ သစ်ကိုင်းပေါ်ရှိ မမြင်နိုင်သော နဂါးပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့ရေးထားသော စာလုံးတိုင်းကို ဖတ်ကာ မြင်ကွင်းများကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေသည်။

…

“သခင်.. အဲဒါ သူတို့စကားဝိုင်းရဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ခုလုံးပဲ” နဂါးပုရွက်ဆိတ်သည် ဘေးနားတွင် ဝပ်နေကာ ၎င်း၏အသံသည် ကောင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ကောင်းဖန်သည် သူ့နောက်မှ ပင်စည်ကို မှီ၍ မှင်သက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အဝေးကို ကြည့်နေသည်။ အမှန်မှာ နဂါးပုရွက်ဆိတ် ပြောသမျှကို ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုလူများ၏ အရေးအသားများသည် အသွင်ပြောင်းမျိုးနွယ်စုများ၏အက္ခရာမှ စာလုံများနှင့် ရောနှောထားသော နတ်ဝင်သည်အရိုး အက္ခရာနှင့် ဆင်တူသည်။ ကောင်းဖန်သည် နတ်ဝင်သည်အရိုး အက္ခရာအချို့ကို သိရှိပြီး အသွင်ပြောင်းမျိုးနွယ်စု၏ဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သောကြောင့် မှန်းဆချက်အနည်းငယ်ဖြင့် သူတို့ဆွေးနွေးနေသည်ကို သူနားလည်သည်။

နောက်ပိုင်း ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မျိုးနွယ်စုလူများသည် နေ့ဘက်တွင် ကောင်းဖန်နောက်လိုက်၍ ညဘက်တွင် အနားယူကြသည်။ ကောင်းဖန်၏သားရဲများသည်အိပ်ရန် မလိုအပ်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတော့ အနားယူရန် လိုအပ်သည်။

နဂါးပုရွက်ဆိတ်းရွတ်ပြသည့် ထိုနေ့ညက သူတို့ပြောခဲ့သောစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကောင်းဖန်သည် အချက်အလက်ကို အကျဉ်းချုပ်လိုက်သည်။ နဝမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံတွင် အသွင်ပြောင်းလူများသာ ကျန်ရှိတော့သည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သူ့လူမျိုးကိုတော့ တွေ့ဖို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူတို့ကိုတော့ အနက်ရောင်ဆံပင်၊ အနီရောင်သွေးနှင့်တူညီသော မျိုးနွယ်စုများဟုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတ်မှတ်ထားသည်။ ဒီအကြောင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကောင်းဖန်က သူတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကယ်တင်မှာတောင် မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့၏စကားများအရ ကောင်းဖန်သည် တောင်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့ မျိုးနွယ်စုများရှိနေသေးကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ဤမျိုးနွယ်စုများ မည်မျှအားကောင်းသည်ကို သူမသိသော်လည်း ကောင်းဖန် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အရာများအရ အသွင်ပြောင်းမျိုးနွယ်စုမှလူများသည် ၎င်းတို့ကို ပြင်ပအန္တရာယ်များဖြင့် မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဤလူမျိုးတို့သည် သန်မာပုံမရပေ။ သူတို့၏ အားသာချက်မှာ တည်နေရာသာဖြစ်သည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူတို့က ဒီလိုဖိနှိပ်ခံရမှာမဟုတ်ပေ။

ကောင်းဖန်တွေးတောနေစဉ်တွင် ပြင်းထန်သောလေသံများက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းဖန်ကို ရှေ့နှင့်နောက်မှ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“သူတို့က သွေးနီကျွန်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ်”

“ကျောက်ဆောင်မြို့မှာရှိတဲ့ သွေးနီကျွန်တွေကိုတောင် ကယ်တင်ခဲ့ကြတယ်.. ဒီလူတွေကလည်း သွေးနီကျွန်တွေဖြစ်နိုင်တယ်”

ကောင်းဖန်သည် သူ့ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အရိပ်တစ်ခုက မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်ကျလာသည်။ သူက လက်တစ်ဖက် ပျောက်နေပြီး ပါးပြင်နှင့် အ၀တ်အစားများ သွေးစွန်းနေသည်။ ဤလူကိုမြင်သောအခါ ကောင်းဖန်၏နှလုံး ခုန်သွားသည်။

ပိတိသည် အဖွဲ့၀င် ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြယ်ကြွေမြို့တော်တွင် အဖွဲ့မှ ထွက်ခွာခဲ့သူဖြစ်သည်။ သစ်ရွက်ခြောက်များသည် သူ့ပါးပြင်ပေါ်မှ သွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။ ရှက်ခြင်း၊ အပြစ်ရှိခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း၊ ဖြေရှင်းခြင်း—ခံစားချက်အလွှာများက သူ့မျက်လုံးများတွင် ပြည့်လျှံနေသည်။

သူသည် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ အသံကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ “သူတို့ကို ငါမှတ်မိတယ်… သူတို့က ငါ့မျိုးနွယ်စုထဲကပဲ... ငါမင်းတို့ကို အကုန်ပြောပြပြီးပြီ... မင်းတို့ ငါ့အသက်ကို လွှတ်ပေးဖို့ သဘောတူထားတယ်နော်..

“မင်းရဲ့ ယုတ်ညံ့တဲ့ သွေးနီတွေဆီက မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ... တောင်ပိုင်းကျက်တီးမြေကန္တာရမှာ ရှိရမယ့်အစား မင်းက ငါတို့ရဲ မင်ယု နိုင်ငံကိုပဲ ဒုက္ခရောက်အောင် လာခဲ့ကြတယ်”

ကောင်းဖန်နှင့် အဖွဲ့ကို အခြားသူ ၃ ယောက်က တြိဂံပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ပြေးဖို့ကြိုးစားပေမယ့် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကနေ ရပ်တန့်ပြီး နောက်ကနေ တိုက်ခိုက်လာသည်။ စွမ်းအားထက်သော ရောင်ဝါသုံးခုလုံးသည် သူတော်စင်အဆင့်အထက်တွင်ရှိသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းရော..

ပြင်းထန်လွန်းသော ရောင်ဝါသည် ကောင်းဖန်မှလွဲ၍ လူတိုင်းကို ခေါင်းပေါ်၌ တောင်တက်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲလာသည်။

မကောင်းတော့ဘူး… ကောင်းဖန်က သူ့ရဲ့အထောက်အထားကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဖော်ထုတ်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်ပုံချဖို့က အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပေ။ အခု ဦးစားပေးကတော့ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ပင်။ ၎င်းတို့သည် မင်ယုနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ရှိနေကြသည်။ အချိန်အကြာကြီး တိုက်ပွဲဝင်နေပါက အဖွဲ့အစည်းများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုရစေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းဖန်သည် မင်ယုနိုင်ငံမှ နတ်ဘုရားအဆင့် သားရဲလေ့ကျင့်သူ ပေါ်ထားခြင်း ရှိ မရှိ သိချင်နေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း သားရဲလေ့ကျင့်သူ သုံးယောက်သည် သူ့ကို မခြိမ်းခြောက်သောကြောင့် သိပ်စိတ်မပူကြသော်လည်း ကောင်းဖန်သည် ယခင်က ဘုရားအဆင့်သားရဲကိုတော့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ ပင်လယ်ဝတုတ်၏အဆိုအရ ၎င်းသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။

လေထဲတွင် မြူခိုးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထူထပ်သော အဖြူရောင် မြူခိုးများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ မိုင် ၆၀၀ အချင်းဝက်အတွင်း အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

“မင်းဘယ်သွားနိုင်မယ်ထင်လဲ” ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် မြူခိုးများကြားမှ ဖြာထွက်နေသည်။

ထို့နောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ မြူခိုးတွေ ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုအခါ ကောင်းဖန်မှလွဲ၍ အားလုံး မရှိတော့ပေ။ ကောင်းဖန်ဘေးမှာ မျောနေတဲ့ ငွေရောင်ရေခူလေးအပြင် ဘယ်ဘက်တွင် ခေါင်းကြီးငါးတစ်ကောင်သာရှိသည်။

“အဲဒီလူတွေကို ဂျယ်လီငါးက နေရာလွတ်ထဲကို ခေါ်ဆောင်သွားတာ”

“သူထွက်ပြေးဖို့ကြိုးစားနေတာ”

လူသုံးယောက်က ကောင်းဖန်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဝေဟင်မှာ ကြည့်နေသည်။ ပိတိသည် ကောင်းဖန်နှင့် အနည်းငယ်ဝေးပြီး သူသည် လဲကျနေသည်။ အပြာရောင် လက်ဖဝါးကြီးကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ကော်ထဲသို့ ကြိတ်ချေပစ်လိုက်သည်။

ဘယ်ဘက်တွင် ခြင်္သေ့ဦးခေါင်းသမင်တစ်ကိုယ်လုံးနှင့်သားရဲရှိပြီး ၎င်း၏အရေပြားပေါ်တွင် အပြာရောင် အကြေးခွံများရှိသည်။ ခုနက ပြုတ်ကျခဲ့တဲ့ လက်ဖဝါးကြီးကတော့ သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက် ခြေဖဝါးနားမှာဖြစ်သည်။

ရေဒြပ်စင်၏ ထူထဲသော ရောင်ဝါသည် ၎င်း၏အရေပြားပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ရေအမျိုးအစား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ညာဘက်တွင် မျက်လုံးနီမှလွဲ၍ တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်ရှိနေသည့် အရိပ်အမျိုးအစား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းပင့်ကူ ရှိသည်။

ကောင်းဖန်သည် သူ့နောက်က သတ္တဝါက အန္တရာယ်အရှိဆုံးဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိပြီး တွယ်အပ်နှင့်ထိုးနေသလို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူမြင်ဖူးသည့် တင်အမျိုးအစား မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ညာဖက်လက်တွင် သတ္တုအမျိုးအစား နတ်ဘုရားလက်နက်လှံကိုကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကောင်းဖန်ကို ရန်ငြိုးထားကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။