အခန်း (၆၈၅-၆၈၈)

အခန်း ၆၈၅ ဒါကို အဆုံးသတ်ကြစို့

ကောင်းဖန်သည်ရုတ်တရက် လန့်နိုးသလို ဖြစ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အချက်ပြမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ခြင်းပဲ သူ့မှာ အတွေးတစ်ခုဝင်လာသည်။ ပေါင်းစည်းရမယ်... ကောင်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ချွန်ထက်သောလှံတစ်စင်းသည် ကောင်းဖန်အရိပ်ကျန်ရှိနေသည့်အရာများကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားသည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်၏ မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြီးနေသည့် ခွေးတစ်ကောင်လို ဒေါသအရိပ်အယောင် အရိပ်အမြွက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သွားတွေက ကိုက်ဟလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းဖန်က စစ်လီကို နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

လက်ကိုင်တစ်ခုသည် ပင်လယ်ဝတုတ်၏ဘက်ခြမ်းကို မိုးကြိုးပစ်သလို အက်ကွဲသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကြောင့် ပင်လယ်ဝတုတ်၏ မျက်နှာတစ်ဖက်ခြမ်းသည် ပွင့်ထွက်သွားပြီး အသားများ ပဲ့ထွက်သွားသည်။ ထိတွေ့ချိန်တွင် ၎င်း၏ ဆူးတောင်လည်း ပေါက်သွားသည်။

ကောင်းဖန်သည် သူ့သားရဲနှင့် ပေါင်းစည်းထားသောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း တူညီသောနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်သည် သူ၏ဘယ်ဘက်ပါးကို ထူထဲလေးလံသော ဘတ်တံဖြင့် ရိုက်ချိုးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏလောက်တော့ နာကျင်မှုကြောင့် သူထုံထိုင်းသွားပေမဲ့ ပင်လယ်ဝတုတ်ကတော့ တမျိုးတုံ့ပြန်သည်။

၎င်းသည် ကြာပွတ်၏တွန်းအားဖြင့် ရော်ဘာဘောလုံးကဲ့သို့ ပျံသန်းကာ အရိပ်အမျိုးအစား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းပင့်ကူ၏ ရှေ့သို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

အရိပ်ပင့်ကူသည် လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ခြေထောက်လေးချောင်းသည်လှံရှည်များကဲ့သို့ ပြောင်းသွားပြီး ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ့အောက်က နေရာလွတ်သည် အရိပ်နွံဖြစ်သွားသည်။ အနက်ရောင် ဆူးပင်များသည် အရိပ်မှ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ခြေထောက်လေးချောင်းသည် လှံကဲ့သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဘောလုံးကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ပင်လယ်ဝတုတ်သည် အရိပ်ကြောင့် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အပေါက်များသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ လေထဲမှ ရေဓာတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားသော်လည်း အဆင့်တူ သတ္တဝါထံမှ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် ကြုံခဲ့ရသဖြင့် ဆူးသီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို မတားနိုင်တော့ပေ။

ရေအမျိုးအစား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းသည် ၎င်းတို့ထံ မရောက်လာသော်လည်း ၎င်း၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ လျှပ်စီးကြောင်းအတိုင်း လှည့်ပတ်ပြီး သတ္တုထက် ပိုမိုမာကျောသော အလွန်ထက်သည့် ရေဓါးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရေအေးဒြပ်စင်၏ အပူချိန်သည် အလွန်နိမ့်နေပြီး ရန်သူကို တစ်ချက်ထိရုံဖြင့် ရေခဲတုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။ နောက်မှ လည်နေသော ရေဓါးသည် အေးခဲနေသော ရန်သူကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ဖို့ စွမ်းအားတွေ စုစည်းရင်း သူသည် ၎င်း၏အားနည်းချက်ကို ပြဖို့စောင့်နေသည်။ ဘောလုံးကဲ့သို့ အကန်ခံနေရတဲ့ ပင်လယ်ဝတုတ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး ရေစီးကြောင်းနှင့် လိုက်သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော အရိပ်ဆူးများကို ထိုးဖောက်ခွင့်ပြုထားပြီး အရိပ်နတ်ဘုရာားတစ်ပိုင်းပင့်ကူ၏ခြေထောက်များကို ရှောင်ရန်သာ လှုပ်ရှားနေသည်။

၎င်းကို ကြည့်ရတာ အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံရသည်။

မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲ၏ မျက်လုံးများသည် သတိထားရမည့် အရိပ်အမြွက်ပြနေပြီး ရဲဘော်များအား သတိပေးတော့ဖို့ လုပ်လိုက်သည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် အရိပ်နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအောက်သို့လှိမ့်သွားကာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အရိပ်ထက် ပိုနက်သော အနက်ရောင်သည် အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သဲများနှင့် ကျောက်တုံးများ လွင့်ပျံသွားကာ သစ်ပင်များကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းကြောင့် တွန့်လိမ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများသည် မည်းနက်နေသော ပါးစပ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ပင်လယ်၀တုတ်က ပေါ့သေးသေးမဟုတ်ပေ။

ရေအမျိုးအစား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းသည် ပင်လယ်ဝတုတ်၏အမြီးကြောင့် လွင့်ပျံသွားပြီး အရိုးတွေ ကွဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အဝေးက တောင်ပေါ်ကို ပြိုကျသွားသည်။ တောင်ထိပ်သည် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များသည် တောင်ပေါ်မှ တစ်ဝက်တစ်ပျက် လွင့်ပျံလာသည်။ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုသည် တောင်၏အလယ်မှ အထက်သို့ ပြန့်ကျဲသွားကာ အရာတစ်ခုလုံးကို တစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။

အရိပ်ပင့်ကူ၏ ရှု့ထောင့်မှကြည့်လျှင် ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် မကြီးထွားမီ သူသည် သာမာန် ငါးကြင်းခေါင်းကြီးသာဖြစ်သည်။ အခု‌တော့ ၎င်း၏ပါးစပ်သည် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။ အရိပ်ပင့်ကူသည် ၎င်း၏ဉာဏ်ရည်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ပင့်ကူသည် ပညတ်ချက်၏ ရောင်ဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီကောင့်မှာ မြင့်မြတ်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုရှိတယ်...

မြေကြီးပေါ်ရှိ မြေကြီးသည် အတုံးအခဲများမှ ကွဲသွားကာ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အရိပ်ပင့်ကူကိုတောင် ဖမ်းကိုက်လိုက်ပြီး မျိုချလိုက်သည်။

“သေစမ်း” သူတို့နောက်က မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲက သူ့ရဲ့ ညာလက်မောင်းမှ ရွှေဖြူခုံးကို မလွှတ်ခင် နှစ်စက္ကန့်လောက် ခွန်အားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်နှင့် ပင်လယ်ဝတုတ်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သေခြင်းတရား၏ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြင့်တက်လာပြီး ဟော်မုန်းများထုတ်လွှတ်ကာ ၎င်း၏စွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝအသက်ဝင်လာသည်။ သူ့နောက်ကျောကို လှည့်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ငါးမျက်လုံးများက တောက်ပသော ရွှေဖြူအလင်းရောင်ကို တစေ့တစောင်း ဖမ်းနိုင်လိုက်သည်။

မြန်မြန်... မြန်မြန်...လှည့်လိုက်... ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ရူးသွပ်သလို အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အရှိန်သည် စိတ်ကို မလိုက်နိုင်ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ရွှေဖြူလှံက ပင်လယ်ဝတုတ်ရဲ့ခေါင်းကနေ ပေ ၃၀ အကွာမှာ ရှိနေရာက ၎င်း၏ချွန်ထက်သော အမှတ်သည် လေထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အနက်ရောင်မျဉ်းပါးပါးလေး ထွက်လာသည်။ ပင်လယ်ဝတုတ်၏ သွေးစွန်းနေသော ဘယ်ဘက်ပါးကို လေဖြင့် ထိုးဖောက်ပြီး ၎င်း၏ပါးစပ်ထဲသို့ အပေါက်ငယ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။

ထိုအခါ ပျောက်ကင်းသွားသော ဒဏ်ရာက ပြန်ပွင့်လာပြီး သွေးများ ထွက်လုနီး ဖြစ်လာသည်။ ၎င်း၏အသားသည် ပန်းပွင့်နှင့်တူသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး နှေးကွေးသွားပြီး အရာအားလုံးသည် နှေးကွေးနေသည်။

နာကျင်မှုက ပင်လယ်ဝတုတ်ကို နှိုးဆွနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းနှင့် ဆန့်ကျင်၍ မရပ်တည်နိုင်တော့ပေ။ အခြားဖြစ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အဆုံးမဲ့ ပြန်ဝင်စားခြင်းဝင်္ကပါသာ ဖြစ်သည်။

ရွှေဖြူသည် ရွှေကို တိုက်မိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပင်လယ်ဝတုတ်ကို လွင့်သွားစေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အကျယ် ပေ ၃၃၀ ရှိသော ပင်လယ်ဝတုတ်ကြီးသည် အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။

ရွှေဖြူလှံသည် အဆုံးမဲ့ပြန်ဝင်စားခြင်းဝင်္ကပါသို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။ နတ်ဘုရားပစ္စည်းနှစ်ခု ထူးထူးခြားခြား ပေါင်းစပ်သွားသောကြောင့် ၎င်းသည် ရွှေဖြူလက်ကိုင်ရှိသည့် ရွေခေါင်းတူနှင့်တူနေသည်။

ဖုန်တွေထသွားသည်။ ပင်လယ်ဝတုတ်သည် မရေမတွက်နိုင်သောသစ်ပင်များနှင့် တောင်ကုန်းများကိုတိုက်မိပြီး ပြုတ်ကျသွားသည်။ မသေဘူးလား… မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် တစ်မီလီစက္ကန့်အတွင်း အံ့သြသွားသည်။ ဒီလုပ်ကြံမှုတစ်ခုကြောင့် မသေရင် နောက်တစ်ခုပေးလိုက်စို့...

“အချိန်ဆုံမှတ်” မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် အေးခဲနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အချိန်တွေ ခေတ္တရပ်သွားသည်။

သစ်ရွက်ခြောက်များသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံကာ မြေပြင်မှ ရွှံ့များ လွင့်ပျံလာသည်။ လေထုထဲမှလေ၊ ကောင်းကင်မှာ တိမ်တွေ၊ သစ်ပင်တွေ၊ မြေကြီးအက်ကွဲတာတွေ၊ ဆူညံနေတဲ့ မီးခိုးတွေနဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေ—ဒါတွေအားလုံးက ဒီအံ့ဖွယ်တန်ခိုးကြောင့် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဒါကိုမြင်ရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ပေမယ့် မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် ဒီစွမ်းအားကို သဘောကျသွားသည်။

သို့သော် အချိန်အကန့်အသတ်ရှိသည်။ မိနစ်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်း၊ ခေတ္တရပ်နားချိန်အတွင်း အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲခြင်းက ၎င်း၏စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားစေသောကြောင့် တိုက်ပွဲကို အချိန်တိုတိုအတွင်း အပြီးသတ်ရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် အတားအဆီးအားလုံးကို ဂရုတစိုက်ရှောင်ရှားရင်း ရွှေဖြူလှံထံသို့ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ပြေးဝင်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် လှံ၏အဆုံးကို အဆုံးမဲ့ ပြန်ဝင်စားခြင်း ဝင်္ကပါထဲသို့ ထိုးသွင်းထားသည်ကို ၎င်းမြင်လိုက်ရသည်။ မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာ အံ့သြစရာမရှိပေ။

ရွှေဖြူလှံကို ပုံမှန်မဟုတ်သော ရွှေကုဗတုံပစ္စည်းနှင့် ရောစပ်ထားပုံရသည်။ မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် နတ်ဘုရား ရတနာနှစ်ပါးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် ၎င်း၏ ခွန်အားသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ၎င်း၏အမူအရာလည်း ပြောင်းသွားသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားကုန်ဆုံးသည်မှာ မြန်လွန်းသဖြင့် ကြာရှည်စွာ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းမျှသာဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားပစ္စည်းကို ပညတ်ချက်များမြင့် ထိမိခြင်းမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးသွားနိုင်သည်။

ရှေးဟောင်းပစ္စည်းနှစ်ခုသည် ကွဲထွက်သွားသည်။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မင်ယုကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းများနှင့် အကြာကြီး ထိတွေ့ခဲ့ရတာကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။

သူသည် အဆုံးမဲ့ ပြန်ဝင်စားခြင်းဝင်္ကပါကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ချလိုက်ကာ ပင်လယ်ဝတုတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူသည် ဘယ်ဘက်ပါးပြင်က ဒဏ်ရာကို စိုက်ကြည့်ရင်း လက်ထဲမှာ လှံကို ကိုင်ထားသည်။

ပြီးတော့ အားနဲ့ထိုးလိုက်သည်။ အသားတွေ ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး သွေးတွေ ထွက်ချင်သလို ဖြစ်နေသည်။ ဒါပေမယ့် ခေတ္တရပ်နေတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ သွေးတွေကို ဘေးကို အတင်းတွန်းပို့နေရသည်။ ၎င်းသည်ဒဏ်ရာမှာ တွယ်ကပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အသားကိုဖောက်ပြီး သူသည် ခဏရပ်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းလက် နစ်မြုပ်သွားဖို့ ခက်နေသည်။ ဒါက သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံဖြစ်ရမယ်... မရေတွက်နိုင်သောနှစ်များအတွင်း ဦးခေါင်းခွံမည်မျှ ဖောက်ထားသည်ကို မသိတော့ပေမဲ့ ဒီဦးခေါင်းခွံ၏ မာကျောမှုကတော့ ထိပ်တန်းသုံးစာရင်းတွင် ရှိနေသည်။

ဒါကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြစို့...

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၈၆ ဒါပေမယ့် ငါက နတ်ဘုရားလေ

ဦးခေါင်းခွံကွဲအက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် ထိုအသံကို ရင်းနှီးသကဲ့သို့ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။ သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့သော ကွားစီနတ်ဘုရား မည်မျှရှိပြီလဲဆိုတာပင် မသိတော့ချေ။

နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင်လှံတံ ရှေ့တွင် ဦးခေါင်းခွံသည် တို့ဖူးတုံးတစ်တုံးလို နစ်ဝင်နေသည်။ အချိန်စွမ်းအင်သည် လောကတွင် ခွန်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် သူ့ရှေ့တွင် လှုပ်ရှားနေသော ကွားစီနတ်ဘုရားကို မြင်လိုက်ရသည်။ ငါစိတ်များထင်တာလား... ဘယ်သူက အချိန်စွမ်းအင်ကို ချိုးဖျက်ပြီး တွန်းလှန်နိုင်မှာလဲ..

သူသည် သူ့ညာလက်ကို ပိုပြီး ပြင်းထန်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ပလက်တီနမ် လှံတံသည် မာကျောလှသော တစ်စုံတစ်ခုကို တိုက်မိနေပုံရပြီး ဆက်သွားလို့မရတော့ပေ။

“မင်းအမေက မင်းကို သတိမပေးခဲ့ဘူးလား.. ရွှေရောင်သွားတွေနဲ့ ငါးထီးတစ်ကောင်ကို သတိထားဖို့ကိုလေ” ပင်လယ်ဝတုတ်၏ အသံနက်ကြီးက ရုတ်တရတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် ရုတ်တရတ် ကြောင်သွားသည်။ နေစမ်းပါဦး.. သူက ဘယ်လိုတောင် စကားပြောနိုင်ရတာလဲ.. သူသည် ရုတ်တရတ် နိုးထလာသူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီး ကြက်သီးများ တဖြန်းဖြန်း ထလာတော့သည်။

ဒီကောင်.. ဒီကောင်က အချိန်နယ်ပယ်ကိုတောင် ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်တာပဲ..

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသားရဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်တလက်လက်တောက်နေသော သွားကြီးများထွက်ပေါ်လာသည်။

“ငါ့ကို ဘယ်လိုတောင် တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ.. မင်းတော့သေပြီ.. ငါမင်းကို စားပစ်မယ်”

ထိုစဉ် အပြာရောင်ရေလုံးကြီးသည် ပင်လယ်ဝတုတ် စကားပြောနေတုန်း ပေါ်ထွက်လာကာ သူ့မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုရေလုံးကြီး၏ ထိပ်ပိုင်းသည် မချောမွတ်ပဲ မညီမညာ ဆူးများပုံစံဖြစ်သည်။ ထိုဆူးများသည် လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားနေပြီး ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေကာ အလွန်ပင်အဖျက်စွမ်းအင် ကြီးပုံပေါ်သည်။ သို့သော် ထိုရေများသည် ပင်လယ်ဝတုတ်၏ အကြေးခွံများနှင့် ထိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသွားကာ အဖျက်စွမ်းအင်က ၁၀ ပုံ ၁ ပုံလောက် လျော့ကျသွားသည်။ ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ရေလုံးထဲတွင် လွယ်ကူစွာပင် မျောပါနေသည်။

မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် အချိန်စွမ်းအင်ကို ဆက်ပြီး အသုံးပြုချင်နေသည်။ သို့သော် သူအသုံးပြုလိုက်တာနှင့် သူသည် သတိလစ်လုမတတ်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် မူးဝေလာပြီး မြေပြင်ကို ဒူးထောက်ညွတ်ကျသွားသည်။ သူ့ကိုယ်သည် ကြီးမားသော စွမ်းအင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို မခံနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကြီးမားလာနေသော ရေလုံးထဲက သားရဲကြီးကိုသာ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုစဉ် တော်လဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များစုဝေးလာသည်။ ရေလုံးကြီးကလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာပြီး မမြင်နိုင်သော နယ်နိမိတ်တစ်ခုဆီသို့ စီးဆင်းသွားပုံပေါ်နေသည်။ ရေစက်များသည် လေထဲတွင် အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားစွာ မိုးရွာချလာသည်။ မြေပြင်တွင် ရေကြီးလာပြီး အဝေးတစ်နေရာမှ မြစ်ရေများသည်ပင် မမြင်နိုင်သော ဆွဲအားတစ်ခုကို ခံစားရသည့်နှယ် လေထဲသို့ ပျံလွင့်လာသည်။ ထို့နောက် ရေလှိုင်းများသည် တောင်တန်းများကိုပင် ဝါးမြိုသွားသည်။

မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် ဘယ်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျောက်လက်ဝါးကြီးသည် နေရာလွတ်ဆီကို ချိန်ထားလိုက်ပြီးနောက် အောက်ကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။

ထိုအခါ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားကြီးသည် ရေများကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး ရေများသည် ပြုတ်ကျပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ်က ရေများသည် သူတို့ပင် မဟုတ်တော့သလိုပင်။

သို့သော် ကြီးမားသည့် လှိုင်းလုံးကြီးများသည် အဝေးတစ်နေရာမှ တော်လဲသံကြီးနှင့် တက်လာသည်။ ထိုလှိုင်းလုံးများကြားတွင် အနက်ရောင် ပင်လယ်သားရဲကြီးတစ်ကောင်လည်း ပါလာပြီး သူ့အမြီးကြီးက ကောင်းကင်တွင် ဝှေ့ယမ်းနေသည်။ သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ကွားစီနတ်ဘုရား ကိုယ်ပိုင်သားရဲကို ကိုက်ချီထားသည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်၏ သွားကြီးများသည် အတန်းလိုက် ချွန်ထက်စွာ စီတန်းနေပြီး အသားကြိတ်စက်ကြီးလို ဖြစ်နေသည်။ တကယ်လို့ သူသည် အခြားသော အမျိုးအစားသားရဲ ဖြစ်နေပါက ပင်လယ်ဝတုတ်သည် အနိုင်ယူရခက်ခဲနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ အခုတော့ ရေသားရဲ ဖြစ်နေသည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် အံတစ်ချက်ကြိတ်လိုက်ပြီး သွားကြီးများကို ဖြဲပြကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ငါက ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာရဲ့ နတ်ဘုရားပဲကွ”

ထို့နောက် အသားကို အထဲကို ညှစ်သွင်းလိုက်သည့် ပုံဖြင့် ပါးစောင်သားသည် အထဲဝင်သွားသည်။ ထိုအခါ ပင်လယ်ဝတုတ်၏ ပါးမှ ဒဏ်ရာသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းသွားသည်။ သူသည် မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲကို မျက်လုံး ၈ လုံးဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲကလည်း ပင်လယ်ဝတုတ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ရုတ်တရတ် မင်ယုမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံသားရဲသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် မိုင် ၃၀၀ အကွာတွင် သွားပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ့အနောက်မှ စိမ့်တောကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိစွာပင် ဒုံးကျည်တစ်စင်းလို ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

“ပင်လယ်ဝတုတ် အဆင်ပြေရဲ့လား” ကောင်းဖန်၏ အသံသည် ပင်လယ်ဝတုတ်၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ပင်လယ်ဝတုတ် တစ်ခုခု ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားမိနေသည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်” ပင်လယ်ဝတုတ်က ရိုးရှင်းစွာပင် ဖြေလိုက်သည်။ “ငါတို့ မြန်မြန်ထွက်သွားရမယ်.. မဟုတ်ရင် ငါတို့ကို ဟိုက လူတွေလိုက်မှီလာရင် ဒုက္ခများလိမ့်မယ်”

ပင်လယ်ဝတုတ်၏ ရှေ့တွင် လှိုင်းများကလိမ့်ဆင်းလာပြီး အဆုံးမဲ့ ပြန်ဝင်စားခြင်း ဝင်္ကပါကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဝါးမျိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ချက်လှိမ့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လိုက်ကာ အဝေးတစ်နေရာသို့ ပျံသန်းလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ပင်လယ်ဝတုတ် ပျံသန်းနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မသိတော့ချေ။ ကောင်းကင်တွင် သူ၏ ကိုယ်သည် နဂို ၆ ပေသာသာ အရွယ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရတ် မြစ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သတိလစ်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းဖန်သည် အသိစိတ်ရှိနေသေးသောကြောင့် ပင်လယ်ဝတုတ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ထူးဆန်းနေပြီး မမာမကျန်း အတော်လေး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို သတိပြုလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူသည် လှုပ်ရှားနေလျှင် ပိုဆိုးတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်သည် ပင်လယ်ဝတုတ်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းမှ ဖယ်ခွာလိုက်သောအခါ ရေကန်တစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် ပြန်ပေါ်လာပြီး ရေတစ်ငုံကို ခပ်ဝဝ မြိုချလိုက်သည်။

ဆူးကွဲခတ်လိပ်တစ်ကောင်သည် ပင်လယ်ဝတုတ် ကျလာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် အနားကို ခပ်ဖြေးဖြေး တိုးကပ်လာသည်။ သို့သော် ကောင်းဖန်က ရုတ်တရတ် ထွက်လာသောအခါ သူသည် လူတစ်ယောက်လို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး အခွံထဲကို အမြန်ဝင်လိုက်သည်။

ထို့ နောက် အတန်ကြာမှ သူ့ကိုယ်၏ တစ်ဝက်စာလောက်သာ ရှိသော ဆူးကွဲခတ်လိပ်သည် ကောင်းဖန်ဆီသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကူးခတ်လာသည်။ သို့သော် သူ့ထက်ကြီးသော ဆူးကွဲခတ်လိပ်ကြီးတစ်ကောင်က အရှေ့မှ ကူးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရပ်တန့်သွားပြီး ရေအောက်ခြေကို အမြန်ကူးလိုက်ကာ ခေါင်းကို ရေကြမ်းပြင်တွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပူနေသည်။ သူသည် အနောက်က လူများပါလာသလား ဆိုတာလည်း မသေချာချေ။ ထို့ကြောင့် ဝေးဝေးပြေးထားမှ စိတ်ချရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပင်လယ်ဝတုတ်ကို ဒဏ်ရာများနှင့် ပတ်သတ်ပြီး စိတ်ချရအောင် သားရဲသိုလှောင်ခန်းထဲ ထည့်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် နဂါးပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် ပေါင်းစည်းဖို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ နဂါးပုရွက်ဆိတ်သည် အားကောင်းသော လေယာဉ်တစ်စင်းအလား တောင်ဖက်ပိုင်းကို ၃ ရက် ၃ ညတိတိ ပျံသန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းဖန်က ရပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဂူတစ်ခုတွင် အနားယူလိုက်ကြသည်။

ကောင်းဖန်သည် ဆီလီကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ဆီလီသည် သူထွက်လာလာချင်း ကောင်းဖန်၏ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်လိုက်သည်။

“ကောင်းဖန်.. ဆီလီ အရမ်းကြောက်နေခဲ့တာ” ဆီလီသည် ပြန်တွေးပြီး ကြောက်နေသေးပုံပေါ်သည်။ သူ့ကို စွမ်းအားကြီးသော သူ ၃ ယောက်က ကြည့်နေခဲ့စဉ်က သူသည် လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်တံလေးများဖြင့် သူ့သိုလှောင်ခန်းထဲက အအေးဘူးကို ယူလိုက်သော်လည်း တုန်နေသောကြောင့် အဖုံးကို ဖွင့်မရ ဖြစ်နေသည်။

“မကြောက်ပါနဲ့ ပင်လယ်ဝတုတ်က နှိမ်နင်းလိုက်ပြီ” ကောင်းဖန်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

“မကြောက်ပါဘူး” ဆီလီက ခေါင်းမာစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ တုန်ယင်နေသော လက်တံများကတော့ သက်သေခံနေသည်။

ဆီလီသည် သိုလှောင်ခန်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လူများကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် အရှင်သခင်အဆင့်ကို တက်ထားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဆီလီ၏ သိုလှောင်စွမ်းရည်သည် သက်ရှိများကို အချိန်တစ်ခုထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လာသည်။ ထိုသိုလှောင်ခန်းထဲတွင် လေထုက အကန့်အသတ်ရှိပြီး နေရောင်ခြည်မရှိသောကြောင့် ယာယီသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သိုလှောင်ခန်းကလည်း အတည်တကျ မရှိပေ။ ထိုစဉ်က ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့လို့သာ ထိုသို့ လုပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ကိုမာမှ နိုးလာလာချင်း “ငါ့ကို ရေထဲချပေးပါ” ဟုပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြန်အိပ်ပျော်သွားသည်။ ကောင်းဖန်သည် ပင်လယ်ဝတုတ်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ပင်လယ်ဝတုတ်သည် စျေးထဲမှ ငါးတန်းထဲမှ ငါးတစ်ကောင်လို ပါးစပ်လေးဟပြီး လဲလျောင်းနေသည်။

ဂိုဒီသည် အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းဖန်နောက်မှာ လရပ်သည်။ သူသည် သူ၏ ဘယ်လက်ကို ကောင်းဖန် ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်ပြီး အသံအက်အက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ဆုံးရှုံးမှုအတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး ကောင်းဖန်”

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် တစ်ချက်ခုန်ထလာပြီး ဂိုဒီကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်းက ဘာကို စိတ်မကောင်းနေတာလဲ.. ငါမသေသေးဘူးကွ” ထို့နောက် ပြန်လဲကျသွားသည်။ သူသည် သေနေတာလား ရှင်နေတာလား မသိတော့ချေ။

ဂိုဒီက ဘာပြောရမှန်း မသိတော့သည်။ သူသည် ခေါင်းပြောင်ပြောင်ကို ပွတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “စောစောက ပြောတာမဟုတ်ဘူး”

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ဘဲငတုံးကိုဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။

ပင်လယ်ဝတုတ်၏ မတုန်မလှုပ်ပုံကို ကြည့်ပြီး ဂိုဒီမျက်နှာမှ အပြုံးပျောက်ကွယ်သွားသည်။ “ကောင်းဖန်... ငါကွားစီ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်သွားရင် သူ့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့ကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ခွင့်ပေးပါ.. ငါသူ့ကို သတ်ပစ်မယ်”

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၈၇ ခေါင်း ၃ လုံးခွေး

“နင်မလုပ်နိုင်ရင်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ငှက်လို့တောင် မခေါ်နဲ့တော့” ဖလိန်မီ၏ ထူးခြားသော အသံစူးစူးက အနောက်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကိုယ်ပိုင်သားရဲ အုပ်စုငသည် ပင်လယ်ဝတုတ်ကို ကြည့်ပြီး ခံစားချက်ကိုယ်စီဖြင့် ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် ကောင်းဖန်၏ ကိုယ်ပိုင်သားရဲများအနေဖြင့် အတိတ်က မြောက်များစွာသော အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ပင်လယ်ဝတုတ် ရောက်လာသည့်အချိန်မှစပြီး အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံသည်နှင့် ပင်လယ်ဝတုတ်က ခါးစည်းရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်ကသာ ထိုသားရဲများကို နှိမ်နင်းနိုင်တာကြောင့်လည်းပါသည်။ ထိုအချက်သည် ငြင်းနိုင်စရာ မရှိသောကြောင့် သူတို့သည် ကူကယ်ရာမဲ့လည်း ခံစားနေရသည်။ ရန်သူသည် သူတော်စင်အဆင့်ဖြစ်တုန်းကလည်း ပင်လယ်ဝတုတ်ပဲ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူတို့ သူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင်လည်း ရန်သူက ကွားစီနတ်ဘုရား ဖြစ်လာသောကြောင့် ပင်လယ်ဝတုတ်ပဲ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြန်သည်။ အခုတော့ ပင်လယ်ဝတုတ်သည် သူတို့သခင်ကို ကာကွယ်ရင်း အခုလို ဖြစ်နေသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်း အားနာနေကြသည်။

“မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. ဒါပေမယ့် အခုကစပြီး မင်းတစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်စရာ မလိုတော့ပါဘူး”

“မင်းသမီးမှာ အမွှေးအတောင်မရှိတော့ သူ့ကို ငါပဲ စောင့်ရှောက်ရတော့မယ်ထင်တယ်.. အား ဘာလို့ငါ့ကို ဆွဲဆိတ်တာလဲ ပိယွမ်”

“မင်းအတွက် ငါလက်စားချေပေးမှာပါ”

“မင်းက နတ်ဘုရား ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါအခုတော့ ယုံပါပြီ”

“ရော့ ရော့ မင်းကို ငါ့ရဲ့ အအေးဗူး တစ်ဗူး ထပ်ပေးမယ်” ဆီလီသည် ရင်နာနာနှင့် ပင်လယ်ဝတုတ်ပေါ်ကို အအေးများ လောင်းချပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အပင်တစ်ပင်နောက်တွင် ပုန်းရင်း ပုလင်းဖုံးကို လျက်လိုက်သည်။ သူသည် ပုလင်းဖုံးကို လျက်နေစဉ် အရူးတစ်ယောက်လို ပျော်ရွှင်နေသည်။

“သူတို့ လိုက်မှီလာနိုင်လား” ပိုင်ဟိုင်ရှန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ မမှီပါဘူး” ကောင်းဖန်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူလည်း မသေချာပေ။ ကောင်းဖန်သည် သူကိုယ်တိုင်တောင် အခုဘယ်နားရောက်နေမှန်းပင် သေချာမသိချေ။ နဂါးပုရွက်ဆိတ်က တောက်လျှောက် ခြေရာခံမရအောင် ဖျောက်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရန်သူတွင် နတ်ဘုရားအသုံးအဆောင် သို့မဟုတ် ခြေရာခံတာတော်သည့် နတ်ဘုရားသခင်အဆင့် ကိုယ်ပိုင်သားရဲသာ မရှိပါက သူတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်ပြီ”

“မင်းတို့ နားလိုက်ကြဦး.. အပြင်ဖက် လေဟာပြင်မှာတော့ မီးမဖိုကြနဲ့ ဂူထဲမှာပဲ မီးခပ်သေးသေး ဖိုထားကြ” ကောင်းဖန်က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းဖန်.. ငါတစ်ခုခု စားဖို့ ဖမ်းလိုက်ဦးမယ်” ဂိုဒီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“…မင်းကဒီမှာပဲနေ.. ပိယွမ်.. မဟုတ်ပါဘူး.. ဖလိန်မီ.. မင်းက ဂိုဒီကို စောင့်ကြည့်ထား” ကောင်းဖန်က ဖလိန်မီကို ပြောလိုက်သည်။

ဖလိန်မီ၏ အမွှေးအတောင်များသည် ဒေါသစိတ်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ အမွှေးပွပွများသည် ထောင်တက်နေပြီး အမွှေးလုံးတစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ “ကောင်းဖန်.. နင်ကတော့ ငါ့ကို အဲဒီလို မခေါ်ဘူးထင်ထားခဲ့တာ.. နင်လည်း ဒီပုတ်ထဲက ဒီပါပဲပဲ” ဖလိန်မီသည် မီးတောက်များကို နေရာအနှံ့မှုတ်ထုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အချစ်လေး.. စိတ်ထိန်း စိတ်ထိန်း” ဂိုဒီသည် ဖလိန်မီ၏ အမွှေးအတောင်များကို နောက်ကျောမှ ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ မင်းဘယ်သူ့ကို စိတ်ဆိုးဆိုး ကိစ္စမရှိပေမယ့် ကောင်းဖန်ကတော့ ငါတို့သခင်လေ.. သူ့ကိုတော့ အာမခံပါနဲ့ကွာ..

ဖလိန်မီသည် တင်းမာနေပုံရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်။ သူ၏ အမွှေးပွပွသည် လုံးထွေးဝိုင်းစက်နေသည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေပုံရသော်လည်း သူ၏ အမွှေးများက ထောင်ထနေသည်။

အလင်းလှိုင်းကတော့ မကြာခင်ကမှ ကြွက်နှင့် တည့်နေသည်။ နဂါးပုရွက်ဆိတ်လေးများသည် အကုန် ပေါင်းစည်းနေကြသည် ဆိုသော်လည်း သူတို့၏ အသိဉာဏ်က ပျောက်ကွယ်သွားသေးသည် မဟုတ်ရာ အချင်းချင်း ပျင်းစရာ အချိန်မရှိအောင် ဆက်သွယ်၍ ရနိုင်သေးသည်။ အလင်းလှိုင်းကတော့ ကြွက်နှင့် တွေ့စရာ အချိန် သိပ်မရှိချေ။

မင်းပြောတော့ ငါတို့က အတူရှိကြမယ်ဆို.. အခုတော့ မင်းကတစ်ကောင်တည်း အရပ်ရှည်သွားပြီပေါ့.. အလင်းလှိုင်းသည် လောကကြီး၏ မတရားမှုကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် ကြွက်က အလွန်ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ထင်နေမိသည်။

ကြွက်နှင့် အလင်းလှိုင်းတို့သည် တောထဲတွင် ပုခုံးဖက်ကာ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ “ငါတို့ တစ်ခုခု စားစရာ သွားရှာမလို့” သူတို့သည် ကောင်းဖန်ကို ထိုသို့ပြောပြီး ထွက်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တက်ကြွနေသောကြောင့် ကောင်းဖန်ကလည်း မတားခဲ့ချေ။

ဒန်ဘီ၊ ဖလိန်မီနှင့် တာ့ဇီတို့သည် တစ်နေရာတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ တရားထိုင်နေကြသည်။ သူတို့သည် လေထဲမှ အလကားရသော ဒြပ်စင်များကို စုပ်ယူနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နောက်ဆုံးမတော်တဆမှု ပြီးနောက်တွင် အချိန်ကို အကျိုးမဲ့စွာ အကုန်မခံကြတော့ချေ။ အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းကို လေ့ကျင့်နေကြတော့သည်။

နတ်ဘုရားမိခင်ကို စားသုံးပြီးနောက်တွင် ကိုယ်ပိုင်သားရဲများအားလုံးသည် အလွန်အဆင့်မြင့်သွားခဲ့ကြသည်။ ဖလိန်မီ၊ ဂိုဒီ၊ ခြင်္သေ့ဖြူ၊ စရစ်ပီ၊ တာ့ဇီ၊ နဂါးပုရွက်ဆိတ်၊ အလင်းလှိုင်း၊ ရှောင်ကော သူတို့အားလုံး သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်သွားကြသည်။

ကျန်သူများဖြစ်သည့် စာရွက်ဖြူ၊ ကြွက်နှင့် ဆီလီတို့ကလည်း အရှင်သခင်အဆင့် အထွတ်အထိတ်ကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူတော်စင်အဆင့်ကိုရောက်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ချေ။

ဒန်ဘီကတော့ အဆင့် ၉၀ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ကွားစီနတ်ဘုရား အဆင့်ကိုရောက်ဖို့ ၁ ဆင့်သာ လိုတော့သည်။

…

တောနက်တစ်ခုထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အနက်ရောင် မြူခိုးများသည် အနက်ရောင်ဂူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂူထဲတွင် ကျေးသွေးရောင် အလင်း ၆ ခု တောက်ပနေသည်။ ထပ်နေသော ခြေသံများနှင့်အတူ ထိုအလင်းများသည် ညရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။

“ဒါက ကောင်းကင်ဘုံလား.. အိုး”

“ဒါက အမေပြောတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဆိုတာ သေချာတယ်.. လေထုကတောင် ကွဲပြားနေတယ်”

“စားရအောင် စားရအောင်.. ဝုတ် ဝုတ်”

အလင်းလှိုင်းသည် ‌ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်ပြီး အဝေးကို မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားနေမိသည် ။

“ရတနာရှိတယ်” ကြွက်သည် လေထုကို အနံ့ခံပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

သိပ်သည်းသော တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့ရှေ့တွင် ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာ၏ အလယ်တွင် ရှိသော အပင်များသည် ရောဂါကူးစက်ခံထားရပြီး ညှိုးနွမိးနေကြသည်။ ၆ ပေမြင့်ပြီး ခေါင်း ၃ လုံး ရှိသော ခွေးတစ်ကောင်သည် သူ့အစားအစာကို စားနေသည်။ သူ၏ ခေါင်း ၃ လုံးသည် တစ်ခေါင်းနှင့် တစ်ခေါင်း လုယက်စားသောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘယ်ဘက်ဆုံးတွင် ရှိသော ခေါင်းသည် သူ့ညာဘက်မှ ခေါင်း ၂ လုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ခေါင်း ၃ လုံးတွင် မတူညီသော အတွေးဉာဏ်ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ စိတ်ချင်းဆက်မနေကြပေ။

သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းတစ်လုံးက တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ ကျန်ခေါင်း ၂ လုံးကို ဗိုလ်ကျဖို့ လုယက်ရန်ဖြစ်တတ်ကြသေးသည်။ သူတို့သည် လစ်ရင် လစ်သလို တစ်ကောင်နားရွက်ကို တစ်ကောင်ကိုက်ဖြတ်တာတွေလည်း လုပ်တတ်ကြသည်။ သူတို့၏ ကြိုးစားမှုများသည် မအောင်မြင်ကြသော်လည်း သူတို့ဟာသူတို့တော့ ကျေနပ်နေပုံပေါ်သည်။

ဘယ်ဘက်ဆုံးက ခေါင်းသည် အနက်ရောင်လုံးလုံး ရှိပြီး အနက်ရောင် ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် တူသည်။ သူ၏ ရှည်လျားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများကတော့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် တတ်ပုံပေါ်သည်။ သူ၏ နားရွက် ၂ ဖက်က ရှည်လျားပြီး ချွန်ထက်သည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်များမှ ချွန်ထက်သော အစွယ်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ညာဘက်ဆုံးမှ ခေါင်းကတော့ အဖြူစွတ်စွတ်ဖြစ်သည်။ သူကတော့ မာနကြီးပုံပေါ်သည်။ သူ့ခေါင်းကို ၃ လုံးထဲတွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်အောင် မော့ချီထားသည်။

အလယ်မှ ‌ခွေးကတော့ အဖြူအနက် ဖြစ်သည်။ သူကတော့ အမူအရာအကဲဆုံးပုံစံ ရှိသည်။ သူ၏ အညိုရောင် မျက်ခုံးများက မြင့်တက်နေပြီး အပြာရောင်နှင့် အနီရောင် မျက်လုံးများကလည်း ထူးခြားသည်။

“ဘာကြီးလဲ” အလင်းလှိုင်းသည် ထိုပုံစံသားရဲကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။ ခေါင်း ၃ လုံးခွေး.. အရသာတော့ ရှိမယ့်ပုံပဲ..

“ခေါင်း ၃ လုံး ခွေးပဲ” အလင်းလှိုင်းနှင့် အတွေးမတူသော ကြွက်သည် ရတနာအမဲလိုက်သူတစ်ကောင်၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိသည်။ သူသည် စာဖတ်အားကောင်းသော ဒန်ဘီနှင့် စာပေများအကြောင်း ဆွေးနွေးဖြစ်ပြီး တရုတ်စာလုံးများကိုလည်း လေ့လာထားကာ စာအုပ်များကိုလည်း ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ” အလင်းလှိုင်းသည် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“စာများများ ဖတ်ရင် သိမှာပေါ့.. ငါလည်းစာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးတာ” ကြွက်က အလင်းလှိုင်းကို အကြံပေးလိုက်သည်။ အလင်းလှိုင်းသည် တခြားကိုယ်ပိုင်သားရဲများနှင့် မတူပဲ သူ့ကို ထူးခြားစွာ ဆက်ဆံတတ်သူမို့ သူကလည်း အလင်းလှိုင်းအပေါ် ကြင်နာသည်။

ထို့အပြင်သူသည် မတိုက်ခိုက်တတ်သော ရတနာအနံ့ခံကြွက်တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်တာတော်သည့် အလင်းလှိုင်းနှင့် ပေါင်းသင်းထားမှ တော်ကာကျမည်။

“ငါတို့ ဒီကောင်းကင်ဘုံကို လာဖို့ မနည်းအားထုတ်ခဲ့ရတာ.. နည်းနည်းလောက် လှည့်ပတ်သွားလာကြည့်ကြမလား” အနက်ရောင် ခွေးခေါင်းက မေးလိုက်သည်။

“မပြောတတ်ဘူး.. အမေသိသွားရင် ဆူနေဦးမယ်” အဖြူရောင် ခွေးခေါင်းက ဇဝေဇဝါ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အမေက ငါတို့ကို အရမ်းချစ်တာပဲဟာ.. သူအဆိုးဆုံးလုပ်မှ ငါတို့ကို ၂ ရက်လောက် အိမ်မှောင်လေးထဲမှာ ထည့်ပိတ်ထားရုံပေါ့.. မင်းလေထုထဲမှာ အစားအစာနံ့တွေ မရနေဘူးလား” အနက်ရောင် ခွေးခေါင်းက ပြောလိုက်သည်။

“ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ်” အဖြူရောင်ခွေးခေါင်း ပြန်ပြောတာကိုပင် စောင့်မနေပဲ အလယ်ခွေးခေါင်းသည် အစားအစာဆိုသည့် အသံကြားသည်နှင့် ခေါင်းထောင်လာသည်။

ခေါင်း ၃ လုံးခွေးသည် ‌ရှည်ကြာစွာ အူလိုက်ပြီးနောက် ‌အရှေ့ဖက်ဆီကို ပြေးသွားတော့သည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၆၈၈ ခေါင်း ၃ လုံး မကောင်းဆိုးဝါး

တောထဲတွင် ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ထိုအသံများသည် ပျံနှံ့နေသည်။ ထိုအသံများသည် တောထဲမှ သားရဲများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနေကြသည်။

ထိုအခြင်းအရာသည် ခေါင်း ၃ လုံးခွေးအတွက်တော့ ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်။ တောထဲမှ သားရဲအများစုသည် ကောင်းဖန်၏ ကိုယ်ပိုင်သားရဲများမှ လွဲ၍ တော်တော်များများသည် အဆင့်မမြင့်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခေါင်း ၃ လုံးခွေးသည် သူ့ရှေ့မှ သားကောင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်နေသည်။ သူ၏ သွား ၃ စုံစလုံးတွင် သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“နားညီးလိုက်တာ” လူတွေကို လန့်အောင် လုပ်နေသလိုပဲ” အလင်းလှိုင်းက သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဘယ်ဘယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ခေါင်းအကြီးဆုံးနှင့် စိတ်အလှုပ်ရှားဆုံး ဖြစ်နေသောခေါင်းသည် အစာကို အားမာန်အပြည့်နှင့် စားသောက်နေသည်။ ဒုတိယခေါင်းကတော့ အတွင်း ကလီစာများကို တိတ်တဆိတ် ကိုက်ဖြတ်စားသောက်နေပြီး အဖြူရောင် ခွေးခေါင်းကတော့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ “အမေကတော့ ငါတို့ ပြန်မလာရင် စိတ်ဆိုးတော့မှာပဲ.. ငါကတော့ မမြင်ရ‌တဲ့ အန္တရာယ်ကို ခံစားမိနေတယ်.. ငါတို့ မြန်မြန် ထွက်သွားကြရအောင်”

“အရူးကောင်.. ကြောက်တတ်လိုက်တာ” ထိပ်ဆုံးကောင်က မျက်လုံးထောင့်ကပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့နာမည်က ဖြူခန့်ချောကွ.. ငါ့ကို အရူးကောင်လို့ မခေါ်နဲ့” အရူးကောင် နံပါတ် ၃ က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါက မင်းတို့လို အရူး ၂ ကောင်နဲ့ မတူဘူးကွ.. မင်းတို့ထက် ဉာဏ်ကောင်းပြီး မွေးလာတာ.. ငါ့ကို ဒီလို နာမည်ဆိုး လာမပေးနဲ့”

“ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ်” အလယ်က အရူးကောင် နံပါတ် ၂ သည် သူ့ဘေးမှ အရူး ၂ ကောင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လျှာဖြင့် လျက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ‌အရှေ့ကို ကြည့်ကာ သည်းကြီးမည်းကြီး ဟောင်လိုက်သည်။

အရှေ့ဖက်တွင် ပိတုန်းကောင် တစ်ကောင်သည် အပြာရောင် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ခေါင်း ၃ လုံးခွေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းလှိုင်းကို ပိတုန်းကြီးတစ်ကောင်ဟု ထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိတုန်း၏ ပုံစံသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ထူးဆန်းသော အရာများစွာ ရှိနေခြင်းကြောင့် သံသယမဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအင် အငွေ့အသက်ကို ရနေတာတောင် ဒီကောင်က ငါတို့ရှေ့ ကိုယ်ထင်ပြ‌ရဲသေးတယ်.. တော်တော်မလွယ်တဲ့‌ကောင်ပဲ” ဘယ်‌ဘက်ကခေါင်းက အသံအက်အက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သူ့ကို ဘယ်သူရှာတွေ့တွေ့ အစားခံရမှာတော့ သေချာတယ်” အရူးကောင် နံပါတ် ၂ ကလည်း ၀င်ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယငတုံးကောင်သည် လက်ရှိအခြေအနေတွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

“တော်တော်ရူးတဲ့ အရူးကောင်တွေပဲ” အလင်းလှိုင်းက ခေါင်း ၃ လုံးခွေးကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ထိုသားရဲတွင် သွေးကြော ၃၇ ခုရှိပြီး သူ့အတွက် ဖြတ်တောက်ရလည်း လွယ်ကူလှသည်။ သူသည် ဘယ်အရာကိုမဆို ဖြတ်တောက်ရလွယ်ကူသည့် နေရာများကို မြင်နိုင်သောကြောင့် သူ့အစွမ်းက အားသာချက် ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖြတ်ခနဲအတွင်းမှာပင် အလင်းလှိုင်းသည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခေါင်း ၃ လုံးခွေးဆီကို ဦးတည်လိုက်သည်။

သူသည် လျှင်မြန်လွန်းသောကြောင့် သာမာန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လျှင် ဖြတ်ခနဲပြေးသွားသော အလင်းတန်းလေးတစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်သည်။

သူသည် ခေါင်း ၃ လုံးခွေး၏ လည်ချောင်းများမှ တဆင့် ၀မ်းဗိုက်ဆီကို ဖြတ်တောက်ပြီး ခြေထောက်တွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။ ခေါင်း ၃ လုံးခွေးသည် ငြိမ်သက်နေပြီး ချွေးစက်များက နဖူးများမှ တောက်ခနဲ ပြုတ်ကျလာသည်။ သူတို့သည် ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သောအခါ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကြီးသည် ၀မ်းဗိုက်ဆီမှ ထွက်ပေါ် ပွင့်ဟ လာသည်။ သူတို့ ရှေ့ ၂ လှမ်းလောက် ထပ်တိုးလိုက်ပါက အတွင်းကလီစာများအားလုံး ထွက်ကျလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့ညစာကတော့ ခွေးသားစားရပြီဟေ့.. ခွေးတွေရဲ့ အတွင်းသားက အာဟာရအရမ်း ပြည့်၀တာ.. မင်းအရမ်းကြိုက်မှာသေချာတယ်” အလင်းလှိုင်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါက အာဟာရ မလိုပါဘူး” ကြွက်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ လောကကြီးတွင် အထီးသတ္တဝါများသည် အလွန် ခေါင်းမာပြီး သွေးကြီးလွန်းလှသည်ပင်။

…

“သေစမ်း အရူးကောင် နံပါတ် ၂.. ငါမင်းကို ပြန်ပါတော့လို့ ပြောနေတာကို မင်းက ဇွတ်တိုးလျှောက်သွားနေတယ်.. အခုတော့ ကောင်းရော.. ပိတုန်း ၂ ကောင်က အနိုင်ကျင့်တာကို ခံနေရပြီ” အဖြူရောင်ခေါင်းက ပြောလိုက်သည်။ “တစ်ခါတလေကျရင် မင်းခေါင်း ရှိမနေရင်ကောင်းမယ်လို့တောင် တွေးမိတယ်.. အဲဒါဆို ဘယ်နေ့သေရမလဲ စိတ်ပူစရာ လိုတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို လာအပြစ်တင်နေတာလဲ.. မင်းသာ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်တွေကို မဆုံးရှူံးခဲ့ရဘူးဆိူရင် နံပါတ် ၂ ကောင်က ငါတို့ကို ဦးဆောင်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးကွ”

ခေါင်း ၃ လုံးခွေးသည် တောက်လျှောက် အငြင်းပွားနေကြသည်။

“သခင်.. စားစရာပါလာပါပြီ” ကောင်းဖန်သည် မြေပြင်တွင် ထိုင်နေရင်း အလင်းလှိုင်း၏ အသံကို သွေးစာချုပ်မှ တဆင့် ကြားလိုက်ရသည်။

ကောင်းဖန် ကြည့်လိုက်သောအခါ ခေါင်း ၃ လုံးခွေးသည် ကိုးယို့ကားယားဖြင့် တောအုပ်ကနေ သူ့ဆီ လျှောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ အလင်းလှိုင်းနှင့် ကြွက်က သူ့ပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး ပါလာကြသည်။

[သားရဲအမည်] - ခေါင်း ၃ လုံး မကောင်းဆိုးဝါး

[သားရဲအဆင့်] - အဆင့် ၇၁ (ဧကရာဇ်အဆင့်)

[သားရဲအမျိုးအစား] - စိတ်ဝိဉာဉ်/ မီး/ အမှောင်

[သားရဲစွမ်းရည်] - မော်ကွန်းတင်/ မော်ကွန်းတင်

[သားရဲစွမ်းအင်] - စိတ်ဝိဉာဉ် စားသုံးခြင်း အဆင့် ၆၊ အဆိပ်မီးတောက် အဆင့် ၅၊ အမှောင်စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှု အဆင့် ၅၊ ချွန်ထက်သော လက်သည်းနှင့် သွား အဆင့် ၅

[သားရဲအားနည်းချက်] - ဦးခေါင်းခွံတစ်ခေါက် ပျက်စီးတိုင်း သူ၏ စွမ်းအင်အချို့ အားနည်းသွားတတ်သည်။ သို့သော် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့် ခေါင်းသည် အချိန်တစ်ခုအတွင်း ပြန်‌ပေါက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုခေါင်းအသစ်သည် အစပိုင်းတွင်တော့ အားနည်းနေလိမ့်မည်။

[အထူးဝိသေသ လက္ခဏာများ] - စောင့်ကြည့်သူများ (ခေါင်း ၃ လုံး မကောင်းဆိုးဝါးသည် ငရဲ၏ တံခါးစောင့်များဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အမှန်တကယ် စောင့်ကြပ်ရသည်တော့ မဟုတ်ပဲ မျိုးရိုးအမွေသာ ဖြစ်သည်။

သက်ရောက်မှု ၁ - ခေါင်း ၃ လုံး မကောင်းဆိုးဝါးသည် ၀င်ပေါက် သို့မဟုတ် တံခါးပေါက်ကို စောင့်ကြပ်နိုင်သည်။ သူစောင့်ကြပ်နေချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းအင်များသည် ပို၍ တိုးလာသည်။

သက်ရောက်မှု ၂ - ထိုသို့စောင့်ကြပ်စဉ် အရှိန်နှုန်းကလည်း ကြီးမားစွာ တိုးလာသည်။

[သားရဲဖော်ပြချက်] - ရှိတိတွင် ပေါက်ဖွားသော ထူးခြားသည့် ခွေးဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် ခေါင်း ၃ လုံးရှိကြပြီး ကိုယ်ပိုင် အသိဉာဏ်များ ရှိကြသည်။ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ အလယ်ကခေါင်းက ထိန်းချုပ်သည်။

ကျန်ခေါင်း ၂ လုံးကတော့ တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကူညီရသည်မှလွဲ၍ အရံခေါင်းများသာ ဖြစ်သည်။ အလယ်ခေါင်းက ပျက်စီး ဒဏ်ရာရခဲ့ပါက ကျန်ခေါင်း ၂ လုံးသည် ခေါင်းဆောင်နေရာရရန် လုယက်တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေသော ခွေးသားရဲ ဖြစ်သည်။

…

“တော်တော့.. ရန်ဖြစ်မနေကြနဲ့တော့.. တစ်လမ်းလုံးလည်း ရန်ဖြစ်လာပြီးပြီ.. ထပ်ရန်ဖြစ်လို့ကတော့ မ‌င်းတို့ခေါင်းတွေ အားလုံးကို ဖြတ်ပစ်မယ်” အလင်းလှိုင်းက စိတ်မရှည်စွာ အလယ်ခေါင်းကို ခေါက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ အလယ်ခေါင်းသည် ချက်ချင်းငြိမ်ကျသွားသည်။ သူသည် လျှာကို ဘေးတစ်စောင်းထုတ်ထားပြီး အိမ်မွေးခွေးတစ်ကောင်လို ပြုမူနေသည်။

ဘယ်ဘက်ဆုံးမှ ခေါင်းက ပြောလိုက်သည်။ “လုပ်ရဲရင် လုပ်ကြည့်လေ.. ငါကတော့ မင်းလုပ်နိုင်မယ် မထင်ပါဘူး”

ညာဘက်ဆုံးမှ ခွေးကလည်း မထီမဲ့မြင်ပုံနှင့် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ “ငါလည်း မယုံဘူး.. ခေါင်းတစ်ခေါင်းလောက် ဖြတ်ပြီး သက်သေပြကြည့်ပါလား”

အလယ်မှ ခေါင်းသည် ကျန်ခေါင်း ၂ လုံးက သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာကို ကြားပြီး ထဟောက်လိုက်သည်။

‌အစောင့်ခွေးလား.. ကောင်းဖန် စိတ်၀င်စားသွားသည်။ သားရဲများသည် တွေ့လေ တွေ့လေ ထူးခြားလေဖြစ်သည်။ အရှေ့တိုင်း ဒဏ္ဍာရီများ၊ ခေတ်သစ်ဒဏ္ဍာရီများမှ သားရဲများကို အချိန်ကြာလာသည်နှင့် အမျှ တဖြည်းဖြည်း တွေ့လာရသည်။ အခုလည်း အနောက်ပိုင်း ဒဏ္ဍာရီမှ ခေါင်း ၃ လုံး မကောင်းဆိုးဝါးကို တွေ့ရပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

အလင်းလှိုင်းသည် ကောင်းဖန်ခြေရင်းသို့ ကျလာပြီး ကြွက်က ကောင်းဖန် ရင်ဘတ်ပေါ် တက်လာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်း ၃ လုံးခွေးသည် သူ့ကို ခေါင်းဆောင်အစစ်ဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရတ် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ့အမြီးကိုလည်း ချစ်စရာကောင်းစွာ ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။

“ဝုတ်”

“ဝုတ်”

“အာဝူး”

ခေါင်း ၃ လုံး စလုံးသည် ကောင်းဖန်ဘောင်းဘီကို ပွတ်သပ်နေကြသည်။ ခေါင်းကြီး ၃ လုံးကို ကြည့်ပြီး ကောင်းဖန်သည် ကြက်သေသေသွားသည်။ ဘာလို့ ငါဒီမြင်ကွင်းကို ရင်းနှီးနေရတာလဲ..

***