အခန်း (၇၈၅-၇၈၈)

အခန်း ၇၈၅ အင်တာနက်စွဲလမ်းနေသော အမြဲစိမ်းငှက်

နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် ကောင်းဖန်၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းဖန်ကိုင်ထားတဲ့ လက်မှတ်ကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားသည်။

ဤလူသားပြောသည့်စကားထဲတွင် အမှန်တရားအချို့ရှိနေဆဲဟု ထင်ရသည်။

ကောင်းဖန်၏လက်မှ လေလှိုင်းလက်မှတ်သုံးခုကို ယူပြီးနောက် လူသား၏မျက်လုံးများနှင့် သူ့သားရဲများ၏မျက်လုံးများ သူ့အလိုလိုပြောင်းသွားသည်ကို ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်၏လက်မှ လေလှိုင်းလက်မှတ်ကို ယူရန် ၎င်း၏နှုတ်သီးကို အသုံးပြု၍ ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ပြေးမှာမစိုးရိမ်ဘူးလား” သူတွေးလိုက်သည်။

စကားမပြောသော်လည်း.. ဤအသွင်အပြင်၏အဓိပ္ပာယ်သည် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်အတွက် ထင်ရှားလာသည်။ ဘာလို့ မစိုးရိမ်ကြတာလဲ..

ကောင်းဖန်က မတုံ့ပြန်ဘဲ မျက်လုံးကို မှိတ်ထားပြီး ပြုံးနေရုံသာပြုံးနေသည်။

လေလှိုင်းလက်မှတ်ကို မျိုချပြီးနောက် အထက်စီးဆန်သောလေသံဖြင့် “စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့စကား ငါတည်တယ်...” ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ယူပေး...မင်းသိချင်တာမှန်သမျှ ငါရေးပေးမယ်”

ကောင်းဖန်သည် ဆီလီကို ခေါ်ကာ သယ်ဆောင်သွားနိုင်သော လက်ပ်တော့တစ်လုံးကို သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ကို ဒီသတ္တုပြားပေါ်မှာ စာရေးခိုင်းစေချင်တာလား”

“မဟုတ်ဘူး... ပြောပါ” ကောင်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

“ဘာသိချင်တာလဲ”

“သိမ်းပိုက်ခြင်းလမ်းစဉ်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဖက်တွေရဲ့ အမျိုးမျိုးသော အရည်အချင်းတွေအကြောင်း မင်းသိထားသမျှ ပိုအသေးစိတ်လေလေ ပိုကောင်းလေပါပဲ”

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က စတင်ပြောပြလိုက်သည်။

မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက် သိမ်းပိုက်ခြင်းလမ်းစဉ်အကြောင်း သိသမျှကို ပြောပြပြီးသွားသည်။

အမှန်မှာ သူသည် အနည်းငယ်မျှသာ သိမ်းပိုက်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် သတင်းအချက်အလက်များစွာမရှိပေ။

ထို့အပြင် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် ဤအရာများကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

၎င်း၏လေပြိုင်ဖက်များအကြောင်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို အာရုံစိုက်ပြီး စုဆောင်းခြင်းမှလွဲ၍ အခြားအမျိုးအစားသားရဲများသည် ၎င်းနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် အထူးစိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။

“မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ” ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် ကောင်းဖန်အနီးသို့ လည်ပင်းကိုဆန့်ကာ တိတ်တဆိတ်ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။

ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိအရာကိုမြင်ရန် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် မရိုးမရွ ဖြစ်နေသည်။

“ငါမြင်ချင်ပေမယ့် ငါ့မာနကို မချနိုင်ဘူး” ဟုတွေးလိုက်သည်။ “ငါ့ကို တစ်ခုခုပြဖို့ ဒီလူကို ငါဘယ်လိုတောင်းဆိုရမလဲ”

“မပြီးသေးဘူးလား.. မင်းဘာလို့မထွက်သွားသေးတာလဲ” ကောင်းဖန်သည် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် နှစ်စက္ကန့်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“တကယ်တော့ ငါရုတ်တရက် နောက်ထပ် အချက်အလက်တွေကို သတိရသွားလို့ ငါမပြီးသေးဘူး” ဟု ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ပူလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါဆိုလည်း ဆက်ပြော”

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အံ့ဩသွားသည်။

ကောင်းဖန်က ရုတ်တရက် သူ့နဖူးကို ရိုက်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “ငါသဘောပေါက်ပြီ... ဒါကို မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ... ဒါက ငါတို့ ဟွာရှားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အထူးထုတ်ကုန်တစ်ခုပါ...”

ကောင်းဖန်သည် ကွန်ပျူတာကို ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်၏ ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် အမြင်အလွန်ကောင်းသည်။ ကွန်ပျူတာသည် မီခြစ်ဘူးအရွယ်အစားဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အမြင်ကို ထိခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

ငှက်သားရဲအများစုသည် ၎င်းတို့ ကြီးပြင်းလာတာ မြင့်မာသောအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော မျက်စိအမြင်ရှိလာသည်။

ကောင်းဖန်သည် ဂီတ၊ ဗီဒီယို၊ စာရွက်စာတမ်းများ၊ ဂိမ်းများနှင့် အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များအပါအဝင် ကွန်ပျူတာ အသုံးပြုပုံ အမျိုးမျိုးကို အသေးစိတ်မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောင်းဖန်သည် အဘိုး၏ ပင်ဂွင်းအကောင့်သို့ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖိုင်များကို ပေးပို့လိုက်ပြီး သူ့ကွန်ပျူတာကို ပိတ်ကာ ဆီလီ၏ သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် ၎င်း၏နားရွက်များကို ကုတ်ခြစ်ကာ ပါးပြင်များကို ပွတ်တိုက်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ခုန်ပျံသွားသည်။

၎င်း၏နှာခေါင်းများမှ ထွက်လာသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း နှစ်ခုသည် အဝေးသို့ မှုတ်ထုတ်သွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော လေဆင်နှာမောင်းများ ဖြစ်လာသည်။

ကောင်းဖန်က ထွက်သွားဖို့ လှည့်လိုက်တော့ ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က ခေါင်းငုံ့ပြီး အမွေးတွေကို ကိုက်ကာ မြေကြီးပေါ်မှာ တင်လိုက်သည်။

“စောင့်ဦး”

“ဘာဖြစ်တာလဲ” ကောင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“ဒီအမွေးက မင်းအတွက်.. မင်းငါ့ကိုလိုအပ်ရင် ဒီအမွေးကတစ်ဆင့် ငါ့ကိုဆက်သွယ်နိုင်တယ်” ဟု ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က ခြောက်ကပ်စွာပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်” ကောင်းဖန်သည် သူ့လက်များကို ကျေးဇူးတင်စွာ ပွတ်သပ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

“စောင့်ဦး”

“ တခြား ရှိသေးလား”

“ကွန်ပျူတာလို့ ခေါ်တဲ့ အရာကို ထပ်ကြည့်လို့ရမလား” ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် ၎င်း၏မာနကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

“ရပါတယ်... ဒါပေမယ့် ဒီကွန်ပျူတာက ငါ့အတွက် စိတ်ကြိုက်လုပ်ထားတာ... မင်းအတွက် သုံးရတာ အရမ်းအဆင်မပြေ ဖြစ်မှာ...ခွန်အားနည်းနည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်မိနိုင်တယ်... မင်းငါ့ကိုယုံရင် မင်းအတွက် အထူးကွန်ပြူတာတစ်လုံးလုပ်ပေးနိုင်တယ်” ဟု ကောင်းဖန်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

ဒီလိုသတင်းကောင်းလဲ ရှိလား...

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်၏ နှလုံးသားသည် ရွှင်မြူးစွာ ခုန်နေသည်။

“မင်း သိပ် မဆိုးပါဘူး” ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က ကောင်းဖန်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။

ငှက်သည် ရှေးဟောင်းတောင်ပေါ်ငှက် တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတရံ တောင်ပေါ်ရှိ လှပသောရှုခင်းကို မြင်လိုသောအခါ တောင်ထိပ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး မူလပိုင်ရှင်ကို စားသောက်ကာ တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ရှုခင်းကို ခံစားတတ်သည်။

ရှုခင်းတွေကို ငြီးငွေ့လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့နောက်ထပ် ဦးတည်ရာကို ရှာဖို့ အဝေးကို ပျံသန်းပြီး တူညီတဲ့ သံသရာကို ဖြတ်သန်းပြန်သည်။

ပြီးတော့ ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်ရဲ့ ခွန်အားကြောင့် သားရဲအနည်းငယ်သာ ၎င်းကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် နာမည်ကောင်းမရှိပေ။

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်အတွက် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်ရန် ကောင်းဖန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပညာရှင်များနှင့် အဖွဲ့မှ အဓိကနည်းပညာ လုပ်သားများက ဆွေးနွေးကြပြီး ဒီဇိုင်းများ ရေးဆွဲကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပေ ၄၀ နှင့် ၅၀ မျက်နှာပြင်တစ်ခုပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အစားထိုးခြင်းတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပရိုဂျက်တာစခရင်ကို ကွန်ပျူတာစခရင်၏နေရာတွင် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်ပတ်အကြာတွင် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်၏ စိတ်ကြိုက်ကွန်ပြူတာ ပြီးသွားကာ ၎င်းအတွက် ကွန်ပျူတာခန်းကို အထူးတည်ဆောက်ထားလိုက်သည်။

အဲဒီညမှာပဲ ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်အခန်းထဲကိုဝင်လာသည်။

ပြီးတော့ ဘယ်တော့မှ ထွက်မလာတော့ပေ။

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက် နေထိုင်ရာနေရာသည် သီးခြားဖြစ်လာပြီး အစားအစာများကို ပုံမှန်ပို့ဆောင်ပေးလျက်ရှိသည်။

နန်းတော်နဲ့တူတဲ့ အိမ်အပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ကောင်းဖန်သည် ကြည့်ရတာ အမြဲစိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကို ပိတ်ထားမိသလို ခံစားနေရသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ကြာ နတ်ဘုရားကို ဖမ်းထားရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

နောင်ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း... ဆက်နေချင်သည်ဖြစ်စေ မနေချင်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။

ကောင်းဖန်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ကိုသူ မသိစိတ်ကြောင့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရလိုက်သည်။

…

ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကြာသွားသည်။

မီးနတ်ဘုရားတောင်ကြားအပြင်ဘက် နဝမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံတွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် ပုံတစ်ပုံပေါ်လာသည်။

အနီရောင် သဲကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တောင်ကြီးတစ်ခု၏ အပေါ်၌ မီးတောက်လောင်လျက် ရှိနေသည်။

မီးထဲမှ ပိဖန်ငှက်တစ်ကောင် ပျံထွက်လာသည်။ “မင်းက ဘယ်သူလဲ? မီးနတ်ဘုရားတောင်ကြားမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ”

စက်ရုပ်ဘုရင်၏ တောင့်တင်းသောမျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမရှိပေ။ “အိမ်က လူကြီးတွေက တွေ့ချင်နေတယ်.. ငါ့မှာ သူတို့ဆီက စာလွှာတစ်ခုရှိတယ်” စက်ရုပ်ဘုရင်သည် နတ်ဘုရားရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အရွယ်အစား တစ်ဝက်ခန့်ရှိသော ပိဖန်ငှက်သည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ပျံဝဲလာပြီး “ကျွန်တော် ကလေးမဟုတ်ဘူး” ဟု ဂုဏ်ယူစွာပြောလိုက်သည်။

စက်ရုပ်ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါသည် တောင်ကြားအတွင်းရှိ ပိဖန်အိုကြီး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ စက်ရုပ်ဘုရင်သည် ကောင်းဖန်နှင့်အတူရှိနေကြောင်း ငှက်ကြီး သတိရမိလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ စက်ရုပ်ဘုရင်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ပိဖန်အိုကြီးကို မြင်ပြီးနောက် စက်ရုပ်ဘုရင်သည် “ပင်လယ်မျက်နှာစာ...နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းဆင့်... မီးလက်မှတ်” ဟူသော စာကြောင်းလေးတစ်ကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၇၈၆ ပျော်ရွှင်နေသောဘဲ

ပိဖန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ထူးထူးခြားခြား အရိပ်အယောင် ဘာမှမရှိပေ။

“ခဏစောင့်ပါ”

ပိဖန်သည် မီးနတ်ဘုရားတောင်ကြားချောက်နက်သို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်သည် နီရဲလာကာ အစိမ်းရောင် ငှက်များစွာသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဝိုင်းဖွဲ့ကခုန်နေကြသည်။

အစိမ်းရောင် ခြေတစ်ဖက် ငှက်တိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါရှိကြသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်တောင် သူတို့ထဲမှာ အကောင် တစ်ရာလောက်ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းလို့ရသည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအထွတ်အထိပ်ဖြစ်ကြပြီး အုပ်စုအတွင်းတွင် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုများ ရှိနေသည်။

စက်ရုပ်ဘုရင်သည် ဤတိရိစ္ဆာန်များ၏ အခြေခံအချက်များကိုသာ သိရှိနိုင်သည် ။

မျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဆန်းကြယ်သောသားရဲမိသားစု၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်အများစုသည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။

အပေါ်ယံတွင် အသွင်ပြောင်းမျိုးနွယ်စုများသည် အလွန်အောင်မြင်နေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သုံးပုံတစ်ပုံအောက်သာ သိမ်းပိုက်နိုင်သေးသည်။ ဧရိယာ၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကျော်ကို သားရဲများ၊ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲများနှင့် နတ်ဘုရားအမျိုးမျိုးတို့က ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ဤအရာများသည် ဆန်းကြယ်သောသားရဲမိသားစု၏ အခြေခံများဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်သောသားရဲမိသားစု၏ သက်တမ်းသည် အလွန်ရှည်လျားသည်။

မြင့်မားသောအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်သွားပါကလည်း ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းသည် ဆက်လက်ရှည်သွားမည်ဖြစ်သည်။

မျိုးဆက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်သော စုဆောင်းမှုများဖြင့် ၎င်းတို့၏အခြေခံများကို ဖန်တီးထားသည်။

ပိဖန်အိုကြီးသည် ရှေ့ဆုံးမှ ပျံသွားကာ အတောင်ပံများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လိုက်သောအခါ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ တောက်စပြုလာသည်။ အတောင်ပံများ အဆုံးတွင် နီရဲနေသော မီးတောက်သည် ဖဲကြိုးနီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

စူးစူးရှရှ အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

စက်ရုပ်ဘုရင်က ခေါင်းကိုမော့ပြီး “မင်းတို့ ငါ့နောက်ကို ဒီလိုပုံနဲ့ လိုက်နေရင်မင်းတို့ကို ဖော်ထုတ်မိလိမ့်မယ်” ဟုပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ အထပ်အထပ်ဖြစ်နေသော ငှက်များစွာသည် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုဖြစ်နေသည်မှာ အထူးထင်ရှားနေသည်။ စက်ရုပ်ဘုရင်က အဲဒါကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖလိန်မီက မြန်မြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်... သခင်ကြီး ဒီလောက်ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဝင်ပုံမျိုးနဲ့တော့ မဝင်ကြရအောင်.. မဟုတ်ရင် ကောင်းဖန်ဖော်ထုတ်လိုက်လိမ့်မယ်”

ပိဖန်၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားသည်။ ပိဖန်မိသားစုသည် တောင်ကြားမှ ထွက်ခွာသွားသည်က ရှားပါးသည်။ အခုတော့ ဖီးနစ်နှင့် နှင်းဆီစာငှက် မျိုးနွယ်စုများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ရှေးလူကြီးများအတွက် မြင့်တင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ပိဖန်သည် စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးခဲ့သော ၎င်း၏သမီးကြီးအား အမှတ်ရသောကြောင့် ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ဖလိန်မီကို အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးသည်။

ပိဖန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ..”

၎င်းသည် ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး အော်သံရှည်ကြီးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ပိဖန်အိုကြီး၏ အသံကိုကြားလိုက်ရသော ကောင်းကင်တွင် ရှိနေသော ငှက်များသည် ၎င်းတို့၏ ရောင်ဝါကို တဖြည်းဖြည်း ထိန်းထားလိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရာနှင့်ချီ အင်အားကြီးမားသော ပိဖန်တို့သည် အတူတကွ ပျံသန်းနေကြဆဲဖြစ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေသေးသည်။

ကောင်းကင်ကြီးသည် နီရဲသော အရောင်အသွေးရှိပြီး လေထဲတွင် မီးတောက်များ ရွှင်မြူးစွာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် လိုက်ပါလာကြသည်။

ရာနှင့်ချီသော ပိဖန်တို့သည် ဧရိယာတစ်ခုတွင် အချိန်အကြာကြီးနေထိုင်ပါက တောင်ကို မီးလျှံတောင်အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

အခုလည်း အပူလှိုင်းတွေ လောင်ကျွမ်းနေပြီး လေထုက ကွဲအက်သွားသည်။

စက်ရုပ်ဘုရင်၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်အဆင်းရှိလာသည်။ အကယ်၍ ဤ ပိဖန်အိုကြီးသည် ပိဖန်အားလုံးကို တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးနိုင်ပါက ပိဖန် မိသားစုတွင် ရာထူးကြီးသူဖြစ်ရမည်။

“…”

တောင်ထိပ်တွင် ဂိုဒီသည် ကောင်းဖန်၏နောက်တွင် ရပ်နေပြီး မကြာခဏ ခဲများကို ခြေထောက်နှင့်ကန်နေသည်။

“ကောင်းဖန်... အလင်းလှိုင်းကမှော်ဦးနှောက်ကို ယူသွားတယ်”

“သူတို့က ထွက်သွားဖို့ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ”

“အလင်းလှိုင်းက မှော်ဦးနှောက်ကို အဆင့်ပိုမြင့်အောင်လုပ်စေချင်နေတာ” ဂိုဒီက ပြောလိုက်သည်။

“မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူး” ကောင်းဖန်သည် မှော်ဦးနှောက်၏ စွမ်းအင်ကန့်သတ်ချက်ကို တွေးတောလိုက်သည်။ ပထမအချက်မှာ ၎င်း၏ ခွန်အားသည် ပြောင်းလဲခံရမည့်သူ၏ ခွန်အားကို အလွန်အကျွံ မကျော်လွန်နိုင်ပေ။ ဒုတိယအချက်မှာ ၎င်း၏ အဆင့်သည် ၎င်းထက် နိမ့်နေရမည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မှော်ဦးနှောက်သည် ထာဝရအဆင့်သို့ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး အလင်းလှိုင်း၏အဆင့်သည် ဆက်လက်မတိုးတက်ဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်တွင် ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်က အနည်းငယ် ခက်ခဲနိုင်သည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။

“အလင်းလှိုင်းက မှော်ဦးနှောက်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို သတ်ပြီး သလင်းအူတိုင်တွေကို မှော်ဦးနောက် မျိုချဖို့အတွက် ယူပေးထားတယ်… သူတို့ ဘယ်လောက်သွားကြလဲ မသိဘူး”

“တကယ်လား” ကောင်းဖန်သည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ဂိုဒီသည် ဆေးတံကို ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်သည်။ “စကားမစပ် ကောင်းဖန်... မင်း ငါ့ရဲ့ မွေးစားသား သုံးယောက်ကို သိလား “

“ကမ္ဘာ့စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်မှာ မွေးထားတဲ့ ဘဲသုံးကောင်လား” ကောင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“ငါကအရင်တုန်းက ဂိုဒီမဟုတ်တော့ဘူး.. ငါက သူဌေး ဂိုဒီပါ” ဂိုဒီသည် လည်ပင်းကို မော့လိုက်သည်။ “သူဌေးက အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မလဲ... အခု နာမည်ကြီး နဂါး၊ ကျား၊ ကျားသစ် ညီအကိုတွေလို့ ခေါ်တဲ့ မွေးစားသားသုံးယောက်ကို ငါမွေးစားထားတာ”

“နဂါး၊ ကျား၊ ကျားသစ်” ကောင်းဖန် အံ့သြသွားသည်။ “သူတို့အားလုံးက ဘဲတွေမဟုတ်လား... နဂါးတွေ၊ ကျားတွေ၊ ကျားသစ်တွေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”

“ဒါက ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်ပဲ.. နဂါးဘဲ၊ ကျားဘဲ၊ နဲ့ ကျားသစ်ဘဲလေ” ဂိုဒီသည် နာမည်များကို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤအမည်များကို ပေးရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ဦးကို ငှားရမ်းခဲ့ကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောကြားပြလိုက်သည်။

ဘဲသုံးကောင်ကို နဂါး၊ ကျား၊ ကျားသစ်လို့ အမည်ပေးတယ်... ကောင်းဖန်ကတော့ ဒါကို ရယ်စရာလို့ ထင်နေသည်။

သူ ရယ်လိုက်သည်။ တကယ်ကို ဂိုဒီရဲ့ နာမည်ပေးတဲ့ ပုံစံပဲ...

သူသည် ဂိုဒီအဖြစ်သာ ရှိသေးသည်ကိုမြင်တော့ ကောင်းဖန်စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

“ကောင်းဖန်... ငါ့မွေးစားသားသုံးယောက်ကို မထီမဲ့မြင်မလုပ်နဲ့...သူတို့အားလုံးက ကောင်းကင်အဆင့်ရဲ့ ထိပ်တန်း ၂၀ ထဲမှာ ပါတယ်”

ကောင်းကင်အဆင့်...

ကောင်းဖန်သည် တစ်ဆို့နေပြီး တံတွေးထွေးချင်လာသည်။

“ဘာစာရင်းလဲ” ကောင်းဖန်သည် မျက်ခုံးမွှေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်” ဂိုဒီသည် သက်ကြီးရွယ်အို ဖခင်တစ်ယောက်လို ဂုဏ်ယူစွာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ...

“ဒီ ကောင်းကင်အဆင့်အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး” ကောင်းဖန်က သူ့နားထင်ကိုပွတ်နေတဲ့ လက်ချောင်းတွေကို ချလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်အဆင့်ကို မင်းဝမ်းကွဲက လုပ်ထားတာ... ဒါ သူ့စာရင်းပဲ”

“အဲဒီ ဝတုတ်မလေးကလား” ကောင်းဖန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“အင်း ဟုတ်တယ်” ဂိုဒီသည် အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဂိုဒီသည် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ “ဟိုနေ့က ငါ ဈေးဝယ်ထွက်တုန်းက ဒီကောင်းကင်အဆင့်အကြောင်း တစ်ယောက်ယောက် ပြောနေတာ ကြားလိုက်ရတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ကောင်းကင်အဆင့်ရဲ့ မိခင်လို့ သူ့နောက်ကွယ်မှာ ခေါ်တာ‌ကြားမိတယ်...”

ကောင်းဖန်အကျယ်ကြီးရယ်မိလိုက်သည်။ “ဘယ်လို နာမည်လဲ.. ကောင်းကင်အဆင့်ရဲ့ မိခင်တဲ့လား” ဒီနာမည်ကို ပေးခဲ့တဲ့သူက ထူးထူးခြားခြား ပါရမီရှင် ဖြစ်ရမယ်....

“စကားမစပ်... သူတို့လာသင့်နေပြီ” ကောင်းဖန်သည် သူ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို သတိရလိုက်သည်။

ဂိုဒီက ဖင်ကိုကုတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းဖန်... မင်းဘယ်သူကိုစောင့်နေတာလဲ”

“မင်းမြင်ချင်မယ့် ငှက်တစ်ကောင်ပဲ” ကောင်းဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ငါမှာ တွေ့ချင်တဲ့ ငှက်တွေ မရှိပါဘူး... ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ချင်ဘူး... အခု အရမ်းပျော်နေတယ်” ဂိုဒီသည် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖားကြီးနှင့်တူသော နေကာမျက်မှန်ကြီးတစ်လက်ကို ထုတ်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒန်ဘီ သီးသန့်အသုံးပြုသော အထူးဆေးလိပ်ကို ထုတ်၍ ၎င်း၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

အစုရှယ်ယာဝင်သည့် ကုမ္ပဏီကို စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ သူ့တွင် နေ့စဉ် ၀င်ငွေများ တည်ငြိမ်လာသည်။

ဂိုဒီက သူ့ဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီလို့ ခံစားနေရတာကြောင့် အရမ်းပျော်နေသည်။

“အခုတော့ နင်က ပျော်နေပြီလား” ရယ်မောသံတစ်ဝက် ကောင်းကင်ယံမှ လွင့်ပျံလာသည်။

ဂိုဒီအံ့သြသွားသည်။

ဘယ်လောက်တောင်ရင်းနှီးနေတဲ့အသံလဲ...

သူ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ရင်းနှီးနေသည့်ပုံတစ်ပုံက ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းလာသည်။

“ငါ နင့်ကို နှိမ်နင်းပစ်မယ်..”

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ တောင်ထိပ်သည် မီးခိုးများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ဂိုဒီကို မီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မီးခိုးငွေ့များကြားမှ ချောင်းဆိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းဖန်က ခေါင်းခါပြီး တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွားလိုက်သည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၇၈၇ ငါတို့အားလုံးမင်းနောက်မှာရှိတယ်

ဂိုဒီသည် ရောင်ရမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ရှေ့သို့ ထော့နဲ့ထောနဲ့နှင့် သွားနေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အစက်အပြောက်များ ရှိနေသည်။

၎င်းနောက် ငါးမီတာအကွာတွင် ကြီးမားသော ပိဖန်သည် ဂိုဒီ၏နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

“ဘာလို့ဘာမှ ထပ်မပြောတာလဲ” ဖလိန်မီက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူဌေးဂိုဒီ၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို မည်သည့်နေရာမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ နေကာမျက်မှန်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“မဟုတ်ဘူး... ငါမင်းကိုအားလုံး ပြောပြမယ်” ဂိုဒီက ပြောလိုက်သည်။

“အိုး နင်စိတ်နာနေတာလား”

“မနာပါဘူး…”

“ငါ နင့်ကို အနိုင်ကျင့်နေလို့လား”

“မဟုတ်ပါဘူး…”

“ငါ နင့်ကို မှားထားတာရှိလား”

“… မရှိပါဘူး”

“နင့်မှာ မွေးစားကလေး သုံးကောင်ရှိသေးတယ်လို့ ငါကြားတယ်”

“ဟုတ်တယ်”

“ဘယ်သူနဲ့လဲ” ဖလိန်မီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ဂိုဒီက မှင်တက်သွားသည်။

ဘာကို ဘယ်သူနဲ့လဲ.....

ငါက သားတွေပဲ မွေးစားထားတာလေ....

ဂိုဒီက “ကောင်းဖန် နဲ့ ငါ” လို့ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

အနောက်မှ လျှောက်လာသော ဖလိန်မီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ဖလိန်မီက မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ထိတ်လန့်မှုများနှင့်ပြည့်နေသည်။

ငါမရှိချိန်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ....

“ဂိုဒီ.. အခုကစပြီး နင့်ရဲ့မွေးစားသားသုံးကောင်လုံးရဲ့ နာမည်ကို အင်ပါယာဘဲကင်၊ ကျင်းလင်ဘဲနဲ့နတ်ဆိုးမြင်းဖြူ ဆိုပြီး နာမည်ပြောင်းရမယ်”

“???”

ပထမနှစ်ယောက်ကို သူသိသည်။ နောက်ဆုံးနာမည်က ဘာလဲ....

ဂိုဒီ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

ငါ့နာမည်က နတ်ဆိုးမြင်းဖြူလောက်တောင် မကောင်းဘူး...

သူတို့သည် တောင်ပိုင်းကောင်းကင်အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်လာသည့် လမ်းတောက်လျှောက် ရန်ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

တောင်ပိုင်းကောင်းကင်အဖွဲ့အစည်းအပြင်ဘက် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးသည် ပိဖန်များနှင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။

တောင်ကို သယ်ဆောင်ထားသည့် လိပ်သည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။

မလှုပ်ရဲတော့ပေ။

“ငါ မင်းတို့ကို ပိဖန်မျိုးနွယ်စုနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်တယ်.... ဒါက သခင်ကြီးပဲ” ကောင်းဖန်သည် ပိဖန်အိုကြီးကို လူစုလူဝေးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ပိဖန်မျိုးနွယ်စုမှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အပြင်တွင် တည်းခိုကြသည်။ ဖလိန်မီနှင့် ပိဖန်အိုကြီးသာ ပင်မခန်းမတွင်သာရှိသည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် နန်းတော်က သားရဲအများအပြားကို ထားရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ကောင်းဖန်သည် ပိဖန်အိုကြီး၏ သီးခြားဝိသေသလက္ခဏာကို မသိသောကြောင့် သူ့ကို အဘိုးဟုသာ ခေါ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုကဲ့သို့ပြောဆိုရာတွင် အမှားအယွင်းမရှိနိုင်ပေ။

“ဒါက ကျွန်တော့်အဘိုးပါ...ဟွာရှားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲပါ... ခေါင်းဆောင်လို့ မှတ်ယူနိုင်ပါတယ်”

“ဒါတွေက ကျွန်တော့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပါ... ဒန်ဘီ၊ တာ့ဇီ၊ ဂိုဒီ.......”

“ဒါက ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်ပါ... ဂိမ်းကစားတာကို ရပ်လိုက်ပြီး လူတွေကို နှုတ်ဆက်လိုက်ဦး”

ကောင်းဖန်သည် ဤအင်တာနက်စွဲလမ်းသော ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်ကို ကြည့်ပြီး ပြောစရာစကားမဲ့သွားသည်။

ငှက်သည် ဂိမ်းမှ နောက်ဆုံး လေးထောင့်နှစ်ခုကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် ကျေနပ်စွာ နှာချေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လှည့်ကြည့်ကာ လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့က ဘယ်သူလဲ”

ကောင်းဖန်၏ မျက်လုံးထောင့်တွင် အနက်ရောင်မျဉ်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဘယ်လောက်ပဲ အော်ပြောနေပါစေ ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်ကို ထိုနေရာမှ ဘယ်သူမှ မရွှေ့နိုင်ပေ။ ဒါကြောင့် ကောင်းဖန် ဒီအစည်းအဝေးကို ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်၏ အခန်းမှာ ကျင်းပရခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီကောင်လေးက ဂိမ်းကို တကယ်စွဲနေပြီ... အနီးနားကလူတွေကို ဂရုမစိုက်တာလား ဒါမှမဟုတ် နုံအနေတာလား....

ကောင်းဖန်သည် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

ကောင်းဖန်က ခုနက ပြောလိုက်တာကို ထပ်ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုမှသာလျှင် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် မေးခွန်းနှစ်ခုကို အပေါ်ယံကျကျဖြေလိုက်ပြီး နောက်တစ်ချီ ဂိမ်းဆက်နှိပ်နေသည်။

သူ့တောင်ပံတစ်ခုတွင် အမွေးရာပေါင်းများစွာ ပါရှိပြီး တစ်ခုစီသည် လက်ချောင်းကဲ့သို့ ပျော့ပြောင်းနိုင်သည်။

နောက်ပြီး ကြီးမားသော ကြိတ်ပြားအရွယ်အစားရှိသည့် မောက်စ်ကို ၎င်းဖြင့် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

“ဒီထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က အင်တာနက်ကို စွဲလမ်းသူပါ.. သူ့ကိုယ်စား ကျွန်တော် သူ့ထင်မြင်ချက်တွေကို ပြောပြပါမယ်။” ကောင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ငှက်ကလေးကတော့ ဂိမ်းဆော့နေဆဲဖြစ်ပြီး ဆွံ့အ နားမကြားဖြစ်နေသည်။

ပိဖန်အိုကြီးက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာမို့ ဖန်သားပြင်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါဘာလဲ” ပိဖန်အိုကြီးက စပ်စုလိုက်သည်။ ဤအရာသည် မည်သည့်ဒြပ်စင်ကိုမျှ ထုတ်လွှတ်ခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းသည် သူ့အလိုလို ရွေ့လျားနေသည်။ အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်...

“ဒါက ကွန်ပျူတာပါ” ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်က စကားပြောလ်ိုက်သည်။

အခြေအနေမကောင်းကြောင်း ကောင်းဖန်ကမြင်လိုက်သည်။

အင်တာနက် စွဲနေတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်ကတောင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အုပ်စုလိုက်ကြီး‌ဆို ဒုက္ခရောက်မည်။

ကောင်းဖန်က “မီးလက်မှတ် “ ဟု မြန်မြန်ပြောလိုက်သည်။ ထိုအခါ လေထုသည် အေးစက်လာသည်။

ထာဝရအမြဲစိမ်းငှက်သည် တစ်ချက် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဂိမ်းကိုဆက်ကစားနေသည်။

ပိဖန်အိုကြီးက သူ့အာရုံကို ပြန်ဆွဲလိုက်ပြီး ကောင်းဖန်ကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... အလုပ်လုပ်ရအောင်”

“ငွေရှင်းရအောင်...အဖိုးအတွက် မီးလက်မှတ်ကို ရှာဖို့၊ သတင်းရဖို့ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံအများကြီးသုံးလိုက်ရတယ်... မြက်တစ်ရာကိုဝါးမျိုထားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်အပိုင်းအစ၊ ခရမ်းရောင် ယင်ယန်သံ နှစ်ပိုင်းနှင့် မှော်ဆန့်ကျင်ကျောက် နှစ်ပိုင်း ... “

ပိဖန်အိုကြီးသည် ထူးဆန်းနေပုံရသည်။ “ ဖလိန်မီက မင်းရဲ့သားရဲမဟုတ်ဘူးလား…”

“မိသားစုအနေနဲ့ဆိုရင်တောင် တရားမျှတရမယ်လေ.. ယခုအချိန်မှာ သူမက ကျွန်တော်ရဲ့သားရဲမဟုတ်ဘူး.. သူမက ကျွန်တော့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ပါ... ပြီးတော့ သူမက အဖိုးတို့ရဲ့ ပိဖန်မိသားစုရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ မျိုးဆက်လည်းဖြစ်ပါတယ်.. အဖိုးရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ကျွန်တော်တာဝန်မယူနိုင်ပါဘူး”

ပိဖန်အိုကြီးက “မေ့လိုက်ပါ... မင်းပျော်တာလုပ်ပါ “ ဟု ပြောပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရား ပစ္စည်းတွေ ဖန်တီးဖို့ သူ့မအတွက် သင့်တော်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိမှာပါ” ဟု ပိဖန်အိုကြီးက ဆိုလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒီလိုတိုက်ပွဲမျိုးမှာ သူ့မပြိုင်ဘက်တွေ တစ်ဝက်လောက်သေသွားတဲ့အထိ ကျွန်တော် တိုက်ထုတ်ပြီးမှ ဖလိန်မီကို အဆုံးသတ်ခိုင်းမယ်ဆိုရင်... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”

ဒါက ကောင်းဖန်တွေးနိုင်သည့် အရိုးရှင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ဒါဆို ဖလိန်မီအတွင် အန္တရာယ်မရှိနိုင်တော့ပေ။ အရာများကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားမည်ကြောင့်ပင်။

“ဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူး.. ပိဖန်က သူ့ပြိုင်ဘက်တွေကို သတ်ပစ်ရင်တောင် သူတို့က မီးလက်မှတ်ကို မထုတ်ရဲဘူး”

“ဘာကြောင့်လဲ” ကောင်းဖန် နားမလည်နိုင်ပေ။

“ငါမသိပေမယ့် အဲဒါက စည်းကမ်းချက်ပဲ... မင်းက သူ့ပြိုင်ဘက်တွေကို တိတ်တဆိတ် နာကျင်အောင်လုပ်ထားပြီး သူတို့ကို အသာစီးရအောင် ကြိုးစားရင်တောင်မှ မင်းဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး”

ကောင်းဖန်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒါက ဘာကြောင့်များ ထူးဆန်းနေပါလိမ့်.. ဒါကို စည်းကမ်းလို့ ယူဆတာလား.. ဒါပေမယ့် စည်းမျဥ်းတစ်ခုအနေနဲ့ သတ်မှတ်လိုက်တာကလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံတော့ ပေါက်သည်။

“ဒါပေမယ့် ငါတို့က လုံးဝ အသုံးမဝင်တာတော့မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ရဲ့ ပိဖန်မိသားစုက သူမရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံဖြစ်တယ်... ဖလိန်မီ နဲ့ငါတို့က အတူရှိမယ်ဆိုရင် ရန်သူကို အဆုံးမသတ်ဘဲ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ စိန်ခေါ်နိုင်တယ်.. ကျရှုံးရင်တောင် အရေးမကြီးဘူး... သူ့အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ငါတို့ ပေးနိုင်တယ်”

ကောင်းဖန် သတိကြီးစွာနှင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ပင်လယ်မျက်နှာချင်းဆိုင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မီးကမ္ဘာ၊ ငရဲမီးတောင်ပင်လယ်မှာ မီးလက်မှတ်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ကိုမြင်ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ငရဲမီးတောင်ပင်လယ်က အရမ်းကြီးတာကြောင့် နတ်ဘုရားရဲ့ ကြားဝင်မှု မရှိရင် သူကို သေချာရှာဖို့ ခတ်လိမ့်မယ်... “

“ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲပဲ... အစကောင်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်ကြစို့” ဟု ပိဖန်က ဖလိန်မီကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

ဖလိန်မီ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဂိုဒီက သူ့ဘေးမှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ “မကြောက်နဲ့ ငါမင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်”

ဖလိန်မီက သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “နင်ကိုယ့်ကိုကိုယ် မသတ်မိဖို့သာ စိတ်ပူပါ.. ဒါမှငါ့ကိုဒုက္ခပေးတာ နည်းနည်းသက်သာလိမ့်မယ်”

ဂိုဒီ၏နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ဖလိန်မီသည် အရင်ကကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့စိတ်လှုပ်ရှားမိခြင်းမရှိတော့ပေ။

ကောင်းဖန်က “စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းနောက်မှာ ငါတို့အားလုံးရှိတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

…

ပင်လယ်ထဲမှာ လေယာဉ်ဘယ်နှစ်စီးရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။ ပင်လယ်ထဲမှ သတ္တဝါအများစုသည် ၎င်းတို့၏သက်တမ်းတစ်လျှောက် ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာကို စွန့်ခွာမသွားကြပေ။

နတ်ဘုရားများပင်လျှင် သူတို့အတွက် ကြီးမားသောနေရာဟု သတ်မှတ်သော ပင်လယ်၏ သေးငယ်သော ဧရိယာကိုသာ လှည့်ပတ်သွားလာသည်။

ငရဲမီးတောင်ပင်လယ်၏တည်နေရာသည် အနက်ရောင်မြူကမ္ဘာနှင့် မဝေးပေ။ ကမ္ဘာငယ် လေးဆယ်ကျော် အကွာအဝေးမျှသာဖြစ်သည်။

ပုံသေ အာကာသဥမင်အကြောင်းလည်း သိထားသဖြင့် ငရဲမီးဂြိုလ်သို့ ရောက်ရန် တစ်လပင်မကြာပေ။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၇၈၈ အမျိုးအစားအသစ်

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောမီးကမ္ဘာ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ငရဲမီးတောင်ပင်လယ်သည် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

လောင်မြိုက်နေသော မီးတောက်များက ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မီးလောင်နေသလိုပဲမျိုးဖြစ်သည်။

ထက်သန်စွာလောက်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များက ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

အပူလှိုင်းသည် အဆုံးမရှိသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းနေသည်။

ဒီဂြိုလ်ပေါ်ကို သူတက်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ကောင်းဖန်က သူ့မျက်နှာကို အပူလှိုင်းရိုက်ခတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့အတွက် မြင့်မားသော အပူချိန်ကြောင့် ထိခိုက်နစ်နာမှုသည် ဖလိန်မီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသော်လည်း အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ကြောင့် ကောင်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အဝတ်များကို စိုစွတ်စေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသည့် ချွေးတွေက သူ့အဝတ်တွေကို စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း စိုစွတ်စေသည်။

“အရမ်းပူတယ်” ဟု ကောင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

“သခင်... အရမ်းမပူအောင် ဂရုစိုက်ပါ” ဟု ခြင်္သေ့ဖြူက လေထုထဲမှ ရေခဲဓာတ်တွေကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် လေထဲမှာ ရေခဲဓာတ်တွေ နည်းပါးလွန်းတာကို သူသိလိုက်ရသည်။ ပညတ်နယ်ပယ်တွင် မီးဒြပ်စင်သာ အများစုဖြစ်ပြီး နောက်တွင် အလင်းဒြပ်စင်များဖြစ်သည်။ ရေခဲဒြပ်စင်များနှင့် ရေဒြပ်စင်များသည် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွင် သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား၏ ဆယ်ပုံသုံးပုံတောင် မပြနိုင်ပေ။

ခြင်္သေ့ဖြူသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ရေခဲဒြပ်စင်များကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ကောင်းဖန်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရေခဲတုံးများ ကပ်လာသောအခါတွင်သာ ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရသည်။

ကောင်းဖန်အတွက် သက်တောင့်သက်သာအရှိဆုံး အပူချိန်ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဘယ်လောက်တောင် စဉ်းစားတတ်လိုက်သလဲ” ကောင်းဖန်က အလွန်နှစ်သိမ့်မှုရပြီး ခြင်္သေ့ဖြူကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

ခြင်္သေ့ဖြူက အရူးအမူး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “သခင့်အတွက် ဆောင်ရွက်ပေးရတာက ကျွန်တော့်အတွက် အပျော်ရွှင်ဆုံးပါ.....”

“ငါ့အတွက်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်အတွက်လည်း အသက်ရှင်ရမယ်..မင်းနားလည်လား”

“နားလည်ပါတယ်... သခင့်ရဲ့စကားတွေက တကယ်လေးနက်ပါတယ်” ခြင်္သေ့ဖြူသည် ကောင်းဖန်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖလိန်မီက ဒါကို သတိထားမိပြီး တစ်ယောက်က မျက်လှလိုမျက်နှာရလုပ်ပြီး တစ်ယောက်က အရှက်မရှိဘူး ဟု သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တိတ်လေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

…

ရှုပ်ထွေးနေသော အနတ္တနေရာလွတ်ထဲတွင် တောက်ပသော ငွေရောင်ဖီးနစ်တစ်ကောင်သည် လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ အလားတူမျိုးစိတ်များထဲမှ အနည်းငယ်သေးငယ်သော ငွေရောင်ဖီးနစ်တစ်ကောင်ကလည်း ၎င်းအောက်တွင် အလားတူပျံသန်းနေသည်။

ဖီးနစ်၏ကိုယ်ထည်သည် ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသည်။ ၎င်း၏ဖြန့်ထားသော တောင်ပံများပေါ်တွင် ငွေရောင်အမှုန်အမွှားများစွာရှိသည်။

အရိုးများမရှိသော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော ငွေရောင်အလင်းအစက်လေးများသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးတွင် နေရာယူထားသည်။

ငွေရောင်ကြိုးမှိုင်းမှိုင်းသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အသီးသီးကို ချိတ်ဆက်ထားသည်။

“မင်းသူငယ်ချင်းက ငါတို့ရှေ့က လေယာဉ်မှာလား”

“ဟုတ်တယ် မေမေ..သမီးသူငယ်ချင်းက ရှေ့က လေယာဉ်ပေါ်မှာပဲ” ဖီးနစ်လေး၏ပါးစပ်က အသံချိုချိုလေး ထွက်လာသည်။ “အဲဒီသူငယ်ချင်းက အရမ်းထက်မြက်တယ်.. သမီးတို့ရဲ့ ကြယ်စုထဲကို သူ့ကို ခေါ်သွားနိုင်မယ်လို့ သမီးထင်တယ်”

“သမီးလေး... မေမေတို့ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို သိတယ်မလား.. အမေတို့ စိတ်ကြိုက်အရာတွေကိုပဲ လုပ်လို့မရဘူး” ဖီးနစ်ကြီးသည် ညင်သာစွာဆက်ပြောလိုက်သည်။ “နောက်ပြီး ကြယ်စုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက ဒီလောက်ထိမတည်ငြိမ်သေးတာကို သမီး သိပါတယ်”

ဖီးနစ်လေးသည် ဝမ်းနည်းစွာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် သူမအဆက်မပြတ်လှုပ်ရှားနေသည့် မျက်လုံးတွေကြောင့် သူမက ဒီအရာတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတာ ထင်ရှားသည်။

“မျက်နှာပြင်ပင်လယ်က အရှေ့ဘက်မှာရှိတယ်.. မေမေ့နောက်ကို အနီးကပ်လိုက်လာနော် ရူးရူးမိုက်မိုက် လျှောက်မပြေးနဲ့” ဟု ဖီးနစ်ကြီးကပြောလိုက်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော နေရာလွတ်များကြား ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပျော့ပျောင်းသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

အမျိုးမျိုးသော အရောင်အသွေးရှိသော ပူဖောင်းများ လွင့်ပျံလာပြီး အနတ္တနေရာလွတ်အတွင်း နစ်မြုပ်သွားသည်။

ထိုအစုအဝေးတွင် ကြီးမားသော ပူဖောင်းငယ်များ ပါရှိပြီး ၎င်းတို့သည် အရောင်အသွေး အမျိုးမျိုးရှိသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် ပူဖောင်းအများအပြားသည် ပြင်းထန်စွာပျက်စီးနေပြီး အရောင်အမှိန်ဆုံးသော မျက်နှာပြင်များရှိသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော “ကပ်ပါးကောင်များ” သည် ပျက်စီးနေသော ပူဖောင်းများ အပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်နေသည်။

ဤပူဖောင်းအုပ်စုသည် အဆုံးမသတ်နိုင်ပေ။ ထိုပူဖောင်းများ၏ မျက်နှာပြင်များသည် ထူထပ်ပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။

ငွေဖြူရောင် ဖီးနစ်သည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားသည်။ ၎င်းနှင့် မျက်နှာပြင်ပင်လယ်ကြား အကွာအဝေးသည် လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားပြီး ၎င်းရှေ့ရှိ ပူဖောင်းငယ်များသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ချဲ့ထွင်လာသည်။

ပျက်စီးနေသော ပူဖောင်းများ၏ မျက်နှာပြင်များကို သိမ်းပိုက်ထားသော ကပ်ပါးကောင်များသည် အနတ္တနေရာလွတ်အတွင်း အရွယ်အစားကြီးမားသော သားရဲများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရက်စက်ပြီး လောဘကြီးသော အကြည့်များက ဖီးနစ်အပေါ် လွှမ်းသွားသည်။

ဖီးနစ်၏မျက်လုံးများသည် ရေခဲအေးများလိုဖြစ်သည်။

…

“ငရဲမီးတောင်ပင်လယ်က အရမ်းကြီးတယ်...

မီးအမျိုးအစားနတ်ဘုရားရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်နဲ့ တည်နေရာ အတိအကျကိုလည်း မသိဘူး.. ငါတို့ဘယ်လိုရှာရမလဲ” ဂိုဒီစိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်” ပိဖန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးတစ်လီတာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပိဖန်သည် သူ့ခြေသည်းများကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသောဖွဲ့စည်းပုံကိုဆွဲရန် ဖလိန်မီ၏ သွေးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဤဖွဲ့စည်းမှုတွင် အလွှာများစွာရှိသည်။ အလွှာတစ်ခုစီကိုဆွဲပြီးတိုင်း အနည်းငယ် ခြောက်သွားစေရန် ဆယ်မိနစ်စောင့်ရသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ပိဖန်က “သွေးမလုံလောက်ဘူး.. နောက်ထပ်သွေးတစ်လီတာပေးပါ” ဟု ပြောလိက်သည်။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ပိဖန်သည် ဖလိန်မီကို သွေးပေးရန်ဆက်လက်တောင်းဆိုလိုက်ပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သွေး၏သုံးပုံနှစ်ပုံကိုအသုံးပြုပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံတစ်ခုကို ရေးဆွဲထားသည်။

၎င်းသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံဖြင့် အလွန်အဆင့်မြင့်သော ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် မီးတောက်ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသည်။

အနတ္တနေရာလွတ်ရှိ မီးဒြပ်စင်များသည် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် မီးလုံးတစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း စုရုံးလာကြသည်။

ပိဖန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ “အခု တည်ငြိမ်သွားပြီ.. ဒါကို မျက်နှာပြင်ပင်လယ်ပေါ်မှာလည်း သုံးလို့ရတယ်”

အနတ္တနေရာလွတ်ရှိ မီးဘောလုံးသည် ဘတ်စကတ်ဘောအရွယ်အထိ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာသည်။

ထို့နောက် မီးဘောလုံးသည် အလယ်မှ ကွဲထွက်သွားပြီး အတွင်းမှ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးထောက်ဝိညာဉ်တွင် မျက်နှာသွင်ပြင် မပါရှိပေ။ သို့သော် လူတစ်ဦး၏နှာခေါင်းသဏ္ဍာန်နှင့် ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ချည်နှောင်ထားသည့် ရွှေကွင်းတစ်ကွင်းရှိသည်။ ၎င်း၏ လိမ္မော်နီရောင် ဦးခေါင်းသည် လုံးဝိုင်းနေပြီး ပင်ပေါင်ဘောလုံးနှင့်တူသည်။

လည်ပင်းမှ အဖြူရောင် ပိတ်စကို ၀တ်ထားသည်။ ချည်သားအဝတ်အစားသည် အလွန်ရှည်လျားပြီး ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်မီးတောက်များပင် တောက်လောင်နေသည်။

[သားရဲ အမည်] - မီးရှေ့ပြေးနိမိတ်

[သားရဲ အဆင့်] - အဆင့် ၇၁ (အရှင်သခင်အဆင့်)

[သားရဲ စွမ်းရည်ဆင့်] - မော်ကွန်းတင်/ မော်ကွန်းတင်

[သားရဲ အမျိုးအစား] - မီး/ ပျက်ပြယ်

[သားရဲ စွမ်းအင်] - မီးတောက်ဆက်သွယ်မှု အဆင့် ၆၊ မီးလွတ်မြောက်မှု အဆင့် ၅၊ မီးတောက်ဝါးမျိုမှု အဆင့် ၅၊ မမြင်နိုင်သောခန္ဓာကိုယ်အဆင့် ၃

[အထူးသွင်ပြင်လက္ခဏာ] - ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ရေး (ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပေါ်ရှိ ဒြပ်စင်များနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၊ သက်ရှိများနှင့် ဒြပ်စင်များအားလုံးနှင့် စကားပြောဆိုနိုင်ခြင်း။)

အကျိုးသက်ရောက်မှု (၁) - မီးရှေ့ပြေးနိမိတ်သည် အခြားသက်ရှိအရာများနှင့် အပြန်အလှန်တုံ့ပြန် ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ မီးရှေ့ပြေးနိမိတ်သည် မလိမ်နိုင်ပေ။

အကျိုးသက်ရောက်မှု (၂) - ဤစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းပြီးနောက် မီးရှေ့ပြေးနိမိတ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာခပ်သိမ်းနှင့် စကားပြောနိုင်သည်။ သူသည် ဒြပ်စင်များ၏ အသံကို ကြားနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒြပ်စင်အားလုံး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှု အဆင့်ရှိသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု (၃) - မီးရှေ့ပြေးနိမိတ်သည် မုသားမပြောနိုင်ပေ။ မုသားပြောသည့်အခိုက်တွင် အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိမ့်မည်။

[သားရဲ အားနည်းချက်] - ၁။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိသူ။ ၂။ ရေ။

[သားရဲ ဖော်ပြချက်] - ယခင်က အလွန်အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါဖြစ်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းများ ကွဲသွားကာ ကမ္ဘာ့နေရာအသီးသီးတွင် ချိတ်ပိတ်ခံခဲ့ရသည်။ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီကို သက်ရှိသတ္တဝါအဖြစ် မြင်နိုင်သည်။

သူက အဆင့် ၇၀ သားရဲဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်သည် ၎င်း၏အဆင့်ကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သို့သော် ကောင်းဖန်သည် ဤသားရဲ၏ အမျိုးအစားများထဲမှ တစ်ခုကို မမြင်ဖူးပေ။ ပျက်ပြယ်သောအမျိုးအစား..

ကောင်းဖန်က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။

“ကျွန်တော် တစ်ခုခုသိချင်လို့ပါ” ပိဖန်သည် အတောင်များကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့တောင်ပံတစ်ဖက်စီရှိ အမွေးတိုင်းတွင် ငွေသိုလှောင်ကွင်းတစ်ခုစီပါရှိသည်။

ထုပ်ပိုးထားသော သိုလှောင်ကွင်းများသည် မီးတောက်များကို ထင်ဟပ်စေပြီး ကောင်းဖန်၏မျက်လုံးများကိုပင် ကျိန်းစေသည်။

ကောင်းဖန်သည် မျက်လုံးများကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ပိဖန်သည် သိုလှောင်ကွင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ကြည့်ပြီးမှ အဖိုးတန်အနီရောက်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

မီးရှေ့ပြေနိမိတ်သည် အဖိုးတန်ကျောက်တုံးကို မြေပြင်မှ ကောက်ယူလိုက်သည်။ အဖိုးတန်ကျောက်တုံးသည် သူ့လက်ထဲတွင် ဖယောင်းကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အရည်ပျော်သွားသည်။

မီးရှေ့ပြေးနိမိတ်သည် လေထဲ၌ နှစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပျော်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ဘာသိချင်တာလဲ”

“မီးလက်မှတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းရဲ့ တည်နေရာအတိအကျကို သိချင်ပါတယ်”

မီးရှေ့ပြေးနိမိတ်သည် ဖလိန်မီထံမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။ “မင်း ဒီကိစ္စကို မေးမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း မိုင် သုံးသိန်း လောက်သွားပြီးရင် သူနေထိုင်ရာအရပ်ကို ရောက်လိမ့်မယ်”