အခန်း (၈၃၃-၈၃၆)

အခန်း ၈၃၃ ပြင်ညီများကို တိုက်စားခြင်း

“ကောင်းဖန်.. ငါဒီနေရာကို မှတ်မိတယ်” တာ့ဇီက အံ့သြစွာပြောလိုက်သည်။

“မင်းဒီကိုဘယ်တုန်းက ရောက်ဖူးတာလဲ” ကောင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“ငါနေရာလွတ် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို မျိုချလိုက်တဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်ကို မှတ်မိသေးလား... နောက်ပိုင်းမှာ အရသာရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေ အများကြီးရှိတဲ့နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်.. အဲဒါက ဒါပဲ” တာ့ဇီက နှုတ်ခမ်းတွေကို အားရပါးရသပ်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။

“ကောင်းဖန်... နင့်ကိုငါပြမယ်” တာ့ဇီက ထုတ်ဖော်ပြသဖို့ မစောင့်နိုင်ဘဲ အလျင်အမြန်လုပ်နေသည်။

ရှေ့ကပြေးနေသည့် ငွေရောင်လျှပ်စီးမြင်းသည် အမြီးကို ရုတ်တရက် ကိုက်မိသွားသည်။ တာ့ဇီသည် လေးလေးနက်နက် အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဂျယ်လီတစ်တုံးလို လျှပ်စီးမြင်းကို မျိုချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အမြီးကို လှုပ်ယမ်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါက်ထွက်သွားသည်။

“အဲဒါ ငါ့ဗိုက်က အော်နေတာ” တာ့ဇီ၏ မျက်နှာသည် နီရဲသွားသည်။

“အင်း ဟုတ်တယ် ဒါ မင်းဗိုက်ပဲ” ကောင်းဖန်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တာ့ဇီက ဒီအာကာသထဲကို ဝင်သွားတဲ့အခိုက်အတန့်မှာပဲ.. အာကာသထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နိုးထလာသည်။

လေထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

“ဒါက ရာစုနှစ်တွင်း တစ်ကြိမ် အာကာသဆိုင်ရာ တွေ့ဆုံမှုပဲ... လျှိုဝှက်ဆန်းကျယ်သားရဲ မျိုးနွယ်စုက ငါတို့နဲ့ စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ထားတယ်”

“ခဏလေး... ဒီကင်းခြေများနဲ့ မရင်းနှီးဘူးလား”

“…”

တာ့ဇီသည် ဘယ်တော့မှ မကျေနပ်နိုင်သော လောဘကြီးသော အစားကြူးလို လှည့်ပတ်ရမ်းကားနေသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်သွားသော တာ့ဇီသည် ယခုအခါ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ ဖြတ်သွားတိုင်း မိုးခြိမ်းသံကိုသာ ကြားနိုင်ပြီး လိုဏ်ခေါင်းအလွတ်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် လျှပ်စီးကြောင်းတိုင်းကို စားသုံးလိုက်သည်။

၎င်းသည် ယခင်ကလည်း ဤပုံစံအတိုင်း စားသောက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ယေဘူယျအသွင်အပြင်မှာ အခြားနည်းဖြင့် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပဲ အတောင်အတွဲတစ်ရာသာ ကြီးထွားလာရခြင်းမှာ ဆန်းကြယ်လှသည်။

အာကာသအတွင်း နက်ရှိုင်းသည့် နေရာတွင် အဘိုးအို နှစ်ယောက်က အတင်းပြောနေကြသည်။

“အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံထဲက သားရဲတစ်ကောင်လား.. မမြင်ဖူးဘူးထင်တယ်”

“ဒါက ဘာကောင်လဲ.. လောဘကြီးတဲ့ အတောင်ပံကင်းခြေများလား?

“ဒါက နဂါးနဲ့ နည်းနည်းတူတယ်.. ဒါကြောင့် ရောထွေးတဲ့ နဂါးမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်”

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့သည် တာ့ဇီကို မမောင်းထုတ်တော့ပေ။ တာ့ဇီသည် ယခင်အကြိမ်က တရားမဝင် ဝင်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သင့်လျော်သော လမ်းကြောင်းမှ ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“စားကြရအောင်.. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျှပ်စီးဒြပ်စင်ကမ္ဘာက စားဖို့ ကြီးလွန်းတယ် မဟုတ်လား” သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိသလို ညည်းတွားလိုက်သည်။

“အေးအေးဆေးဆေး စားပါ.. ငါတို့မှာ စားနပ်ရိက္ခာ လုံလောက်ပါတယ်” လို့ တစ်ဦးက ရက်ရောစွာ ပြောလိုက်သည်။

တာ့ဇီသည် မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးကြောင်းများကို ဝါးမျိုးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့က ပြုံးလိုက်ကြသည်။

တစ်ရက်ကြာတော့ လူကြီးတွေရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်လာသည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် လူကြီးများက လူငယ်များသည် အလွန်အမင်းမစားသင့်ဟု ထင်မြင်လာကြသည်။

သုံးရက်အကြာတွင် အကြီးအကဲများသည် ဤသူငယ်သည် စိတ်ဒဏ်ရာခံစားခဲ့ရခြင်းရှိမရှိ တွေးတောလာကြသည်။

တာ့ဇီက ကျယ်လောင်စွာ ကြို့ထိုးလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ မင်းဗိုက်ပြည့်သွားပြီလား” ကောင်းဖန်က စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တာ့ဇီသည် ကောင်းဖန်ထူးထူးဆန်းဆန်း ပြုမူနေသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ “ငါကြို့ထိုးလိုက်တာမလား... ဟုတ်တယ် ငါဗိုက်ပြည့်နေတာဖြစ်မယ်” ဟု သူတွေးလိုက်သည်။

“ကောင်းဖန် ... ငါအရမ်းစားနေတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား” တာ့ဇီက အသံကျယ်ကြီးနှင့်ပြောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်လုံးလုံး တာ့ဇီကိုကြည့်ပြီး ပျင်းရိနေသော ကောင်းဖန်က “မဟုတ်ပါဘူး...မင်း တစ်ချို့အရာတွေကို စွဲလမ်းနေရုံပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ခဏလောက် အိပ်ချင်တယ်” တာ့ဇီက တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာကို ရှာချင်နေသည်။

သို့သော် ဤနေရာ၌ မြေမရှိသည့်အပြင် ရေပေါ်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် အမိုးအကာများ မရှိသောကြောင့် အနားယူသည့်နေရာနှင့် ကွာခြားမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလာသည်။

“သွားအိပ်တော့..ငါစောင့်နေမယ်” ဟု ကောင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

တာ့ဇီသည် အသိအမှတ်ပြု လျှပ်စီးကြောင်းကို စုပ်ယူပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကို ဖန်တီးကာ သူ့အလိုလို ရစ်ပတ်နေလိုက်သည်။ နဂါးခြေသည်းနှစ်ချောင်းက သူ့ရှေ့ကိုဖြတ်သွားသည်။ နဂါးဦးခေါင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ရှေ့တည့်တည့်ကို ကြည့်ရင်း ခြေသည်းများပေါ်တွင် မှီနေသည်။

တာ့ဇီသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် စုပ်ယူလိုက်သော စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်ကာ ချေဖျက်နေလေသည်။

ဤစွမ်းအားသည် အလွန်ကြွယ်ဝသောကြောင့် တာ့ဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် အားကောင်းလာသည်။

“ဒါက တကယ်ကို ရူးသွပ်တဲ့ စွမ်းအင်ပဲ” ကောင်းဖန်သည် မှင်သက်သွားသည်။

တာ့ဇီ၏အတွင်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ပေါ်လာသည့်ရောင်၀ါကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရနှင့် ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းစွာ ပေါက်နေသော တောရိုင်းပေါင်းပင်များကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တွင် တာ့ဇီ၏ စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသည်။ အထဲမှာ ပြင်းထန်သည့် ရောင်ဝါတွေ ရှိသည်။

ရုတ်တရက် လောကကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

မြေကြီးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအင်များ ထွက်လာသည်။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စွမ်းအင်သည် ပြင်ညီ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲမှ ဖြာထွက်လာသည်။

“ဟင်..ဒီအသက်ရှုသံ” လျှပ်စီးကြောင်းဒြပ်စင်ပြင်ညီမှ အစိမ်းရောင်သိုးချိုသည် မိုးကြိုးအကာအရံများကို ဖြတ်ကာ အာကာသ၏ရှေ့ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သောနေရာသို့ ဆင်းသက်လာသည်။

ရှေ့ကလေကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပျက်ယွင်းနေသည့် စွမ်းအင်သည် ထိုစက်ဝိုင်းအပေါက်မှ ဖြာထွက်နေသည်။

အဆုံးမရှိသော ပျက်ယွင်းနေသည့် စွမ်းအင်စီးကြောင်းသည် အဝိုင်းအပေါက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤစွမ်းအင်သည် တစ်ပတ်ကြာအောင် အမှိုက်ပုံးထဲတွင် ထားခဲ့သော အသားပုပ်နံ့ကဲ့သို့ အနံ့ရှိသည်။

ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် လက်ခုပ်သံများ၊ စူးရှသော နှလုံးခုန်သံများကို အပေါက်မှ ကြားနိုင်သည်။

အက်ကွဲသံနှင့်အတူ သိုးဦးချိုချွန်များကြားတွင် မိုးခြိမ်းသံဖျော့ဖျော့ကိုကြားနေရသည်။

ထို့နောက် စွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

စက်ဝိုင်းတည်နေရာသည် အစိမ်းရောင်လျှပ်စီးလက်နေပြီး အဆုံးမဲ့ မိုးခြိမ်းသံများနှင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

မိုးခြိမ်းသံ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာသောအခါ အပေါက်ဝိုင်း ပေါက်သွားသော ဧရိယာသည် အပေါက်များအဖြစ် ကွဲသွားလေသည်။

ချွေးပေါက်ကျယ်ကဲ့သို့ အပေါက်များသည် လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

ထိုအပေါက်များထဲမှ ပျက်ယွင်းနေသောစွမ်းအင် အများအပြား ထွက်လာသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အနီးနားရှိနေရာသည် အလွန်ပုပ်ပွလာပြီး မမြင်နိုင်ဟု ယူဆရသည့် နေရာမရှိသောနေရာသည် အနံ့အသက်ဆိုးများထွက်လာသည်။

“ဒါ...ဒါကဘာလဲ” အစိမ်းရောင်သိုးသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း ၎င်းသည် ၎င်း၏ လျှပ်စီးကြောင်းများကိုသာ ပစ်ပြီးသတ်နိုင်သည်။

ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးသည် ပြာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဒီတခေါက်မှာ အနံ့က ပိုဆိုးလာတာကြောင့် လုံးဝမအောင်မြင်ပေ။

ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကဲ့သို့ ဆေးဝါးဖြင့်သာ ကုသနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာကို ဓားဖြင့် ကုသရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“မိုးကြိုး ကုသပေးခြင်းကို ကြိုးစားကြည့်” အပြာရောင်သမင်တစ်ကောင်သည် အစိမ်းရောင်သိုးများဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အပြာရောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ ဦးချို နှစ်ချောင်းသည် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အပြာရောင်သန္တာကျောက်တန်းနှစ်ခုနှင့်တူပြီး အပြာရောင် လျှပ်စီးပတီးစေ့များသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် လှည့်ပတ်လျက်ရှိသည်။

အပြာရောင်လျှပ်စီးပုတီးစေ့များသည် မတူညီသောအကွင်းပေါင်းသုံးဆယ့်ခြောက်ခုနှင့် လှည့်ပတ်နေသည်။

အပြာရောင်အလင်းတန်းနှင့် ထိတွေ့သော ဧရိယာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းသည် လေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်စင်သွားသည်။

ထိုအခါ ဤဒေသရှိ လေထုညစ်ညမ်းမှုနှင့် တိုက်စားမှုတို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျှော့ချနိုင်လိုက်သည်။

“အသုံးဝင်ပေမယ့် သိပ်မထိရောက်သေးဘူး” ဟု သမင်ပြာက မောပန်းစွာပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဘာလဲ.. ဒီအတိုင်း ပျံ့နေရင်တော့ ဒီအနံ့ကို ငါ သည်းမခံနိုင်ဘူး”

“ဒီစွမ်းအားက အဆိပ်သင့်စေတယ်...ဒါက နေရာလွတ် အပေါ် အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိပုံရပေမဲ့ အသားပေါ်မှာ သက်ရောက်မှုရှိမရှိကိုတော့ ငါမသိဘူး”

“ဘာလို့မကြိုးစားကြည့်တာလဲ”

“အဆင်ပြေသွားမယ်လို့ ငါထင်ပါတယ်”

“ဒါဆို မင်းသွားထိလိုက်”

“... မင်းနည်းနည်းတော့ ရူးနေတယ်လို့ ငါထင်တယ်”

“ဒါဆို ချိုပုလေးနဲ့ သိုး... မင်းက ဘာပြောချင်တာလဲ”

“ဆရာ့ကို ရှာကြည့်ရအောင်... ဆရာဆိုရင် ပိုကောင်းတဲ့ အကြံဥာဏ်တစ်ခု ရှိကောင်းရှိလိမ့်မယ်”

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၈၃၄ တိုက်စားမှု ရပ်တန့်သွားခြင်း

အစိမ်းရောင်သိုးနှင့် အပြာရောင်သမင်တို့သည် နေရာလွတ်ထပ်ခိုးထဲသို့ တိုးဝင်ပြီး နက်ရှိုင်းအိပ်ပျော်ရာနေရာသို့ ရောက်သွားသောအခါတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ကြတော့ပေ။

“ဆရာ ဘယ်မှာလဲ”

“ဆရာ ဘယ်သွားတာလဲ”

“ဆရာ မရှိရင် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ.. ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်”

“အဲဒါအရေးမကြီးဘူး... ဒီအရာနဲ့ ထိတွေ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်ရုံပဲ... ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ထူးထူး ခြားခြား ခံစားနေရတယ်”

…

လျှပ်စီးကြောင်းရင်းမြစ်ကို လိုက်ဖမ်းနေသော မိုးကြိုးဒေါသလင်းတသည် ပျံတက်သွားသည်။

လင်းနို့ကဲ့သို့ လျှပ်စီးကြောင်းရင်းမြစ်သည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အာကာသတွင်းပေါက်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

မိုးကြိုးဒေါသလင်းတသည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေရန် အချိန်မီ လှည့်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ အပေါက်များကို အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤတွင်းများမှ ခြိမ်းခြောက်နေသော စွမ်းအင်ကို ခံစားနေရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်ကို သတိရှိလာသည်။

“ဒါဘာလဲ” မိုးကြိုးဒေါသလင်းတသည် ၎င်းရှေ့ရှိ အရာကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေသည်။

ခရမ်းရင့်ရောင် ဦးခေါင်းသည် အပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ နားရွက်သည် နောက်သို့ ဆန့်ထွက်ကာ နဖူးတွင် အပြာရောင် သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်နေသည်။

၎င်း၏တောင်ပံများပေါ်တွင် ကြွက်သားများရှိပြီး ကြီးမားသောတောင်ပံပေါ်တွင် ကြွက်များနှင့်တူသည့် အမြဲတစေ လှုပ်ရှားနေသော အချွန်အတက်အပေါက်များစွာရှိသည်။

၎င်း၏ သေးသွယ်သောအမြီးသည် သံမဏိကြာပွတ်ကဲ့သို့ အသံထွက်နေပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လင်းနို့အတွင်းပိုင်းမှ ခရမ်းရောင် စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးဒေါသလင်းတသည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒါဘာလဲ…

အခုငါ လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းနဲ့ ဘာကြောင့် ခပ်ဆင်ဆင် ဖြစ်နေတာလဲ..

လင်းနို့သားရဲသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ပျောက်သွားပြီး မိုးကြိုးဒေါသလင်းတ ရှေ့မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

အလွန်လျှင်မြန်သောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် မိုးကြိုးဒေါသလင်းတသည် ၎င်း၏ရင်ဘတ်တွင် နာကျင်မှုကိုခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းကိုဖြတ်သွားသော လက်တစ်ချောင်းကိုတွေ့မြင်ရန် ခေါင်းကိုငုံ့ထားလိုက်သည်။

သူ့နှလုံးကို အရှင်လတ်လတ် ဖောက်ထုတ်နေတာကို ကြည့်ပြီး ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ နာကျင်နေကာ နှလုံးက တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။

ရုတ်တရက် ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ... သန်မာလာတာလား..

“ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားပြီ”

အစိမ်းရောင် လျှပ်စီးလက်သည် အဝေးမှ ဖြတ်သွားသောအခါ လင်းနို့သားရဲသည် ပြာပုံထဲသို့ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

အစိမ်းရောင်သိုးသည် မိုးကြိုးဒေါသလင်းတနောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ “ငါတို့ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ”

အပြာရောင် သမင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မသေသေးသော မိုးမိုးကြိုးဒေါသလင်းတကို “မင်းမှာ နောက်ဆုံးဆန္ဒတွေရှိလား” ဟုမေးလိုက်သည်။

“ငါ... ငါ အသက်ရှင်ချင်တယ်” မိုးကြိုးဒေါသလင်းတက ရီဝေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်... အဲဒါကို ငါတို့ မကူညီနိုင်ဘူး”

“စောင့်ဦး” အစိမ်းရောင်သိုးက အော်လိုက်သည်။

လျှပ်စီးလက်ပြီး ပြာပုံထဲသို့ ပစ်ချခံခဲ့ရသော သားရဲသည် ကုသခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ကုသနိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင်သိုးက ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။ သားရဲ၏ အသက်ရှုသံက မပြင်းသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက်တွင်ပင် ပျောက်ကင်းသွားနိုင်သည်။

၎င်း၏ အပြာရောင်မိုးခြိမ်းသံသည် ဒြပ်စင်များကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်သည့် စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည်။

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ နောက်ထပ် မိုးကြိုးပစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အသားဘောလုံးထဲကို လေဆာနဲ့ထိုးထားသည့် လင်းနို့းသားရဲသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်း လိုက်သော်လည်း နောက်ကွယ်က ပုပ်နေတဲ့အပေါက်ကတော့ အတူတူပဲဖြစ်သည်။

အပေါက်က အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းက ဖယ်ရှားလို့မရပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပေါက်ဝိုင်းသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာကာ ပျက်ယွင်းနေသော လေထုသည် အားကောင်းလာသည်။

ရက်နှစ်ဆယ်ကြာပြီးနောက် တာ့ဇီနိုးလာပြီး အတောင်ပံဖြန့်လိုက်သောအခါ အရိုးအက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်ကာ အသက်ရှုသံ အနည်းငယ်တိုးလာသည်။ ၎င်း၏ လျှပ်စီးစည်းမျဉ်းသည် လေးရာခိုင်နှုန်းမှ ခုနစ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးလာခဲ့ပြီး ယင်းသည် မဆိုးလှပေ။

အဝေးမှ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ထူးဆန်းတာက မနေ့ကကတည်းက တခြား သားရဲတွေကို မတွေ့ဘူး” ကောင်းဖန်က တစ်ခုခု မမှန်သလို ခံစားနေရသည်။

သားရဲများသာမက ထိုမိုးခြိမ်းသံများနှင့် လေထဲတွင် စီးဆင်းနေသော ဝိညာဉ်များသည်လည်း ပေါ်ထွက်မလာပေ။

ကောင်းဖန်သည် မကြာမီ အဝေးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တောင်ငယ်တစ်ခုလို ကိုက်ထောင်ချီရှည်လျားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ပျံဝဲနေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ၎င်း၏ခွာထူကြီးလေးခုဖြင့် ရောယှက်နေသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးအိမ်များသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသက်ရှုသံများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ချွန်ထက်ဖြူဖွေးသော သွားများကို ပေါ်လွင်စေသည်။

၎င်း၏ ဦးခေါင်းထိပ်တွင် အနီရောင် နောက်ပြန်လှည့်နေသော ဦးချိုတစ်စုံ ပါရှိပြီး နေရာတိုင်းတွင် မိုးကြိုးများ ရှိနေသည်။

“ပြေး” ကောင်းဖန်က အော်လိုက်သည်။

ကောင်းဖန်က တာ့ဇီကို တုံ့ပြန်ဖို့ ပြောတာကို မစောင့်ပဲ သားရဲကို မြင်လိုက်တာနဲ့ တာ့ဇီသည် လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။

“ခေါင်းမော့.. လှည့်ပြီး ပျံတော့”

ပြင်းထန်ရန်လိုသော အသံကို အနောက်မှ ကြားလိုက်ရပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပိတ်မိသွားသည်။

အလွန်ပြင်းထန်သော အစိမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းသည် သူ့နောက်မှ ထွက်လာသောအခါ ကောင်းဖန်သည် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ သူသည် လျှပ်စီးလက်သည်နှင့် ပို၍နီးကပ်စွာ ရွေ့လျားနေသည်ကိုသာ ကြည့်နိုင်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သတိလစ်သွားသည်။

ကောင်းဖန် နိုးလာသောအခါ မည်မျှကြာသွားသည်မသိတော့ပေ။

မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေစဉ် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂျင်ဆင်းလက်တံများကဲ့သို့ အမြစ်တွယ်နေသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ငါမသေဘူးလား” ကောင်းဖန်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ တွေးနေမိသည်။

ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းဖန်သည် တစ်ခုခုမှားနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သားရဲနေရာလွတ်မှ သားရဲများအားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ထားကြောင်း သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သော်အခါ ကောင်းဖန်သည် သူ့နောက်ကျော ကြက်သီးထသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သားရဲများသည် သူ၏ဝှက်ဖဲဖြစ်သည်။ သူ့ကတ်တွေအားလုံးကို ထူးထူးခြားခြား ထုတ်ဖော်ပြသမိလိုက်တဲ့အတွက် အခုအချိန်မှာ သူ ဘယ်လိုမှ မထိတ်လန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ကောင်းဖန်.. နိုးလားပြီလား” တာ့ဇီ၏ အသံသည် သူ့အနီးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းဖန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တာ့ဇီ၊ ဂိုဒီနှင့် ဆီလီတို့သည် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏အသွင်အပြင်သည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂိုဒီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုတင်းမာပြီး ကြမ်းတမ်းသောအသွင်အပြင် ဖြစ်လာသည်။ တာ့ဇီ၏ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ နဂါးဦးချိုများသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး ၎င်း၏လည်ဆံ၏အရောင်သည် ပိုနက်လာသည်။

ဆီလီမှလွဲ၍ သားရဲအားလုံး၏ အသွင်အပြင်များသည် အပြောင်းအလဲအချို့ကို မြင်တွေ့ရပြီး ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအသွင်အပြင် ဖြစ်လာကြသည်။

ဆီလီတောင်မှ ခြွင်းချက်မရှိပေ။ ဦးမှင်နှစ်ဆယ့်လေးခုသည် စတင် တုန်ယင်လာကာ ဦးမှင်များသည် ဘဲဥပုံသဏ္ဍာန်မှ အခြား ပုံသဏ္ဍာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကောင်းဖန်နားသို့ ဆီလီရောက်လာပြီး “ကောင်းဖန်.. ငါပိုရုပ်ဆိုးသွားပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“သခင်တစ်ခါ နိုးလာပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ငါတို့ကို ခေါ်ထုတ်ပြီးတော့ ပြန်မေ့သွားတာ”

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” ကောင်းဖန်သည် သူ၏ ညာလက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ သူအသုံးမချနိုင်တော့သည့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရနေသည်။

“အဲဒီကိုကြည့် သခင်” ခြင်္သေ့ဖြူက မှန်ကန်တဲ့နေရာကိုကြည့်နိုင်ဖို့ ကောင်းဖန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကောင်းဖန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့-

“အဲဒါ…”

တိမ်မည်းမည်းတွေ ပျံဝဲနေသည် မီးခိုးရောင်ကောင်းကင်ကြီးထဲက တိမ်တိုက်တစ်ခုရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ အကြေးခွံရှိနှင့် ခြေသည်းတွေရှိသည့် ကြီးမားသည့် အရာကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းသည် ဦးနှောက်ပန်းပွင့် သို့မဟုတ် အခွံခွာထားသော သစ်ကြားသီးနှင့်တူသည်။

ကောင်းဖန် သူ့မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ထားလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး နှလုံးသားတစ်ခုဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းဖန် နားမလည်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်သည် ၎င်း၏ အမျိုးအစားများကိုပင် မမြင်နိုင်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

[သားရဲ အမည်] - ရပ်စဲခြင်း၏ အမြစ်

[သားရဲ အဆင့်] - ???

သူကိုယ်တိုင်အပါအဝင် သားရဲအားလုံးတွင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် နောက်ထပ်အခြေအနေတစ်ခုရှိလာသည်။ တိုက်စားမှု ရပ်တန့်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

တိုက်စားမှု ရပ်တန့်သွားခြင်းတွင် ရပ်တန့်သွားခြင်းစွမ်းအားများနှင့် ကမ္ဘာကို ဖျက်စီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် မျိုးစေ့ပါရှိသည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ခွန်အားကို ထုတ်နှုတ်၍ ခွန်အားကို တိုးပွားစေသည်။

“ဖျက်ဆီးပစ်... နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ... ကမ္ဘာကြီးက အဆုံးမဲ့ ပရမ်းပတာအဖြစ် ပြန်ဖြစ်သွားပါစေ” ကောင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းမထုတ်နိုင်သော အသံတစ်ခုသည် အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရန် လမ်းညွှန်ပေးသလို ထွက်လာသည်။

ဒါပေမယ့် ကောင်းဖန်၏ အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဘယ်သူမဆို အသံကြားတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ သားရဲတွေက ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာပြီး လုပ်ငန်းကို ပြီးအောင် လုပ်သင့်ပေမယ့် အသံက ဘာကြောင့် အမိန့်ပေးတာ ပျက်သွားတာလဲ...

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၈၃၅ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးကြပါစို့

ကောင်းဖန်သည် ခြင်္သေ့ဖြူနှင့် အခြားသားရဲများ ပါးစပ်ဖွင့်ထားသည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း ချုပ်တည်းထားပုံရသည်

ခြင်္သေ့ဖြူသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ဘယ်ညာကို သတိထားပြီး ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ ကောင်းဖန်... ဒီအရာက ငါ့ကို အမိန့်ပေးနေတယ် ထင်ရပေမယ့် ငါက ခံနိုင်ရည်ရှိပုံရတယ်.. ခံစားရလား”

“ခံစားရတယ်” ကောင်းဖန်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်းလည်း ကြားလား”

“မင်းရောလား”

ဂိုဒီနှင့် တာ့ဇီ နှစ်ယောက်စလုံး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ မေးလိုက်သည်။

“…”

ကောင်းဖန်က “မင်းတို့ရဲ့အသံကို ထိန်းထားနိုင်မလား... အာကျယ်လိုက်တာ..” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး” ဟု တာ့ဇီက အလွန်ဒေါသ ထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းဖန်က တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဆူနေတာ.. ဒီအပြစ်ကို ငါမှတ်ထားလိုက်ပြီ” တာ့ဇီသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို ၎င်း၏ သေးငယ်သော နှလုံးသားထဲသို့ သော့ခတ်ပြီး သိမ်းထားလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာတော့ အမှန်ပင်။ သူတို့နိုးလာကတည်းက အဝေးက ကောင်းကင်မှာ ကြီးမားတဲ့တည်ရှိမှုကနေလွဲရင် ကျန်တဲ့အရာအားလုံးဟာ အမှိုက်သရိုက်တွေဖြစ်သည်။

ရပ်စဲခြင်း၏ အမြစ်သည် သူနှင့် သူ့သားရဲများကို အတင်းအကြပ် အမိန့်မပေးနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကောင်းဖန်စိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ဖြေလျှော့သွားသည်။ ဤ ‘ရပ်စဲခြင်း၏ အမြစ်’ သည် အနည်းငယ်ထူးဆန်းပြီး ခံစားချက်အသိဥာဏ် မရှိပုံပေါ်ကြောင်း သူတွေ့ရသည်။

သူသည် ပရိုဂရမ် သို့မဟုတ် အယူဝါဒတစ်ခုကဲ့သို့သာ လုပ်ဆောင်သည်။ အမိန့်တစ်ခု ပြီးမြောက်ရန် ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှလွဲ၍ အခြားအရေးမကြီးပေ။ ကောင်းဖန်သည် ဤတည်ရှိရာနေရာသို့ လှည့်ပတ်သွားလိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။

ကောင်းဖန်သည် ၎င်း၏ ဘယ်ညာကို လှည့်ပတ်သွားလာနေချိန်၌ အတွေးလှိုင်းများ ကျရောက်သွားသည်။

“အရာရာကိုအဆုံးသတ်ပါ... အရာအားလုံးကိုအဆုံးသတ်ပါ.. အရာအားလုံးကိုအဆုံးသတ်ပါ ... “

“မပင်ပန်းဘူးလား” ကောင်းဖန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကောင်းဖန်သည် ဤတည်ရှိမှုစွမ်းအင်ကို စမ်းသပ်ရန်ကြိုးစားပါက သို့မဟုတ် သေစေမည့်အန္တရာယ်မရှိဟု တစ်သမတ်တည်း သဘောပေါက်နေခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် သားရဲကို ပစ်သတ်လိုက်မိပေမည်။

“ဒီအင်အားနည်းနည်းလေးနဲ့တော့ အမိန့်ကိုနာခံဖို့ခက်တယ်” ကောင်းဖန်က ရပ်စဲခြင်းအမြစ် ကိုပြောလိုက်သည်။

ရပ်စဲခြင်း အမြစ်က သူ့ကို အဖြေမပေးပေ။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည် ... အဲဒါကိုမနှောက်ယှက်နိုင်ဘူးလား...

“ဟေ့ မင်းက ငါ့ကို မြှူဆွယ်နေတာလား... ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းငါ့ကို ရှင်းမပြသင့်ဘူးလား” ကောင်းဖန်က ရပ်စဲခြင်းအမြစ်ကို ငြီးတွား ပြစ်တင်လိုက်သည်။

ရပ်စဲခြင်းအမြစ်သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကောင်းဖန်သည် ခေါင်းယမ်းကာ အာကာသလမ်းကြောင်းမှ ထွက်သွားလိုက်သည်။

တစ်ဖက်ခြမ်းသည် ကောင်းဖန်နှင့် ပို၍ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဒီနေရာက သူတို့သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ နေရာနဲ့ ပိုတူသည်။

…

“မိုးကြိုးဒြပ်စင်ကမ္ဘာက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ.. မိုးကြိုးဒြပ်ကမ္ဘာရဲ့ အသက်ရှုသံကို ဘာကြောင့် မခံစားနိုင်ရတာလဲ” ကျယ်ပြောလှသော ပရမ်းပတာကျယ်ကြီးထဲတွင် နေရာလွတ်အတွင်းမှ မီးတောက်များ လုံးလုံးလျားလျား တည်ရှိနေသည့် ဧရိယာတစ်ခု ရှိနေသည်။

မီးထဲတွင် ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရှိသည် အာကာသကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ မိုးကြိုးဒြပ်စင်ကမ္ဘာပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပုံရသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည် အချို့သောပုံစံများ ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးဒြပ်စင်ကမ္ဘာ၏အစွန်းတလျှောက်တွင် အုံ့ဆိုင်းနေသောအရိပ်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှာ ကြောက်စရာကြီး ဖြစ်သည်။

မီးဒြပ်စင်ကမ္ဘာတွင်သာမက စွမ်းအားကြီးသောသတ္တဝါများသည် မိုးကြိုးဒြပ်ကမ္ဘာတွင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုများကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထူးဆန်းသော သားရဲများစွာသည် မိုးကြိုးဒြပ်စင်ကမ္ဘာမှ ပြေးထွက်လာပြီး ကြီးမားသော ဂြိုလ်များအားလုံးကို တိုက်ခိုက်ကာ အလွန်ထိတ်လန့်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်နေသော လှိုင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ရှန်းထော်အင်ပါယာအပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြာရောင် သားရဲတစ်ကောင်က ဟိန်းဟောက်နေသည်။

ကောင်းကင်မှာ လျှပ်စီးကြောင်းတွေ ပေါ်လာပြီး မိုးရေလို ကျလာကာ နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောင်များနှင့် မြစ်များ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကျိုးသွားပြီး မြစ်များ အငွေ့ပျံသွားကာ မြို့သည်ဆိုးရွားသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်နယ်မြေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မရှိသော လင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဖွဲ့ဝင်အများအပြားသည် လျှပ်စီးကြောင်းကြောင့် ချက်ချင်းပျက်စီးသွားကြသည်။

ရှန်းထော်အင်ပါယာ၏ အနက်ထဲမှာ ကြီးမားသည့် ရုပ်ပုံပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် လင်းမျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားသုံးပါးအနက်မှ တစ်ခုတည်းသော ဟောက်သံ မိုးပျံစောင့်ကြည့်သူ ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ် နှစ်ပေါင်း ၁ သောင်း ကျော်ထဲက တည်ရှိနေတာ ဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဧရာမ သားရဲကြီးနှစ်ကောင် တိုက်မိသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် မိုးခြိမ်းသံကြောင့် ဟောက်သံမိုးပျံစောင့်ကြည့်သူသည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ကွဲသွားကာ သွေးမိုးများ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အနီရောင် ၀တ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ပြတင်းပေါက်ကိုဖွင့်ကာ သွေးများ ယိုစီးကျလာသည့် ကောင်းကင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဟောက်သံမိုးပျံစောင့်ကြည့်သူက ရုတ်တရက် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်... ရန်သူက ဘယ်အဆင့်လဲ.. ဒီရန်သူက ငါတို့အင်ပါယာကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ရတာလဲ”

သူ့အင်ပါယာ ပြီးဆုံးသွားမှန်း သူသိလိုက်သောကြောင့် သူ၏မျက်နှာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသည်။

ဟောက်သံမိုးပျံစောင့်ကြည့်သူ၏ကာကွယ်မှုမရှိခြင်းသည့် ရှန်းထော်အင်ပါယာသည် အစောပိုင်းလအနည်းငယ်က မိုးနယ်မြေအင်ပါယာ၏ ကမ္ဘာမြွေကြီးကို ဆုံးရှုံးလိုက်သကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏အင်ပါယာကို များစွာပျက်စီးစေသည်။ သူတို့သည် ထိပ်တန်းအင်ပါယာ သုံးခုစာရင်းမှ ပြုတ်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ အခြား ထိပ်တန်း အင်ပါယာ နှစ်ခုကလည်း အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်း ယူကြလိမ့်မည်။

“ပြီးသွားပြီ… အရာအားလုံးပြီးသွားပြီ…”

…

“ရပ်စဲခြင်း အရင်းမြစ်ရဲ့ တာဝန်က တော်တော်မိုက်တယ်.. သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးတာက စံနှုန်းနဲ့ သင့်လျော်တဲ့ လူဆိုးတွေရဲ လုပ်ရပ်မဟုတ်လား” ကောင်းဖန်က တာ့ဇီကိုစီးပြီး သူ့မျက်နှာက မှုန်မှိုင်းနေသည်။

ကောင်းဖန်သည် သူ့ကိုယ်သူ သူတော်ကောင်းဟု မခံစားရသော်လည်း ကမ္ဘာကြီးကိုတော့ မဖျက်ဆီးချင်ပေ။

အခြေခံယုတ္တိကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်နှင့် ကျန်သူများ မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်ကြမည်နည်း။ သူတို့ ဘာစားကြမလဲ... ဖျော်ဖြေရေးကရော...

“ဒါပေမယ့် ငါဘာမှ မလုပ်ဘူးဆိုရင်တောင် ရပ်စဲခြင်းအမြစ်က တခြား သားရဲတွေကို ဖျက်စီးပစ်လိမ့်မယ်.. သားရဲတွေ ပျက်စီးသွားတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်တွေက မူမမှန်တော့ဘဲ ရူးသွပ်သွားပြီး တခြားဂြိုလ်တွေကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မယ်” ဟု ကောင်းဖန်က ဆင်ခြင်မိလိုက်သည်။

အဲဒါက လူတိုင်းရဲ့ရန်သူ ဖြစ်စေတယ်...

ရလဒ်နှစ်ခုသာရှိနိုင်သည် - တစ်ခုက ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းဖန်သည် ဧရာမသားရဲနှစ်ကောင်ကြားတွင် ညှပ်နေသည့်ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ အကျပ်ရိုက်နေသည်။

ကောင်းဖန်သည် လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ သားရဲများကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်နိုင်စေရန် အသိပေးထားလိုက်သည်။ သူနှင့် အခြားသူများအပေါ် တိုက်စားခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အလွန်ထင်ရှားသည်။

ထိုအရာသည် ရေထဲမှာ ရောထားတဲ့ ဆီတစ်စက်နဲ့တူတာမို့ အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်သည်။

“ကောင်းဖန်.. တစ်ချိန်က ကြားခဲ့ရတဲ့ အဆိုကို သတိရမိတယ်” ဂိုဒီ၏ ညာလက်သည် ကောင်းဖန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် မှီနေသည်။

ကောင်းဖန်မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဂိုဒီကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်လိုက်သည်။ “အဆိုကဘာလဲ”

“နတ်ဆိုးကိုသတ်ဖို့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လိုတယ်” ဂိုဒီက လက်သီးကို ဆုပ်ပြီး အားရပါးရ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ငါတို့က အသန်မာဆုံး ရပ်စဲခြင်းအမြစ်ဖြစ်လာကြရအောင်”

ကောင်းဖန် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ဒါက သားရဲတစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ကောင်ကို သတ်တာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အခြားသော ပျက်စီးနေသည့် သတ္တဝါများကို ကျော်လွန်လိုပါက လိုအပ်သော သတ်ဖြတ်မှုပမာဏသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ကောင်းဖန်.. ငါတို့က ကာကွယ်ဖို့အတွက် သတ်တယ်.. နောက်ထပ် အသက်တွေကို ကယ်တင်ပြီး မင်း ကာကွယ်ချင်တဲ့ လူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ဒါကို လုပ်ဖို့လိုတယ်” ဟု ပင်လယ်ဝတုတ်က ဆိုသည်။

ကောင်းဖန်က သူ့လက်တွေကို နောက်ပစ်ထားလိုက်သည်။ ချမ်းအေးသောလေက သူ့အပေါ်ကို ဖြတ်သွားသည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် လှည့်ပတ်ကာ တာ့ဇီ၏ကျောပြင်ပေါ်တွင် လှဲလိုက်သည်။ ကောင်းဖန်သည် သူ့ဘာသာသူ ဆုံးဖြတ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်ကို သိသည်။ သူတို့သည် ကောင်းဖန်၏ သားရဲများသာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်က ဘယ်လိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါစေ... သူတို့က ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာကြမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ငုံထားသောခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး အဝေးကို မျှော်ကြည့်ကာ “ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ကြရအောင်” ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပင်လယ်ဝတုတ်သည် ချောင်းဆိုးပြီး တံတွေးပါ ဆို့နင့်လာသည်။

“ဒီလို စိတ်ခံစားမှုကြီးကြီးမားမားနဲ့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချဖို့ မင်းအကြာကြီးစဉ်းစားနေတာလား” ပင်လယ်ဝတုတ်က “ကောင်းဖန်... မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးသဘာဝက ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုကြီးတယ်” ဟုပြောပြီး ငိုရမလား ရယ်ရမလား မသိတော့ပေ။

“ငါတို့ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု အရှိန်က နှေးလွန်းတယ်” ကောင်းဖန်က ငြိမ်သက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ငါတို့ကို သတ်ဖို့လုပ်ခဲ့တဲ့သူကို မင်းမှတ်မိသေးလား.. အဲဒါက ငါတို့ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တယ်.. သူ့ကို သတ်ရုံနဲ့ ငါတို့ လိုက်မမီနိုင်တော့ဘူး”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးမယ်လို့တော့ ငါပြောတာမဟုတ်ဘူး.. မျက်နှာပြင်ပင်လယ်က ဂြိုလ်အချို့က မလွှဲမရှောင်သာ ပြိုကျမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေရပြီ... ငါသူတို့အတွက် အမြန်လုပ်ပေးနေပါတယ်” ဟု ကောင်းဖန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

***

သားရဲလေ့ကျင့်သူ

အခန်း ၈၃၆ လာဘ်ငွေများကိုလက်ခံခြင်း

ဂြိုလ်များစွာကိုဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကောင်းဖန်သည် ပျက်စီးနေသောကမ္ဘာကြီးရှေ့တွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်သည် ကြောက်စရာကောင်းပြီး ပွင့်နေတဲ့ ဥကွဲဥခွံလိုဖြစ်နေသည်။

နေရာလွတ် လှိုင်းထန်မှုသည် ကွာဟချက်မှတဆင့် ကျယ်လောင်လာသည်။

မြေပြင်သည် တဖြည်းဖြည်း သဲကန္တာရဖြစ်လာသည်။ သူတို့ရဲ့ ကနဦးလည်ပတ်မှုအပြီး နှစ်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ တောင်တန်းသည် တောင်ကုန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလာပြီး မြေကြီးများအက်ကွဲသွားကာ လေထဲမှာ အဝါရောင်သဲတွေ ပါဝင်နေသည်။

သက်ရှိများ၏ လက္ခဏာများ အလွန်နည်းပါးလာသည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် ၎င်းအဆုံးသတ်ကို စတင်ရေတွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“နောက်ဘက် ဥယျာဉ်ကို သွားရအောင်” ကောင်းဖန်က တာ့ဇီကိုပြောလိုက်သည်။

တာ့ဇီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းဖန်ကို အပေါ်သို့ သယ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ခရီးသွားရင်း မကြာမီ သူတို့သည် နတ်ဘုရား၏ နောက်ဖေးဥယျာဉ်ကို ရောက်သွားသည်။

ဥယျာဉ်ကို ပိတ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခင်က ဥယျာဉ်နောက်ဘက်သည် အစောင့်အကြပ်များ ထူထပ်စွာထားခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပြိုကျပြီးနောက် ယခုအခါ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများဖြစ်သည့် အပေါက်အပြဲများစွာ ရှိလာသည်။

အထဲမှာ အပျက်အစီးတွေ အများကြီးရှိနေပြီး မြေပြင်သည် ဖြိုချခံလိုက်ရသလိုဖြစ်နေသည်။

“ဘာမှ မရှိပါဘူး” ဟု ကြွက်က နားရွက်ကို မြေကြီးပေါ်တွင် ကပ်ထားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ”

“အိုး… ချမ်းသာမှုရဲ့ နှလုံးခုန်သံကို နားထောင်နေတာပါ” ကြွက်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ ကြွက်သည် စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ “ဘာမှမကျန်တော့ဘူး”

မကျသည့် မျက်ရည်များပြည့်နေသော ၎င်း၏မျက်လုံးသေးသေးလေးနှင့် လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ သူက မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ “အဲဒီမှာ ရတနာတွေ အများကြီး ဝှက်ထားခဲ့တာကို မှတ်မိသေးတယ်” ဟု ကြွက်က သေချာစွာပြောလိုက်သည်။

“သူများတွေ ဒီကို အရင်ရောက်ခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ”

“အရေးမကြီးပါဘူး... သူတို့က အသေးအဖွဲပစ္စည်းတွေရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကိုပဲ ယူခဲ့ပေမယ့် တကယ်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မယူသွားနိုင်ပါဘူး” ကောင်းဖန်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းဖန်မှာ အချက်တစ်ခုရှိပါတယ်”

“ကောင်းဖန်.. ငါတို့ ကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးကြမလဲ.. ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ခက်လိမ့်မယ်မဟုတ်လား” ဖလိန်မီက သံသယနဲ့ မေးလိုက်သည်။

“ခက်မှာမဟုတ်ဘူး.. ဒါက ရပ်စဲခြင်းအမြစ်က ငါတို့ကို ပေးလိုက်တဲ့အရာပဲ “ ကောင်းဖန်က သူ့ရင်ဘတ်ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိရှိ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“အိုး ငါသိပြီ... ကောင်းဖန်... နင်က ငါတို့ရဲ့ ခံစားချက်အစစ်အမှန်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါတို့ နှလုံးသားတွေကို အသုံးပြုမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား... တာ့ဇီက ချက်ချင်းပြန်ပြောလိုက်သည်။

“…”ကောင်းဖန်က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး.. ရင်ဘတ်ကိုကြည့်ဖို့ကို ငါဆိုလိုတာ”

ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် ကောင်းဖန်သည် အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အမည်းစက်တစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

ကောင်းဖန်က သူ့ခေါင်းကို ပြန်မော့ကြည့်လိုက်တော့ သားရဲတွေအားလုံး ခေါင်းလှည့်သွားတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အိုး.. ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ”

“ကောင်းဖန်က လူဆိုးလူမိုက်ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ”

“ဖော်ပြလို့ကို မရဘူး..”

“ကမ္ဘာကြီးက ဘာဖြစ်လာတာလဲ...”

“ဟင့်အင်း.. ဟင့်အင်း..”

ကောင်းဖန်၏ ပါးစပ်တစ်ဖက် လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

ငါဘာလို့ ဒီကောင်တွေကို သတ်ချင်စိတ် ဖြစ်သွားတာလဲ..

“မင်းတို့အားလုံးရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ ရှိတယ်လေ..” ကောင်းဖန်က စိတ်ပျက်စွာပြောလိုက်သည်။ “သတိမထားမိကြဘူးလား”

“ဟုတ်တယ်.. ငါ..သတိထားမိပါတယ်.. ငါဘယ်လိုလုပ် သတိမထားမိဘဲနေမလဲ” တာ့ဇီက အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းလိုက်သည်။ သူ သတိမထားမိခဲ့ဘူးဆိုတာ သေချာပေါက် ဝန်မခံချင်ပေ။

“ဒါက ရပ်စဲခြင်းတံဆိပ်ပဲ.. တကယ်တော့ ဒီအရာသာမရှိရင် ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ သတ္တိရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး.. ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားရင်တောင်မှ အဲဒါက ငါတို့ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး”

ထိုသို့ဖြင့် ရပ်စဲခြင်းတံဆိပ် တစ်ဒါဇင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ကောင်းဖန်နှင့် သားရဲများ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ထိုအရာများက ထွက်လာပြီး အနက်ရောင် နှလုံးသားတစ်ခု ဖန်တီးရန် လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

မှော်အမဲရောင်အလင်းတန်းများသည် နှလုံး၏မျက်နှာပြင်ကို ရောယှက်ကာ စွမ်းအားအတက်အကျများ ပိုမို အားကောင်းလာသည်။

ရုတ်တရက် မြည်သံပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်နေပြီး အဝါရောင် ဖြစ် ပေါ်လာသည်။

တိမ်မည်းတွေကြားက ကောင်းကင်ကို လျှပ်စီးတွေ ဖြတ်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်မုန်တိုင်းသည် အဝေးမှ တိုက်ခတ်နေပြီး သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် လေဆင်နှာမောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ကမ္ဘာသည် အန္တရာယ်ကို ခံစားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဂြိုလ်အရင်းအမြစ်မှ ခုခံမှုဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် သတင်းအချက်အလက်များ စီးဆင်းလာသည်။

ကောင်းဖန်သည် ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ လာမည့်ဘေးအန္တရာယ်ကို တွန်းလှန်ရန် ဂြိုလ်တစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိအားလုံးအား တောင်းဆိုရန် ဂြိုလ်အရင်းအမြစ်၏ စွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

ကောင်းဖန်နဲ့ သားရဲတွေက လက်ခံသရွေ့ ဒီလက်ဆောင်ကို ရရှိနိုင်မှာဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ဂြိုလ်ရင်းမြစ်က တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မက်ဆေ့ချ်ကို အတင်းအကြပ်ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ကောင်းဖန်နှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသည်။

ကောင်းဖန် အံ့သြသွားသည်။ ဒီဂြိုလ်အရင်းအမြစ်က ရပ်စဲခြင်းအမြစ်ထက် ပိုတောာ်နေတာလား.. သူ့မှာ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ စနစ်တောင် ရှိသေးတယ်...

လွန်ခဲ့သည့်အခိုက်အတန့်က မက်ဆေ့ချ်သည် သူ့ထံသို့ “မှားယွင်းစွာ” ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့ရင်ဘတ်တွင် ရပ်စဲခြင်းတံဆိပ်ကို အသက်မသွင်းရသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် သူ့ကို ဂြိုလ်အရင်းအမြစ်မှ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော သူငယ်ချင်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ အဝေးမှ တိမ်မည်းကြီး လွင့်ပျံလာသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ သဲမုန်တိုင်းသည် တိမ်မည်းများကို ရှောင်ဖယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူနှင့်နီးကပ်လာသောအခါတွင် ဤအရာများသည် သဲကန္တာရတွင်နေထိုင်သော အဆင့်နိမ့်သားရဲများဖြစ်သည့် ရွှေကမ်းနား အနက်ရောင် ယင်ကောင်များဖြစ်ကြောင်း ကောင်းဖန်မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် နွားအုပ်ထဲတွင် နေရတာကို နှစ်သက်ကြပြီး အလင်းရောင်ကို နှစ်သက်ကြကာ ရေကို မုန်းတီးကြသည်။

ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ ဤဂြိုလ်သည် သက်ရှိသတ္တဝါများအတွက် ပို၍ အဆင်မပြေဖြစ်လာသည်။ လုံလောက်သော ဉာဏ်ရည် သို့မဟုတ် ခွန်အားရှိသော သတ္တဝါများသည် အာကာသအက်ကြောင်းများ သို့မဟုတ် လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် အခြား ဂြိုလ်များထံ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်။ ရွှေကမ်းနား အနက်ရောင် ယင်ကောင်ကဲ့သို့ သက်ရှိပုံစံများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ဖလိန်မီ... ဒါကို မင်းအတွက်ထားလိုက်မယ်”

ဖလိန်မီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတောင်ပံတွေဖြန့်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

မီးလောင်သွားသောအခါ အရာအားလုံးသည် မီးနိုင်ငံဖြစ်လာသည်။ ရွှေကမ်းနား အနက်ရောင် ယင်ကောင်များသည် ပြာဖြစ်သွားသည်။

ပြာအများစုသည် မုန်တိုင်းကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး အနက်ရောင်ပြာများသည်သာ နေဝင်ချိန်၏ နေရောင်အောက်တွင် လောင်ကျွမ်းကျန်ရစ်သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးတွင် တောက်ပနေသော အစက်အပြောက်များ လွင့်ပျံလာပြီး ဖလိန်မီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

မီးစည်းမျဉ်းသည် ခြောက်ရာခိုင်နှုန်းမှ ခုနစ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးလာသည့်အတွက် ဖလိန်မီ အံ့သြမိသွားသည်။

ကောင်းဖန်သည် ဤအလင်းအစက်များ၏ အမျိုးအစားများကို ကြည့်ပြီး မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

[ပစ္စည်းအမည်] - ဂြိုလ်ရင်းမြစ်အပိုင်းအစ

“ဒါက ပစ္စည်းကောင်းပဲ.. ဒါကရွှေကမ်းနား အနက်ရောင် ယင်ကောင်တွေကို ပေးအပ်ထားတဲ့ ဂြိုလ်အရင်းအမြစ် စည်းမျဉ်းပဲ... စည်းမျဥ်းတွေကို နားလည်တဲ့အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်... ယင်တွေက မစုပ်ယူသွားခင်မှာ မင်းကတာဝန်ယူခဲ့တာပဲ” ဟု ကောင်းဖန်က ဖလိန်မီကို ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်သည် စည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းအားကို နားလည်နိုင်သလောက်သာ ကောင်းမွန်ပြီး ဂြိုလ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ဥပဒေများနှင့် စည်းမျဉ်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အစုဝေးကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဂြိုလ်အရင်းအမြစ်၏ စွမ်းအားသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သားရဲများအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

“နောက်ထပ် လှိုင်းနှစ်ခုပဲရှိသေးတယ်” ဂိုဒီက ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤဂြိုလ်အရင်းအမြစ်အပိုင်းအစကို အလွန်နှစ်သက်သော်လည်း ယခုအခါ ဖလိန်မီနှင့်အတူရှိနေသောကြောင့် ၎င်းကို ခိုးယူရန် မဝံ့ရဲပေ။

ကြွက်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်၍ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။ ထို့နောက် ဂိုဒီ၏ နောက်ကျောနှင့် ဂြိုလ်အရင်းအမြစ် အပိုင်းအစများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခိုးလည်းမခိုးရဲပေ။

ပေါက်ကွဲမှုကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အဝေးမှ လွင်ပြင်များတွင် ပြေးလွှားသံကို ကြားရပြီး သားရဲအများအပြား ပြေးလွှားနေကြသည်။

“ဘာလို့ သားရဲတွေက မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေသလို ခံစားရတာလဲ” ကောင်းဖန်က အရွှန်းဖောက်လိုက်သည်။

ဤဂြိုလ်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သားရဲများသည် ၎င်းတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုမဟုတ်သောကြောင့် ကောင်းဖန်နှင့် ဂိုဒီအပါအဝင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလွန်စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်နေကြသည်။ ဤသားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံကို ထပ်ဖြည့်ရန် လောက်သာ ဖြစ်သည်။

အာကာသထဲတွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်နှလုံးသားတစ်ခုက မျိုချလိုက်သည်။

“ဂြိုလ်အရင်းအမြစ်ကို စုပ်ယူနေတာလား” ကောင်းဖန် အံ့သြသွားသည်။

ကောင်းဖန် အမိန့်ကို မစောင့်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်နေသော တာ့ဇီက တုန်လှုပ်သွားသည်။

“တာ့ဇီ” ကောင်းဖန်သည် စိတ်ဆိုးပြီး စိတ်ပူသွားသည်။

တာ့ဇီ၏ မဆီမဆိုင်သော အပြုအမူကို အနက်ရောင် နှလုံးသားက မတုံ့ပြန်ကြောင်း သတိပြုမိမှသာ ပြေလျော့သွားသည်။

“ရင်းမြစ်က သူ့ရဲ့ပန်းတိုင်မဟုတ်ဘူး” ဟု အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ပင်လယ်ဝတုတ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။

“ဒါဆို သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ” ကောင်းဖန် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။