ကျန်းထိုင်ချင်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သောအပြုအမူ

"အဲဒီ စာလုံးလေးလုံးလား"

"လေးစားပေမယ့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားပါ"

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူ၏ စကားများကြောင့် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အချိန်အတော်ကြာ နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် မော့ကြည့်ကာ စကားစပြောသည်။

"မင်းလို ပါးနပ်တဲ့သူတစ်ယောက်အတွက် မြင့်မြတ်တဲ့ အသင်းတော်ရဲ့ အခြေအနေကို အတော်လေး ခန့်မှန်းမိလောက်ပြီ။ မင်းကို မေးချင်တာက ယုံကျိုးကွဲပြီး သီးခြားအုပ်ချုပ်မယ်ဆိုရင် ဟိုမျိုးနွယ်က ငါ့နောက်လိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ယောက်နဲ့ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပုံအပ်မှာလား"

ထိုသို့သော အရေးကြီးသော မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသော ဟိုယုရှောင်သည် အတွေ့အကြုံရှိပြီး ယခု ကျန်ထိုင်ချင်း၏ ရှေ့တွင် သူသည် မစဉ်းစားဘဲ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည် "အဲဒါ တကယ်ဖြစ်ခဲ့ရင် ဟိုမျိုးနွယ်သည် သစ္စာမဲ့သူများကို နှိမ်နင်းရန် သခင်မနောက် လိုက်ပါမည်မှာ သေချာပါသည်၊ သခင်မ စိတ်ချတော်မူပါ"

"အခုတော့ ကောင်းတယ်လို့ထင်ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် အချိန်တန်ရင် မင်း လုပ်နိုင်ရမယ်"

"သခင်မက ကျွန်တော့်ကို မယုံကြည်ရင် သခင်မလေးတာဟိုက အခု ကျိန်ဆိုနိုင်ပါတယ်"

"ထွက်သွား၊ ထွက်သွား၊ ထွက်သွား"

ဟိုယုရှောင်သည် ထို "ထွက်သွား" ဟူသော စကားကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူ့ကို ထွက်သွားရန် လက်ကို စိတ်မရှည်စွာ ဝှေ့ယမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ပခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်တစ်ခု လျော့သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး နှုတ်ဆက်စကားပင် မဆိုဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ယခု မထွက်ခွာဘဲ ဤနေရာတွင် ဆက်နေပါက နောက်ပိုင်းတွင် ရိုက်နှက်ခံရဖွယ်ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ဆုတ်သွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေသော ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ ဟိုသည် အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ပြီးမှ သူ၏ မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းတမ်းလာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။

"ယွဲ့အာ၊ မင်း အဒေါ်ချင်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ မင်းရဲ့ အတောင်တွေ တကယ် မာကျောသွားပြီလား၊ မင်းအဖေဘေးမှာရှိနေရင် ဘာကိုမှ မကြောက်ရဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

...…

ကျန်ထိုင်ချင်းသည်လည်း မျက်နှာပြောင်းလဲခြင်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုရှိပြီး ဟိုယုရှောင်လောက် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း သူမသည် လှည့်စားနိုင်သော အသွင်အပြင်ကို ဖန်တီးနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် သူတို့အား ဝမ်ချွမ်းတောင်မြို့ရှိ မြင့်မြတ်သော ကောင်းကင်လက်သီးဂိုဏ်း၏ ရှာဖွေမှုအကြိမ်များစွာမှ လွတ်မြောက်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် လီထျန်ဂါအိုနှင့် သူ၏ဇနီးဟူသော အမည်များဖြင့် ဝမ်ချွမ်းတောင်မြို့၌ ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပြီး ဟိုယုရှောင်သည် နေ့စဉ် အပြင်သို့ထွက်ကာ မြို့တံခါးများကို လျှို့ဝှက်စွာ စစ်ဆေး၍ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဇန်နဝါရီလအထိ ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ တောက်လျှောက် မြို့တံခါးများသည် လျော့ရဲသော လက္ခဏာမပြသဖြင့် သူလည်း အတင်းထွက်ပြေးရန် မရဲခဲ့ပေ၊ အထူးသဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ရှစ်ဦး ထွက်သွားပြီလားဆိုသည်ကို မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ထွက်သွားလျှင်ပင် မြင့်မြတ်သော ကောင်းကင်လက်သီးဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို စိုးရိမ်စရာရှိနေသေးသဖြင့် သူ တစ်ဦးတည်း ထွက်ပြေး၍ မရပေ။

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားပါက ကိစ္စသည် အခြားစီပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် သူမ၏ ရိုက်နှက်မှုကို နာခံစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်—အခြေအနေများသည် သူ့ထက် ပိုမိုအားကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး၌ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် အဆင့်မြင့် ချင်ယန်လေ့ကျင့်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခု ဒဏ်ရာရရှိနေသော်လည်း သူမ၏ အင်အား ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားပါက သူ့ကို စွန့်ပစ်၍ တစ်ဦးတည်း ထွက်ပြေးသွားပါက သူ အပြီးသတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းက သူ့ကို နောက်မှာ မထားခဲ့ဖို့ သေချာစေရန် ဟိုယုရှောင်သည် မကြာသေးမီက အထူးသဖြင့် နာခံမှုရှိခဲ့ပြီး ရိုက်နှက်မှုအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ခံခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို စိတ်ထဲတွင် မုန်းတီးပြီး သတ်လိုသော်လည်း တစ်နေ့သုံးကြိမ် မပျက်မကွက် ရိုသေလေးစားစွာ ရှိခိုးခဲ့သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် အမြဲတစေ မျက်နှာအေးစက်နေသော်လည်း သူသည် မြို့၏ အခြေအနေကို မပင်မပန်း သတင်းပို့ပြီး သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ထိုမျှ ထက်မြက်သောသူဖြစ်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ သတိဝီရိယရှိသော အမူအရာကို ချက်ချင်း မြင်နိုင်ပြီး ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ တင်းကျပ်သော ရက်များသည် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

သူတို့၏ နောက်လိုက်များ သံသယမဝင်စေရန် နှစ်ဦးသည် လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်ရပြီး အခါအားလျော်စွာ အခြားအင်အားစုများမှ လူများနှင့်ပင် တွေ့ဆုံရသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ နာခံမှုနှင့် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လွှမ်းမိုးသော တည်ရှိမှုသည် လီထျန်ဂါအိုနှင့် သူ၏ဇနီးတို့၏ ယခင်အခြေအနေကို အတိအကျ တုပကာ အခြားသူအားလုံးကို လှည့်စားခဲ့သည်။

ထိုသို့သော နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့သည် စံပြလင်မယားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ဝမ်ချွမ်းတောင်မြို့တွင် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကြာ ရောနှောနေခဲ့သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အပြင်တွင် ကျန်ထိုင်ချင်းက သူ့ကို "ခင်ပွန်း" ဟု ခေါ်ဝေါ်သော နေ့စဉ် ချီးကျူးမှုများကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူတို့၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သီးသန့် ရိုက်နှက်ခံရသည်။ တကယ်ကို ချိုမြိန်ခါးသက်သော ဘဝတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဟိုယုရှောင်သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် လုံးဝ ထွက်ခွာရန် အလျင်စလို မရှိပုံရသည်။

သူမ၏ ခရီးစဉ်သည် မြင့်မြတ်သော မြို့တော်ပွဲတော်သို့ တက်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်ကို သင်သိသည်။ ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်နေ့အထိ တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်သာ ကျန်ရှိသောကြောင့် သူမသည် တက်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် တုံ့ပြန်မှုအချို့ ပြသသင့်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ ထပ်ခါထပ်ခါ အရိပ်အမြွက်နှင့် စုံစမ်းမှုများရှိသော်လည်း သူမသည် လုံးဝ မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။

ယွီခေတ် ၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၉ ရက်

ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ တံခါးဝတွင် အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး အကြိမ်များစွာ ခေါက်ရန် ရဲတင်းမှုကို စုစည်းသော်လည်း အမြဲတမ်း နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူမ၏ လေ့ကျင့်မှုဖြင့် သူမ၏ တံခါးဝတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေသည်ကို သေချာပေါက် ခံစားမိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူမသည် သူ့ကို မခေါ်ခဲ့သောကြောင့် သူမသည် သူ့ကို မတွေ့လိုသည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ သူသည် ကျန်ထိုင်ချင်းကို တွေ့လိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရတိုင်း ဟိုယုရှောင်သည် ဝင်ရောက်ရန် အဖိုးအခ ပေးရပြီး ယခင်က တစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်တိုင်း ပါးရိုက်ခံရခြင်းသာဖြစ်သောကြောင့် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ကွဲပြားခြားနားခဲ့သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ စိတ်အခြေအနေသည် ယခင်ကထက် ပို၍ မတည်ငြိမ်ဘဲ တစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်တိုင်း ပါးရိုက်သုံးချက်ခံရသည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၊ ဘာလို့ ဒီမှာရပ်နေပြီး မဝင်တာလဲ"

ရုတ်တရက် သူ့နောက်မှ အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်က ယွင်တင်ဂိုဏ်း၏ အရှင်မကို လုပ်ကျွေးခဲ့သော အစေခံမကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အကာအကွယ်ကို မဖောက်ဖျက်စေရန် သူမသည် မကြာသေးမီက ကျန်ထိုင်ချင်းကို လုပ်ကျွေးနေခဲ့သည်။

အစေခံမသည် ချဉ်သော သစ်သီးခြောက်များပါသော ဗန်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ အမူအရာသည် ထိုမြင်ကွင်းတွင် ထူးဆန်းသွားပြီး ဗန်းကို ညွှန်ပြကာ "အရှင်မက ဒါတွေကို စားချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤအရာများကို တောင့်တသော အမျိုးသမီးများသည် များသောအားဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် အမြဲတမ်း ထိုသို့သော အေးစက်သော အမူအရာရှိသော်လည်း သူမသည် တကယ်တမ်း ဤအရာများကို နှစ်သက်ပါသလား။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၊ မင်း မေ့သွားပြီ။ အရှင်မရဲ့ ကိုယ်ဝန်က နှစ်လရှိပြီ၊ ဒီအချိန်မှာ ဒါတွေမရှိရင် မဖြစ်ဘူး"

...

ဟိုယုရှောင်သည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထို့နောက် အစေခံမ၏ "အရှင်မ" ဆိုသော အဓိပ္ပာယ်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။ ယခင်က သူနားမလည်နိုင်ခဲ့သော အရာများစွာသည် တစ်ပြိုင်နက် အဓိပ္ပာယ်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဟာ... ဒါဆို အံ့သြစရာမှ မဟုတ်တာ။ ကျန်ထိုင်ချင်းက မကြာသေးခင်က စိတ်တွေ ဂယောက်ဂယက်ဖြစ်နေပြီး ငါ့ကိုတောင် ခဏခဏ ရိုက်နေတာ။ အဲဒါတွေအားလုံး ဟန်ဆောင်တာပဲကိုး။ ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်။ အရှင်မက အရင်က ကိုယ်ဝန်ရှိခဲ့တော့ သူ့စိတ်အခြေအနေက တည်ငြိမ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျန်ထိုင်ချင်း အဲလို ဟန်ဆောင်တာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ငါတို့ ယွင်တင်ဂိုဏ်းသားတွေကြားထဲမှာ သံသယမဖြစ်အောင် လုပ်တာပဲနေမှာ။ ဒါဆို အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ"

တော်လိုက်တာ…

ဟိုယုရှောင်သည် ထိုကာလအတွင်း ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လုပ်ရပ်များကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးစားမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသလို စောစောက မသဘောပေါက်ခဲ့သောကြောင့်လည်း နောင်တရမိသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ငါ မပေါက်ကွဲခဲ့ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ငါ ကိစ္စကို ပေါက်ကြားသွားနိုင်တယ်။

"မင်း အခု သွားလို့ရပြီ၊ ငါကိုယ်တိုင် အရှင်မဆီ ယူသွားပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်"

ဟိုယုရှောင်သည် ပန်းကန်ကို ယူကာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည် "အရှင်မ၊ ကျွန်တော် ဝင်လာတော့မယ်"

"ဝင်လာပြီး နောက်က တံခါးကို ပိတ်လိုက်"

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လေသံသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍ ပေါ့ပါးလာပြီး ဟိုယုရှောင်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဝင်လာပြီး တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လုံးဝ အေးစက်သော အမူအရာမရှိဘဲ မဖော်ပြနိုင်သော နူးညံ့မှုဖြင့်...

နူးညံ့မှုလား….

ဟိုယုရှောင်သည် သူအမြင်မှားနေသည်ဟု ထင်ကာ သူ၏ အမူအရာကို တည်ငြိမ်စေပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မျက်နှာတွင် တကယ်ပင် နူးညံ့မှုအနည်းငယ် တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် သူသည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

...

ဟိုယုရှောင်က လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ယခင်က သူဝင်လာတိုင်း ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ထိုစကားလုံးဖြင့် စတင်လေ့ရှိသော်လည်း အမြဲတမ်း သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်ပြီးမှသာ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပါးရိုက်ခြင်းမရှိရုံသာမက ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လေသံသည်လည်း ယခင်က အေးစက်မှုနှင့် အလွန်ကွာခြားပြီး အနည်းငယ်ပင် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ နူးညံ့မှုအနည်းငယ်ကိုပင် သူခံစားမိနိုင်သည်။

နူးညံ့မှုအနည်းငယ်လား?…

ဤအို လောကီအမျိုးသမီးကို "နူးညံ့" ဟူသော စကားလုံးနှင့် ဆက်စပ်နိုင်ပါသလား။

သူမသည် အတွင်း၌ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကို ဝှက်ထားနေနိုင်ပါသလား။

"ဟ... သူက ငါ့ကို လုံခြုံတယ်လို့ ထင်သွားအောင် လုပ်နေတာနေမယ်။ ပြီးမှ ငါ့ကို ဆူပူဖို့ပေါ့။ ဒီမိန်းမ စိတ်ဓာတ်က ဒီလောက်တောင် ကောက်ကျစ်သွားပြီလား"

အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်မရှည်သော အရိပ်အယောင်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ရဲတင်းမှုကို စုစည်းကာ သစ်သီးပန်းကန်ကို ကျန်ထိုင်ချင်းရှေ့တွင် ချထားပြီး သူ၏ အသံတွင် တောင်းပန်မှုအနည်းငယ် ပါဝင်ကာ တုံ့ဆိုင်းစွာ "အရင်တုန်းက သခင်မလေးတာဟိုက သခင်မကို သံသယဝင်မိလို့ မှားသွားပါတယ်။ သခင်မ ခွင့်လွှတ်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘာကို ခွင့်လွှတ်ရမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"လီယွင်ဂါအိုရဲ့ ဇနီးက သုံးလ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ။ သခင်မက သူ့အသွင်ယူပြီး တခြားသူတွေကို လှည့်စားခဲ့တာ၊ တမင်သက်သက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်ငြိမ်သလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် မင်း ကျွန်တော့်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်နှက်ခဲ့တာ။ သခင်မက ကျွန်တော့်ကို မကျေနပ်ဘူးလို့ ထင်ပြီး မင်းအပေါ် ရန်ငြိုးထားခဲ့တယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို စိတ်တိုခဲ့တာပဲလို့ ထင်ရတယ်"

...

ဟိုယုရှောင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး တံခါးဝ၌ ယခင်က ပြောဆိုခဲ့သော စကားများကို ဆက်စပ်ကာ ဟိုယုရှောင်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်သော အကြည့်ဖြင့် ဟိုယုရှောင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်သောအခါ သူမ၏ အမူအရာက တည်ကြည်သွားသည်။

ဒုန်း...

ဟိုယုရှောင်သည် နံရံဆီသို့ လွင့်စင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ရင်ဘတ်တွင် နာကျင်မှုအနည်းငယ် ခံစားရသော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် သက်သာရာရသော ခံစားချက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အဲဒါ ပိုကောင်းတယ်၊ စောစောစီးစီး ရိုက်နှက်ပြီးရင် ကိစ္စကို စနိုင်ပြီ။ ဒီလောကီအမျိုးသမီးရဲ့ သဘောထားပြောင်းသွားပြီလို့ ငါတကယ် လှည့်စားခံခဲ့ရရင် နောက်ပိုင်းမှာ ရိုက်နှက်ခံရတာ ပိုဆိုးမှာသေချာတယ်၊ စိတ်ဓာတ်ကျတာလည်း ပိုကြီးမှာ...

"အများကြီး မတွေးနဲ့၊ မင်းနဲ့ ငါ ပြဿနာရှိလို့ မင်းကို တမင်ရိုက်တာ။ အရှင်မရဲ့ ကိုယ်ဝန်အကြောင်း ငါ ဘာမှ မသိဘူး"

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မပြဘဲ ထရပ်ကာ ဖုန်မှုန့်များကို ခါချပြီး "သခင်မ၊ မြို့တော်ပွဲတော်က မနက်ဖြန်ဆိုတော့ ငါတို့ အခု မထွက်သင့်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။