ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အင်အား(၂)

ကုသိုလ် ၄၂၁၉၈၂၁

ကံကြမ္မာအတားအဆီး ၇၀၉၁၈၇၂

ကုသိုလ်နှင့် ကံအတားအဆီးတန်ဖိုးများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် ကောင်းဆိုးနတ်ကြာ၏ ဆဋ္ဌမမြောက် အဖြူရောင်ပွင့်ချပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုအနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ကုသိုလ်တွေ လုံလောက်ပေမယ့် အများကြီးသုံးစွဲပြီး ကံအတားအဆီးရဲ့ မြှောက်ကိန်းက နှစ်ဆယ်ကျော်သွားရင် ငါအန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်။ ခုနစ်သန်း၊ နှစ်ဆယ်နဲ့ မြှောက်ရင် ကုသိုလ် သုံးသိန်းကျော်ကို ထိန်းထားရမယ်။ တစ်ခါတည်း သုံးသန်းရှစ်သိန်းကျော် သုံးစွဲနိုင်တယ်"

ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါ့ဆရန် မဝံ့ပေ။ ပြိုင်ဘက်၏ ဓားချီကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးမပါသော အစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ အရေးကြီးသော နေရာတွင် ဒဏ်ရာရပါက သူသည် သေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မည်။

အချိန်ကြာမြင့်ပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အသက်ရှူတစ်ရာပင် မပြည့်သေးပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပခုံး၊ နောက်ကျော၊ တံတောင်ဆစ်၊ ခြေထောက် စသည်ဖြင့် ဓားဒဏ်ရာ အနည်းဆုံး နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မည်သည့်ဒဏ်ရာမှ အသက်အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း စီးဆင်းလာသော သွေးများသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို စိုရွှဲစေခဲ့ပြီး သူသည် ခုခံရန် စစ်မှန်သော ယွမ်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်စေသောအခါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားကုန်လွန်မှု လက္ခဏာများ ပေါ်လာသည်။

"တော်တော်ကျွမ်းကျင်တာပဲ၊ ဒါပေမယ့် ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ရရင်တော့ သေလမ်းပဲ"

ယွမ်ဒန်ကျင့်ကြံမှု၏ အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်မှုအဆင့်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် စတုတ္ထနယ်မြေ ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးကို အသက်ရှူတစ်ရာအတွင်း မချနိုင်သောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားရန် အခက်အခဲတွေ့နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဟိုယုရှောင်ကို ချီးကျူးသော်လည်း သူ၏ လေသံသည် လူသတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ပန်းသုံးပွင့်သည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်ပြင်းထန်စွာ ပွင့်လန်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် တိုးကပ်သွားပြီး သူ၏ ရှည်လျားသောဓားသည် လေထဲတွင် အရိပ်ဆယ့်သုံးခုကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထိုအရိပ်များသည် ထပ်နေသော လှိုင်းများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တက်လာသည်။ သူတို့ ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ခုံးသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုသာ အားကိုးနေခဲ့သော်လည်း ယခု သိုင်းပညာကို အသုံးပြုသောအခါ အခြေအနေသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်ကို လွှမ်းခြုံထားသော ဤလှိုင်းကဲ့သို့ ဓားချီသည် သူ့အား ရှောင်တိမ်းရန် နေရာမပေးတော့ပေ။ အသက်နှင့် ဒဏ်ရာကို လဲလှယ်လိုသော်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

တုံ့ဆိုင်းနေလို့ မထူးဘူး၊ သူသေလိမ့်မယ်၊ နတ်ကြာမှာ ပြဿနာတွေရှိရင်တောင် ဒီမှာသေတာထက်စာရင် သာသေးတယ်။

ဟိုယုရှောင်သည် အံကြိတ်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ကုသိုလ်ပါဝါကို နတ်ကြာ၏ ဆဋ္ဌမမြောက် ပွင့်ချပ်ထဲသို့ စီးဆင်းစေရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် နက်နဲပြီး လျင်မြန်သော ဖန်ယင်အသံသည် သူ၏ နားအနီးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှင်ဒီ ဒီတူဆူ

အာရိုမီဒီ ဝူတူဇာ

ရှင်ချီဇာ

ဘိုလိုင်ဧကရာဇ်

ယေမိ ရူဇာ ဝူတူဇာ

ဂူလုို ဒီတီဇာ ချီမိုဇာ

ရှာပုိုဟေ

...…

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ ဗြဟ္မာဏဂိုဏ်း၏ ကောင်းမြတ်သော အသံကျိန်စာ မဟုတ်ပေ။ ဤအသံသည် ညင်သာပြီး ဖြည်းညှင်းခြင်း မရှိဘဲ အရေးတကြီးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်အပြည့် ရှိသည်။ သူသည် ဗြဟ္မာဏဂိုဏ်း၏ ကောင်းမြတ်သော အသံကျိန်စာ မဟုတ်ဘဲ သူသည် ကမ္ဘာသန့်စင်သော နတ်ဆိုးအသံ မန္တန်ပင် ဖြစ်သည်။

တုံလင်မြို့၏ အဓိကရုဏ်းအတွင်း၌ ရှုကျိုး၏ တပ်မတော်သည် မြို့ကို တိုက်ခိုက်စဉ် ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဤနည်းလမ်းကို သူတို့အပေါ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် ဤအသံကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ယခုအချိန်၌ ယင်ယန်မြင့်မြတ်သော နယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးနှင့် အပြည့်အဝ တိုက်ပွဲဝင်နေရပေမည်။ သူမ၏ အသံသည် သူ့ထံသို့ မည်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပါမည်နည်း။

"အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထား"

သူ၏ စိတ်ထဲ၌ သံသယပေါ်လာသည်နှင့် မကြာမီပင် ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်ထိုင်ချင်းထံမှ လွှဲပြောင်းသတင်းတစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။ သူ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ကို သတ်တော့မည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အမြန်တုံ့ပြန်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် နတ်ဆိုးအသံကျိန်စာကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် အသည်းအသန် နာကျင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့မျက်နှာ၌ ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ၏ ကန်လုံလှံတံသည် ချက်ချင်း အနက်ရောင် နတ်ဆိုးချီအစုအဝေးနှင့် တောက်ပလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခုန်တက်သွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ ဦးခေါင်းပေါ် တည့်တည့် ခုန်တက်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အနာ နှစ်ဆယ်ကျော်၏ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ဒန်တျန်ထဲမှ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိသော စစ်မှန်သော ယွမ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သွားကြိတ်ကာ သူ၏ ရှည်လျားသော လှံတံဖြင့် ရဲရင့်စွာ ခုတ်ချလိုက်သောအခါ လှံတံလေသည် ပေဆယ်ပေရှည်သော နဂါးအရိပ်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ မျက်နှာဆီ ရက်စက်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

လှံတံအရိပ်သည် သူ၏ မျက်နှာနှင့် တစ်လက်မအောက်သာ ကွာဝေးသောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ နတ်ဆိုးအသံကျိန်စာမှ အနည်းငယ်သာ သက်သာလာပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော ဓားကို ခုခံရန် မပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ပန်းသုံးပွင့်၏ ချီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး လှံတံကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားသည်။

ဘုန်း...

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် ပေအတော်ကြာ ပျက်စီးနေသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံမှ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အက်ကွဲသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် သွေးထွက်သံယိုမှု မဖြစ်ခဲ့ပါက အံ့အားသင့်သော အမူအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

"လှံတံနည်းရဲ့ အဓိပ္ပါယ်အမှန်၊ မဟုတ်ဘူး၊ လှံတံနည်းရဲ့ အဓိပ္ပါယ်အမှန်သက်သက်မှာ ဒီလောက်အင်အားမရှိသင့်ဘူး။ မင်းတကယ်က ဘာလဲ... ပု..."

ဦးခေါင်းခွံကွဲကြေသွားသော်လည်း စိတ်ဓာတ်နှင့် စစ်မှန်သော ယွမ်တို့ ပြည့်စုံသော သိုင်းပညာရှင်သည် အသက်တစ်ဝက်ကျန်ရှိနေပြီး လုံးဝသတိမေ့မြောခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ၏ စိတ်သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏သံသယအပြည့်အဝကို မပြောနိုင်မီ ဟိုယုရှောင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုးဝင်လာပြီး သူ့ကို လုံးဝသေစေရန် လှံတံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

"နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ လှည့်စားတတ်တဲ့ စုန်းမပဲ။ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေရင်း တခြားတိုက်ပွဲတွေမှာ ဝင်ပါနေတာ၊ မင်းသေခြင်းကို ရှာနေတာပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ အဖော် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ လေသံ၌ ဝမ်းနည်းမှု မပြသော်လည်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်နေသည်ကိုမူ တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သူတို့ နှစ်ဦးတည်းက ကျန်ထိုင်ချင်းကို ကိုင်တွယ်နေရသော်လည်း သူမသည် ဟိုယုရှောင်အား လူတစ်ဦးကို သတ်ရန် ကူညီရန် အချိန်ရခဲ့သေးသောကြောင့် သူတို့အား အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှစ်ခုနှင့် ပုဆိန်နှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အခြားတစ်ခုတို့သည် နောက်တွင် နေရောင်ခြည်မှိန်မှိန်တစ်ခုစီ တောက်ပနေပြီး နှစ်ဦးစလုံး ချင်ယန်နယ်မြေမှဖြစ်သည်။

ဓားသမားသည် ရေလွှမ်းမိုးနေသော မြစ်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ သူ၏ အပြာရောင်ဓားသည် လှိုင်းလုံးပြီးလှိုင်းလုံး ထိုးတက်လာကာ မဆုတ်မနစ်သော၊ သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး ပင်လယ်၏ လှပသော လှိုင်းများကဲ့သို့ ထောင့်များ လှည့်စားပြီး ထူးဆန်းသည်။

ပုဆိန်ကိုင်ဆောင်ထားသောသူသည် သစ်တောထဲရှိ ရက်စက်သော ကျားတစ်ကောင်နှင့်တူပြီး ပုဆိန်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျားဟိန်းသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်သော လိမ္မော်ရောင်လေများ ဖန်တီးကာ လေများသည် ကြီးမားသော သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကို ဟပြကာ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရက်စက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ ဘယ်ညာ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူတို့၏ ဓားနှင့် ပုဆိန်စွမ်းအင်များသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားရန်နေရာကို အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးနေကာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသေဆုံးခြင်းသည် သူတို့အား ကျန်ထိုင်ချင်းအပေါ် ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို တိုးမြှင့်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"နေခဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် သွား"

ဟိုယုရှောင်သည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ အလောင်းမှ လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူသုံးဦး၏ တိုက်ပွဲကွင်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တုံ့ဆိုင်းမှု တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ဦးစားပေးမှာ မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးခြင်းသည် အရှင်းဆုံး အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်သော်လည်း ကျန်ထိုင်ချင်းနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားသူများ၊ ဒင်းရှန်းကဲ့သို့ သတိလစ်နေသောသူများကို ကြည့်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်နေသည်။

သူ့ကို သနားကြင်နာစိတ်ဖြင့် မောင်းနှင်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ကျန်ထိုင်ချင်းသေဆုံးသည်ကိုပင် သူပို၍ နှစ်သက်လိမ့်မည်။ သို့သော် သူမတကယ်သေဆုံးနိုင်လျှင်...

“ငါအခုထွက်ပြေးရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး ဒါပေမယ့် ကျန်ထိုင်ချင်း မသေရင်...”

ဤအတွေးသည် ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အရှိန်အဝါတွင် လျင်မြန်သော ပြောင်းလဲမှုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ပြည့်နှက်သွားသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျန်ထိုင်ချင်းသည် လေထဲတွင် မြောက်တက်နေပြီး သူမနောက်တွင် တောက်ပသော နေရောင်ခြည်က ရုတ်တရက် အရှိန်အဝါနှစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်၊ ဘယ်ဘက်တွင် ကြည်လင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု၊ ညာဘက်တွင် နတ်ဆိုးချီများ ပြည့်နှက်နေသော အရှိန်အဝါတစ်ခု။ သူမသည် သူတို့နှစ်ဦးကြား တည့်တည့်တွင် ရပ်နေပြီး ဗိရောစနဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားကာ သူမ၏ အမူအရာသည် သနားကြင်နာပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းကာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော ဒုက္ခကို သက်သာစေသော နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ရှင်ဒီ ဒီတူဆူ

အာရိုမီဒီ ဝူတူဇာ

ရှင်ချီဇာ

ဘိုလိုင်ဧကရာဇ်

ယေမိ ရူဇာ ဝူတူဇာ

ဂူလုို ဒီတီဇာ ချီမိုဇာ

ရှာပုိုဟေ

...

ကျန်ထိုင်ချင်း ရွတ်ဆိုနေသော မန္တန်သည် မြင့်မြတ်သော အသံကျိန်စာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အရင်ကနှင့် မတူဘဲ ငြိမ်သက်ခြင်းလည်း မဟုတ်၊ အလျင်လိုခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ကောင်းသောအသံလား ဆိုးသောအသံလား ခွဲခြားရန် ခက်ခဲနေသည်။

ထိုကျိန်စာသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူနှစ်ဦးကိုသာ ရည်ရွယ်ပုံရသော်လည်း သူတို့ဘေးရှိ ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်ထိုင်ချင်း ရွတ်ဆိုနေသော မန္တန်နှင့်အညီ မိမိ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထင်ရှားစွာ ခံစားနေရသည်။

“ဒါက ဘာလဲ ငါ့နှလုံးသားက ထိန်းချုပ်ခံနေရတာလား”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမရှိသော ပစ်မှတ်ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ ခံစားနေရသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူနှစ်ဦးသည် မည်သို့ ခံစားနေရမည်နည်း။ ဤသို့တွေးတောကာ သူသည် သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူနှစ်ဦးသည် ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာများဖြင့် မျက်နှာပေါက်များအားလုံးမှ သွေးများ တသွင်သွင် စီးကျနေပြီး သူတို့၏ လက်နက်များသည် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ချင်ယန်ကျင့်ကြံမှုကို ကိုယ်စားပြုသော နေရောင်ခြည်သည်လည်း ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မန္တန်နှင့်အညီ တုန်ခါနေသည်။

"စုန်းမ ဒါဟာ စုန်းမဆိုတာလား..."

ဟိုယုရှောင်သည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဤအတွေးသည် သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ကျန်ထိုင်ချင်းက သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးချင်းဆုံသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သတိပေးချက်အနည်းငယ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ကျောရိုးထဲသို့ အေးစိမ့်သွားသည်။

“သူထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားနေတာကို သူမသိတယ်၊ သူမ သေချာပေါက် သိတယ်”

ဘုန်း...

ဟိုယုရှောင်သည် အတွင်းမှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံကြောများသည် အစွန်းအထိ တင်းမာနေကာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး ညာဘက်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးတိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့မှု၏ အေးစိမ့်မှုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ သူ မပြေးခဲ့ဘူး၊ ကံကောင်းစွာနဲ့...

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ သူ့ကို တစ်ချက်သာ လှမ်းကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ အမူအရာက ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

"မြင့်မြတ်တဲ့ အသင်းတော်ရဲ့ နောက်လာမယ့် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တကယ်ကို သင့်တော်တယ်၊ သခင်မလေးချင်းရဲ့ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက စွမ်းရည်က စီကုန်းရှင်ကျိုးရဲ့ ငယ်ရွယ်စဉ်ကထက် မနိမ့်ကျဘူး၊ ငါတကယ်ကို လေးစားမိတယ်"

အိုမင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အခုမှ ငြိမ်သက်သွားသော ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ နှလုံးသား နောက်တစ်ကြိမ် ရပ်တန့်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး အထူးသဖြင့် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အမူအရာကို မြင်ပြီးနောက် သူ၏ နှလုံးသားက ပို၍ပင် နစ်မြုပ်သွားသည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ထိုအမူအရာကို အရင်က ဘယ်တုန်းကမှ မပြခဲ့ဖူးပေ...