ပါးစပ်ပိတ်ထား (၂)

အကြီးအကဲသည် ရှစ်ဦးအနက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူ့နောက်မှ နေရောင်ခြည်ဘီးသည် မှောင်မိုက်သော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရှွမ်ယင်နယ်မြေကို ညွှန်ပြနေသည်။

သူသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လက်ဖြင့် ဓားပန်းများစွာ ဖန်တီးကာ ပြင်းထန်သော မီးလျှံနှစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးခဲ့သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်ပြီး ကျန်ထိုင်ချင်း ရှောင်တိမ်းခဲ့ရသူမှာ သူဖြစ်သည်။

သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အခြား ခုနစ်ဦးမှာ အနည်းငယ် အားနည်းသည်။ ခြောက်ဦးတွင် နောက်တွင် နေရောင်ခြည်ဘီး တောက်ပနေပြီး အားအနည်းဆုံး တစ်ဦးတွင် ဦးခေါင်းထိပ်တွင် အသက်စွမ်းအင်ပန်းသုံးပွင့် ပါရှိကာ ယွမ်ဒန်၏ အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်မှုအဆင့်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ယခု ကျန်ထိုင်ချင်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အမှန်တကယ် လေးမြတ်မိသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် ချင်ယန်နယ်မြေ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ရှွမ်ယင်နယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအပြင် ချင်ယန်နယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးကို ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ရန် ရဲတင်းခဲ့သည်။ ယခု အသက်ရှူနှစ်ဆယ်အကြာတွင် သူမသည် အားနည်းနေသော်လည်း ရှုံးနိမ့်သည့် လက္ခဏာများကို မပြသေးပေ။

သူမကို လေးမြတ်သော်လည်း ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေခြင်းမှ ဟိုယုရှောင်ကို အာရုံမပြောင်းလဲစေခဲ့ပေ။

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်လေးဖက်ကို မတိုက်နိုင်ပေ။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ရှုံးနိမ့်ရန် သေချာသည်။ ယခု ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို မရှာဖွေပါက သူမရှုံးနိမ့်သောအခါ မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ဒီမှာ အသေးအမွှားလေးတစ်ကောင် ကျန်သေးတယ်။ ခုခံမှုမရှိဘဲ လက်နက်ချလိုက်၊ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

...

ဟိုယုရှောင်သည် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ထိုစော်ကားသော အသံကို ကြားလိုက်သောအခါ သူ၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်ခုံးများ တဖြည်းဖြည်း ရှုံ့သွားပြီး သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ်သော ထက်မြက်မှု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် ရှစ်ဦးအနက် ယွမ်ဒန်နယ်မြေ၏ အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်မှုအဆင့်ရှိ တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်သည်။

အဲဒီအသံ၊ အဲဒီအသံ...

"မင်း အိပ်မက်တွေနဲ့ ရင်းနှီးနေပုံရတယ်။ မင်းက ဘယ်သူလို့ ထင်လို့ ငါ့ကို ဒီလိုပြောရဲတာလဲ၊ သေခြင်းကို ရှာနေတာလား"

"ဒီလိုစကားမျိုးပြောဖို့ မင်းမှာ အခွင့်အရေးရှိလို့လား"

"ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပုန်းနေရင် ဗီလာက မင်းကို ရှာမတွေ့ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာလား။ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးစာရင်းရဲ့ ကိုးနေရာ၊ 'မျောက်နက်နတ်ဆိုး' ဟိုတုံ၊ ဟားဟားဟား..."

"ဂျူနီယာစစ္စတာ လု သူ့ကိုပဲ"

"မင်းတော်တော်ခိုင်မာတာပဲ"

"ဟားဟားဟားဟား..."

...

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်မှ ခံနိုင်ရည်မရှိသော အမှတ်တရများသည် ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူ၏ အသံသည် သူ၏ အရိုးထဲတွင်ပင် စွဲထင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ မည်သို့ မေ့နိုင်မည်နည်း။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် ချင်ကျန်းဗီလာ၏ လူငယ်သခင်ဖြစ်သော ကျောက်ဖိုနူဖြစ်သည်။

“သူပဲ။ ဘာအမှားမှ မရှိဘူး၊ ဘာအမှားမှ မရှိဘူး၊ ဘာအမှားမှ မရှိဘူး”

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အတည်ပြုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ထက်မြက်မှုက တဖြည်းဖြည်း ရက်စက်သော အကြည့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သတ်လိုစိတ်၏ လှိုင်းလုံးသည် သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်၏ နက်ရှိုင်းသော အရပ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းလာကာ သွေးကြောများဖြင့် ရောယှက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် လုံးဝ နီရဲသွားသည်။

"ဟင် မင်းငါ့ကို မကျေနပ်ဘူးလား"

ထိုသို့ ထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကျောက်ဖိုနူသည် သဘာဝကျကျ ခံစားနိုင်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် ယခုအချိန်တွင် ရန်ဖုန်း၏ မျက်နှာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အကြီးအကဲ ဂရန်းမာစတာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သာရှိသော သေလုမြောပါး အိုမင်းသော သာမန်လူအဖြစ် ပေါ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ အမှတ်တရများကို အကျယ်တဝင့် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူနှင့် မည်သည့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤအချက်သည် ကျောက်ဖိုနူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ သတ်လိုစိတ်ကို မလျှော့ချနိုင်ခဲ့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ခေါင်းမှ ခြေအထိ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး ယခု ဟိုယုရှောင်သည် သူ့အပေါ် ထိုသို့ ပြင်းထန်သော သတ်လိုစိတ်ကို ပြသနေသောကြောင့် ထိုအဘိုးအိုသည် သူ၏ အထောက်အထားကို သိမြင်သွားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းကို ဤချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း သူတို့၏ အထောက်အထားများ မပေါ်ပေါက်စေရပေ။

"သေခြင်းကို ရှာဖွေခြင်း"

ကျောက်ဖိုနူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ပျံသန်းလာသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် မီတာဆယ်ဂဏန်းအထိ လေကို ခုတ်ထစ်ကာ သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

ယွမ်ဒန်နယ်မြေ သုံးခု၏ အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်မှုအဆင့်သည် စတုတ္ထနယ်မြေ ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ခြင်းသည် ကျောက်ဖိုနူ၏ အမြင်တွင် သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ၏ နောက်ခံလူနှင့် အဓိက နောက်ခံလူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အသိပညာကို ယှဉ်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၏ ကြီးမားသော နယ်မြေတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည် မြင့်မြတ်သောအဆင့် သိုင်းပညာဖြင့်ပင် မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သည်။

သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဓားရှည်သည် မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မတွေ့ရဘဲ ဟိုယုရှောင်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တည့်တည့် စိုက်ဝင်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ကျောက်ဖိုနူ၏ မျက်ခုံးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ဖော်ပြကာ သူ၏ ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်ပြီး ဟိုယုရှောင်ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် သူဆွဲထုတ်သောအခါ အောင်မြင်ရုံသာမက သူ၏ ဓားသည်လည်း ရွေ့လျား၍ မရတော့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာပြီး ကျောက်ဖိုနူ၏ ယခင်က ကျေနပ်သော အမူအရာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူသည် ဓားရှည်ကို လွှတ်ချကာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။

"နောက်ကျသွားပြီ၊ ခွေးသား"

ဟိုယုရှောင်၏ အေးစက်သော ရယ်မောသံသည် ကျောက်ဖိုနူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ပိုမိုကြီးထွားစေခဲ့ပြီး ခဏအကြာတွင် ဂရန်းမာစတာအဆင့်သာရှိပုံရသော ဟိုယုရှောင်သည် ယခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသော အရှိန်အဝါရှိကြောင်း သူထက်မြက်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် ယွမ်ဒန်နယ်မြေ၏ အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုအရှိန်အဝါသည် ရပ်တန့်မည့် လက္ခဏာမပြဘဲ ချင်ယန်နယ်မြေဆီသို့ တက်သွားသည်။

အစွမ်းထက်သော ဆေးမပါဘဲ သဘာဝအတိုင်း မြင့်တက်လာသော ကျင့်ကြံမှုသည် တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ကျောက်ဖိုနူသည် ဤအရာသည် အဘိုးအိုက သူ၏ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု ဆိုလိုကြောင်း သေချာသည်။

သူသည် ချင်ယန်နယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖိုနူသည် ဆယ်မီတာပင် မဆုတ်ခွာနိုင်မီ သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကို ဦးတည်သော ပြင်းထန်သော လှံတံလေကို ခံစားလိုက်ရပြီး နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ မိုးကြိုးပစ်သံနှင့် ဆင်တူကာ သူကဲ့သို့ ကမ္ဘာ့အတွေ့အကြုံရှိသူပင် အရိုးထဲအထိ အေးစိမ့်သွားစေသော အင်အားမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ကို တမင်ထိုးခိုင်းတာပဲ"

ကျောက်ဖိုနူသည် လန့်နိုးသွားပြီး မျက်နှာတွင် နှင်းခဲရောင် အကြည့်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လက်နက်မရှိဘဲ ထွက်ပြေး၍ မရကြောင်း သိသောကြောင့် သူသည် ကျင့်ကြံမှုအပေါ်သာ အားကိုးကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် လှည့်လိုက်ပြီး ဟိုယုရှောင်၏ သွေးစွန်းနေသော မျက်လုံးများသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အေးစိမ့်မှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ရှေ့သို့ စုစည်းကာ ပန်းသုံးပွင့်၏ အနှစ်သာရကို စုစည်းပြီး ဟိုယုရှောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပခုံးပေါ်မှ လှမ်းကြည့်ကာ အကူအညီတောင်းရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းကို တိုက်ခိုက်နေသော ခုနစ်ဦးသည် သူ့ကို အထူးလေးစားကြပြီး အထူးသဖြင့် အားအကောင်းဆုံး အကြီးအကဲသည် ကျန်ထိုင်ချင်းကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်ကာ ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးလာသည်။