ဒါကမတော်တဆလား တိုက်ဆိုင်မူလား

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမရှေ့တွင် အမြဲတစေ အလွန်နှိမ့်ချစွာ ဆက်ဆံခဲ့သော ဟိုယုရှောင်သည် သူမကို ကျိန်ဆဲရဲသည်ဟု သူမ မယုံနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် "ခွေးမ" ဟူသော စကားလုံးကို သုံးခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ရက္ခိုသမြင့်မြတ်ဂိုဏ်းတွင် သူမ၏ ရာထူးနှင့်အတူ ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူမကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ခွေးမဟု ခေါ်ဝေါ်ရဲသူ အလွန်နည်းပါးသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ယခု သူမကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်း သူမသိသော်လည်း ဒေါသသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် တက်ကြွလာပြီး ဟိုယုရှောင်ကို သင်ခန်းစာပေးရန် သူမ စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ နီရဲသော မျက်ဝန်းများနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသော အနက်ရောင် အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အမူအရာက ချက်ချင်း တည်ကြည်သွားသည်။

ဒီကောင်လေး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြဿနာရှိတယ်။

ပြဿနာတစ်ခုထက်မက၊ ယခုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် သေးငယ်သော အပ်သန်းပေါင်းများစွာသည် သူ၏ စိတ်ပင်လယ်ကို ထိုးဖောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူသည် မမြင်နိုင်ဘဲ ဗီဇအတိုင်း တောင်ဘက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးနေသည်။ သူ၏ သတိသည် လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ခံရတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ကုသိုလ် ၃၅၉၈၂၁

ကံအတားအဆီး ၇၀၉၁၈၇၂

ကုသိုလ်ရွှေစာရွက်ပေါ်ရှိ ကံအတားအဆီးတန်ဖိုးသည် အရေးကြီးသော အမှတ်၏ အဆ နှစ်ဆယ်နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး နတ်ကြာတွင် ပြဿနာရှိခဲ့သည်မှာ ကျောက်ယန်အဓိကရုဏ်းအတွင်းဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ထျန်းဖာကျန်း၏ ကွန်ဖြူးရှပ်ရတနာနှင့် သူ၏ နိမ့်ကျသော လေ့ကျင့်မှုအဆင့်ဖြင့် သူသည် အသက်ဘေးမှ အနည်းငယ်သာ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်သည် မတူညီပေ။ ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့်သက်ဆိုင်သော မည်သည့်အရာမှ လက်ထဲတွင်မရှိဘဲ ချင်ယန်ကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်ဦးက သူ့နောက်လိုက်နေကြသည်...

နောက်မှ ခုနစ်ယောက် နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော ဟိုယုရှောင်သည် သတိကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းသိမ်းကာ ကျန်ထိုင်ချင်းကို ဆွဲယူ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ နတ်ကြာ၏ အားမြှင့်တင်ထားသော ချင်ယန်လေ့ကျင့်မှုအဆင့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီတာရာဂဏန်းအထိ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

"အို လောကီအမျိုးသမီး၊ မင်းမှာ လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ အကွက်တွေရှိရင် အခုသုံးလိုက်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒီမှာ သေတော့မယ်"

အသက်နှင့်သေခြင်း၏ အရေးအကြီးဆုံးအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ဟန်ဆောင်ရန် စိတ်မရှိတော့ပေ။ သူသည် ကျန်ထိုင်ချင်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ တိုက်ရိုက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင်သာ သာမန်အားဖြင့် တွေးဝံ့သော "အို လောကီအမျိုးသမီး" ဟူသော အမည်ကို မချွင်းမချန် ခေါ်ဝေါ်လိုက်သည်။

"အို လောကီအမျိုးသမီး" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားသောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အမူအရာက ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။ သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ထင်ရှားစွာ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရောင်ကို မြင်သောအခါ၊ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးနေပုံရသော သူမသည် ခေါင်းကိုသာ လှည့်ကာ အေးစက်စွာ "ခွေးမ" ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ခွေးမလား။ ငါတို့ကို အတူတူသေဖို့ မင်း မြောက်ဘက်ကို ဆွဲခေါ်ခဲ့တာလား"

"ငါနဲ့အတူတူသေမှာလား။ မင်းဆန္ဒပြည့်ပါစေ။ ဒီလူတွေ ငါ့ကို ဖမ်းမိရင်တောင် သူတို့ ဘာမှ မလုပ်ရဲဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အဖမ်းခံရရင် မင်းပဲ သေမှာ၊ ငါမဟုတ်ဘူး"

သူမ၏ စကားများကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသော ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ပင် နီရဲလာသည်။ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ စကားများက အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ သူသည် သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည် "မင်းဒဏ်ရာရထားပြီး ငါနဲ့ပဲ အတူရှိနိုင်တယ်။ ငါသေနေရင်တောင် မင်းကို ငါနဲ့အတူ ဆွဲချသွားမယ်"

ခြိမ်းခြောက်ပြီးနောက် ထိုသို့သော တင်းမာမှုသည် ကျန်ထိုင်ချင်းကို တကယ်ပင် စိတ်ဆိုးစေနိုင်ကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ လေသံသည် ချက်ချင်း နူးညံ့သွားပြီး "အခြေအနေက အရေးကြီးတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်မ... ဒေါသက မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မဖုံးလွှမ်းပါစေနဲ့။ ငါ... ငါရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်လိုက်တာကြောင့် ငါ့ရဲ့ စိတ်ပင်လယ်က ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါစကားမှားပြောမိတာ။ အကျပ်အတည်းပြီးသွားရင် ငါသေချာပေါက်... သခင်မကို တောင်းပန်ပါ့မယ်။ အဲဒါ ဘယ်လိုလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် အလွန်ခက်ခဲစွာ ပြောခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ၏အတွင်းရှိ ကံအတားအဆီးသည် သူ၏ စိတ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလုနီးပါးဖြစ်ပြီး သူ၏ ကုသိုလ်၏ အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းသာ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။

ကုသိုလ်သည် ကံအတားအဆီးကြောင့် လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံရသောအခါ သူသည် စိတ်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးရုံသာမက အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးရနိုင်သည်။ ဒါကြောင့် ယခု သူသည် သူ၏ သဘောထားကိုသာ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နောက်ခံလူဖြစ်ပြီး သူမတွင် လျှို့ဝှက်အကွက်များ အနည်းငယ်ထက်ပို၍ ရှိသည်မှာ သေချာသည်။ ယခု သေခြင်းဘေးမှ လွတ်မြောက်လိုပါက သူမကိုသာ အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။

"ခဏလေးတင် မင်းတော်တော်သတ္တိရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူ့ကို ရန်တွေ့နေခြင်း သို့မဟုတ် တမင်လုပ်နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မရှင်းလင်းသော်လည်း သူ၏ သဘောထား နူးညံ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် သူ့ကို အေးစက်စွာ နောက်တစ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အသည်းအသန် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး သူ၏ လက်မောင်းထဲရှိ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်နေပြီး သူ့ကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

ရုတ်တရက် နွေးထွေးမှုသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ်သော မလိုတမာစိတ် ပေါ်လာသည်...

သူ၏ ချင်ဝတ်ရုံသည် ဒဏ်ရာများမှ သွေးများဖြင့် နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။ ခုနစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် အခုမှ ဒဏ်ရာရထားသော ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံတွင်လည်း သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်။ လေထဲတွင် ထိုမျှနီးကပ်စွာ ရှိနေသော နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အရေပြားကိုပင် ခံစားနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။

"ခွေးမ၊ မင်းမလုပ်ရင် ဒီကိစ္စကို မင်းနဲ့ လွတ်မြောက်ခွင့်မပေးဘဲ ငါသေတာ ပိုကောင်းတယ်..."

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဟိုယုရှောင်သည် ပြေးနေစဉ် သူ့လက်ကို ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အပေါ်ဝတ်ရုံထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်ကာ နူးညံ့သော အရာတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး တစ်စက္ကန့်မျှ မဆိုင်းဘဲ ပြင်းထန်စွာ ညှစ်လိုက်သည်။

"ဟိုယုရှောင်၊ မင်းရဲတင်းတယ်"

"ငါသေတော့မယ်၊ ဘာကို မရဲရမှာလဲ"

ဆွဲဖြဲသံ...

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ သတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူမ၏ အတွင်းခံအဝတ်အစားကို ဆွဲဖြဲလိုက်သောအခါ အဖြူရောင်ထည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယခု တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပို၍ပင် နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ချက်ချင်း အလွန်ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နီရဲလာသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ဤအသက်နှင့်သေခြင်း၏ အရေးအကြီးဆုံးအချိန်၌ပင် သူသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ မပြောရဲသော နေရာကို ထိတွေ့နေသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ကာမဂုဏ်နှင့်ဆိုင်သော အတွေးများ မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဆိုးယုတ်သော အကြည့်သည်လည်း သူ၏ နောက်ဆုံး ဆင်ခြင်တုံတရားကို ထိန်းသိမ်းရန် ရုန်းကန်နေသော ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဘာကို ကြောက်ရွံ့နေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူမ၏ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း၊ အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များနှင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်မှု၊ မည်သည့် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုတွင်မှ မပါဝင်ဖူးဘဲ အပျိုစင်ဘဝကို အလွန်တန်ဖိုးထားဖွယ်ရှိသူတစ်ဦးကို တွေးကြည့်လျှင် သူသည် ဤအသည်းအသန် အတိုင်းအတာကိုသာ အားကိုးနိုင်သည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရဆဲဟု ခံစားနေရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသော ခံစားမှုများနှင့် သူမ၏ ဒဏ်ရာများကြောင့် သူမသည် အားနည်းလာပြီး ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသနှစ်မျိုးလုံးကြောင့် မျက်နှာနီရဲနေသည်။

သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသော ကံအတားအဆီး၏ အနက်ရောင် အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ သူမသည် အံကြိတ်ကာ မျက်လုံးများထဲရှိ ဒေါသကို ချုပ်ထိန်းနိုင်ခဲ့ပြီး ပါးရိုက်လိုက်သောအခါ သူ၏ လက်က လွင့်စင်သွားသည်။

"တောထဲကို မသွားနဲ့။ ဝမ်ချွမ်းတောင်မြို့ကို တရားဝင်လမ်းအတိုင်း လိုက်သွား။ ငါ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်"