ကပ်ဘေး

နတ်ဘုရားသွေးမြစ်သည် အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ စစ်ပွဲအတွင်း၌ အသတ်ခံခဲ့ရသော နတ်ဘုရားအများအပြား၏ သွေးမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုထဲမှာ နတ်ဘုရားယဇ်ပလ္လင်အဆင့် နတ်ဘုရားများသာမက အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအများအပြားလည်း ကျရှုံးသွားခဲ့ကြသည်။

နတ်ဘုရားအရှင်သခင်တချို့ပင် ပါရှိကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤမြစ်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေသော ဒြပ်နှောများနှင့် နတ်ဘုရားမကျေမချမ်းစိတ်က အလွန်အမင်း သိပ်သည်းသည်။ ထို့ပြင် မြစ်ထဲမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော သေခြင်းအရှိန်အဝါလည်း ရှိသည်။

သွေးမြစ်က ဘေးနှစ်ဖက်မှ မြစ်ကမ်းနံဘေးများကြားထဲတွင် ဒေါသထွက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်ပမာ ဖိနှိပ်ခံထားရဟန် ရ၏။ ၎င်းက ဤနေရာမှာ လုံးဝ ချုပ်နှောင်ခံထားရသည်။

ထို့ကြောင့် မြစ်ထဲမှ ဒြပ်နှောများနှင့် မကျေမချမ်းစိတ်သည် အပြင်သို့ မပျံ့နှံ့သွားနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း…

အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူများက ဤမြစ်၏ နယ်နိမိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ဆိုလျှင် ယင်းတို့ဖြင့် သေချာပေါက် သက်ရောက်ခံရလိမ့်မည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်က စွန်းထင်ခံရလိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားကမ္မမျိုးစေ့သည်ပင် သူတို့ဆီမှာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပြီး သူတို့၏ အနာဂတ်အပေါ် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ကျင့်ကြံခြင်းမရှိလျှင် ကူးတို့လှေကို မသုံးဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်က အရည်အချင်းပြည့်မီရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းက အလွန်အန္တရာယ်များသောအရာ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းအရင်းမှာ နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ထဲမှ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု ဖြစ်သည်။ အခြားအကြောင်းအရင်းမှာ နတ်ဘုရားသွေးမြစ်၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှု ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ နတ်ဘုရားအများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာပြီးနောက် ဤနေရာမှာ နတ်ဘုရားအပြစ်သားတစ်ပါး မွေးဖွားလာသလော မည်သူမှ မသိကြပေ။

သို့မဟုတ် ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုများ မွေးဖွားလာခြင်းက ဖြစ်နိုင်လောက်၏။

သို့ဖြစ်၍ ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်တစ်ပါးသည်ပင် မြစ်ကို ဖြတ်ကူးသည့်အခါ လွန်စွာ သတိထားရသည်။

အကယ်၍ မဖြစ်မနေ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးမှရမည့် အခြေအနေမျိုးမှလွဲလျှင် ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်တစ်ပါးက ထိုသို့လမ်းကြောင်းကို အလွယ်တကူ ရွေးချယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

မှန်ပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့က မြစ်ကို ဖြတ်ကူးချင်လျှင် ကူးတို့လှေကို ရွေးချယ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှာ ကူးတို့လှေသမားများ ရှိကြသည်။

သူတို့က ကူးတို့လှေသမားများဖြစ်ကြသော်လည်း မြစ်၏ အစောင့်အရှောက်များနှင့် ပိုပြီးဆင်တူကြသည်။

ကူးတို့လှေက သူတို့၏ ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

ကူးတို့လှေတိုင်းကို နတ်ဘုရားများအား အထူးပစ်မှတ်ထားသော အထွတ်အမြတ်ရတနာဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းတို့ကို သွေးမြစ်ပေါ်မှာ အသုံးပြုလျှင် ယင်းက ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်။

ကူးတို့လှေများက နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်သွားလာပြီး နတ်ဘုရားများကို ဖိနှိပ်လိမ့်မည်။ ယင်းက ဤမြစ်ပေါ်မှ ကူးတို့လှေသမားတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။

ယင်းက သူတို့၏ အပြစ်ပေးဆပ်မှုလည်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်း၏ အရှေ့တွင် ဝိညာဉ်ဖီးနစ်နတ်သမီး သူ့အား လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော ကူးတို့လှေတစ်စင်းက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုကူးတို့လှေကို အတိတ်တွင် ကမ်းစပ်ကိုးခုအင်မော်တယ်အရှင်သခင်က သူ့သမီးအတွက် ကိုယ်တိုင်ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းက ကူးတို့လှေကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေရာ သူ၏ အကြည့်က လေးနက်သွားသည်။

ထိုကူးတို့လှေကို သူ့အား လက်ဆောင်ပေးရသည့် ဝိညာဉ်ဖီးနစ်နတ်သမီး၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို သူနားလည်သည်။

“ ဒါက ငါ့ကို လွတ်လမ်းတစ်ခုပေးတာပဲ… ”

ရွှီချင်းက စိတ်ထဲမှာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤကူးတို့လှေက ကူးတို့လှေသမား၏ သရုပ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး အပြစ်ကြွေး ပြန်ဆပ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းက ကူးတို့လှေသမားတစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း အကယ်၍ အနာဂတ်မှာ သူက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းထဲတွင် ရာဇဝတ်မှုကြီးတစ်ခုကို ကျူးလွန်မိခဲ့သည်ရှိသော်…

ကမ်းစပ်ကိုးခုအင်မော်တယ်အရှင်သခင် ဆောက်လုပ်ခဲ့သော ဤကူးတို့လှေက သူ့အတွက် အနောက်ဆုတ်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်လာပြီး အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိမ့်မည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှီချင်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ယိုယွင်းဆွေးမြေ့နေသော ကူးတို့လှေပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။

သူခြေချလိုက်သည့်အခိုက် ကူးတို့လှေက တုန်ယင်သွားပြီး သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားမည့် အနက်ရောင်အခိုးအငွေ့ကို ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် ကူးတို့လှေနှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်က တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပုံပေါ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီချင်းက မိုးကာဖျင်ကြမ်းအင်္ကျီကို ကောက်ယူဝတ်လိုက်ပြီး ဝါးခမောက်ကို ဦးခေါင်းပေါ်မှာ ဆောင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ချလိုက်သည်။

အချိန်အငွေ့အသက်က မိုးကာဖျင်ကြမ်းအင်္ကျီနှင့် ဝါးခမောက်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်မြူခိုးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ရွှီချင်းအပါအဝင် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် လက်ရှိ သူက တကယ့် ကူးတို့လှေသမားတစ်ယောက်နှင့် မခြားပေ။

သူက နေရာမှာ လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့စွာ ထိုင်နေသည်။

ငါးက ငါးစာလာဟပ်မည့်အချိန်ကို သူက စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက ဤကူးတို့လှေ၏ အနှစ်သာရကို အာရုံခံလိုက်သည်။

ရွှီချင်းက လှေများနှင့် မရင်းနှီးသောလူ မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဖြင့် အချိန်က တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းသွားသည်။

ဆယ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်…

နတ်ဘုရားသွေးမြစ်၏ ကမ်းစပ်ပေါ်တွင် သက်တံ့တစ်စင်းက အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းနှင့်အတူ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

သက်တံ့က လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

လူငယ်၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေသည်။ သူက ကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှလွဲ၍ တခြားလူမဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန် ရွေးချယ်လိုက်ဆဲပင်။

အရှေ့ပိုင်းကြယ်စင်စုဆီသို့ သွားနိုင်သော လမ်းကြောင်းများက ဤတစ်ခုတည်းရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း မည်သို့သူစဉ်းစားပါစေ နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်းက သူ့အတွက် ဘေးကင်းအလုံခြုံဆုံးနှင့် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူက ဤနေရာကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မြစ်အနားသို့ သူချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံသော ခံစားမှုက ပိုပြီးတိုးပွားလာသည်။ အထူးသဖြင့် မြစ်ကမ်းနံဘေးမှာ ကမ်းဆိုက်ထားသော ကူးတို့လှေတစ်စင်းကို သူမြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

မရပ်မနား ထွက်ပြေးခဲ့ရသော ဤခရီးစဉ်တွင် သူက အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်စေ ယင်းတို့အားလုံးက အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြသည်။

သူ၏ သေဆုံးမှုကို အစားထိုးရန် ကြယ်တာရာမျှော်စင်နှစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ရသော်လည်း သူအသက်ပြန်ရှင်လာတိုင်း ပိုပိုပြီး အားနည်းလာသည်။

ထို့ပြင် ဒုတိယအကြိမ် သေဆုံးမှုကို တမင်ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ သူဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ရွှီချင်းမှာ သူ၏ တည်နေရာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုရှိလိမ့်မည်ဟု သူသံသယဝင်ခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူက ထိုကမ္မကို ဖြတ်တောက်ပြီး မည်သည့်သဲလွန်စမှ မကျန်ရစ်စေရန် အသက်တစ်သက်ကို စတေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သူပေးဆပ်ခဲ့ရသော တန်ကြေးက မသေးပေ။

သို့ဖြစ်၍ ဆယ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားသည့်တိုင် သူ၏ ဒဏ်ရာများက အပြည့်အဝ ပြန်မသက်သာလာသေးပေ။

“ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအရ နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ကို ငါ့ဘာသာ ဖြတ်ကူးနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ငါက ဒဏ်ရာရရှိထားတာကြောင့် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါရဲ့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို တားဆီးဖို့ မလွယ်ကူဘူး… ဒါ့အပြင် နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ထဲမှာ တခြားအန္တရာယ်တွေ ရှိသေးတယ်… အဲ့ဒါတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားက မလုံလောက်ဘူး ”

“ ဒီတော့… ကူးတို့လှေနဲ့ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးတာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ ”

“ ကံကောင်းစွာပဲ ကူးတို့လှေကို အရင်က ငါတစ်ခါမှ မစီးဖူးဘူး ”

ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက တွေးတောနေသော်လည်း သူ၏ အလျင်က မလျော့ကျသွားချေ။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြစ်ကမ်းနံဘေးပေါ်မှ သစ်သားလျှောက်လမ်းပေါ်မှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ခြေတစ်လှမ်းနှင့်အတူ သူက ကူးတို့လှေပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။

သူက လှေပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခိုက် သူ၏ နှလုံးသားက အကြွင်းမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ခံစားမိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက နောက်ဆုံးမှာတော့ သက်ပြင်းရှည်ကြီးချနိုင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက သူ့အရှေ့မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရိုသေလေးစားစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက မိုးကာဖျင်ကြမ်းအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် ဝါးခမောက်ကို ဆောင်းထားသည်။ ထို့ပြင် အနက်ရောင်မြူခိုးက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

“ စီနီယာကို အရိုအသေပေးပါတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ရွက်လွှင့်ပေးပါ ”

မိုးကာဖျင်ကြမ်းအင်္ကျီနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်က နှုတ်ဆိတ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ကူးတို့လှေက ကမ်းစပ်မှ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားသွားပြီး နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

မကြာမီ လှေက ကမ်းစပ်နှင့် ဝေးရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လှေက နတ်ဘုရားသွေးမြစ်၏ အနက်ပိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကမ်းစပ်မြင်ကွင်းများက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သွေးမြစ်က လှိုင်းဝုန်းဝုန်း ထနေပြီး လေက တစ္ဆေငိုကြွေးသံနှင့်အတူ တိုက်ခတ်နေသည်။ သွေးမြစ်ထဲမှ ဒြပ်နှောများကလည်း နေရာတိုင်းဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားနေသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက လုံးလုံး စိတ်အေးသွားသည်။

သူက လှေပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အနောက်လှည့်ကာ အနောက်ပိုင်းကြယ်စင်စု၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ စူးရှသော အလင်းတန်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“ ရွှီချင်း… ငါတို့ကြားက တိုက်ပွဲက မပြီးဆုံးသေးဘူး ”

“ မင်းပြောတာ မှန်တယ် ”

မိုးကာဖျင်ကြမ်းအင်္ကျီနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်က လှေလှော်နေရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက အံ့ဩထိတ်လန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ဆတ်ခနဲ ခေါင်းလှည့်လိုက်လေရာ သူ၏ အမူအရာက သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ချောက်ချားမှုက သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

သူက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေရာမှ ဆတ်ခနဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

“ မင်းအသံက… မင်း… မင်း… ”

မိုးကာဖျင်ကြမ်းအင်္ကျီနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်က သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဝါးခမောက်ကို ချွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသော အနက်ရောင်မြူခိုးသည်လည်း အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ဆီသို့ တလိပ်လိပ် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ထိုအခါ သူ၏ မျက်နှာက ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ငါမင်းကို စောင့်နေတာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ”

ဤအခိုက်အတန့်မှာ မိုးခြိမ်းသံသဖွယ် ကျယ်လောင်သော မြည်သံက ကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ စိတ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက လေတိုးဝှေ့သံနှင့် လှိုင်းပုတ်သံများကို မကြားနိုင်တော့ပေ။ ရွှီချင်း၏ စကားသံသည်သာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံသဖွယ် ဆက်တိုက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ယင်းကို သူမယုံကြည်နိုင်သလို လက်မခံနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း သူ့အရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်က အမှန်တကယ် ရွှီချင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ဆီသို့သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူဘေးကင်းလုံခြုံလိမ့်မည်ဟူသော ကြိုတင်သတိပေးမှုက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုကြိုတင်သတိပေးမှုထဲမှာ ဖော်မပြနိုင်အောင် သူအလွန်ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ကပ်ဘေး… ”

…..

တစ်လကြာပြီးနောက်…

တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စု၏ နတ်ဘုရားသွေးမြစ်ပေါ်မှ မြစ်ကမ်းနံဘေးတွင်…

ယိုယွင်းဆွေးမြေ့နေသော ကူးတို့လှေတစ်စင်းက တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာပြီး သစ်သားတံတားဘေးမှာ ကမ်းဆိုက်လိုက်သည်။

လှေပေါ်တွင် ရွှီချင်းတစ်ယောက်တည်းက အပြင်သို့ ထွက်လျှောက်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်မည်ဆိုလျှင် စပါးစေ့တစ်စေ့က သူ၏ ဘေးမှာ လွင့်မျောနေကြောင်း မသဲမကွဲ မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

ယင်းက ကောင်းကင်ဘုံဥပဒေသမြူမှုန် ဖြစ်သည်။