အခန်း (၅၀၁-၅၀၅)

အပိုင်း(၅၀၁) မထိသင့်တဲ့ အရာကိုသွားထိမိခြင်း

သူမစိတ်ထဲ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လွန်ဆွဲနေပြီး နောက်ဆုံး သူမရဲ့ အစစ်အမှန်ချီကို မစုစည်းဖို့ ရွှေးလင် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

“နင့်ရဲ့ အထူးခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ” ရန်ကိုင်က ရွှေးလင်ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်တယ်။ ရွှေးလင်ပြောတာကို နားထောင်ပြီးနောက် သူမလည်း အထူးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ရန်ကိုင် သိသွားခဲ့တယ်။

အခုအချိန်အထိ အထူးခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူနှစ်ဦးကိုပဲ ရန်ကိုင် တွေ့ဖူးပါသေးတယ်။ တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ စီနီယာမမလေးဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ရှန်ချင်းလော့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အထူးခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ မွေးကတည်းက ပါလာတာဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လက်ဆောင်လို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။ အထူးခန္ဓာကိုယ်တွေကို ရအောင် လုပ်ယူဖို့ဆိုတာ အရမ်း အရမ်းကို ခဲယဉ်းလွန်းပါတယ်။

ပြီးတော့ အထူးခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက ထူးခြားတဲ့ ဝိသေသ လက္ခဏာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပါတယ်။ ထို့ကြောင့် အထူးခန္ဓာကိုယ်ချင်း တူညီတဲ့ လူနှစ်ယောက် တွေ့ဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ကနေ ကျလာတဲ့အပ်နဲ့ မြေပြင်မှတက်သွားတဲ့ အပ်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ ထက်တောင် ပိုပြီးခဲယဉ်းပါသေးတယ်။

စီနီယာမမလေးရဲ့ အထူးခန္ဓာကိုယ်က ဆေးပညာ အတွက် အထူးသင့်တော်ပါတယ်။ အခုတော့ အထူးခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေခဲ့ပါပြီ။ ထို့ကြောင့် ထိုလူ ဘယ်လို အထူးခန္ဓာကိုယ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားလဲ ဆိုတာကို သူစိတ်ဝင်စားမိတာ သဘာဝပါပဲ။

ရွှေးလင်က ရန်ကိုင်ကို သတိထားနေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ရန်ကိုင် မေးတာကို သူမ ပြန်မဖြေချင်ပါဘူး။

ရှနင်းချန်ရဲ့ ထွတ်မြတ်စိတ်ဝိဥာဉ် ဆေးခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်သူမှမသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သလို ရွှေးလင်ရဲ့ အထူးခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သူမဘယ်သူမှ မသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားချင်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ အသက်က အခြားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရောက်နေတဲ့ အတွက် သူမအနေနဲ့ ပြန်မဖြေချင်ရင်တောင် ပြန်ဖြေရပါမယ်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားချင့်ချိန် နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး၌ ရွှေးလင် ပြောလာခဲ့ပါတယ် “ရေစိတ်ဝိဥာဉ်ခန္ဓာကိုယ်”

ရန်ကိုင် အသာအယာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ တစ်ဖက်လူ သူ့ကို ညာနေတာ မဟုတ်မှန်း သူသိပါတယ်။ သူမပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်အရ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရေနဲ့ ဆက်စပ်ရပါမယ်။ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နာမည်ကလည်း ထိုအရာနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်။

“ဘယ်လိုအထူးစွမ်းရည်မျိုး နင်ပိုင်ဆိုင်ထားလဲ” ရန်ကိုင်က သိချင်စိတ်အပြည့်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

“ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စီးဆင်းနေတဲ့ ရေအသွင် ပြောင်းလဲလို့ရတယ်” ပြောပြီးတာနဲ့ အစစ်အမှန်ချီကို လှည့်ပတ်ပြီး သရုပ်ပြလိုက်တယ်။ လူသုံးယောက်ရဲ့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်အောက်မှာပဲ မိုးပြာရောင် ဆံပင်လေးနဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ထိုးဖောက် မြင်နိုင်တဲ့ ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဝေဝါးဝါး လူပုံသဏ္ဍာန်မှ ရေလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ‌အသွင်းပြောင်း သွားခဲ့တယ်။

အမြဲလိုလို တည်ငြိမ်နေတဲ့ ရင်းဂျုတောင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သူ့မျက်နှာထက် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သည့် အရိပ်အယောင်တို့ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့တယ်။

“ဒါက နင့်စွမ်းရည်အကုန်ပဲလား” ရန်ကိုင်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ရေလုံးကို အသာအယာလေး ထိကိုင်ကြည့်လိုက်တယ်။

ဘုန်း… ရေလုံး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး မြူမှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ ရွှေးလင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရန်ကိုင်ဘေး၌ ပြန်လည် ထွက်ပေါ် လာခဲ့တယ်။ သူမမျက်နှာ ရဲရဲနီနေခဲ့ပြီး ရင်အစုံကို လက်ဖြင့် ပိတ်ကာထားရင်း အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ရန်ကိုင်ကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။

ရန်ကိုင် ရွှေးလင်ကို ငေးကြောင် ကြည့်နေ မိလိုက်တယ်။ ထို့နောက် သူ့လက်ချောင်းလေးတွေကို အသာအယာလေး ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်တယ် “မထိသင့်တာ တစ်ခုခုကိုများ ငါထိလိုက်မိတာလား”

“နင်ဘယ်လိုထင်လဲ” ရွှေးလင်က အံတင်းတင်း ကြိတ်ရင်း ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူးဟ၊ ပြီးတော့… ကိုင်သာကိုင်လိုက်တာ၊ ငါဘာကိုမှ မခံစားမိပါလား” ရန်ကိုင်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ထိသာထိလိုက်ပေမယ့် ရေကို ထိလိုက်သလိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိလိုက်ရသလို နည်းနည်းလေးမှ မခံစားခဲ့ရပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရွှေးလင်အတွက်တော့ ထိလိုက်တာက ထိလိုက်တာပါပဲ။ မဟုတ်ရင် အခုလိုမျိုး ဒေါသထွက်ပြီး ရှက်နေလိမ့်မှာမ ဟုတ်ပါဘူး။

“ငါနင့်ကို မှတ်ထားမယ်” ရွှေးလင်က မုန်းတီးစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“ငါ့ကို အဲ့လို ပြောခဲ့တဲ့လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်” ရန်ကိုင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့် ဟန်ဖြင့် “ဒါပေမယ့် အဲ့လူတွေ အကုန်လုံး ဘယ်သူမှ အဆုံးသတ်မကောင်းခဲ့ဘူး။ ဆက်ကြရအောင်၊ နင့်ရေစိတ်ဝိဥာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ငါတော်တော်လေး သိချင်မိသား”

အစောပိုင်းတုန်းက အပြုအမူအတွက် နည်းနည်း လေးတောင် ရှက်ရွံ့ခြင်း မရှိသည့် ရန်ကိုင်ရဲ့ အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်တာနဲ့ စွမ်းအားမဲ့သလို ရွှေးလင်း ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒီလောက် အရှက်မဲ့တဲ့လူမျိုး သူမဘဝတစ်သက် တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပါဘူး၊ ဒီလောက် ထူတဲ့ အရေပြားမျိုး ရအောင် ထိုကောင် ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲလို့ သူမစိတ်ထဲ တွေးနေမိလိုက်တယ်။

“ငါ့မှာ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး” ရွှေးလင်က အေးစက်စက်နဲ့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “နင်ငါ့ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် သတ်သာသတ်လိုက်တော့”

ရန်ကိုင် သူ့နဖူးလေးကို ပွတ်လိုက်တယ်၊ သူ့ရဲ့ မရည်ရွယ်ပဲ လုပ်မိလိုက်တဲ့ လုပ်ရပ်က ရွှေးလင်ကို တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့ပြီဆိုတာကို သူသိလိုက်တယ်။ အခုနေ သူမကို သွားတွန်းအား ပေးလိုက်လို့ ဘာမှ အကျိုးရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အမျိုးသမီးကို သူအရမ်း ကြောက်လန့်နေရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သူမဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို မသိတဲ့ အတွက်ကြောင့်ပါပဲ။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူတော်တော်လေး နားလည်သွားခဲ့ပါပြီ။ ထို့ကြောင့် သူမကို ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ သူမကိုသာ သူ့ညီအစ်ကိုတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ဆွဲမခေါ်သွားသရွေ့၊ ရှနင်းချန်ကိုသာ ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ မကြံရွယ်သရွေ့ သူမကို သူလွှတ်ထားပေးလိုက်မှာပါ။

“နင်မေးချင်တာ ရှိသေးလား။ မရှိတော့ရင် ငါသွားတော့မယ်”

ရန်ကိုင် ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

ရွှေးလင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်၊ ရန်ကိုင်က အခုလိုမျိုး သူမကို သွားခွင့်ပေးလိုက်လိမ့်မယ်လို့ သူမ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့တာပါ။ ထို့ကြောင့် သူမလက်ကို ကပျာကယာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး “ငါ့ဆံပင်ပြန်ပေး”

“အဲ့လိုမျိုးတော့ မရဘူး” ရန်ကိုင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး “နင်သွားလို့ရတယ်၊ ငါနင့်ကို တားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီပစ္စည်းကိုတော့ ငါနဲ့အတူ ထားခဲ့ရမယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နင်ငါ့ကို ပြောခဲ့တာတွေက အမှန်လား၊ လုပ်ကြံဇာတ်လမ်း တွေလား ဆိုတာကို ငါမှမသိသေးတာ။ ပြီးတော့ နင့်မှာ ငါနဲ့ငါ့အဖွဲ့သားတွေအပေါ် မကြောင်းကြံလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိမရှိကိုလည်း ငါမသိသေးဘူးလေ”

“နင်ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အရှက်မဲ့ နိုင်ရတာလဲ” ရွှေးလင်စိတ်ဓါတ်ကျ စိတ်ညစ်သွားခဲ့ပြီး “နင့်မှာ အဲ့အရုပ်ရှိနေရင် ငါ့သေမယ်၊ ရှင်မယ်ဆိုတာကို နင်ထိန်းချုပ်လို့ ရနေတာကို ငါ့ကို သွားခိုင်းလိုက် တော့ရော ငါဘယ်ကို သွားနိုင်မှာ မို့လို့လဲ”

“နင်ကြိုက်တဲ့နေရာသွားလေ။ နင်သာ ငါ့အိမ်မှာ ပြသနာရှာဖို့ မကြိုးစားသရွေ့ လောကကြီးက အဆုံးမဲ့ပါတယ်။ နင်ကြိုက်တဲ့နေရာသွားပေါ့” ပြောနေရင်းနဲ့ တစ်ချက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ ဆက်ပြောလိုက်တယ် “နင်ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးချင်တယ် ဆိုလည်း ရတယ်နော်၊ ငါပျော်ပျော်ကြီး လက်ခံပေးမှာ”

“နင့်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရမှာလား” ရွှေးလင်က အထင်အမြင်သေးသေးနဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး “နင့်မှာ အဲ့လိုအရည်အချင်း ရှိနေတယ်လို့ ထင်နေတယ်ပေါ့”

“အဲ့လို အသုံးအနှုန်းမျိုး မကြိုက်ဘူး ဆိုရင်လည်း ပူးပေါင်းတယ်လို့ပဲ မှတ်လိုက်ပေါ့။ နင်သာ ဒီမှာ နေချင်နေသရွေ့ အားလုံးက ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား” ရန်ကိုင်က ဆက်ပြီး ဆွဲဆောင်စည်းရုံး လိုက်တယ်။

“ဘယ်သူက ဒီမှာနေချင်လို့လဲ” ရွှေးလင်က ပြန်ပြီး အော်ပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း လှည့်ထွက် သွားလိုက်တယ်။ သူမ ကျောပေးနေတဲ့အချိန် ရန်ကိုင် အလစ်ချောင်းတိုက်မှာကို စိုးရိမ်တဲ့အတွက် အစစ်အမှန်ချီကို တိတ်တဆိတ် လှည့်ပတ်ထားလိုက် ပါသေးတယ်။

မနှေးမမြန်နဲ့ လမ်းလျှောက်သွားရင်း ဘာအတားအဆီး၊ ခုခံမှုကိုမှ မရင်ဆိုင်ရပဲ ရန်ကိုင် စံအိမ်ထဲကနေ အလွယ်တကူ ထွက်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင်က သူမကို ဖမ်းခေါ်ထားဖို့ နည်းနည်းလေးတောင် မစဉ်းစားထားတဲ့ပုံပါပဲ။

နောက်ပြန်လှည့်ကြည့် လိုက်တာနဲ့ ရွှေးလင် ဒေါပွသွားခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်၌ သူမ ကြီးကြီးမားမား ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ ထိုကောင်စုတ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ မလွတ်မြောက် နိုင်ခဲ့ရုံမကလို့ သူမရဲ့ သန့်စင်တဲ့ အပျိုစင်ခန္ဓာကိုယ်လေးကိုတောင် ထိုလူအား ထိကိုင်ခွင့် ပေးလိုက်ရပါတယ်။ ပိုဆိုးတာက အခုလိုမျိုး လုပ်ပြီးသွာတာတောင် ထိုကောင်က ဘာမှမဖြစ်သလိုမျိုး မသိချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့တာပါ။

ငါနင့်ကို သတ်ချင်တယ် သူတောင်းစားကောင်စုတ်

ပြီးတော့ အဲ့အရုပ်ကို သူဘယ်လို လုပ်ခဲ့တာလဲ။ သူမရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်နဲ့ အဲ့အရုပ်ကို ဘယ်လို ချိတ်ဆက်ထားနိုင်ခဲ့တာလဲ။

သေချင်းဆိုး ကာလနာကောင်၊ ဒီအတွက် အနှေးနဲ့ အမြန် ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ် ရွှေးလင်၊ စိတ်ထဲကနေ ကြိတ်ပြီး ကြုံးဝါးလိုက်တယ်။

အခန်းထဲမှာတော့ ရန်ကိုင်ဟာ နေရာမှာပဲ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့တယ်။ အခုမှပဲ သူ့စိတ်ထဲ ထမ်းပိုးထားရတဲ့ ဝန်ထုပ်ကြီးကို လွှတ်ချနိုင်တော့တယ်။

“သခင်လေး၊ အဲ့မိန်းကလေးကို ဘာလို့ ထွက်သွားခွင့် ပေးလိုက်ရတာလဲ။ သူရဲ့ အထူးစွမ်းရည်တွေနဲ့ ဆိုရင် သခင်လေးကို တော်တော်လေး အကူအညီ ပေးနိုင်တယ်လေ” နတ်ဆိုးအိုကြီးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ မေးလိုက်တယ်။

“ဖိညစ်ထားတဲ့ ဖရဲသီးက မချိုလှဘူး” ရန်ကိုင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး အရုပ်လေးကို မြှောက်ပြလိုက်ရင်း “ဒါရှိနေမှတော့ သူမကို အတင်းအကြပ် တွန်းအားပေး နေခိုင်းလိုက်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့နောက်ပိုင်း ကျရင်ကော။ သူသာ ရုတ်တရက် စိတ်ထဖောက်ပြီး အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဗြောင်းဆန်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်ရင် သူမကို ဘယ်သူဖိနှိပ်မှာလဲ”

“ကျုပ်တို့သာ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သူက ဒီနတ်ဆိုးအိုကြီးရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သွေးစစ်သည်တော် အချို့တောင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်။ အဓိကက သူ့ရဲ့ အထူးခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ အဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင် တကယ်ကို ခေါင်းကိုက်စရာပဲ” နတ်ဆိုးအိုကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ရွှေးလင်ရဲ့ ရေစိတ်ဝိဥာဉ် ခန္ဓာကိုယ်က ကိုင်တွယ်ဖို့ တကယ်ကို ခက်ခဲပါတယ်။

ပိုကျင်းရေကန်မှာတုန်းက ရခဲ့တဲ့ ဆံပင်အကူအညီ မပါပဲနဲ့ ရွှေးလင်ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ နတ်ဆိုးအိုကြီး ယုံကြည်ချက် မရှိပါဘူး။

“ပြီးတော့ ကျုပ်မှာသာ ဒါလေး ရှိနေသရွေ့ သူက ကျုပ်နဲ့အဝေးကြီးမှာ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အကူအညီကို လိုလာခဲ့ရင် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား” ရန်ကိုင်က နတ်ဆိုးဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်တယ်။

“သခင်လေးက တကယ်ကို တော်တာပဲ” နတ်ဆိုးအိုကြီး တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ် အေးစက်သွားခဲ့ပြီး ရွှေးလင်အတွက်တောင် အနည်းငယ် စိတ်ပူမိသွားခဲ့တယ်။ သူမ စိတ်ကြိုက် သွားလိုရာ သွားနိုင်တယ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့ ရန်ကိုင်စကားကို ထိုကောင်မလေး တကယ်ယုံကြည်နေတဲ့ပုံပါ။ ဒါပေမယ့် သူမ မသိခဲ့တာ တစ်ချက်က ရန်ကိုင်က သူမကို သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး သွားတာကိုပါ။

“အသက်၁၉နှစ်နဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၈…” ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်း အရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်တယ်။ ဒီလိုမျိုး ဂျီးနီးယပ် တစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တဲ့ ရေစိတ်ဝိဥာဉ် ဘုရားကျောင်းက ဘယ်လို အင်အားစုများ ဖြစ်လောက်မလဲ။ ပြီးတော့ သူမက ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်ထဲမှာ ပါတယ်လို့ ရွှေးလင် ပြောခဲ့ပါတယ်။

ဆိုလိုတာက ရေစိတ်ဝိဥာဉ်ဘုရားကျောင်းမှာ သူမလောက် သန်မာအားကောင်းတဲ့ နောက်ထပ် ဂျီးနီယပ် နှစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်ပေါ့။

ဒီလောကကြီးမှာ အဲ့လို အင်အားစုမျိုး တကယ်ပဲ ရှိနေခဲ့တာပါလား ရန်ကိုင်မှာ ရွှေးလင်ပြောခဲ့တဲ့ အင်အားစုက ဘယ်လိုအင်အားစုမျိုး ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အရမ်းကို သိချင်နေမိခဲ့တယ်။

“ဘဏ္ဏာထိန်းမန်” အချိန်အတော် ကြာတာတောင် စိတ်ငြိမ်အောင် မလုပ်နိုင်တဲ့အတွက် ရန်ကိုင်လည်း မန်ဝူရကို အော်ခေါ်လိုက်ရပါတယ်။

သူ့နားထဲ မန်ဝူရရဲ့ အသံ ရုတ်တရက် ပျံ့လွင့် လာခဲ့တယ် “ဘာမှမမေးနဲ့ဦး။ အချိန်တန်ရင် ဒီလူအိုကြီး မင်းကို ပြောပြမယ်။ အခုတော့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ရောက်ဖို့ကိုပဲ အရင် အားရုံစိုက်နှင့်ဦး”

“ကောင်းပြီလေ” ရန်ကိုင် သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

ဒီညအဖြစ်အပျက်ကြောင်းကို မန်ဝူရ၊ နတ်ဆိုးအိုကြီး၊ ရင်းဂျုနဲ့ ရန်ကိုင်ကလွဲပြီး စံအိမ်ထဲမှာ အခြားဘယ်သူမှ မသိခဲ့ပါဘူး။ အချို့ အားကောင်းတဲ့ သွေးစစ်သည်တော် အချို့လည်း တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိကောင်း ခံမိပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင် အမိန့်မပေးပဲ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သူ့အခန်းနား ကပ်မလာရဲခဲ့ပါဘူး။ ထို့ကြောင့် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက် သွားလဲဆိုတာကို သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သေသေချာချာ မသိခဲ့ကြပါဘူး။

လာမယ့်ရက်အတွင်း အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ရာ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်ဝင်တော့မယ်လို့ ရန်ကိုင် ကြေညာလိုက်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ စံအိမ်ရဲ့ အရေးကိစ္စတွေ အကုန်လုံးက ချူရီမန်လက်ထဲ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်လာခဲ့ပြန်ပါတယ်။

အခု အမွေခံတိုက်ပွဲရဲ့ အခြေအနေက ရှုပ်ထွေ လာခဲ့ပါပြီ။ သွေးစစ်သည်တော် နှစ်ယောက်ကိုပဲ အသုံးပြုလို့ ရတော့တဲ့အတွက် ရန်ကိုင်အနေနဲ့ အမွေခံတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရဖို့ အရင်ကလောက် မလွယ်ကူတော့ပါဘူး။ သူ့မှာ အရင်းအမြစ် အင်အား ပေါကြွယ်ဝပေမယ့် ရန်ကျောင်းရဲ့ လူအင်အားက သူ့ထက်အများကြီး ပိုများပါတယ်။

အလျင်စလိုနိုင်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ရန်သူတွေကို လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် အခုအချိန်အတွင်းမှာတော့ ရန်ကျောင်းကို သွားပြဿနာ ရှာဖို့ ရန်ကိုင် မစဉ်းစားထားသေပါဘူး။ လူအချို့ခေါ်ပြီး ရန်ကျောင်းအား ကဖျက်ကယက် လုပ်ဖို့ကိုပဲ ချူရီမန်အား အမိန့်ပေးထားခဲ့တယ်။

အကြီးဆုံးသခင်လေး ရန်ဝေရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းကြီး အားမနည်းလှပေမယ့် ညီအစ်ကို သုံးယောက်ထဲမှာ သူ့အဆင့်က အောက်ဆုံး ရောက်နေခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ အမွေခံတိုက်ပွဲရဲ့ အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ စာရင်းထဲကလည်း ထုတ်ပယ်ခံရပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။

အားလုံးက ရန်ကျောင်းနဲ့ ရန်ကိုင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြတာပါ။ ရန်မိသားစုရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်လည်း စောင့်ကြည့်သူတွေထဲက တစ်ယောက်အဖြစ် ပါဝင်နေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အား ရှိနေရင်တောင် ရန်ကျောင်းနဲ့ ရန်ကိုင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ရန်ဝေကို မတိုက်ခိုက်ချင်ကြပါဘူး။ ပထမ အချက်အနေနဲ့ ရန်ဝေကို တိုက်ခိုက်တာက အကျအဆုံး များနိုင်သလို သူတို့ရဲ့ အင်အားစုတွေကိုလည်း အားနည်း သွားစေနိုင်ပါတယ်။

ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ရန်ဝေကို အနိုင်ယူပြီး ရင်တောင် သူ့ဘက်မှာ ရှိနေတဲ့ သွေးစစ်သည်တော် နှစ်ယောက်ကို သူတို့ဘက် ဆွဲသွင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ရန်ဝေရဲ့ လက်ကျန် အင်အားစုတွေက သူ့ကို မတိုက်ခိုက်တဲ့ ကျန်တစ်ယောက်ဆီ သွားပူးပေါင်းမှာပါ။

ဒီလို အခြေအနေတွေက အမွေခံတိုက်ပွဲရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပါတယ်။

အဲ့အကြောင်းပြချက်တွေ ကြောင့်ပဲ ရန်ဝေက အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ပေမယ့် မတိုက်ခိုက် ခံရသေးတာပါ။

ရန်ကျောင်းနဲ့ ရန်ကိုင်တို့ နှစ်ယောက်သာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြရင် တကယ်တမ်း အကျိုး အမြတ်များသွားမယ့်လူက ရန်ဝေတောင် ဖြစ်သွား နိုင်ပါတယ်။ ဒီဖြစ်နိုင်ချေကို လူတိုင်း မြင်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဗျူဟာကောင်းကောင်း ချတတ်တဲ့၊ ဥာဏ်ကောင်းကောင်း ကစားတတ်တဲ့ ပညာရှင်တွေပဲ မြင်နိုင်တာပါ။

အချိန်က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကုန်ဆုံးနေခဲ့ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ နှစ်လကုန်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲကြီးပြီးနောက် စစ်ပွဲမြို့တော်က နှစ်လကြာအောင် တိတ်ဆိတ် နေခဲ့တယ်။

ရံဖန်ရံခါ အဖွဲ့အင်အားစုသုံးခုကြား တိုက်ပွဲလေးတွေ ရှိတတ်ပေမယ့် တကယ့်တိုက်ပွဲကြီးတွေကတော့ တစ်ခါမှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးပါဘူး။

ယေဘုယျကျကျ ပြောရင် အမွေခံတိုက်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်နေတဲ့ အင်အားစု အသီးသီးက ကျင့်ကြံသူတွေ အကုန်လုံးက အားသွန်ခွန်စိုက် လေ့ကျင့်နေခဲ့ကြပါတယ်။

နှစ်လကျော် ကြာသွားခဲ့ပြီးနောက် ရန်ကိုင် အင်အားစု အရေအတွက်က ထိပ်မံတိုးများလာခြင်း မရှိပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စုစုပေါင်းခွန်အားကတော့ တော်တော်လေး တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆန်းကြယ်အဆင့် ဆေးလုံးတွေကို သောက်သုံးပြီး ရတနာဂိုဏ်းက သန့်စင်ပေးတဲ့ အဆင့်မြင့် လက်နက်တွေကို ရနေတာတောင် သူတို့ခွန်အား မတိုးတက်လာမှ ထူးဆန်းနေမှာပါ။

နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို ချိုးဖျက်သွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူ များစွာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ဒီအချိန်အတွင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ချိုးဖျက်သွားတဲ့ လူငယ်မျိုးဆက် ခေါင်းဆောင်တွေ အများကြီး ရှိနေခဲ့ပါပြီ။

Martial Peak

အပိုင်း(၅၀၂) ကျုပ်တို့ သူတို့ကို တွေ့သွားပြီ

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ဆိုတာ ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက် ဒီဘက်ကမ်းနဲ့ ဟိုဘက်ကမ်းကို ခြားထားတဲ့ မြစ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ လူများစွာက အသည်းအသန် ကျားကုတ်ကျားခဲ ကြိုးစားလေ့ကျင့် ခဲ့ကြတာတောင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို သူတို့ဘဝ တစ်သက်လုံး မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ထိုအင်အားစု အသီးသီးက လူငယ်ခေါင်းဆောင်တွေ အတွက်တော့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဆိုတာ အတားအဆီး တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ဆီ တက်လှမ်း ပြီးနောက် သူတို့ဘယ်လျှောက်ဝေးဝေး ဆက်လျှောက်လှမ်း နိုင်မယ်ဆိုတာကတော့ သူတို့တွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းနဲ့ အမျိုးမျိုးသော အခွင့်အလမ်းတွေအပေါ် မူတည်သွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ဟာ လူပေါင်းများစွာရဲ့ အကန့်အသတ် ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ သွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူများစွာကြောင့် ဆေးဖော်စပ်ခန်းမှ ဝိဥာဉ်ကို ကျင့်ကြံရာမှာ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် စတင် ထွက်ပေါ်လာပါတော့တယ်။

အကုန်အကျကလည်း အရမ်းကို များပြားလှပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်မှာ ဆေးအမယ် လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေခဲ့တာ ကံကောင်းသွားပါတယ်။ သူရရှိခဲ့တဲ့ အလံတွေနဲ့ မိသားစုဆီမှ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့ပြီး ဝါးထုံးဂိုဏ်း ကလည်း သူတို့လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပုံမှန် ထောက်ပံ့ပေးနေခဲ့ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် အခုအချိန်၌ အရင်းအမြစ်တွေက ရန်ကိုင်တို့အတွက် ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်သေးပါဘူး။

လူငယ်မျိုးဆက်တွေသာမက လူကြီးမျိုးဆက်တွေလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဆင့်ချိုးဖျက် သွားခဲ့ကြပါတယ်။

ဥပမာ၊ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၃မှ ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် အဆင့်မတက်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ သွေးတိုက်ပွဲ ဂိုဏ်းရဲ့ ကွမ့်ချီလဲ့ဟာဆိုရင် အခုအချိန်၌ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၄သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက် သွားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၃က သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်လို့ ကွမ့်ချီလဲ့ တွေးထင်နေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်စံအိမ်မှာ ရှိနေတဲ့ ဆန်းကြယ်အဆင့် ဆေးလုံး များစွာကို သောက်သုံးခဲ့ပြီး နောက်မှာတော့ ရှစ်နှစ်ကြာ မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တဲ့ အတားအဆီးကို နှစ်လအတွင်းမှာပဲ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျှော့ပါးသွားအောင် လုပ်ဆောင် နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

လဝက်ကြာပြီးနောက် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၄သို့ သူအောင်အောင်မြင်မြင် ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ထိုအချိန်မှစပြီး သူ့ကျင့်ကြံနှုန်းက နှေးသွားတာမျိုး မရှိပဲ ပိုပြီးတော့သာ မြန်ဆန်လာခဲ့ပါတယ်။ အခု သူ့ရဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၄ ကျင့်ကြံခြင်းက လုံးဝကို အခြေတည်ငြိမ် သွားခဲ့ပါပြီ။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၄သို့ ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တုန်းက ကွမ့်ချီလဲမှာ ဝမ်းသားလွန်းလို့ မျက်ရည်လုံး စို့ခဲ့ရပါတယ်။ သူ့မှာ အချိန်အတော် ကြာတဲ့အထိ စိတ်ငြိမ်အောင် မလုပ်နိုင်သေးတဲ့ အတွက် နောက်ဆုံး၌ ဟူညီအစ်မနှစ်ယောက်ကိုယ်တိုင် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့လိုက်ရပါတယ်။

ကွမ့်ချီလဲ့သာမက အဓိကအင်အားစုတွေမှ အသက်၄၀၊ ၅၀၊ ၆၀ အရွယ်လောက်တွေ ဖြစ်ကြတဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေလည်း သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အခု ရောက်ရှိနေတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရပ်တန့်သွားလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ထားခဲ့ကြတာပါ။

ဒါပေမယ့် ဆေးဘုရင်တောင်ကြားက ဆေးပညာရှင်တွေ သန့်စင်ပေးတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို သောက်သုံးပြီး နောက်မှာတော့ သူတို့ကို နောက်တစ်ဆင့် မတက်နိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အတားအဆီးတွေက စတင် လျော့ရဲစ ပြုလာခဲ့ပါတယ်။ မိုးမြေစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ နှုန်းက အရင်ကထက် အဆများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ကာ သူတို့များ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာလားလို့ တွေးမိရလောက်တဲ့ အထိပါ။

ဘာလို့ အခုလိုတွေ ဖြစ်လာမှန်း သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မသိကြပါဘူး။

ဆန်းကြယ်အဆင့် ဆေးလုံးတွေက အဆင့်မြင်တယ် ဆိုတာ မှန်ပေမယ့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီနဲ့ အရည်အချင်းကို ပြောင်းလဲမပေးနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင့် ဆေးဖော်စပ်ခန်းဆီမှ ဆေးလုံးတွေကို သောက်သုံး ပြီးချိန်၌ မယုံစဖူး ရလဒ်ထူးတွေကို သူတို့ ကြုံတွေ့ရခဲ့ပါတယ်။

လူငယ်မျိုးဆက်တွေကော၊ လူကြီးမျိုးဆက်တွေ အဆင့် ချိုးဖျက်သွားခဲ့ကြပေမယ့် တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာ အကောင်းဆုံးကတော့ သွေးစစ်သည်တော်တွေရဲ့ အဆင့် ချိုးဖျက်မှုပါပဲ။

သွေးစစ်သည်တော် ကိုးယောက်အနက် ရန်မိသားစုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကြောင့် အမွေခံတိုက်ပွဲ၌ ရင်းဂျုနှင့် တန်ယုရှန်းတို့သာ ပါဝင်နိုင်တော့တယ် ဆိုပေမယ့် ချူရီမန်က ကျန်တဲ့သွေးစစ်သည်တော်တွေအား ဆေးလုံးဝေပေး နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်ခြင်း မရှိပါဘူး။

ထိုသွေးစစ်သည်တော်တွေက ရန်မိသားစုထဲရှိ ရန်ကိုင်ရဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်း ခိုင်မြဲမြင့်မားအောင် လုပ်ဆောင် ပေးနိုင်တဲ့ အဓိက တာဝန်ရှိသူတွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် ချူရီမန် အနေနဲ့ သူတို့တွေရဲ့ တိုးတက်မှုကို ဘာကြောင့် နှောင့်နှေးစေရဦးမှာလဲ။

ဒီနေ့အချိန်အထိ သွေးစစ်သည်တော် ကိုးယောက်ထဲက တစ်ဝက်လောက်ကျော်က အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉သို့ ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ထိုလူတွေထဲ ကျုကောင်းရီ၊ ရင်းဂျု၊ တုဖုန်း၊ တန်ယုရှန်းနဲ့ ရှောင်ရှန်တို့ ပါဝင်နေခဲ့ပါတယ်။

ကျန်တဲ့ လေးယောက်က ရန်ကိုင်ဆီ မကြာသေးခင်ကမှ ပူးပေါင်းလာခဲ့ကြတဲ့ လူတွေပါ။ သူတို့ လေးယောက်စလုံး အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉သို့ မချိုးဖျက် နိုင်သေးပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ သိသိသာသာကို တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။ ရန်ကိုင်စံအိမ်သို့ စရောက်စဉ်က အခြေအနေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အခုသူတို့တွေက အများကြီး ပိုအားကောင်းလာတာကို ထိုသွေးစစ်သည်တော်တွေ အကုန်လုံး သိထားကြပါတယ်။

ထို့ကြောင့် သွေးစစ်သည်တော်တွေ အကုန်လုံး ပျော်ရွှင်နေခဲ့ကြသလို ရန်ကိုင်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင် နေခဲ့ကြတယ်။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၈မှ အဆင့်၉သို့ ချိုးဖျက်ရာတွင် ကြီးစွာသော ခက်ခဲမှုနဲ့ ပင်ပန်းမှုကို မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမှာပါ။ ဒါပေမယ့် အချိန်သာ လုံလုံလောက်လောက် ရမယ်ဆိုရင်တော့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက် နိုင်မယ်လို့ သွေးစစ်သည်တော်တွေ အကုန်လုံး ယုံကြည်ချက် အပြည့် ရှိကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့်… လိုအပ်တဲ့အချိန် ပမာဏက ငါးနှစ်ကနေ ဆယ်နှစ် ဖြစ်နိုင်သလို အဲ့ထက်လည်း ကြာနိုင်ပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေ အလျင်အမြန် တိုးတက် လာခဲ့တာ ကြောင့် ရန်ကိုင်ရဲ့ မဟာမိတ်တွေ အကုန်လုံး ပျော်ရွှင် နေခဲ့ကြတယ်။

အဆုံးမှာတော့ ရန်ကိုင်စံအိမ်ရှိ ကံကြမ္မာက အရမ်းကို ‌ထူးခြားကောင်းမွန်နေလို့သာ ပြောရင်းနဲ့ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှည့်စားလိုက်ခဲ့ကြတယ်။

တကယ်တော့ သူတို့တွေ အခုလိုမျိုး တိုးတက်လာ ရတာက ထိုထူးဆန်းတဲ့ ဆန်းကြယ်အဆင့် ဆေးလုံးတွေ ကြောင့်ဖြစ်မှန်း အားလုံး သိထားကြပါတယ်။ ရန်ကိုင့် ဆေးဖော်စပ်ခန်းကနေ ဖော်စပ်လိုက်တဲ့ ဆေးလုံးတွေမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အထုံပါရမီကို တိုးတက်ပြောင်းလဲအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ မှော်ဆန်ဆန် အစွမ်းသတ္တိတွေ ပါဝင်နေတဲ့ ပုံပါပဲ။

ဒီအချက်ကို အားလုံး နားလည်ထားကြပေမယ့် ဘယ်သူကမှ ထုတ်မပြောရဲကြပါဘူး။

အခန်းထဲ၌ ရန်ကိုင်က သူ့လက်ထဲက ဓါးလေးကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ဆော့ကစား ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ဒီဓါးက ပိုကျင်းရေကန်မှာတုန်းက ဒေါင်ချင်းဟန် ရယူ ပေးခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်အထွတ်အထိပ်အဆင့် လက်နက် တစ်ခုပါ။

နှစ်လကြာအောင် တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်ဝင်ပြီးနောက် ရန်ကိုင်ခွန်အားက သိသိသာသာကို တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။ နှစ်လလောက်ကြာအောင် ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ လေ့ကျင့် နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးက သူ့အတွက် တော်တော်လေး ရှားပါးလှပါတယ်။

ပြန်တွေးကြည့်လိုက်ရင် လပေါင်းများစွာကြအောင် ကျင့်ကြံခဲ့တာဆိုလို့ သီးခြားကမ္ဘာ၌ အစစ်အမှန်ဒြပ်စင် အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်က အခုအချိန်၌ သူ့ဆီမှ ခြေတစ်လှမ်းလောက်ပဲ ဝေးကွာပါတော့တယ်။

စံအိမ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်း ဆန်းကြယ်အဆင့် ဆေးလုံးတွေ ရနေတာကို စံအိမ်သခင်ဖြစ်တဲ့ သူကကော ဘာလို့ မရရမှာလဲ။ သူ့ဆေးလုံးတွေကို သူ့ရဲ့ စီနီယာမမလေး ကိုယ်တိုင် သန့်စင်ဖော်စပ်ပေးထားတာပါ။ ထို့ကြောင့် သူ့ဆေးလုံးတွေရဲ့ အစွမ်းအာနိသင်က အခြားသူတွေရတဲ့ ဆေးလုံးတွေရဲ့ အာနိသင်ထက် ပိုပြီး ထူးကဲ၊ ထူးခြားတယ် ဆိုတာကို သံသယရှိစရာ မလိုပါဘူး။

ရန်ကိုင်ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီ ပမာဏနဲ့ အရည်အသွေးက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်တစ်ယောက်ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီနဲ့ တူညီနေခဲ့ပါပြီ။ သူ့ရဲ့ ဝိဥာဉ်ဟာ ဆိုရင်တော့ လက်ရှိအဆင့်ထက်တောင် ပိုပြီး အားကောင်း နေပါသေးတယ်။ မျက်လုံးပိတ်လိုက်ပြီး အာရုံစိုက်လိုက်တဲ့ အခါ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိဥာဉ်အတွက် အထူး အသုံးဝင်တဲ့ မဟာရတနာကြီး တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ငါးရောင်ခြယ်ကြာပန်းကို ရေးတေးတေးလေး မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

နှစ်လအတွင်း သူဘာတွေလုပ်နေလဲ ဆိုတော့ ကျင့်ကြံတာနဲ့ သူ့လက်နက်အသစ် နှစ်ခုကို သန့်စင်တာက လွဲပြီး အခြားဘာမှ လုပ်မနေခဲ့ပါဘူး။

ဆန်းကြယ်အလယ်အလတ် အဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကြေးမုံမှန်လေးကိုတော့ သန့်စင်လို့ ပြီးသွားခဲ့တာ ကြာသွားခဲ့ပါပြီ။ ဓါးလေးကိုတော့ အခုမှပဲ သန့်စင်လို့ ပြီးသွားခဲ့တာပါ။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သို့ ရန်ကိုင် မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သေးပါဘူး။

ဓါးလေးက သူ့ဝိဥာဉ်နဲ့ လုံးဝကို သဟဇာတ ဖြစ်မနေ ဘူးလို့ ရန်ကိုင် အမြဲခံစားနေခဲ့ရတယ်၊ သူ့ရဲ့ အသိစိတ် ပင်လယ်ကို မဖွင့်လှစ်ရသေးတာကြောင့်လည်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီလက်နက်လေးက ဝိဥာဉ်အမျိုးအစား လက်နက်တစ်ခုပါ၊ အချို့သော ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေ အချို့ကြောင့် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် မရောက်သေးခင်မှာပဲ ဒီဝိဥာဉ်အမျိုးအစား လက်နက်ကို အသုံးပြုနေနိုင်ပေမယ့် လက်နက်ရဲ့ စွမ်းရည် အပြည့်အဝကို မထုတ်ဖော်နိုင်သေးပါဘူး။

ဒီဓါးလေး သူ့ဝိဥာဉ်နဲ့ လုံးဝ သဟဇာတ ဖြစ်သွားတဲ့ အချိန်က အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို သူချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် အချိန်ဖြစ်တယ်လို့ ရန်ကိုင် ယုံကြည်နေခဲ့ပါတယ်။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်လအတွင်း ဘာဖြစ်မြောက်တဲ့ အကျိုးရလဒ်မှာ မရရှိခဲ့တာကို ရန်ကိုင် သတိပြုမိလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းတော့ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီဆယ်ရက်အတောအတွင်း ဒီအတွင်း ထိုင်နေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်စိတ်အာရုံနဲ့ ဓါးလေးကို လေ့လာရင်း ဓါးနဲ့သူ့ဝိဥာဉ် အသားကျ သဟဇာတ ဖြစ်သွားအောင် ကြိုးစားနေခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်တဲ့ တံခါးခေါက်သံကြောင့် ရန်ကိုင် အသိဝင်လာခဲ့တယ်။ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ် “ဝင်လာခဲ့”

တံခါးပွင်သွားခဲ့ပြီး ချူရီမန် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့တယ်။ ရောက်တာနဲ့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေတဲ့ အမူအရာလေးနဲ့ ရန်ကိုင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ရန်ကိုင် စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်မနေမှန်း သတိပြုမိလိုက်မှပဲ ချူရီမန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့တယ်။

ရန်ကိုင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်နေတယ် ဆိုတာကို သူမသိထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလုံးကို ရန်ကိုင်ကို နည်းနည်းလေးတောင် လာအနှောင့်အယှတ် မပေးခဲ့တာပါ။ အခုတော့ သူမ အနှောင့်အယှတ် ပေးလိုက်ရပါပြီ။ သူမနှောင့်ယှတ်လိုက်လို့ ရန်ကိုင် ဒေါသထွက်သွားမှာကို ချူရီမန် စိတ်ပူနေတာပါ။

“ဘာကိစ္စလဲ” ချူရီမန်ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။ နှစ်လလောက် မတွေ့လိုက်ရတာနဲ့ ချူမိသားစုရဲ့ ပထမ သခင်လေးရဲ့ အသားအရေက အရင်ကထက် ပိုပြီး စိုပြည်တောက်ပ လာတဲ့ပုံပါပဲ။ စိတ်အားတွေကလည်း တက်ကြွနေလို့ပါ။ အရင်လိုမျိုး အလုပ်ပိလို့ ပင်ပန်း နွယ်နယ်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တို့ သူမ မျက်နှာထက် နည်းနည်းလေးတောင် မတွေ့ရပါတော့ပါဘူး။

“ပန်ချီဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်က နင့်ကို တွေ့ချင်နေတယ်” ချူရီမန်က ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“ပန်ချီလား” ရန်ကိုင် မျက်မှောင် ကြုံ့သွားခဲ့ပြီး “သူဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ”

ပန်ချီက ဝါးထုံးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး ရန်ကိုင် ဗဟိုမြို့တော်ဆီ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ့ဘက်ကို စည်းရုံး သိမ်းသွင်းခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး လူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ရန်ကိုင်က ဝါးထုံးဂိုဏ်းကို အမွေခံတိုက်ပွဲမှာ ဝင်မပြိုင် ခိုင်းခဲ့ပါဘူး။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ဝါးထုံးဂိုဏ်းမှာ အဖွဲ့ဝင် အရေအတွက် နည်းပါးတဲ့အပြင် သူတို့အဖွဲ့သားတွေထဲမှာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ရောက်နေတဲ့လူက ခပ်ရှားရှားရယ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ရန်ကိုင်က ဝါးထုံးဂိုဏ်းကို အရင်းအမြစ်တွေ စုဆောင်းဖို့ ကိစ္စနဲ့ သတင်းအချက် စုဆောင်းဖို့လောက်ပဲ အသုံးပြုပါတယ်။

အမွေခံတိုက်ပွဲ စကတည်းက ဝါးထုံးဂိုဏ်းက သူတို့ စုဆောင်းရသမျှ အရင်းအမြစ်တွကို စစ်ပွဲမြို့တော်မှာ ရှိနေတဲ့ ရန်ကိုင်အိမ်ဆီ အခြားသူတွေမသိအောင် တစ်လတစ်ကြိမ် ပို့ဆောင်ပေးနေခဲ့ပါတယ်။ အားလုံးကို ခြုံငုံပြောရင် ပန်ချီ ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင် ပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ ရပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ပန်ချီအနေနဲ့ စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ တစ်ခါ ကလေးတောင်မှ လူကိုယ်တိုင် ရောက်မလာခဲ့ဖူးပါဘူး။ တကယ်တော့ သူက ရန်ကိုင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ အင်အားစု တစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်တဲ့အတွက် စစ်ပွဲမြို့တော်မှာ သူပေါ်မလာတာ သူ့အတွက် အလုံခြုံဆုံး ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ယုံမှာ သံသယရှိစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ် မှာတော့ သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့မှာ တင်ပြစရာ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတစ်ခုခု ရှိနေမှာ အသေအချာပါပဲ။

ချူရီမန်က သူမရဲ့ မျက်ဝန်းအစုံး ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်တယ် “သူဘာကိုမှ သေသေချာချာ မပြောခဲ့ပါဘူး။ ‘ကျုပ်တို့ သူတို့ကို တွေ့သွားပြီ’ ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောသွားတယ်”

သူတို့ကို တွေ့သွားခဲ့ပြီ

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပဲ ပန်ချီကိုယ်တိုင် စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ဘာလို့ ရောက်လာမှန်း ရန်ကိုင် သိသွားခဲ့တယ်။

ပြောပြီးပြီးချင်းမှာပဲ သူမတစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားခဲ့ပြီး သူမမျက်နှာကို လေညင်းတို့ ပွတ်သပ်ကျီစယ်သွားတာကို ချူရီမန် ခံဟ,’မိလိုက်တယ်။ သူမ မြင်တွေ့နေရတဲ့ မြင်ကွင်း အဖုံဖုံက အလျင်အမြန်ပဲ ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်က သူမကို ခါးကနေမချီကာ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေတာကို ချူရီမန် ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်တယ်။

“သူဘယ်မှာလဲ’ ရန်ကိုင်က ပြေးနေရင်းနဲ့ အလျင်စလို မေးလိုက်တယ်။

“အဓိကခန်းမထဲမှာ” ချူရီမန် ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

ချူရီမန် ကြက်သေသေသွားခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင်နဲ့ စတွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ရန်ကိုင် အခုလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေတာမျိုး သူမ တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်၌ သူ့မျက်နှာထက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့်၊ မျှော်လင့်တောင့်တနေသည့် အရိပ်အယောင်တို့ကို အထင်းသား မြင်တွေ့နေခဲ့ရပါတယ်။

ရန်ကိုင် အခုလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့ ချူရီမန်လည်း အနည်းငယ်လေး တုန်ရီသွားခဲ့တယ်။ မသိလိုက် မသိဘာသာပဲ ရန်ကိုင် အင်္ကျီစကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး သူ့ပေါ် ကုတ်တွယ်ထားလိုက်တယ်။ ဒီလောက် ရဲတင်းတဲ့ အပြုအမူ တစ်ခုကို သူမဘာလို့ လုပ်လိုက်လဲ ဆိုတာကို ချူရီမန်ကိုယ်တိုင်တောင် မသိပါဘူး။

ချူမိသားစုရဲ့ ပထမ သခင်လေးဟာ အခုလိုမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ အောက်ကျို့မခံဖူး၊ ကူကယ်ရာ မမဲ့ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ချူရီမန်ဆိုတာ အမြဲတမ်းကို ကျော့ရှင်းပြေပြစ်ပြီး ဥာဏ်ပညာကြီးမားတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ပါ။

စံအိမ်ကို ဖြတ်ကာပျံသန်းနေရင်း နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်ချင်းပူးကပ်နေခဲ့ကြတယ်။ ရန်ကိုင်နဲ့ ချူရီမန်တို့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပွေ့ဖက်ထားရင်း ဟော်ရှင်းချန်နဲ့ ဒေါင်ချင်းဟန်တို့နားကနေ ဖြတ်သွားခဲ့တယ်။

ဟော်ရှင်းချန်မှာ နှုတ်ဆက်စကားလေးတောင် မပြော ရသေးခင်မှာပဲ ရန်ကိုင်က သူတို့မြင်ကွင်းကနေ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပါပြီ။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ဖုန်တွေ၊ သဲတွေကို သယ်ဆောင် လာတဲ့ လေပြင်းတစ်ခု ထိုနှစ်ယောက်ကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ် သွားခဲ့တယ်။

ဟော်ရှင်းချန်က သူ့ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ရမ်းလိုက်ရင်း ဖုန်တွေ၊ သဲတွေကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး “သခင်လေးကိုင် ပြေးနေရင်း ဖက်ထားတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို မင်းသိလား”

“ကြည့်ရတာ… သခင်မလေးချူ ဖြစ်မယ်ထင်ရတာလဲ” ဒေါင်ချင်းဟန်က သူ့နဖူးထက်က ချွေးစေးတွေကို သုတ်လိုက်ရင်း မယုံကြည်နိုင်သေးတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“တကယ်ကြီးလား” ဟော်ရှင်းချန်ရဲ့ မျက်ဝန်းအစုံ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး “နေ့ခင်းကြောင်တောင် ကြီးမှာတောင်… သခင်လေးကိုင်များ ကျင့်ကြံနေရင်း စိတ်ဖောက် သွားတာလာ။ သူဘာလို့ အခုလိုမျိုး လုပ်နေရတာလဲ”

“ဂျူနီယာမောင်လေးက အဲ့လို့လူမျိုး မဟုတ်ဘူး” ဒေါင်ချင်းဟန်ဘေး ရပ်နေတဲ့ လန်ချူးတျယ်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်တယ်။

ဟော်ရှင်းချန်လည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး “အလှလေးရယ်၊ အဲ့အကြောင်းနဲ့ ပက်သက်ပြီး ငါဘာမှမပြောခဲ့ဘူးနော်”

“ဟန့်” လန်ချူးတျယ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။ ထိုကဲ့သို့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တဲ့အခိုက် သူမရဲ့ ရင်ဘတ်ထက်မှ မဟာ တောင်စဉ်နှစ်လုံး လှုပ်ယမ်းသွားခဲ့ပြီး အချုပ်အနှောင်တွေ ဆီမှ ရုန်းထွက်တော့မယောင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ပြောပြီးတာနဲ့ လန်ချူးတျယ် ချက်ချင်းပဲ လှည့်ထွက်သွားလိုက်တယ်။

သူမထွက်သွားတာနဲ့ ဟော်ရှင်းချန် ဖြည်းဖြည်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “အဲ့မိန်းကလေးက မင်းမိသားစုက မလား။ သခင်လေးကိုင်ရဲ့ အချစ်ကို မရခဲ့တာတောင် အမှန်တရားကို အခုထိလက်မခံ နိုင်သေးဘူးနဲ့ တူတယ်”

ဒေါင်ချင်းဟန် ကူကယ်ရာမဲ့စွာနဲ့ သက်ပြင်း ချလိုက်တယ်။ လန်ချူးတျယ်ရဲ့ အတွေးတွေကို သူနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူလုပ်ပေးနိုင်တာ ဘာမှ ရှိမနေခဲ့ပါဘူး။ သူ့လုပ်နိုင်တာဆိုလို့ အရှိ အရှိတရားအတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေတာကို ဘေးကနေ ထိုင်ကြည့်နေရုံပဲ ရှိပါတယ်။

တကယ်တော့ စံအိမ်ထဲမှာ မိန်းမလှတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူတို့ထဲက တော်တော်များများကလည်း ရန်ကိုင်ကို ကြိုက်နှစ်သက်နေတဲ့ လူတွေချည်းပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်က ဒီနှစ်လအတွင်း အခန်းထဲကနေ ခြေတစ်ဖဝါးမှ မခွါပဲ အခန်းအောင် တံခါးပိတ် လေ့ကျင့်နေခဲ့ပါတယ်။

ဟော်ရှင်းချန်သာဆိုရင် ညတိုင်းညတိုင်း၊ အပြင်ထွက် သောက်စားပျော်ပါးနိုင်ချေ များပါတယ်။

ဒီအချက်တွေနဲ့ ပက်သက်ပြီး ဒေါင်ချင်းဟန် သူ့ဝမ်းကွဲကို တော်တော်လေး လေးစားမိပါတယ်။ စံအိမ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မိန်းမလှလေးတွေထဲ ချူရီမန် တစ်ယောက်ပဲ ရန်ကိုင်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ သူထင်ပါတယ်။ လန်ချူးတျယ်က မဆိုးလှပေမယ့် သူမက နည်နးည်းလိုနေပါသေးတယ်။

အဓိကခန်းမထဲ၌ ပန်ချီက စိုးရိမ်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့တယ်။ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းကို သယ်တာတာ ဖြစ်မှန်း သိနေပေမယ့် သူစိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားတဲ့ အချိန် တစ်ခဏလေးတောင် မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူ့ပုံစံ၊ အဝတ်အစားတွေ အဆီအငေါ် တည့်ရဲ့လား ဆိုတာကို အဆက်မပြတ် စစ်ဆေးနေခဲ့ပြီး နေရာကနေ တစ်ဖဝါးမှမခွါပဲ ကျောက်ရုပ်ကြီး တစ်ရုပ်လို ထိုင်စောင့်နေခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက် ခန်းမဝင်ပေါက်၌ ချူရီမန်ကို မချီထားတဲ့ ရန်ကိုင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ရန်ကိုင် ပေါက်ချလာတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ပန်ချီ ကြက်သေသေသွားခဲ့တယ်၊ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အကြိမ်းအနည်းငယ်လောက် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ခပ်မြန်မြန်ပဲ အကြည့်လွှဲပစ်လိုက်တယ်။

Martial Peak

အပိုင်း(၅၀၃) ငါမိန်းမနှစ်ယောက် ယူလို့မရလို့လား

ချူရီမန်ကို အသာအယာလေး အောက်ချ ပေးပြီးတာနဲ့ ရန်ကိုင်က ပန်ချီဆီ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်တယ်။

ချူမိသားစုရဲ့ ပထမသခင်မလေးက ရန်ကိုင်ရဲ့ ပွေ့ဖက်ခြင်း ခံလိုက်ရလို့ ရှက်ရွံသည့် အရိပ်အယောင် နည်းနည်းလေးတောင် မပြပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူမစိတ်ထဲ သံသယရေလှိုင်းတို့ကတော့ တဝုန်းဝုန်းမြည်အောင် ရိုက်ခတ် မြည်ဟည်းနေခဲ့တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမကို ချပေးလိုက်တဲ့အချိန် တုန်းက ရန်ကိုင်ရဲ့ လက်တွေ တုန်ရီနေခဲ့တာကြောင့်ပါပဲ။

ဘယ်လိုသတင်းကများ တည်ငြိမ်ပြီး ပြတ်သားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အခုလိုမျိုး ဖြစ်သွားစေနိုင်တာလဲ။

“သခင်ငယ်လေး” ရန်ကိုင် ရှေ့တက်လာတာ မြင်တော့ ပန်ချီက ခပ်မြန်မြန်ပဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဦးညွှတ် လိုက်တယ်။ အပိုစကားတွေ ပြောမနေတော့ပဲ လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြောချလိုက်တယ် “ဝါးထုံးဂိုဏ်းက နှစ်ဝက် လောက်ကြာအောင် ရှာဖွေနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့… သခင်လေးရှာချင်နေတဲ့ လူတွေကို ခြေရာခံမိခဲ့ပါပြီ”

ရန်ကိုင်ဟာ သူ့အသက်ရှူသံကို အလျင်အမြန်ပဲ ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ပြန်မေးလိုက်တယ် “ဘယ်မှာလဲ”

အမွေခံတိုက်ပွဲဏကတည်းက စုယန်နဲ့ ကောင်းကင်စံအိမ် လူတွေရဲ့ သတင်းအကြောင်း ရှာဖွေစုံးစမ်းထားဖို့ ရန်ကိုင်က ဝါးထုံးဂိုဏ်းကို အမိန့်ပေးထားခဲ့ပါတယ်။ အခု နောက်ဆုံး မှာတော့ သဲလွန်စတစ်ခုကို သူရခဲ့လေပြီ။

“စစ်ပွဲမြို့တော်ရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ၅၀၀၀ အကွာလောက်မှာ တောင်တွေနဲ့ ဝန်ရံထားတဲ့ ရွာငယ်လေးတစ်ရွာ ရှိတယ်။ သူတို့တွေ အဲ့မှာ ပုန်းနေ ကြတာနဲ့တူတယ်”

“ခင်ဗျား ဘယ်လောက်သေချာလဲ”

“၁၀၀ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးပါ သခင်လေး။ သူတို့တွေနဲ့ တစ်ခါမှ အဆက်အသွယ် မလုပ်ဖူးပေမယ့် သခင်ငယ်လေး ပြောပြထားတဲ့ပုံအရ သူတို့တွေက သခင်ငယ်လေး ရှာနေတဲ့ လူတွေဆိုတာ အသေအချာပါပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ရွာငယ်လေးကို အကြမ်းဖျင်း လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ယောက်ကမှ တည်ဆောက် ထားတာပါ။ အဲ့မှာနေနေတဲ့ လူ၁၀၀လုံးနီးပါးကလည်း ကျင့်ကြံသူတွေချည်းပါပဲ”

“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်” ရန်ကိုင် အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ အခုမှပဲ သူ့ရင်ထဲ ထမ်းပိုးထားတဲ့ ဝန်ထုပ်ကြီး လျော့ကျ သွားခဲ့ပါတော့တယ်။ ထို့နောက် ပန်ချီပုခုံးကို နွေးနွေးထွေးထွေးနဲ့ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး ချီကျူးလိုက်တယ် “ခင်ဗျားလုပ်တာ တော်တယ်”

ပန်ချီမှာ အရမ်းကို လှပတဲ့ နတ်သမီးလေး တစ်ပါးရဲ့ ချီူးကျူးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ရှက်သွားခဲ့ပြီး စကားတွေ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ ဖြစ်ကုန်ပါတော့တယ် “အများကြီး… မဟုတ်ဘူး၊ ကျုပ် ဆိုလိုတာက။… ဒါ… ဒါက ဒီလက်အောက်ငယ်သား လုပ်သင့်တာပါ”

ပြောပြီးတာနဲ့ အင်္ကျီစထဲ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး စာရွက် တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ကာ ရန်ကိုင်ဆီ လှမ်းပေးလိုက်ပြီး “ဒါက ကျုပ်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဆွဲထားတဲ့ မြေပုံတစ်ခုပါ။ ဒီမြေပုံက သခင်လေးကို အကူအညီ ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျုပ်မျှော်လင့်ပါတယ်”

“ကောင်းတယ်” ရန်ကိုင်က ပြုံးလိုက်ပြီး မြေပုံကို လက်ခံယူလိုက်ကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။ တောင်တွေ ဝန်းရံထားခြင်း ခံရတဲ့ ရွာငယ်လေးတစ်ခုကို သူချက်ချင်းပဲ သတိပြုမိလိုက်တယ်။

ဒီမြေပုံကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ပန်ချီပြောတာကို ရန်ကိုင် ပိုပြီး ယုံကြည်သွားခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရွာလေးရဲ့ နေရာက သူနဲ့လင်းတိုင်ရှုတို့ လေဟာနယ်လျှောက်လမ်းကနေ တစ်ခါတုန်းက ထွက်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ နေရာကနေ သိပ်မဝေးလို့ပါပဲ။

စုယန်နဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေက လေဟာနယ်လျှောက်လမ်း ကနေ ထွက်ပြီးတာနဲ့ အဲ့နေရာမှာ သွားပုန်းနေတာ ဖြစ်လောက်ပါတယ်။

“ရန်ကိုင်၊ နင်တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာနေတာလား” ချူရီမန် ရှေ့တက်လာခဲ့ပြီး မေးလိုက်တယ်။ ခုဏတုန်းက တစ်ချိန်လုံး သူမစကားမပြောခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘေးကနေ တောက်လျှောက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပါ။ ရန်ကိုင်ရဲ့ အမူအရာ အပြောင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားတာကို မြင်တွေ့ လိုက်တာနဲ့ သူရှာနေတဲ့လူတွေက သူ့အတွက် အရမ်းကို အရေးပါကြောင်း သူမ သတိပြုမိလိုက်တယ်။

“အင်း” ရန်ကိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မြေပုံကို သေသေချာချာ ခေါက်သိမ်းထားလိုက်တယ်။

“သူတို့တွေက ဘယ်သူလဲ” ချူရီမန်က အပြုံးလေးနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

“ငါ့ဂိုဏ်းသားတွေလေ” ရန်ကိုင်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး စုယန်ရဲ့ ပုံစံလေးကို ပြန်မြင်ယောင် လိုက်တယ်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပဲ သူ့အကြည့်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပျော့ပျောင်းသိမ်မွေ့ သွားခဲ့ပါတယ်။

“နင့်ဂိုဏ်းက လူတွေလား” ချူရီမန်က ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို နားလည်သွားခဲ့ကာ ချက်ချင်းပဲ မေးလိုက်တယ် “သူတို့တွေကို တွေ့ပြီဆိုမှတော့ နင်ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”

“သူတို့ကို သွားခေါ်ရမှာပေါ့” ရန်ကိုင်က သူမကို ပြန်ပြုံးပြလိုက်တယ်။

“အဲ့လိုမျိုး လုံးဝကို လုပ်လို့မရဘူး” ချူရီမန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်တယ်။

ရန်ကိုင် မျက်နှာထက်က အပြုံး ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူ့မျက်ဝန်းအစုံက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားခဲ့တယ်။ မျက်လုံးမှေးစဉ်းလိုက်ရင်း ချူရီမန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ မေးလိုက်တယ် “နင်ဘာပြောချင်တာလဲ”

ချီရီမန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ပိုးသားလေးလို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှတဲ့ လေသံလေးနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ဒေါသမထွက်နဲ့ဦး၊ ငါပြောတာကိုသာ အရင်နားထောင်။ သူတို့တွေက နင့်ရဲ့ အရင်ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုတွေ၊ ညီအစ်တွေ ဖြစ်မှတော့ သူတို့တွေက ကောင်းကင်စံအိမ်က တပည့်တွေပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ကောင်းကင်စံအိမ်က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို မွေးထုတ် ပေးခဲ့လို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် နာမည်တပ်ထားခြင်း ခံနေရတုန်းပဲ။ အခု သူတို့တွေကို လောကကြီးက မသိသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် နင်သာ သူတို့ကို စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ပြန်ခေါ်လာခဲ့ရင် သူတို့ဘယ်သူတွေလဲ ဆိုတာ ကျိန်သေး ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မယ်။ နင့်ရဲ့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုကြီးနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက ဒီအချက်ကို အသုံးပြုပြီး နင့်ကို ပြစ်တင် မဝေဖန်ဘူးလို့ နင်ထင်နေတာလား။ အထူးသဖြင့် အခုပဲ၊ နင်လုပ်လိုက်တဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက အမွေခံတိုက်ပွဲရဲ့ အခြေအနေကို လုံးဝ ပြောင်းလဲ သွားနိုင်တယ်နော်”

ရန်ကိုင် မျက်မှောင် ကြုံ့သွားခဲ့တယ်။ ချူရီမန်က အမှန်တရားကို ပြောနေတာ ဆိုပေမယ့် သူမ ပြောတာကို သူလက်မခံချင်ပါဘူး။

အမှုမထားတဲ့ အမူအရာနဲ့ ချူရီမန်က ဆက်ပြော လိုက်တယ် “အမွေခံတိုက်ပွဲစနေတာ တစ်နှစ်လောက် ရှိသွား ခဲ့ပြီ။ နင့်ဂိုဏ်းက လူတွေက တောင်တွေကြားထဲ ပုန်းနေ ပေမယ့် အမွေခံတိုက်ပွဲနဲ့ ပက်သက်တဲ့ သတင်းတွေကို ရခဲ့မှာပဲ။ သူတို့တွေက သိနေပြီးတာတောင် စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ရောက်မလာသေးဘူး ဆိုတော့ သူတို့တွေက နင့်အတွက် ပြဿနာ မဖြစ်စေချင်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ နင်ပြေးသွားပြီး သူတို့ကို သွားရှာတာက သူတို့ရဲ့ အားစိုက်မှုတွေကို အလဟဿ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ”

“အဲ့ဒါကို ငါနားလည်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့တွေကို ဒီနေရာဆီ ပြန်ခေါ်လာတာ ပိုမကောင်းဘူးလား” ရန်ကိုင်က ခပ်မြန်မြန်ပဲ ပြန်ပြီး ကန့်ကွက်လိုက်တယ် “သူတို့တွေက တောတောင်ထဲ ပုန်းအောင်းနေပေမယ့် သူတို့တွေကို ငါရဲ့ ဝါးထုံးဂိုဏ်းကလူတွေ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါဆိုရင် သူတို့တွေကို အခြားလူတွေ ရှာတွေ့နိုင်သေးတာပဲလေ။ သူတို့တွေကိုသာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အခြား တစ်ယောက်က ရှာတွေ့သွားခဲ့ရင်…”

စုယန်နဲ့ ကောင်းကင်စံအိမ်က အဖွဲ့သားတွေက အရမ်းကြီး မသန်မာလှပါဘူး။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တုန်းကဆိုရင် သူတို့မှာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ပညာရှင် နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေတောင် ဒီလောက်ကြီး မြင့်လှတာ မဟုတ် ပါဘူး။ ကျန်တဲ့ တပည့်တွေဆိုရင် အစစ်အမှန်ဒြပ်စင်အဆင့်၊ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နဲ့ ချီပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိနေကြသေးတာပါ။

သူတို့တွေကိုသာ အခြားအင်အားစု တစ်ခုခု၊ ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယအင်အားစု တစ်ခုကသာ ရှာတွေ့သွားခဲ့ရင် သူတို့တွေ ကျိန်းသေ ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့တွေကို သူ့ဘေးဆီခေါ်ထားမှပဲ သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ရန်ကိုင် စိတ်ချရပါလိမ့်မယ်။

ချူရီမန် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားခဲ့ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ “နင်တို့ကို ဒီကို ခေါ်လာမှာကို ရမှာလား”

“ဟုတ်တယ်၊ ခေါ်ကိုခေါ်လာရမှာ” ရန်ကိုင်က ပြတ်ပြတ် သားသားပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကို ချူရီမန် ကောင်းကောင်း နားလည်ထားပါတယ်။ သူဆုံးဖြတ်ပြီးသွားတဲ့ အရာတစ်ခုကို မလုပ်ဖို့ သွားပြောနေလည်း အပိုပဲဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်း သိထားပါတယ်။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ၊ အဲ့ဒါဆို ငါသွားလိုက်မယ်”

ရန်ကိုင် ချက်ချင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “နင်မသွားနဲ့၊ ငါပဲသွားမယ်”

“မရဘူး” ချူရီမန်က ကမန်းကတန်း ချက်ချင်း တန်းကန့်ကွက်လိုက်တယ် “နင်ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ။ အဲ့လူတွေက နင့်အတွက် အရေးပါရင်တောင် နင့်ရဲ့ အဆင့်အတန်း၊ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ စစ်ပွဲမြို့တော် အပြင်ဘက်ဆီ မဆင်မခြင် ပြေးထွက်သွားလို့ မရဘူးလေ။ သူတို့တွေ အားလုံးကို လုံလုံခြုံခြုံနဲ့ ပြန်ခေါ်လာနိုင်ဖို့ လူဘယ်လောက်လောက် လိုမယ်လို့ နင်တွေးနေတာလဲ”

“ငါက လူခေါ်ဖို့ သွားတာလေ၊ တိုက်ခိုက်ဖို့ သွားတာမှ မဟုတ်တာ။ သူတို့တွေမသိအောင် ခိုးထွက်ပြီး ဒီအတိုင်းလေပဲ ပြန်ခိုးဝင်လာလိုက်ရင် ဘာဖြစ်မှာ မို့လို့လဲ။ ကီလိုမီတာ၅၀၀၀ခရီးကို သွားတာ ရက်နည်းနည်းလောက်ပဲ ကြာမှာပါ” ရန်ကိုင်က မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“ခိုးထွက်မယ်လို့သာ ပြောတာ၊ နင်ခိုးထွက်သွားတာကို သူတို့တွေ သတိပြုမိသွားရင်ရော၊ နင်ဘာဖြစ် သွားနိုင်လဲ ဆိုတာကို မစဉ်းစားရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ဒီမှာရှိနေတဲ့ နင့်ရဲ့ အဖွဲ့သားတွေ ဘာဖြစ်သွားမလဲ ဆိုတော့ကိုတော့ စဉ်းစားပေးသင့်တယ်။ သူတို့တွေက နင့်အတွက် တိုက်ပွဲ ဝင်ပြီး နင့်အတွက်ပဲ သွေးမြေကျခဲ့ရတာ။ အားလုံးက နင်အမွေခံတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရနိုင်ဖို့အတွက် သူတို့ အသက်တွေကိုတောင် ပေးဆပ်ထားရတာလေ။ နင်သာ အခုနေ မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင် သူတို့တွေကို နင်ဘယ်လို မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာလဲ”

ပြောနေရင်းနဲ့ ချူရီမန်က ရန်ကိုင်ဆီ လမ်းလျှောက် သွားလိုက်ပြီး သူ့လည်တိုင်ကော်လာကို ဖမ်းဆွဲ ထားလိုက်တယ်။ မိန်းမငယ်လေးက အရမ်းကို ခေါင်းမာမာနဲ့ ရန်ကိုင်ကို လွှတ်ပေးဖို့ အကြောက်အကန် ငြင်းဆိုနေခဲ့ပါတယ်။

ချူရီမန်က သူနဲ့အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို စဉ်းစားပြီး တွေးတော ပေးနေတာ ဖြစ်ပေမယ့် ရန်ကိုင်ကတော့ သေသွားရရင်တောင် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်ပြင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းခါရမ်းရင်း ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ငါသွားကို သွားရမယ်။ ငါမသွားရင် သူတို့လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

စုယန်နဲ့ ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေက စစ်ပွဲ မြို့တော်ဆီ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတဲ့အတွက် ရန်ကိုင် ကိုယ်တိုင်သာ သူတို့ကို သွားမခေါ်ခဲ့ရင် သူမတို့လည်း စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ လိုက်လာလိမ့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချူရီမန်သာ သွားလိုက်ရင် သူတို့က သူမနဲ့အတူ စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ မလိုက်လာရုံမကလို့ အခုပုန်းနေတဲ့ နေရာကနေပါ ပုန်းရှောင်သွားနိုင်ချေ ရှိပါတယ်။ အဲ့လိုဆိုရင် သူတို့ကို ထပ်ရှာဖို့ သူနောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခေါင်းကိုက် ရပြန်ပါဦးမယ်။

“ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ နင့်အတွက် သူတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် သွားခေါ်ပေးမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်ကတော့ သွားလို့ရမဘူး”

“နင်နည်းနည်းလောက် ရင့်ကျက်စမ်းပါဟာ”

“ငါက မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သေးတာလဲ၊ ဘာလို့ ရင့်ကျက်ရမှာလဲ။ နင်က ရင့်ကျက်တဲ့ မိန်းမတွေကိုပဲ ဂရုစိုက်တာလား”

“အခုလိုတွေ ဖြစ်လာရတာ ဘယ်သူ့ကြောင့်လို နင်ထင်လဲ” ရန်ကိုင်က စိတ်မရှည်တော့တဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြန်အော်လိုက်တယ်။ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုချဖို့အရေး အခုလို နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေရတာမျိုး သူမကြိုက်ပါဘူး၊ ခပ်မြန်မြန်နဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ရတာကိုပဲ သူပိုကြိုက်တာပါ။ အခုတော့ ချူရီမန်က သူ့လမ်းမကို မရမက ပိတ်ပင်တားဆီး နေခဲ့ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် သူလည်း စိတ်တိုလာခဲ့ရပါတယ်။ စုယန်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေ၊ ညီအစ်မတွေ အကြောင်းတွေးလိုက်ရုံနဲ့တင် သူတို့ကို သွားတွေ့ချင်နေတာ သူ့မှာ တစ်ပိုင်းကိုသေနေပါပြီ။

“ဘာ” ချူရီမန် အေးခဲသွားခဲ့တယ်။

“ဘာမှမဟုတ်ဘူး” ရန်ကိုင် ထိုခေါင်းစဉ်အကြောင်း ထပ်မပြောချင်တော့ပါဘူး။

ချူရီမန်သာ လူတွေခေါ်လာပြီး ကောင်းကင်စံအိမ်ကို လာမတိုက်ခဲ့ရင် သူလည်း တိမ်မိစ္ဆာနယ်မြေဆီ ရောက်သွား ခဲ့မှာ မဟုတ်သလို စုယန်နဲ့လည်း ဒီလောက်ကြာအောင် ခွဲခွာနေရလိမ့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ဆုံး အားလုံးကို သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရင် အခုလို ဖြစ်ရတာတွေ အားလုံးရဲ့ အဓိက လက်သည်တရားခံက ချူရီမန်ပါ။

ထိုအကြောင်းတွေကြောင့်ပဲ ရန်ကိုင်က ချူရီမန်ကို ကြည့်မရခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် သူမနဲ့ အချိန်အတော် ကြာအောင် အတူတူ ပြောဆိုလုပ်ကိုင် လာခဲ့ပြီးနောက်၊ အထူးသဖြင့် အမွေခံတိုက်ပွဲ စတင်တဲ့ အချိန်ကစပြီး၊ သူမအပေါ် ထားရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ ဒေါသတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပြယ်လွင့်ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပါတယ်။

“အဟမ်း… ဂိုဏ်းမှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးလို့ လက်အောက်ငယ်သား သွားလိုက်ပါဦးမယ်၊ သခင်ငယ်လေး” ပန်ချီမှာ တစ်ချိန်းလုံး ပင်အပ်တွေပေါ် ဖင်ခုထိုင်နေသလို ခံစားနေခဲ့ရတာပါ၊ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ခု ရလာပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပါတော့တယ်။

“ရှင်သွားလို့ မရဘူး” ချူရီမန်က ပန်ချီဆီ လှမ်းကြည့် လိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ဒီမှာ ရက်နည်းနည်း ကြာတဲ့အထိ ရှင်နေရလိမ့်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျုပ်နားလည်ပါတယ်၊ လက်အောက်ငယ်သား ဒီနေရာမှာ ရက်နည်းနည်းလောက် နေလိုက်ပါမယ် သခင်ငယ်လေး” သူကြားခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပေါက်ကြားမိအောင် လုပ်လိုက်မှာ စိုးတဲ့အတွက် ချူရီမန်က သူ့ကို ဒီမှာနေခိုင်းတာ ဖြစ်မှန်း ပန်ချီ နားလည်ထားပါတယ်။ သူမရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် ငါ့က မယုံကြည်ရတဲ့ လူတစ်ယောက်လားလို့ ပန်ချီကို ပြန်တွေးမိသွားစေပေမယ့် သူအထွန့်မတက်ရဲခဲ့ပါဘူး။

ပန်ချီစံအိမ်ထဲ ထွက်သွားလိုက်တာနဲ့ ချူရီမန်က ရန်ကိုင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အတိတ်တုန်းက အကြောင်း အရာအချို့ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်တယ်။ ပြီးတာနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ကောင်းကင်စံအိမ်ကို ရှောင်မန်နဲ့အတူ သွားတုန်းက ရစ်ခွေနဂါးစမ်းချောင်း အောက်မှာ မိန်းမလှလေး တစ်ယောက်နဲ့ နင့်ကို အတူတွေ့ခဲ့ရတယ်… သူ့အကြောင်း နင်စဉ်းစားနေတာလား”

“ဟုတ်တယ်” ရန်ကိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

“ဒါဆိုရင် ရှနင်းချန်ကကော” ချူရီမန်က ရန်ကိုင်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “သူနဲ့ နင့်ကြားက ဆက်ဆံရေးက သာမန် မဟုတ်တဲ့ပုံပဲ”

ရန်ကိုင်က ချူရီမန်ကို ထူးထူးဆန်းဆန်းနဲ့ ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ဘယ်လို၊ ဘယ်လို၊ ငါမိန်းမ နှစ်ယောက် ယူလို့မရဘူးလို့ နင်ပြောချင်နေတာပေါ့၊ ဟုတ်လား”

ချူရီမန်မျက်နှာ မဲမှောင်သွားခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ ကျိန်ဆဲပါတော့တယ် “အရှက်မဲ့လိုက်တာ၊ ကမ်းကုန်အောင် အရှက်မဲ့လိုက်တာ။ နင်လည်း ဟော်ရှင်းချန်ဆိုတဲ့ ကောင်နဲ့ ဘာမှမခြားဘူး။ နင်တို့ ယောကျာ်းတွေ အကုန်လုံး အတူတူနဲ့ အနူနူပဲ။ ကောင်းပြီ၊ နင်လုပ်ချင်တာသာ လုပ်တော့။ ငါလည်း နင့်ကို မတားတော့ဘူး ဟုတ်ပြီလား”

ချူမိသားစုရဲ့ ပထမသခင်မလေး တကယ်ကို ဒေါသ ထွက်နေခဲ့ပါတယ်။ ရန်ကိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းနိုင်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်မှန်း အစကတည်းက သိထားခဲ့ပါတယ်။ ဒီကောင်က ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုချပြီးတာနဲ့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြင်တတ်တဲ့ အကောင်စားမျိုးပါ။ ပြီးတော့ ရန်ကိုင် ပြောတာလည်း ယုတ္တိရှိပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်သာ မသွားရင် ကောင်းကင်စံအိမ်ကလူတွေ စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ကျိန်းသေ ရောက်လာမှာမဟုတ်ပါဘူး။

အားလုံးကို ခြုံငုံစဉ်းစားပြီး ရန်ကိုင်ကို မဆင်မခြင် မပြုမူစေဖို့ရာ ချူရီမန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစား ကာကွယ် ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ရန်ကိုင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ပြောင်းအောင် သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ကံကောင်းစွာနဲ့ စစ်ပွဲမြို့တော်က အခုလောလောဆယ် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် ရန်ကိုင် စံအိမ်မှာ ရှိမနေရင်တောင် အခုလက်ရှိ လူအင်အားနဲ့ သူတို့ကို လာတိုက်တဲ့ ဘယ်အင်အားစုကိုမဆို အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်ပါတယ်။

အဲ့ည၊ ဘယ်သူမှ မသိတဲ့အချိန်မှာပဲ၊ ပုံရိပ်တစ်ခုက ညကောင်းကင်ယံဆီ ပျံသန်းသွားခဲ့တယ်။ ထွက်သွားတဲ့ လူက ရန်ကိုင်မှန်း ချူရီမန် တစ်ယောက်ပဲ သိထားခဲ့ပါတယ်။

ရင်းဂျုကလွဲပြီး သူ့နဲ့အတူ အခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ရန်ကိုင် မခေါ်သွားခဲ့ပါဘူး။

သွေးစစ်သည်တော်တွေထဲ ပုန်းကွယ်သတ်ဖြတ်တဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ရင်းဂျုတစ်ယောက်ကိုပဲ သူနဲ့အတူ ခေါ်လာနိုင်ပါတယ်။ အခြားသူတွေကိုသာ ခေါ်လာခဲ့ရင် သူ့တို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အခြားလူတွေ သတိပြုမိ သွားနိုင်ပါတယ်။

မန်ဝူရနဲ့ နတ်ဆိုးအိုကြီးတို့ကိုလည်း ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင် ခေါ်သွားလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အမွေခံတိုက်ပွဲက ဝင်ပါလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘဏ္ဏာထိန်းမန်က ကြိုတင် ပြောကြားထာခဲ့ပါတယ်။ နတ်ဆိုးအိုကြီးကတော့ ကျန်ကို ကျန်နေရစ်ခဲ့ရပါမယ်။ မဟုတ်ရင် တန်ယုရှန်း တစ်ယောက် တည်းနဲ့ပဲ စံအိမ်ကို ကာကွယ်ထားမယ် ဆိုရင် မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ သူ့စံအိမ်ရဲ့ ခံစစ်က အရမ်းကို အားပျော့လွန်းနေပါလိမ့်မယ်။

နတ်ဆိုးအိုကြီးနဲ့ တန်ယုရှန်းနဲ့သာဆိုရင် စံအိမ်ကိုရဲ့ လုံခြုံရေးကို စိတ်ပူမစရာမလိုပဲ စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်နဲ့ ထွက်သွားနိုင်ပါတယ်။

“ဘာတစ်ခုမှ မမှားယွင်းဖို့ပဲ ငါမျှော်လင့်ရတော့မယ်” ချူရီမန် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ အမွေခံတိုက်ပွဲကြောင့် ထိုကောင်စုတ်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို သူမမှာ အမြဲတစေ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရပါတယ်။ ဒီရန်ကိုင်ဆိုတဲ့ သေနာကောင်နဲ့ ပက်သက်ပြီး သူမတော်တော်လေး ခေါင်းကိုက်ရပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရန်ကျောင်းရဲ့ စံအိမ်၌…

ရီရှင်းရို့က ရန်ကျောင်းအခန်းထဲ ဝင်လာလိုက်ပြီး ပြုံးကာ “ဒုတိယသခင်လေး၊ အဲ့ကိစ္စနဲ့ ပက်သက်ပြီး သတင်းရတယ်”

“အို” ရန်‌ကျောင်း မျက်ခုံးပင်လိုက်ပြီး ပျော်သွားတဲ့ အမူအရာနဲ့ “ဆက်ပြောပါဦး”

“ဗဟိုမြို့တော် ဝါးထုံးဂိုဏ်းက ပန်ချီက ဒီနေ့ စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးရဲ့ အိမ်ကိုရောက်ပြီးတာနဲ့ အခုထိ ပြန်ထွက်မလာသေးဘူး”

Martial Peak

အပိုင်း(၅၀၄) ကောင်းကင်စံအိမ်အဖွဲ့ဝင်များ

“မထွက်သွားသေးဘူလား” စားပွဲခုံကို တတောက်တောက် ခေါက်ရင်း ရန်ကျောင်း အတွေး ရေယာဉ်ကြောထဲ နစ်မြောသွားခဲ့တယ်။ အချိန် အတော်ကြာအောင် တွေးတောပြီးမှပဲ “ကိုးယောက်မြောက်ညီလေးရဲ့ စံအိမ်မှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မတွေ့ရဘူးလား”

ရီရှင်းရို့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “အခုတော့ထိတော့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မတွေ့ရသေးဘူး”

ရန်ကျောင်း ထိုင်ရာကနေ ထခုန်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားတကြီး ပြုံးလိုက်ရင်း လက်သီးတင်းတင်း ဆုပ်ကာ “လှုပ်ရှားမှုမရှိတာ မှန်တယ်”

“ဒုတိယသခင်လေး ပြောတာကို ကျွန်မ သိပ်နားမလည်ချင်ဘူး” ရီရှင်းဖို့ မျက်မှောင် ကြုံ့လိုက်ပြီး “လှုပ်ရှားမှုမရှိဘူးဆိုတာ အမှန်ပဲဆိုတာ ဘာကို ပြောချင်တာလဲ”

“လှုပ်ရှားမှုမရှိဘူး ဆိုတာက ကိုးယောက်မြာက် ညီလေး ထွက်သွားပြီလို့ ဆိုလိုက်တာပဲ” ရန်ကျောင်းက အသာအယာလေး ပြုံးလိုက်ပြီး “ကိုးယောက်မြောက် ညီလေးနဲ့ ရင်းဂျုတို့ ထွက်သွားပြီ”

“ထွက်သွားပြီလား” ရီရှင်းရို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားခဲ့တယ်။ ဒုတိယသခင်လေး ပြောတာသာ မှန်မယ် ဆိုရင် ရန်ကိုင် ဘယ်လောက်တောင်များ သတ္တိတွေ ကောင်းနေတာပါလိမ့်မယ်။

“ရင်းဂျုက ပုန်းကွယ်ပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူသာ စစ်ပွဲမြို့ထဲကနေ ခိုးထွက်ချင်တယ် ဆိုရင် ငါတို့လူတွေ သတိမပြုမိတာ မထူးဆန်းပါဘူး” ရန်ကျောင်းက စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ရှင်းပြ လိုက်တယ်။

“သခင်ငယ်လေး ကျတော့ကကော၊ သူ့မှာ အဲ့လို စွမ်းရည်ရှိလို့လား” ရီရှင်းရို့က အထင်အမြင် သေးသေးနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ရန်ကိုင်က သန်မာရင်တောင်မှ ရင်းဂျုလို အခြားလူတွေမသိအောင် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွါပျောက်ကွယ် သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သူမ တွေးနေခဲ့တာပါ။

ရန်ကျောင်းက ရန်ကိုင်ခြံဝန်းနားမှာ ကင်းထောက် တွေအများကြီး စေလွှတ်ထားပါတယ်။ ဓါးတစ်ချောင်း လွတ်ထွက်လာရင် သူသတိမပြုမိပဲ မနေပါဘူး။

“ငါလည်း မယုံချင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကိုးယောက်မြောက်ညီလေးမှာ အဲ့လိုစွမ်းရည် ရှိတာ လုံးဝကို ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါးယောက်မြောက်ညီလေး စံအိမ်ကို သူသွားတိုက်တုန်းက အကြီးဆုံးအစ်ကိုက သူ့လူတွေကိုခေါ်ပြီး ငါ့ကို လာတားခဲ့တယ်။ နှစ်ယောက်စလုံး အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားတာ ဘာကြောင့်လဲ လို့နင်တွေးမိခဲ့ဖူးလား”

“သူတို့ကြား သဘောတူးထားတာ တစ်ခုခု ရှိလို့ နေမှာပေါ့” ရီရှင်းက ပေါ့ပေါ့လေးပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ကျွန်မလည်း ဒီအချက်ကို သိတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် ပြဿနာက ဘာလဲ”

“အဲ့ဒါက အဓိကပြဿနာပဲ။ ကိုးယောက်မြောက် ညီလေး အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခု လုပ်ထားခဲ့မှန်း ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သတိမပြုမိခဲ့ဘူး။ ဆိုလိုတာက သူက ငါတို့မသိအောင် အကြီးဆုံးအစ်ကိုဆီ သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားပြောနိုင်ခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေတယ်လို့ ပြောလိုက်တာပဲ။ သူသာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မသွားခဲ့ရင် အကြီးဆုံးအစ်ကိုက ဘယ်တော့မှ သဘောတူခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့လို သွားနိုင်မှတော့ အခုလည်း ငါတို့မသိအောင် ခိုးထွက် သွားနိုင်တာ သဘာဝပဲလေ”

“ပြီးတော့ ကိုးယောက်မြောက် ညီလေးအိမ်ကနေ ပန်ချီထွက်မသွားသေးတဲ့ အချက်ကိုလည်း စဉ်းစားကြည့်လိုက်။ သူက အရမ်းကို အရေးကြီးတဲ့ သတင်းကို သယ်လာလို့ပဲ ကိုးယောက်မြောက် ညီလေးရဲ့ အိမ်မှာ ခဏတာထိန်းသိမ်းထားခံရတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူသာ အရမ်းကို အရေးကြီးတဲ့ သတင်းကို သိမထားခဲ့ရင် ပန်ချီ ထွက်သွားတာ ကြာလောက်ပြီ…”

ရန်ကျောင်းရဲ့ သုံးသပ်ချက်ကို နားထောင်ရင်း ရီရှင်းရို့ အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။ သူပြောသွားတာ တကယ်ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိပါတယ်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ…” ရန်ကျောင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဝါးထုံးဂိုဏ်းက ကိုးယောက်မြောက် ညီလေးရဲ့ လက်အောက်ခံ အင်အားစုတစ်ခုမှန်း ငါသိထားတာ ကြာပြီ။ ဝါးထုံးဂိုဏ်းကို သူ့လက်အောက်ခံအဖြစ် သိမ်းသွင်းပြီးကတည်းက ဝါးထုံးဂိုဏ်းက အဖွဲ့သားတွေကို လွှတ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို သွားရှားခိုင်းထားတာကိုလည်း ငါသိတယ်…”

“သူဘာကိုပဲရှာရှာ၊ အဲ့ဒါက သူ့အတွက် အရမ်းကို အရေးပါရမယ်။ အခုတော့ သူလိုချင်တာနဲ့ ပက်သက်တဲ့ သတင်းကို ရလိုက်ပြီနဲ့တူတယ်” ရီရှင်းရို့ရဲ့ မျက်ဝန်း အစုံထဲ ဥာဏ်များသည့် အလင်းရောင်တို့ လက်သွားခဲ့တယ်။ ရန်ကျောင်း ဘာကိုပြောချင်နေလဲ ဆိုတာကို သူမနားလည်ပြီးသားပါ “အဲ့လိုသာ ဆိုရင် ဒါကို ကျွန်မတို့ အကျိုးရှိရှိ အသုံးချလို့ ရတာပေါ့”

“ငါလည်း အဲ့အတိုင်းပဲ တွေးနေတာ…” ရန်ကျောင်း ပြုံးလိုက်ပြီး “ပြဿနာက ကိုးယောက်မြောက် ညီလေး ဘယ်သွားလဲ ဆိုတာကို ငါတို့ မသိတာပဲ။ ငါသာသိခဲ့ရင်…”

အမွေခံတိုက်ပွဲက မတိုးသာ၊ မဆုတ်သာ အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့တာ နှစ်လကြာသွားခဲ့ပါပြီ။ ဒီနှစ်လ အတောအတွင်း သူ့အင်အားစုတွေ တော်တော်လေး တိုးတက် အားကောင်းလာခဲ့ပေမယ့် ရန်ကိုင်ရဲ့ အင်အားစုတွေကလည်း ငုတ်တုတ်ထိုင်နေကြတာမှ မဟုတ်တာ။ ဒီမတိုးသာ၊ မဆုတ်သာ အခြေအနေကို ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းပေါင်းစုံသုံးပြီး သူဖျက်စီး ပစ်ချင်နေခဲ့တာပါ။

ရန်ကိုင်ကိုယ်တိုင် သူ့စံအိမ်ထဲကနေ ထွက်သွားတာက ဒီအခြေအနေကို ချိုးဖျက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပါ။ သူသာ ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းမိလိုက်သရွေ့၊ သူ့အိမ်မှာ ပညာရှင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိနေရှိနေ၊ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာပါ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်ကိုင် စံအိမ်မှာ ရှိနေတဲ့ ပညာရှင်တွေက ရန်ကျောင်းကို မီးခဲဖင်ခုထိုင်သလို ဖြစ်နေစေခဲ့တာတော့ အမှန်ပါပဲ။

“ဒုတိယသခင်လေး၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဗဟိုမြို့တော်ဆီ သွားပြီး ဝါးထုံးဂိုဏ်းက တစ်ယောက် ယောက်ကို သွားမေးပေးရမလား” ရီရှင်းရို့ က ရုတ်တရက် အကြံကောက်ပေးလိုက်တယ်။ ရန်ကိုင် စံအိမ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေဆီက သတင်း သွားနှိုက်ဖို့က မိုးပြိုလာရင်တောင် ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သတင်းက ဝါးထုံးဂိုဏ်းဆီက ရောက်လာတာ ဖြစ်နေမှတော့ ဝါးထုံးဂိုဏ်းမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သိထားလောက်မှာပါ။

“ဝါးထုံးဂိုဏ်း… ငါသိသလောက်ဆိုရင်၊ ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးလက်အောက်ကို ခိုဝင်ပြီးကတည်းက အင်အားစု သေးသေးလေးကို သူတို့ ဝါးမြို့နေခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် ပန်ချီရဲ့ စီမံကိုင်တွယ်တဲ့ အရည်အချင်းက လိုအပ်နေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းမှုက အရမ်းကြီး စည်းရုံးမှု မရှိဘူး။ အထူးတလည် ပြောရရင် ပန်ချီရဲ့ လက်ထောက်ဖြစ်တဲ့ မူနန်းတုံ့ပေါ့။ သူက ပန်ချီလက်အောက်မှာ နေချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ကိုးယောက်မြောက် ညီလေးကို သစ္စာရှိတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ရန်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကြောင့်ပဲ ပူးပေါင်းလိုက်တာ။ သူ့ကို သွားရှာလိုက်။ နင်သာ လုံလောက်တဲ့ တောင်းဆိုချက်နဲ့ ကမ်းလှမ်းလိုက်တာနဲ့ သူ သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ငါအာမခံရဲတယ်” ရန်ကျောင်းက ပြောလိုက်တယ်။

“သူသဘောမတူရင်ရော” ရန်ကျောင်း အသာအယာလေး ပြုံးလိုက်ပြီး ရီရှင်းရို့ရဲ့ နူးညံ့ချောမွတ်တဲ့ မေးလေးကို အသာအယာလေး ကိုင်လိုက်ပြီး မြူဆွယ်လိုတဲ့ အမူအရာလေးနဲ့ ပြောလိုက်တယ် “အဲ့ဒါနဲ့ပက်သက်ပြီး ငါပြောစရာ မလိုတော့ဘူးနဲ့တူတယ်”

“အင်း၊ ငါသိတယ်” ရီရှင်းရို့ ရှက်သွေးဖြားသွားခဲပြီး သူမမျက်ဝန်းအစုံ နေတစ်စင်းပမာ တောက်ပ သွားခဲ့ကာ အသာအယာလေး ခေါင်းပြန်ညိတ်ပြလိုက်တယ်။

“ဒီကိစ္စကို မြန်မြန်ကိုင်တွယ်မှ ရမယ်။ အခုသွားတော့၊ မနက်ဖြန်နေ့လည်း နောက်ဆုံး သတင်းအတိအကျ ရချင်တယ်”

ရီရှင်းရို့ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ညအမှောင်ထုထဲ ပြေးထွက်သွားလိုက်တယ်။

…………….

ပုံရိပ်နှစ်ခုက၊ မြေပြင်မှ မီတာတစ်ထောင် အထက်၌ အမှောင်ထုကို ဖြတ်သန်းပြီး လျှပ်စီးတမျှ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းနေခဲ့ကြတယ်။

ရန်ကိုင်က ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်သွားနေခဲ့ပြီး ရင်းဂျုက သူ့နောက်ကနေ လိုက်နေခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အဆင့်ကြီးတစ်ဆင့် ခြားနေရင်တောင် ရန်ကိုင်ကို အမှီလိုက်နိုင်ဖို့အတွက် သူ့အမြန်နှုန်းရဲ့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုထားရပါသေးတယ်။

ရန်ကိုင် အရမ်းကို စိုးရိမ်နေမှန်း သိတဲ့အတွက် မေးခွန်းတစ်ခု တစ်လေကိုတောင် မမေးခဲ့ပဲ နောက်ကနေသာ တိတ်တိတ်လေး လိုက်ပါသွားခဲ့တယ်။ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ညအမှောင်ထဲ လေတိုးသံကြောင့် သူတို့ရဲ့ အဝတ်စ လှုပ်ခတ်သံတွေ ထွက်ပေါ်နေခဲ့တယ်။

တစ်ရက်နဲ့တစ်ညကြအောင် မနားတမ်း ပျံသန်း လာပြီးနောက် ရင်းဂျုလို ပညာရှင် တစ်ယောက်တောင် မမောပဲမနေပါဘူး။ သူ့အနေနဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ပြန်ရောက်ဖို့အတွက် ချီဖြည့်တင်းဆေး တွေကို သောက်သုံးရပါတယ်။ ဒါမှပဲ မတော်တဆ တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် အဆင့်သင့် ဖြစ်နေနိုင်မှာလေ။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်ကတော့ နည်းနည်း လေးတောင် မောပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ ပုံမရပါဘူး။ သူ့မျက်နှာထက် ပင်ပန်းနွမ်းနွယ်သည့် အရိပ်အယောင် နည်းနည်းလေးမှ မတွေ့ရပဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကိုသာ မြင်တွေ့နေခဲ့ရပါတယ်။

သွားနေတဲ့ တစ်ချိန်လုံး ရန်ကိုင် ဆေးတစ်လုံးတောင် မသောက်ခဲ့ပါဘူး။

ရင်းဂျု အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့် သွားခဲ့ရတယ်။ ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး မနားတမ်း ပျံသန်းလာပြီး တာတောင် နည်းနည်းလေးမှ မမောပန်းသေးဘူး ဆိုတော့ ရန်ကိုင်ကိုယ်ထဲ အစစ်အမှန်ချီတွေ ဘယ်လောက်များများ ရှိနေတာလဲလို့ ရင်းဂျု စဉ်းစားကြည့်မိလိုက်တယ်။

တစ်ရက်နဲ့တစ်ညကြာပြီးနောက်၊ ကီလိုမီတာ ၃၀၀၀နီးပါးကို သူတို့ ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။ ထိုကဲ့သို့ ပျံသန်းနေတဲ့ အတောအတွင်း ရန်ကိုင်က သူ့အရှိန်ကို နည်းနည်းလေးတောင် လျှော့ချခြင်း မရှိပဲ အချိန်ပြည့် အရှိန်ကုန်တင် ပျံသန်းနေမှန်း ရင်းဂျု သတိပြုမိပါတယ်။ ဒီလောက် ပျံသန်းနေတာက သူ့ကို နည်းနည်းလေးမှ မပင်ပန်းစေဘူးလား။

မနားတမ်း ပျံသန်းနေပြီး နောက်တစ်ည ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် အရှေ့အရပ် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အောက်မှ ရောင်နီထွက်လာတဲ့ အချိန်မှပဲ ရန်ကိုင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်တယ်။ လေထဲတွင် ရပ်နေရင်း သူ့အောက်ခြေရှိ မြင်ကွင်းကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ကီလိုမီတာ ၁၀၀၀၀၀လောက် ရှည်လျား ကျယ်ဝန်း လှတဲ့ တောင်စဉ်အတွင်း၌ သိပ်သည်းထူထဲလှတဲ့ တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။ တောအုပ်တစ်ခုလုံး စိမ်းစိုပြီး မိုးထိအောင် မြင့်မားလှတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့ကာ မတို့ထိရက်စရာ နိဗ္ဗာန်ဘုံအလား တကယ်ကို လှပသက်ဝင်လွန်းလှပါတယ်။

တောအုပ်ထဲ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ခြေရာတွေကို တွေ့မြင်နေခဲ့ရပြီး အရည်အသွေး မဆိုးလှတဲ့ စိတ်ဝိဥာဉ် ဆေးပင်တွေကိုလည်း တွေ့နေရပါတယ်။

ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သား ၁၀၀လောက်က ထိုတောင်တွေထဲ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတာပါ။

တကယ့်နေရာကောင်းကို ရှာတွေ့ထားတာပဲ အခုအချိန်၌ သူ့စိတ်ခံစားချက်တွေက မုန်တိုင်း ထန်နေတဲ့ ပင်လယ်တစ်ခုပမာ လှိုင်းထန်၊ လေထန် နေခဲ့ပါတယ်။ သိပ်သည်းလှတဲ့ စိတ်စွမ်းအားတို့ ရန်ကိုင်ကိုယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အနီးအနား ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်။

ဒီနေရာမှာ လူတစ်ယောက်လောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဝါးထုံးဂိုဏ်းအတွက် တော်တော်လေး ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရပါမယ်။ အခုလို အရိုင်းဆန်တဲ့ တောအုပ်ကြီးထဲ လူအယောက်တစ်ရာလေးကို ရှာဖို့ဆိုတာ ‘ခက်ခဲတယ်’ ဆိုတဲ့ စကားနဲ့တောင် ဖော်ပြလို့ မရတော့ပါဘူး။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် စိတ်ပျက်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ရန်ကိုင်က သူ့ကောင်းကင်စိတ်အာရုံကို ပြန်သိမ်း လိုက်တယ်။ သူ့ကောင်းကင်စိတ်အာရုံက နေရာ တော်တော်များများကို ဖုံးအုပ်သွားခဲ့ပေမယ့် လူသူ အရိပ်အယောင် နည်းနည်းလေးကိုမှ သူသတိမပြုမိ ခဲ့ပါဘူး။

“သခင်ငယ်လေး၊ ခွဲရှာချင်းလား” ရင်းဂျုက အကြံပေးလိုက်တယ်။

“မလိုဘူး” ရန်ကိုင် ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “သူတို့သာ အနီးမှာ ရှိနေရင် သူတို့ကို ကျုပ်အာရုံခံနိုင်တယ်”

ရန်ကိုင်က သူ့အရင်ဂိုဏ်းသားတွေကို ရှာဖို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းကို အသုံပြုနေလဲ ဆိုတာကို သူမသိပေမယ့် ရင်းဂျုက ဘာမေးခွန်းမှ မမေးပဲ တိတ်တိတ်လေးသာ နေလိုက်တယ်။

ပန်ချီက ရန်ကိုင်အား အကြမ်းဖျင်း တည်နေရာကိုပဲ ပြောပြခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်အတွက်တော့ ဒီလောက်နဲ့တင် လုံလောက်နေခဲ့ပါပြီ။

တစ်နေရာရီကြာပြီးနောက် အရှိန်ကုန် ပျံသန်းနေသည့် ရန်ကိုင်၊ ပျံသန်းနေတာကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်တယ်။ ထို့နောက် မျှော်လင့်ချက်တို့ ရစ်သန်းနေသည့် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် အဝေးတစ်နေရာဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

“ကျုပ်နောက်လိုက်ခဲ့” ပြောပြီးတာနဲ့ ပြေးထွက်သွားလိုက်တယ်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာဆူချိန် ကြာပြီးသည့်နောက်၊နေရာတစ်ခုစီ သူတို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တောင်အမြင့်ကြီးတွေ ဝန်းရံထားသည့် အလယ်ဗဟို တောင်အောက်ခြေ၌ အသစ်ဆက်ဆက် ဆောက်လုပ်ထားသည့် သစ်သားအိမ်လေးတွေ များစွာ ရှိနေတာကို ရင်းဂျု သတိပြုမိလိုက်တယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုက တောင်ကြားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေအကုန်လုံးကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း ပညာရှင် များစွာက သူတို့အိမ်ထဲကနေ ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်တို့ အဖွဲ့ကို သတိအပြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။

ရင်းဂျုလည်း ဒီနေရာတစ်ဝိုက်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ ဒီမှာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း ပညာရှင် အနည်းငယ်ပဲ ရှိနေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။ သူတို့ထဲက အားအကောင်းဆုံးဆိုရင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၄ကိုပဲ ရောက်ပါသေးတယ်။ ပြီးတော့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ လူအားလုံက လူကြီးမျိုးဆက်က ချည်းပါပဲ။

သူရုတ်တရက် သိချင်မိသွားခဲ့တယ်။ သခင်ငယ်လေးရဲ့ ဂိုဏ်းဆိုတော့ အနည်းဆုံးတော့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထက်အဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်လောက် ရှိနေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ရန်ကိုင်က အရမ်းကို ထူးချွန်တဲ့ တက်သစ်စ ကြယ်တစ်ပွင့် ဖြစ်နေတဲ့အချိန် သူတို့တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် သာမန်ဖြစ်နေရတာလဲ။

အောက်မှာရှိနေတဲ့ ရှိနေတဲ့ လူတွေလည်း ရန်ကိုင်ကို ခပ်မြန်မြန်ပဲ သတိထားမိသွားခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင်ကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ ဝမ်းသာအားရ လှမ်းကာ အော်ခေါ်ပါတော့တယ်။ သတိထားနေတဲ့ သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်သွားခဲ့တယ်။

သူတို့တွေ အနားတိုးမလာရသေးခင်မှာပဲ ရန်ကိုင်က ပြုံးကာ အားလုံးကို လက်ဝှေ့ရမ်းပြလိုက်တယ်။ အောက်မှာ ရှိနေတဲ့ လူအားလုံးက ပြုံးကာ ပြန်ပြီး လက်ဝှေ့ရမ်းပြလိုက်တယ်။ အားလုံးက ရန်ကိုင်ကို သူတို့အိမ်ထဲ လာဖို့ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဖိတ်ခေါ် လက်ကမ်းကြိုဆိုနေခဲ့ကြတယ်။ ထိုတစ်ခဏလေး အတွင်းမှာပဲ တောင်ကြားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူတစ်ရာလုံးလုံး ရန်ကိုင်ကို လာရောက်ဆီးကြို နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြတယ်။

ရန်ကိုင်လည်း စုမူ၊ လီယွမ်ထျန်းနဲ့ သူ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေကို ချက်ချင်းပဲ ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်။

ခဏကြာပြီးနောက် ရန်ကိုင်နဲ့ ရင်းဂျုတို့ မြေကြီးပေါ် ဆင်လာခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင်က အလျင်စလို လမ်းလျှောက် သွားလိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ “တပည့်ရန်ကိုင်က ဂိုဏ်းတူဦးလေးတို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားတာလဲ” အသက်၄၀လောက် ရှိမယ့် လူကြီးမျိုးဆက်ထဲက တစ်ယောက်က မေးလိုက်တယ် “မင်း အမွေခံတိုက်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ တပည့်က ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတို့ ဘယ်မှာရှိနေတဲ့ ဆိုတာကို ရှာနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းလောက်ပဲ သတင်း ရလိုက်လို့ အားလုံးကို လာတွေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ” ရန်ကိုင် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြိးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တယ်။ အားလုံးက သူ့ကို ပြုံးပြနေခဲ့ကြပါတယ်။

“ယောက်ဖ” စုမူက ရှေ့ထွက်လာပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်က အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပြီး စုမူရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်တယ်။

စုမူကို ကြည့်နေရင်း ရန်ကိုင် အနည်းငယ်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့မိတယ်။ စုမူက အခုဆို အစစ်အမှန် ဒြပ်စင်အဆင့်၅ကိုတောင်‌ ရောက်နေခဲ့ပါပြီ။ ဒီခွန်အားက လူငယ်မျိုးဆက် လက်ရွေးစင်တွေကြား အရမ်းကြီး မမြင့်လှပေမယ့် သူ့အတွက်တော့ အရမ်းကို ကောင်းနေခဲ့ပါပြီ။

“အထဲသွားပြီး စကားပြောကြရအောင်” ကောင်းကင် စံအိမ်က ရန်ကိုင်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတွေ အကုန်လုံး တက်သွားခဲ့ကြတယ်။

ဒီနေရာက အရမ်းကို နိမ့်ကျလွန်းပါတယ်။ ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်တွေဆိုရင်လည်း နေလို့ရရုံပဲ ဆောက်ထားခဲ့တာပါ။ အိမ်ထဲရောက်တာနဲ့ ကောင်းကင် စံအိမ်အဖွဲ့သားများစွာက ရင်းဂျု ဘယ်သူလဲဆိုတာကို စပ်စုမေးမြန်းခဲ့ကြတယ်။ ရင်းဂျုက ရန်မိသားစုရဲ့ သွေးစစ်သည်တော် တစ်ယောက်မှန်း သိလိုက်တာနဲ့ သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြပြီး ချက်ချင်းပဲ ရင်းဂျုကို သတိချပ်ကာ ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

ရန်မိသားစုရဲ့ သွေးစစ်သည်တော်တွေဟာ သူတို့ မော့ပြီးတော့ ကြည့်နိုင်တဲ့ လူတွေချည်းပါပဲ။ ရင်ဂျုက သူတို့ကို မရှိသလိုပဲ သဘေားထားတာပါ။ ဒါပေမယ့် အားလုံးကို အသာအယာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ အေးစက်စက် အမူအရာကြောင့် ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေထဲက ဘယ်သူမှ သူ့ကို သွားစကား မပြောရဲခဲ့ပါဘူး။

လက်ဖက်ရည် သောက်ပြီးနောက် ရန်ကိုင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အတွင်း သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေ တွေကို စတင်ပြီး စူးစမ်းမေးမြန်းပါတော့တယ်။ လူအိုကြီးတွေကလည်း အရင်အချိန် အတောအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ပြန်ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။

Martial Peak

အပိုင်း(၅၀၅) အေးခဲရေခဲလိုဏ်ဂူ

လေဟာနယ်လျှောက်လမ်းကနေ ထွက်လာပြီးနောက် သူတို့ဘယ်သူဘယ်ဝါ ဆိုတာကို ဖုံးကွယ်ပြီး လှည့်ပတ် သွားခဲ့ကြတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မီးရှို့ပြချပစ်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေကလည်း ပျောက်နေတဲ့အတွက် ဂိုဏ်းဆီ ပြန်မသွားရဲကြတော့ပဲ နေရာတစ်ခုရှာပြီးတော့သာ ပုန်းအောင်း နေလိုက်ကြတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ဒီရွာလေး ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။

ရန်မိသားစုရဲ့ အမွေခံတိုက်ပွဲ ပက်သက်ပြီးတော့ သူတို့လည်း ကြားမိပါတယ်။ သူတို့တွေက တောတောင်ထဲ ပုန်းအောင်းနေကြပေမယ့် လတိုင်းလတိုင်း လူလွှတ်ပြီး သတင်းစုံစမ်းခိုင်းပါတယ်။ ထိုကဲ့သို့ သတင်း စုံးစမ်းရင်း နဲ့မှ ရန်ကိုင်ရဲ့ အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းနဲ့ အမွေခံတိုက်ပွဲ အကြောင်းကို ကြားသိခဲ့လိုက်ရတယ်။

ဒါပေမယ့် ချူရီမန် ပြောခဲ့သလိုပဲ အမွေခံတိုက်ပွဲ အကြောင်း ကြားပြီး ရန်ကိုင်ကို သွားကူညီချင်ရင်တောင် သူတို့တွေ စစ်ပွဲမြို့တော်မှာ ထွက်ပေါ်လာတာက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။

‘မိစ္ဆာဂိုဏ်း’ ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုးကို မဖယ်ရှား ရသေးတဲ့ အတွက် သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုက ရန်ကိုင်ဆီ မလိုလားအပ်တဲ့ ပြသနာတွေကို သယ်ဆောင်လာပေးနိုင်ပါတယ်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက ဒီအတိုင်းပဲ တစ်နှစ်ကြာတဲ့အထိ ဆက်သွားနေခဲ့တယ်။ ဒီနေရာက ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲတဲ့အတွက် သူတို့လည်း အခက်အခဲ များစွာနဲ့ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ ရံဖန်ရံခါ ကြုံတွေ့ရတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက လွဲလို့ အားလုံးက ကျင့်ကြံရင်းနဲ့ပဲ ကောင်းကင်စံအိမ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်မယ့်နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြတယ်။

“အဲ့လိုဆိုရင် ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက် ပြီးသွားပြီမှန်း ခင်ဗျားတို့ မသိသေးဘူးပေါ့” သူတို့ ရှင်းပြလို့ ပြီးသွားတာနဲ့ ရန်ကိုင်က ချက်ချင်းပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

“ဂိုဏ်းကို တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီလား” ဂိုဏ်တူ အကြီးအကဲတွေ အကုန်လုံး သံယောင်လိုက် ပြောလိုက်ကြတယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ အခုလောက်ဆို ဆောက်လို့ ပြီးလောက်ပြီ။ ဒါပေမယ့် အခုလောလောဆယ်တော့ ဂိုဏ်းတံဆိပ်ကို ချိတ်ဆွဲထားလို့ အဆင်မပြေသေးဘူး။ ကောင်းကင်စံအိမ်ကို ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ပိုင်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသေးတာ၊ ဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ဆိုးကို ရှင်းလင်းဖို့ကတော့ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ယူရလိမ့်မယ်”

“ဂိုဏ်းတူ တူလေး ဒီလောက်လုပ်ပေးတာနဲ့တင် လုံလောက်နေပါပြီ။ မင်းတစ်ယောက်ပဲ အခုလိုမျိုး လုပ်ပေးနိုင်တာလေ” ရန်ကိုင် ဘာကို ရည်ရွယ် ပြောနေတာလဲ ဆိုတာကို သူတို့ အားလုံး နားလည်ကြပါတယ်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးက ရန်ကိုင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြတယ် “ငါတို့ လူအိုကြီးတွေက အခုကိစ္စမှာ မကူညီပေးနိုင်တဲ့အတွက် ဂိုဏ်းတူ တူလေးကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်’

ရန်ကိုင်က အသာအယာလေး ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “ဒါက တပည့် လုပ်သင့်တာပါ။ ဒီမှာ နေနေတုန်းက ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တို့ အကြောင်း ကြားခဲ့ရသေးလား”

အားလုံးရဲ့ အမူအရာ ညိုးကျသွားခဲ့ပြီး “အခုထိ ဘာမှ မကြားရသေးဘူး။ လတိုင်း လူလွှတ်ပြီး သူတို့အကြောင်း စုံစမ်းခိုင်းခဲ့ပေမယ့် အခုအချိန်အထိ ဂိုဏ်းချုပ်၊ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ပက်သက်တဲ့ သတင်းအစအန လေးတောင် မကြားရသေးဘူး”

“အဲ့လိုဆိုတော့…” ရန်ကိုင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်စကား ဆိုလိုက်တယ် “စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဂိုဏ်းက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ဒီလောကကြီးထဲမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တဲ့လူ သိပ်ရှိတော့တာ မဟုတ်ဘူး”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှား သွားခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်ချိုးဖျက်သွားတဲ့ အကြောင်း သတင်းတွေ ကြားခဲ့ရပေမယ့် သူတို့စိတ်ထဲ သံသယတို့ ရှိနေခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင် ဆီကနေ အတည်ပြုစကား ကြားလိုက်တဲ့အခိုက် ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်ချိုးဖျက်သွားပြီးမှန်း သူတို့အားလုံး သေချာသွားခဲ့ကြတယ်။

“ကျုပ်ဒီကိုလာခဲ့တာ ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတွေနဲ့ ကျန်တဲ့ လူတွေအကုန်လုံးကို ကျုပ်နဲ့အတူ စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ပြန်ခေါ်ချင်လို့ပဲ။ ဦးလေးတို့ ဘာမှကန့်ကွက်ငြင်းဆိုစရာ မရှိတော့ရင် စပြီး ထုပ်ပိုးပြင်ဆင် လိုက်ကြတော့လေ။ ဒီကနေ မြန်မြန်ထွက်သွားရင် အကောင်းဆုံးပဲ”

လူအိုကြီးအချို့က အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ “အစတုန်းက ဂိုဏ်းတူ တူလေးကို အနှောင့်အယှတ် ဖြစ်မှာစိုးလို့ မလာခဲ့တာ။ အခု ဂိုဏ်းတူ တူလေးကိုယ်တိုင်က ပြောလာမှတော့ ငါတို့ မသွားရင် ကျေးဇူးမသိတတ်ရာ ကျသွားမှာပေါ့။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းလို့ နာမည်တပ်ခံထားရပေမယ့် ဂိုဏ်းတူ တူလေးရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ခိုဝင်နေသရွေ့ ဘာပြဿနာမှ မရှိလောက်ဘူးမလား”

ရန်ကိုင်က အေးစက်စက်နဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး “ပြဿနာ လာရှာတဲ့ ဘယ်သူမဆို အသက်ရှည်ရှည် နေရမှာ မဟုတ်ဘူး”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ လူအိုကြီးတွေ အကုန်လုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ပြီး ထွက်ခွါဖို့ သဘောတူလိုက်ကြတယ်။

“တပည့် အရင်သွားလိုက်ပါဦးမယ်၊ ပြီးတော့ စုယန်…” ရန်ကိုင်က ကိုးယိုးကားယား အမူအရာလေးနဲ့ သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။

အခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့လူအားလုံး သိနေပါတယ် ဆိုတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြုံးလိုက်ကြပြီး သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က တမင်တကာ အော်ပြောလိုက်တယ် “ဟုတ်တာပေါ့၊ ဂိုဏ်းတူ တူလေးက စုယန်အကြောင်း မေးရမှာပေါ့။ စုမူ”

“တပည့် ဒီမှာရှိပါတယ်” စုမူ အထဲဝင်လာခဲ့တယ်။

“မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုရန်ကို အေးခဲရေခဲလိုဏ်ဂူဆီ ခေါ်သွားပေးလိုက်ပါဦး”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ” စုမူပြုံးလိုက်ပြီး ရန်ကိုင်ကို လက်ယပ် ပြလိုက်ကာ “အစ်ကိုရန်၊ လာ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့”

ရန်ကိုင် အသာအယာလေး ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်သွား လိုက်တယ်။

ရင်းဂျုကပါ သူ့နောက်လိုက်ဖို့ လုပ်နေတဲ့အတွက် ရန်ကိုင်မှာ ရင်းဂျုကို အလျင်စလို တားလိုက်ရတယ်။

စုမူနဲ့ လမ်းလျှောက်သွားနေရင်း ရန်ကိုင်က မေးလိုက်တယ် “အေးခဲရေခဲလိုဏ်ဂူက ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ”

“ငါ့အစ်မ ကျင့်ကြံနေတဲ့ နေရာလေ” စုမူက ပြန်ပြောလိုက်တယ် “အစ်မကြီး ကျင့်ကြံဖို့အတွက် နေရာကောင်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ အေးခဲရေခဲ လိုဏ်ဂူကို တွေ့ခဲ့တာကြောင့် ငါတို့ ဒီနေရာမှာ အခြေချခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သွားတွေ့တုန်းက သူတံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်ဝင်တော့မယ်တဲ့။ သူအခု ထွက်လာပြီလား၊ မထွက်လာသေးဘူးလား ဆိုတာကိုတော့ ငါလည်းမသိဘူး”

“အင်း၊ သူမ ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ ရှိလောက်ဦးမယ်” ရန်ကိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

သူမသာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူ့ကို လာထွက်မတွေ့ပဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ။ မျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်ရင်တောင် စုယန်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သူအာရုံခံမိပါတယ်။ ယင်ယန်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကြောင့် သူတို့နှစ်ကိုယ်ကြား ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့ပြီး ရုပ်အသွင်ရှိတဲ့ ဘယ်အတားအဆီး ကမှ သူတို့ကြား ပိတ်ဆို့မထားနိုင်တော့ပါဘူး။ ရန်ကိုင်က သူမကို အာရုံခံမိမှတော့ စုယန်လည်း သူ့ကို အာရုံခံမိလောက်မှာပါ။

ဒါပေမယ့် သူမ ထွက်မတွေ့ပုံအရ ရှင်းပြချက် တစ်ခုတည်းပဲ ရှိပါတယ်။ သူမ ကျင့်ကြံနေရာမှာ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့် ရောက်နေလို့သာ တံခါးပိတ် လေ့ကျင့်နေရာကနေ ထွက်မလာနိုင်သေးတာ ဖြစ်ရပါတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက အကွာအဝေး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာတာနဲ့ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီတွေ လှုပ်ခတ်လာတာကို ရန်ကိုင် ခံစားမိလိုက်တယ်။ မမြင်နိုင်တဲ့ ဝဲကတော့တစ်ခုက သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီ တွေကို စုပ်ယူနေသည့်အလား ထိန်းမရသိမ်းမရ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

အခုလိုမျိုး ဖြစ်ရတာက စုယန်ကိုယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ချီ ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ယင်ယန်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင်စဉ်ကို အချိန်အတော် ကြာအောင် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် စုယန်ကိုယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ချီဖြစ်စေ၊ ရန်ကိုင်ကိုယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ချီ ဖြစ်စေ၊ နှစ်ခုစလုံးက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပေါင်းစပ်ဖို့ အရမ်းကို တောင့်တနေခဲ့ကြပါတယ်။

တည်ငြိမ်နေတဲ့ ရန်ကိုင်တောင် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့တယ်။

အေးခဲရေခဲလိုဏ်ဂူက ရွာကနေ သိပ်မဝေးပါဘူး၊ ငါးကီလိုမီတာလောက်ပဲ ကွာဝေးပါတယ်။ ခဏလောက် လမ်းလျှောက်လာပြီးနောက် အေးစက်စက်လိုဏ်ဂူ တစ်ခုရဲ့ ဝင်ပေါက်ရှေ့သို့ စုမူနဲ့ ရန်ကိုင်တို့ ရောက်လာခဲ့တယ်။

အပြင်မှာရပ်နေတာတောင် ဒီနေရာက အခြားနေရာ တွေထက် ပိုအေးနေတာကို ရန်ကိုင် ခံစားမိပါတယ်။ အဖြူရောင်မြူခိုးတွေက လိုဏ်ဂူထဲမှ လေနှင့်အတူ လွင့်ပါလာနေခဲ့ကာ လိုဏ်ဂူနားတစ်ဝိုက် ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး သစ်ပင်၊ မြက်ပင် ကင်းမဲ့နေပါတယ်။

စုမူက အစစ်အမှန်ဒြပ်စင်အဆင့်၅ကို ရောက်ရှိ နေခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ဝင်ပေါက်နဲ့ ၁၀လှမ်းအကွာကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သွားနေတာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး “အစ်ကိုရန်၊ မင်းဘာသာမင်းပဲ ဝင်သွားလိုက်တော့။ ဒီနေရာက ငါ့အတွက် အရမ်း အေးလွန်းတယ်။ ဒီလိုဏ်ဂူကြီး ဖြစ်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ဆိုတာကို ငါမသိပေမယ့် အစ်မကြီး တစ်ယောက်ပဲ အထဲမှာ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်၊ ငါတို့ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတွေတောင် ဒီနေရာမှာ အကြာကြီး မနေနိုင်ကြဘူး”

“အဆင်ပြေပါတယ်၊ မင်ပြန်းသွားလို့ရပြီ”

“ဟဲ ဟဲ၊ ယောက်ဖရေ၊ အချိန်ယူလိုက်ပါဦး” စုမူက ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ ပြန်ပြေးထွက်သွားလိုက်တယ်။

မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး အသက် ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ကာ ရေခဲလိုဏ်ဂူထဲ လှမ်းဝင်သွားလိုက်တယ်။

အေးလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီတောင် အေးခဲသွားတော့မလား ထင်မှတ်ရပါတယ်။

အစစ်အမှန်ယန်ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်ပြီးတော့မှပဲ သူ့ကိုယ်ထဲက အအေးဓါတ်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက် နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဟိုကြည့်ဒီကြည့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လိုဏ်ဂူ တစ်ခုလုံး ရေခဲတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတာကို ရန်ကိုင် တွေ့ရှိ လိုက်ရတယ်။ ဒီနေရာက သဘာအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လိုဏ်ဂူတစ်ခုပါ၊ အစီအရင်ကြောင့် ဖြစ်တည်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။

လိုဏ်းဂူအတွင်းပိုင်းက တောက်ပနေပေမယ့် အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်ပေးနေတဲ့ ဘာပစ္စည်းကိုမှ သူမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ အဲ့အစား သူ့ဘေးပတ်လည် အနှံ့ကနေ အလင်းတွေ ထွက်လာနေတဲ့ပုံပါပဲ၊ ကြေးမုံကနေ အလင်းပြန်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ အတူတူပါပဲ.

အတွင်းပိုင်းရောက်လေ ပိုပြီး အေးစက်လာလေပါပဲ။ ရန်ကိုင်လည်း အစစ်အမှန်ယန်ကျင့်စဉ်ကို ပိုပြီးမြန်မြန် လှည့်ပတ်လာခဲ့ရတယ်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာလောက် ကြာပြီးနောက် လိုဏ်ဂူအတွင်းပိုင်းဆုံး နေရာကို သူရောက်ရှိ လာခဲ့တယ်။ ဒီနေရာက အပူချိန်က အေးနေတာ မဟုတ်တော့ပဲ အေးခဲနေတယ်လို့ပဲ ပြောရပါတော့မယ်၊ ဘေးပတ်ပတ် လည်ကလည်း လမ်းကျဉ်းလေးတစ်ခု မဟုတ်တော့ပဲ ကျယ်ပြန့်တဲ့ နေရာလွတ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။

အကြည့်တစ်ချက်နဲ့တင် စုယန်ကို သူတွေ့သွားခဲ့တယ်။

ပိုးသားလေးလို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှတဲ့ သူမရဲ့ ပိတုန်းရောင် ဆံကေသာလေးတွေက ကျက်သရေ ရှိလှတဲ့ ပုခုံးကြောထက် ပြန့်ကျဲ ကျဆင်းလို့ နေပါတယ်။ ကျောက်စိမ်းသားလေးလို ချောမွတ်ပြီး နှင့်ပွင့်လေးတွေလို ဖွေးဥနေတဲ့ အသားအရေလေး ဆိုရင်လည်း ကြွေထည် သားလေးလို ရွှန်းစိုတောက်ပ နေခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ ရှုမငြီးနိုင်ဖွယ်ရာ မြင်သူတကာ အကြည့်မလွှဲဖယ် နိုင်လောက်တဲ့ မျက်နှာလေးဟာတော့ ပန်းနုရောင်လေး သန်းနေခဲ့လို့ပါ။ ညင်သာသိမ်မွေ့စွာဖြင့် ဝင်သက်၊ ထွက်သလေကို ရှူရှိုက်လိုက်တိုင်း ချယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်း ဖူးဖူးလေးတွေက အသာအယာလေး လှုတ်ခတ် သွားခဲ့ပြီး ပါးနှစ်ဖက်ထက်က ‌ပါးချိုင့်လေး နှစ်ခုဟာဆိုရင်တော့ နှင်းဖြူရောင် အသားအရေလေးနဲ့ လိုက်ဖက်ညီစွာ တည်ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ။

စုယန်ဟာ သူ့မှတ်ဥာဏ်ထဲက အတိုင်း အင်မော်တယ် ရေခဲနတ်သမီးလေးတစ်ပါးလို လှပမြဲ လှပနေတုန်းပါပဲ။

ထိုအချိန်၌ သူမဟာ သလင်းကျောက် တစ်ခုလို ကြည်လင်နေတဲ့ ရေခဲကုတင် တစ်ခုပေါ် ခြေချိတ် ထိုင်နေခဲ့ပါတယ်။ ရန်ကိုင် ဝင်လာတဲ့အခိုက်မှာပဲ သူမ ကိုယ်လေး အနည်းငယ်တုန်ရီသွားခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက် သူမကိုယ်ထဲက အစစ်အမှန်ချီတွေ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး မမြင်နိုင်တဲ့ အရောင်အဝါ တစ်ခုက ဖြစ်တည်လာခဲ့ကာ သူမရဲ့ အပြစ်ဆိုဖွယ် မရှိတဲ့ ကိုယ်လေးကို ပါးလွှာတဲ့ ရေခဲတစ်လွှာက ဖုံးအုပ်သွားခဲ့တယ်။

ရန်ကိုင်ရဲ့ အမူအရာ အပြောင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စုယန်ဆီ ပြေးသွားလိုက်ကာ သူမရှေ့ ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ပြီးတာနဲ့ သူမရဲ့ ကျောက်စိမ်း လက်ကလေး နှစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ယင်ယန် ပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ စုယန်ကိုယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ချီ တွေက ယင်ယန်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်နဲ့ စည်းချက် ညီညီလိုက်ပါ စီးဆင်းပါတော့တယ်။

ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေတဲ့ အစစ်အမှန်ချီတွေလည်း အလျင်အမြန်ပဲ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီ လှည့်ပတ်သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း စည်းချက်ညီညီ လှည့်ပတ်စီးဆင်းပါတော့တယ်။ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ အသက်ရှူသံနဲ့ နှလုံးခုန်သံတွေက ချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားနေသည့်အလား တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

အချိန်တစ်ခု ကြာသွားပြီးနောက်မှာတော့ ရန်ကိုင် မျက်ဝန်းအစုံ ပွင့်လာခဲ့တယ်။

စုယန်ရဲ့ မျက်ဝန်းလှလှလေး နှစ်စုံလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ မျက်တောင် လှလှလေးတွေက အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါနေခဲ့ပြီး စုယန်မှာ ရန်ကိုင်ဒီမှာ ပေါ်လာတာကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ သူမမျက်နှာထက် အေးစက်မှုတို့ အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့ပြီး စွဲမက်ဖွက် ရှက်ရွံ့မှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။

“ငါလာတာ ပျော်တယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလောက်အထိ စိတ်မလှုပ်ရှားသင့်ဘူးလေ။ အခုပဲ ကိုယ့်ကိုယ့်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်မိတော့မလို့” ရန်ကိုင်က ကြင်ကြင် နာနာလေး ဆိုလိုက်တယ်။

သူမ ကျင့်ကြံနေတုန်း တစ်ဝက်တစ်ပျက်ကြီး ရောက်နေတဲ့အချိန် ရန်ကိုင် ရောက်လာတာကို သတိ ပြုမိလိုက်တဲ့အတွက် စုယန်မှာ အာရုံပျက်ပြား သွားခဲ့ရပြီး အစစ်အမှန်ချီတွေ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ရန်ကိုင်သာ အချိန်မှီ သူမကို မကူညီပေးနိုင်ခဲ့ရင် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မယ်ဆိုတာကို ပြောရခက်ခဲပါတယ်။

စုယန်ရဲ့ မျက်နှာလေး ရဲရဲနီသွားခဲ့တယ်။ တစ်ခုခု ပြောဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အားတစ်ခုက သူမအား ရေခဲသလင်းကုတင်ပေါ် လှဲချပစ်လိုက်တယ်။ စုယန်လည်း အလန့်တကြား ထအော်မိလိုက်တယ်။

တရားခံကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ရမက်မီးတောက်တို့ဖြင့် လောင်မြိုက်နေသည့် ရန်ကိုင်ရဲ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ အသက်ရှူသံက လေးလံ ကြမ်းတမ်းနေခဲ့ပြီး အရသာအရှိဆုံး သားကောင် တစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

ရန်ကိုင်ရဲ့ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ ပြောမယ့် စကားတွေကို ပြန်မျိုချလိုက်တယ်။ ဖုံးဝှက်ထားခြင်း မရှိတဲ့ စိတ်ဆန္ဒရိုင်းတို့ဖြင့် ပြည့်လျမ်းနေသည့် မျက်ဝန်းအစုံကို ငေးစိုက်ကြည့်နေရင်း သူမရဲ့ နှလုံးခုန်သံလေး မြန်ဆန်လာခဲ့တယ်။ ချက်ချင်းပဲ နောက်ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို စုယန် နားလည်လိုက်တယ်။

“ရန်…” စုယန်မှာ စကားတစ်လုံးပဲ ပြောပြီးရုံရှိသေး၊ ရန်ကိုင်ရဲ့ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံကို သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံနဲ့ ဖိကပ်နမ်းရှိုက်ပစ်လိုက်တယ်၊ နောက်ဆက်ပြောမယ့် စကားလုံးတွေ အကုန်လုံး သူမပါးစပ်ထဲမှာပဲ ထာဝရ ကျန်ရစ်သွားခဲ့ရရှာပါတယ်။

ဟိုရုန်းဒီရုန်း လုပ်လိုက်ပြီးနောက် စုယန်ရဲ့ နှင်းဖြူရောင် လက်သွယ်သွယ်လေး နှစ်ချောင်းက ရန်ကိုင်လည်းပင်ကို သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူ့ကို သူမဆီ ပိုပြီးတိုးကပ်သွားစေလိုက်တယ်။

နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ အသက်ရှူသံတွေ လေးလံ ကြမ်းတမ်းလာခဲ့တယ်။ အေးခဲနေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲသလင်း ကုတင်တစ်ခုထက် လူငယ်လေး တစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမလှလေး တစ်ယောက်တို့ အချင်းချင်း ပွေ့ဖွက်နေခဲ့ကြတယ်။ ဘာမှ ထပ်ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့ ဘာလိုချင်နေလဲ ဆိုတာကို နှစ်ယောက်စလုံး သိနေခဲ့ကြပါတယ်။

အဝတ်တွေ လွင့်ပျံထွက်လာခဲ့ပြီး သူတို့ပတ်လည်က ရေခဲကမ္ဘာကြီးတောင် သူတို့ရဲ့ ဆူပွက်လောင်မြိုက် နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို မအေးခဲစေနိုင်တော့ပါဘူး။ မကြာခင်မှာပဲ စုယန်ရဲ့ နှင်းဖြူရောင် တောက်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေး အဝတ်အစား ကင်းမဲ့သွားခဲ့တယ်။

တောင်ထိပ်ထက် ချယ်ရီပင်တွေ ဆိုင်းနေသည့် သန့်စင် ဖြူဖွေးလှသည့် နှင်းတောင်နှစ်လုံးလို မို့မောက်နေတဲ့ ရင်သားအစုံ၊ ပိုးသားလေးလို ချောမွတ်ပြီး တိမ်စိုင်တိမ်သားလေးလို့ ပျော့အိလှသည့် သွယ်လျ ပြီးပြည့်စုံလှသည့် ခြေတံရှည်တစ်စုံ၊ ညင်သာစွာ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေးစီးကြောင်းတစ်ခုပမာ ဖြန့်ကျဲကျနေတဲ့ ပိတုန်းရောင် ဆံကောသွာလေးတွေ။ စုယန်ရဲ့ အလှက တကယ်ကို ရင်သက်ရှူမောဖွယ် ကောင်းလှပါတယ်။ သူမခန္ဓာကိုယ် တစ်လက်မချင်းစီတိုင်းက ရန်ကိုင်ရဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ ရမက်လောဘကို လောင်စာ ထပ်ထည့် ပေးနေခဲ့တယ်။

စုယန်ရဲ့ နှင်းဖြူရောင် အသားအရေဟာဆိုရင် အခုအချိန်၌ ပန်းဆီရောင် တောက်နေခဲ့ပါတယ်။ လှောင်အိမ်ထဲကနေ လွတ်ထွက်လာတဲ့ ဆာလောင်နေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်က ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ညှာတာခြင်း မလျင်မရှိပဲ သူမရဲ့ နုနုရွရွ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ဝုန်းဒိုင်း ကြဲနေသလို စုယန် ခံစားနေခဲ့ရတယ်။

သူမကို ပိုပြီး ရှက်ရွံသွားစေခဲ့တာက ဒီလို အကြမ်းအရမ်း ဆက်ဆံမှုက သူမအား ပိုပြီး ကြည်နူး သွားစေတာပါပဲ၊ ကြည်နူးသာယာ လွန်းလို့ သူမရဲ့ အမြင်အာရုံတွေတောင် ဝေဝါးလာခဲ့ရကာ ကြည်နူးမှု သာယာမှုအပေါင်းတို့နဲ့ ပြည့်ညောင်းနေသည့် ကမ္ဘာကြီးထဲ ရောက်နေသလားလို့တောင် သူမ ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူမ နှလုံးသားလေးထဲက ဆာလောင်တောင့်တမှု တို့ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရပြီးနောက် စုယန်ရဲ့ ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းတို့ ကွဲကြေသွားခဲ့ပြီး သူမရဲ့ အေးစက်စက် အမူအရာတို့ဟာလည်း လေနှင့်အတူ လွင့်ပါး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။ ရန်ကိုင်ရဲ့ တုန့်ပြန်မှုကို ပြန်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန့်ပြန်ပေး လိုက်ရင်း သူမရဲ့ ချယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်းလေးတွေကတော့ အဆုံးမရှိတဲ့ သာယာမှုတွေကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေ နေခဲ့တယ်။

အသက်ရှူသံတွေက တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ကျယ်လောင်လာခဲ့ပြီး စုယန်ရဲ့ မတိုးမကျဘ် ညည်းသံတို့ကတော့ ပြင်းထန်တဲ့ အော်ညည်းသံတို့ အသွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ အော်ညည်းသံလေးတွေက ရန်ကိုင်ရဲ့ ရမက်မီးကို ပိုမို တောက်လောက် လာစေခဲ့ပါတယ်။ ဘာကိုမှ သတိမပြုမိတော့ပဲ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲ နှစ်ယောက်ထဲသာ ရှိနေတော့သည့် အလား ရန်ကိုင်နဲ့ စုယန်တို့ နှစ်ယောက် စလုံး သူတို့နှလုံးသားထဲ မြိုသိပ်ထားခဲ့ရတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို မီးကုန်ယမ်းကုန် ဖွင့်ထုတ်နေခဲ့ကြတယ်။

ရန်ကိုင်ကျောဘက်ရှိ နဂါးတက်တူးနဲ့ စုယန် ကိုယ်ထက်ရှိ ဖီးနစ်တက်တူးတို့က အသက်ဝင်လာသည့် အလား ချစ်တင်းနှောနေကြတဲ့ ချစ်သူနှစ်ယောက် ကိုယ်ထက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာကူးခတ် နေခဲ့ကြတယ်။

Martial Peak

အပိုင်း(၅၀၅) အတွဲ၂ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်

(ဒီအပိုင်း Eng ပြန်စာရေးဆရာ အပိုထပ်ဆောင်း ထည့်ထားတာပါ။ မူရင်း တရုတ်ဝတ္ထုမှာ မပါပါဘူး) …..

အော်သံ၊ ညည်းသံ တစ်သံချင်းစီတိုင်းက ကာရံညီစွာ လိုက်ဖက်မြည်နေခဲ့ပြီး စုံတွဲနှစ်ဦးကတော့ ရေခဲသလင်း ကုတင်ထက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပွေ့ဖက်နေခဲ့ကြတယ်။

နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပိုပြီး တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်လာခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ ကိုယ်ထက်ရှိ တက်တူးတွေကလည်း တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပိုပြီး နီးကပ်သွားခဲ့ကြတယ်။

သူမကိုယ်ထက် ရှိနေသည့် ယောကျာ်းကို ဆက်ပြီး မထိန်းချုပ် နိုင်တော့တာနဲ့ စုယန်က သူမရဲ့ ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကို ရန်ကိုင် ခါးထက် ရစ်သိုင်းလိုက်တယ်။ သူမရဲ့မျက်နှာက ပိုပြီးတော့တောင် နီမြန်းလာခဲ့ပါတယ်၊ ထို့နောက် ကြည်နူးဖွယ် ကာမအရသာကို မျက်လုံးလေးပိတ်ကာ ခံစားနေလိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူမနှုတ်ခမ်းအစုံကို ရန်ကိုင်ဆီကမှ ခပ်ဝေးဝေးသို့ မရှောင်ဖယ်နိုင်သေးခင်မှာပဲ ရန်ကိုင်က စုယန်ရဲ့ ပါးလေးကို သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖမ်းကိုင်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းချင်း နောက်တစ်ကြိမ် ဂဟေဆက်လိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်ရဲ့ တုန့်ပြန်မှုကို စုယန် အချိန်မှီ မတုန့်ပြန်နိုင်ခဲ့။ ထိတ်လန့်သွားတဲ့ ခံစားချက်လေးကို သူမရဲ့ ပါးစပ်တွင်း နေရာတစ်ခုမကျန်အောင် ရှာဖွေစူးစမ်းနေတဲ့ ပျော့ပျောင်း ညင်သာတဲ့ အထိအတွေ့က လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တယ်။ အဖော် ရှာနေမှန်း သိတာနဲ့ စုယန်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံ ကွေးတက် သွားခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်ရဲ့ အဖော်ရှာနေတဲ့ မြွေလေးကို သူမရဲ့ မြွေလေးနဲ့ ပြန်ပြီး ရစ်ပတ်ပေးလိုက်တယ်။

အထက်၊ အောက် နှစ်ခုစလုံးမှ ခံစားနေရသည့် သာယာကြည်နူးမှုကြောင့် စုယန်ရဲ့ စိတ်မှာ ထုံးထိုင်းလို့ သွားခဲ့ပြီး ရီဝေနေတဲ့ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းအစုံဟာလည်း အိမ်မက်မက်နေသည့်အလား မပွင့်တစ်ဝက်၊ ပွင့်တစ်ဝက် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အခုအချိန်၌ သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒရိုင်းတွေကို သူမရဲ့ မသိစိတ်သက်သက်နဲ့တင် ပြန်လည် တုန့်ပြန်နေခဲ့တာပါ။ ပြိုင်တူ အော်ညည်းသံနှင့်အတူ ချော်ရည်ပမာ နွေးထွေးပူနွေးလှသည့် စမ်းရေလေးတွေက သူမဝမ်းဗိုက် တစ်လျှောက် စီးဝင်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ်။ သူမလည်း သူ့ဆီကနေ ရှောင်ဖယ်ခွဲထွက် မသွားခဲ့ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ရန်ကိုင်က စုယန်ဆီမှ အတင်းအကြပ် ခွဲခွာလိုက်ပါတယ်။ သံတစ်ချောင်းလို မာကျောပြီး လှံတစ်ချောင်းလို့ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ သူရဲ့ ညီငယ်လေးဟာ ဆိုရင်ဖြင့် သူမရဲ့ ညီမလေးဆီမှာ မလှမ်းမကမ်း တစ်နေရာတွင် ရှိနေခဲ့တယ်။

ပိုမို တောင့်တနေသည့် စုယန်ရဲ့ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး ကတုန်ကရင်လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ် “နင်ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ”

ရန်ကိုင်က ကောက်ကျစ်တော့မယ့် အပြုံးနဲ့ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံကို စုပ်သပ်နမ်းရှုံ့လိုက်ပြီး “ပိုပြီး လိုချင်နေတာလား”

အခု လောလောဆယ်၌ စုယန် ဘာကိုမှ သေချာ မတွေးတောနိုင်တော့၊ သူမခေါင်းထဲ၌ လိုလားတောင့်တာ နေတာ တစ်ခုသာ ရှိပါတယ်။ ထို့ကြောင့် ရန်ကိုင်မေးတာကို ပြန်မဖြေခဲ့ပဲ သူ့လည်ပင်းထက် သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကိုသာ ရစ်သိုင်းလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်မှာ စုယန်ရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ ကောင်းကောင်းကြီးကို ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်။ သူ့လည်ပင်းထက် သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို သိုင်းဖက်ပြီးတာနဲ့ စုယန်က ရန်ကိုင်ကို ချက်ချင်း လှဲချလိုက်ပြီး နေရာအနေအထား ပြောင်းလဲ လိုက်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ စုယန်အပေါ် ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ပထမဦးဆုံး အကြိမ်အဖြစ် သူမဘက်မှ စတင်ပြီး လက်ဦးမှုယူတာကို ကြည့်ရင်း ရန်ကိုင် ပြောစရာစကား မဲ့သွားခဲ့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ချစ်သူက အခုလိုမျိုး ပြုမူနေတာကို မြင်တော့ ရန်ကိုင်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ဆက်ပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါဘူး။

သူမကို ပိုပြီး စချင်ခဲ့တယ်။ သူမကို ပိုပြီး မြည်စမ်း ချင်ခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ညည်းတွားသံလေးတွေကို ပိုပြီး ကြားနေချင်မိခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် သူထဖို့ ကြိုးစားလိုက်တာနဲ့ စုယန်က သူ့ကို အသာအယာလေး ပြန်ဖိချထားလိုက်ပြီး အနမ်းတစ်ရှိုက်နဲ့ သူ့ပါးစပ်ကို စည်းခတ်ချလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ နေရာလွတ်က ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတာကို ခံစားမိလိုက်တာနဲ့ ရန်ကိုင်ရဲ့ လှံတံကို လက်သွယ်သွယ်လေးနဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဂူကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်သွား စေလိုက်တယ်။ အခုအချိန်၌ သူမရဲ့ ဂူပေါက်လေး လုံးဝကို ပြည့်ကျပ်သွားခဲ့ပါပြီ။ စုယန်ရဲ့ ရစ်မူးစရာ နှုတ်ခမ်းအစုံမှ ရီဝေဖွယ်ရာ ညည်းသံလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ခံစားရတာ ကောင်းလွန်းလို့ သူမရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ‌ရန်ကိုင်ရဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ရင်ခွင်ထဲ လဲပြိုကျဆင်းသွားခဲ့တယ်။

အခုလို သတိရတစ်ဝက်၊ မရတစ်ဝက် အခြေအနေမျိုး မှာတောင် စုယန်ရဲ့ တင်စိုင်၊ တင်သားလေးတွေက သူ့အလိုလို အထက်အောက် ဘုံပိုင်ဆွဲနေခဲ့တယ်။

အားမရှိတော့ပေမယ့် သူ့ကို ဆက်ပြီး သာယာမှု ပေးစွမ်းနေတဲ့ သူမကို ကြည့်ရင်း ရန်ကိုင်စိတ်ထဲ ပျော်ရွှင်မှုတို့ ပလုံစီတက်သွားခဲ့တယ်။ သူတို့ကြားထဲ အစစ်အမှန်ချီ ကူးပြောင်းမှုအရ စုယန်စိတ်ထဲ ဘယ်လောက်တောင် အောင့်အည်းထားနေခဲ့ရလဲ ဆိုတာကို သူခံစားမိနေပါတယ်။ သူမရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေ အကုန်လုံးကို စိတ်ချင်းဆက်နေသလို သူသိနေခဲ့ပါတယ်။ အရမ်းကို ပင်ပန်းနေပေမယ့် သူမက အဆုံးမသတ်ချင်သေးခဲ့ပါဘူး။

သူမဘက်က အဆုံးမသတ်ချင်သေးမှတော့ သူကကော ဘာလို့ အဆုံးသတ်ရဦးမှာလဲ၊ ဒီလို့နဲ့ ရန်ကိုင်က စုယန်ရဲ့ စွံ့ကားနေတဲ့ တင်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စတင် လှုပ်ရှားပါတော့တယ်။

အစမှာတော့ သူလှုပ်ရှားမှုတွေက ရေအလျင်အလား ညင်သာပြီး ပျော့ပျောင်းလှတဲ့အတွက် စုယန်က ရန်ကိုင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ စည်းချက်ညီညီလိုက်ပြီး လှုပ်ရှား နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စုယန် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အသိပြန်ဝင်လာတဲ့အခါ သူမရဲ့ အသက်ရှူသံက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လေးလံကြမ်းတမ်း လာခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရန်ကိုင်လည်း သူ့အရှိန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တင်လိုက်ပါတယ်။ သူပေးစွမ်းတဲ့ အဆုံးမဲ့ သာယာမှု နွံ့တွင်းကြီးထဲ သူမကို ဆွဲခေါ်ချင်နေသည့်အလား ရန်ကိုင်က သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မြန်နှုန်းမြှင့်တင်လာခဲ့တယ်။ တစ်နာရီလောက် ကြတော့မှပဲ သူမကို သူလွှတ်ပေးလိုက်တယ်။

စုံတွဲနှစ်ယောက်က အချင်းချင်း ပွေ့ထက်ကာ အမောတကော အသက်ရှူနေရင်း ရေခဲသလင်းကုတင်ထက် လဲလျောင်းနေခဲ့ကြတယ်။ စုယန်ဟာ ရှေ့ဆက်ဖို့ အရမ်းကို မောပန်းနေတဲ့အတွက် ရန်ကိုင် ရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းမှီပြီးတော့သာ ငြိမ်ငြိမ်လေး လှဲနေလိုက်တယ်။ ရန်ကိုင်ကတော့ စုယန်တစ်ကိုယ်လုံးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်လို့ ထားခဲ့တယ်။