အခန်း (၅၀၆-၅၁၀)

အပိုင်း(၅၀၆) ဒါက တကယ်ပဲ ဒုတိယအင်အားစု တစ်ခုလား

နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ မျက်ဝန်းတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာခဲ့တယ်။ ပါလျတဲ့ ရနံဖျော့ဖျော့လေးကို ရနေခဲ့ပြီး နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ယောက်ရင်ခွင်ထဲ တစ်ယောက် ရောက်နေတာကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ စုယန် ရှက်သွေး ဖြာသွားခဲ့တယ်။

ရှက်သွားတာနဲ့ ရန်ကိုင်ရင်ခွင်ထဲ ပုစွန်လေး တစ်ကောင်လို တိုးဝင်သွားခဲ့တယ်။ သူမ လုပ်ခဲ့တာတွေ အားလုံးကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်တာနဲ့ စုယန် အရမ်းရှက်သွားခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်နဲ့တောင် မျက်လုံးချင်း မဆိုင်ရဲတော့တဲ့အထိ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ရန်ကိုင်ရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာထိုးအပ် ထားတုန်းမှာပဲ သံပူချောင်းတစ်ချောင်းလို မာကျောတောင့်တင်းလှတဲ့ တုတ်တံကြီး တစ်ခုက သူမဝမ်းဗိုက်အား လာထောက် နေတာကို စုယန်ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်တယ်။ ထိုကဲ့သို့ ခံစားမိလိုက်တာနဲ့ စုယန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေး ပိုပြီး ကျုံ့သွားခဲ့တယ်။ သို့ပေမယ့် သူမရဲ့ အပြုအမူကြောင့် ထိုသံပူချောင်းမှာ ပိုပိုပြီး ကြီးထွားလာခဲ့ပါတယ်။

“ရန်…” အစောပိုင်းတုန်းကလိုပဲ စုယန်မှာ စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောထွက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ထွက်လာမယ့် စကားတွေ အကုန်လုံးကို ကြည်နူးဖွယ် အော်ညည်းသံတို့က အစားထိုး နေရာဝင်ယူသွားခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ အသွေးအသား၊ တစ်စက်၊တစ်ခု ချင်းစီတိုင်းက သာယာကြည်နူးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်လျမ်းသွားခဲ့ရတယ်။ စုယန်မှာ ဘာကိုမှာ သေသေချာချာ ရှင်းရှင်းလင်း မတွေးတော၊ မပြောဆိုနိုင်တော့ပဲ သာယာမှုအပေါင်း ခညောင်းသည့် နွံအိုင်ထဲ နစ်ဝင်စီးမျောသွားခဲ့တော့တယ်။

အဆုံးမဲ့စက်ဝန်းကြီးထဲ စည်းကိုက်အံကိုက် ဖြစ်တဲ့ သံစဉ်နှစ်ခု အတူတကွ ပေါင်းစည်းသွားသည့်အလား တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အပြန်အလှန် အပေးအယူ မျှနေခဲ့တယ်။

နိုးလာပြီးတာနဲ့ အကြိမ်ဘယ်လောက်တောင် လုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို မမှတ်မိနိုင်တဲ့အထိကို သူမတို့ နှစ်ယောက် ဒီအတိုင်း လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ စုယန် တစ်ကိုယ်လုံး အားတစ်စက်မှ မရှိတော့သည့်အလား ပျော့ခွေနေခဲ့ကာ သူမရဲ့ နှင်းဖြူရောင် အသာအရေလေးထက် စွဲမက်ဖွယ်ရာ ပန်းနုရောင်ဖျော့ဖျော့လေး ယှတ်သိုင်းနေခဲ့တယ်။ တလက်လက် တောက်ပနေတဲ့ ဝတ်ရည်တွေကတော့ သူမရဲ့ ဖြောင့်စင်လှတဲ့ ပေါင်တံကြားမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးကျလို့ နေလို့ပေါ့။

“ရန်ကိုင်” သူမရဲ့ နီစွေးနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံကို အသာအယာလေး ဖိကိုက်လိုက်ရင်း စုယန်က ရန်ကိုင် နာမည်ကို ခေါ်လိုက်တယ်။ ရီဝေ ဝိုးတဝါးဖြစ်နေတဲ့ မျက်ဝန်းအစုံနဲ့ အေးခဲရေခဲလိုဏ်ဂူ မျက်နှာကြက်ကို ငေးကြည့်နေရင်း ကူကယ်ရာမဲ့နေတဲ့ ကြောက်ပေါက်လေး အသံနဲ့ “ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါတော့နော်၊ ငါ… ငါမတတ်နိုင်တော့ဘူး”

အခုအချိန်ထိ သူမတစ်ကိုယ်လုံး တိမ်စိုင်တိမ်တိုက်တွေ ထွက်ပေါ် လွင့်မျောနေသလို စုယန် ခံစားနေရတုန်းပါပဲ။ စွဲမက်ဖို့ရော၊ ကြောက်လန့်ဖို့ပါ ကောင်းတဲ့ ရစ်မူးဖွယ် ခံစားချက်ကို သူမခံစားမိနေတုန်း။

ရန်ကိုင်သာ အတင်းအကြပ်လုပ်မယ်ဆိုရင် သူမ ခုခံနိုင်လိမ့်မှာ မဟုတ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အစောကြီးကတည်းက ရပ်ခဲ့သင့်မှန်း သူမ သိနေခဲ့ပေမယ့် သူမခန္ဓာကိုယ်က ဆောင့်ချက်တစ်ချက် ချင်းစီတိုင်းရဲ့ သာယာမှုကို အလိုလို တုန့်ပြန်နေမိတော့ သူမမှာ မရပ်တန့်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။

ထိုလူငယ်လေးဆီက အဆုံးမရှိတဲ့ စိတ်ဆန္ဒရိုင်းတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာတော့ သူမမှာ ပျော်လည်းပျော်၊ လန့်လည်း လန့်သွားခဲ့ရတယ်။

“အဲ့လိုဆိုရင် ငါတို့ အခုရပ်ထားကြတာပေါ့” ရန်ကိုင်က သွားပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး “နောက်ကျရင် အမြဲတမ်း ထပ်လုပ်လို့ ရနေတာပဲကို”

ခါးဆီက ထုံတုံတံ နာကျင်မှုနဲ့ ခြေထောက်ဆီမှ ခံစားနေရသည့် ထံကျင်မှုကို တောင့်ခံရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်သည်တရားခံဆီ ငေးကြည့် လိုက်ကာ ကူကယ်ရာ မဲ့နေတဲ့ ပုံစံလေးနဲ့ ဆူပူ ကြိမ်းမောင်းလိုက်တယ် “အခုလို ဖြစ်ရတာတွေ အားလုံးက နင့်အပြစ်တွေပဲ… ငါတို့ ကျင့်တောင် မကျင့်ကြံလိုက်ရဘူး”

ရန်ကိုင်က ပြန်ပြီးတော့သာ ရယ်ပြလိုက်တယ်။

ယင်ယန်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်က ဒုတိယအဆင့်ထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အသားချင်းထိတွေ့ထာရုံနဲ့တင် ကျင့်ကြံလို့ ရနေခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်က ပထမနည်းလမ်းကိုသာ အသုံပြုဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျင့်ကြံဖို့ကိုတော့ နည်းနည်းလေးမှ မစဉ်းစားခဲ့ပါဘူး။

“အခုကျင့်ကြံဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ ပြန်ရောက်တော့မှပဲ ကျင့်ကြံကြတာပေါ့” ရန်ကိုင် ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “နှစ်ရက်တောင် ကုန်သွားပြီနဲ့တူတယ်။ ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတို့ကို စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ စောင့်ခိုင်းသလိုတောင် ဖြစ်သွား ခဲ့ရပြီ”

“အင်း” စုယန်ရဲ့ မျက်နှာလေး ရဲရဲနီသွားခဲ့တယ်။ ဒီနှစ်ရက်အတွင်း သူတို့ဘာတွေ လုပ်နေလဲ ဆိုတာကို အရူးတောင် သိနိုင်ပါတယ်။ သူမမှာ ရှက်လွန်းလို့ အပြင်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာချင်းလို့ ဆိုင်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။

နောက်ဆုံး ကုတင်ပေါ်ကနေ ခြေချလိုက်ပြီး ပြန့်ကျဲ နေတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို စုယန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောက်ယူလိုက်တယ်။ နောက် သစ္စာရှိ ဇနီးမယား တစ်ယောက်လို ရန်ကိုင်ကို အဝတ်အစား ပြန်ဝတ်ဆင် ပေးလိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်က ရေခဲကုတင်ထက် ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေရင်း စုယန် အဝတ်ဝတ်ပေးနေတာကို ခွင့်ပြုပေးထားလိုက်တယ်။ သူ့မျက်နှာထက်က အပြုံးကတော့ တစက္ကန့်လေးတောင် ပျောက်ကွယ် မသွားခဲ့ပါဘူး။

“နင်အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ချိုးဖျက်တော့မှာလား” အခုလိုမျိုး စိုက်ကြည့်ခြင်း ခံနေရတာက စုယန်ကို အနေရခက်စေတဲ့ အတွက် ခေါင်းစဉ်တစ်ခုရှာပြီး သူ့အာရုံကို လွှဲလိုက်တယ်။

“ချိုးဖျက်ခါနီးနေပြီ။ သိပ်မကြာလောက်တော့ဘူး” ရန်ကိုင် ပြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စုယန်ကို အားကျတကြီး ငေးစိုက်ကြည့်လိုက်တယ် “ဒါပေမယ့် နင်က အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၃ကိုတောင် ရောက်နေခဲ့ပြီ။ ငါသာ နင့်နောက်အမှီလိုက်ချင်ရင် ပိုပြီး အလုပ်ကြိုးစားဖို့ လိုနေပြီနဲ့တူတယ်”

“ဒါတွေအားလုံး နင်ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးရည်ကြောင့် ပဲလေ” စုယန်က အသာအယာလေး ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “အဲ့အရည်က ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် အခု ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီကို လှည့်ပတ်တဲ့ အမြန်နှုန်းက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမြန်သွားခဲ့ပြီ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာက ငါ့ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတယ်လေ”

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တုန်းက စုယန်က အစစ်အမှန်ဒြပ်စင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေပါသေးတယ်။ အခု လက်ရှိ ရန်ကိုင်လို အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ခါနီး ခြေတစ်လှမ်းအလို အဆင့်ပေါ့။

ဒါပေမယ့် သူတို့ နှစ်ယောက် ပြန်တွေ့တဲ့အခါ၌ သူမက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၃ကိုတောင် ရောက်ရှိ နေခဲ့ပါပြီ။ ဒီအမြန်နှုန်းကို ထူးကဲ၊ ထူးခြားလွန်းတယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ပဲ ဖော်ပြလို့ ရလောက်ပါမယ်။ တကယ်တော့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ အဆင့်တက်နှုန်းက အရမ်းကို နှေးကွေးသွားကြတာကိုး။

“ပြင်ပအကူအညီတွေက အရမ်းကို အထောက်အကူ ပေးနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင် ခိုင်မာတဲ့ အုတ်မြစ်မရှိပဲနဲ့ အခုလိုမျိုး လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်တိုအတွင်း အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၃ကို တက်နိုင်တယ် ဆိုကတည်းက နင့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ နင်ဘယ်လောက် ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့လဲ ဆိုတာကို ပြသရာ ရောက်နေခဲ့ပြီ” ရန်ကိုင်က စုယန်ရဲ့ ပါးလေးကို ညင်ညင်သာသာလေး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် သူမကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပစ်လိုက်တာကြောင့် သူမရဲ့ နှင်သားလေးလို ဖြူဖွေးနေတဲ့ ယုန်ဖြူနှစ်ကောင်က ရန်ကိုင် ရင်ဘတ်နဲ့ မျက်နှာအပ်သွားခဲ့ရတယ်။ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး သူမရဲ့ သင်းပျံ့တဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့လေးကို သေသေချာချာ နမ်းရှိုက်ခံစားနေလိုက်တယ်။

စုယန်က သိမ်မွေ့စွာ ပြန်ပြုံးလိုက်ပြီး ရန်ကိုင်ကို ပြန်ဖက်ထားလိုက်တယ်။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ရန်ကိုင် ခါးမတ်လိုက်ပြီး အောက်ကို ငုံကြည့်လိုက်တယ်။ ထို့နောက် ကူကယ်ရာမဲ့ စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီး “ကြည့်ရတာ ငါ…”

“အား…” စုယန် အလန့်တကြား ထအော်လိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်က ဆုံးဖြတ်ပြီးတဲ့ အမူအရာဖြင့် လေးလေးနက်နက်နဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ် “သူတို့ နှစ်ရက်တောင် စောင့်ပြီးသွားပြီပဲကို၊ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်နေလိုက်ရလို့လည်း ဘာမှ ဖြစ်သွားမှာမှ မဟုတ်တာ”

ပြောပြီးတာနဲ့ စုယန်ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ အလျင်အမြန် ဆွဲသွင်းလိုက်တယ်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ရန်ကိုင်က ကျေနပ်အားရနေတဲ့ အပြုံးနဲ့ စုယန်အဝတ်ဝတ်နေတာကို ငေးကြည့်နေခဲ့တယ်။ သူမ အဝတ်ဝတ်သွားလို့ ပြီးတော့မှပဲ ရန်ကိုင်ကို ဝတ်ပေးလိုက်တယ်။

တစ်ကြိမ်ခံရပြီးနောက်၊ ရန်ကိုင်ရှေ့မှာ အဝတ်မဝတ်ပဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သွားထပ်ရပ်နေရဲတော့ပါ့မလဲ။ သူမသာ ဒီကောင့်ကို ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် ဆယ်ရက်၊ လက်ဝက်ကြာလို့တောင် ဒီအေးခဲရေခဲ လိုဏ်ဂူထဲကနေ ထွက်သွားလို့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

နှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်ဝတ်လို့ ပြီးသွားတာနဲ့ စုယန်က သူမနေခဲ့တဲ့ နေရာတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ပတ် ကြည့်လိုက်တယ်။

ဒီနေရာကနေ အခုတစ်ကြိမ် ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဘယ်လောက်ကြာမှာ ဒီနေရာဆီ ပြန်လာနိုင်မလဲ သူမ မသိပါဘူး။ ဒီနေရာလိုမျိုး အအေးစွမ်းအင်တွေ စုဝေးနေတဲ့ နေရာမျိုး နောက်တစ်နေရာ ထပ်ရှာဖို့က အရမ်းကို ခဲယဉ်းသွားပါပြီ။

“ဒါကြီးကို သယ်သွားချင်လား” ရန်ကိုင်က စုယန် မျက်ဝန်းထဲက အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

စုယန်က နောင်တရနေတဲ့ ပုံစံလေးနဲ့ ခေါင်းခါရမ်း လိုက်ပြီး “ငါသယ်ချင်ရင်တောင် သယ်သွားလို့ ရမှာမှ မဟုတ်တာ။ ငါပြန်လာချင်တဲ့အချိန် ဒီနေရာဆီ ပြန်လာလို့ ရတယ်လေ”

“ငါသယ်သွားပေးလို့ရတယ်” ရန်ကိုင်က ပြုံးလိုက်တယ်။

စုယန်က ရန်ကိုင်ဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်ရယ် မောမောနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ် “နင် ဒီရေခဲကုတင်ကြီးကို သယ်သွားချင်တာလား”

ရန်ကိုင်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ခေါင်းပြန်ညိတ် ပြလိုက်တယ်။

“အဲ့လိုလုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သလင်းရေခဲတုံးကြီးက အနည်းဆုံး ကီလို၁၀၀၀၀ကျော်လောက် လေးတာ၊ ငါကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းလေးတောင် မလို့ မရခဲ့ဘူး”

“သယ်လို့ ရရင်တောင် ဘယ်ထဲထည့်ပြီး သယ်သွားမှာလဲ။ ဒီကုတင်ကို နင်ပေးတဲ့ အိတ်လေးထဲ ထည့်မယ်ဆိုရင်တောင် ဆံ့တာမှ မဟုတ်တာ”

စုယန်က သိုလှောင်အိတ်လေးကို အသာအယာလေး ကိုင်ထားခဲ့တယ်။ ဒီသိုလှောင်အိတ်လေးကို လင်းတိုင်ရှူက ရန်ကိုင်အား ပေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် အနက်ရောင်စာအုပ်ရဲ့ သိုလှောင်နေရာလွတ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်က သူ့အတွက် အသုံးမလိုတော့တဲ့ အတွက် စုယန်ကို ပေးလိုက်ပါတယ်။

သိုလှောင်အိတ်ထဲက နေရာလွတ် အရမ်းကြီး မကျယ်ဝန်းတဲ့အတွက် ဒီရေခဲကုတင်ကြီးကို ထည့်ဖို့ နေရာမဆံ့လောက်ပါဘူး။

“စောင့်သာကြည့်နေလိုက်” ရန်ကိုင်က အပြုံးကြီးပြုံးရင်း သူတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ချစ်မေတ္တာ သင်းရနံ့တို့ ရစ်ဝဲနေသေးတဲ့ ရေခဲကုတင်ကြီးဆီ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်တယ်။ နောက် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးလေး ပိတ်လိုက်တယ်။

စုယန်က သေသေချာချာ အနီးကပ် စောင့်ကြည့် နေခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင် ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲ သူမ မသိပေမယ့် သိတော့ သိချင်နေမိခဲ့ပါဘူး။ သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးက သူမအား နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်အောင် လုပ်ပြနိုင်မယ်လို့ သူမစိတ်ထဲ ယုံကြည် နေမိခဲ့တယ်။

ထိုကဲ့သို့ စဉ်းစားမိရုံပဲရှိသေး၊ အနည်းဆုံး ကီလို၁၀၀၀၀ကျော် လေးတဲ့ ရေခဲကုတင်းကြီးက အလင်းတစ်ချက်နဲ့အတူ အစအန မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့တယ်။

စုယန် သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီး မြင်လိုက်ရတာကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ကောင်းကင် စိတ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး စူးစမ်းကြည့်ပေမယ့် ရေခဲကုတင်နဲ့ ပက်သက်တဲ့ ဘာဆိုဘာမှ သူမ မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ မျက်မှောင်လေး ကြုံ့လိုက်ရင်း ဘေးဘီဝဲရာကို သင်္ကာမကင်းနဲ့ လိုက်ပတ်ကြည့်လိုက်တယ်။

“အဲ့ဒါ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” ရန်ကိုင် ရီပြုံးပြုံး နေတာကို မြင်လိုက်တာနဲ့ စုယန်က အလျင်စလို မေးလိုက်တယ်။

“ငါ့မှာ ပစ္စည်းတွေကို သိုလှောင်နိုင်တဲ့ လက်နက် တစ်ခုရှိတယ်။ အဲ့ထဲက နေရာလွတ်က အဲ့သိုလှောင်အိတ် ထက် အများကြီး အများကြီးကို ပိုကျယ်တယ်”

ရန်ကိုင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

စုယန်က ညင်ညင်သာသာလေး ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်ပြီး “အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူးလေ”

ရန်ကိုင်မှာ ဒီလိုမျိုး ရှားပါပြီး အားကောင်းလှတဲ့ သိုလှောင်လက်နက် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားမှန်း သိလိုက်ရချိန် စုယန် အနည်းငယ်လေး ထိတ်လန်သွားခဲ့ပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ ဂုဏ်ယူမိသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ဒီလို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့လူက သူမ ချစ်ရတဲ့လူ ဖြစ်နေတာကိုး။

ဒါတွေက ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပါပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ရန်ကိုင် ဖြစ်နေတာကိုး၊ ဆိုပြီး စုယန် စိတ်ထဲကနေ ကြိတ်တွေးလိုက်တယ်။ ကောင်ကင်ကို အပေါက်ဖောက် တဲ့လူက ရန်ကိုင် ဖြစ်နေရင်တောင် ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။

လိုဏ်ဂူထဲက အအေးဓါတ်က သလင်းရေခဲကုတင် ကြောင့်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသာ ရတနာက ဒီသလင်းရေခဲကုတင်ပါ။ အခု ထိုသလင်းရေခဲကုတင်ကို ယူလိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် စုယန်သာ ဆန္ဒရှိနေသရွေ့ သူမကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ဘယ်နေရာကိုမဆို အခုလို နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပါတယ်။

ရွာထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူအားလုံးကတော့ အထုပ်အပိုးတွေ ပြင်ဆင်လို့ ပြီးသွားကြပါပြီ။

ကောင်းကင်စံအိမ်ရဲ့ လူကြီးမျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင် များစွာက သတိလည်းထား၊ တည်ငြိမ်ဟန်လည်း ဆောင်နေရင်းနဲ့ ထိုင်နေခဲ့ကြတယ်။ သူတို့နားမှာတော့ ရင်းဂျုက တင်ပလင်ခွေထိုင်နေခဲ့ပါတယ်။

ကောင်းကင်စံအိမ်က လူကြီးမျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင်တွေက ရင်းဂျုနဲ့အတူ ထိုင်နေခဲ့တာ နှစ်ရက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ၊ နည်းနည်းလေးတောင် မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲ ခဲ့ပါဘူး။ အစတုန်းကတော့ ရင်းဂျုနဲ့ စကားပြောကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ရင်းဂျုက အအကြီးလိုသာ အမြဲတမ်း ဆိတ်ဆိတ်နေနေတဲ့အတွက် သူတို့ကကော ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်ပြီး စကားသွားစရဲ ပါတော့မလဲ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ထိုသွေးစစ်သည်တော်နဲ့ ဘယ်သူမှ စကားသွားပြောဖို့ မကြိုးစားခဲ့တော့ပါဘူး။ ဒီအတိုင်းလေးသာ ထိုင်နေရင်း ရန်ကိုင် ပြန်ထွက်လာမှာကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ရင်းဂျုနား ထိုင်နေရတာ ကြာနေပြီဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ အနေရခက်တာလည်း သဘာဝပါပဲ။

လူအိုကြီး အားလုံးကတော့ ရန်ကိုင် အခုထိဘာလို့ ပြန်မလာသေးလဲ ဆိုတာကို စိတ်ထဲကနေ ကြိတ်ပြီး အထွန့်တက်နေခဲ့ကြတယ်။

လူငယ်မျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင်တွေက လူကြီးတွေကြားက ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေကို သတိပြုမိတဲ့ပုံပါပဲ။ ထို့ကြောင့် အားလုံးက သူတို့နဲ့ အနည်းဆုံး မီတာ၃၀၀ ခွါနေခဲ့ကြပါတယ်။ အကုန်လုံးက သူတို့ ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတွေရဲ့ စတေးခံဖြစ်ရမှာကို ကြောက်နေကြတာပါ။

ရုတ်တရက် စုမူက သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတို့ ရှိနေတဲ့ အိမ်ထဲ ပြေးဝင်သွားလိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ တင်ပြလိုက်တယ် “ဂိုဏ်းတူဦးလေးတို့၊ စီနီယာ အစ်ကိုရန်နဲ့ အစ်မကြီးတို့ ပြန်လာပါပြီ”

“သူတို့ပြန်လာပြီးလား” လူအုပ်ထဲက လူအိုကြီး တစ်ယောက်မှာ ဝမ်းသာလွန်းလို့ ထခုန်လုမတတ်တောင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ စိတ်သက်သာရ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ထိုင်ရာကနေ ကုန်းထလိုက်ပြီး အခန်းထဲကနေ အလျင်စလို လှမ်းထွက်သွား လိုက်ပါတယ်။

သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒီနေရာမှာ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် ထပ်မနေချင်တော့ပါဘူး။

မတိုင်းတာနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းပြီး ဖော်ဖော်ရွေရွေ မရှိတဲ့ သွေးစစ်သည်တော်နဲ့ အတူ ထိုင်နေရတာ မီးခဲပေါ် ဖင်ခုထိုင်နေရသလိုပါပဲ။

သူတို့ ထွက်လာလာချင်းမှာပဲ ရန်ကိုင်နဲ့ စုယန်တို့ သူတို့ဆီ အတူတူလမ်းလျှောက် လာနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက် မျက်ရည်ဝဲနေတဲ့ မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ရန်ကိုင်ဆီ ပြေးသွားလိုက်ပြီး သူ့ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ရင်း ငိုသံကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ် “ဂိုဏ်းတူ တူလေး၊ မင်းနောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။ မင်း ငါတို့ကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းရက်တယ်ကွာ”

“ဟန်” ရန်ကိုင် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားခဲ့တယ်။ သူ့ ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတွေ အကုန်လုံးက အရမ်းကို ရင်းနှီး ဖော်ရွေသွားသလို ဘာလို့မှန်းမသိ သူခံစားလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ မတွေ့ခဲ့တာ နှစ်ရက်ပဲ ကြာသွားတာလေ။

နှစ်ရက်ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ စုယန်က ချက်ချင်းပဲ အကြည့်လွှဲလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ လည်တိုင်မှ တစ်ဆင့် နားဖျားလေးတွေအထိ ရဲရဲကို နီနေခဲ့ပါတယ်။ ရေခဲတမျှ အေးစက်တဲ့ အလှလေးက အခုလို ရှက်နေတဲ့ ပုံစံလေး လုပ်ပြနေတာကို မြင်လိုက်တဲ့လူတိုင်း အကြည့် မလွှဲနိုင်မှာ အသေအချာပါပဲ။

“အားလုံးက အဆင့်သင့်ဖြစ်နေပြီ၊ ဂိုဏ်းတူ တူလေးရဲ့။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းတူ တူလေးဘက်က အဆင့်သင့် ဖြစ်နေပြီဆိုရင် …”

“ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက ပြင်ဆင်ပြီးမှတော့ ကျုပ်တို့ သွားကြတာပေါ့” ရန်ကိုင်က ပြန်ပြီး ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်တယ်။

“ကောင်းပြီ၊ သွားကြမယ်” လူအိုကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ လူတွေ အကုန်လုံးကို အော်ခေါ်လိုက်တယ်။ ကျန်တဲ့ အဖွဲ့သားတွေ အကုန်လုံးလည်း ကျားလိုက်ခံရသည့် အလား ချက်ချင်းပဲ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။

ရန်ကိုင် ကြက်သေသေသွားခဲ့တယ်။ အကုန်လုံးက တစ်ခုခုကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေသလိုမျိုး ဒီကနေ ဘာလို့ အသည်းအသန် ထွက်ခွါချင်နေမှန်း သူနားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

“သခင်ငယ်လေး” ရင်းဂျုက သူ့ကို လာနှုတ်ဆက်ခဲ့တယ်။

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ” ရန်ကိုင်က မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်း မေးလိုက်တယ်။

“ဘာမှမဖြစ်ခဲံပါဘူး” ရင်းဂျုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး စုယန်ဆီ တစ်ချက် လှမ်းကြည့် လိုက်တယ်။ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူ့အမူအရာ မဆိုသလောက်ကလေး ပြောင်းလဲသွားခဲံတယ်။

ထိုအေးစက်စက် မျက်နှာထားနဲ့ မိန်းမလှလေးက တော်တော်လေး ငယ်ပေမယ့် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၃သို့ ရောက်နေတာကို ရင်းဂျု ရုတ်တရက် တွေ့မိလိုက်တယ်။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၃ ရောက်နေတဲ့ လျူချင်းယောင်တောင် ဗဟိုမြို့တော်ရဲ့ နံပါတ်တစ် လူငယ်ပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း ခံရပါတယ်။ လူမိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ဆက်ခံသူတစ်ယောက် အနေနဲ့ သူရရှိခဲ့တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း အကန့်အသတ်မဲ့ ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီမိန်းကလေးကော၊ သူမမှာ လျူချင်းယောင်လို့ နောက်ခံရှိရဲ့လား။ ပြီးတော့ သူမက လျူချင်းယောင်ထက်တောင် ငယ်နေပါသေးတယ်။

ဒီမိန်းကလေးက … တကယ်ကို ပုံမှန် မဟုတ်ဘူးပဲ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကောင်းကင်စံအိမ်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ရင်းဂျု နားလည်သွားခဲ့တယ်။

လက်ရှိ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က ကောင်းကင်စံအိမ်မှ ဖြစ်သလို သူတို့ရဲ့ သခင်ငယ်လေးကလည်း ကောင်းကင် စံအိမ်မှ ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်စံအိမ်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါတယ်။

အဆက်မပြတ် ဆေးဖော်စပ်နေတဲ့ ဇာပုဝါဝတ်ဆင် ထားတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ သူမရဲ့ ဆရာ မန်ဝူရဆိုတဲ့ လူကလည်း ကောင်းကင်စံအိမ်က လာခဲ့တာပါ။

ဒါ…ဒါက တကယ်ပဲ ဒုတိယအဆင့် အင်အားစု တစ်ခုကော ဟုတ်ရဲ့လား။ ရင်းဂျု သံသယဝင် သွားခဲ့တယ်။

Martial Peak

အပိုင်း(၅၀၇) ဘယ်တော့မှ နောင်တမရဘူး

ရန်ကိုင် ဦးဆောင်တဲ့ ရာပေါင်းများစွာသော ကောင်းကင် စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေ အကုန်လုံး စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ဦးတည် သွားနေခဲ့ကြတယ်။

ရွာလေးမှာ နေခဲ့တဲ့ အချိန်နဲ့ ကောင်းကင်စံအိမ်ကို လာရှာတဲ့အချိန် စုစုပေါင်း နှစ်ရက်ပဲ ကြာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ပြန်ရောက်ဖို့ ဆိုရင်တော့ လေးရက်လောက် လိုပါလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေရဲ့ ခွန်အားက အရောရော အနှောနှော ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ အချို့က အစစ်အမှန်ဒြပ်စင် အဆင့်ကို ရောက်ပြီးကြသလို အချို့းကတော့ ချီသန့်စင်ခြင်းနဲ့ ချီပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။

ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်က အလျင်မလိုခဲ့ပါဘူး။ စုယန်နဲ့ ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောဆိုသွားခဲ့ရင်း ခရီးလမ်းက ရှုမျှော်ခင်းအဖုံဖုံကို ငေးမောကြည့်ရှုသွားခဲ့တယ်။

တစ်နှစ်လောက် မတွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးက လျော့ရဲမသွားရုံ မကလို့ ပိုပြီးတော့တောင် ခိုင်မြဲလာပါသေးတယ်။

နှစ်ယောက်သား ဘေးချင်းယှဉ် လမ်းလျှောက် သွားနေရင်း သူတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီတွေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောယှတ်နေတာကို ရန်ကိုင် ခံစားမိနေခဲ့တယ်။ တစ်ယောက် အတွေးကို တစ်ယောက် သိနေတဲ့ အခါမျိုးတွေတောင် ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကို ဆန်းကြယ်အံ့ဩဖွယ်ရာ ခံစားချက် တစ်မျိုးပါပဲ။

နှလုံးသားနဲ့ စိတ် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားမယ့် အခြေအနေကိုတော့ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ရောက်ရှိ တော့မှာပါ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စစ်ပွဲမြို့တော်မှ ကီလိုမီတာ ၃၀၀၀နီးပါး အကွာအဝေး၌၊

လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်က မြက်ပင်ရှည်ကြီးတွေကို အကာအကွယ် ယူကာ တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြတယ်။

ထိုလူတွေထဲ ဗဟိုမြို့တော် ချူမိသားစုမှ ချူရီမန်ရဲ့ မောင်လေးဖြစ်တဲ့ ချူဇိရိုလည်း ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ချီဇိရိုက အစတုန်းက ရန်ရှန်းရဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပါ။ ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်က ရန်ရှန်းရဲ့ စံအိမ်ကို ဝင်တိုက်ပြီး အလံကို လုယူသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ရန်ရှန်းလည်း ပြိုင်ပွဲကနေ ထွက်ခဲ့ရပါတယ်။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ရန်ရှန်းရဲ့ အင်အားစုတွေ အကုန်လုံး ခုနှစ်ယောက်မြောက် သခင်လေး ရန်ရင်ဘက်သို့ ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ရက်အနည်းငယ် အကြာမှပဲ ရန်ရင်က နှုတ်ထွက်သွားကာ သူ့လက်အောက်ခံ အင်အားစုတွေ အကုန်လုံးကို ရန်ကျောင်းက ရယူသွားခဲ့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ အမွေခံတိုက်ပွဲစတဲ့ အချိန်ကတည်းက ပြန်ရေတွက်မယ်ဆိုရင် ချီဇိရိုအနေနဲ့ သခင်လေး သုံးယောက်တိတိ ပြောင်းလဲပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။ အဲ့အချက်ကပဲ သူ့နှလုံးသားကို လေးလံနေစေခဲ့တာပါ။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူမထင်ထားခဲ့ပေမယ့် သခင်လေး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြောင်းနေရတဲ့ အချက်က သူ့ကို တကယ်ပဲ မျက်နှာပျက်စေပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ လူတစ်ယောက်ကို သေသေချာချာ ဆင်ခြင်းသုံးသပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး သူ့မှာ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ သူရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ ထုတ်ပယ် ခံခဲ့ရပါတယ်။

အမွေခံတိုက်ပွဲ မစခင်တုန်းက အမွေခံတိုက်ပွဲနဲ့ ပက်သက်ပြီး ဘယ်သခင်လေးကို ရွေးချယ်ရင် ကောင်းမလဲ ဆိုတာကို သူ့အဖေ ချူရှို့ချန်၊ သူ့အစ်မ ချူရီမန်တို့နဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။ ထိုအချိန်တုန်းက ချူရီမန်က ရန်ကိုင်ကိုပဲ ထောက်ခံမယ်ဆိုပြီး ဆောင်းဦးမိုးစက် ခန်းမကို ဦးဆောင်ကာ ချူမိသားစုကနေ ယာယီခွဲထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။

အခုတော့ ချူရီမန်က လူမှန်ကို ရွေးချယ်သွားသလို ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ချူဇိရိုနဲ့ ချူရှို့ချန်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ရန်ရှန်းကို ထောက်ခံဖို့ ရွေးချယ် ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ရန်ရှန်းက အခု ပြိုင်ပွဲကနေ ထွက်သွားခဲ့ရပါပြီ။

ချူဇိရိုအပြင် ခန်မိသားစုရဲ့ ခန်ကျန်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

ဗဟိုမြို့တော် မိသားစုကြီး ရှစ်ခုမှ သခင်လေး နှစ်ယောက်စလုံးက ဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

သူတို့သာ ရန်ကိုင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ချင်တယ် ဆိုရင် မိသားစုကြီး ရှစ်ခုမှ တစ်ယောက်ယောက်က ရှေ့ထွက်ပြီး ဦးဆောင်အမိန့်ပေးမှ ရပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ဒီနေရာဆီ ရန်ကျောင်း ပို့လိုက်တာပါ။

ရန်ကျောင်းကိုယ်တိုင်ကတော့ စစ်ပွဲမြို့တော်ကနေ ထွက်လာလို့ မဖြစ်ပါဘူး။ သူကိုယ်တိုင်သာ လာခဲ့လိုက်ရင် ရန်ရှန်းရဲ့ ခြေရာကို လိုက်နင်းနေသလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့။

မိသားစုကြီး ရှစ်ခုမှ သခင်လေးနှစ်ယောက်ရဲ့ ဘေးမှာတော့ နန်မိသားစုက နန်ရှန်းနဲ့ ရှန်မိသားစုက ရှန်ချူတို့ ရှိနေခဲ့တယ်။ နှစ်ယောက်စလုံးက ရန်ကိုင်ကို အခဲမကြေ ဖြစ်နေကြတာပါ။ ထို့ကြောင့် ရန်ကိုင်ကို ထုတ်ပယ်နိုင်မယ့် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ သူတို့လည်း ကူညီပါရစေဆိုပြီး နှစ်ယောက်စလုံး သူတို့ဘက်က အရင်စတင် တောင်းဆိုလိုက်ကြပါတယ်။

ရန်ကျောင်းလည်း တကယ်ပဲ လက်ခံခဲ့ပါတယ်။

သူတို့တွေအပြင် နောက်ထပ်အားမနည်းတဲ့ အင်အားစု လေးခု ရှိနေပါသေးတယ်။

“ညီအစ်ကိုခန်၊ ဒုတိယသခင်လေး ရထားတဲ့ သတင်းက တကယ်ပဲ တိကျရဲ့လား။ ရန်ကိုင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခုလိုမျိုး မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရတာလဲ” တစ်ရက်တိတိ စောင့်ပြီး ရန်ကိုင်တို့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးတာနဲ့ ချူဇိရို ကနာမငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ခန်ကျန်းက ရယ်သာ ရယ်လိုက်ပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိရှိနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ညီအစ်ကိုချူ၊ စိတ်ရှည်းစမ်းပါဟ။ ဒုတိယသခင်လေးက ငါတို့ကို ဒီနေရာဆီ လွှတ်လိုက်မှတော့ သူ့ရထားတဲ့ သတင်းနဲ့ ပက်သက်ပြီး ဘာမှ မမှားယွင်းနေလို့ပေါ့”

ချူဇိရိုက ဇဝေဇဝါအကြည့်နဲ့ ခန်ကျန်းကို ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ညီအစ်ကိုခန်ကို ကြည့်ရတာ ဒုတိယသခင်လေးကို တော်တော်လေး လေးစားနေတဲ့ ပုံပဲနော်”

ခန်ကျန်းက အသာအယာလေး ပြုံးလိုက်ပြီး “ဝန်ခံရမှာ ရှက်ပေမယ့်၊ တကယ်တော့ ၊ အမွေ့ခံတိုက်ပွဲ စကတည်းက ငါက ဒုတိယသခင်လေး ရန်ကျောင်းနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ချင်တာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ခွန်အားကြောင့် သူက အမွေခံတိုက်ပွဲရဲ့ အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာနိုင်ချေ အများဆုံး ရှိလို့လဲ”

“အို၊ ဒါဆိုရင် ညီအစ်ကိုခန်က ခုနှစ်ယောက်မြောက် သခင်လေးကို ဘာလို့ ရွေးလိုက်တာလဲ” ချူဇိရို မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ ခန်ကျန်းရဲ့ စကားကြောင့် ချူဇိရို ခေါင်းရှုပ်နေခဲ့တယ်။ အစတုန်းက ခန်ကျန်းဟာ ရန်ရင်ရဲ့ မဟာမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ရင်က နှုတ်ထွက်သွားတော့ ခန်ကျန်းက ရန်ကျောင်းရဲ့ မဟာမိတ် ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။

“ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတော့တာ” ခန်ကျန်း ကူကယ်ရာ မဲ့စွာနဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ရင်း “ဒုတိယသခင်လေးက ရီမိသားစုက ရီရှင်းရို့ကို ရွေးလိုက်ပြီ ဆိုမှတော့ ငါကလည်း အခြား တစ်ယောက်ကို ရွေးရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့”

အခုမှပြ ချူဇိရို နားလည်သွားတော့တယ်။ ခေါင်းပြန်ညိတ်ပြလိုက်ပြီး “မိန်းမလှလေးတွေက အမြဲတမ်း အသာရတယ် ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာ”

“ဟုတ်တယ်၊ မိန်းမလှလေးတွေ၊ အထူးသဖြင့် ရီရှင်းရို့လို ကမ်းကုန်အောင် လှတဲ့ အလှလေးတွေကို ငါတို့ ယောကျာ်းတွေက အမြဲတမ်း ဦးစားပေးမယ်” ခန်းကျန်းက သူ့နှုတ်ခမ်းကို သပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ချူဇိရိုလည်း အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်တယ်။ ဗဟိုမြို့တော်က သခင်လေးတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ရီရှင်းရို့နဲ့ ရန်ကျောင်းကြားမှာ သာမန်မဟုတ်တဲ့ ဆက်ဆံရေး တစ်ခုခု ရှိနေမှန်း သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး သိထားကြပါတယ်။

ဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ ရီရှင်းရို့က ရန်ကျောင်းစံအိမ်၌ ရန်ကျောင်းပြီးရင် ဒုတိယအာဏာ အရှိဆုံးလူ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ အားလုံးက ရန်ကျောင်းနဲ့ မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်ကြပေမယ့် နှစ်ယောက်စလုံးက ရီရှင်းရို့ထက် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာတဲ့အတွက် သူတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အခွင့်အာဏာက ရီရှင်းရို့အောက် နိမ့်ကျနေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ထိုကိစ္စနဲ့ပက်သက်ပြီး သူတို့လည်း သိပ်ပြီး အရေးမစိုက်ကြပါဘူး။ တကယ်တော့ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက နိမ့်ကျနေတာမှ မဟုတ်တာ။

“ဒီသတင်းကို အဲ့မိန်းမ ဗဟိုမြို့တော်ဆီ သွားတုန်းက ရလာခဲ့တာ” ခန်းကျန်းက ကိုးယိုးကားယား အမူအရာနဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး “ရီမိသားစုရဲ့ ပထမသခင်မလေး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာမှတော့ ဘာမဟုတ်တဲ့ မြေအောက် အင်အားစု တစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခုခံနိုင်မှာလဲ။ သူကိုသာ နည်းနည်းလေး မက်လုံးပေးလိုက်သရွေ့၊ သူ့ဝိဥာဉ်ကိုတောင် ရီရှင်းရို့ဆီ ရောင်းစားလောက်တယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောတာ အမှန်ပဲ” ချူဇီရို ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ရီရှင်းတို့သာ သူမရဲ့ အလှကိုသုံးပြီး သူ့ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့သိထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထုတ်မပြောပဲ နေမှာလား၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ်မပိုင်တော့တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာပေါ့။ ချူဇိရို စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေကြည့်လိုက်တယ်။

“ရန်ကိုင်က တော်တော်လေးကို တော်တယ် ဆိုရင်တောင် သူစစ်ပွဲမြို့တော်ကနေ ထွက်သွားတာကို ဒုတိယသခင်လေး သိသွားလိမ့်မယ်လို့ စိတ်ကူး မိလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး” ခန်ကျန်း ပြုံးလိုက်ပြီး “သူ့မှာ ဘာအားနည်းချက်မှ မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာနဲ့ တူတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက နည်းနည်းလေးတော့ တုံးအတယ်ဟ”

“ဘယ်သူမှ မပြီးပြည့်စုံကြဘူး” ချူဇိရို ခါးခါးသီးသီးနဲ့ ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “ရန်ကိုင်အသက်က ငါတို့ အသက် လောက်ပဲ။ သူသာ အရာအားလုံးကို အားနည်းချက် မရှိ လုပ်ဆောင်နေနိုင်ရင် ငါတို့ အသက်ရှင်နေတာ ဘာအကျိုး ရှိတော့မှာလဲ”

“ဟုတ်တယ်” ခန်ကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ပြောသာ ပြောလိုက်ပေမယ့် ရန်ကိုင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို အထင်ကြီးဖွယ် ကောင်းတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ သူလည်း မငြင်းနိုင်ပါဘူး။ ဒုတိယ သခင်လေးက ရန်ကိုင်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတာ ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီအခွင့်အရေးကြီးကို သူတို့ လွဲချော်သွားရမှာပါ။

“သခင်လေးရှန်၊ သခင်လေးနန်၊ ရန်ကိုင်ဘေးက ရင်းဂျုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မင်တို့ မိသားစုက ပညာရှင်တွေ အားကိုးမယ်နော်” ရန်ခန်းက ရှန်ချူနဲ့ နန်ရှန်းဘက် လှည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

ရှန်ချူက အသာအယာလေး ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်ပြီး “စိတ်သာချထားလိုက်ပါ”

နန်ရှန်းမျက်နှာထက် သားကောင်းကို အဆိပ်ဆူးနဲ့ ထိုးသတ်ဖို့ကို စောင့်နေတဲ့ ကင်းမြှီးကောက် တစ်ကောင်ရဲ့ အကြည့်မျိုး ရှိနေခဲ့တယ်။ ပြတ်နေတဲ့ လက်တုံးတိ လေးတွေကို ပွတ်သပ်နေရင်း အေးစက်၊ ရက်စက်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ် “ဒီတစ်ကြိမ် ကျုပ်တို့က ရင်းဂျုကို အထူးသီးသန့် ထိန်းချုပ်ထားဖို့အတွက် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့တာ။ ကျုပ်ရဲ့ ပြတ်သွားခဲ့ရတဲ့ လက်ချောင်းတွေအတွက်သာ လက်စား ပြန်ချေနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျုပ် နန်မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာနဲ့ ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ အမိန့်တွေကို ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိ လက်ခံမှာပါ”

ခန်ကျန်းက နန်ရှန်းကို တစ်ခဏကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေလိုက်ပြီးနောက် အသာအယာလေး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်ဘက်မှာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်နေတဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး တစ်ကောင် ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပဲ ရန်ကျောင်းက ရှန်နဲ့ နန်မိသားစုက သခင်လေး နှစ်ယောက်ကို အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ခေါ်သွားဖို့အတွက် တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။

ဒီလိုပညာရှင်မျိုးကို အမွေခံတိုက်ပွဲမှာ မြင်ရဲ ခဲ့ပါတယ်။

တကယ်တော့ ပထမအဆင့် အင်အားစုတွေမှာတောင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တွေ များများစားစား ရှိလှတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ယောက်သေသွားတာနဲ့ သေသွားတဲ့လူရဲ့ အင်အားစုကို တော်တော်လေး အထိနာသွားစေနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ရှန်ချူနဲ့ နန်ရှန်းတို့ နှစ်ယောက်က ရန်ကိုင်ကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေတဲ့အတွက် ရန်ကျောင်း တောင်းဆိုလာတဲ့အခါ နည်းနည်းလေးတောင် တုန့်ဆိုင်းမနေပဲ ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့ပါတယ်။

ထိုပညာရှင်နှစ်ယောက်က ရန်ကိုင်အဖွဲ့ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ နတ်ဆိုးပညာရှင်ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ရန်ကျောင်း စံအိမ်ဆီ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်တုန်းက ရောက်ရှိလာခဲ့တာပါ။ အခု ထိုပညာရှင်က ဒီတာဝန်မှာ ပါဝင်ဖို့ စေခိုင်းခြင်း ခံခဲ့ရပါတယ်။

ရင်းဂျုက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၈သို့ ရောက်နေတဲ့ ရန်မိသားစုရဲ့ သွေးစစ်သည်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ယောက်က သူ့ကို ဖိနှိပ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။

ဒီတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရမယ်လို့ သူတို့အားလုံး အပြည့်အဝကို ယုံကြည်နေခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ရင်းဂျုက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉ကို ချိုးဖျက်သွားပြီ ဆိုတဲ့အချက်ကိုတော့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ပါဘူး။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က လှုပ်ရှားမှု အခြေအနေတွေကို စူးစမ်းဖို့အတွက် ကင်ပုန်းများစွာကို ချထားနေစဉ် အခြားလူတွေ အကုန်လုံးက မြက်ပင်ရှည်တွေ ကြားထဲ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြတယ်။

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် လူတစ်ရာလောက်နီးပါး ရှိတဲ့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဒီနေရာကို နာရီတက်အတွင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူတို သတင်းရလိုက်တယ်။

ခန်ကျန်း ချက်ချင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်တယ် “တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ထားတော့။ ငါတို့သာ ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင် အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဒုတိယသခင်လေးက မင်းတို့ အားလုံးကို ရက်ရက်ရောရော ပေးကမ်းချီးမြင့် ကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ ခွန်အား နည်းနည်းလေးကိုမှ ချန်မထားကြတဲ့၊ ပြီးတော့ ရန်သူကိုလည်း လုံးဝ အထင်မသေးနဲ့”

ကျန်ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို အကုန်လုံး ပြိုင်တူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြတယ်။

“ငါတို့ ချောင်းတိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား” ချူဇိရိုက ခန်ကျန်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

ခန်ကျန်းက ချူဇိကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင် ကြုံ့လိုက်ကာ တစ်ခဏလောက် ကြာအောင် စဉ်းစားနေလိုက်တယ်။ ခဏအကြာ၌ ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “ငါတို့လူတွေတောင် သူတို့ကို ရှာတွေ့မှတော့ သူတို့ကလည်း ငါတို့ကို သတိပြုမိမှာပဲ။ ချောင်းတိုက်ဖို့က လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“ငါတို့ ထိပ်တိုက်ပဲ ရင်ဆိုင်သင့်တယ်။ ကျုပ်၊ နန်ရှန်းကို ရန်စစော်ကားခဲ့တဲ့အတွက် ရန်ကိုင်ကို နောင်တရအောင် လုပ်ချင်တာ” နန်ရှန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်မှ အစစ်အမှန်ချီတို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးတော့ပဲ အနိုင်ယူမယ်။ ဒီနေ့ပြီးနောက် ရန်ကိုင်ဆိုတဲ့လူ အမွေခံတိုက်ပွဲမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ခန်ကျန်း ကြေညာလိုက်တယ် “တိုက်ကြမယ်”

ကီလိုမီတာသုံးဆယ် အဝေး၌ရှိနေတဲ့ ရန်ကိုင်ရဲ့ အမူအရာ မှိုင်ကျသွားခဲ့တယ်။ သူဘယ်နေရာမှာများ မှားယွင်းသွားခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို ရန်ကိုင် ပြန်စဉ်းစား ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ဝါးထုံးဂိုဏ်းဆောင်ရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြုအမူကို ထောက်ချင့်ပြီး ရန်ကျောင်း သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ရန်ကိုင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ့မလဲ.

လူအချို့က ချုံပုတ်တွေထဲ လဲလျောင်းပုန်းအောင်းရင်း ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လူတွေကို စူးစမ်းထောက်လှမ်း နေမှန်း သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ တစ်ခုခု မှားယွင်နေပြီးမှန်း ရန်ကိုင် ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်တယ်။

တစ်ဖက်လူက သူပြန်လာမယ့်လမ်းမှာ ကြိုစောင့် နေခဲ့တာပဲ၊ သူထွက်သွားတယ် ဆိုတာကို သူတို့ သိထားတဲ့ ပုံပါပဲ။ ပန်ချီသူ့ကို ရောင်းစားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့ကို ချူရီမန်က စံအိမ်ကနေ ထွက်ခွင့်ပေးတာမှ မဟုတ်တာ။ ချူရီမန် သူ့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့လား၊ ပိုပြီးတော့တောင် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ဝါးထုံးဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်ကပဲ သတင်း ပေါက်ကြားစေလိုက်တာ ဖြစ်ရပါမယ်။

ကြည့်ရတာ ဗဟိုမြို့တော်ဆီ ပြန်ပြီး သူ့အိမ်ကို ရှင်းလင်းရေး လုပ်ရတော့မယ်နဲ့ တူပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲ့လိုဆိုရင် သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အပြုအမူ အတွက် ရန်ကိုင် ဘယ်တော့မှ နောင်တရလိမ့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကိုသာ ထပ်ပြီး ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်ရင် ကောင်းကင် စံအိမ်က ညီအစ်ကိုတွေ၊ ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ဖို့အတွက် သူကိုယ်တိုင် ထွက်လာဖို့ကိုပဲ ရွေးချယ်မှာပါ။

စုယန်ကိုသာ တွေ့ရမယ်ဆိုရင်ပေါ့။

ရန်ကိုင် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ စုယန်က မေးလိုက်တယ် “ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ရန်ကိုင်က ပြန်ပြီးတော့သာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခေါင်းခါရမ်းကာ “ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ လူတစ်ဖွဲ့က ငါတို့ သွားမယ့်လမ်းကို ပိတ်နေရုံသက်သက်ပါပဲ”

စုယန်ရဲ့ အမူအရာ ရုတ်ချည်း‌ အေးစက်သွားခဲ့တယ်။

အရင်အကြိမ်တုန်းက သူတို့နှစ်ယောက် အတူတကွ ဒီလောကကြီးအနှံ့ ခြေဆန့်ဖို့ သဘောတူခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ချူရီမန်ရဲ့ ဝင်နှောက်ယှတ်မှုကြောင့် သူမတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ပျက်စီသွားခဲ့ရပါတယ်။ အခု တစ်နှစ်ကြာပြီး သူတို့ နှစ်ယောက် ပြန်တွေ့ပြီးရုံပဲရှိသေး နောက်ထပ် လူတစ်အုပ်က သူတို့ကို လာပြီး ပြဿနာ ရှာနေခဲ့ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် စုယန်စိတ်တိုချင်လည်း စိတ်တိုချင်စရာပါပဲ။

“ငါတို့လမ်းကို ဘယ်သူတွေ ပိတ်နေတာလဲ” ကောင်းကင်စံအိမ်က လူတွေအကုန်လုံး စိုးရိမ်သွားခဲ့ ကြတယ်။

“ကျုပ်ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ တူတယ်” ရန်ကိုင် သက်ပြင်း တစ်ချက်ချလိုက်တယ်။ ရန်ဝေက ဒီလိုမျိုး လုပ်တတ်တဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ သူလုပ်ချင်ရင်တောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ထို့ကြောင့် ဒီမှာ ကြိုစောင့်နေတဲ့ လူတွေက ရန်ကျောင်းရဲ့ အဖွဲ့သားတွေပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။

“ဂိုဏ်းတူဦးလေးတို့၊ တိုက်ခိုက်ကောင်း တိုက်ခိုက် ရလိမ့်မယ်။ ကျုပ်နဲ့ ပက်သက်ပြီး စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး။ ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ကိုပဲ အာရုံ စိုက်ပေးပါ”

“ငါတို့ သူတို့ကို ရှောင်သွားလို့ မရဘူးလား” သူတို့ထဲက တစ်ယောက် မေးလိုက်တယ်။ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တဲ့ လူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေက အရမ်းကို အားနည်းလွန်းလှပါတယ်။

“သူတို့က ကျုပ်တို့ သတိပြုမိသွားပြီ။ ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး လာခဲ့ကြတာ။ ကျုပ်တို့ ရှောင်သွားလို့ ရတော့မျာ မဟုတ်ဘူး” ရန်ကိုင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာနဲ့ ခေါင်းခါရမ်းလိုက်တယ်။

Martial Peak

အပိုင်း (၅၀၈) မင်းတို့ ကောင်းကျိုးအတွက်ပဲ

ကောင်းကင်စံအိမ်က ဒုတိယအဆင့် အင်အားစု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေမယ့် တပည့်ပေါင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကပ်ဆိုးကြီးနောက်ပိုင်း တပည့်တစ်ရာကျော် လောက်သာ ဂိုဏ်းမှာ ကျန်ရစ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။

ကောင်းကင်စံအိမ်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့သားတွေ ရှိနေသေးပေမယ့် သူတို့က ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူတွေလောက် ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာရှိကြတဲ့လူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူတွေက ကောင်းကင်စံအိမ်ရဲ့ နာမည်ဆိုးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်၊ ဂိုဏ်းကို ပြန်လည် မွေးဖွားပေးမယ့် အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့တွေကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားစေလို့ မဖြစ်ပါဘူး။

မကြာခင်မှာပဲ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ခိုက် ရတော့မယ် ဆိုတဲ့သတင်းကို ကောင်းကင်စံအိမ်က တပည့်တွေ သိသွားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ထဲက ဘယ်သူကမှ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ မသွားခဲ့ကြပါဘူး။ အဲ့အစား အားလုံးက တိုက်ခိုက်ဖို့ကိုတောင် ပိုပြီး စိတ်အားထက်သန် နေကြပါသေးတယ်။

အားလုံးက တော်တောင်တွေထဲမှာ တစ်နှစ်ကြာအောင် ပုန်းအောင်နေခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ထဲက တော်တော်များများက ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြပါပြီ။ အခုတော့ ရန်ကိုင်ရဲ့ အရိပ်အောက်ကို ခိုဝင်ပြီးနောက် သူတို့တွေက ပိုပြီးရဲတင်း လာခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါက သူတို့ ဘယ်လို ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ရမလဲ ဆိုတာကို မသိတာကြောင့်လည်း ပါပါတယ်။

ထိုအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ ရန်ကိုင် မျက်ခုံးကြောတို့ တွန့်ကွေးသွားခဲ့တယ်။ ရန်ကျောင်း လူလွှတ်ပြီး သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်လို့ ရန်ကိုင် လုံးဝကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

သူတို့ဘက်က အခုလို လုပ်ရဲမှတော့ သူတို့နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ရင်းဂျုကို ထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။ ဆိုလိုတာက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ပို့လိုက်တဲ့ အဖွဲ့သားတွေထဲ အနည်းဆုံး အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက ဒီလောက် လူအင်အားအများကြီး စေလွှတ်ခဲ့မှတော့ ချူရီမန်လည်း သတိပြုမိလောက်မှာပါ။ အခု သူ့ဆီအပြေးလာနေတဲ့ တပ်ကူတွေလည်း ရှိနေနိုင် တာပဲလေ။

ဒီအချက်တွေကို အားလုံးကို စဉ်းစားမိလိုက်တာနဲ့ ရန်ကိုင် တော်တော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူတို့တွေက ကူကယ်ရာမဲ့နေတဲ့ အခြေအနေထဲ ရောက်နေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရန်သူက ရင်းဂျုရဲ့ အစစ်အမှန်ခွန်အားကို မှားတွက်မိသွားခဲ့ပါပြီ။ ရင်းဂျုက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉ကို ချိုးဖျက်သွားမှတော့ သူ့ခွန်အားကလည်း တော်တော်လေး တိုးတက်လာရပါမယ်။

ပြီးတော့ သူတို့တွေက သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခွန်အားကိုလည်း မသိထားကြသေးပါဘူး။ စုယန်ရဲ့ တည်ရှိမှုကလည်း အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပါသေးတယ်။

ရန်ကျောင်းသာ သူ့အရင်တိုက်ပွဲတွေအရ သူ့ခွန်အားကို ခန့်မှန်းတွက်ချက် ထားခဲ့တာ ဆိုရင်တော့ သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်ချေ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ ရန်ကျောင်း သူ့အပေါ် ဘယ်လောက်တော် သတိကြီးလဲ ဆိုတာကို အထင်သေးမိသွားပြီမှန်း ရန်ကိုင် နားလည်လိုက်တယ်။

သူတို့တွေဆီ ပျံသန်းလာနေတဲ့ လူများစွာကို သူတွေ့လိုက်ရတယ်။ ထိုလူအုပ်ကြီးကို ကောင်းကင် စိတ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တဲ့အခိုက် ရန်ကိုင် မျက်နှာ မဆိုသလောက်ကလေး ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ရတယ်။

တစ်ဖက်အဖွဲ့ထဲမှာ အနည်းဆုံး အင်အားစု၇ခု ပါဝင်နေခဲ့ပါတယ်။ ထိုလူတွေထဲ အင်အားစု လေးခုကို ရန်ကိုင် သတိပြုမိပါတယ်၊ ချူမိသားစု၊ ခန်မိသားစု၊ ရှန်မိသားစုနဲ့ နန်မိသားစု၊ ထိုလေးခုထဲ နှစ်ခုက မိသားစုကြီးရှစ်ခုထဲကပါ။ အားလုံးက သူ့ကို အနိုင်ရရမယ် ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ အင်ပြည့်အားပြည့် ရောက်ချလာခဲ့ပါတယ်။

လူပေါင်းများစွာ ချဉ်းကပ်လာနေတာကို သတိပြုမိ လိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေ အကုန်လုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ ရန်သူတွေက လူအရေအတွက် များရုံမကလို့ ဒီလောက်အထိပါ အားကောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။

ရန်ကိုင်က ရန်သူ့မျက်လုံးထဲ ဘယ်လောက်တောင် အဖိုးတန်လဲ ဆိုတာကို ကောင်းကင်စံအိမ်က လူကြီးတွေ ချက်ချင်းပဲ နားလည်သွားခဲ့ကြတယ်။ ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းဖို့အတွက်နဲ့ ဒီလောက် လူအများကြီးနဲ့ ပညာရှင်များစွာကို ပို့လွှတ်ဖို့ တစ်ဖက်က နည်းနည်းလေးတောင် တုန့်ဆိုင်းမနေခဲ့ပါဘူး။

လွင်တီးခေါင်ပြင်းကြီးထဲ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့က မီတာ၁၀၀ခြားကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေခဲ့ကြတယ်။

ရန်သူအဖွဲ့ထဲမှ အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နေသည့် မျက်ဝန်းနှစ်စုံက ရန်ကိုင်ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ ထိုမျက်ဝန်းနှစ်စုံရဲ့ ပိုင်ရှင်းက ရှန်ချူနဲ့ နန်ရှန်းတို့ပါ၊ အခုအချိန်၌ နှစ်ယောက်စလုံးက မိစ္ဆာဆန်ဆန် ပြုံးရင်း ရန်ကိုင်ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။

ရန်ကိုင်က သူတို့ကို အကြောက်အလန့် ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်စိုက်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတဲ့ အချိန် ချူဇိရိုရဲ့ အမူအရာ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။ ရန်ခန်းရဲ့ အမူအရာ ကတော့ အစကနေအဆုံးထိ နည်းနည်းလေးတောင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပါဘူး။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သူတို့အဖွဲ့ထဲရှိ လူပေါင်း များစွာက ရန်ကိုင်ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ စုယန်ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။ အလှထွတ်ခေါင်လို့ ဆိုရတဲ့ စုယန်ရဲ့ အလှကို အေးစက်ပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ ဟန်ပန် အမူအရာနဲ့ထပ် အနားကွပ်ပေးလိုက်တော့ လူပေါင်း များစွာရဲ့ အာရုံစိုက်စရာ ဖြစ်သွားတာက သဘာဝပါပဲ။ သူမကို ငေးကြည့်မိတဲ့လူတိုင်း၊ ယောကျာ်းဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းမ ဖြစ်ဖြစ်၊ လူငယ်ဖြစ်ဖြစ်၊ လူအိုဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ အကုန်လုံး နိမ့်ကျသလို ခံစားသွားရပါလိမ့်မယ်။ ဗဟိုမြို့တော် မိသားစုကြီး နှစ်ခုက သခင်လေး နှစ်ယောက်တောင် ချွင်းချက် မဟုတ်ပါဘူး။

မဟာဆန်တဲ့ မိန်းမလှလေးတွေကို သူတို့ မမြင်ဖူးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့ မိန်းမဘယ်လောက်ပဲ လိုချင်လိုချင် မရပဲ မနေပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်ဘုံကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ အင်မော်တယ် ရေခဲနတ်သမီးတစ်ပါးလို့တောင် ထင်မှတ်ရတဲ့ စုယန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာတော့ သူမနား ကပ်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူးလို့ သူတို့စိတ်ထဲ အလိုလို တွေးတော မိလိုက်တယ်။

အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ရန်ကိုင်နဲ့ သူမက နတ်ဖတ်တဲ့ စုံတွဲတစ်တွဲအလား ကာရံညီလိုက်ဖက် လွန်းလှပါတယ်။

သူတို့စိတ်ထဲ ထိုအတွေးတို့ ဖြတ်ပြေးသွားတာနဲ့ ချူဇိရိုနဲ့ ခန်ကျန်းရဲ့ အမူအရာတွေ မဲမှောင် သွားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့တွေက ရန်ကိုင်အောက် နိမ့်ကျတယ်လို့ နှစ်ယောက်စလုံး မထင်ကြပါဘူး။

အသာအယာလေး ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ခန်ကျန်းက လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်တယ် “ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ မတွေ့တာတောင် တော်တော်လေး ကြာသွားခဲ့ပြီနော်”

“ညီအစ်ကိုခန်” ရန်ကိုင် နှုတ်ခမ်းအစုံက အသာအယာလေး ကွေးတက်သွားခဲ့ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြန်မေးလိုက်တယ် “ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကော လိုက်မလာဘူးလား”

“ဒုတိယသခင်လေးက အခုလောလောဆယ် အလုပ် ရှုပ်နေသေးလို့ မလာနိုင်သေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် ညီအစ်ကိုချူနဲ့ ကျုပ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုးယောက်မြောက် ညီလေးကို ကြိုဆိုဖို့ ရောက်လာခဲ့ရတာပါ။ ညီအစ်ကိုကိုင်ကို ရန်စမိသလို ဖြစ်မသွားဖို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်”

ရန်ကိုင်က ပြန်ပြီးလှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ရှေ့တက်ကာ မာနတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ် “ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက သူကိုယ်တိုင် မလာပဲ သူ့ရဲ့ လက်ပါးစေ နှစ်ယောက်ကိုပဲ စေလွှတ်လိုက်တယ်ပေါ့၊ ဟုတ်လား”

ခန်ကျန်း အမူအရာ သုန်မှုန်သွားခဲ့ပြီး အေးစက်စက်နဲ့ ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ကျုပ်တို့တွေက မိတ်ဆွေတွေပဲကို ဘာလို့ အခုလိုမျိုး ချိုးချိုးဖဲ့ဖဲ့ ပြောနေရတာလဲ”

“မိတ်ဆွေတွေလား…” ရန်ကိုင်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး “ငါဘာလို့ မမှတ်မိရတာလဲ”

ခန်ကျန်း၊ ချူဇိရိုတို့နဲ့ သူတစ်ခါမှ မဆက်ဆံဖူပါဘူး။ ဗဟိုမြို့တော်ဆီ ပြန်ရောက်တုန်းက ဒုတိယအစ်ကို ဖိတ်ခေါ်လို့သာ ခန်ကျန်းနဲ့ တစ်ဝိုင်းတည်း ထိုင်သောက် ခဲ့ရတာလေးပဲ ရှိတာပါ။ ချူဇိရို ကျတော့လည်း သူတို့ နှစ်ယောက် စကားတစ်ခွန်းတောင် ပြောခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ခန်ကျန်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်တယ်။ သူ့စိတ်ကို ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး “ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးက အခုလိုမျိုး တွေးနေမှတော့ ဒီခန်ကျန်းလည်း အပိုတွေ ထပ်ပြောမနေတော့ပါဘူး။ ကျုပ်တို့တွေက တကယ်ပဲ မိတ်ဆွေတွေ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့တွေက ရန်သူတွေပဲ။ လာမယ့်တိုက်ပွဲမှာ ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးကို ထိခိုက်မိသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ကိုယ့်ကံဆိုးနေတာကို အပြစ်တင်ရပါလိမ့်မယ်”

“မင်းလည်း အဲ့အတိုင်းပဲ”

ခန်ကျန်း ဆက်ပြောလိုက်တယ် “မသွားခင်တုန်းက ဒုတိယသခင်လေးက ကျုပ်တို့ကို ပြောခဲ့တယ်။ ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးဘက်ကသာ လက်လျှော့မယ် ဆိုရင် သခင်လေး ရန်ကျောင်းက ညီအစ်ကို သံယောဇဉ်ကို ထောက်ထားပြီး ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးကို အရှက်ရအောင် မလုပ်ဘူးတဲ့။ ဒီတော့ ဒီခန်က မေးချင်ပါတယ်။ ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး အနေနဲ့ ဒုတိယ သခင်လေးရဲ့ ကြင်နာမှုကို လက်ခံပြီး လက်လျှော့ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိရဲ့လား”

ရန်ကိုင်က ပြုံးသာပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ရင်း “အဖြေသိပြီးသား မေးခွန်းကို ဘာလို့ ဘာမေးနေရသေးတာလဲကွာ”

“ကောင်းပြီတယ်” ခန်ကျန်း ခေါင်ညိတ်ပြလိုက်တယ်။

“ဘာလို့ အပိုတွေ ပြောနေရသေးတာလဲ၊ ငါတို့ နန်နဲ့ ရှန်မိသားစုက ပညာရှင်တွေက ရင်းဂျုကို ထိန်းထားတဲ့ အချိန် ကျန်တဲ့လူတွေနဲ့ ရန်ကိုင်ကို သွားဖမ်းလိုက်ရုံ ပဲလေ” နန်ရှန်းက ဝင်ပြောလိုက်တယ်။ ရန်ကိုင်ကို အနိုင်ယူပြီး သူ့နှလုံးသားထဲက အမုန်းတရာကို ချေဖျက်ဖို့ကို နန်ရှန်း စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပါဘူး။

ခန်ကျန်း မျက်မှောင်ကြုံလိုက်ပေမယ့် ဘာမှတော့ ပြန်မပြောခဲ့ပါဘူး။ နန်ရှန်းနဲ့ ရန်ကိုင်ကြား မကျေနပ်ချက် အကြီးကြီးရှိနေတယ် ဆိုတာကို သူသိထားပါတယ်။ ပြီးတော့ သူလည်း အခုလိုပဲ လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလေ။

ရန်ကိုင်နောက်မှာ လူအများကြီး ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းလေးကပဲ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေခဲ့တာပါ။ ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေဆိုတာ ခန်ကျန်း မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။

အမိန့်ပေးဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ ရန်ကိုင်က အော်ပြောလိုက်တယ် “ညီအစ်ကိုကိုင်၊ ငါတို့ အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်ကြရင်ကော”

“ဘယ်လို အပေးအယူမျိုးလဲ” ခန်ကျန်း မျက်မှောင် ကြုံ့သွားခဲ့တယ်။

“ဒီတိုက်ပွဲကို ငါနဲ့ရင်းဂျုပဲ ဝင်တိုက်မယ်။ မင်းသာ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင် ငါလက်လျှော့ ပေးလိုက်မယ်”

သူပြောတာကို နားထောင်ရင်း ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရိုတို့ ရန်ကိုင်ကို လူထူးလူဆန်း တစ်ယောက်လို ငေးကြည့် နေလိုက်ကြတယ်။

ရန်ကိုင်က သူ့နောက်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတစ်ရာကျော်ကို ဝင်မတိုက်ခိုင်းပဲ နေခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပါဘူး။

ထိုလူ၁၀၀ကျော်ရဲ့ ခွန်အားက စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်ပေမယ့် သူတို့အားလုံး တိုက်ပွဲထဲ ပါလာမယ် ဆိုရင် အကျအဆုံးကတော့ မလွဲမသွေကို ရှိလာမှာ အသေအချာပါပဲ။

ထို့ကြောင့် ရန်ကိုင်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကြားတဲ့အခါက ရန်ကိုင်က တစ်ခုခုကို စီစဉ်နေတာများလား ဆိုပြီး သဘောတူဖို့ တုန့်ဆိုင်း သွားခဲ့တယ်။

ရန်ကိုင်ဘက်မှာ ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေ အကုန်လုံးလည်း ကန့်ကွက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အားလုံးက သူတို့လည်း ဝင်တိုက်ချင်တယ်လို့ ပြောနေခဲ့ကြပါတယ်။ သေမယ်ဆိုတာကို သိနေရင်တောင် ဘာမှမလုပ်ပဲ ဒီအတိုင်းကြီး ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး။

“ခင်ဗျားတို့ သေသွားလို့မဖြစ်ဘူး” ရန်ကိုင်က ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး လေးနက်တည်ကြည်တဲ့ အမူအရာနဲ့ “ကျုပ်က ရန်မိသားစုရဲ့ သခင်လေး တစ်ယောက်ပဲ သူတို့ ကျုပ်ကို သတ်ရဲမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်သူတို့ကို အနိုင်မယူနိုင်ရင်တောင် အများဆုံးမှ ကျုပ်ကို ဖမ်းသွားရုံပဲ ရှိမှာ။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့သာ သေသွားခဲ့ရင် ဆရာဖိုးဖိုးကို ကျုပ်ဘယ်မျက်နှာနဲ့ သွားရင်ဆိုင် ရတော့မှာလဲ”

“ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူဦးလေးတွေ ဝင်မတိုက်သင့်ပေမယ့် ငါကတော့ ဝင်ကို တိုက်ရလိမ့်မယ်” စုယန်က ရန်ကိုင် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ ပြောလိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်က စုယန်ဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခဏလောက် ကြာအောင် တွေးလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ စုယန်ရဲ့ ခွန်အားက သူ့ခွန်အားလိုပဲ၊ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ မရပါဘူး။ သူမနဲ့သာ အတူတူပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ်တွေကို သယ်ဆောင် လာပေးနိုင်ပါတယ်။

ရန်ကိုင် ခေါင်းညိတ်ပြတာ မြင်တော့ စုယန် ပျော်သွားခဲ့ပြီး ရှေ့တက်လိုက်တယ်…

“ညီအစ်ကိုကိုင်၊ ငါအားနာပေမယ့် ငါ့စိတ်ပြောင်းလိုက်ပြီ။ ဒီအတိုက်ပွဲကို ငါတို့သုံးယောက် ဝင်တိုက်မယ်၊ ငါရယ်၊ ရင်းဂျုရယ်၊ ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်မ စုယန်ရယ်” ရန်ကိုင်က ဆက်ပြောလိုက်တယ် “ငါတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် မွေခံတိုက်ပွဲကနေ နုတ်ထွက် ပေးလိုက်မယ်”

ရန်ကိုင် ဘာတွေများ ကြံစည်နေလဲ ဆိုတာကို ခန်ကျန်း အသည်းအသန် စဉ်းစားနေခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင် ပြောနေတဲ့ပုံစံအရတော့ သူက တစ်ခုခု ကြံနေတာ မဟုတ်ပဲ အတည်ကြီး ပြောနေတဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ။

“အဲ့လူတွေက ရန်ကိုင်အတွက် အရမ်းကို အရေးကြီးတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး မှာတောင် သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်” နန်ရှန်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ မြွေတစ်ကောင်အလား ကောင်းကင်စံအိမ်က လူတွေကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အန္တရာယ်များလာခဲ့တယ်။

အနားမှာ ရှိတဲ့ရှန်ချူလည်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။

ခန်ကျန်း မျက်ခုံးနှစ်ခု ထိစပ်လုမတတ် တွန့်ကွေး သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး ရန်ကိုင်ကို မေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် “ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ဘာလို့လဲ ဆိုတာကို ပြောလို့ရမလား”

“ရိုးရိုးလေးပါပဲ” ရန်ကိုင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “ဒီလူတွေက ငါ့ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းတူဦးလေး၊ ညီအစ်ကို၊ ညီအစ်မတွေပဲ။ သူတို့တွေသာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ရင် ငါလည်း ငါ့ကိုယ်ငါ ထိန်းနိုင်လိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့လိုသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ညီအစ်ကိုခန်ရော၊ ညီအစ်ကိုချူပါ စစ်ပွဲမြို့တော်ဆီ ပြန်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး… အဲ့လိုဆို ငါလည်း ခန်မိသားစုနဲ့ ချူမိသားစုဆီ ရှင်းပြရခက်မှာ”

“သူတို့တွေက ကောင်းကင်စံအိမ်ကလား” ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရိုတို့ရဲ့ အမူအရာ အပြောင်းကြီး ပြောင်းလဲ သွားခဲ့တယ်။ ထိုလူတွေက ဘယ်ကလာလဲ ဆိုတာကို ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ မျက်ဝန်းထဲ ကြောက်လန့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်စံအိမ်… ဒီအင်အားစုကို ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် သွားမှတ်ယူလို့ မရပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒီဂိုဏ်းက လက်ရှိ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ရဲ့ ဂိုဏ်းပဲလေ။

“ဒီအပေးအယူက မင်းတို့အတွက် အကျိုးမယုတ်ပါဘူး။ ဘယ်လိုထင်လဲ” ရန်ကိုင်က ထပ်မေးလိုက်တယ်။

“သခင်လေးခန်၊ သဘောမတူနဲ့” နန်ရှန်းက သူ့နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ရင်း ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေကို ငေးကြည့်ရင်း “အဲ့လူတွေ အကုန်လုံးက ကောင်းတဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့တွေ အကုန်လုံး သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်။ အဲ့လူတွေထဲ နောက်ထပ် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် တစ်ယောက် ထပ်မထွက်လာ နိုင်ဘူးလို့ ကျုပ်တို့ ပြောနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့တွေ သတ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ”

“ကျုပ်လည်း ဒီလိုပဲထင်တယ်” ရှန်ချူကပါ ဝင်ထောက်ခံပေးလိုက်တယ်။

ခန်ကျန်းက ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး နှာခေါင်း ရှုံ့လိုက်တယ်။ သူတို့ ပြောနေတာတွေနဲ့ သူတို့ စိတ်ထဲ ရှိနေတာတွေနဲ့ တစ်ခြားစီမှန်း ခန်ကျန်း သိပါတယ်။ သူတို့တွေက ထိုလူတွေကိုသတ်ပြီး ရန်ကိုင်အပေါ် နာကျည်းမုန်းတီးနေတဲ့ သူတို့ဒေါသ၊ ခံစားချက်တွေကို ဖွင့်ထုတ်ချင်နေတာပါ။

ချူဇိရိုကတော့ ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “ညီအစ်ကိုခန်၊ သူကမ်းလှမ်းတာကို လက်ခံလိုက်တာ မမှားဘူး။ အခုအချိန်မှာ ငါတို့ဘက် လုံးဝအသာကြီး ရထားတာ။ ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးကို မျက်နှာသာ ပေးလိုက်တာလည်း မမှားပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒုတိယသခင်လေးကလည်း ငါတို့ကို အရမ်းကြီး မရက်စက် စေချင်လောက်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်”

ချူဇိရိုအမြင်မှာတော့ အခုအချိန်မှာ ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းဖို့ဆိုတာ လက်ခုံလက်ဖဝါး မှောက်လိုက်သလိုကို လွယ်ကူလှပါတယ်။ နောက်ဆုံး ရလဒ်နဲ့ပက်သက်ပြီး ဘာမှ စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး။

ကောင်းကင်စံအိမ်က လူတစ်ရာကျော်ကို သတ်လိုက်လို့ သူတို့ အမွေခံတိုက်ပွဲကို နိုင်သွားလိမ့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့အစား ရန်ကိုင်နဲ့ လုံးဝကို ရန်ငြိုး ဖွဲ့မိသွားနိုင်ပါတယ်။

ချူဇိရိုက ရန်ကိုင်လို ရက်စက်ပြီး အထိန်းအကွပ် မဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တကယ်ကို ရန်သူ မဖြစ်ချင်တာပါ။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ရန်ခန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ညီအစ်ကိုချူ ပြောတာ ယုတ္တိရှိတယ်”

နန်ရှန်းနဲ့ ရှန်ချူတို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြတယ်၊ ခန်ကျန်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ပက်သက်ပြီး သူတို့ တော်တော်လေး စိတ်တိုသွားခဲ့တယ်။ ဒါက ရန်ကိုင်အပေါ် လက်စားချေနိုင်မယ့် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေးကြီး တစ်ခုပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့က ဆုံးဖြတ်ချက် ချပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ လူတွေမဟုတ်တဲ့ သူတို့ စိတ်ဓါတ်ကျတာ သဘာဝပါပဲ။

“ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ မင်းတောင်းဆိုချက်ကို ငါလက်ခံတယ်” ခန်ကျန်းက လှမ်းအော်ပြောလိုက်တယ် “ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်းဂိုဏ်းက လူတွေကို ငါတို့ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကိုလည်း ဝင်မပါဖို့ ပြောထားလိုက်ဦး၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ကို လာပြီး အပြစ်မတင်နဲ့”

“ဟုတ်တာပေါ့” ရန်ကိုင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ပြီး ပြန်ပြောလိုက်တယ် “တကယ်တော့ ဒါက မင်းတို့ကောင်းကျိုး အတွက်ပဲလေ”

Martial Peak

အပိုင်း(၅၀၉) မလုံလောက်သေးဘူး

ရန်ကိုင် ပြောတာကို နားထောင်ပြီး တော်ရုံနဲ့ ဒေါသမထွက်တတ်တဲ့ ခန်ကျန်းတောင် အေးစက်စက်နဲ့ ပြန်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ် “စကားကြီး စကားကျယ်တွေ”

ရန်ကိုင်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်တာက ပြဿနာ ထပ်မရှာချင်တော့လို့ပါ။ ခန်ကျန်းရဲ့ အမြင်မှာတော့ သူက ရန်ကိုင်ကို မျက်နှာသာ ပေးနေတာပါ။ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်လူက အခုလို လုပ်ရတာ သူ့ကောင်းကျိုးအတွက်ပါ ဆိုပြီး အရှက်မရှိ လာပြောနေခဲ့ပါတယ်။

လျှာအရိုးမရှိတိုင်း လျှောက်ပြောနေတဲ့ လေတစ်လုံး မိုးတစ်လုံး ပြောနေတဲ့ ရန်ကိုင်ကို သူတော်တော်လေး စိတ်ပျက်သွားခဲ့မိတယ်။

ရန်ကိုင် စကားတွေကို အာရုံမထားတော့ပဲ ခန်ကျန်းက လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး “ညီအစ်ကိရှန်၊ ညီအစ်ကိုနန်၊ မင်းတို့လူတွေကို လွှတ်လိုက်တော့”

ရှန်ချူနဲ့ နန်ရှန်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်ပြီး သူ့တို့နောက်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေကို အချက် ပြလိုက်တယ်။ အချက်ပြပြီးပြီးချင်းမှာပဲ အလင်းတန်း နှစ်ခုက ဥက္ကာပျံတစ်စင်းအလား လူအုပ်ကြီးထဲမှ ပျံတက်သွားခဲ့တယ်။

မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ပုံရိပ်နှစ်ခုက ရန်ကိုင်ဆီ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပါပြီ။ တစ်ယောက်က ရှန်မိသားစုက ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ နန်မိသားစုကပါ။ နှစ်ယောက်စလုံးက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တွေပဲ ဖြစ်ကြပါတယ်။

ရှန်ချူနဲ့ နန်ရှန်းတို့ မရရအောင် အသည်းအသန် တောင်းဆိုခဲ့တာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူတို့ မိသားစုတွေ အနေနဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ကို အမွေခံတိုက်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်ခိုင်းဖို့ စေလွှတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

စကားတစ်ခွန်းတောင် မပြောပဲ လူအိုကြီး နှစ်ယောက်က ရင်းဂျုဆီ ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။

လူအိုကြီးနှစ်ယောက်က စစချင်းမှာပဲ အားကုန်သုံး တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ရင်းဂျုကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ကြတယ်။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ပညာရှင် နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖိအားကြောင့် ကောင်းကင်စံအိမ် အဖွဲ့သားတွေကို အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာခဲ့တယ်။

ထိုတိုက်ကွက်နှစ်ခုက ပြင်းထန်လှတဲ့ စွမ်းအားက အနီးအနား ရှိနေသူမှန်သမျှရဲ့ အသက်တွေကို ဆွဲစုပ်ယူ နိုင်တဲ့ ဝဲကတော့ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သလားတောင် ထင်မှတ်ရပါတယ်။

အားလုံး အံ့ဩသွားခဲ့ကြတယ်။ ဒီလို အံ့အားသင့်ဖွယ် ခွန်အားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ ဖြူလျော်သွားခဲ့ကြတယ်၊ ဘယ်သူကမှ ခုခံဖို့တောင် စိတ်မကူးချင်တော့တဲ့အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ကြတယ်။

နန်ရှန်းနဲ့ ရှန်ချူတို့ နှစ်ယောက် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြိတ်ရယ်နေခဲ့ကြတယ်။ ရင်းဂျု သွေးရူးသွပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အတင်းအကြပ် ထုတ်သုံးရအောင် ဖိအားပေးခံရတဲ့ မြင်ကွင်းကို သူတို့ တိတ်ထဲ ကြိတ်ပြီး မျှော်လင့်နေခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ၊ ရင်းဂျုရဲ့ အမူအရာက နည်းနည်းလေးတောင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ လူအိုကြီး နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက သူ့ဆီ မရောက်သေးခင်မှာပဲ ရင်းဂျုက သူ့နေရာကနေ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့တယ်။

ရှန်နဲ့ နန်မိသားစုမှ ပညာရှင် နှစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ပစ်မှတ်က သူတို့မြင်ကွင်းရှေ့မှ ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အတွက် သူတို့စိတ်ထဲ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်တို့ ရလာခဲ့တယ်။

ပညာရှင်နှစ်ယောက်က အလျင်စလို ပြန်ဆုတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ ပြန်မဆုတ်နိုင် သေးခင်မှာပဲ ကျောဘက်မှ ထက်ရှတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တစ်ခုကို သူတို့ ခံစားမိလိုက်တယ်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို မသိရသေးခင်မှာပဲ တစ္ဆေလို ပုံရိပ်တစ်ခုက ဓါးမြောင်နှစ်ချောင်းကို ဝှေ့ရမ်းရင်း သူတို့ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ် လာခဲ့ကာ တရစပ် တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။

လေဟုန်ခွင်းအရိပ်ဓါးချက်

ကန်ရေပြင်ထက် လှိုင်းထသွားသလို လေထုတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့တယ်။

ရှန်ချူနဲ့ နန်ရှန်းတို့ မျက်နှာထက်က လှောင်ပြုံးနေတဲ့ အမူအရာတွေလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ထက် ငေးကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုတို့က သူတို့မျက်နှာထက် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။

ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရိုတို့ နှစ်ယောက်စလုံး တုန့်ပြန်မှု ကလည်း ထိုနှစ်ယောက်နဲ့ မကွာသလောက်ပါပဲ။

ရန်သူဖြစ်ဖြစ်၊ မိတ်ဆွေဖြစ်ဖြစ် ရင်းဂျုရဲ့ ခွန်အားကို ကြည့်ရင်း တုန်ရီသွားခဲ့ကြရတယ်။

ရန်ကိုင် တစ်ယောက်သာ ရယ်မောလိုက်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ် “ဂိုဏ်းတူ ဦးလေးတို့၊ ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်လုံးကို ဦးဆောင် ခေါ်သွားပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်နေ နှင့်လိုက်တော့”

“အာ…အင်း” ကောင်းကင်စံအိမ်မှ လူအိုကြီးတွေ အကုန်လုံး အိမ်မက်ကနေ အခုပဲ နိုးထလာသည့်အလား ကယောင်ကတမ်းနဲ့ ပြန်ခွန်းတုန့်ပြလိုက်တယ်။ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်သုံးယောက်ကြားက တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူတို့အားကုန်သုံး တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုရင်တောင် တိုက်ပွဲအခြေအနေကို နည်းနည်းလေးမှ ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်သည့်အပြင် အလကားသက်သက် သွားအသေခံသလိုသာ ဖြစ်နေမယ်ဆိုတာကို နားလည် လိုက်ကြတယ်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်စံအိမ်က ကျန်တဲ့ အဖွဲ့သားတွေကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှ ဝေးရာဆီ ဆုတ်ခွါသွားလိုက်ကြတယ်။

ရန်ကိုင်နဲ့ စုယန်သာ ဘေးချင်ယှဉ်ရပ်ရင်း ကျန်နေရစ် ခဲ့တယ်။

စုယန်ရဲ့ ပိတုန်းရောင် ဆံကေသာလေးတွေက လေနှင့်အတူ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခါနေခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်ဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးပြလိုက်တယ်။

ရွှဏ်… ရွှစ်… ရွှစ်…

ကောင်းကင်အထက် မှာတော့၊ ပညာရှင်သုံးယောက် လူချင်းခွါလိုက်ပြီး လေထဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေခဲ့ကြတယ်။

ရင်းဂျုက ပုံစံက အစကနေအဆုံးထိ နည်းနည်းလေးမှ မပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါဘူး။ ရောက်လာတဲ့ အချိန်ကတည်းက အကောင်းပကတိ ရှိနေခဲ့ကာ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှ ရရှိခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး။

တစ်ဖက်မှာတော့၊ ရှန်နဲ့ နန်မိသားစုမှ ပညာရှင်တွေရဲ့ အမူအရာတွေက ဖြူလျော်နေခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဝတ်ရုံတွေ ဆိုရင်လည်း ဟိုတစ်စ၊ ဒီတစ်စ စုတ်ပြဲလို့ နေပါတယ်။ ဒဏ်ရာမရထားပေမယ့် အစောပိုင်းတုန်းက တိုက်ပွဲနဲ့တင် သူတို့ရှေ့က ရင်းဂျုက သူတို့အရင်သတိခဲ့တဲ့ ရင်းဂျု မဟုတ်တော့မှန်း ပညာရှင်နှစ်ယောက်စလုံး နားလည် သွားခဲ့ကြတယ်။

ပြီးတော့ အခုတိုက်ပွဲက ရန်မိသားစု သွေးစစ်သည်တော်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ ကောင်းကြောင်းကို ပြသရာလည်း ရောက်သွားခဲ့တယ်။

ရန်မိသားစုရဲ့ သွေးစစ်သည်တော်တွေက အဆင့်တူ အတွင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းကြပြီး သူတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ယှဉ်တိုက်နိုင်ကြပါတယ်.

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်ပဲလား၊ မလုံလောက်သေဘူး” ရင်းဂျုက ဓါးမြောင်နှစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားရင်း သူ့ရှေ့က ပညာရှင်နှစ်ယောက်ကို အေးစက်စက် အကြည့်နဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ အသာအယာလေး ခေါင်းခါရမ်း လိုက်တယ်။

လူအိုကြီးနှစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာ ရုတ်ချည်း အရုပ်ဆိုးသွားခဲ့တယ်။

“ညီအစ်ကိုခန်၊ ရင်းဂျုက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉ကို ချိုးဖျက်တက်လှမ်းသွားတဲ့ ပုံပဲ” အခြေအနေတွေက ထင်ထားသလို မဟုတ်တော့မှန်း ချူဇိရို နားလည်သွားလိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ယောက်နဲ့ ရင်းဂျုကို ထိန်းထားပြီး ကျန်တဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ ရန်ကိုင်ကို သွားဖမ်းဖို့ပါ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ရင်းဂျုက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉ကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲမှ ရပါတော့မယ်။

“သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ ရင်းဂျုကို မထိန်းနိုင်မှတော့ လူထပ်ပို့ရုံပဲ ရှိတာပေါ့” ခန်ကျန်း တစ်ခဏတာလောက် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အလျင်အမြန်ပဲ အသိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး အေးစက်စက်နဲ့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။

ချူဇိလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နောက်မှာ ရှိနေတဲ့ အဖွဲ့သားတွေကို အချက်ပြလိုက်တယ်။ ချက်ချင်းပဲ ပညာရှင်လေးယောက် ရင်းဂျုဆီ ပျံသန်း သွားလိုက်ကြတယ်။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၈ ပညာရှင် နှစ်ယောက်နဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၇ ပညာရှင်နှစ်ယောက်။

အရင်အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ပညာရှင် နှစ်ယောက်နဲ့ပါ ထပ်ပေါင်းလိုက်တော့ စုစုပေါင်း ပညာရှင် ခြောက်ယောက်ကို ရင်းဂျု ရင်ဆိုင်နေခဲ့ရပါပြီ။ သို့ပေမယ့် ရင်းဂျုရဲ့ အမူအရာက စိုးစဉ်းမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ တစ်ဖက်မှာတော့ အသစ်ရောက်လာတဲ့ လူလေးယောက်ရဲ့ အမူအရာက ကြောက်လန့်စိုးထိတ်နေတဲ့ ပုံစံတောင် ပေါက်နေခဲ့ပါသေးတယ်။

“မလုံလောက်သေးဘူး” ရင်းဂျူ ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး “မင်းတို့ ငါ့ကို ထိန်းထားချင်တယ်ဆိုရင် လူထပ်ပြီး ပို့ဖို့ လိုလိမ့်မယ်”

ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရိုတို့ရဲ့ အမူအရာ မည်းမှောင် သွားခဲ့တယ်။ သူတို့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီရင်းဂျုက အရမ်းကို လေကြီးလေကျယ် စကားတွေကို ပြောလွန်းတာပဲလို့‌ တွေးနေခဲ့တာပါ။ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေတဲ့ ရန်မိသားစု သွေးစစ်သည်တော် တစ်ယောက် ဆိုရင်တောင် သူက တစ်ယောက်တည်းပါ။

“သွေးရူးသွပ်ခြင်း ပညာရပ်” ရင်းဂျု ရုတ်တရက် ရေရွတ်လိုက်တယ်၊ သူ့သွေးစွမ်းအား အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ့ဆီကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ အစစ်အမှန်ချီတွေကလည်း လှိုင်းလုံးပမာ မြင့်တက် ပြင်းထန်လာခဲ့တယ်။

အားလုံးရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ရင်းဂျုအနေနဲ့ သွေးစစ်သည်တော်တွေရဲ့ တားမြစ် ပညာရပ်ကို တိုက်ပွဲစစချင်းမှာပဲ ထုတ်သုံးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပါဘူး။

ဒီသိုင်းပညာရပ်က သွေးစစ်သည်တော် တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်ကို စတေးပြီး သူတို့ရဲ့ သွေးစွမ်းအားနဲ့ အစစ်အမှန်ချီကို ယာယီမြင့်တက် သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပါ။ တစ်နည်းဆိုရရင် ဒီသိုင်းပညာရပ်ကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်တိုင်း သွေးစစ်သည်တော် တစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းက ပိုပိုပြီး တိုသွားမှာပါ။

ထို့ကြောင့် ရန်မိသားစု သွေးစစ်သည်တော်တွေက အရမ်းကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေရင်တောင် သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အသက်ရှည်ရှည် မနေရပါဘူး။

ချက်ချင်း ဆိုသလိုပဲ ရင်းဂျုရဲ့ အရှိန်အဝါ ထက်ရှ သွားခဲ့တယ်။ သူ့အသားရေက နီရဲနေတဲ့ ကင်းမြီးကောက် တစ်ကောင်လို ကြက်သွေးရောင် တောက်လာခဲ့တယ်။

ရွှစ်…

ရင်းဂျုရဲ့ ပုံရိပ် လက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့နေရာကနေ နည်းနည်းလေးတောင် မရွေ့သွားခဲ့သလိုပါပဲ။ ဒါပေမယ့် သူနဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေတဲ့ ပညာရှင်တွေကတော့ ဒယီးဒယိုင်နဲ့ နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ကြရတယ်။

ဖူး….

သွေးတွေ ပန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိရသေးခင်၊ ရင်းဂျုနဲ့ ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရသေးခင်မှာပဲ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၇ ပညာရှင်တစ်ယောက် ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ပြတ်ကျသွားခဲ့တယ်။

ထိုလူရဲ့ လည်ပင်းဆီမှ သွေးတွေက ရေပန်းတစ်ခု အလားပန်းထွက်နေခဲ့ပြီး မြေကြီးနဲ့ ထိသွားတာနဲ့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သွေးမြူတွေ အဖြစ် ပေါက်ကွဲ သွားခဲ့တယ်။ အရိုးတောင် မကျန်ခဲ့ပါဘူး။

ငရဲကြီး ကိုးထပ်မှ ထိုးထွက်လာတဲ့ လက်အေးကြီး တစ်ဖက်က သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေကို ဆုပ်ကိုင် လိုက်သည့်အလား အားလုံးရဲ့ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားခဲ့ပြီး သူတို့တစ်ကိုယ်လုံး ထိန်းမရအောင် တုန်ရီသွားခဲ့ကြတယ်။

“လုံလောက်တယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား” ရင်းဂျုရဲ့ ဓါးမြောင်နှစ်ချောင်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြန်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကြမ်းရမ်းနေတဲ့ အရှိန်အဝါက ထက်ရှတဲ့ သေမင်းတမန် ဓါးတစ်စင်းပမာ စုစည်းသွားခဲ့ပြီး အေးစက်စက်လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ် “မင်းတို့က အဲ့လိုထင်နေမှတော့၊ သေလိုက်တော့”

သူ့အသံ ပျောက်ကွယ် သွားတာနဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ လူအိုကြီး နှစ်ယောက်စလုံး ပြိုင်တူ အော်လိုက်ကြတယ် “သတိထားကြ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နှစ်ယောက်စလုံး ရှေ့တက်လိုက်ကြပြီး လက်နက် ကိုယ်စီကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ သူတို့ရဲ့ အားအကောင်းဆုံး သိုင်းပညာရပ်တွေကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြတယ်။

ရင်းဂျုရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ မုန်းတိုင်းကြား လွင့်မျောနေတဲ့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ပမာ တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းလုံးတွေကြားထဲ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သို့ပေမယ့် ဘယ်တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကို ထိသွားခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။

“အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၈ ပညာရှင်တွေ အကုန်လုံးသွား” ခန်ကျန်းလည်း ရင်းဂျုကို ဆက်ပြီး အထင်မသေးရဲတော့ပါဘူး။ သွေးရူးသွပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို ထုတ်သုံးထားတဲ့ ရင်းဂျုက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထက်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ယှဉ်တိုက်နိုင်တဲ့ သွေးစစ်သည်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။

အခုလူလေး ၅ယောက်နဲ့ ရင်းဂျုကို ထိန်းထားဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ထိုအချက်ကို နားလည်လိုက်တာနဲ့ ခန်ကျန်းက နောက်ထပ်လူထပ်လွှတ်လိုက်တယ်။

ရွှစ်… ရွှစ်… ရွှစ်… နောက်ထပ် လူလေးယောက် လေထဲ ထပ်မခံ ခုန်တက်သွားခဲ့တယ်။ ထိုပညာရှင် လေးယောက်က အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၈ ပညာရှင်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။

ပညာရှင်လေးယောက် ထပ်တိုးလာတဲ့အတွက် ရင်းဂျုကလည်း အရင်ကလို စီးဆင်းနေတဲ့ ရေအလျင် ပမာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့ သူ့ကို ထိန်းထားလို့ မရသေးပါဘူး။

ဓါးမြောက်ရိပ် လက်သွားတိုင်း ပရမ်းပတာ အဖြစ်အပျက်နဲ့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတို့က မီးခိုးကြွက်လျှောက် လိုက်ပါလာခဲ့တယ်။

အမြန်နှုန်း၊ ပုန်းကွယ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တဲ့ နေရာမှာ အားသာတဲ့ ရင်းဂျုက အခုလိုမျိုး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေတာတောင် အသာစီး ရထားပါသေးတယ်။ ရင်းဂျုရဲ့ ပုံရိပ်က ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူတို့ မမြင်ကွယ်ရာမှ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ ပြန်တိုက်ဖို့ လုပ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ရင်းဂျုဟာ အခြား တစ်နေရာဆီ ရောက်နှင့်ပြီးနေပါပြီ။ ရင်းဂျုရဲ့ တိုက်လိုက်၊ ရှောင်သွားလိုက် နည်းစနစ်ကြောင့် ခန်ကျန်းတို့ ခေါ်လာတဲ့ ပညာရှင်တွေ အကုန်လုံး စိတ်ဓါတ်လုံးလုံး ကျနေခဲ့ကြတယ်။

“မလုံလောက်သေးဘူးလား” ခန်ကျန်းရဲ့ ရူးချင် သွားခဲ့တယ်။ သူပြောပြီးရုံရှိသေး၊ သွေးပျက် ချောက်ချားဖွယ် အော်ဟစ်သံနဲ့အတူ နောက်ထပ် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၇ ပညာရှင် တစ်ယောက် ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်။

“အကြီးအကဲ” လူအုပ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ထအော်လိုက်တယ်။

ထိုလူဟာ အင်အားစု ခုနှစ်ခုထဲမှ အားနည်းတဲ့ အင်အားစုရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုက ထိုအင်အားစုကို တော်တော်လေး အထိနာ သွားစေမှတော့ မလွဲမသွေပါပဲ။

ထိုအင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ပညာရှင် မြေကြီးပေါ် ရောက်တဲ့အခါက သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံး ကိုယ်နဲ့ အဆက်ပြတ်နေတာကို အားလုံး တွေ့လိုက်ရတယ်။ လက်ပြတ်သွားသည့် နေရာမှ သွေးတွေက ရေစီးအလား စီးထွက်နေခဲ့တယ်။

“ထပ်ပို့လိုက်ဦး” ခန်ကျန်းမျက်နှာ ဖြူလျော် သွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

သူ့နောက်မှာ ရှိနေတဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၇ ပညာရှင်တွေ အကုန်လုံး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာနဲ့ ‌ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်သွားလိုက်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ရင်းဂျုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်သွားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

ရန်မိသားစုရဲ့ သွေးစစ်သည်တော် တစ်ယောက်က အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉ နှစ်ယောက်၊ အဆင့်၈ ခြောက်ယောက်နဲ့ အဆင့်၇ ငါးယောက်ကို လက်ရည်တူ ယှဉ်တိုက်နေနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ရင်းဂျုရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် အကုန်လုံး ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့ရပါတယ်။

ရင်းဂျုကိုယ်တိုင်တောင် အံ့အားသင့်နေမိလို့ပါ။

အဆင့်မချိုးဖျက်ခင်တုန်းက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉ကို ရောက်တာနဲ့ သူ့ခွန်အား ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာမလဲ ဆိုတာကို မကြာခဏ သူတွေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၉ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သွေးရူးသွပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်တာနဲ့ ပညာရှင် များစွာကို သူတစ်ယောက်တည်း ယှဉ်တိုက် နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့ပေမယ့် ဒီလောက်အထိ အားကောင်းလိမ့်မယ်လို့တော့ သူတစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။

အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များစွာကို တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်တိုက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ ရင်းဂျု မတွေးခဲ့ဖူးပါဘူး။

ဘာလို့လဲ သူနားမလည်ပါဘူး၊ အခုလို လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာကိုပဲ သူသိပါတယ်။ အခြေအနေက အရမ်းကြီး အဆင်မပြေလှပေမယ့် သူ့အခြေအနေက ဓါးသွားပေါ် ကနေတယ်လို့တော့ ဆိုလို့ရပါတယ်။ အချိန်တိုး အတွင်းမှာတော့ သူ့အသက်ကို ဆုံးရှုံးနိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဆေးဖော်စပ်ခန်းက ဆန်းကြယ်အဆင့် ဆေးလုံးတွေ ကြောင့်များလား ရင်းဂျု သေချာ နားမလည်နိုင်ခဲ့၊ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်၌ ထိုကိစ္စနဲ့ ပက်သက်ပြီး စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး။ သူလုပ်ဖို့လိုတာက ရန်ကိုင် ရင်ဆိုင်ရမယ့် လူအင်အားကို တတ်နိုင်သလောက် လျှော့ပေးဖို့ပါပဲ။

အခုမှပဲ ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရိုတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြတယ်။ အခုလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒုတိယသခင်လေးက လိုလိုမယ်မယ် အားကောင်းတဲ့ ပညာရှင်များစွာကို သူတို့နဲ့အတူ ထည့်ပေးလိုက်တာ တော်ကာရာ ကျသွားပါတယ်။

မဟုတ်ရင် ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းမယ့်ကိစ္စကို အသာထား၊ ရန်ကျောင်းစံအိမ်ဆီ အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွား နိုင်ရင်တောင် ကံကောင်းနေပါပြီ။

ဒုတိယသခင်လေးက အရှေ့ကို ကြိုပြီး စဉ်းစား တတ်တာပဲ ထိုအချိန်၌ ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရိုတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ ကြိုမြင်တတ်မှုကို လေးစားသွားခဲ့ကြတယ်။

“ငါတို့ ငါတို့အလှည့်ပဲ” ခန်ကျန်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး အနားမှာ တစ်ချိန်လုံး ရပ်နေတဲ့ ရန်ကိုင်ဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

ရင်းဂျုက လှုပ်မရ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ အလုပ်က ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းဖို့ပဲ ရှိပါတော့တယ်။ ပညာရှင် အများစုက ရင်းဂျုကို ထိန်းချုပ်ရင်း အလှုပ်ရှုပ် နေခဲ့ပေမယ့် ကျန်တဲ့ လူအရေအတွက်နဲ့ ရန်ကိုင်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခန်ကျန်း ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူနဲ့ ချူဇိရိုဆီမှာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၅ ပညာရှင် နှစ်ယောက်စီ ရှိနေသည့်အပြင် ကျန်တဲ့ အင်အားစုတွေက ပညာရှင် တွေလည်း ရှိနေသေးတယ်လေ။

ဒီလူအင်အားနဲ့ ရန်ကိုင်ကို မဖမ်းနိုင်ဘူးလို့ ခန်ကျန်း မယုံပါဘူး။

Martial Peak

အပိုင်း (၅၁၀) ကြေးမုံမှန်ရဲ့ အစွမ်း

“ငါတို့အလှည့်ပဲ” ရင်းဂျုတို့ တိုက်ပွဲဆီမှ အကြည့်ပြန် ရုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရန်ကိုင်က စုယန်ဘက်လှည့်ကာ ညင်သာသိမ်မွေ့စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

စုယန်က အသာအယာလေး ခေါင်းပြန်ညိတ်ပြ လိုက်ပြီး ဆံပင်ကို နားသယ်နောက် သပ်တင်လိုက်ကာ ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း “ဒီတစ်ကြိမ်နဲ့ဆို ငါတို့ အတူတူ တိုက်ခိုက်တာ သုံကြိမ်ရှိသွားပြီနော်”

“တတိယအကြိမ်လား” ရန်ကိုင် သံယောင် လိုက်ပြောလိုက်တယ်။

“နင်မေ့သွားပြီလား” စုယန်က ရန်ကိုင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “ပထမတစ်ကြိမ်က ကောင်းကင် အမွေခံလိုဏ်ဂူထဲမှာ နင်ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကလေ။ ဒုတိယအစ်ကြိမ်က ရစ်ခွေနဂါး စမ်းချောင်းအောက်ခြေမှာ၊ ဒီတစ်ကြိမ်က ငါတို့ရဲ့ တတိယအကြိမ်မြောက်ပဲ”

“ပထမအကြိမ်ကိုလည်း ထည့်တွက်တာလား”

“ထည့်တွက်တာပေါ့” စုယန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ် “အရင်တုန်းက နင်ငါ့ကို နှစ်ကြိမ် ကူညီခဲ့တယ်… အခု ငါနင့်ကို ပြန်ကူညီပေးရမယ့် အလှည့်ပဲ”

ရန်ကိုင်က စုယန်ကို အချိန်တစ်ခဏကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ် “ကောင်းပြီလေ”

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ်နဲ့ စကားတွေပြောရင်း ရယ်လိုက်၊ မောလိုက် လုပ်နေတဲ့ သူတို့ရှေ့က နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရို့တဲ့ မျက်နှာတွေ ဆေးခါးကြီး စားလိုက်ရသည့် အလား ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့တယ်။

ထိုနှစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူက သူတို့ကို အထင်အမြင် သေးနေသလို ချူဇိရိုနဲ့ ခန်ကျန်းတို့အား ခံစားသွားရ စေခဲ့တယ်။

အေးစက်စက်နဲ့ လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်တယ်။ သူတို့ နောက်မှာ ရှိနေတဲ့ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၅ ပညာရှင်လေးယောက်စလုံး ရန်ကိုင်နဲ့ စုယန်တို့ နှစ်ယောက်ဆီ ပြေးဝင်သွားခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက မြန်လည်း မမြန်သလို နှေးလည်း မနှေးပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာတွေက ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာမျိုးပါ။ ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေတဲ့ ပုံပါပဲ။

သူတို့ကြားက မီတာ၁၀၀ အကွာအဝေးက တစ်ခဏလေး အတွင်းမှာပဲ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့တယ်။

ချဉ်းကပ်လာနေတဲ့ ပညာရှင်လေးယောက်ကို ကြည့်ရင်း ရန်ကိုင် မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်သွားခဲ့တယ်။

ထိုလူလေးယောက် သာမန် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၅ ပညာရှင်တွေနဲ့ ကွာခြားပါတယ်။ မိသားစုကြီးရှစ်ခုက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အစစ်အမှန် လက်ရွေးစင်တွေချည်းပါပဲ။

“တစ်ယောက်ကျော်လောက်တော့ ထိန်းထားလို့ ရလောက်မယ်” စုယန်က မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ပြောလိုက်တယ်။ သူမက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၃သာ ရှိသေးတဲ့အတွက် ထိုပညာရှင်တွေဆီကနေ ဖိအားခံစားတာ သဘာဝပါပဲ။

“ငါလည်း အတူတူပဲ” ရန်ကိုင် အသာအယာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ခွန်အား သက်သက်ပေါ် မူတည်ပြီး တွက်ချက်ထားတာပါ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ နှစ်ယောက်သာ အတူတူပူးပေါင်းပြီး အထူးနည်းလမ်းတွေ သုံးကာ တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုရင်တော့ အခြေအနေတွေက တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲ သွားနိုင်ပါတယ်။

ထိုပညာရှင် လေးယောက်က ရန်ကိုင်တို့နဲ့ ဆယ်မီတာ အကွာ၌ ရပ်တန့်လိုက်ကြတယ်။ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး “ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ကျုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

“မောက်မာချက်က ကမ်းကုန်အောင်ပဲ” ရန်ကိုင်က သွားပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်ရဲ့ မောက်မာတဲ့ စကားကြောင့် ပညာရှင် လေးယောက်စလုံးရဲ့ အမူအရာ ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ထဲက ပညာရှင် တစ်ယောက်က ပြန်ပြောလိုက်တယ် “ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး မင်းမခုခံရင် အကောင်းဆုံ…”

သူပြောလို့ မပြီးသေးခင်မှာပဲ ရန်ကိုင်နဲ့ စုယန်က တစ်ပြိုင်တည်း စပြီး လှုပ်ရှားလိုက်ပါတယ်။

တစ်ခုက မီးတာက်ပမာ ပူပြင်းလှပြီး တစ်ခုက ရေခဲပမာ အေးစက်လှကာ ထိုမတူကွဲပြားတဲ့ စွမ်းအင် နှစ်ခုက တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ယောက် အတွေးကို တစ်ယောက် နားလည်နေသည့်အလား သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက လုံးဝကို အတိုင်အဖောက် ညီနေခဲ့ပါတယ်။

ပူပြင်းတောက်လောင်နေတဲ့ အစစ်အမှန်ချီတွေက အရှိန်ပြင်းပြင်း တောက်လောင်နေတဲ့ ငရဲမီးတောက် တစ်ခုပမာ ပညာရှင်လေးယောက် ရပ်နေတဲ့ နေရာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တယ်။ ထိုသန့်စင်ပြီး ပြစ်ချက်ကင်းတဲ့ အစစ်အမှန်ချီထဲ ပါဝင်နေသည့် စွမ်းအားကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ ပညာရှင် လေးယောက်စလုံးရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင်က လျူချင်းယောင်နဲ့ သရေကျခဲ့တာ လျူချင်းယောင် ညှာတာပေးခဲ့လို့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေးက ဗဟိုမြို့တော်ရဲ့ နံပါတ်တစ်သခင်လေးနဲ့ တကယ်ပဲ လက်ရည်တူ ယှဉ်တိုက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

မီးတောက်တံတိုင်းရဲ့ နောက်မှာတော့ ထက်ရှတဲ့ ရေခဲဓါးသွားတွေက လေထုကို ထိုးခွင်းပြီး တဝှီဝှီ မြည်သံနဲ့ တိုးဝင်လာနေခဲ့တယ်။

ရေခဲဓါးသွားတစ်ထောင်က ကွင်းပြင်ထဲ ကျဆင်းလာတဲ့ ကြာပန်းတစ်ပွင့်အလား ပညာရှင် လေးယောက်ကို ဝိုင်းရံသွားခဲ့တယ်။ ဓါးသွားတွေက ဟာပေါက်မရှိတဲ့ ပိုက်ကွန်တစ်ခု သဖွယ် ပညာရှင် လေးယောက်ကို ဝန်းရံသွားခဲ့ပြီး ဓါးသွားတွေဆီမှ ဖြာထွက်နေတဲ့ အအေးဓါတ်က သူတို့ရဲ့ အရိုးထဲထိအောင် စိမ့်ဝင်လာခဲ့တယ်။

ဓါးသွားတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက အံ့အားသင့်ဖွယ် အအေးချီနဲ့ စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားခဲ့ပါတယ်။

ထိုရေခဲဓါးသွားတွေကို စုယန်ရဲ့ သန့်စင်တဲ့ အစစ်အမှန်ချီနဲ့ လုပ်ထားတာဖြစ်ပြီး ဓါးသွားတွေထဲ ပါဝင်နေတဲ့ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းကို မိသားစုကြီး ရှစ်ခုမှ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ပညာရှင် တွေတောင် အထင်မသေးရဲပါဘူး။

စုယန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက တောက်ပသလို အန္တရာယ်လည်း များပါတယ်။

ရန်ကိုင် ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အစစ်အမှန်ချီ မီးတောက်တွေကတော့ စုယန်ရဲ့ တိုက်ကွက်နဲ့ယှဉ်ရင် အနည်းငယ် လိုအပ်နေခဲ့ပါတယ်။

ပညာရှင်လေးယောက်ထဲ နှစ်ယောက်ဆီမှ အလင်းရောင်ခြည်တို့ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး ပါးလျတဲ့ အရံအတား တစ်ခုကို သူတို့ရှေ့ ဖန်တီးလိုက်တယ်။ ထိုအရံအတားက အေးစက်တဲ့ ချီစွမ်းအင်နဲ့ ပူပြင်းတဲ့ ချီစွမ်းအင် နှစ်ခုစလုံးကို အပြည့်အဝ တားဆီး လိုက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

သို့ပေမယ့် အခြားဘက်တွေဆီမှ တိုးဝင်လာတဲ့ ရေခဲဓါးသွားတွေကိုတော့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက် လိုက်ရပါတယ်။

ရန်ကိုင်ရဲ့ စုယန်ရဲ့ ပထမအကြိမ် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုက တစ်ဖက်ရန်သူတွေကို နည်းနည်းလေးမှ ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ပညာရှင် လေးယောက်က ‘ဒီနှစ်ယောက်က ထင်သလောက်လဲ မဟုတ်ပါလား’ လို့တွေးမိရုံပဲရှိသေး မမျှော်လင့်ထားသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ တားဆီးလိုက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုထဲ ပါဝင်နေတဲ့ စွမ်းအင်တွေက ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပဲ သူတို့နား လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး တစ်စတစ်စ ပိုပို အားကောင်း လာခဲ့တယ်။

ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…

အပူနဲ့အအေးချီစွမ်းအင်တွေက လှိုင်းလုံးတစ်ခုပမာ အရံအတားကို လာရိုက်ခတ်နေခဲ့တယ်။ တစ်ကြိမ်တိုင်း တစ်ကြိမ်တိုင်းက အရင်အကြိမ်ထက် ပိုပိုအားကောင်း လာခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပညာရှင်လေးယောက်ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ အရံအတား ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။ အရံအတား ပျက်စီးသွားတာနဲ့ ပညာရှင် လေးယောက်စလုံး ဆန့်ကျင်ဘက် အားနှစ်ခုဖြစ်တဲ့ အပူစွမ်းအင်နဲ့ အအေးစွမ်းအင်တို့ ရောယှတ်နေတဲ့ စွမ်းအင်မုန်တိုင်းထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့တယ်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ခန်ကျန်းနဲ့ ချူဇိရိုတို့ နှစ်ယောက် ငေးကြောင် ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း သူတို့နဲ့ ရန်ကိုင်ကြား ဘယ်လောက်တောင် ကွာခြားချက် ကြီးမားနေလဲ ဆိုတာကို နှစ်ယောက်စလုံး နားလည်သွားခဲ့ပြီး သူတို့စိတ်ထဲ စွမ်းအားမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

လျူချင်းယောင်ကိုဆိုရင်တောင် တစ်နေ့ကျ သူတို့ကို ကျော်တက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ယုံကြည်ထားလို့ ရပါသေးတယ်။

ဒါပေမယ့် ရန်ကိုင်နဲ့ကတော့ မတူတော့ပါဘူး။ သူတို့ တစ်ဘဝလုံးကို ရန်ကိုင်ကို မော့ကြည့်ရုံပဲ တတ်နိုင် လိမ့်မယ်လို့ နှစ်ယောက်စလုံး ခံစားနေခဲ့ရတယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို နိမ့်ကျသလို ခံစားရသည့် ခံစားချက်က ခန်ကျန်းကို စိတ်ပျက်၊ ဒေါသ ထွက်သွားစေခဲ့ပြီး ခန်ကျန်းလည်း လှမ်းအော်ပြောလိုက်တယ် “ညှာမနေနဲ့၊ ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေးက လွယ်လွယ်နဲ့ သေမယ့် လူးမျိုးမဟုတ်ဘူး”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ အပူ၊ အအေး စွမ်းအင်တို့ ရောယှတ်ပါဝင်နေတဲ့ မုန်တိုင်းကို ခုခံနေတဲ့ ပညာရှင်လေးယောက်စလုံး မျက်မှောင် ကြုံ့လိုက်ကြပြီး သူတို့ခွန်အားကို ဆက်ပြီး ထိန်ချန်ထားဖို့ ကြိုးစား မနေတော့ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေကို စုစည်းလိုက်ပြီး ထိုအပူအအေးစွမ်းအင် မုန်တိုင်းကို ဖျက်စီးလိုက်ကာ သူတို့ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာရပ်တွေနဲ့ လက်နက်တွေကို ထုတ်သုံးလိုက်တယ်။

ရန်ကိုင်က အရိုးဒိုင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဝါးမျိုလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူဘက်ကနေ တန်ပြန်မတိုက်ခိုက် ရသေးခင်မှာပဲ ခန်မိသားစုက ပညာရှင်နှစ်ယောက်စလုံး သူ့နား အတင်းတိုးကပ်လာခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ကြားက အကွာအဝေးက အရမ်းကို နီးကပ် နေတဲ့အတွက် အရိုးဒိုင်းက စုပ်ယူထားတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုရင်တောင် ကြီးကြီးမားမား အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဟိန်းသံနှစ်သံနဲ့အတူ၊ ရန်ကိုင်က ကျားဖြူ တံဆိပ်တော်နဲ့ နွားသိုး တံဆိပ်တော်ကို ထုတ်သုံး လိုက်တယ်။ သားရဲပုံရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တိုးဝင်လာနေတဲ့ ပညာရှင်နှစ်ယောက်ဆီ အစွယ်တကားကားနဲ့ မာန်ဖီရင်း ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။

အသက်ရှူချိန် ရလိုက်တာနဲ့ ရန်ကိုင်က ထိုပညာရှင် နှစ်ယောက်ဆီကနေ အလျင်အမြန်ပဲ အကွာအဝေး တစ်ခု ခြားလိုက်ကာ စုယန်ဆီ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သူမလည်း ချူမိသားစုက ပညာရှင်နှစ်ယောက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ရန်ကိုင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့တယ်။ ယင်ယန်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်ရဲ့ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးနိုင်ဖို့အတွက် သူနဲ့ စုယန်က ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပညာရှင်လေးယောက်က သူတို့ နှစ်ယောက်ကို အတူမပူးပေါင်းနိုင်အောင် တစ်ဖက်ကို နှစ်ယောက်စီနဲ့ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ကြပါတယ်။

သူသာ ဒီအတိုင်း ဆက်တိုင်နေမယ်ဆိုရင် အရိုးဒိုင်းရဲ့ အကူအညီကြောင့် ဘာအန္တရာယ်မှ ရှိလိမ့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ထိုပညာရှင်လေးယောက်က သူတို့ကို တကယ် ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် စုယန်ကတော့ အန္တရာယ် ရှိပါတယ်။

စုယန်နဲ့ အတူပြန်ပူးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်ချင်ပေမယ့် ခန်မိသားစုက ပညာရှင်နှစ်ယောက်က သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပါတယ်။

“ကြည့်ရတာ ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့တဲ့ပုံပဲ” အခြေအနေတွေက အကောင်းဘက် ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်တော့မှပဲ ခန်ကျန်း စိတ်ဖြေလျော့လိုက် နိုင်ပါတော့တယ်။

ချူဇိရိုက သူ့နဖူးထက်က ချွေးအေးတွေကို သုတ်လိုက်ရင်း ခါးခါးသီးသီးပြုံးကာ ပြောလိုက်တယ် “ကိုးယောက်မြောက် သခင်လေး ဒီလောက်အထိ အားကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါတကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး”

“သူအံ့ဩဖို့ကောင်းတာ ငါလက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့မိန်းကလေး ဘယ်သူလဲ။ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အားကောင်းနေရတာလဲ” ခန်ကျန်းက စုယန်ကို ဇဝေဇဝအကြည့်နဲ့ ငေးကြည့်နေခဲ့တယ်။

“အဲ့မိန်းကလေး ဒီနေရာမှာရှိနေတဲ့ လူတွေထဲကမှ ရန်ကိုင်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး လူဖြစ်ရမယ်” နန်ရှန်းက သွားပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့မျက်ဝန်းထဲ ရက်စက်သည့် အလင်းရောင်တို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့တယ်။

သူက ရန်ကိုင်ကို လက်စားပြန်ချေချင်တာ ဆိုတော့ သူ့အတွက် တစ်သက်မမေ့လောက်မယ့် အနာကျင်ဆုံး သင်ခန်းစာကိုပဲ ပေးသင့်တာပေါ့။

ထိုမိန်းမသာ ဒီနေရာမှာ ချူမိသားစုက ပညာရှင် နှစ်ယောက်ရဲ့ မတော်တဆ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရရင် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေဖို့ နန်ရှန်း စိတ်ထဲကနေ ကြိတ်ပြီး စုဆောင်းနေခဲ့တယ်။ သူမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာနိုင်ဖို့က များတယ် ဆိုပေမယ့် ဖြစ်ရင်လည်း ဖြစ်လာနိုင်သေးတာပဲလေ။

ထိုဦးတည်ချက်ဘက်မှာ သူသွားမွှေလို့ ရမယ့် နည်းလမ်းလေးများ ရှိသလားဆိုပြီးတော့တောင် နန်ရှန်း တွေးနေလိုက်ပါသေးတယ်။

ဒါပေမယ့် ထိုမိန်းမရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကို မြင်တွေ့လိုက်ပြီးနောက် နန်ရှန်း ကြောက်စိတ် ဝင်သွားခဲ့တယ်။

သူ့ခွန်အားက အရမ်းကြီး မမြင့်လှပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူဝင်ရှုပ်လို့ ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“သခင်လေးနန်၊ ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရန်ကိုင်ကို ဖမ်းမိဖို့ပဲနော်” နန်ရှန်းရဲ့ အတွေးတွေကို သတိပြုမိလိုက် သည့်အလား ခန်ကျန်းက နန်ရှန်းကို လှမ်းသတိ ပေးလိုက်တယ်။

“ဟဲဟဲ ကျုပ်သိပါတယ်” နန်ရှန်းက ပြန်ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်တယ်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပဲ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ပညာရှင် လေးယောက်က ရန်ကိုင်နဲ့ စုယန်ကို အထက်စီးကနေ ဖိတိုက် လာနိုင်ခဲ့တယ်။

မိသားစုကြီးက ပညာရှင်တွေက တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်။ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၅ ပညာရှင်နှစ်ယောက်နဲ့တောင် ရန်ကိုင်ကို လှုပ်မရအောင် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်က လှုပ်မရ ဖြစ်နေတဲ့အတွက် စုယန်ကို သွားမကူနိုင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အရိုးဒိုင်းက စုပ်ယူထားတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုဖို့ကျတော့လည်း သူနဲ့ ထိုပညာရှင် နှစ်ယောက်ကြားက အကွာအဝေးက အရမ်းကို နီးကပ်လွန်းနေခဲ့ပါတယ်။

စုယန် အခြေအနေ မဟန်တော့တာကို သတိပြုမိ လိုက်တာနဲ့ ရန်ကိုင့် အမူအရာ‌‌ အေးစက်သွားခဲ့တယ်။

သူ့လက်ထဲက အရိုးဒိုင်းက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပြီး အရိုးဒိုင်းနေရာမှာ ကြေးမုံမှန်လေး တစ်ချပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

မှန်လေးဆီကနေ အအေးဓါတ်တို့ကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ပြီး သေချာသာ အနီးကပ်ကြည့်ရင် မှန်လေးအတွင်း၌ အဖြူရောင် သဘာဝရှုခင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရမှာပါ။

ထိုလက်နက်ကို ရန်ကိုင် ဆင့်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ အန္တရာယ်များတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ကြေးမုံဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ခန်မိသားစုက ပညာရှင်နှစ်ယောက်၊ ထိုအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ ရန်ကိုင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ရပ်တန့်စေလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နှုန်းကို ချက်ချင်းပဲ မြှင့်တင့်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့တယ်။

ကြေးမုံဆီမှ လှိုင်းတွန့်လေးတွေ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ပတ်ပတ်လည် တစ်ခုလုံးကို ရေခဲကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်။

ဝှီ… ဝှီ…

ကျယ်ပြန့်ပြီး နှင်းဝေနေတဲ့ ကောင်းကင်တစ်ခု အားလုံးရှေ့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ထိုအထူရောင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းက ရန်ကိုင်၊ စုယန်နဲ့ ခန်မိသားစု၊ ချူမိသားစုမှ ပညာရှင် လေးယောက်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တယ်။

“ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်လား” ထူးဆန်းတဲ့ အမိုးခုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း ခန်ကျန်း ထအော်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူဘယ်လိုကြိုးစားကြိုးစား နှင်းတွေကလွဲပြီး ဘာမှမမြင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ရေခဲတမျှ အေးစက်တဲ့ လေပြင်းတွေ၊ အရိုးခိုက်အောင် အေးလှသည့် နှင်းပွင့်လေးတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အကာအရံကြီးကို ကြည့်ရင်း အားလုံး တုန်ရီသွားခဲ့ကြတယ်။ အပြင်ကနေ ကြည့်ရင်တောင် အခုလိုဖြစ်နေတာ အထဲမှာသာဆိုရင်တော့ ခန်ကျန်း စိတ်ကူးကြည့်ရုံပဲ တတ်နိုင်ပါတော့တယ်။

ထိုအကာအရံကြီးကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့အချိန် ဝေဝေဝါးဝါး နှင်းဝေနေတဲ့ တောင်ထွတ်တစ်ခုကို သူလှမ်းမြင်နေခဲ့ရတယ်။

“သူ့မှာ ဒီလောက်တောင် အားကောင်းတဲ့ ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေရတာလဲ” ခန်းကျန်းမျက်နှာ ပြာနှမ်းသွားခဲ့တယ်။ ရန်ကိုင်မှာ အရိုးဒိုင်းအပြင် နောက်ထပ် ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ထပ်ရှိသေးမှန်း သူသိထားသလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင် ထားပေမယ့် ရန်ကိုင်ရဲ့ ဒုတိယဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်က ဒီလောက်အထိ အားကောင်းလိမ့်မယ်လို့ သူမထင်ထား ခဲ့ပါဘူး။

လက်နက်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီသီးခြား ကမ္ဘာထဲမှာသာ တိုက်ခိုက်ရင်၊ ရန်ကိုင် အသာရလိမ့်မယ် ဆိုတာကို သံသယရှိစရာ မလိုပါဘူး။

ပြီးတော့ ဒီလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအင်အမျိုးအစားက ထိုအမျိုးသမီးရဲ့ ကျင့်စဉ်၊ သိုင်းပညာရပ်တွေနဲ့ ကောင်းကောင်း လိုက်ဖက်တဲ့ပုံပါပဲ။

အခြေအနေ ဘယ်လောက်အထိ ဆိုးရွားသွားပြီလဲ ဆိုတာကို ခန်ကျန်း ချက်ချင်းပဲ နားလည်သွားခဲ့တယ်။

ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပက်သက်ပြီး သူတော်တော်လေး နားလည်ထားပါတယ်။ ဗဟိုမြို့တော် မိသားစုကြီးရှစ်ခုက သခင်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်တာနဲ့အညီ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။

“ဒီလက်နက်နဲ့ အတားအဆီးကို မြန်မြန် ဖျက်စီးကြစမ်း” ခန်ကျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချူဇိရိုနဲ့ လူတစ်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ အတားအဆီးကို စတင် တိုက်ခိုက်ကြပါတော့တယ်။

ရေခဲကမ္ဘာကြီးထဲ ရောက်တော့မှပဲ ရန်ကိုင်နဲ့ စုယန်တို့ နှစ်ယောက် ပြန်ပေါင်းလိုက် နိုင်ကြတယ်။

နှင်းဝေနေတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ ရေခဲတောင်တန်းကြီးကို ကြည့်ရင်း စုယန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ရင်မို့မို့ အစုံက နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူမရဲ့ မျက်ဝန်းအစုံက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့တယ်။

သူမအတွက်တော့ ဒီနေရာဟာ သုခဘုံပါပဲ။ ဒီနေရာမှာ ဆိုရင် သူမရဲ့ အစစ်အမှန်ချီကို အပြင်မှာထက် အဆများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်အောင် လှည့်ပတ်နိုင်ပါတယ်။