အခန်း (၆၂၆-၆၃၀)

အပိုင်း(၆၂၆) နင်ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ

——————————————————————

ရန်ကိုင်က ဘေးကနေသာ ထိုင်ကြည့်၍ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်း၏ တပည့်များသည် အားမနည်းကြသလို အရည်အချင်း မရှိသည့် လူများ မဟုတ်ကြချေ။ ယွန်ရွှမ်အဖွဲ့၏ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုင်းသည် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဆင်နွှဲဖူးသည့် ဝါရင့်များ ဖြစ်ကြ၏။

ယွန်ရွှမ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်၌ အားလုံးသည် အတွဲညီညီ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ကြကာ လျစ်လျူရှုမရနိုင်သည့် အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။ အကြမ်းဖျင်း ခွန်အားနှင့် ခုခံမှုပိုင်း၌ အသာရနေသော်လည်း အဆင့်(၆)မွန်းစတား သားရဲသည် ထိုအင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် (၈)ယောက်၏ တစ်မုဟုတ်ချည်း ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေ၏။

ကျိဟုန်၏ အသွားနှစ်ဖက် ပုဆိန်ကြီးသည် သောင်းကျန်း နေသေးသော သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ၏ ခုတ်ပိုင်းမိသော်လည်း မီးပွင့်လေးများသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၍ ခြစ်ရာတိမ်တိမ်လေး တစ်ခုကိုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့စေ၏။

“မာလိုက်တာ” ကျိဟုန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရလေ၏။ တန်ပြန်အားကြောင့် သူ့လက်များပင် ထုံကျင်သွားခဲ့ရာ ကျိဟုန် စိတ်ထဲ ခါးသက်သက် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။ သူ့စိတ်ကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ပုဆိန်ကြီးကို သုံးကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေ၏။

ထန်… ထန်… ထန်… ထန်…

“ကျိဟုန်၊ ပြန်ဆုတ်လာတော့” ယွန်ရွှမ်က အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

ကျိဟုန်၏ အပြုအမူသည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲကို လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့လေပြီ။ ယခု သတ္တုဝါးမြိုသားရဲသည် သွေးရောင်လွှမ်း‌သော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ကျိဟုန်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေပြီ။ ရုတ်တရက် ၎င်း၏ ဦးချို နှစ်ချောင်းမှ ရွှေးရောင်အလင်းတန်းတို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျိဟုန်ဆီ ကြောက်မက်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့လေ၏။

ထိုတိုးဝင်လာနေသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်တွေ့ လိုက်သည်နှင့် ကျိုဟုန်မျက်နှာ သုန်မှုန်သွားခဲ့ပြီး ပုဆိန်ကြီးကို သူ့ရှေ့တွင်ထား၍ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်လိုက်လေ၏။ သို့သော်လည်း ကာကွယ်နိုင်ရုံလေးသာ ကာကွယ်နိုင်လိုက်၏။

ယွန်ရွှမ်သည် ဂရမ်းမာစတာမာ ပြုပြင်ပေးထားသည့် လှံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လျက် သူရဲကောင်းမယ် တစ်ယောက်အလား ပြေးဝင်လာခဲ့လေ၏။ လှံထိပ်ဖျားမှလည်း လျပ်စီးပွင့်တို့ စတင် လင်းလက်ပွင့်လန်း လာခဲ့လေ၏။

လှံတံထက် ဧရာမမြွေပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လှံတံတစ်ချောင်းလုံး ကိုယ်တိုင်သည် အစစ်အမှန် မြွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် အလား ပြင်းထန်ကြမ်းရမ်းသည့် အရှိန်အဝါတို့ လေထဲ လှိုင်းတံပိုး ထပ်လာခဲ့လေ၏။ စူးရှတောက်ပစွာဖြင့် လှံတံသည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲဆီသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့လေ၏။

ကျိဟုန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုလျက် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲသည် ယွန်ရွှမ်၏ လှံတံဆီသို့ ရွှေရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်နှင့် ပြင်းထန်လှသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းတို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ဘေးနားရှိ ကျောက်စကျောက်န အားလုံးကို လွင့်ပျံ ထွက်သွားခဲ့စေလေ၏။ တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းသွားခဲ့ပြီး လှိုင်ခေါင်းမျက်နှာပြင်ထက်ပင် အက်ရာတို့ ထွက်ပေါ် လာခဲ့လေ၏။

ယွန်ရွှမ်သည် တည်ငြိမ်ပြီး အကြောက်အရွံ့ ကင်းမဲ့သည့် အမူအရာဖြင့် သူမ၏ လှံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဝှေ့ရမ်းလျက် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးနေခဲ့လေ၏။

ကျန်ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သတ္တုဝါးမြိုသားရဲကို ဝိုင်းတိုက်ခိုက် လိုက်ကြလေ၏။

ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအင်တစ်ခု မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မြေကြီးထဲမှ စူးချွန်တစ်သိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ရာ ၎င်း၏ ခွန်အားမှာ လေလျော့သွားသော ပူပေါင်းတစ်ခုပမာ လျော့ကျ သွားခဲ့ရလေ၏။

သတ္တုဝါးမြိုသားရဲသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မီတာဒါဇင်ကျော်သာ ထွက်ပြေး နိုင်ခဲ့ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မြည်တမ်းလျက် မြေကြီးပေါ်သို့ တအိအိ လဲပြိုကျသွားခဲ့ရလေ၏။

ဘေးဘက်မှ ကြည့်လျက် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ ဝမ်းဗိုက်၌ သွေးများ စီးကျနေသော အပေါက်လေးများကို မြင်တွေ့နိုင်၏။

ယွန်ရွှမ်အဖွဲ့သည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ၏ ဦးချိုနှစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖြတ်ယူလိုက်၍ ခြေလေးချောင်းကို ချည်နှောင်ကာ ဝမ်းဗိုက်မှ သွေးစီးကျနေသော ဒဏ်ရာကို ဆေးလူးကျံပေးလိုက်လေ၏။

အားလုံးသည် ပျာယာခတ်ခြင်း မရှိဘဲ အစီအစဉ်ကျကျဖြင့် ကိုယ့်အလုပ်ကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြလေ၏။

အားလုံးပြီးသည် ကျိဟုန်သည် ရန်ကိုင်သည် ရန်ကိုင်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်ပြီး သူ့ပုခုံကို ပုတ်လျက် “ညီအစ်ကိုရန်၊ မင်းက တစ်ယောက်တည်း ကြိတ်ပျော်နေတာပါလား”

“အင်း” ရန်ကိုင်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ယခုအချိန် မတိုင်ခင်အထိ ရန်ကိုသည် ဘေးကနေသာ ရပ်ကြည့်နေ၍ ဝင်ပါခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

“ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ တာဝန်တစ်ခုပဲလေ။ မင်း လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်လာတဲ့အခါကျမှ တကယ့်တိုက်ပွဲက ဘယ်လိုမျိုးလဲ ဆိုတာ မင်းကိုပြပေးမယ်”

ယွန်ရွှမ်သည် သူမ၏ လှံကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်လေး နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ခါလျက် ရန်ကိုင်ဆီ လှမ်းကြည့်၍ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။

ထိုလူငယ်လေးသည် အချိန်တိုင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ရှိနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိ၏။ မမျှော်လင့်ထားသည်များ ဖြစ်လာသော်လည်း သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

လက်ခုပ်လေး တီးလျက် ယွန်ရွှမ်က ပြောလိုက်လေ၏ “ငါတို့ ထောင်ချောက်တွေ အကုန်လုံး သုံးလို့ကုန်သွားပြီ။ သတ္တုဝါးမြိုသားရဲတွေနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် အားလုံး သေချာ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုပြီနော်”

အဖွဲ့သားများ အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေ၏။

“သွားကြစို့” ယွန်ရွှမ်က သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ရမ်း၍ ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားလိုက်လေ၏။

သတ္တုဝါးမြိုသားရဲများသည် စားသောက်ရင်း တကွဲတပြား ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။ အများစုသည် တစ်ကောင်တည်းသာ ပြုမူ လှုပ်ရှားတတ်ကြပြီး ရံဖန်ရံခါမှသာ နှစ်ကောင်တွဲ၊ သုံးကောင်တွဲ များကို တွေ့ရတတ်၏။ ယွန်ရွှမ်အဖွဲ့၏ အင်အားနှင့် ဆိုပါက ထိုကောင်များကို ဖမ်းဖို့က အတော့်ကို လွယ်ကူပေ၏။

ဆက်သွားနေစဉ်အတွင်း လမ်းကွေ့၊ လမ်းကောက် များစွာကို တွေ့ခဲ့ရသလို ကုန်းတက်၊ ကုန်းဆင်း များစွာကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် အဖွဲ့သားများသည် လမ်းမပျောက်စေရန် အလို့ငှာ လမ်းကြောင်းများကို သေချာ မှတ်သွားခဲ့ကြရ၏။

ရန်ကိုင်သည်လည်း ယွန်ရွှမ်၏ အမိန့်နှင့်အတူ ဝင်ရောက် လုပ်ဆောင်လာခဲ့လေ၏။ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် တိုက်ခိုက်၍ အလျင်လိုခြင်း မရှိသည့် ဟန်ပန်ဖြင့် ခုခံလျက် လှုပ်ရှားနေခဲ့ရာ သူ့အပေါ် အားလုံး၏ အထင်အမြင် များသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့ရ၏။

ယွန်ရွှမ်ပင် ရန်ကိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သေချာ ပြန်လည် ဆန်းစစ်ခဲ့ရ၏။

ရန်ကိုင်သည် တောကြိုအုံကြားမှ ထွက်လာခဲ့ရာ သူ၏ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်သည် လုံလောက်ခြင်း မရှိမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ယွန်ရွှမ်သည် ရန်ကိုင်အား နောက်တွင်သာ နေစေ၍ တိုက်ပွဲထဲ ဝင်မပါခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ရန်ကိုင်အား အခွင့်အရေး ပေးပြီးနောက် ရန်ကိုင်သည် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းစွာကို အဖွဲ့အတွက် အသုံးဝင်လှပေ၏။ အနည်းဆုံး သူ့၏ အရိုးဒိုင်းကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ရန်ကိုင်သည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ခုခံနိုင်ပေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမျိုးသည် သူမတို့၏ အဖွဲ့သားများထဲ အားအကောင်းဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျိဟုန်ပင် မလုပ်ရဲသည့် အရာဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ရန်ကိုင်ကမူ လွယ်လင့်တကူ လုပ်ပြသွားခဲ့၏။

ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်သည် အဖွဲ့သားများသည် တိုက်ခိုက်ရာ၌ ပို၍ အာရုံစိုက်လာနိုင်ခဲ့လေ၏။

ရန်ကိုင်သည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုကို နှစ်ကြိမ်တိုင် ခုခံပြီးနောက် ယွန်ရွှမ်သည် ရန်ကိုင်အား အဖွဲ့၏ အမာခံပေးသူ နေရာ၌ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခွင့် ပေးလိုက်ပြီး ကျန်သူများကို ဘေးဘက်၊ အနောက်ဘက်မှ အသီးသီး တိုက်ခိုက်စေခဲ့၏။

ထိုတိုက်ပွဲပုံစံဖြင့် ယွန်ရွှမ်တို့အဖွဲ့၏ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်သည် လွန်စွာကိုမှ တိုးတက်လာခဲ့ရာ အားလုံးမျက်နှာထက် အပြုံးပန်းတို့ ပွင့်လန်းလာခဲ့ရလေ၏။

နေ့တစ်ဝက်ကြာပြီးနောက် အဖွဲ့သားအားလုံးသည် တစ်ခဏတာ အနားယူလိုက်ကြလေ၏။

ထိုနားချိန်အတွင်း ရန်ကိုင်သည် ယွန်ရွှမ်ဆီ သွားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏ “မိန်းကလေးယွန်၊ ငါနားမလည်တာ တစ်ခုခု ရှိလို့”

“အို” ယွန်ရွှမ်က ရန်ကိုင်ကို ပြန်ပြုံးပြလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်၏ ယုနေ့စွမ်းဆောင်ရည်သည် ယွန်ရွှမ်ဆီမှ လေးစားမှုကို ရယူနိုင်ခဲ့ကာ ယွန်ရွှမ်သည် ရန်ကိုင်ကို လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းထဲ ရောက်အောင် မည်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကိုပင် တွေးတောနေခဲ့လေပြီ။

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှေ့ကနေ ခုခံ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိနေသော အဖွဲ့မျိုးသည် တာဝန်များ လုပ်ဆောင်ရာ၌ ပို၍ ဘေးအန္တရာယ် ကင်းပေ၏။

“အဲ့သတ္တုဝါးမြိုသားရဲတွေ အားလုံးက သတ္တုတွေ ကျွေးဖို့ ဖမ်းထားကြတာမလား”

“အမှန်ပဲ၊ ဘာလို့လဲ”

“အဲ့သားရဲတွေက သတ္တုတတွေကို စားပြီးတာနဲ့ သန့်စင်ပြီးတဲ့ သတ္တုတွေကို ပြန်ထုတ်ပေးတယ်လို့ ညီအစ်ကိုကျိက ကျုပ်ကို ပြောဖူးတယ်။ ဒီသတ္တုဝါးမြို သားရဲတွေ ဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့တာ နှစ်လ၊ သုံးလလောက် ရှိနေပြီ။ ဒါပေမယ့် သတ္တုတွင်းထဲ ဒီလောက်အထိ ခရီးပေါက်ပြီးတာတောင် သူတို့ ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သန့်စင်ပြီး သတ္တုတွေကို အခုထိ ဘာလို့ မတွေ့ရသေးတာလဲ”

ထိုမေးခွန်းကို ကြားသည်နှင့် ယွန်ရွှမ်လည်း ကြောင်အ သွားခဲ့ရလေ၏။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရန်ကိုင် ပြေသည်မှာ မှန်သည်ကို သူမ နားလည်လိုက်လေ၏။

သူမတို့ အားလုံးသည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲများအား တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ဖမ်းဆီး တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း မည်သည့် သန့်စင်ပြီး သတ္တုကိုမှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရချေ။

ယွန်ရွှမ်သည်လည်း မည်ကဲ့သို့ ပြန်ရှင်းပြရမည်မှန်း မသိသဖြင့် မျက်မှောင် ကြုံ့မိလိုက်လေ၏။ သူမစိတ်ထဲ သံသယရေလှိုင်းတို့ မြင့်တက်လာခဲ့လေ၏။

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ကျန်အဖွဲ့သားများလည်း စိတ်ရှုပ်သွားခဲ့ရလေ၏။ အကုန်လုံးသည် သတ္တုဝါးမြို သားရဲများအား ဖမ်းဆီးဖို့ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့် ထိုအချက်ကို သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

“သူတို့ ကိစ္စကို ဖြေရှင်းတဲ့ နေရာသက်သက် တစ်နေရာ ရှိလို့ နေမှာပေါ့။ အိမ်သာမျိုးလေ” ကျိဟုန်က ပြောလိုက်၏။

ယွန်ရွှမ်မျက်နှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့သော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ “ဖြစ်နိုင်တယ်”

“အဲ့လိုဆိုရင် ငါတို့သာ အဲ့နေရာကို ရှာနိုင်တာနဲ့ သန့်စင်ပြီး သတ္တုအများကြီး ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလာ” ကျိဟုန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဆိုလိုက်လေ၏။

ယွန်ရွှမ် မျက်ဝန်းအစုံ တောက်ပသွားခဲ့လေ၏။ သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ အများကြီးကို ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့်ပင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။ ထိုသန့်စင်ပြီး သတ္တုများကို ရှာတွေ့လိုက်မည် ဆိုပါက သူတို့တစ်တွေ အချီကြီး မြတ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုတောက်ပသည့် အနာဂတ်အကြောင်းကို တွေးရင်း ပင်ပန်းနွယ်းနယ်နေသည့် စိတ်တို့ ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အကုန်လုံး စိတ်အား တက်ကြွ လာခဲ့ကြလေ၏။

“အဲ့လိုဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ဒုတိယပန်းတိုင်က အဲ့နေရာကို ရှာဖို့ပဲ” ထိုလူများကို စိတ်အားတက်ကြွနေသည့် အမူအရာကို ကြည့်လျက် ယွန်ရွှမ်လည်း အနားယူခြင်း မပြုတော့ဘဲ ချက်ချင်းပဲ ညွှန်ကြားပြောဆို လိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်ကမူ အသာအယာ မျက်မှောင် ကြုံ့သွားခဲ့လေ၏။ သူ့စိတ်ထဲ တစ်ခုခု လွဲမှားနေသလို ခံစားနေရတုန်းပင်။ သို့သော်လည်း သူသိထားသည့် မဆိုသလောက်သော အကြောင်းအရာလေးနှင့် သက်သေပြဖို့ကို အသာထား၊ ယုတ္တိရှိအောင်ပင် ပြောနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေဖို့ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

ယခုအချိန်၌ ယွန်ရွှမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း သွားဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ဆက်သွားခဲ့ရာ သူတို့ ကြုံတွေ့ရသည့် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲ အရေအတွက်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် နည်းပါးလာခဲ့ရလေ၏။ ထို့ကြောင့် ယွန်ရွှမ်သည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲများကို ဖမ်းဆီးမည့် အကြံကို ဒုတိယနေရာ၌ ထားလိုက်ပြီး သန့်စင်ပြီး သတ္တုများ ရှိမည့်နေရာကို အားစိုက်ရှာဖွေတော့လေ၏။ သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ ဘာကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ဆက်ရှာနေရင်း ရုတ်တရက် ဆိုသလို ရန်ကိုင်စိတ်အစုံ တုန်ရင်သွားခဲ့ရလေ၏။

ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုကို တွေးမိသည်နှင့် ရန်ကိုင် အမူအရာ သုန်မှုန်သွားခဲ့ပြီး အားလုံးကို အော်ပြောလိုက်လေ၏ “ယွန်ရွှမ်၊ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး”

သန့်စင်ပြီး သတ္တုများရှိမည့် နေရာကို စိတ်အားတက်ကြွစွာ ရှာဖွေနေကြသည့် အဖွဲ့သားများအားလုံးသည် ရန်ကိုင်၏ ပြောစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဇဝေဇဝါအကြည့်ဖြင့် သူ့အား ကြည့်လာခဲ့ကြလေ၏။

ယွန်ရွှမ် မျက်မှောင် ကြုံ့လိုက်ပြီး “နင်ဘာပြောချင်တာလဲ”

ရန်ကိုင်သည် ရုတ်တရက်ကြီး ထအော်သည့်အတွက် သူမလည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။ ချက်ချင်းပဲ ကောင်းကင် စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပေမယ့် မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမှ ရှာမတွေ့သည့်အတွက် သူမစိတ်ထဲ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

တာဝန်လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ဘုံသဘောတူထားသည့် တားမြစ်ချက်တစ်ခုမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ အလန့်တကြား မလုပ်ဖို့ပင်။ ထိုကဲ့သို့သာ လုပ်လိုက်လျှင် အဖွဲ့သားများသည် ထိုလူကို အယုံအကြည် ကင်းမဲ့သွားနိုင်၏။ အယုံအကြည် ကင်းမဲ့လျှင် အရေးကြုံလာသည့်အခါ အတိုင်အဖောက် မညီနိုင်တော့ဘဲ တစ်ယောက်က တောင်ဆိုလျှင် တစ်ယောက်က မြောက်ဖြစ်သွားနိုင်ကာ အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်၏။

ရန်ကိုင်ကမူ ပြန်မဖြေခဲ့။ သူ၏ သတိပေးချက်သည် မသိစိတ်အရ ပြုမူမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ကောင်းကင် စိတ်အာရုံဖြင့် သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သတ္တုတွင်းအနက်ပိုင်းထဲ ပုန်းအောင်းနေသည့် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်လေ၏။

သူ့အတွေ့အကြုံအရ ထိုအားကောင်းသော စွမ်းအင် လှိုင်းများသည် မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ရပေမည်။

မသေမျိုးအဆင့် ရန်သူတစ်ယောက်သည် ပုန်းအောင်း နေခဲ့သော်လည်း မည်သူကမှ ထိုရန်သူကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

စွန်းယင်သည် မိုင်းတွင်းကို စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း ဤနေရာ၌ မသေမျိုးအဆင့် ရန်သူတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။ ထိုအချက်သည် စွန်းယင်သည် ထိုပညာရှင်၏ ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရန်ကိုင်သည်ပင် ယခုအချိန်မတိုင်ခင်အထိ ထိုရန်သူ၏ တည်ရှိမှုကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

“ကဲ၊ ဘာလဲ” ယွန်ရွှမ်၏ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မေးလိုက်လေ၏။ သူမ၏ လေသံထဲ ဒေါသအရိပ်အယောင်တို့ စွက်ဖက်လာခဲ့လေ၏။

“ဒီနေရာက အန္တရာယ်ရှိတယ်” ရန်ကိုင်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

“ရှင်ရှင်းလင်းလင်းပြော” ယွန်ရွှမ်၏ အမူအရာ သုန်မှုန်သွားခဲ့လေ၏။

“ငါတို့အောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အရမ်းကို အားကောင်းတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ အားလုံးကို မသေစေချင်ရင် ငါတို့ အခုပဲ ထွက်သွားသင့်တယ်”

“နင်ဘယ်လိုသိတာလဲ” ယွန်ရွှမ်၏ မျက်ခုံးကြောတို့ ထိစပ်လုမတတ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့လေ၏။

ကျိဟုန်လည်း ရှေ့တက်၍ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ညီအစ်ကိုရန်၊ အဲ့လိုကိစ္စတွေနဲ့ ပက်သက်လာရင် ဟာသ လုပ်လို့မကောင်းဘူးနော်။ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အန္တရာယ် ရှိရမှာလဲ”

“ငါနောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး” ရန်ကိုင်က ခေါင်းခါရမ်းလိုက်၏။ ဘေးပတ်လည်ကို လှည့်ပတ် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အားလုံးသည် သူ့ကို မယုံကြည်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ့စကားလုံးများသည် ထိုသူများအပေါ် နည်းနည်းမှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘူးဆိုသည်ကို ရန်ကိုင် ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့လေ၏။

အပြင်လူတစ်ယောက်၏ အမြင်၌ သူသည် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်(၇) ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်၏။ အဖွဲ့၏ အားအကောင်းဆုံး လူသည် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ပညာရှင်ဖြစ်သည့် ယွန်ရွှမ်ပင် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူမသည်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်သည့် မည်သည့် အခြေအနေကိုမှ မြင်တွေ့ခြင်း မရှိခဲ့ရ ဘယ်သူက ရန်ကိုင်၏ စကားများကို မယုံသည်မှာ မထူးဆန်းချေ။

အသာအယာ သက်ပြင်းချလျက် ရန်ကိုင်က ယွန်ရွှမ်ကို ကြည့်၍ “ငါက နင့်အပေါ် တင်ခဲ့တဲ့ အကြွေးကို ပြန်ပေးချင်ရုံ သက်သက်ကြောင့်ပဲ လိုက်လာခဲ့တာ။ အခု ငါ့ကိုယုံရင် ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ အားလုံးကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားလိုက်။ မယုံရင်တောင်တော့ ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး”

================================

Martial Peak

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧရာဇ်

မူရင်းစာရေးဆရာ-Mo Mo

ဘာသာပြန်ဆိုသူ- Little Devil

အတွဲ(၅)- ထုန်းရွှမ်လောကကြီး

——————————————————————

အပိုင်း(၆၂၇) ပူဆွေးသောက နောင်တတရား

——————————————————————

“နင့်ကို ငါဘာကြောင့် ယုံရမှာလဲ” ယွန်ရွှမ်က ရန်ကိုင်ကို အေးစက်မှုတို့ ရောပြွမ်းနေသာ စိတ်ပျက်သည့် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ရန်ကိုင်ကို စိုက်ကြည့်လျက် “ငါက နင့်ကို လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းထဲဆီ ဝင်စေချင်တာ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ မလိုအပ်တော့တဲ့ပုံပဲ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ငါဖြစ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါကပဲ ချရမှာ။ အခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက် အတိုင်း လိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချရမှာမဟုတ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ခြောက်လှန့်ရေး သမားတွေပေါ့”

“ငါက ခြောက်လှန့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး…”

“အဲ့လိုဆို သက်သေပြလေ။ သက်သေမရှိရင် ပေါက်တတ်ကရတွေ လာပြောမနေနဲ့” ယွန်ရွှမ်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်က ကူကယ်ရာ မဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး ယွန်ရွှမ်ကို ထူးမခြားနားဟန်ဖြင့် ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ “အဲ့လိုဆိုမှတော့လည်း ငါပဲ သွားလိုက်တော့မယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် အခြားသူများ ဘာတွေနေသည်ကို ဆက်၍ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တစ်ယောက်တည်း လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

“ဟေး၊ ညီအစ်ကိုရန်” ကျိဟုန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်အား လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်လေ၏။

“သွားပါစေ” ယွန်ရွှမ်က အော်ပြောလိုက်လေ၏။ ပျောက်ကွယ်သွားသော ရန်ကိုင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါရမ်းလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်၏ အပြုအမူသည် သူမအား အတော့်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့၏။ သူ၏ ယခင်တည်ငြိမ်သည့် ဟန်ပန်မျိုးနှင့် လားလားမျှ မဆိုင်ချေ။ ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်သာ လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်ရောက်လာလျှင် အဖွဲ့အစည်းကို ကောင်းကျို မဖြစ်စေဘဲ ဆိုးကျိုးများသာ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရန်ကိုင်ကို အဖွဲ့ထဲသို့ ခေါ်ချင်သည့် စိတ်မရှိတော့ချေ။

“ဟူး…” ကျိဟုန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယွန်ရွှမ်ကို ကြည့်ကာ “သခင်မ‌လေးရေ၊ သူက ဒီလောက် ယုံကြည်ချက် အပြည့်နဲ့ ပြောနေမှတော့ သူတစ်ခုခု ရှာတွေ့ထားတယ်လို့ သခင်မလေး မထင်ဘူးလား”

ယွန်ရွှမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံ တစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သူမ၏ အမူအရာ ပြန်မှုန်ကျသွားခဲ့ပြီး “ဦးလေးစွန်းလည်း ဘာမှမတွေ့သလို၊ ငါလည်း ဘာမှမတွေ့ဘူး။ ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံးတောင် ဘာထူးခြားတာကိုမှ ရှာမတွေ့တာကို သူက ရှာတွေ့တယ်ဆိုတာ မဟုတ်တာတွေကို လာပြီး အဟုတ်ထင် လုပ်ပြောနေတာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့”

“အမှန်ပဲ” ကျိဟုန်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူသည်လည်း စွန်းယင်၏ စကားကို ပို၍ ယုကြည်ပေ၏။

ရန်ကိုင်၏ ပုံရိပ်သည် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေခဲ့လေ၏။ ယခုအချိန်၌ ရန်ကိုင်သည် အရှိန်ကုန် သုံးကာ ပြေးလွှားနေခဲ့လေ၏။

သူ၏ ကောင်းကင်စိတ်အာရံဖြင့် ရှာတွေ့ခဲ့သည့် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါသည် အချိန်နှင့်အမျှ ပို၍ အားကောင်းလာနေခဲ့၏။ ထိုကောင်သည် စတင်၍ လှုပ်ရှားတော့မည့် ပုံပင်။

သူ့ခွန်အားအကြောင်း ရန်ကိုင် ကောင်းကောင်း သိ၏။

အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်(၇)ကို မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းခြင်းပါ ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်မည် ဆိုပါက သူသည် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း၏။

မသေမျိုးအဆင့်ကိုမူ မကြောက်သလို အနိုင်ယူရန်လည်း ယုံကြည်ချက် မရှိချေ။

ယခင် ပင့်ကူအမေကြီးကို သတ်စဉ်က လှည့်ကွက်သုံး၍ ရွှေရောင်မျက်လုံးအပေါ် အားကိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဆန်းလော့ ဘုရားကျောင်းဂိုဏ်းချုပ် ဆိုရင်လည်း အရိုးဒိုင်းထဲရှိ လေဟာနယ် စွမ်းအင်ကြောင့် ဖြစ်၏။ အဖြစ်အပျက် နှစ်ခုစလုံး၌ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကြောင့် အနိုင်ရခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

မသေမျိုးအဆင့်နှင့် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကြား ကွာဟချက် ကြီးကြီးမားမား ရှိ၏။

ထို့အပြင် ဤနေရာသည် တိုက်ပွဲဖြစ်ရန် ကောင်းသည့် နေရာမဟုတ်။ သတ္တုတွင်း ပြိုကျသည်နှင့် အကုန်လုံး အရှင်ရှင်လတ်လတ် မြေမြှပ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ထိုပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသည်နှင့် ရန်ကိုင် ပထမဆုံး စဉ်းစားမိလိုက်သည့် အတွေးသည် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေး၍ နောက်မှ အစီအစဉ်ချရန်ပင် ဖြစ်၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယွန်ရွှမ်သည် သူ့ကို မယုံခဲ့ရာ ရန်ကိုင်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ငြင်းခုံပြီး အချိန်ဖြုန်းနေမည့်အစား ထွက်ခွါဖို့ကိုသာ ပြတ်ပြတ်သားသား‌ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ငါအစိုးရိမ်လွန်နေတာပဲ ဖြစ်ပါစေကွာ ရန်ကိုင်က စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွေးလိုက်၏။ လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်း၌ မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေခဲ့၏။ စွန်းယင်သည်လည်း အားနည်းသူတစ်ယောက် မဟုတ်လေရာ ထိုပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူကို ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည် မဟုတ်လောက်ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် နောက်ထပ် အားကောင်းသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်လာခဲ့လေ၏။ ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းသည် စွန်းယင်ဆီမှ ဖြစ်၏။

ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အသံများအရ စွန်းယင်သည် ထိုပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေသည့် ပုံပင်။

ရန်ကိုင်မျက်နှာ သုန်မှုန်သွားခဲ့ပြီး အရှိန်ကို ထပ်မြှင့်လိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုပြင်းထန်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်းတို့ကို ယွန်ရွှမ်နှင့် သူမ၏ အဖွဲ့သားများလည်း သတိပြုမိလိုက်ကြ၏။

အားလုံး၏ မျက်နှာ အပြောင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

“ဘာဖြစ်တာလဲ” ယွန်ရွှမ် ကြောင်အသွားခဲ့လေ၏။

စွန်းယင် လှုပ်ရှားနေခဲ့လေပြီ။

သူသည် လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်း၏ မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်၏။ သူဤနေရာသို့‌ ရောက်နေသည် ဆိုသည်မှလည်း လေ့လာစောင့်ကြည့်ဖိုပင် ပင်ဖြစ်၏။ မတော်တဆ အဖြစ်အပျက်များသာ မရှိလျှင် သူကိုယ်တိုင် ဝင်ပါလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများအရ ရွမ်ယုရှင်း သို့မဟုတ် ကျိုးလော့၏ အဖွဲ့နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုသည် သူတို့ ရင်မဆိုင်နိုင်သည့် ရန်သူတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင် နေရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ရပေမည်။

ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုး ရင်ဆိုင်ရလို့ ဦးလေးစွန်းယင် ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါရတာလဲ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေလဲ ဆိုသည်ကို ယွန်ရွှမ် မသိသော်ငြား သူမတို့အတွက် ကောင်းသော အခြင်းအရာ တစ်ခု မဟုတ်သည်ကိုတော့ သူမသိ၏။

ထိုအကြောင်း စဉ်းစားနေစဉ် သူမတို့အောက်၌ ပုန်းအောင်းနေသော ရန်သူတစ်ယောက် ရှိနေသည်ဟု ရန်ကိုင်က သူထွက်မသွားခင် သတိပေးခဲ့၏။ ရန်ကိုင်သည် သူမတို့အား‌ ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုခုကို အမှန်အကန် သတိပြုမိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်ကို နားလည်လိုက်သည်နှင့် ယွန်ရွှမ်၏ အမူအရာ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရ၏။

မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ပေါက်ကွဲသံတို့ လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေ၏။ မိုင်းတွင်းတစ်ခုလုံး မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ပြိုကျတော့မည့် အရိပ်အယောင်တို့ ပြလာလေ၏။

မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် လွန်စွာကိုမှ ပြင်းထန်လှလေ၏။

“သခင်မလေး” ကျိဟုန်က လှမ်း၍ အော်လိုက်လေ၏။

“ချက်ချင်း ဆုတ်တော့” ယွန်ရွှမ်လည်း ဆက်၍ မတုန့်ဆိုင်းရဲတော့ချေ။ သူမ ရင်ထဲတွင်တော့ နက်နက်နဲနဲကို နောင်တရနေခဲ့ရလေ၏။ ယခုလို ဖြစ်လာမည်မှန်း ကြိုသိခဲ့လျှင် ရန်ကိုင်၏ သတိပေးချက်ကို နားထောင်ပြီး အားလုံးကို ဤနေရာမှ ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့မည်မှာ အသေအချာပင်။ ရန်ကိုင်နှင့်သာ အတူ ထွက်သွားခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး လွတ်မြောက်နိုင်ချေ ပို၍ များ၏။

ပြန်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးပြီးသည်နှင့် ယွန်ရွှမ်၏ ပုံရိပ်သည် အပြာရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလျက် ရန်ကိုင် ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး သွားလိုက်လေ၏။

ကျိဟုန်နှင့် ကျန်သူများသည်လည်း နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့ကြ၏။

သို့သော်လည်း မီတာတစ်ရာကျော်ကျော်ပင် မသွားရသေး၊ သတ္တုတွင်း အနက်ပိုင်းမှ ကြောက်မခန်းလိလိ ရင်ထိတ်ဖွယ် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ချက်ချင်း ဆိုသလို တောင်တစ်ခုလုံး ပြိုကျတော့လေ၏။ များစွာသော ကျောက်တုံး၊ ကျောက်စများ ပြိုကျ၊ ပြုတ်ကျလာခဲ့ပြီး လိုဏ်ခေါင်း၏ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့သွားခဲ့လေ၏။

ယွန်ရွှမ်မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားခဲ့ကာ တုန့်ဆိုင်း မနေရဲတော့သည်နှင့် အစစ်အမှန်ချီကို အစွမ်းကုန် လှည့်ပတ်လျက် မျက်နှာကြက်၌ အပေါက်တစ်ပေါက် ဖောက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားတော့လေ၏။

တရစပ်ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံများနှင့် တုန်ခါနေသော နရံများအရ သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်သွားပြီ ဆိုသည်ကို ရန်ကိုင် သိလိုက်၏။

စွန်ယင်သည် ထိုလျှို့ဝှက်ရန်သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံး ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှုအပြီး၌ စွန်းယင်၏ အရှိန်အဝါ သိသိသာသာ အားလျော့သွားသည်ကို ရန်ကိုင် အသေအချာ ခံစားမိလိုက်၏။ မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်နှစ်ယောက်၏ နောက်ဆုံး အားပြိုင်ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကြောင့် လိုဏ်ခေါင်း တစ်ခုလုံး ပြိုကျခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

စိတ်ထဲ၌သာ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲ၍ အရိုးဒိုင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး သူ့အပေါ် ပြိုကျလာသလို ရန်ကိုင် ခံစားလိုက်ရ၏။

အသက်ရှူချိန်နှင့်အမျှ အရိုးဒိုင်းကို ပင့်တင်ထားရသည့် သူ့လက်အစုံ ပိုပို၍ လေးလံလာခဲ့၏။

လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်သောက်စာ ကြာချိန် ကုန်ဆုံးသွားမှပင် သတ္တုတွင်းတစ်ခုလုံး ပြိုကျနေခြင်း ရပ်တန့် သွားခဲ့၏။ ရန်ကိုင်သည်လည်း အရိုးဒိုင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့၏။ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထား၍ သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးသည် သွေးနီရောင်ရဲနေခဲ့ကာ သူ့ကြွက်သားများသည်လည်း ပေါက်ထွက်တော့မတတ် ဖောင်းကား ထွက်နေခဲ့လေ၏။

ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်များများ၏ ဝန်အား ထမ်းထားရသည်ကို ရန်ကိုင် မသိသော်လည်း သူသယ်မထားရသော ဝန်သည် လွန်စွာကိုမှ လေးလံလွန်းလှ၏။

တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းကို ပြောရမည် ဆိုလျှင် အရိုးဒိုင်း၏ အကူအညီကြောင့် သူဒဏ်ရာ မရသွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အသက်ပြင်းပြင် တစ်ချက်ရှု၍ သူ့စိတ်အစုံကို ကိုယ်ခန္ဓာ ခွန်အားနှင့် အစစ်အမှန်ချီအပေါ် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ အားကုန် တွန်းတင်လိုက်လေ၏။

သူ့ခေါင်းထက် လမ်းကြောင်းလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ခဏအကြာ၌ သူအပေါ် ဖိချထားသည့် ဖိအား ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်သည်လည်း ကျောက်ပုံထဲမှ ကုန်းထွက်လာခဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်လေ၏။ နေသည် အရှိန်ညီးညီး တောက်ပနေခဲ့ပြီး အကောင်းအတိုင်း ရှိခဲ့သော တောင်မှာမူ ပြိုကျပျက်စီး နေခဲ့လေပြီ။

ငှက်များစွာ ထွက်ပြေးနေသည့် အသံတို့ သူ့နားထဲ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့၏။ သတ္တုတွင်း၏ ပြိုကျမှုသည် အနီးအနားရှိ ဒေသ သားရဲမျိုးစိတ်များကို ထိတ်လန့်သွားစေသည့် ပုံပင်။

ဘေးပတ်လည်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မီတာ တစ်ရာဝန်းကျင် နီးပါးရှိသော ကျောက်တုံးပုံကြီးကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အနီးအနား၌ မည်သူမှ မရှိချေ။ စွန်းယင်၏ အရှိန်အဝါသည် မပျောက်ကွယ်သေးသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်နေခဲ့၏။ ယွန်ရွှမ်၊ ရွမ်ရှင်းယုနှင့် ကျိုးလော့တို့၏ အဖွဲ့များမှာမူ ပျောက်ကွယ်နေဆဲ။

ကောင်းကင်စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ မကြာခင်မှာပင် (၁)ကီလိုမီတာ အကွာအဝေး၌ အသက်အရိပ်အယောင်တို့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုနေရာဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်ပြီး ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် မြေပြင်အောက်မှ အစစ်အမှန်ချီတို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေ၏။

ခဏအကြာ၌ အပေါက်လေးတစ်ပေါက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

“ယွန်ရွှမ်လား” ရန်ကိုင်က အော်ခေါ်လိုက်ရာ တွင်ပေါက်ထဲမှာ အားနည်းဖျော့တော့နေသည့် အသံတစ်သံက ပြန်ထူးလာခဲ့၏ “အင်း”

သွားပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်၍ လက်သီးတင်းတင်း ဆုပ်ကာ လျှပ်စီးစွမ်းအင်စတို့ ထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာသို့ အားပါပါဖြင့် ထုချလိုက်လေ၏။ လမ်းကြောင်း အပြည့်အဝ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဖုန်၊သဲတို့ဖြင့် ညစ်ပေနေသည့် ယွန်ရွှမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူမနောက်တွင်တော့ ကျိဟုန်နှင့် အခြားလူအနည်းငယ် ပါလာခဲ့လေ၏။

အားလုံးသည် အညိုအမည်း အပြည့်နှင့် ဖြစ်ပြီး အချို့ဆိုလျှင် အရိုးများပင် ကျိုးနေကြ၏။

အားလုံးသည် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော မိုင်းတွင်း ပြိုကျမှုကို သူတို့အနေဖြင့် မည်သည့် ဒဏ်ရာမှ မရဘဲ ခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ တကယ်ဆိုလျှင် ယွန်ရွှမ်၏ အလျင်အမြန် လမ်းဖောက်ပေးသည့် အတွက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူတို့အားလုံး မြေကြီးထဲ အရှင်လတ်လတ် မြေမြှပ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရ၍ မြေကြီးထဲ အရှင်လတ်လတ် မြှပ်ခံလိုက်ရပါက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ပင် သေခြင်းတရားမှ ပြေးလွတ်မည် မဟုတ်။

ထွက်လာပြီးသည်နှင့် အကုန်လုံး ကြောက်စိတ် မပြယ်သေး။ သက်ပြင်း တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်သာ ချလျက် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည့်အတွက်ပေါ် ကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်နေခဲ့ကြလေ၏။

“ကောင်းတယ်” ရန်ကိုင်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့လေ၏။

မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖန်တီးခဲ့သော အတားအဆီးကို နည်းလမ်းမသိလျှင် ဖောက်ထွက်ဖို့ အချိန် အတော်လို၏။ ယွန်ရွှမ်သည် ထိုအရံအတားအား မည်ကဲ့သို့ ဖောက်ထွက်ရမည်ဆိုသည်ကို သိထားရာ အကြမ်းနည်းသုံးရန် မလိုတော့ချေ။

“ဒါပေမယ့်...” ယွန်ရွှမ် တုန့်ဆိုင်းသွားခဲ့လေ၏။

“ဒါပေမယ့်တွေ လုပ်မနေနဲ့။ စွန်းယင်လည်း သေသွားပြီ” ရန်ကိုင်က ခေါင်းခါရမ်း၍ ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။ အစောကမူ စွန်းယင်၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသော်ငြား ယခုမူ တစ်စွန်းတစ်စလေးကိုပင် အာရုံခံမရတော့ချေ။

ယွန်ရွှမ်မျက်နှာ တောင့်တောင်ကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အမှန်တရားကို လက်မခံနိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ရန်ကိုင်ကို ပြန်၍ ငေးစိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

ရုတ်တရက် တဝုန်းဝုန်းမြည်သံတို့ အောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အားလုံး၏ အမူအရာ အပြောင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အသံထွက်ပေါ်လာရာ နေရာဆီ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်၏။

ခဏအကြာ သူတို့နှင့် (၂)ကီလိုမီတာ၊ (၃)ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးမှ ရွမ်ရှင်းယုနှင့် ကျိုးလော့တို့ ဦးဆောင်သည့် လူပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ယွန်ရွှမ် ပျော်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူများဆီ အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်လေ၏။

ကျိုးလော့နှင့် ရွမ်ရှင်းယုတို့ ယွန်ရွှမ်၏ အသံကို ကြားလိုက်သည့်အခါ နှစ်ယောက်စလုံး ရန်ကိုင်တို့ဆီ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့၏။ ကျိုးလော့၊ ရွမ်ယုရှင်းနှင့် သူမတို့အပေါင်းအပါ အားလုံး၏ မျက်နှာများသည် တစ္ဆေကောင်များပမာ ဖြူလျော်နေခဲ့ကြလေ၏။

“ဦးလေးစွန်းရော” ယွန်ရွှမ်က မေးလိုက်ရာ ရွမ်ရှင်းယုက “သူသေပြီ”

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ” ယွန်ရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် သွယ်သွယ်လေး တသိမ့်သိမ့် တုန်ရင်သွားခဲ့လေ၏။ အစောပိုင်းလေးကပင် သူမနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့သည် သတ္တုဝါးမြိုသားရဲများကို ဖမ်းဆီးရင်း အမြတ်ကြီး မြတ်ခဲ့သည့်အတွက် ပျော်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယခုလို ကောက်ကာငင်ကာ ထဖြစ်သွားပြီး ဦးလေးစွန်းလည်း သေသွားခဲ့၏။ ထိုကဲ့သို့သော အထက်အောက် ပြောင်းပြန် ပြောင်းလဲမှုများကို သူမအနေဖြင့် လက်ခံနိုင်ဖို့ရာ ခဲယဉ်းနေခဲ့လေ၏။

“ငါတို့လည် မသိဘူး” ရွမ်ရှင်းယုက စိတ်သောက ဝေနေသည့် အမူအရာဖြင့် “ရုတ်တရက်ကြီး မြေကြီးထဲက အရိပ်တစ်ခု ခုန်ထွက်လာလို့ ဦးလေးစွန်းက ပြန်တိုက်လိုက်တာ။ ပြီးတာနဲ့... အခုလိုမျိုးတွေ ဖြစ်ကုန်တော့တာပဲ”

သူမ ကြောက်စိတ် မပျယ်သေးသည်ကို အားလုံး မြင်တွေ့နေရ၏။ စွန်းယင်သည် သူမ မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး သူမနှင့် ကျိုးလော့ အဖွဲ့မှ လူပေါင်း များစွာသည်လည်း မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်နှစ်ယောက်ကြားမှ တိုက်ပွဲကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရကာ လူအနည်းငယ်သာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့၏။

ထိုမသိရသေးသော ရန်သူသည် သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ကြောက်စိတ်များ ရိုက်သွင်းပေးခဲ့လေ၏။

“ငါတို့ မြန်မြန် ထွက်သွားရမယ်” ကျိုးလော့၏ မျက်နှာသည်လည်း ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီး ယခင်ကလို ကျော့ရှင်း ခံ့ညားသည့် အသွင်သဏ္ဍာန် နည်းနည်းမျှပင် မရှိတော့။ သူတို့၏ မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်သည် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ သူတို့သာ ဤနေရာ၌ ဆက်နေမည် ဆိုပါက သူတို့ကို စောင့်နေသည်မှာ သေခြင်းတရားပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခု သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ထဲ ထွက်ပြေးရန် အတွေးသာ ကြီးစိုးနေခဲ့လေ၏။

================================

Martial Peak

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧရာဇ်

မူရင်းစာရေးဆရာ-Mo Mo

ဘာသာပြန်ဆိုသူ- Little Devil

အတွဲ(၅)- ထုန်းရွှမ်လောကကြီး

——————————————————————

အပိုင်း(၆၂၈) ကဝေမွန်းစတား

——————————————————————

အဖွဲ့သုံးဖွဲ့၌ ယခင်က စုစုပေါင်း လူ(၂၀)ကျော်ရှိ၏။ ယခုမူ လူတစ်ဝက်ကျော်သာ ကျန်တော့ပေ၏။

ယခုအချိန်၌ သူတို့တစ်တွေ မည်မျှ အားနည်းသည်ကို အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ပညာရှင်အားလုံး နာလည်သွားခဲ့ကြလေ၏။

သူတို့၏ မိတ်ဆွေများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည့်အတွက် ဝမ်းနည်းသော်ငြား မည်းမျှ ဝမ်းနည်းနေသည်နှင့် ပက်သက်၍ ပူဆွေးသောက ရောက်ချိန်မရှိ။ ကိုယ့်အသက်ကိုပင် ကိုယ်မပိုင်သေးရာ ထိုလူများကို မည်သည့် အတွက်ကြောင့် ဂရုစိုက်နေရမည်နည်း။

ရန်ကိုင်သည် ထိုအဖွဲ့နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ကောင်းကင်စိတ်အာရုံကိုလည်း အရမ်းကြီး မဖြန့်ကျက်ရဲချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စွန်းယင်ကို သတ်သွားသော ရန်သူ မထွက်ပေါ်လာသေးသော ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ မျက်ဝန်း တစ်စုံသည် သူတို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု သူ၏ မသိစိတ်က ပြောနေခဲ့၏။

ထိုစောင့်ကြည့်နေသည့် မျက်ဝန်းအစုံသည် တည်ငြိမ်၏။ ထို့အပြင် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေသော သားကောင်ကို လှောင်ရယ်မှု အပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသော မုဆိုး၏ အကြည့်နှင့်ပင် တူ၏။

ထိုအချက်ကို နားလည်လိုက်သည်နှင့် ရန်ကိုင် စိတ်နှလုံး တင်ကြပ်သွားခဲ့ရလေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူရင်ဆိုင် နေရသော အန္တရာယ်သည် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပို၍ ကြီးမားနေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း သူ့ရန်သူ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကို မဆန်းစစ်နိုင်ရုံမက တည်နေရာကိုလည်း အတည်မပြုနိုင်သေးရာ ရန်ကိုင်အနေဖြင့် တစ်ကြိမ်တွင် ခြေတစ်လှမ်းသာ လှမ်းနိုင်ပေ၏။

လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။

ရွှစ်...

ထက်ရှသော လေတိုးသံတစ်သံ သူတို့တစ်တွေကို ဖြတ်သွားရာ အားလုံး၏ အမူအရာ တင်းကြပ်သွားခဲ့ရ၏။ တစ်ခဏမျှ ကြောင်အနေပြီးသည်နောက် ခုခံဟန်ပုံစံ ပြင်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိအပြည့်ဖြင့် လှည့်ပတ် ကြည့်လိုက်လေ၏။

မည်သူမှ ဘာမှ မပြောခဲ့ကြ။

သို့သော်လည်း တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ကျိဟုန်က အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေ၏ “သခင်မလေး၊ ကျုံးဝူ၊ သူ... သူ...”

ထိုအော်ဟစ်သံကို ကြားသည်နှင့် အားလုံးသည် ကျုံးဝူ အမည်ရသော လူငယ်လေးဆီသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူ၏ မျက်လုံးများသည် ရီဝေဝေ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ အသက်စွမ်းအင်များသည်လည်း အလျင်အမြန် ယုတ်လျော့ လာခဲ့လေ၏။

“ကျုံးဝူ...” တစ်ယောက်ယောက်က လှမ်း၍ အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း ပြန်ထူးသံ မကြားခဲ့ရ။

ကျုံးဝူ၏ ပုခုံးကို ထိုလူငယ်လေးက သွားပုတ်လိုက်ရာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မြေကြီးပေါ် ပြိုလဲကျသွားခဲ့လေ၏။

“အား...” ရွမ်းရှင်းယု အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ ပါးစပ်ကို လက်ကလေးနှင့် အလန့်တကြား ပိတ်လိုက်၍ ဖြူလျော်နေသော မျက်နှာဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

“သူသေသွားပြီ” ကျိဟုန် မျက်ဝန်းအစုံ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ငေးစိုက် ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

ယွန်ရွှမ်သည်လည်း အလွန်အမင်းကို လန့်ဖြန့် သွားခဲ့ရလေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာလေးသည်လည်း သွေးဆုတ် ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီး မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်ဖြင့် ရန်သူကို လှည့်ပတ်ရှာလိုက်သော်လည်း မည်သည့် ရန်သူကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ကျိုးလော့သည်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ရီနေခဲ့ရလေ၏။

ကျုံးဝူ အမည်ရသော သူသည် သူ့အဖွဲ့သားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်(၆) ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ထိုအင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် သူတို့ မျက်စိရှေ့မှာပင် မည်သူမှ မသိဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရလေ၏။ သူ့ကိုယ်ထက် မည်သည့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်ကိုမှလည်း မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ထိုမမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်သည် အားလုံး၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်ကို စိမ့်တက်သွားစေခဲ့လေ၏။

ပုန်းအောင်းနေသော ရန်သူသည် ကျုံးဝူကို မည်သူမှ မသိအောင် သတ်ဖြတ်သွားနိုင်လေရာ ထိုရန်သူသည် ဤနေရာ၌ ရှိနေသူအားလုံးကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပေလော။

ထိုအချက်ကို နားလည်လိုက်သည်နှင့် အားလုံး ရုတ်တရက် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်တော့လေ၏။

“ဆက်သွားထား” ရန်ကိုင် အမူအရာ မည်းမှောင် သွားခဲ့ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

အစောပိုင်းလေးတုန်းက ထူးဆန်းပြီး ရက်စက်သည့် စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို သူခံစားမိခဲ့၏။

ထိုစိတ်စွမ်းအင်သည် လွန်စွာကိုမှ အားကောင်းလှရာ သူသည်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိ၏။ ထိုကဲ့သို့သော အားကောင်းလှသည့် ကောင်းကင်စိတ်အာရုံ တိုက်ခိုက်မှုသည် မသေမျိုးအဆင့်အောက် မည်သည့် ပညာရှင်ကိုမဆို တိတ်တဆိတ် သတ်ပစ်နိုင်၏။

ရန်သူသည်သာ ဆန္ဒရှိလျှင် ဤနေရာ၌ ရှိနေသော လူအားလုံး၏ အသက်ကို ချက်ချင်း နှုတ်ယူပစ်နိုင်၏။

သူတို့ ရန်သူသည် ၎င်း၏ သားကောင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချား၊ ရုန်းကန်နေခြင်းအား ကြည့်ရသည်ကို နှစ်သက်သည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုကိုသာ ရန်ကိုင် စဉ်းစားမိ၏။

ထိုကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုးသည် ရင်ဆိုင်ဖို့ရာ အရမ်း ခက်ခဲလှ၏။ ရန်ကိုင်သည် ရန်သူ၏ အစီအစဉ်များထဲ၌ ဟာပေါက် တစ်ခုတစ်လေကိုများ တွေ့ရမလား ဆိုပြီး ရှာဖွေနေခဲ့၏။ သူသည် ရန်သူကို သတ်ရန် မစဉ်းစားထား။ ထွက်ပြေးနိုင်ရုံဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်၏။

ခေါင်းခြောက်မတတ် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ယွန်ရွှမ် အသိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူ၍ သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လက်ဝှေ့ရမ်းကာ “သွားကြစို့”

ထိုအဖွဲ့လေးသည် ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေခဲ့ရာ မကြာခင်မှာပင် စွန်းယင်၏ အရံအတား ရှိနေရာ နေရာဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။ စွန်းယင်သည် ထိုအရံအတားကို သတ္တုဝါးမြိုသားရဲများ ထွက်ပြေးစေခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ယခုမူ ထိုအရံအတားသည် သူတို့၏ ထွက်ပြေးရာ လမ်းပေါက် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရလေပြီ။

သူတို့သာ ထွက်ပြေးချင်သည် ဆိုလျှင် ထိုအရံအတားကို အရင်ဆုံး ကျော်ဖြတ်ရပေမည်။

ယွန်ရွှမ်၊ ရွမ်ရှင်းယုနှင့် ကျိုးလော့တို့ သုံးယောက်ပေါင်း၍ အရံအတားကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူတို့ စတင်မည် အပြုမှာပင် နောက်ထပ် လေတိုးသံတစ်သံကို သူတို့ ထပ်မံ ကြားလိုက်ရ၏။

ကျုံးဝူကဲ့သို့ပင်၊ နောက်ထပ် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မြေကြီးပေါ်သို့ အသက်မဲ့စွာ လဲလျောင်းခဲ့ရလေပြီ။

သူတို့၏ အသိစိတ်ပင်လယ်သည် အပြီးတိုင် ဖျက်စီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ ထိုလူအနေဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယွန်ရွှမ်နှင့် ကျန်သူများသည်လည်း ပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရမည် ဆိုးသည့်အတွက် နည်းနည်းမျှပင် ဆက်၍ မလှုပ်ရှားရဲတော့ချေ။

အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်နေပြီးသော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမှ သူတို့ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

အားလုံး သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ အရံအတားကို ဖွင့်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားလိုက်ကြ၏။

ရွှစ်...

တတိယမြောက်တစ်ယောက် လဲကျသွားခဲ့ပြန်လေ၏။

ရွမ်ရှင်းယု ရုတ်တရက် အော်ငိုတော့လေ၏။ မျက်ရည်များသည် မိုးစက်မိုးပေါက်များပမာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများဆီမှ တဖြိုက်ဖြိုက် ရွာကျနေခဲ့ပြီး ပုခုံးလေးများသည်လည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေခဲ့ကာ ငိုသံလေးဖြင့် “ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘယ်သူကများ ငါတို့ကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သတ်နေရတာလဲ”

ယွန်ရွှမ်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ကြောက်သော်ငြား တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ လေထဲကို ကြည့်၍ အော်ပြောလိုက်လေ၏ “ဘယ်လေးစားရတဲ့ ပညာရှင်များ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ ဆိုတာ သိလို့ရမလား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ်ထင် ပြပေးပါ။ ကျွန်မတို့တွေက လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းကပါ။ ဒီနေရာကို လာတယ် ဆိုတာကလည်း အဖွဲ့အစည်းက ပေးလိုက်တဲ့ တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ချင်လို့ပါ။ လေးစားရတဲ့ ပညာရှင်ကို ရန်စမိသလို ဖြစ်သွားရင် ကျွန်မတို့ဘက်က စိတ်ရင်းနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သဘောထားကြီးပေးဖို့ ကျွန်မတို့ဘက်ကပဲ တောင်းဆိုပါတယ်”

“ဟဲဟဲဟဲ...” ခေါင်းလောင်းသံလေးလို ချိုသာ၍ အဆုံးမဲ့ ညို့ဓါတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နေသော ရယ်သံလေးများ အားလုံး၏ နားထဲ ပျံ့လွင့်လာခဲ့လေ၏။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်သည့် မည်သူမဆို၊ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် အပူလှိုင်းတို့ စီးတက်လာသည်ကို ခံစားမိလိုက်ကြ၏။

“ငါ့ရဲ့ မွန်းစတားသားရဲတွေကို ဖမ်းရဲမှတော့ သင့်တော်တဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပေါ့” ထိုအသံသည် နေရာအနှံ့က လာနေသလို ထင်ရ၏။ အသံ၏ တည်နေရာ အစစ်အမှန်ကို မည်သူမှ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့။ တစ်ခါတစ်ရံ အသံသည် သူတို့ နားနား ကပ်ပြောသွားသလို ထင်ရပြီး ချက်ချင်း ဆိုသလို အသံက အဝေးရောက်သွားပြန်လေ၏။

ယွန်ရွှမ်မျက်နှာ ညိုးကျသွားခဲ့သော်လည်း အားတင်း၍ ပြုံးကာ “အဲ့မွန်းစတား သားရဲတွေမှာ ပိုင်ရှင်ရှိခဲ့မှန်း ကျွန်မတို့ မသိခဲ့ဘူး။ သိသာသိခဲ့ရင်...”

“ရှင်ပြဖို့ မလိုဘူး။ ငါက နင်တို့အားလုံးကို သတ်ရင်းနဲ့ နည်းနည်းလေး အပျော်ရှာချင်နေတာ။ နင်တို့အားလုံး ရုန်းကန်ပြီး ငါ့ကို နည်းနည်းပါးပါးလေး ပျော်ရအောင် လုပ်ပေးပေါ့၊ ဟဲဟဲဟဲ...” ထိုအသံထဲ ယောကျာ်းသားတို့၏ စိတ်နှလုံးသား အတွင်းပိုင်းထဲ ကိန်းအောင်းနေသည့် စိတ်ရိုင်းတို့ကို နှိုးဆွပေးနိုင်သည့် အစွမ်းတို့ ပါဝင်နေ၏။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်သည့် သူတိုင်း အသံပိုင်ရှင်းအား မြေကြီးပေါ် ပစ်လှဲပြီး ဝုန်းဒိုင်းကြဲပစ်ချင်သည့် စိတ်တို့ သူတို့ နှလုံးသားထဲ ရုန်းကြွလာခဲ့ရလေ၏။

ရန်ကိုင်သည် ယင်ယန်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်၍ သူ့ကိုယ်ထဲ အပူမီးတော်ကလေးကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်လေ၏။ သူ့မျက်နှာထက်တွင်လည်း လှောင်းပြုံး ယဲ့ယဲ့လေး ရှိနေခဲ့လေ၏။

ထိုပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူ၏ ၎င်း၏ သားကိုအား အရူးလုပ်ရသည်ကို နှစ်သက်သော လူတစ်ယောက် အမှန်အကန်ပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။ ထိုကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုးသည် အရမ်းကို အန္တရာယ်များ၏။ သို့သော်လည်း အရမ်းကို မောက်မာကြ၏။ သူသာ တောင့်ခံထားနိုင်သရွေ့ ဟာကွက် အချို့ကို ကျိန်းသေ မြင်ရပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်၌ ရန်ကိုင် အစိုးရိမ်ဆုံးမှာ ထိုပညာရှင်သည် စိတ်ရူးပေါက်ပြီး သူ့အား ပစ်မှတ်ထားလာမည်ကို ဖြစ်၏။

သူသာ ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရမည် ဆိုပါက သူ၏ အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကို ဆက်၍ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ထိုအခါကျ သူသည် သူမ၏ အဓိက ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်ပေ၏။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး၏ အသံကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ယွန်ရွှမ်သည် စကားအချို့ကို အလျင်စလို ပြန်အော်ပြောလိုက်သော်လည်း မည်သည့် တုန့်ပြန်သံကိုမှ မကြားရတော့ချေ။ ထို့အစား လေးယောက်မြောက် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သည် သူမ၏ ရှေ့တည်တည့်၌ပင် အသတ်ခံလိုက်ရလေ၏။

အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူတွေကြား တုန်လှုပ် ချောက်ချား နေသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ထွဥ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အားလုံးသည် အရံအတားကို မြန်မြန်ဖွင့်နိုင်ရန် ပို၍ အားစိုက်ထုတ် လာကြလေ၏။

ကျင့်ကြံသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့၏။ အချိန်ကြလာသည်နှင့်အမျှ ပုန်းကွယ်နေသာ ရန်သူသည် စိတ်မရှည်တော့သည့် ပုံပင်။ တစ်ယောက်ချင်းစီ သတ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်ကို တစ်ပြိုင်တည်း သတ်လာခဲ့လေ၏။ လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းမှ တပည့် အရေအတွက် အလျင်အမြန် လျော့ကျလာခဲ့ပြီး ယွန်ရွှမ်တို့၏ အဖွဲ့သားများသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားခဲ့လေ၏။

သူမနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူအချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည့် အဖွဲ့သားများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အသတ်ခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း ယွန်ရွှမ် မျက်ဝန်းမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားလေးသည်လည်း မခံစားနိုင်သော နာကျင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်လာခဲ့လေ၏။

ကျိဟုန်သည် ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့သည့် အဆုံး သူ၏ ပုဆိတ်ကြီးကို မြှောက်၍ ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်လေ၏ “မိန်းမပျက်မ၊ ထွက်လာခဲ့စမ်း။ ဘာလဲ။ နင့်ရဲ့ အရုပ်ဆိုးဆိုး မျက်နှာကို အခြားသူတွေ မြင်သွားမှာကို ကြောက်နေတာလား”

ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျိဟုန် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ရင်သွားခဲ့ကာ နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားခဲ့လေ၏။ သူ့သည် နေရာတွင် ရပ်နေ၍ ပုဆိန်ကြီးကို မြှောက်ထားသော်လည်း သူ့၏ အသက်စွမ်းအင်သည် အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်နေခဲ့၏။ မကြာခင်မှာပင် ကျိဟုန် သေသွားခဲ့လေ၏။

“ကျိဟုန်” ယွန်ရွှမ်က ယူကြုံးမရဖြစ်စွာ အော်ခေါ် လိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်က ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး သူ့၏ အမူအရာသည်လည်း အနည်းငယ် ခါးသီးသွားခဲ့လေ၏။

ထိုမုတ်ဆိတ်ကြီးသည် ရိုးရှင်းပွင့်လင့်သော လူဖြစ်၏။ သူသည် နည်းနည်းပါးပါး ရိုင်းသည်ဆိုသော်လည်း အခြားသူများကို မျှမျှတတ ဆက်ဆံ၏။ ရန်ကိုင်သည်လည်း မုတ်ဆိတ်ကြီးပေါ် အထင်အမြင်ကောင်း ရှိလေ၏။

လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်း၌ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ သုံးယောက်သာ ရှိတော့သည်ကို ရန်ကိုင် တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ရန်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိသော်ငြား အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူအားလုံးသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြ၏။

ရန်ကိုင်ပါ အပါဆိုလျှင် စုစုပေါင်း လေးယောက် ရှိလေ၏။

ယခုအချိန်ထိ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသေးသည့် အတွက် ရန်ကိုင်လည်း အံ့အားသင့်နေခဲ့ရ၏။ သူ့ကိုယ်သူပင် ကံကောင်းသည့် လူပါလားဟု တွေးမိလိုက်သေး၏။ သို့သော် လူလေးယောက်သာ ကျန်တော့ရာ ထိုပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူက ထပ်မံတိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက နောက်ပစ်မှတ်သည် သူဖြစ်လာနိုင်ချေ များ၏။

ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် ရန်ကိုင်က အော်ပြောလိုက်လေ၏ “မိန်းကလေး၊ ထွက်လာဖို့ အချိန်ကျပြီလို့ မထင်ဘူးလား။ ကျုပ်သေရမယ် ဆိုရင်တောင် ကျုပ်ကို ဘယ်သူသတ်သွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ သိချင်သေးတယ်လေ”

“မင်းရူးနေလား” ကျိုးလော့သည် ရန်ကိုင်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လျက် အော်ပြောလိုက်လေ၏။

ပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူ၏ နည်းလမ်းများသည် ရက်စက်ပြီး အကြင်နာတရား ကင်းမဲ့၏။ သူမသည် လူများကို ယင်ကောင်များ သတ်သလို သတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု အရံအတားကို ဖွင့်၍ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးနိုင်ရန် သိပ်မလိုတော့ချေ။ သို့သော်လည်း ရန်ကိုင်သည် ထိုကဲ့သို့သော ရူးမိုက်သည့် စကားကို ပြောလိုက်လိမ့်မည်ဟု ကျိုးလော့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

၎င်းသည် မီးတောက်ထဲ လောင်စာထပ်ထည့်ခြင်းပင် မဟုတ်လေလော။

သူမသာ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့မည် ဆိုပါက... ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားမိလိုက်ရုံနှင့်ပင် ကျိုးလော့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားခဲ့ရလေ၏။

မီတာအနည်းငယ် အကွာမှ လေထုသည် ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်လာခဲ့ပြီး ဝေဝါးဝါး ပုံရီပ်တစ်ခု ထူးဆန်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ပြီးသည်နှင့် ပုံရိပ်သည် ဝေဝါးသည့် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအသွင်မှ အစစ်အမှန် လူတစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ကျိုးလော့ မျက်နှာထက်မှ ဒေါသတို့ အလုံးစုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အရူးအမူး တပ်မက် စွဲးလမ်းစိတ်တို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

ကျိုးလော့သည်သာမက ရန်ကိုင်၏ မျက်ဝန်းများသည်ပင် မီးတောက်လာခဲ့ရပြီး သူ့နှလုံးသားထဲ ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက် တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့ရလေ၏။

ထိုမိန်မငယ်လေးသည် လွန်စွာကိုမှ လှပလွန်းပေ၏။ ရှည်လျားသော ဆံကေသာများနှင့် အချိုးကျ လှပသော မျက်နှာ၊ ပြည့်လုံးသော တင်အစုံနှင့် သေးကျဉ်ကျဉ်ခါး၊ နီးစွေးပါးလျသော နှုတ်ခမ်းအစုံတို့ဖြင့် ပြီးပြည့်စုံအောင်၊ အပြစ်ဆိုရက်စရာ မရှိအောင် လှပသော သူမ၏ အလှကို စကားနှင့်ပင် ဖော်ပြနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူမ၏ ပုံစံသည် အားနည်းသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ယောက်၏ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ရာ ယောကျာ်းသားတို့၏ စိတ်ထဲ သူမအား ကာကွယ်ပေးချင်သည့် စိတ်တို့ အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

အထူးသဖြင့် ကြည်လင်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သယောင် ထင်ရသော သူမ၏ ညို့ဓါတ်ပြင်းလှသည့် မျက်ဝန်းအစုံပင် ဖြစ်ချေ၏။ ထိုမျက်လုံးနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံမိသည့် မည်သည့် ယောကျာ်းသားကိုမဆို သူမ၏ ကျေးကျွန်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟုပင် ထင်ရ၏။

သူမ အသားအရေသည် နှင်းဖြူရောင် ရွန်းစိုတောက် နေခဲ့၏။ သေးကျဉ်ကျဉ် ခါးလေးနှင့် ပြည့်လုံးသော တင်ပါးလေးများသည် လွန်စွာကိုမှ ပြီးပြည့်စုံလှ၏။ မို့မောက်နေသော တောင်အစုံသည်လည်း မကြီးလွန်း၊ မသေးလွန်းရာ သူမ၏ ပုံရိပ်နှင့် လွန်စွာကိုမှ အချိုးကျ လိုက်ဖက်ညီနေခဲ့လေ၏။

သူမသည် ချက်နေရာဖြစ်သော ဝမ်းဗိုက်နေရာကို လှစ်ဟာထားသည့် သားရဲဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူမတွင် ဖိနပ်မရှိ။ ထို့ကြောင့် မည်သူမဆို သူမ၏ သေးသွယ်ချောမွတ်၊ အသန့်စင်ဆုံး ကျောက်စိမ်းသားမှ ထုလုပ်ထားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ရသော ခြေချောင်းလေးများကို မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။

ထိုမိန်းကလေးကို စိုက်ကြည့်နေရင်း ကျိုးလော့၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ရမက်မီးတောက်တို့ဖြင့် လောင်ကျွမ်း လာခဲ့ပြီး နားနှစ်ဖက်မှ အပူငွေ့တို့ တထောင်းထောင်း ထလာခဲ့၍ သူ၏ အသက်ရှူသံသည်လည်း ပြင်းထန် ကြမ်းရမ်း လာခဲ့လေ၏။

ရန်ကိုင်ကမူ အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့်သာ သတိချပ်၍ ထိုမိန်းကလေးကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

သူသည် မိန်းမလှပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူး၏။ ညို့ကဝေ နတ်ဆိုးဘုရင်မဖြစ်သော ရှန်ချင်းလော့သည်ပင် ကိုယ်ထင်ပြရုံဖြင့် သူ့စိတ်ထဲရှိ အဆိုးမြင်ခံစားချက်များကို ကင်းစင်ပပျောက်သွားအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း ထိုမိန်းမသည်၊ သူမ ကိုယ်ထင် ပြလိုက်သည့်အခိုက်၊ သူ့စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ အဆိုးမြင် ခံစားချက်တို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ရန်ကိုင် တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျန်ခဲ့သည်ကား သူမအား ကာကွယ်ပေးလိုသော စိတ်ဆန္ဒပင် ဖြစ်၏။

သူ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာသည့် ပထမဆုံးသော အတွေးသည် ထိုကဲ့သို့သေား အားနည်းလှသည့် မိန်းမသားလေး တစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ မရှိလျှင် သူမသည် အနှေးနှင့် အမြန်ဆိုသလို ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်ပေသည်။

“ကဝေမွန်းစတား” ယွန်ရွှမ်က အလန့်တကြား ထအော်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးသည်လည်း ချက်ချင်း ဆိုသလို ဖြူလျော်သွားခဲ့ရလေ၏။

ရွမ်ရှင်းယုသည်လည်း ထိုမိန်းကလေးသည် ကဝေးမွန်းစတား တစ်ကောင် ဖြစ်သည်ကို သိထားသည့်အလား သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးသည်လည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေလေ၏။ နိမ့်ကျ၊ အောက်ကျသည့် ခံစားချက်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မနှစ်မြို့သည့် ခံစားချက်တို့ သူမ၏ ရင်ထဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

================================

Martial Peak

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧရာဇ်

မူရင်းစာရေးဆရာ-Mo Mo

ဘာသာပြန်ဆိုသူ- Little Devil

အတွဲ(၅)- ထုန်းရွှမ်လောကကြီး

——————————————————————

အပိုင်း(၆၂၉) နင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ရွေးစရာမရှိဘူး

——————————————————————

ကဝေမွန်းစတား...

ယွန်ရွှမ်၏ အော်ပြောသံကို ကြားသည်နှင့် ထိုမိန်းကလေး၏ ဇာတ်မြစ်သည် သာမန်မဟုတ်သည်ကို ရန်ကိုင် နားလည်လိုက်၏။

“ကဝေမွန်းစတားဆိုတာ ဘာလဲ” ရန်ကိုင်က အသံကို နှိမ့်၍ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

ရန်ကိုင်ကို လေသံကို နှိမ့်၍ မေးလိုက်သော်လည်း မိန်းမလှလေး မသိအောင် မေးမြန်းခြင်း မဟုတ်လေရာ မိန်းမလှလေးက ကြည်လင်ပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည့် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ရန်ကိုင်ဆီ လှမ်းကြည့်ကာ “ငါတို့ ကဝေမွန်းစတားအကြာင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူးလား”

ရန်ကိုင်က အသာအယာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်၍ “မကြားဖူးဘူး။ ကျုပ်က ချောင်ကျတဲ့ နေရာဆီက လာတာ ဆိုတော့ ဒီအပြင်လောကကြီးအကြောင်း အများကြီး မသိဘူးလေ”

“ဟဲဟဲ...” ကဝေမွန်းစတားက တခစ်ခစ် ရယ်မော၍ “စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ငါတို့အကြောင်း မကြားဖူးတဲ့ လူတွေ ရှိနေဦးမယ်လို့ ငါတကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ကြည့်ရအောင်...”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းသဖွယ် ချောမွတ်လှသည့် လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေး တစ်ချောင်းကို နီစွေးနေသည့် နှုတ်ခမ်းလေးထက် တင်၍ မြင်သူ ပုရိသ ယောကျာ်အပေါင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော အပြစ်ကင်းစင်ဟန်နှင့် ညို့ချက်ပြင်းလှသော မိန်းမပျိုတို့နှစ်ယောက်တို့၏ လက္ခဏာများ ရောယှတ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် “လူငယ်လေး နင့်သတ္တိက တကယ်ကို မသေးပါလား။ မသေခင်လေး ငါတို့အကြောင်း သိချင်တယ် ဆိုတော့ ငါက နင့်သိချင်စိတ်ကို ဖြေဖျောက် ပေးရမှာပေါ့။ အဲ့မမလေးက ငါတို့ ကဝေမွန်းစတားတွေ အကြောင်း တော်တော် သိထားလောက်တယ်။ သူတို့ကို မေးလိုက်လေ။ သူရှင်းပြနိုင်တယ်”

“လူငယ်လေးလား” ရန်ကိုင် အံ့ဩသွားခဲ့ပြီး “ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ဘယ်လောက်လဲ မိန်းကလေး”

“မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ဆိုတာ သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော လျို့ဝှက်ချက်တစ်ခုလေ” သူမ၏ အမူအရာလေးသည် အရက်မူးနေသည့် မိန်းမပျိုလေး တစ်ယောက်၏ အမူအရာနှင့် လွန်စွာကိုမှ ဆင်လှပေရာ ရန်ကိုင်ပင် နှလုံးခုန် မြန်သွားခဲ့ရလေ၏။

ယောကျာ်းသားများအပေါ် သူမ၏ ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းက ရှန်ချင်းလော့ထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်လှသေး၏။

ကျိုးလော့ကမူ အသိစိတ် မရှိတော့ချေ။ လုံးဝကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် အမူအရာဖြင့်သာ ကဝေမွန်းစတားကို စိုက်ကြည့်လို့ နေခဲ့၏။

ကဝေးမွန်းစတား သူ့ဆီ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် အချိန် ကျိုးလော့၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အထင်အမြင် သေးသေးဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေ၏။

“ယွန်ရွှမ်၊ ကဝေမွန်းစတားဆိုတာ ဘာလဲ” ရန်ကိုင်က ယွန်ရွှမ်ဘက်လှည့်၍ မေးလိုက်လေ၏။

“နင်ဘာဖြစ်နေတာလဲ” ယွန်ရွှမ် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်ကို ပြန်အော်လိုက်လေ၏။ ယခုလို သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေမျိုးမှာပင် ထိုကောင်စုတ်သည် ကဝေမွန်းစတားက ဘာဆိုသည်ကို သိချင်နေသေး၏။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါက သေရတော့မှာဆိုတော့ ငါ့ကို ဘယ်သူသတ်သွားလဲ ဆိုတာ သိချင်မိသေးတာပေါ့” ရန်ကိုင်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်လေ၏။

ယွန်ရွှမ်က ကဝေမွန်းစတား ရှိရာဆီ လှမ်းကြည့်၍ ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်ကာ “ကောင်းပြီလေ။ ငါတို့က သေရတော့မှာ ဆိုတော့ ငါလည်း နင့်ကို ရှင်းပြရတာပေါ့။ ကဝေမွန်းစတားတွေဆိုတာ အဆင့်မြင် မွန်းစတား မျိုးနွယ်စုတစ်ခုပဲ။ ကဝေ မွန်းစတား တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းက မွေးကတည်းက အရမ်းကို လှပကြပြီး သူတို့ဆီမှာ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား ပုံစံမျိုးတွေ ပါလာကြတယ်။ အေးစက်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား၊ ညို့ဓါတ်ပြင်းတဲ့ အပြုံး၊ ဒါမှမဟုတ် ကြည်လင် အပြစ်ကင်းစင်ပုံလေးတွေပေါ့။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကဝေ မွန်းစတားတွေ ဆိုတာ ယောကျာ်းတွေရဲ့ မဟာရန်သူတော်ကြီးပဲ။ မွန်းစတား မျိုးနွယ်စုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လူသားမျိုးနွယ်စုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်ယောကျာ်းသားကမှ ကဝေမွန်းစတားတစ်ကောင်ရဲ့ ညို့ယူနိုင်စွမ်းကို မခုခံနိုင်ဘူး”

“ကဝေမွန်းစတားတွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ ဖွဲ့စည်းပုံကလည်း သာမန် မွန်းစတားမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ကွဲပြားတယ်။ သူတို့တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကို အားနည်ပြီး အရေအတွက်ကလည်း တော်တော့်ကို နည်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ ရှင်သန်နိုင်ခြေ ကလည်း တော်တော်လေးကို နည်းတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူတို့သာ အပြည့်အဝ အရွယ်ရောက်သွားပြီ ဆိုရင်တော့ အားလုံးက ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတွေ ဖြစ်လာတော့တာပဲ။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ခန္ဓာကိုယ်မှာ တည်ရှိတာ မဟုတ်ဘဲ ဝိဥာဉ်မှာ တည်ရှိတာ ဖြစ်နေလို့ပဲ။ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကဝေမွန်းစတား တစ်ကောင်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က သိသိသာသာကို ပိုပြီး အားကောင်းတယ်။ ဦးလေးစွန်းနဲ့ ကျန်တဲ့ သူတွေအကုန်လုံး သူ့ရဲ့ ကောင်ကင် စိတ်အာရုံ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ရှင်းပြနေစဉ် ယွန်ရွှမ်က ထိုမိန်းမလှလေး ရှိရာဆီသို့ အမုန်းတရား အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်၍ လက်သီးတင်းတင်း ဆုပ်လိုက်လေ၏။

ကဝေမွန်းစတားသည် ယွန်ရွှမ်၏ အပြုအမူကို မမြင်သည့် အလား ပြန်၍သာ ပြုံးပြလိုက်၏။ အောင်မြင်မှုသည် လက်ထဲ ရောက်နေသည့် လူတစ်ယောက်၏ အပြုံးကမူ သူမ၏ မျက်နှာမှ တစ်ခဏမျှပင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိခဲ့။

သို့သော်လည်း ယွန်ရွှမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသည်နှင့် ရန်ကိုင် ရင်ခုန်မြန်သွားခဲ့ရလေ၏။ ရုတ်တရက် အဖြစ်အပျက် တွေကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို သူမြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။

ကဝေမွန်းစတား၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် သူ့ထက် ပို၍ အားကောင်း၏။ ထို့ကြောင့် ကဝေမွန်းစတားကို သူ့အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲ မြှားမခေါ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ၏ ပြင်ပခွန်အားကိုသာ အသုံးပြုရန် ကျန်တော့၏။

ကဝေးမွန်းစတားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လွန်စွာကိုမှ အားနည်းလှသည်ဟု ယွန်ရွှမ် ပြောခဲ့လေသည် မဟုတ်လော။

အတွေးများကို တတ်နိုင်သမျှ ဖုန်းကွယ်ထားရင်း ရန်ကိုင်က ယွန်ရွှမ် ရှင်းပြနေသည်ကို ဆက်လက်၍ နားထောင်လိုက်လေ၏။

“ကဝေမွန်းစတားတွေက လူတွေရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ကို သောက်တာ ကြိုက်သေးတယ်တဲ့” ပြောပြီးသည်နှင့် ယွန်ရွှမ်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်းဆိုသလို နီမြန်းသွားခဲ့ရလေ၏။

ရွမ်ရှင်းယု၏ အကြည့်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်တော့။ သူမ၏ လည်တိုင်တစ်လျှာက် ပန်းနုရောင် သန်းသွားခဲ့ပြီး ပါးလေးများ ဆိုလျှင်မူ ကြက်သွေးရောင် သန်းနေခဲ့လေပြီ။

“အကြိုက်က အဆန်းပဲ” ရန်ကိုင်က ပြုံးလိုက်ပေမယ့် ရုတ်တရက် စိတ်ရှုပ်သွားခဲ့ပြီး “ဒါဆိုရင် လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းက လူအားလုံးကို ဘာလို့ သတ်လိုက်ရတာလဲ”

သူမသာ သွေးအဆီအနှစ်များအား သောက်သုံးရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သည် ဆိုပါက ထိုလူများကို တစ်ယောက်ချင်း တစ်ယောက်ချင်း ဖမ်းခြင်းက ပို၍ မကောင်းပေလော။ ထို့ကြောင့် ထိုလူအားလုံးသည်ကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ထိုမိန်းမလှလေး သတ်ပစ်လိုက်ရသည်ကို ရန်ကိုင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

“ငါက သာမန်သွေးအဆီအနှစ်ကို လိုချင်တာ မဟုတ်ဘူး” ကဝေးမွန်းစတားက ပြုံး၍ အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြောလိုက်လေ၏။

ယွန်ရွှမ်၏ မျက်နှာ ပိုပြီး နီမြန်းသွားခဲ့လေ၏။

“သူသောက်ချင်တာက... လိင်စိတ် အထွဋ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ပဲ” ယွန်ရွှမ်၏ အသံသည် ခြင်အော်သံပမာ တိုးညင်းသွားခဲ့လေ၏။

ရန်ကိုင် မှင်သက်သွားခဲ့ပြီး တုန့်ဆိုင်းတုန့်ဆိုင်းဖြင့် ပြန်မေးလိုက်၏ “နင်ဘာပြောလိုက်တာ”

ယွန်ရွှမ်က ခြေဆောင့်၍ ခါးသီးနေသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်အော်ပြောလိုက်လေ၏ “ငါဘာပြောချင်တာလဲ ဆိုတာကို နင်နားမလည်ဘူးလား”

ပြောပြီးသည်နှင့် ရန်ကိုင်ကို မုန်းမုန်းတီးတီး စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

“မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူးမလား...” ရန်ကိုင်မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ပြီး ကဝေမွန်းစတားဘက် လှည့်ကာ “ခင်ဗျားရဲ့ အကြိုက်က တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းတာပဲနော်”

သို့သော်လည်း ကဝေမွန်းစတားက တခစ်ခစ် တခစ်ခစ် ဖြင့်သာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရန်ကိုင်၏ စကားကို လျစ်လျူရှု ထားလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်လည်း တစ်ခဏတာလောက် အတွေးထဲ မျောသွားခဲ့ပြီး ရိသဲ့သဲ့ အမူအရာဖြင့် ပြုံးလိုက်လျက် “ဒီတော့ ခင်ဗျားပြောချင်တာက ကျုပ်တို့ မသေခင် စိတ်ခံစား ရမ္မက် အထွဋ်အထိပ် ရောက်ရမယ်ပေါ့”

“ဟုတ်တယ်” ကဝေမွန်းစတားက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်၍ ရန်ကိုင်အား စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်ကာ “ဘာလဲ၊ နင်ကြောက်နေတာလား”

“ကြောက်တာပေါ့ဗျ” ရန်ကိုင်က အလျင်စလို ဝန်ခံ၍ ဆက်ပြောလိုက်လေ၏ “ဒါပေမယ့် ကျုပ်တို့မှာ ဆိုရိုးစကား တစ်ခုရှိတယ် ‘မိန်းမလှလေး တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာဆို နောင်တမရဘဲ ပျော်ပျော်ကြီး သေနိုင်တယ်တဲ့’”

သူမသည် သူတို့လေးယောက်အား အသက်ရှင်လျက် ထားခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။ ယောကျာ်းနှစ်ယောက်၊ မိန်းမနှစ်ယောက်စီ ချစ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်းသည် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကိုး။

သူသည် ကလေးလေး တစ်ယောက် မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ယွန်ရွှမ်က အသေးစိတ်ကျကျ ရှင်းမပြသော်လည်း ကဝေမွန်းစတား ဘာကို လိုချင်နေလဲ ဆိုသည်ကို သူသိ၏။

ကဝေမွန်းစတားကမူ အံ့ဩသွားခဲ့ရလေ၏။ ထိုကောင်စုတ်လေးလေသည် ဤမျှပွင့်လင်းသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း သူမမသိခဲ့ချေ။ အသိအမှတ်ပြုသည့် အမူအရာဖြင့် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်၍ “ကောင်ပြီ။ နင်က နာခံမှတော့ ငါနင့်ကို ရွေးချယ်ခွင့်တစ်ခုပေးမယ်”

“ဘယ်လိုရွေးချယ်မှုမျိုးလဲ” ရန်ကိုင်က ကဝေမွန်းစတားကို ကြည့်၍ ပြန်ပြုံးပြလိုက်၏။

“ဒီနှစ်ယောက်ထဲကနေ ကြိုက်တဲ့တစ်ယောက်ကို ရွေးပြီး နင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်ကို ကုန်ဆုံးနိုင်တယ်”

ကဝေမွန်းစတား ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယွန်ရွှမ်နှင့် ရွမ်ရှင်းယုတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားခဲ့လေ၏။ နှစ်ယောက်စလုံး သတိထားနေသည့် အမူအရာဖြင့် ရန်ကိုင်ဆီ အလိုလို လှမ်း၍ကြည့်၏။ ရွမ်ရှင်းယုကမူ သူမ၏ အဝတ်စလေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး ယွန်ရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးကမူ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီနေခဲ့လေ၏။

ကဝေမွန်းစတား၏ အကြိုက်ကို ရှင်းပြခဲ့သော်ငြား တကယ် ဖြစ်လာတော့မည်မှန်း သိလိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ သူမအနေဖြင့် ထိုအမှန်တရားကို လက်မခံနိုင်သေးချေ။

“နှစ်ယောက်စလုံးကို ရွေးလို့ မရဘူးလား” ရန်ကိုင်က အပြုံးဖြင့် ပြန်မေးလိုက်လေ၏။

“ဟဲဟဲ..” ကဝေမွန်းစတားက ချစ်စဖွယ်ကောင်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းသည့် ယောကျာ်းမျိုး သူမ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။ သေမင်းရှေ့ ရောက်နေသည့် အချိန်၌ပင် မိန်းမလှလေးများကို ရနိုင်သမျှ လက်ထဲ ပိုက်ထားချင်သေး၏ “နင်က တော်တော့်ကို လောဘကြီးပါလား။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ပဲ စားလို့ရမယ်။ အခု ရွေးလိုက်တော့။ ကျန်တစ်ယောက်ကို အဲ့ကောင်ဆီ ပေးရမယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် ရီဝေနေသော မျက်ဝန်းအစုံနှင့် ကျိုးလော့ဆီ လက်ညိုးထိုးပြလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်က စိတ်ပျက်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ရွမ်ရှင်းယုဆီ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်လေ၏။

ယခုကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်ခြင်း ခံရသည်နှင့် ရွမ်ရှင်းယုလည်း နေမထိထိုင်မထိ ဖြစ်ကာ ရန်ကိုင်အား ဒေါသတကြီး ပြန်အော်တော့လေ၏ “နင့်ငါ့ကို ရွေးရင် ငါနင့်ကိုသတ်မှာ”

“ငါက သေတော့မှာပဲလေ။ ဘာကို ဂရုစိုက်နေရဦးမှာလဲ” ရန်ကိုင်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ဒါပေမယ့် စိတ်ပူမနေစမ်းပါနဲ့။ ငါက နင်နဲ့ ရင်းနှီးတာမှ မဟုတ်တာ။ ပြီးတော့ နင့်ကို စိတ်ဝင်စားတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါက ပိုပြီး ရင့်ကျက်တဲ့ မိန်းမတွေကို ပိုကြိုက်တယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် ယွန်ရွှမ်ဆီ လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

ယွန်ရွှမ်၏ မျက်နှာလှလှလေး ဖြူလျော်သွားခဲ့ပြီး အလျင်စလို ကျိန်ဆဲတော့လေ၏ “ခွေးသူတောင်းစားကောင်။ အခုလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေကို တွေးနေရဲတယ်ပေါ့။ နင်ငါ့ကို အကြွေးတင်ထားပြီး အခုထိ ပြန်ဆပ်ရသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက နင့်ငါ့ကို အကြွေး ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ နည်းလမ်းပေါ့”

“အခြားနည်းလမ်းမှ မရှိတော့တာ” ရန်ကိုင်က ကူကယ်ရာ မဲ့နေသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါရမ်း၍ “အားနည်းနေရင် ဦးညွှတ်ရမှာပဲလေ။ ပြန်တိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမှာမှ မဟုတ်တာ”

“ကောင်းလိုက်တဲ့ ရွေးချယ်မှု” ကဝေမွန်းစတားက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၍ “နင်တို့ လူသားမျိုးနွယ်စုက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ အောက်တန်းကြကြတယ်။ သေတော့မယ် ဆိုတာနဲ့ နင်တို့ စိတ်ထဲက မကောင်းတဲ့ စိတ်ရိုင်းတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီ။ ငါအနေနဲ့ ဒီလိုမျိုး မြင်တွေ့ရတာ တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် မကတော့ဘူး”

“ခင်ဗျားတို့ မွန်းစတားမျိုးနွယ်စုကကော ဘာထူးလို့လဲ” ရန်ကိုင်က ပြန်၍ လှောင်ပြောင်လိုက်လေ၏။

“အနည်းဆုံးတော့ နင်တို့လို အမျိုးယုတ်တွေထက် ပိုသာသေးတယ်လေ” ကဝေမွန်းစတားက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

နှစ်ယောက်သာ အပြန်အလှန် ငြင်းခုံနေစဉ်မှာပင် ယွန်ရွှမ်၏ ရင်အစုံသည် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူမ၏ မျက်နှာထက် လွန်ဆွဲနေသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တစ်ခဏကြာပြီးသည့်နောက် ရုတ်တရုတ် စိတ်ဒုံးဒုံးချလိုက်ကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်လေ၏ “ငါသေမယ်ဆိုရင်တောင် နင့်လို တိရစ္ဆာန်ကောင်ဆီ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မပေးနိုင်ဘူး”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ အစစ်အမှန်ချီကို လှည့်ပတ်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲဖို့ လုပ်လိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ့ဘက်မှ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပ်င ကဝေမွန်းစတားက ယွန်ရွှမ်အား စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်လေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလို ယွန်ရွှမ် မျက်နှာထက်ရှိ အေးစက်ပြီး ရက်စက်သည့် အမူအရာတို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ရစ်မူးနေသော အမူအရာတို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ကာ ရန်ကိုင်ဆီ စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ ဝေဝါးနေသည့် မျက်ဝန်းအစုံထဲ ကြောက်ရွံ့နေသည့်၊ ခုခံလိုနေသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ရောထွေးတည်ရှိ နေခဲ့လေ၏။

“ငါရှေ့မှာ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေဖို့ မကြိုးစားနဲ့” ကဝေမွန်းစတား အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၍ ရုတ်တရက် ရန်ကိုင်ကို ကြင်နာယုယစွာဖြင့် ကြည့်ကာ “ကောင်းသွားပြီ. ကောင်မလေးက ငါ့စိတ်စွမ်းအင် အဆိပ်မိသွားပြီ။ အဲ့အဆိပ်ကို ဘယ်မိန်းကလေးကမှ မခုခံနိုင်ဘူး။ ဒီလို မိန်းမကောင်း တစ်ယောက်နဲ့ ပျော်ရတာ လူငယ်လေး နင့်ကံကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ ငါ့ကို အရမ်းကြီး စောင့်ရအောင် မလုပ်နဲ့။ မြန်မြန် လုပ်ငန်းစတော့”

ရန်ကိုင်က ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးလိုက်ပြီး “ကျုပ်ကို တစ်ခုလောက် အရင်ကူညီပေးလို့ ရမလား”

ကဝေမွန်းစတားလည်း စိတ်မရှည် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ ရန်ကိုင်က အချိန်ဆွဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့် “နင်ဘာလိုချင်တာလဲ”

“ကျုပ်တို့ကို အခုလို လုပ်နေတာကို အခြားလူတွေ မမြင်စေချင်ဘူး။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို သတိလစ်အောင် အရင် လုပ်ပေးလို့ရမလား” ရန်ကိုင်က အသိစိတ်မဲ့နေသည့် ကျိုးလော့နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မလှုပ်မယှတ် ဖြစ်နေသည့် ရွမ်ရှင်းယုဆီ လက်ညိုးထိုးပြလိုက်လေ၏။

ကဝေမွန်းစတား မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး တစ်ခဏတာ တုန့်ဆိုင်းနေပြီးနောက် သဘောတူလိုက်လေ၏ “ကောင်းပြီလေ”

ပြောပြီးသည်နှင့် ရန်ကိုင်၊ သူမနှင့် ယွန်ရွှမ်တို့ ပတ်လည်၌ အရံအတား တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်လေ၏။

“ကဲ၊ အခြားလူတွေ မြင်မှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”

“ကောင်းသွားပြီ။ ခင်‌ဗျား...”

“တော်လိုက်တော့” ကဝေမွန်းစတားက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်ပြီး ရန်ကိုင် မျက်ခုံးကြားထဲ စိတ်စွမ်းအင်တန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလို ရန်ကိုင်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအင်တစ်ခု ကျူးကျော် ဝင်ရောက် လာလေ၏။ သူ့သွေးများ ဆူပွက်လာခဲ့ပြီး နှလုံးခုန် မြန်လာခဲ့ကာ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း သူ့နှာခေါင်းဖျားမှ လေပူတို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ သူ၏ အသက်ရှူသံ ကြမ်းတမ်းလာခဲ့ပြီး အတွေးများသည်လည်း ဝေဝါးလာခဲ့ကာ သူ့စိတ်ရိုင်းများသည်လည်း တစ်ခုခု၏ နှိုးဆွခြင်း ခံလိုက်ရလေ၏။

“စကြစို့။ နင်ဘယ်လို အရည်အချင်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားလဲ ဆိုတာကို ငါကြည့်ရအောင်” ကဝေမွန်းစတားက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းဝိုင်းဝိုင်းကြီးများဖြင့် ရန်ကိုင်နှင့် ယွန်ရွှမ်တို့ နှစ်ယောက်ကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်လေ၏။ နှုတ်ခမ်းလေးကို လျှာဖြင့် သပ်လျှက် “ရမ္မက်စိတ်တွေ အထွဋ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်က အရမ်းကို အရသာရှိတာပဲ”

သူမ၏ အပြုံးထဲ ရက်စက်မှု၊ ရူးသွပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့ကာ ယခင်ကကဲ့သို့ ညင်သာသိမ်မွေ့သည့် အရိပ်အယောင်တို့ နည်းနည်းမျှပင် မရှိတော့ချေ။

ယခုအချိန်၌ ယွန်ရွှမ်၏ အသက်ရှူသံသည်လည်း လေးလံလာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာလေးသည်လည်း ရဲရဲနီနေခဲ့၏။ သူမ ဝမ်းဗိုက်ကြောတစ်လျှောက် အပူလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်စီးသွားရာ ခြေထောက်လေး နှစ်ချောင်းကို အလိုလို ပူးကပ်မိလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်သည်လည်း သူ့ကိုယ်တွင်း၌ ထိန်းမရအောင် သောင်းကျန်းနေသော အပူမီးတောက်တို့ကို ခံစားမိလိုက်၏။ ယွန်ရွှမ်ဆီမှ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသော အရှိန်အဝါတို့ ဖြာထွက်လာခဲ့ရာ ရန်ကိုင်သည်လည်း သူ့စိတ်ရိုင်းများကို ဆက်၍ ထိန်းမထားနိုင်တော့ချေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် မြေကြီးပေါ် လဲကျနေသည့် ယွန်ရွှမ်ပေါ် ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေများကို သူ့နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ကာ သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ကြော သူ့လက်ကြမ်းကြမ်းကြီးများဖြင့် စိတ်ရှိသလို ပွတ်သပ်၊ ဆုပ်နယ် တော့လေ၏။

သူမရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကဝေမွန်းစတား၏ အသက်ရှူသံသည်လည်း အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်း လာခဲ့ရလေ၏။

================================

Martial Peak

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧရာဇ်

မူရင်းစာရေးဆရာ-Mo Mo

ဘာသာပြန်ဆိုသူ- Little Devil

အတွဲ(၅)- ထုန်းရွှမ်လောကကြီး

——————————————————————

အပိုင်း(၆၃၀) တေဇောအသိစိတ်ပင်လယ်

——————————————————————

မြေပြင်ထက် ရန်ကိုင်နှင့် ယွန်ရွှမ်တို့ နှစ်ယောက် လူးလှိမ့်နေခဲ့ကြကာ သူတို့၏ အဝတ်အစားများသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

နှစ်ယောက်စလုံးသည် ကဝေမွန်းစတား၏ စိတ်စွမ်းအင် အဆိပ်မိထားခြင်း ခံရ၏။ ထိုအဆိပ်သည် လွန်စွာမှကို ပြင်းလှ ရန်ကိုင်လို အားကောင်းလှသော လူတစ်ယောက်ပင် မခုခံနိုင်ချေ။ ယွန်ရွှမ်လျှင်မူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့။

နှစ်ယောက်သား လုံးထွေးနေစဉ် ယွန်ရွှမ်၏ အသိစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်ပြတ်သား လာခဲ့လေ၏။ သူမ ကိုယ်တွင်းရှိ အပူမီးနှင့် စိတ်ရိုင်း တို့သည်လည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်ကျသွားခဲ့လေ၏။ ရန်ကိုင်၏ ယောကျာ်းဆန်သော အရှိန်အဝါသည် သူမ၏ စိတ်ရိုင်းများကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်နေခဲ့၏။ မသိစိတ်က သူ့အား လိုလားတောင့်တမိသော်ငြား သူမ၏ စဉ်းစားဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းကမူ သူ့ကို ငြင်းဆန်နေခဲ့၏။

ရန်ကိုင်ကို တွန်းထုတ်ရန် လုပ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စိတ်အလိုရှိသည့်အတိုင်း မလုပ်သည်ကို ယွန်ရွှမ် တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်း အစုံသည် ဘေးမှ စိတ်လှုပ်ရၕှားစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည့် ကဝေမွန်းစတားဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကာ ယွန်ရွှမ်မှာ ဝမ်းနည်းကြွေကွဲစွာ ငိုကြွေးမိလိုက်လေ၏။

သူမ၏ သန့်စင်မှုကို သူမနှင့် မရင်းနှီးသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ရယူပစ်မည့် အဖြစ်အပျက်မျိုး အိမ်မက်ထဲတွင်ပင် ယွန်ရွှမ် ထည့်မမက်ဖူးခဲ့။

သူမ၏ ပုံံစံသည် အတော့်ကို ရဲတင်း၍ ပွင့်လင်းပြီး ကြမ်းရမ်းသော စရိုက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ယခင်က ယောကျာ်းတစ်ယောက်နှင့် တစ်ခါမှ အတူတကွ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

သူမ နှလုံးသားလေးက ရန်ကိုင်ကို တွန်းထုတ်ရန် အဆက်မပြတ် တီးတိုး ပြောနေခဲ့၏။ သေလျှင်ပင် အစော်ကားခံရ၍ မဖြစ်ချေ။

အစိတ်စိတ်အမွှာအမွှာ ဖြစ်နေသော အဝတ်စများနှင့် သူမ၏ အသားပြင်ကို ပွတ်တိုက်သွားသည့် တောလေအေးများကို ခံစားမိသည်နှင့် ယွန်ရွှမ်သည် သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အားကို သုံးကာ ရန်ကိုင်ကို ပိတ်ရိုက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူမ၏ လက်သည် ရန်ကိုင်ကို ရိုက်ရမည့်အစား သူ့လည်ပင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲဆီ ဆွဲခေါ်လိုက်လေ၏။

ခြေထောက်လေးများသည်လည်း သူမ နှလုံးသားထဲမှ အော်ဟစ်ပြောဆိုနေသည့် စကားများကို မနာခံတော့ဘဲ ရန်ကိုင်၏ ခါးတစ်ဝိုက် ရစ်ပတ်လိုက်၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် ရန်ကိုင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကူးကပ်သွားသည်နှင့် တစ်ကြိမ် တစ်ခါမျှပင် မခံစားခဲ့ဖူးသော ကြည်နူးသာယာမှုတို့ သူမ၏ စိတ်ဝိဥာဉ်အတွင်းပိုင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ကာ ယွန်ရွှမ်မှာ မညည်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

သူမ လုပ်လိုက်သည်ကို နားလည်သွားသည်နှင့် ယွန်ရွှမ် ပိုရှက်သွားခဲ့ရလေ၏။

“ရန်ကိုင်...” ယွန်ရွှမ်သည် ပျားသကာလို ချိုသာသော အသံလေးဖြင့် ရန်ကိုင်နားထဲ မသိစိတ်အလျှောက် တိုးတိုးလေး ခေါ်မိလိုက်လေရာ ယွန်ရွှမ်မှာ ရှက်လွန်းသဖြင့် တွင်းတစ်တွင်း တူးပြီးတော့သာ ထိုတွင်းထဲ ပြေးအောင်းလိုက်ချင်မိတော့လေ၏။

သူမ၏ ခြေထောက်လေးများကြားမှ နွေးထွေးသော ဝတ်ရည်တို့ စိမ့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ခြောက်သွေ့နေသော သူမ၏ ထွတ်မြတ်ဥယျာဉ်လေးကို စိုစွတ်သွားစေခဲ့လေ၏။ သူတစ်ကိုယ်လုံး ဗလာကျင်းနေသလို ခံစားနေခဲ့ရပြီး ထိုဗလာကျင်းနေတဲ့ ကိုယ်ထဲကို တစ်ခုခုဖြင့် ဖြည့်အောင် ဖြည့်ချင်နေမိခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သံပူချောင်းတစ်ချောင်းသည် သူမ၏ ထွတ်မြတ်နေရာလေးထဲ ရုတ်တရက် အတင်းအကြပ် တိုးဝင်လာခဲ့ရာ ယွန်ရွှမ်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်ကြွေးလိုက်ရလေ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် သွယ်သွယ်လေးသည် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေခဲ့ပြီး နှင်းဖြူရောင် အသားအရေသည်လည်း ကြက်သွေးရောင် တောက်နေခဲ့လေပြီ။ ယခုလေးတင် မည်သည့် အရာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်ကို သူမ နားလည်လိုက်၏။

ကဝေမွန်းစတား၏ စိတ်စွမ်းအင် အဆိပ်ကို ခုခံရန် ကြိုးစားသည်မှာ အချည်းနှီးပင် ဖြစ်သည်မှန်း သိလိုက်သည်နှင့် ယွန်ရွှမ်၏ မျက်နှာထက်မှ မျက်ရည်စက်တို့ စီးကျလာခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်လိုက်ကာ ခုခံမည့် အတွေးအားလုံးကို လွှတ်ချလိုက်လေ၏။ ယခု ခုခံမည့် အတွေးအားလုံးကို လက်လျှော့၍ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရန်ကိုင် စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်ခွင့်ပေးထားလိုက်တော့၏။

စူးရှသည့် နာကျင်မှုတစ်ခုသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက် အောက်ပိုင်းမှ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ရာ ယွန်ရွှမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။ ရန်ကိုင်၏ ကျောပြင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်တွယ် ထားရာ သူမ၏ လက်သည်းလေးများသည်ပင် သူ့ကျောပြင်ထဲ စိုက်ဝင်နေခဲ့လေ၏။

ယခု သူမ၏ ပန်းပွင့်လေး ခူးဆွတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

စူးရှသည့် နာကျင်မှုသည်လည်း အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ မဆုံးနိုင်သော သာယာ ကြည်နူးမှုတို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။ သူမ၏ ကိုယ်ထက်တွင် ရှိနေသော ယောကျာ်းသည် နည်းနည်းမျှပင် ကြင်နာမည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ သားရဲတစ်ကောင်ပမာ စိတ်ရှိလက်ရှိ ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေခဲ့၏။ သူမ၏ အသိစိတ် တဖြည်းဖြည်း လွတ်ထွက်လာနေသည်ကို ယွန်ရွှမ် ခံစားမိ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိဥာဉ်သည်လည်း လွတ်လပ်သွားသလို ခံစားလာရ၏။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် မခံစားဖူးခဲ့သော၊ စိတ်းကူးနှင့်ပင် ခန့်မှန်းမရနိုင်သော ရစ်မူးဖွယ် သာယာမှုကို သူမ ခံစားနေခဲ့ရ၏။

နီစွေးနေသာ နှုတ်ခမ်းလေးများကို ခပ်နာနာ ကိုက်သော်လည်းငြား သူမ၏ ပါးစပ်ဖျားဆီမှ ထွက်ပေါ်လာနေသည့် ညည်းသံများအား မတားဆီး နိုင်ခဲ့ပါချေ။ ယခုအချိန်၌ သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိုလူဆီ အပြည့်အဝ ပုံအပ်ပေးလိုက်လေ၏။ နာကျင်မှုနှင့် သာယာမှုနှစ်ခုလုံးကို ယွန်ရွှမ် တစ်ပြိုင်တည်း ခံစားနေခဲ့ရ၏။

မျက်ရည် စီးကြောင်းလေးသည် သူမ၏ မျက်ဝန်း ထောင့်စွန်းမှ ပါးပြင်ပေါ်သို့ အစဉ်မပြတ် စီးကျနေခဲ့၏။

အားနည်းဖျော့တော့စွာဖြင့် မျက်လုံးအစုံကို ဖွင့်၍ သူမကို စိတ်ရှိလက်ရှိ ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေသော လူငယ်လေး၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားယွင်နေသည်ဟု ယွန်ရွှမ် တွေးမိလိုက်၏။

ထိုလူငယ်လေး၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် သွေးရောင် ရဲနေခဲ့ပြီး သွေးကြောများသည်လည်း နဖူးနှင့် လည်ပင်းတစ်လျှောက် ထောင်တက်နေသော်ငြား သူ့မျက်ဝန်းနက်တွေထဲ အေးစက်ပြီး တည်ငြိမ်သည့် အရိပ်အယောင်တို့ကို ယွန်ရွှမ် တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

သို့သော်လည်း ထိုအကြောင်း အသေအချာ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လှိုက်တက်လာသည့် ကြည်နူးသာယာမှုကြောင့် ယွန်ရွှမ်မှာ ချစ်ရမ္မက်နွံထဲ ထပ်မံ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရပြန်လေ၏။

“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ အရမ်းကို အရသာ ရှိမယ့်ပုံပဲ” ကဝေမွန်းစတား၏ မျက်နှာသည်လည်း နီမြန်းနေခဲ့လေ၏။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တက် သွားလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်သွယ်သွယ်လေးကို ဆန့်ထုတ်လျက် ရန်ကိုင်၏ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ကာ သူ့နားနားကပ်၍ အားပေးစကား တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်၏ “ထပ်ကြမ်းလိုက်ဦး၊ နည်းနည်းလေး ထပ်ကြမ်းဦး”

ထိုမိစ္ဆာဆန်ဆန် အသံ သူ့နားထဲ ပျံ့လွင့်လာသည်နှင့် ရန်ကိုင်သည်လည်း ပို၍ ခပ်ကြမ်းကြမ်း လှုပ်ရှားလိုက်လေရာ ကဝေမွန်းစတားမှာ ညစ်ကျယ်ကျယ် ရယ်ပြုံးပြုံးလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်တို့ နှစ်ယောက်စခဲ့သည်မှာ အချိန် အတော်ကြာခဲ့လေပြီ။ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် နှစ်ယောက် စလုံးသည်လည်း ရမ္မက်အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ထိုအချိန်၌ ကဝေမွန်းစတားသည် အချိန်ကောင်းကို စောင့်နေသည့်အလား ရန်ကိုင်တို့ နှစ်အယောက်အပေါ် အသေအချာ အာရုံ စိုက်ထားလိုက်လေ၏။

ရန်ကိုင်နှင့် ယွန်ရွှမ်တို့၏ အာသာစိတ်ဆန္ဒတို့ အထွဋ်အထိပ် ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကဝေမွန်းစတား လှုပ်ရှားလိုက်လေ၏။

သူမ၏ ပျော့ပျောင်းပြီး အရိုးပင် မရှိဟု ထင်ရသော လက်ကလေးသည် ပူးပြင်းလှသည့် ဓါးသွားတစ်ချောင်း ပမာ ရန်ကိုင်၏ ကျောပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး ယွန်ရွှမ်၏ ဝမ်းဗိုက်ထိတိုင် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ယွန်ရွှမ်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်စီးကြောင်းတို့က သူမ၏ မျက်ဝန်းများဆီမှ ရေတံခွန်ပမာ စီးကျလာခဲ့လေ၏။ နောက်ဆုံး၌ ဤသံသရာမှ လွတ်မြောက်သွားသည့် ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်သလို ယွန်ရွှမ် ခံစားလိုက်ရ၏။

“ဒီ... ဒီအရသာ...” ဝမ်းသာပီတီ ဂွမ်းဆီထိ နေသည့်အလား ကဝေမွန်းစတား၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တသိမ့်သိမ့် တုန်ရင်နေခဲ့၏။ ခြေထောက်လေး နှစ်ချောင်းကို တင်းတင်း ပူးကပ်ထားခဲ့ပြီး ကြည်လင်သော ဝတ်ရည်လေးများကလည်း သူမ၏ ပေါင်တံတစ်လျှောက် စီးကျနေခဲ့၏။ မျက်ဝန်းများကို မှိတ်လျက် ထိုကြည်နူးဖွယ် အခိုက်အတန့်ထဲ နစ်မြောသာယာ နေခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် သွေးရောင်သန်းနေသော ရန်ကိုင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ထူးထူးဆန်းဆန်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။

ယွန်ရွှမ်၏ ပျော့ခွနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှ သူ့ကိုယ်သူ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်နေသာ ကဝေမွန်းစတား၏ လက်သွယ်သွယ်လေးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်လေ၏။

ဂျွတ်...

နှင်းဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း လက်သွယ်သွယ်လေး နှစ်ပိုင်းချိုးခံလိုက်ရလေပြီ။ အသားနှင့် အရိုးဖြူတို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အစိမ်းရောင်သွေးတို့ ပန်းထွက်လာခဲ့လေ၏။

စူးစူးရှရှ အော်ဟစ်သံတစ်သံ လေထဲ ပျံ့လွင့်လာခဲ့ပြီး ကဝေမွန်းစတား၏ မျက်ဝန်းအစုံ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ကာ သူမ၏ မျက်နှာလေးသည်လည်း နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ရလေ၏။ ရန်ကိုင်၏ ကျောပြင်မှ သူမ၏လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်၍ သူ့အား မယုံကြည်နိုင်စွာ ငေးကြည့်လျက် ဒယီးဒယိုင် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်လေ၏။

သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်သေးခင်မှာပင် ရန်ကိုင်သည် သူမ၏ရှေ့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ လည်ပင်းကို အညှာအတာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ဖမ်းဆုပ် လိုက်လေ၏။

“နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားလည်း သတိမဲ့ပြီပေါ့” ရန်ကိုင်၏ အမူအရာသည် အေးစက်နေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်နေ၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါ သည်လည်း အေးစက်နေခဲ့ရာ ကဝေမွန်းစတားမှာ သူမ၏ သွေးများပင် အေးခဲသွားတော့မတတ် ခံစားနေခဲ့ရ၏။

ကဝေမွန်းစတားသည် သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို အလန့်တကြား ငေးကြည့်နေခဲ့လေ၏။ သူ့မျက်ဝန်းထဲရှိ လှောင်ပြောင်လိုသည့် အရိပ်အယောင်တို့ မြင်တွေ့လိုက်သည်နှင့် ရန်ကိုင်သည် သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ဘယ်သောအခါမှ ကျရောက် သွားခဲ့ခြင်း မရှိသည်ကို ကဝေမွန်းစတား ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်လေ၏။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး” ကဝေမွန်းစတားသည် သွေးရူးသွေးတန်းဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်နေသည့် မိန်းမတစ်ယောက်ပမာ “ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်အဆိပ်ကို နင်ခုခံနိုင်စရာ အကြောင်းကို မရှိတာ”

“ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ” ရန်ကိုင်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလျက် သူမလည်ပင်းအား တင်းတင်း ဆွဲညစ်လျက် မြေကြီးပေါ် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

ဘုန်း...

သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ကျိုးကြေသွားမတတ် ခံစားလိုက်ရရာ ကဝေမွန်းစတားမှ အသက်ရှူဖို့ရာပင် ခက်ခဲသွားခဲ့ရလေ၏။

သူမသည် ကျားသနားမှ နွားချမ်းသာရာ ရမည့် အဖြစ်မျိုး ရောက်နေသော်လည်း ကဝေမွန်းစတားသည် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မပြဘဲ အဆုံးမရှိသည့် အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နေသည့် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ရန်ကိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

အားကောင်းသည့် စိတ်စွမ်းတို့ သူမ၏ နဖူးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

သူမ၏ လက်မောင်း အချိုးခံလိုက်ရသည့်အတွက် ဤတစ်ကွက်တည်းဖြင့် ရန်ကိုင်၏ ဝိဥာဉ်ကို အပြီးတိုင် ရှင်းပစ်ရန် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်၏။

တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသော်လည်း ရန်ကိုင်သည် မျက်မှောင်လေးသာ ကြုံ့၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်လေးသာ တုန်ရင်သွားခဲ့ကာ မကြာခင်မှာပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

“တေဇောအသိစိတ်ပင်လယ်လား” ရန်ကိုင်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည့် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှ တုန့်ပြန်မှုကို ခံစားမိသည်နှင့် ကဝေမွန်းစတား၏ မျက်နှာထက် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်တို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရလေပြီ။ ရန်ကိုင်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင် အဆိပ်ကိုပင် ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်သည့် အပူစွမ်းအင်တို့ ရှိနေခဲ့၏။

“ဒီတော့ ဒါကို တေဇောအသိစိတ်ပင်လယ်လို့ ခေါ်တာပေါ့။ ခင်ဗျားရဲ့ ညွှန်ကြားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ်” ရန်ကိုင်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

အစစ်အမှန် ကျောက်စိမ်းစိတ်ဝိဥာဉ်ကို စုပ်ယူပြီးသည့် အချိန်မှစ၍ ရန်ကိုင်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်သည် ပူပြင်း တောက်လောင်သည့် ဓါတ်သဘာဝစွမ်းအားကို ရရှိသွားခဲ့၏။ သူ၏ အစစ်အမှန် ယန်ယွန်ချီလိုပင် သူ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်သည်လည်း မီးတောက်တစ်ခုပမာ ပူပြင်းလှ၏။

ထို့အပြင် သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်သည်လည်း ပြောင်းလဲခဲ့ရာ အသိစိတ်ပင်လယ်၏ နေရာ၌အချို့၌ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များပင် ရှိနေခဲ့လေ၏။

ထိုပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရန်ကိုင်သည်လည်း အံ့အားသင့်ခဲ့ရ၏။ ယခုမှပင် ထိုကဲ့သို့သော အသိစိတ်ပင်လယ် မျိုးကို တေဇောအသိစိတ်ပင်လယ်ဟု ခေါ်ကြောင်း ရန်ကိုင် သိလိုက်ရလေ၏။

ကဝေမွန်းစတားက တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည့် လေသံကို နားထောင်ရင်း ထိုပြောင်းလဲမှုသည့် သူ့အတွက် ကောင်းခြင်းတရား တစ်ခု ဖြစ်လောက်ပေသည်ကို ရန်ကိုင် ခံစားမိလိုက်၏။

ကဝေမွန်းစတား၏ စိတ်စွမ်းအင်ထဲ ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်တို့ ပါဝင်နေသောလည်း သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်သည် ထိုအဆိပ်များအားလုံးကို ယတိပြတ် လောင်ကျွမ်း ပစ်နိုင်ခဲ့၏။

“ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့။ နင့်အတွက် အစေခံတစ်ယောက် အဖြစ် ငါအလုပ်လုပ်ပေးပါ့မယ်” ကဝေမွန်းစတားက အော်ပြောလိုက်လေ၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရန်ကိုင်လောက် မသန်မာသလို သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင် အဆိပ်သည်လည်း ရန်ကိုင်ကို ထိခိုက်နိုင်အောင် မလုပ်နိုင်လေရာ ယခုလို အခြေအနေမျိုး၌ ရန်ကိုင်ကို သတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိတော့သည်ကို ကဝေမွန်းစတား ရုတတရက် နားလည်လိုက်လေ၏။ သူမသာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် မတောင်ဆိုပါက ကျိန်းသေ သေရပေလိမ့်မည်။

“ငါ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုချင်တာလား” ရန်ကိုင် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်လေ၏။

“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ မွန်းစတားမျိုးနွယ်စုတွေက လူသားမျိုးနွယ်စုကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနိုင်တယ်။ နင်သာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သရွေ့ ငါ့ရဲ့ ဝိဥာဉ် အမှတ်အသားကို နင့်ဆီပေးပြီး နင့်ရဲ့ အစေခံ ဖြစ်ပေးနိုင်တယ်” ကဝေမွန်းစတားက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

“စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ကျုပ်က ခင်ဗျားလို့ အန္တရာယ် များတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး” ပြောပြီးသည်နှင့် အစစ်အမှန်အားလုံးကို လက်သီးထိပ်တွင် စုလျက် ကြောက်လန့်နေသည် ကဝေမွန်းစတား၏ မျက်နှာ လှလှလေးကို ရက်ရက်စက်စက် ထိုးချလိုက်လေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော သေရတော့မည် အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ ကဝေမွန်းစတားသည် စိတ်စွမ်းအင် အကုန်အစင်ကို ထုတ်လွှတ်၍ ရန်ကိုင်ကိုပါ သူမနှင့်အတူ ခေါ်သွားရန် ကြိမ်းပမ်းလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ရန်ကိုင်ကမူ အကောင်းအတိုင်းသာ ရှိနေခဲ့သေး၏။

ဖရဲသီးတစ်လုံးကို ထိုးလိုက်သည့်အလား ကဝေ မွန်းစတား၏ ခေါင်းတစ်လုံး ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားခဲ့လေ၏။ သူ့စိတ်ထဲ မသက်မသာ ဖြစ်နေသေးသဖြင့် သူမ၏ အသက် စွမ်းအင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကဝေမွန်းစတားကို တရစပ် ထိုးနှက်နေခဲ့၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရမ်းကို အားနည်းလှ၏။ မဟုတ်လျှင် ရန်ကိုင်အနေဖြင့် သူမအား အလွယ်တကူ သတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ရန်ကိုင်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ဆွဲအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကဝေမွန်းစတား၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူသွားခဲ့လေ၏။

ကဝေမွန်းစတားသည် သူ၏ အစေခံဖြစ်ပေးမည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူ့လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် ကဝေမွန်းစတားကဲ့သို့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို အပြည့်အဝ ကျွန်ပြုနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရန်ကိုင် သိ၏။ အထူးသဖြင့် ဝိဥာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် လွန်စွာကိုမှ ထူးချွန်သည့် သူမျိုးပင်။

ကဝေမွန်းစတားသည် လွန်စွာကိုမှ အားနည်းနေသော နတ်ဆိုးအိုကြီးနှင့် မတူချေ။ သူမအား အနား၌ ထားရန်မှာ လွန်စွာကိုမှ အန္တရာယ်များ၏။ ထို့ကြောင့် ပြဿနာအား အမြစ်ပြတ် ရှင်းသွားစေရန် သူမကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ချောင်းဆိုလိုက်ရာ သွေးစတို့ ပါလာခဲ့လေ၏။

ထိုသွေးများကို သုတ်ပြီးသည်နှင့် ရန်ကိုင်သည် အနက်ရောင် စာအုပ်၏ သိုလှောင်နေရာလွတ်ထဲမှ ဆေးပေါင်းရည် အချို့ကို အမြန်အဆန် ထုတ်ယူလိုက်၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ထုတ်ချင်းပေါက် ထိုးဖောက်ထားခြင်း ခံရ၏။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ရန်ကိုင်သည် အတွင်းအင်္ဂါများကို နေရာရွေ့ထားလိုက်နိုင်ရာ သေဘေးမှ ကင်းလွတ်ခဲ့ရ၏။

ဆေးပေါင်းရည်၏ အကူအညီဖြင့် သူ့ဒဏ်ရာသည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်ကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

ယွန်ရွှမ်ရှိရာဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် ရန်ကိုင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရ၏။ တစ်ခဏတာ တွေဝေ နေပြီးသည့်နောက် သွေးအိုင်ထဲ လဲနေသည့် သူမဆီ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်၏။

================================