အခန်း(၁၀၄၁-၁၀၄၅)

အပိုင်း(၁၀၄၁) ခင်ဗျားဘာသာခင်ဗျားအပြင်ကြည့်ကြည့်လိုက်

နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် ရှန်တုက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တောင်းပန်လိုက်သည် “ရန်ကိုင်ရာ၊ ငါမင်းကို ဒီလောက်အထိပဲ ပို့ပေးနိုင်တော့မယ်။ ငါသာမင်းနဲ့အတူသွားရင် လူတွေ ငါတို့ကို အာရုံစိုက်လာမှာ။ အဲ့အခါကျ ငါ့တတိယအစ်ကိုလည်း မင်းကို သတိပြုမိသွားမှာပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းဘာသာ ဂရုစိုက်ပြီးတော့ဘဲ သွားရလိမ့်မယ်”

“ရွှယ့်ထုန်က သခင်လေးရန်နောက်လိုက်ပြီး သခင်လေးရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ ပက်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာ အားလုံး ပြောပြလိမ့်မယ်” ကျိလုံက ရန်ကိုင် ကြယ်လွန်းပျံအသစ် ဝယ်စဉ်က လိုက်သွားခဲ့သည့် မွန်းစတားမျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူကို ထည့်ပေးလိုက်သည် “သခင်လေးရန်”

“ကျုပ်ခင်ဗျားအပေါ် အားကိုးနေမယ်နော်” ရှန်တု၏ အစီအစဉ်မှန်း သိနေလေရာ ရန်ကိုင်လည်း ငြင်းမနေခဲ့ချေ။

“နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့ ရန်ကိုင်ရေ” ရှန်တုက လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရန်ကိုင်ကလည်း ပြန်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ရွှယ့်ထုန်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကြယ်လွန်းပျံပေါ်တက်ကာ ထွက်သွားလေသည်။

ရေလကြယ်မှ ကြယ်သင်္ဘောများသည် အများအားဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို တင်ပို့ကြသည်။ ကြယ်စီရင်စုကြီး အနှံ့တွင် ရှိနေသော အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများသည် ဟုန်းလော့ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်း၏ အခွဲများမှတစ်ဆင့် သူတို့ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို မှာယူကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပစ္စည်းများကို အဆင်သင့်ပြင်ပြီးသည့်အခါ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းသည် ကြယ်သင်္ဘောများကိုသုံးလျက် ပစ္စည်းမှာထားသည့် ကြယ်များဆီ ကုန်စ္စည်းများကို ပို့ဆောင်ပေးကြသည်။

ပို့ချိန်သည် နှစ်ဝက်လောက် ကြာမြင့်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက် အခြား ကျင့်ကြံရေးကြယ်များတွင် နားသည်များလည်း ရှိသည်။

“သခင်လေးရန် အနေနဲ့ လမ်းမှာရှိတဲ့ ကြယ်တစ်လုံးပေါ်မှာ ဆင်းချင်လည်းရတယ်။ နောက်ဆုံးကြယ်ဖြစ်တဲ့ မြစိမ်းရောင်ကြယ်မှာပဲ ဆင်းမယ်ဆိုလည်း ရတယ်” ရွှယ့်ထုန်က ရှင်းပြသည်။

“နားလည်ပြီ။ နောက်မှပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့မယ်” ရန်ကိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရွှယ့်ထုန်နောက်မှလိုက်ရင် တစ်ချိန်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည် ဟင်းလင်းပြင် အစီအရင်ရှိရာဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုဟင်းလင်းပြင်အစီအရင်ကိုသုံး၍ နောက်မြို့တစ်မြို့ဆီ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံသူများ ပြည့်ကြပ်သိပ်နေသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာသည် အလွန်တရာကိုမှ ကျယ်ပြောလှသည့် လေးထောင့် မြေကွက်လပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကြီး၊ အသေး စုံလင်သော ကြယ်သင်္ဘောအမျိုးပေါင်း များစွာတို့ ဆိုက်ကပ်နေကြပြီး မဆုံးနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများစွာတို့သည် သင်္ဘောပေါ်သို့ ကုန်တင်၊ ကုန်ချ ပြုလုပ်နေကြသည်။

ကုန်ပစ္စည်းတော်တော်များများသည် အားကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်ဖော်နေလေရာ ထိုပစ္စည်းအားလုံးသည် အဆင့်မြင့် ကုန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြမည်မှာ မလွဲမသွေပင်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်ပြီးနောက် ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အစည်းအရုံးကို ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုအပေါ် အံ့အားမသင့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

ထိုဒါဇင်နှင့်ချီသော ကြယ်သင်္ဘောများ သက်သက်နှင့်ပင် အတော့်ကိုမှ တန်ကြေးကြီးနေလေပြီ။ ကျင့်ကြံသူများ ထမ်းသယ်နေသည့် အဖိုးတန်း ကုန်ပစ္စည်းများကိုပင် ထည့်မတွက်သေးချေ။

မဟာအင်အားစုကြီးများသည် မဟာအင်အားစုကြီးများအတိုင်းပင်။

သူတို့နှစ်ယောက် ခပ်ဝေးဝေးသို့ မသွားရသေးခင်မှီ သူတော်စင် ဘုရင်နှစ်ယောက် ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်က လက်ကို မြှောက်၍ အော်ပြောလိုက်သည် “မင်းတို့ ရပ်လိုက်ကြစမ်း”

ရွှယ့်ထုန်သည် ပျာယာခတ်သွားဟန်မပြ။ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍သာ ထိုနှစ်ယောက်ဆီ ပေးလိုက်၏။

ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်သည် တံဆိပ်ပြားကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်၍ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ရန်ကိုင်နှင့် ရွှယ့်ထုန်တို့အား သွားခွင့် ပေးလိုက်သည်။

“သခင်လေးရှန်တုက အားလုံး စီစဉ်ပြီးသွားပြီ။ ကျုပ်တို့က သခင်လေးရှန်တုနဲ့ ရင်းနီးနဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်နဲ့ အတူသွားမှာ” ရွှယ့်ထုန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သင်္ဘောဆိပ်ကမ်းပေါ်သို့ တက်သွားပြီး မကြာမီ ရွှယ့်ထုန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အရှေ့တည့်တည့်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သူညွှန်ပြရာအရပ်တွင် ကုန်ပစ္စည်းများ တင်နေသည့် သူတော်စင် ဘုရင် အထွဋ်အထိပ်အဆင့် ကြယ်သင်္ဘောတစ်စင်း ရှိနေခဲ့သည်။ သင်္ဘောအပြင်ဘက်တွင် လက်ပိုက်လျက် ရပ်နေသော တုတ်ခိုင်၊ ထွားကြိုင်းသည့် လူကြီးတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။

ရွှယ့်ထုန်နှင့် ရန်ကိုင်တို့ ရောက်လာသည့်အခါ ထိုလူကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပြီး ရန်ကိုင်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်ကြောင့် ရန်ကိုင် ဖိအားဝင်မိသွားသည်။

“စီနီယာရှင်းရွေ” ရွှယ့်ထုန်က ရှေ့တစ်လှမ်းတိုး၍ ယဉ်ကျေးစွာ လက်သီးဆုပ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“သူလား” ရှင်းရွေဟုခေါ်သော လူကြီးက ရန်ကိုင်အားကြည့်၍ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် “သခင်လေးရှန်တုက သူ့ကို ဒီကနေ ခေါ်သွားစေချင်တာလား”

“ဟုတ်ပါတယ်” ရွှယ့်ထုန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သူက ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်းက မဟုတ်ဘူးမလား” ရှင်းရွေက မျက်လုံးမှေးစဉ်းလျက် မေးလိုက်သည်။

ရွှယ့်ထုန်က ခေါင်းခါ၍ “သူက သခင်းလေးရှန်တုရဲ့ မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ပဲ”

“အို” ရှင်းရွေ မျက်လုံးထဲ သိချင်စိတ်တို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး “သူက တကယ်ပဲ ရှန်တုရဲ့ မိတ်ဆွေလား။ တကယ် မြင်ရခဲတာပဲ။ အင်း။ ငါသူ့ကို ဒီကနေ ခေါ်သွားပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ့သင်္ဘောပေါ်မှာ ရှုပ်ရှုပ်ယှတ်ယှတ်တော့ လာမလုပ်နဲ့နော်။ စည်းကမ်းအတိုင်း နေရင်ကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှာ ပစ်ချထားခဲ့မှာ”

“စိတ်ချထားလိုက်ပါ စီနီယာ။ သခင်လေးရဲ့ မိတ်ဆွေက ဘာပြဿနာမှ ရှာမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ရွှယ့်ထုန်က ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရှင်းရွေက အထင်အမြင် သေးသေးဖြင့် “သူသာ ပြဿနာမရှာရင် သူထွက်သွားနိုင်အောင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း လုပ်ပေးဖို့ ရှန်တု ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်လိုနေမှာလဲ။ လူကိုယ်တိုင် မြင်ရတော့ ဒီကောင် စည်းကမ်းလိုက်နာမယ့်ကောင် မဟုတ်မှန်း ငါသိလိုက်ပြီ”

ရှင်းယုသည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားဟန်ရသည်။ သို့သော် ဘာမေးခွန်းမှ ထပ်မေးမနေတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည် “သွား၊ ဝင်သွားနှင့်လိုက်”

“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်” ရွှယ့်ထုန်ကပြုံး၍ ရန်ကိုင်အား ကြယ်သင်္ဘောထဲသို့ ခေါ်သွားလေသည်။

သင်္ဘောထဲတွင် ကျင့်ကြံသူအနည်းငယ် ရှိနေခဲ့ပြီး အကုန်လုံး အလုပ်ရှုပ်နေဃဲ့ကြသည်။ ရွှယ့်ထုန်သည် ထိုလူအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလျက် ရန်ကိုင်အား သူနေရမည့် အခန်းဆီ ခေါ်သွားပေးလိုက်သည်။ မကြာမီ အခန်းနှစ်ခန်းရှေ့သို့ သူတို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဒီအခန်းကို သခင်လေးရန် မကြိုက်ရင် အခြားအခန်းတစ်ခန်း စီစဉ်ပေးလို့ရတယ်နော်”

ရွှယ့်ထုန်က ပြောလိုက်သည်။

ရန်ကိုင်က အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်ပြီး အခန်း အပြင်အဆင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းခါ၍ ပြန်ပြောသည် “မလိုဘူး။ ဒီနေရာက တော်တော်လေး အဆင်ပြေတယ်”

“သခင်လေး ကျေနပ်သရွေ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး”

“အဲ့ရှင်းရွေက… ရှန်တုနဲ့ ဘယ်လို ပက်သက်တာလဲ” ရန်ကိုင်က မေးလိုက်သည်။

“စီနီယာရှင်းရွေက… ရွှယ့်ထုန်က တစ်ချက်တွေးကာ ပြန်ပြောသည် “သူက သခင်လေးရှန်တုရဲ့ ဦးလေးပဲ”

“ဘယ်လို” ရန်ကိုင် ကြောင်သွားသည်။

“ဟုတ်တယ်” ရွှယ့်ထုန်က သွားပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး “စီနီယာ ရှင်းရွေရဲ့ ညီမလေးက သခင်းလေးရှန်တုရဲ့ အမေပဲ။ ခေါင်းဆောင်နဲ့ စီနီယာရှင်းရွေရဲ့ ညီမက ဟိုးနှစ်တွေ အများကြီးတုန်းက တွေ့ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်မှန်းမသိပါဘူး။ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ခင်ပွန်းနဲ့ ဇနီး ဖြစ်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး”

“မေ့လိုက်တော့။ ဆက်ရှင်းပြမနေတော့နဲ့။ ခေါင်းရှုပ်စရာ ဇာတ်လမ်းမှန်း ကျုပ်သိသွားပြီ” ရန်ကိုင်က လက်ဝှေ့ရမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှယ့်ထုန်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်။ တော်တော်လေး ခေါင်းရှပ်ဖို့ ကောင်းတယ်။ သခင်လေးရန် အခြား ပြောစရာ မရှိတော့ရင် ကျုပ်အရင် ပြန်နားလိုက်တော့မယ်နော်။ တစ်နာရီလောက်ကြာရင် ဒီကြယ်သင်္ဘော ထွက်လိမ့်မယ်”

“ကောင်းပြီ”

ရွှယ့်ထုန်က ချက်ချင်းပဲ ပြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရန်ကိုင်သည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်ရပ်လျက် အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူအုပ်ကြီးကို ကြည့်နေရင်း သူ့စိတ်ထဲ အထီးကျန်၊ အဖော်မဲ့သည့် ခံစားချက်တို့ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

ကြယ်စီရင်စုသည် အဆုံးမရှိဘူးဟု ထင်ရသည်အထိ ကြီးမား၊ ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသည်။ သူသည် ဤကြယ်စီရင်စုကြီးထဲ ဆွေမျိုး၊ မိတ်ဆွေ မရှိသော၊ နေစရာအိမ်မရှိသော အထီးကျန်၊ အဖော်မဲ့ တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်ပေသည်။

သူရပ်နေရာမှ ဘေးပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးသည် သူနှင့် အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်ကြသည်။ မရင်းနှီးသော နေရာသစ်ဝယ် တစ်ကိုယ်တည်း ရွက်လွှင့်နေရသော တစ်ကောင်ကြွက်ဖြစ်နေစဉ် သူ့စီနီယာမမလေး၏ နွေးထွေးမှု၊ စုယန်၏ ကြင်နာမှုတို့ကို ပြန်သတိရလာခဲ့သည်။ ဆွဲဆောင်မှုကောင်းသော ရှန်ချင်းလော့နှင့် ဥာဏ်ပြေးသော ချူရီမန်တို့ကိုပင် ပြန်သတိရလိုက်သည်။

ထိုမျက်နှာများကို ပြန်တွေးရင်း သူ့နှလုံးခုန်သံ မြန်လာခဲ့သည်။

အခု သူတို့ ကျန်းမာပျော်ရွှင်နေရဲ့လား။ ဘာအခက်အခဲတွေများ ကြုံနေရသလဲ။ သူတို့ကော သူ့အကြောင်းကို တွေးနေရဲ့လား…

ရန်ကိုင်ခေါင်းထဲ အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ့မြင်ကွင်းထဲ တစ်ယောက်သော လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည့်အချိန် သူ့အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားရသည်။ မျက်လုံးမှေးစဉ်းသွားခဲ့ပြီး သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး သုန်မှုန်သွားသည်။

လေးထောင့်မြေကွက်လပ်၏ အပြင်ဘက်တွင် လူတစ်အုပ်သည် ကြယ်သင်္ဘောဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လာနေသည်။

ဦးဆောင်လာသည့် လူသည် အလွန်တရာကိုမှ ချောမောလှသည်။ အသားအရေသည် မိန်းမများ မနာလိုရလောက်အောင်ကိုပင် ဖြူဖွေးချောမွတ်လှသည်။ အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်သည် ဂုတ်ပိုးတစ်လျှောက် လျှောကျနေပြီး မျက်နှာထက် နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ သိမ်မွေ့၊ နွေးထွေးသော အပြုံးကို ဆင်မြန်ထားသည်။

သူသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော မိန်းမများအားလုံး လုပ်လက်စအလုပ်များကို ရပ်တန့်၍ သူ့အား တစ်ကြိမ်ဖြစ်ဖြစ် မရရအောင် ကြည့်သွားကြသည်။

ပိုဆိုးသည်ကား သူသည် သူရှိနေသည့် ကြယ်သင်္ဘောဆီသို့ လျှောက်လာနေခြင်းပင်။

ရွှယ့်ယွယ်

ရန်ကိုင်သည် ပြတင်းပေါက်မှ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်ကာ ဘေးချင်းကပ်လျက်တွင် ရှိနေသော အခန်းဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

ရွှယ့်ထုန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလင်ခွေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေသည်။ ရန်ကိုင် ရုတ်တရက် ဝင်လာသဖြင့် ကြောင်သွားခဲ့ပြီး မေးလိုက်မိသည် “သခင်လေးရန်၊ တစ်ခုခု လိုလို့လား”

ရန်ကိုင်က ရွှယ့်ထုန်အား အသေအချာ စိုက်ကြည့်လျက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည် “ကျုပ်မေးတာကို အမှန်အတိုင်းဖြေ။ ရှန်တု ကျုပ်ကို ရောင်းစားလိုက်တာလား”

ထိုမေးခွန်းကို ကြားသည့်အခါ ရွှယ့်ထုန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြန်မေးသည် “သခင်လေးရန် ဘာပြောချင်နေတာလဲ”

“ခင်ဗျားဘာသာ ထွက်ကြည့်ကြည့်လိုက်” ရန်ကိုင်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့သည်။

ရွှယ့်ထုန်လည်း မတ်တပ်ရပ်၍ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သေလည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့မျက်လုံး မှေးစဉ်းသွားပြီး အလန့်တကြား ထအော်သည် “သခင်လေး ရွှယ့်ယွယ်လား။ သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီရောက်နေတာလဲ”

“ကျုပ်ကို မေးမှတော့ ကျုပ်က ဘယ်သူ့ကို ပြန်မေးရမှာလဲ” ရန်ကိုင်က ပြန်ပြေသည် “ရှန်တုကျုပ်ကို သူ့ဆီ ရောင်းစားလိုက်တာလား”

ရွှယ့်ထုန်က အလေးအနက် အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလေသည် “သခင်လေးရန်၊ ခင်ဗျား အဲ့လိုတွေးနေမယ်ဆိုရင် သခင်လေးရှန်တုကို အရမ်း အထင်သေးလွန်းရာ ကျသွားပြီ။ သခင်လေးရှန်တုက သခင်လေးရှန်ကို မိတ်ဆွေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာ။ သခင်လေးရန်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သစ္စာဖောက်မှာလဲ။ ပြီးတော့ သခင်လေးရွှယ့်ရွယ်က မနေ့ကတည်းက ရေလကြယ်ကနေ ထွက်သွားခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ သခင်လေးရှန်တုက သခင်လေးရန်အတွက် ဒီနေ့ သင်္ဘောပြင်ပေးလိုက်တာ”

“မနေ့ကတည်းက ထွက်သွားတာလား” ရန်ကိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရွှယ့်ထုန်က မမှိတ်မသုံ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်က အရေးကြီးတာဝန်တစ်ခု လုပ်စရာရှိလို့ဆိုပြီး မနေ့တုန်းက ရေလကြယ်ကနေ ထွက်သွားတာ” ရွှယ့်ထုန်က စိတ်လေးလေးလံလံဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “မနေ့တုန်းက ရေလကြယ်ကနေ ထွက်သွားတဲ့ ကြယ်သင်္ဘောပေါ်ကို သူတက်သွားတာ လူတွေအများကြီး မြင်လိုက်တယ်”

“ဒါဆိုရင် သူဒီမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ပေါ်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီသင်္ဘောဆီကိုမှ” ရန်ကိုင်က ခပ်ပြတ်ပြတ်ပဲ ပြန်မေးသည်။

ရွှယ့်ထုန်က ခါးသက်စွာပြုံးလျက် “ကျုပ်မသိဘူး… ဒါပေမယ့် သခင်လေးရန်ကို သခင်လေးရှန်တု သစ္စာမဖောက်တာတော့ လုံးဝကို သေချာတယ်။ သခင်လေးရှန်တုက ကိုယ့်မိတ်ဆွေရဲ့ နောက်ကျောကို ဓါးနဲ့ထိုးမယ့် လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး”

န်ကိုင်က ခဏကြာသည်အထိ ရွှယ့်ထုန်အား ဆက်၍ စောင့်ကြည်နေသည်။ ခဏအကြာမှပဲ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ကောင်းပြီလေ။ ခင်ဗျားကို ကျုပ်ယုံပေးလိုက်မယ်။ ကျုပ်တို့အခု ပြန်ထွက်ကြမလား”

“အဲ့ဒါ အရမ်း စွန်းစားရာကျလွန်းတယ်။ သူတို့နဲ့ သွားပက်ပင်း တိုးနိုင်ချေတောင် ရှိသေးတယ်” ရွှယ့်ထုန်က အလျင်စလို လက်ဝှေ့ရမ်း၍ “သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်သာ ဒီသင်္ဘောနဲ့ ခရီးသွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် သခင်လေးရန်အနေနဲ့ အခန်းထဲမှာ ပုန်းနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ စီနီယာရှင်းရွေနဲ့ တစ်ခုခုအကြောင်း ပြောဖို့ ဒီကိုလာတာ ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်”

“အဲ့လို မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး” ရန်ကိုင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါ၍ နားစွင့်ထားလိုက်သည်။ ရှင်းရွေနှင့် ရွှယ့်ယွယ်တို့ ပြောနေသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရွှယ့်ယွယ်သည် ဤကြယ်သင်္ဘောတွင် လိုက်ပါစီးနင်းရန် လာခဲ့မှန်း ရန်ကိုင် သိလိုက်သည်။

ရန်ကိုင် လုံးဝ စိတ်ဓါတ်ကျ၊ စိတ်ညစ်သွားခဲ့လေပြီ။

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧကရာဇ်

အတွဲ(၅)- ကြယ်တာရာကောင်းကင်

အပိုင်း(၁၀၄၂) တိုက်ဆိုင်မှု

“သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်၊ ကျုပ်ကြားသလောက် မနေ့ကတည်းက ရေလကြယ်ကနေ ခင်ဗျား ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ” ရှင်းရွယ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရွှယ့်ယွယ်က အသာအယာပြုံးလျက် “မနေ့တုန်းက မပြီးပြတ်သေးတဲ့ ကိစ္စနည်းနည်း ရှိနေသေးလို့ အဲ့ကြယ်သင်္ဘောနဲ့ လိုက်မသွားခဲ့တာ။ ဦးလေးရှင်းရွေက မြစိမ်းရောင်ကြယ်ဆီမှ သွားမှာမလား။ ဒီတော့ ကျုပ်လိုက်လို့ ကိစ္စမရှိဘူးမလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဦးလေးရဲ့ ကြယ်သင်္ဘောက မိုးရေစင်ကြယ်ကို ဖြတ်သွားမှာပဲလေ၊ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျုပ်က မိုးရေစင်ကြယ်မှာ ဆင်းမှာ”

ရှင်းရွေ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်သော် ရွှယ့်ယွယ်က ရယ်မောလျက် “ကျုပ်ရှိနေလို့ အဆင်မပြေလို့လား ဦးလေးရှင်းရွေ။ ဘာလဲ၊ ဒီသင်္ဘောပေါ်မှ ကျုပ်ကို မမြင်စေချင်တဲ့ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား”

ရှင်းရွေ၏ အပြုအမူကို ရွှယ့်ယွယ် သံသယဝင်မိသွားသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည့်အခါ ရှင်းရွေက အားပါးတရ အော်ရယ်မောလိုက်ပြီး “သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်က တကယ် နောက်တတ်တာပဲနော်။ ကျုပ်သင်္ဘောပေါ်မှာ မီးတောက်ဂိုဏ်းက မှာထားတဲ့ပစ္စည်းတွေပဲ ရှိတာ၊ အခြားဘာမှ ရှိတာမှ မဟုတ်တာကို သခင်းလေးရွှယ့်ယွယ်ကို မမြင်စေချင်တဲ့ ဘာရမှာတုန်း။ လိုက်ချင်သပါ့ ဆိုမှတော့ လိုက်ခဲ့ပေါ့ သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်ရယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် ရွှယ့်ယွယ်အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်လေသည်။

“ကျေးဇူးပဲနော် ဦးလေးရွှယ့်ယွယ်” ရွှယ့်ယွယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်လိုက် နှစ်ယောက်နှင့်အတူ အားလုံး၏ လေးစားအားကျသည့် အကြည့်အောက်၌ သင်္ဘောပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်တက်သွားလေသည်။

“သင်္ဘောပေါ်မှာ မရှိသင့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိလားဆိုတာကို တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်” ရွှယ့်ယွယ်သည် ဘယ်သောအခါမှ အပြုံးပျက်မသွား။ သူ့နောက်လိုက် နှစ်ယောက်ကို ကောင်းကင် စိတ်အာရုံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ရှင်းရွေ တစ်ခုခု ကြံနေတယ်လို့ သခင်လေး သံသယရှိနေတာလား” နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက် မေးလိုက်သည်။

“မကြံလောက်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့အပြုအမူက နည်းနည်း သံသယ ဝင်စရာကောင်းနေတယ်။ ကြိုတင်စစ်ဆေးထားလိုက်လို့ မမှားဘူး”

“ကောင်းပါပြီ သခင်လေး”

သုံးယောက်သာ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်ပြီး မကြာမီ ကြယ်သင်္ဘော၏ အကောင်းဆုံး ဇိမ်ခံအခန်းတစ်ခန်းဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခန်းသည် အရေးအကြီးဆုံးသော ခရီးသည်များသာ နေခွင့်ရှိသည့် အခန်းဖြစ်ပေသည်။

ရန်ကိုင်နှင့် ရွှယ့်ထုန်တို့ နေနေသည့် အခန်းသာ သာမန်အခန်းသာ ဖြစ်သည်။ ရွှယ့်ယွယ်နှင့် သူ့နောက်လိုက်တို့ ထွက်သွားပြီးနောက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပြတင်းပေါက်မှ ပြူထွက်နေသည့် ရှစ်ခေါက်ချိုး မျက်နှာနှစ်ခုကို ရှင်းရွေ မြင်လိုက်ရသည်။

“သူတကယ် ဒီကြယ်သင်္ဘောနဲ့ သွားမှာပဲ” ရန်ကိုင်၏ အမူအရာ အပြောင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ရွှယ့်ထုန်အား ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှယ့်ထုန်သည်လည်း မျက်စိပျက်မျက်နှာပျက် ဖြစ်နေသည်။ ရွှယ့်ယွယ်ဆီမှ ရှောင်ချင်သဖြင့် သူမသိအောင် ခိုးထွက်လာကာမှ သူနှင့် သွားပက်ပင်းတိုးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

“သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်က မိုးမေရစင်ကြယ်ကို သွားချင်တဲ့ပုံပဲ။ အဲ့ကြယ်က ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ကြယ်တွေထဲက တစ်လုံးပဲ။ ဒီကနေဆို နှစ်လလောက် သွားရတယ်။ သခင်လေးရန် နည်းနည်းလောက် သည်းခံထားလိုက်။ သခင်လေးရွှယ့်ယွယ် ထွက်သွားတာနဲ့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်” ရွှယ့်ထုန်က နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

“ရွေးစရာမှ မရှိတော့တာလေ” ရန်ကိုင်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူကို တစ်ခါမှ တကယ်ကြီး မတွေ့ဖူးသော်ငြား၊ တွေ့ခဲ့စဉ်ကပင် ရွှယ့်ယွယ်၏ မျက်နှာကို ဝိုးတဝါးတားသာ မြင်လိုက်ရသော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် သူ့အား သေသေချာချာ မှတ်မိလောက်သည်။ ရန်ကိုင်သည် ရွှယ့်ယွယ်ရှေ့ မျက်နှာ ထွက်ပြလိုက်ပါက တစ်ဖက်လူသည် သူ့အား ကျိန်းသေ မှတ်မိပေလိမ့်မည်။ မှောင်ခိုကုန်တင်ပို့သည်ကို သတင်း မပြန့်စေရန်အတွက် ရွှယ့်ယွယ်သည် အပြစ်မရှိသော လူနှစ်ထောင်ကိုပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်လောက် ထပ်သတ်လိုက်ရ၍ သူ့အတွက် ဘာမှ ဖြစ်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ရွှယ့်ယွယ်ဘေးတွင် ရှိနေသော သူ့လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ယောက်သည် ရန်ကိုင် အနိုင်မယူနိုင်သော လူများ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ယောက်ဆီမှ ဖိအား ကြီးကြီးမားမားကို သူခံစားမိနေသည်။

လောလောဆယ် ရွှယ့်ထုန်၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း လိုက်လုပ်သည်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်မှန်း ရန်ကိုင် သိသည်။

“ဒါကို ယူထားလိုက် သခင်လေးရန်၊ တစ်ခုခု လိုချင်တာရှိရင် ဒါနဲ့ ကျုပ်ကို လှမ်းဆက်သွယ်လိုက်” ရွှယ့်ထုန်က ဆက်သွယ်ရေး မှော်ရတနာ တစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ ရန်ကိုင်ဆီ ပေးလိုက်သည်။

ရန်ကိုင်လည်း ထိုအရာအား အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

ထိုကဲ့သို့ သံလိုက်အိမ်မြောင်ပုံစံ ဆက်သွယ်ရေး မှော်ရတနာများကို သူမြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ခရမ်းကြယ်နှင့် ဓါးအဖွဲ့အစည်းမျ ကျင့်ကြံသူများ ထိုကဲ့သို့သော မှော်ရတနာများအား အသုံးပြုသည်ကို ရန်ကိုင် မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း မြင်ဖူးခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးချေ။

“ကောင်းပြီ။ အဲ့လိုဆို ကျုပ် အရင် ပြန်နှင့်လိုက်မယ်” ပြောပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေး မှော်ရတနာကို သူ့အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်သိမ်းထားလိုက်သည်။

ရွှယ့်ယွယ်တို့အဖွဲ့ အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီမှန်း သေချာသွားမှ အခန်းထဲမှ ထွက်လိုက်သည်။

“သခင်လေးရန်…” ရန်ကိုင် ထွက်သွားတော့မည်အပြု ရွှယ့်ထုန်က ရုတ်တရက် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ရွှယ့်ထုန်က တစ်ခဏတာ တုန့်ဆိုင်းနေပြီးနောက် “သခင်လေးရှန်တုက သခင်လေးရန်နဲ့ တကယ် မိတ်ဆွေ ဖြစ်ချင်တာ။ သခင်လေးရန်ကို သစ္စာဖောက်တာမျိုး သူလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရန်ကိုင်က ရွှယ့်ထုန်၏ မျက်လုံးတည့်တည့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်၍ “ကျုပ်နားလည်ပြီ”

ရှန်တု သူ့အား သစ္စာဖောက်သွားသည်ကို သံသယဝင်ခြင်းမှာလည်း သံယဝင်သင့်သည့် ကိစ္စမှာ။ လက်ရှိ အဖြစ်အပျက်သည် အလွန်ကိုမှ တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပေလော။ သူ့နေရာတွင် အခြားသူ ဆိုပါကလည်း ရှန်တုအား သံသယဝင်မည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော်လည်း ရွှယ့်ယွယ်နှင့် ရှင်းရွေတို့ ပြောခဲ့သည့်များအရ ယခုကိစ္စသည် တိုက်ဆိုင်ခြင်းသက်သက်သာဖြစ်မှန်း ရန်ကိုင် နားလည်လိုက်သည်။

ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်းမှ လူသုံးယောက်ကို သူသတ်လိုက်သည်ဟု ပြောစဉ်က ရှန်တုက ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မပြောခဲ့။ မျက်နှာလည်း ပျက်မသွားခဲ့။ အေးအေးဆေးဆေးပင်။ သူလုပ်လိုက်သည်မှာ ဘာမှမဟုတ်သည့် ကိစ္စတစ်ခုနှယ်။ ရှန်တုသည်သာ သူနှင့် ခင်မင်မှုကို အလေးမထားဘူး ဆိုပါက ရန်ကိုင်လုပ်လိုက်သည့် ကိစ္စအပေါ် အနည်းဆုံး ရေးကြီးခွင်ကျယ် လုပ်နေလောက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ မလုပ်ခဲ့။ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းမှ ကျင့်ကြံသူသုံးယောက် သေသွားသည့် ကိစ္စကို နည်းနည်းမျှပင် ဂရုမစိုက်ချေ။

အခန်းထဲသို့ ပြန်တင်ရောက်သည်နှင့် တံခါးကိုပိတ်ကာ ကုတင်ပေါ်ထိုင်၍ ကျင့်ကြံတော့သည်။

တစ်နာရီလောက်ကြာပြီးနောက် ကြယ်သင်္ဘောတစ်စင်းလုံး စတင် တုန်ခါလာသည်။ သို့သော် ခဏအကြာ၌ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြီး ကြယ်သင်္ဘောသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲ စတင် ရွက်လွှင့်တော့သည်။ ဆိပ်ကမ်းမှ ခွာခွာချင်းတွင်း အရှိန်နှေးသော်ငြား ဆိပ်ကမ်းမှ မီတာတစ်ထောင်လောက် ရောက်ပြီးသည်နှင့် ကြယ်သင်္ဘော၏ အရှိန် ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ သင်္ဘောတစ်စီးလုံးသည် အလင်းတန်း တစ်ခုအသွင်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ထဲ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ခွာတော့သည်။

ရန်ကိုင် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အရာလုံးသည် ပုံရိပ်ယောင် အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေလကြယ်ပေါ်ရှိ အရာအားလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာခဲ့သည်။ သိပ်သည်းထူးထပ်လှသော တိမ်တိုက်လွှာကြီးကို ဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက် ကြယ်သင်္ဘောသည် ကြယ်ရောင်စုံသည့် အာကာသကောင်းကင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြစိမ်းရောင်ကြယ်ရှိရာဆီသို့ ဦးတည်ချက်ပြောင်းကာ ရွက်လွှင့်လေသည်။

ရွှယ့်ယွယ် ကြယ်သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေမှန်း သိသည့်အတွက် ရန်ကိုင်သည် အလွန်တရာကိုမှ သတိထားဂရုစိုက်ကာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူ့အခန်းတံခါးကိုပင် မဖွင့်ခဲ့ချေ။ အပြင်သို့ ခြေတစ်လှမ်းပင် မထွက်။ ကျင့်ကြံနေသည့် အခါတွင်လည်း သူ့အရှိန်အဝါ နည်းနည်းလေးမှ လွတ်ထွက်မသွားအောင် သေချာဂရုစိုက်နေခဲ့သည်။

ရွှယ့်ထုန် ပြောသည့်ပုံအရ ရွှယ့်ယွယ်တို့ နေနေသည့်နေရာသည် သူတို့နေနေသည့် အဆင့်နိမ့်အခန်းများနှင့် အလွန်ကွာခြား‌သော ပထမတန်းစား အခန်းတွင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ကိုယ်တည်း စွန့်စားသွားလာနေခဲ့ပြီးနောက်၊ ရှင်သန်နိုင်ရန် အရေးအကြီးဆုံးသည် အရာရာကို သေချာ ဂရုစိုက်ခြင်းနှင့် သတိရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤ သူတော်စင်ဘုရင် အထွဋ်အထိပ်အဆင့် ကြယ်သင်္ဘောသည် အလွန်ကို မြန်ဆန်လှကာ ရန်ကိုင်၏ ကြယ်လွန်းပျံထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လေသည်။

အဆင့်တူ ကြယ်သင်္ဘောတစ်စင်းနှင့် ကြယ်လွန်းပျံတစ်စင်းကို နှိုင်းယှဉ်သည့်အခါ ကြယ်သင်္ဘောသည် အမြန်နှုန်းပိုင်းတွင်း အမြဲတမ်း ပိုအားသာလေသည်။ အရွယ်အစားကြီးသည် ဆိုစေကာမူ သင်္ဘောကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ထိုးထွင်းထားသည့် များလှစွာသော စိတ်ဝိဥာဉ်အစီအရင်များကြောင့် သူတော်စင်သလင်းကျောက်များကို ပင်မစွမ်းအင် အရင်းအမြစ်ဖြစ်သုံးကာ သင်္ဘော၏ အရှိန်ကို တစ်ဟုန်ထိုး မြှင့်တင်နိုင်ပေသည်။ ကြယ်လွန်းပျံကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ သူတော်စင်ချီကို သုံးနေရသည်မျိုး မဟုတ်ချေ။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲ လွင့်မျောနေသော ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှား များစွာရှိနေခဲ့သည်။ ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများသည် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိကြပြီး အချို့သည်ကြီးကာ အချို့သည် သေးကြသည်။ အချို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခြားလျက်ရှိနေကြပြီး အချို့သည် စုပြုံကာရှိနေကြသည်။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲ သွားလာနေစဉ် ကြယ်သင်္ဘောသည် ရှောင်နိုင်သမျှ ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများကို ရှောင်သွားခဲ့သည်။ မရှောင်နိုင်တော့သည့်အချိန်သို့ ရောက်သည့်အခါ ကျင့်ကြံသူများကို စေလွှတ်၍ ထိုဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများကို ရှင်းပစ်သည်။ သာမန် ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများဆိုလျှင် ကြယ်သင်္ဘောဖြင့် ဝင်တိုက်ချ၍ ရသော်ငြား အချို့ မာသောသော ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများကို ဝင်တိုက်မည်ဆိုပါက သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကို ထိခိုက်နိုင်ပေသည်။

ဤခရီးရှည်သည် ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေခဲ့သည်။ ရန်ကိုင်သည် သူ့အခန်းထဲတွင်သာ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံလျှင်ကျင့်ကြံ၊ မကျင့်ကြံလျှင် အပြင်ဘက်ရှိ ရူခင်းများကို ကြည့်နေတတ်သည်။

တစ်နေ့၊ ဆက်သွယ်ရေးမှော်ရတနာကို ထုတ်ကာ ရွှယ့်ထုန်အား ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

“သခင်လေးရန် ဘာညွှန်ကြားစရာရှိလို့လဲ” ရွှယ့်ထုန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

“ရွှယ့်ယွယ်နားက လူနှစ်ယောက် ဘယ်လောက် အားကောင်းလဲ”

“တစ်ယောက်က တန်ခိုးရှင်အဆင့်၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သူတော်စင်ဘုရင် တတိယအဆင့် ဖြစ်လောက်မယ်”

“တန်ခိုးရှင်အဆင့်…” ရန်ကိုင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ယခု ရွှယ့်ယွယ်အား ခေါင်းဆောင်အိုင်အောင် မည်မျှ တန်ဖိုးထားကြောင်းကို ရန်ကိုင် နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။ ရှန်တု၏ နန်းတော်ရှိ အားအကောင်းဆုံးသော အစောင့်များပင် သူတော်စင်ဘုရင် တတိယအဆင့်သာရှိသည်။ သို့သော်လည်း ရွှယ့်ယွယ်တွင် တန်ခိုးရှင်အဆင့် သက်တော်စောင့်တစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။

ခေါင်းအောင်အိုင်အောင်သည် ရှန်တုထက် ရွှယ့်ယွယ်ကို အများကြီး ပိုတန်ဖိုးထားသည့်ပုံပင်။

“ရွှယ့်ယွယ်ကကော” ရန်ကိုင်က ထပ်မေးသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်တုန်းက သခင်လေးရွှယ့်ယွယ် သူတော်စင်ဘုရင် ဒုတိယအဆင့်ကို ချိုးဖျက်သွားတယ်လို့ကြားတယ်။ အခုတော့ သေချာမသိတော့ဘူး…” ရွှယ့်ထုန်က စိတ်ဓါတ်ကနေသည့် လေသံမျိုးဖြင့် “သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်က အရမ်း တော်လွန်းတယ်။ ခေါင်းဆောင်အိုင်အောင်ရဲ့ သားတွေထဲမှာ သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အမြင့်ဆုံးပဲ။ သခင်လေးရှန်တုတောင် သူ့ကို လုံးဝ လိုက်မှီတာမဟုတ်ဘူး”

“ကြမ်းလိုက်တာ” ရွှယ့်ယွယ်ကို ရန်ကိုင် တကယ် လေးစားမိသွား၏။ “ပြီးတော့ ဒီကြယ်သင်္ဘောပေါ်မှာ တန်ခိုးရှင်အဆင့်ဆိုလို့ ရွှယ့်ယွယ် ဘေးနားမှာ ရှိနေတဲ့ ပညာှရင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာပေါ့”

“ဟုတ်တယ်။ တကယ်တော့ တန်ခိုးရှင်အဆင့် ပညာရှင်တွေဆိုတာ သာမန်မှ မဟုတ်တာ။ ကျင့်ကြံရေးကြယ်တွေပေါ်မှာတောင် တန်ခိုးရှင်အဆင့်တွေက များများစားစား ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ အများစုက ဒီကြယ်စီရင်စုကြီးထဲမှ ပြန့်နေကြတာ။ တစ်ယောက် ချင်းစီတိုင်းကလည်း အင်အားစုတစ်ခုချင်းစီရဲ့ ထောက်တိုင်တွေချည်းပဲ။ သင်္ဘောတွေ ကုန်ပို့တဲ့ကိစ္စကို တန်ခိုးရှင်အဆင့်တွေ လိုက်ပါလေ့မရှိဘူး။ အရမ်းကို အဖိုးတန်၊ အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပို့မှပဲ တန်ခိုးရှင်အဆင့်တွေကိုယ်တိုင် လိုက်စောင့်ရှောက်ပေးကြတာ”

ထို့နောက် ရွှယ့်ထုန်က တစ်ချက်ရပ်၍ ဆက်ပြောသည် “ဒီကြယ်သင်္ဘောရဲ့ လုံခြုံရေးကို သခင်လေးရန် စိတ်ပူနေတာလား။ အဲ့လိုဆိုရင် စိတ်မပူဖို့ ကျုပ်ပြောချင်တယ်။ ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်းကရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက ဒီကြယ်စီရင်စုကြီးအနှံ့ ပျံ့နေတာ။ ကျုပ်တို့ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းက အဓိကအင်အားစုတိုင်းနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတယ်။ စွန်းပစ်ကျင်းမြေနဲ့ နဂါးရိုးတန်းက ဓါးမြ၊ လူသတ်သမားတွေတောင် ကျုပ်တို့ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းရဲ့ သင်္ဘောတွေကို ဘာမှမလုပ်ရဲဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့လည်း ကျုပ်တို့နဲ့ ကုန်သွယ်ဖို့ လိုနေသေးတယ်လေ”

စွန်းပစ်ကျင်းမြေနှင့် နဂါးရိုးတန်းသည် ဟုန်းလော့ကြယ်စီရင်စု၏ အားအကောင်းဆုံးသော မိစ္ဆာအင်အားစုနှစ်ခု ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအင်အားစုနှစ်ခုသည် ကြယ်စီရင်စုထဲ ခိုးဆိုးလုယက်၊ ဓါးပြတိုက်၊ လူသတ်ကြသော အင်အားစုများ ဖြစ်ကြမှန်း ရှန်တုဆီမှ ကြားဖူးခဲ့ပြီးပြီ။ ကြယ်သင်္ဘောများကို ဓါးပြတိုက်ပြီးသည်နှင့် ကုန်ပစ္စည်းများကိုသိမ်း။ ယောကျ်ားများကို ကျွန်လုပ်၊ မိန်းမများကို ကာမဆန္ဒ ဖြေဖျောက်စရာများအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

မည်သည့် ကြယ်သင်္ဘောမဆို ထိုနေရာနှစ်ခုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ကြသည်။

ကြယ်စီရင်စုကြီး၏ အားအကောင်းဆုံး အင်အားစုများသည် ထိုအင်အားစုနှစ်ခုကို အမြစ်ဖြတ်ရှင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာသည် လွန်စွာကိုမှ အားကောင်းသော ခံစစ်တစ်ခုဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတစ်ခုကို ဝန်းရံတိုက်ခိုက်မည်ကြံလိုက်တိုင်း အကျအဆုံးများစွာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြရသည်။ နဂါးရိုးတန်းနှင့် စွန့်ပစ်ကျင်းမြေကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ခဏတာသာဖြစ်သည်။ နည်းနည်းကြာသွားသည်နှင့် ထိုကောင်များ ပြန်လည်ထကြွ သောင်းကျန်းလာသည်ချည်းသာ။

ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ဖန်များလာသော် ကြယ်စီရင်စုထဲရှိ အင်အားစုများလည်း ထိုအင်အားစုနှစ်ခုအား အဖြစ်မြတ် သုတ်သင်မည့်အကြံကို လက်လျှော့လိုက်ကြလေသည်။

“ဒီကြယ်သင်္ဘောမှာ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းရဲ့ တံဆိပ် ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ လာတိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး” ရွှယ့်ထုန်က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်နားလည်ပြီ” သိလိုသည်ကို သိလိုက်ရပြီးနောက် စကားဝိုင်းကို ရန်ကိုင် ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အသိစိတ်ကို အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲသို့ ပို့လွှတ်၍ ကြယ်မြေပုံကို စတင်လေ့လာတော့သည်။

ရွှယ့်ထုန်နှင့် စကားပြောနေသည့် အတောအတွင်းအတွင်း မိုးရေစဉ်ကြယ်နှင့် နောက်ဆုံး ဦးတည်ရာပန်းတိုင်ဖြစ်သည့် မြစိမ်းရောင်ကြယ်အကြောင်း အတော်လေး သိခဲ့ရသည်။ ကြယ်နှစ်လုံးစလုံးသည် ကျင့်ကြံရေးကြယ်များ ဖြစ်ကြပြီး မိုးရေစင်ကြယ်သည် ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း၏ ကြယ်ဖြစ်ကာ မြစိမ်းရောင်ကြယ်သည် မီးတောက်ဂိုဏ်း၏ ပင်မကြယ်ဖြစ်လေသည်။ ထိုအကြောင်းကို သိလိုက်ရပြီးနောက် ထိုကြယ်နှစ်လုံးကို ရန်ကိုင် စိတ်ဝင်စားမိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ကြယ်မြေပုံထဲ ထိုကြယ်နှစ်လုံးကို သွားရှာကြည့်လေသည်။

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧကရာဇ်

အတွဲ(၅)- ကြယ်တာရာကောင်းကင်

အပိုင်း(၁၀၄၃)

ရန်ကိုင်၏ ကောင်းကင်စိတ်အာရုံသည် သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ကြယ်မြေပုံထဲ ခုန်ကူးသွားလာနေခဲ့သည်။ မကြာမီ ရွှယ့်ထုန် ပြောခဲ့သည်နှင့် ကိုက်ညီသော ကျင့်ကြံရေးကြယ်တစ်လုံးကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ထိုကြယ်၏တစ်ဝက်သည် ရေထုဖြစ်ပြီး တစ်ဝက်သည် ကုန်းမြေဖြစ်ကာ ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း၏ ပင်မကြယ်ဖြစ်သော ရေလကြယ်နှင့် အရွယ်အစား အတူတူလောက် ရှိသည်။

မိုးရေစင်ကြယ်ပင်…

မိုးရေစင်ကြယ်နားတွင် နေတစ်စင်းရှိ၍ လပေါင်းများစွာလည်း ရှိပေသည်။ လပေါင်းများစွာတို့သည် မိုးရေစင်ကြယ်အား လှည့်ပတ်နေချိန် မိုးရေစင်ကြယ်သည် နေကို ပြန်၍ လှည့်ပတ်၏။

ကြယ်စီရင်စုကြီး တစ်ခုလုံးသည် ထိုကဲ့သို့ပင်။ ထိုအရာများ၏ လှည့်ပတ်ပုံကို လေ့လာခြင်းသည် မဟာကောင်းကင်နိယာမအား လေ့လာခြင်းနှင့် အလားသဏ္ဍာန် တူပေသည်။

နေနှင့်လများသည် မည်သည့် ကျင့်ကြံရေးကြယ်နားတွင်မဆို ရှိသော ကြယ်နှစ်မျိုးဖြစ်ကြသည်။ နေသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကိုပေးစွမ်းပြီး ကျင့်ကြံရေးကြယ်ပေါ်ရှိ သက်ရှိနှင့် အပင်များ ရှင်သန်နိုင်ရန် လိုအပ်သောစွမ်းအင်ကို ပေးသည်။ လသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းစေနိုင်သော လရောင်ခြည်ကို ပက်ဖြန်းပေသည်။

မိုးရေစင်ကြယ်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် သူရှိနေရာမှတစ်ဆင့် ထိုကြယ်ဆီသို့ လုံလုံခြုံခြုံဖြင့် သွားနိုင်သော အန္တရာယ်အကင်းဆုံး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို စတင် ရေးဆွဲတော့သည်။

မကြာမီ သူ့အသိစိတ်ကို စုတ်တံအဖြစ်အသုံးချ၍ စိတ်စွမ်းအင်ကို မှင်ရည်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ကြယ်မြေပုံထဲ လမ်းကြောင်းများ ရေးဆွဲခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်စိတ်အာရုံ အသုံးပြုနည်းကို ပို၍ နားလည်လာနိုင်ကြောင်း ရန်ကိုင် တွေ့ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ထိုတွေ့ရှိမှုကြောင့် ရန်ကိုင် အားတက်သွားခဲ့သည်။ ကြယ်မြေပုံထဲ အလုံခြုံဆုံးသော လမ်းကြောင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရေးဆွဲသည်။ ရေးဆွဲပြီးသား လမ်းကြောင်းများကို သူ့ကြယ်လွန်းပျံထဲသို့ ကူးထည့်သည်။ ထိုကဲ့သို့ လုပ်နေရင်း မကြာမီ အချိန်စီးဆင်းမှုကိုပါ ရန်ကိုင် မေ့လျော့သွားတော့သည်။

လုံခြုံလောက်မည့် လမ်းကြောင်းကို ရေးဆွဲပြီး ရေးဆွဲပြီးသော လမ်းကြောင်းများအား ကြယ်လွန်းပျံထဲသို့ ကူးထည့်ခြင်းသည် စိတ်စွမ်းအင် အလွန်ကုန်ပေသည်။ ရန်ကိုင်သည် ကျင့်ကြံရေး ကြယ်တစ်လုံးမှ အခြားတစ်လုံးဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် အမျိုးမျိုးသော လမ်းကြောင်းများကို ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာသည်အထိ ရေးဆွဲနေခဲ့သည်။

အချို့လမ်းကြောင်းများသည် အလွန်တရာကိုမှ ရှည်လျားလှပြီး ကြယ်သင်္ဘောနှင့် သွားလျှင်ပင် ပန်းတိုင်သို့ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်သည်။ အခြားလမ်းကြောင်းများသည် တိုပြီး လအနည်းငယ် သွားရုံဖြင့် ရောက်နိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ရေးဆွဲလေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ကြယ်တာရာကောင်းကင် အကြောင်းကို သူပိုပြီး နားလည်လာခဲ့သည်။ တေဇောဓါတ် အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းသည်လည်း သိသိသာသာကို တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူဆွဲသားထားသော လမ်းကြောင်းများ မည်မျှ အသုံးဝင်မလဲ ဆိုသည်ကိုမူ ရန်ကိုင် မသိချေ။ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ ရှိနေသော ကြယ်မြေပုံကြောင့် ကြယ်စီရင်စုထဲ သူစိတ်ရှိသလို သွားလာနိုင်လေပြီ။ တားမြစ်နေရာများထဲ ရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလို၊ လမ်းပျောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလို။

ထိုလမ်းကြောင်းများ မည်မျှ အသုံးဝင်သလဲ ဆိုသည်ကို သိရှိရန် အတွက် လက်တွေ့အသုံးပြုမှသာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အချိန်တစ်ခုသို့ရောက်သော် လမ်းကြောင်း ရေးဆွဲနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကြယ်သင်္ဘော သွားနေသည့် လမ်းကြောင်းနှင့် သူဆွဲသားထားသည့် လမ်းကြောင်းကို နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်။

သူဆွဲသားထားသည့် လမ်းကြောင်းသည် ကြယ်သင်္ဘော သွားနေသည့် လမ်းကြောင်းနှင့် သိပ်ပြီး မကွာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ရန်ကိုင် အတော့်ကိုမှ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့ကိုယ်သူလည်း ပို၍ ယုံကြည်ချက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် ရန်ကိုင်သည် အန္တရာယ်တစ်ခုခုများ တွေ့လေမလား မျှော်တွေးရင်း လမ်းကြောင်းကို ကြိုစစ်ဆေးကြည့်သည်။

ထိုသို့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရန်ကိုင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကြယ်သင်္ဘောသွားနေသည့် လမ်းကြောင်းအရ နောက်ထပ် တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်မျှ ထပ်သွားလျှင် ကြယ်စီရင်စု၏ အေးစက်ပြီး သီးခြားဆန်သော အပိုင်းသို့ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများစွာ ရှိပြီး အနားပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြယ်များမှာလည်း အလင်းရောင်ထုတ်လွှတ်ပေးခြင်းမရှိ။ မည်သည့် အရှိန်အဝါကိုမှလည်း ထုတ်လွှတ်ပေးနေခြင်းမရှိ။

ထိုကြယ်များအားလုံးသည် ကြယ်သေများ ဖြစ်ကြလေသည်။

ရန်ကိုင်လည်း ရွှယ့်ထုန်ကို ဆက်သွယ်ပြီး ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းကြည့်သည်။

ရွှယ့်ထုန်က “သခင်လေးရန် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ အဲ့နေရာက နာမည်ကျော် မရဏရေခဲနယ်မြေကဒ။ ကျုပ်တို့ အဲ့နေရာကို တကယ် ဖြတ်သွားရမှာ”

“ပြဿနာ တစ်ခုခုများ ရှိနိုင်လား” ရန်ကိုင်က ထပ်မေးသည်။

“ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ ရေလကြယ်ကနေ မိုးရေစင်ကြယ်ကို သွားတဲ့ ကြယ်သင်္ဘောတိုင်းက ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားရတယ်။ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး” ရန်ကိုင်သည် ဘာမဟုတ်သည့် ကိစ္စအပေါ် အဖြစ်သည်းနေသည်ဟု ထင်သဖြင့် ရွှယ့်ထုန်သည် စိတ်ထဲ ကြိတ်၍ ရယ်နေလိုက်သည်။

ခဏအကြာ၌ ရွှယ့်ထုန်က ရုတ်တရက် ကောက်မေးလိုက်သည် “ကျုပ်တို့ မရဏရေခဲနယ်မြေကို ဖြတ်သွားရမယ်မှန်း သခင်လေးရန် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ”

ရွှယ့်ထုန် သိသလောက် သူတို့ သွားနေသည့် လမ်းကြောင်းကို ရန်ကိုင် မသိချေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရန်ကိုင် မည်ကဲ့သို့ သိနေရသနည်း။

ရန်ကိုင်သည် ရွှယ့်ထုန်၏ မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေမနေဘဲ စကားဝိုင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြယ်မြေပုံကို ပြန်လေ့လာလိုက်၏။

ကြယ်သင်္ဘော၏ ဇိမ်ခံအခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ရွှယ့်ထုန်သည် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည့် ထိုင်ခုံတစ်လုံးပေါ်တွင် ဇိမ်ပြေနပြေ ထိုင်နေခဲ့သည်။ လက်ထဲတွင် အနီရင့်ရောင်ဝိုင် ထည့်ထားသည့် ဖန်ခွက်တစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ တန်ခိုးရှင်းအဆင့် သက်တော်စောင့် အစီရင်ခံတင်ပြသည်ကို နားထောင်နေသည်။

“သခင်လေး၊ ကျုပ်စစ်ဆေးကြည့်ပြီးသွားပြီ။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ဘာပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ပစ္စည်းမှမရှိဘူး။ အကုန်လုံးက မီးတောက်ဂိုဏ်း မှာထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ”

“တကယ် ဘာမှ မရှိတာလား” ရွှယ့်ယွယ်က ပြန်မေးသည်။

“တကယ်မရှိတာ။ သင်္ဘောသားတွေကို ဖမ်းပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ မှတ်ဥာဏ်ကိုတောင် ရှာကြည့်လိုက်သေးတယ်။ တကယ် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး”

“အို” ရွှယ့်ယွယ် အတွေးနက်သွားသည်။ သူ၏ လက်ချောင်း သွယ်သွယ်လေးဖြင့် နဖူးရှေ့တွဲကျနေသော ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်သည်။

ရွှယ့်ယွယ်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့လက်အောက်ငယ်သား၏ အမြင်တွင် သူ့လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်ကိုမှ မျက်စိဖမ်းစားဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ထိုလက်အောက် ငယ်သား၏ အသက်ရှူသံ တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာပြီး တည်ငြိမ်နေသော အကြည့်သည် အရသာရှိသော စားစရာကို မြင်လိုက်သည့် ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ အကြည့်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုလူ၏ အရှိန်အဝါသည် စတင်၍ လှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။ ရွှယ့်ယွယ်သည် ယောကျာ်းဖြစ်သည် ဆိုသောအချက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ့အပေါ် ခုန်အုပ်ရန် သူ့စွမ်းအင်ကို စတင်စုစည်းလိုက်သည်။

“သခင်လေး” တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသည်နှင့် တန်ခိုးရှင်အဆင့် ပညာရှင်က အမြန် ထအော်လိုက်သည်။

“ဟန်” တန်ခိုးရှင်အဆင့် ပညာရှင်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ရွှယ့်ယွယ်လည်း သူ့အတွေးကမ္ဘာထဲမှ ပြန်နိုးလာခဲ့သည်။ သူ့လက်အောက်ငယ်သား၏ မျက်နှာထက်ရှိ အရုပ်ဆိုးဆိုး အမူအရာကိုမြင်သော် သူ၏ သလင်းကျောက်နှယ် ကြည်လင်သော မျက်လုံးထဲ ရွံ့ရှာစက်ဆုပ်သည့် အရိပ်အယောင်တို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် “ထွက်သွားစမ်း”

နောက်ဆုံးမှပဲ သူတော်စင်ဘုရင် တတိယအဆင့် အသိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ရွှယ့်ယွယ်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရချိန် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် သူ့မျက်နှာ တစ်ပြင်လုံး ရဲရဲတောက် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။ တွင်းတစ်တွင်း တူပြီးတော့သာ ပြေးပုန်းလိုက်ချင်တော့လေပြီ။ ထို့ကြောင့် တောင်ပန်စကား ချက်ချင်းပြောပြီး အခန်းထဲမှ အမြန် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

သူထွက်သွားပြီးနောက် တန်ခိုးရှင်အဆင့် လူအိုကြီးက ခါးသက်စွာ ပြုံးလျက် “သခင်လေး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း ဂရုစိုက်ဦးနော်။ အခုကိစ္စမှာ သူတကယ် မမှားဘူး”

ရွှယ့်ယွယ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “ဒီလောက် စိတ်မခိုင်တဲ့လူကို အခုကနေစပြီး ကျုပ်နောက် မလိုက်ခိုင်းတော့နဲ့”

“နားလည်ပါပြီ” လူအိုကြီးက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲကြိတ်၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အသက်ကလည်းကြီး၊ ခွန်အားကလည်း အတော့်ကိုမှ မြင့်နေသည့် အတွက်ကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် သူသည်လည်း ရွှယ့်ယွယ်၏ အရှိန်အဝါအောက် နစ်မြောသွားနိုင်ပေသည်။ ဤသခင်လေးသည် ကောလဟာလများအတိုင်း မိန်းမသားများ အတွက်သာမက ယောကျာ်းသားများအတွက်ပါ သေစေလောက်သည့် လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူ့ညို့ဓါတ်သည် အမျိုးသမီးများအပေါ်သာ အလုပ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ညို့ငင်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည့် အရှိန်အဝါကို မတော်တဆ ဖော်ထုတ်လိုက်မိသည့်အခိုက် ယောကျာ်းများပင် သူ့ညို့ဓါတ်အောက် နစ်မြောရသည်။

ဤလူသာ အပြည့်အဝ ကြီးပြင်းရင့်ကျက်သွားမည်ဆိုပါက သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သူ ခံနိုင်ဦးမည်နည်း။

“ပစ္စည်းတွေက ပြဿနာမရှိရင်… ရှင်းရွေ ဘာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ” ရွှယ့်ယွယ်က ယဲ့ယဲ့လေးပြုံးလျက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည် “ထားလိုက်တော့။ ဒီဘာမဟုတ်တဲ့ ကိစ္စလေးကို ဆက်စဉ်းစားနေလို့လည်း ဘာအကျိုးမှ ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ ခင်‌ဗျား သွားလို့ရပြီ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ” တန်ခိုးရှင်အဆင့် လူအိုကြီးက လေးလေးစားစား နှုတ်ဆက်လျက် ပြန်ထွက်သွားသည်။

----------------------------------

မရဏရေခဲမြေသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြယ်သင်္ဘော၏ အမြန်နှုန်း ရုတ်ချည်း ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ ထိုပုံမှန်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ရွေ့ချင်သလို ရွေ့နေသည့် ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများကို ရှောင်ချင်သည် ဆိုပါက အရှိန်လျှော့ရန် လိုအပ်ပေသည်။

မကြာမီ အပြင်ဘက်ရှိ စွဲမက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတို့နေရာတွင် မည်းမှောင်ပြီး သီးခြားဆန်သော ဟင်းလင်းပြင်က အစားထိုး နေရာယူလာခဲ့သည်။ တကယ်ကို ကြည့်ချင်စရာမကောင်းလှသည့် မြင်ကွင်းပင်။ မသိသာမသိလျှင် ကြယ်သင်္ဘောသည် အသူတရာ ချောက်နက်ထဲသို့ ကျသွားသလားဟုပင် ထင်သွားရနိုင်သည်။

ရံဖန်ရံခါ အနီးအနားမှ ဖြတ်သွားသော အလင်းတန်းအချို့ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအလင်းတန်းများသည် မြန်မြန် လာပြီး မြန်မြန် ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်ချည်းသာ။

ကျယ်ပြောလှသော ခြောက်သွေ့၍ သက်ရှိကင်းမဲ့သည့် နေရာထဲ ဧရာမကြယ်သင်္ဘောကြီးသည် တတိတိဖြင့် ရှေ့ဆက်နေခဲ့သည်။

ဤလမ်းကြောင်းသည် အန္တရာယ်မများ၊ အနည်းငယ် သွားရခက်ခြင်းသာ ရှိသည်။ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းမှ ကြယ်သင်္ဘော များစွာတို့သည် ဤနေရာအား မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖြတ်သွားကြဖူးပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မတွေ့ခဲ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့် သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေသာ ကျင့်ကြံသူအားလုံး စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ကြယ်သင်္ဘော၏ ကပ္ပတိန်ဖြစ်သော ရှင်းရွေသည် အမြဲမပြတ် သတိထားနေခဲ့သည်။ နည်းနည်းလေးမှ သတိမလျော့ပေါ့ရဲချေ။ အန္တရာယ်မရှိမှန်း သိသော်လည်း သတိဆိုသည် ပိုသည်မရှိချေ။ မမျှော်လင့်ထားသည့် အန္တရာယ် တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ရသည်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အနာဂတ်ကို မည်သူမှ ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သည် မဟုတ်ပေလော။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ကြယ်သင်္ဘောရှေ့ ဧရာမ ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှား ပင်လယ်ကြီး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှင်းရွေသည့် သင်္ဘောသားများကို သတိထားလျက် လှုပ်ရှားရန် သတိပေးလိုက်သည်။

သူတို့ ကြယ်သင်္ဘော ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှား ပင်လယ်ထဲ ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှင်းပြမရသော အကြောင်းအရင်း တစ်ခုခုကြောင့် အန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကဲ့သို့ ရှင်းရွေ ရုတ်တရက် ခံစားခံလိုက်ရကာ ကျောချမ်းသွားခဲ့ရသည်။

သူဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ရခဲ့သည့်အချိန်သည် တန်ခိုးရှင် အဆင့် တစ်ယောက်၏ အမဲလိုက်ခြင်းခံရသည့် အချိန်က ဖြစ်သည်။ ထိုထူးခြားလှသည့် မသိစိတ်ကြောင့်ပဲ အန္တရာယ်တွင်းထဲမှ လွတ်မြောက်ပြီး ယနေ့ထိတိုင် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့မသိစိတ်ကို လုံးဝ ယုံကြည်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရှင်းရွေသည် အန္တရာယ်ရှိမရှိ သိရလေအောင် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကို စတင် စစ်ဆေ့းကြည့်တော့သည်။

ခဏအကြာ၌ အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီမှ အဖြူရောင်အလင်စက် တစ်စက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအဖြူရောင်အလင်းစက်သည် တောက်ပသော ဓါးတစ်စင်းနှယ် အမှောင်ယံကို ချိုးဖျက်လာနေခဲ့သည်။ ထိုအလင်းစက်နှင့်အတူ အခြားသော အလင်းစက်နှစ်ဆယ်သည်လည်း အနီးအနားရှိ ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်သင်္ဘောအား ပိုးစုန်းကြူးများနှယ် ဝန်းရံလာတော့သည်။

ရှင်းရွေ မျက်စိကျွတ်ထွက်မတတ် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး အဆုတ်ကွဲမတတ် အသံကုန် အော်ဟစ်တော့လေသည် “အရှိန်ကုန်တင်ကြ။ မြန်မြန် အရှိန်ကုန်တင်ကြ။ ဒီမှာ ကြယ်ဖျက်မီးစုန်းတွေ ထောင်ထားတယ်”

သူ့အော်သံသည် ကြယ်သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးအနှံ့ ပျံ့သွားခဲ့သည်။ စွမ်းအင်ခန်းထဲတွင် ရှိနေသူများအားလုံး ရှင်းရွေ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန် သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် တုန့်နှေးမနေဘြ ချက်ချင်း အရှိန်ကုန် တင်တော့လေသည်။

သို့သော် နောက်ကျနေခဲ့ချေပြီ။ ရှင်းရွေ၏ အော်သံ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဖြူရောင်အလင်းစက်များအားလုံး ပေါက်ကွဲကုန်၏။ ထိုပေါက်ကွဲမှုကြောင့် နေထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပသော ရောင်ခြည်တန်းတို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်မည်းမှောင်နေသော မရဏရေခဲနယ်မြေ တစ်ခွင်လုံးအား မျက်စိကျိန်းလုမတတ် လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။

ရင်ထိတ်ဖွယ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရော ကြောင်းလှသော စွမ်းအင်တို့ အဖြူရောင်အလင်စက်လေးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရာ ဟင်းလင်းပြင်ပင် တွန့်လိမ်လာခဲ့ရသည်။ မရဏအေးခဲနယ်မြေရှိ လေဟာနယ် စတင် အက်ကွဲလာခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားအားလုံး သဲလွန်စမကျန် အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်ကုန်ကြသည်။

အရှိန်ကုန်တင်နေသော သူတော်စင်ဘုရင် အထွဋ်အထိပ်အဆင့် ကြယ်သင်္ဘောသည်လည်း ထိုအဖျက်စွမ်းအင်လှိုင်းများ၏ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

အလွန်ကိုမှာ ခိုင်ခံလှသော ကြယ်သင်္ဘော ကိုယ်ထည်သည် ထိုအဖျက်စွမ်းအင် အောက်ဝယ် တိုးဖူးတစ်တုံးနှယ် ဖြစ်နေခဲ့ရာ အနီးအနားရှိ ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှားများကဲ့သို့ ပြာဖြစ်သွားရာ သင်္ဘော၏ အတွင်းပိုင်း ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း၏ ကျင့်ကြံသူတိုင်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထက် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

အဖျက်စွမ်းအင်နှင့် ထိမှန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အခိုက် မည်မျှ ကျင့်ကြံခြင်းမြင့်သည့်လူ ဖြစ်စေကာမူ အရိုးပင်မကျန်၊ သွေးမြူအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ကြရသည်။

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧကရာဇ်

အတွဲ(၅)- ကြယ်တာရာကောင်းကင်

အပိုင်း(၁၀၄၄)

ရှင်းရွေ အော်ဟစ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ရန်ကိုင်သည် သူ့အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲရှိ ကြယ်မြေပုံကို လေ့လာနေတုန်းပင် ရှိသေးသည်။

ရှင်းရွေ၏ အော်သံကိုကြားချိန် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီမှန်း သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ အသိစိတ်ကို အမြန်ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူအသိဝင်လာချိန် ပြင်းထန်အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်များသည် အဘက်ဘက်မှ သူ့အား ဝါးမြိုလာခဲ့သည်။

သူ့အိတ်ကပ်ထဲရှိ ဆက်သွယ်ရေး မှော်ရတာနာ တုန်ခါလာပြီး ရွှယ့်ထုန်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည် “သခင်လေးရန်၊ မြန်မြန်…”

စကားဆုံးအောင် မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင် ဆက်သွယ်ရေး မှော်ရတနာ ပိတ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခန်းလုံး ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားလေသည်။ သို့သော် ပြိုကျလာသော သတ္တုအစအနများသည် ဗလာနတ္ထိအဖြစ် အငွေ့ပျံပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ရန်ကိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ လှိုင်းတွန်းများသည် အထက်ရှဆုံးသော ဓါးသွားများပမာ ကျင့်ကြံသူများကို တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်လေသည်။ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေထဲ ရောက်နေမှန်း သိလိုက်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ထွက်ပြေးရန် ကြံသည်။

သို့သော် ယခင်ကကဲ့သို့ လေဟာနယ်ကို မဆုတ်ဖြဲနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ့နားပတ်လည်ရှိ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အနီးအနားပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် လုံးဝကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့် သူလည်း လေဟာနယ်ကို မဆုတ်ဖြဲနိုင်တော့ချေ။

တွင်းနက်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်း အခုနှစ်ဆယ်သည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုရန် ပြင်နေသည့် ငါးပါးစပ်များပမာ ကြယ်သင်္ဘောဘေးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရန်ကိုင်၏ မျက်နှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို အသုံးပြုကာ ပြန့်နှံ့လာနေသော လှိုင်းတွန့်များဆီမှ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ထွက်ပြေးရန် လုပ်လိုက်သည်။

သေခြင်း၏ အရှိန်အဝါသည် အဆုံးမဲ့သော ဒီရေလှိုင်းလုံးများနှယ် သူ့နောက်ဘက် လိုက်လာနေခဲ့သည်။ အနားပတ်လည်ရှီ လေဟာနယ်သည်လည်း စူးရှလှသော လက်နက်များအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလျက် ရန်ကိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်းဖြတ်လာသဖြင့် ရွှေရောင်သွေးတို့ စီးကျလာခဲ့ရသည်။

နာကျင်မှုကိုတောင့်ခံရင်း သူတော်စင်ချီကို လှည့်ပတ်ကာ မဟာကောင်းကင်ဒိုင်းများစွာကို ဖန်တီး၍ သူ့ပတ်လည်၌ ကာရံထားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် အသုံးမပြုခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ငွေရောင်သစ်ရွက်ကိုပါ ဆင့်ခေါ်၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ လွှမ်းခြုံထားစေလိုက်သည်။

ပြိုကျလာနေသော လေဟာနယ်သည် ရန်ကိုင် ပတ်လည်တွင် ကာရံထားသော အရံအတားကို အလျင်အမြန် ချိုးဖျက်လေသည်။ သူတော်စင် အထွဋ်အထိပ်အဆင့်ဖြစ်သော ငွေရောင်သစ်ရွက်သည် တဒင်္ဂသာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်စီးသွားရသည်။

ထိုမှော်ရတနာ လုံးဝ ဖျက်စီးခံလိုက်ရလေပြီ။

လေဟာနယ်၏ အဖျက်စွမ်းအားသည် ထိုမျှနှင့်ပင် မရပ်တန့်သေး။ ရန်ကိုင်၏ မဟာကောင်းကင်ဒိုင်းများကိုပါ ဆက်လက်ဖျက်စီးသည်။ မဟာကောင်းကင်ဒိုင်းများ ပျက်စီးနေသည့်နှုန်းသည် သူပြန်ဖန်တီးသည့်နှုန်းထက် ပိုမို မြန်ဆန်နေသဖြင့် ရန်ကိုင်အဖို့ အသက်ပင်မရှူနိုင်အောင် အလျင်လိုနေရလေသည်။ သူသာ တစ်ခုခု မလုပ်လျှင် မကြာခင် သေရတော့မည်မှန်း ရန်ကိုင် သိလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်များကို စုစည်းလျက် မာန်သွင်းအော်ဟစ်ရင်း အရှိန်ကုန်တင်ကာ ဤကပ်ဘေးမှ လွတ်လွမ်းရှာရန်အတွက် ကြုံရာ အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီ ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။

ထိုစဉ် အနီးနားမှ နောက်ထပ်အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သခင်လေး၊ မြန်မြန်ပြေး။ ကျုပ် သခင်လေးအတွက် အချိန်ဆွဲထားပေးမယ်”

ပြေးနေရင်း အသံကြားရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်ကား တိုးဝင်လာနေသော အဖျက်စွမ်းအင်လှိုင်းများကို လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်တားလျက် ရပ်နေသည့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူအိုကြီးဆီမှ တန်ခိုးရှင်အဆင့် အရှိန်အဝါတို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအိုကြီးသည် အားကုန်သုံး၍ လေဟာနယ်အက်ကြောင်းများထဲမှ တစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲလေသည်။

အဖျက်အားပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ သူ့ဆီ တိုးဝင်လာနေသည့်တိုင် လူအိုကြီးသည် အကြောက်အလန့် ကင်းကင်းဖြင့် ရပ်နေခဲ့သည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းများ လူအိုကြီးကို ဝါးမြိုသွားသည့်အခိုက် သူ့အဝတ်အစားများ အငွေ့ပျံသွားရသည်။ ထို့နောက် သူ့အသားများပါ တဖြည်းဖြည်း ပဲ့ကြွေသွားရလေသည်။

သို့သော် လူအိုကြီး၏ အားထုတ်မှုကြောင့် အဖျက်စွမ်းအင် အတော်များများသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ့ပေါ် သက်ရောက်နေသည့် ဖိအား အတော်အတန် လျော့ပါးသွားသည်ကို ရန်ကိုင် သတိပြုမိလိုက်ပြီး စိတ်ထဲ ကြိတ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

လူအိုကြီးနှင့် မနီးမဝေးသည် ဆံပင်ရှည်ကျောပေါ် ဖြန့်ကျဲနေသော ရုပ်ချောချော လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်လေးသည် သူ့အတွက် အသက်စတေးပေးထားသော လူအိုကြီးကို ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ စိတ်ထဲတွင် သွားကူညီပေးချင်သော်ငြား ထိုသို့လုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး အံတင်းတင်းကြိတ်၍ မီးတောက်ရောင်ရှိသော သံချပ်ကာကဲ့သို့ ကိုယ်ကြပ်အကာအကွယ် တစ်ခုကို ထုတ်ဝတ်လိုက်သည်။

ရန်ကိုင်နှင့် ထိုလူငယ်တို့နှစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်၍ နှစ်ယောက်စလုံး ဦးတည်ရာ တစ်ခုတည်းဆီ တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ပြေးကြလေသည်။

ရွှယ့်ယွယ်…

ရန်ကိုင် စိတ်ထဲကြိတ်၍ ညည်းတွားလိုက်ပြီး ပြေးနေသည်ကို ရပ်ကာ ထိုသကောင့်သားကို လည်ပင်း ပြေးညစ်ချင်စိတ်တို့ ပေါက်လာခဲ့သည်။ အကြည့်တစ်ချက်နှင့် ရန်ကိုင် ဘယ်သူမှန်း ရွှယ့်ယွယ် သိလိုက်သည်။

သို့သော် သေမင်းက နောက်မှ လိုက်လာနေသဖြင့် ရန်ကိုင်ကို အာရုံမစိုက်အားခဲ့။ ရင်ထဲရှိ ကူကယ်ရာမဲ့မှု၊ ဒေါသတို့ကို လက်သီး တင်းတင်းဆုပ်ရင်းဖြင်သာ ကြိတ်ကာဖိနှိပ်ထားရသည်။ နောက်သို့ တစ်ဖက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခိုက် လူအိုကြီး၏ အရိုးများ တစ်စစီဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

တန်ခိုးရှင်အဆင့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကမ္ဘာဖျက်စွမ်းအားကို အသက်သုံးရှိုက်စာသာ နှောင့်နှေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ အသက် သုံးရှိုက်စာ ကြာသွားပြီးနောက် လူအိုကြီး အားသုံး၍ ဖွင့်ခဲ့သော လေဟာနယ်အက်ကြောင်း ဖျက်စီးခံလိုက်ရပြီး ဂြိုလ်ဖျက်စွမ်းအင်လှိုင်းတို့ ပြန်လည် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

တစ်လှိုင်းပေါ်တစ်လှိုင်းဆင့်၍ ပျံ့နှံ့လာသော အဖျက် စွမ်းအင်များသည် ရန်ကိုင်နှင့် ရွှယ့်ယွယ်တို့ ရှိနေသည့် နေရာဆီ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ထောင်ပေါင်းများစွာသော လက်သီးတို့ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသလို ရန်ကိုင် ခံစားလိုက်ရသည် သူ့အရေပြား အက်ကွဲလာခဲ့ပြီး အသိစိတ်တစ်ခုလုံး ဗြောင်းဆန်ကုန်ကာ သတိလစ်သွားခဲ့လေသည်။

သူသတိမလစ်ခင် ရွှယ့်ယွယ်ကိုယ်ထက်ရှိ အကာအကွယ် မှော်ရတနာ ပျက်စီးသွားပြီး အဝတ်အစာများပါ ပျက်စီးသွာကာ နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးချောမွတ် ပြစ်ချက်မရှိသည့် စင်းလုံးချော ခန္ဓာကိုယ် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက် မယုံကြည်နိုင်စရာ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ရန်ကိုင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

ထို’လူငယ်လေး’၏ ရင်ဘတ်နေရာသည် သူထင်ထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေခဲ့သည်။

ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းသည် သူသတိမလစ်ခင် နောက်ဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်း ဖြစ်ပေသည်။

----------------------------------

မရဏရေခဲနယ်မြေထဲဝယ် တိတ်ဆိတ်မှုတို့ ကြီးစိုးနေခဲ့သည်။

ယခင်ကရှိခဲ့သော ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှား ပင်လယ်ကြီးသည် သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ ကြီးမားလှသော သူတော်စင်ဘုရင် အထွဋ်အထိပ်အဆင့် ကြယ်သင်္ဘောသည်လည်း ရာပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများ၊ သယ်ဆောင်လာသော ကုန်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

ထိုအရာများသည်လည်း ဘယ်သောအခါမှ ဤနေရာတွင် မရှိခဲ့သည့်အလား သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရန်ကိုင်၏ သွေးသံတရဲရဲ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြယ်တာရာကောင်းကင် ထဲ တိတ်တိတ်ငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား ရွှေရောင်အလင်းတန်းတို့ လွှမ်းခြုံနေခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ရွှေရောင်သွေးဆက်သည် ပျက်စီးသွားသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပေးနေခဲ့သည်။

သူ့လက်ချောင်များ တွန့်သွားခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့သည်။ နိုးလာခြင်းခြင်း ရှေ့တည့်တည့်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ငေးကြောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

မသေခင် မြင်ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ သွေးရူးသွေးတန်း အော်ဟစ်သံများ၊ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကို သူ့နားထဲ ပြန်လည် ကြားယောင်လာရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့မှန်း ရန်ကိုင် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

သို့သော် လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူတစ်ကိုယ်လုံး တုတ်တုတ်မျှ လှုပ်မရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့အရိုးအားလုံး ကျိုးကြေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ဒဏ်ရာဒဏ်ချက် များစွာတို့ဖြင့် ပြည့်နေလေသည်။

ထို့ကြောင့် လှုပ်ရှားရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ ကောင်းကင် စိတ်အာရုံဖြင့်သာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေသည် အတော်လေး ဆိုးပေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရထားခဲ့သည်။ သွေးကြော များစွာတို့သည်လည်း ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိခိုက်ထားကြသည်။ သူတော်စင်ချီကိုပင် ကောင်းကောင်း မလှည့်ပတ်နိုင်သည့်အထိ အခြေအနေက ဆိုးနေခဲ့သည်။

အားကောင်းလှသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှေရောင်သွေးစက်၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းကို အားကိုးမည်ဆိုလျှင်ပင် ထိုဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားရန်အတွက် အနည်းဆုံး လဝလောက် အချိန် ယူရပေလိမ့်မည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးစာအုပ်ထဲမှ သူတော်စင်အဆင့် ကုသရေးဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်သောက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် စိတ်ထဲ ကြိတ်၍ ပျော်မိသွားသည်။ ရွှယ့်ယွယ်၏ သက်တော်စောင့်ဖြစ်သော တန်ခိုးရှင်အဆင့် လူအိုကြီးမှ ကမ္ဘာဖျက် စွမ်းအင် အတော်များများကို တားဆီးပေးခဲသည့် အတွက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ့ဒဏ်ရာ အခြေအနေသည် ယခုထက် အများကြီး ပိုဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။ သူသေပင် သေသွားနိုင်သေးသည်။

တန်ခိုးရှင်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပင် သေသွားခဲ့ရရာ သူ့ကဲ့သို့ သူတော်စင်ဒုတိယအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်သည် မည်ကဲ့သို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

ရွှယ့်ယွယ်ကော ဘယ်မလဲ… သူကော သေသွားခဲ့လေသလား။

မသေမခင် မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကို ပြန်မြင်ယောင်မိပြီးနောက် ရန်ကိုင်၏ အမူအရာ ထူးဆန်းသွားခဲ့ရသည်။ ထိုအကြောင်းကို သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည်။ သူ့ဘာသာပဲ စိတ်ရှုပ်ပြီး အမြင်မှားသွားလေသလားပေါ့။ သို့သော် သူအမြင်မမှားသည်မှာ လုံးဝကို သေချာသလောက်ရှိသည်။ ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း၏ တတိယသခင်လေးတွင် မယုံကြည်နိုင်စရာ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည့်ပုံပင်။

ကောင်းကင်စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ သူ့အနားပတ်လည်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် မည်သည့် သက်ရှိကိုမှ မတွေ့ရခဲ့။ သူမသေခဲ့လျှင် ရွှယ့်ယွယ်လည်း မသေလောက်ချေ။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးကို မတော်တဆ မြင်ခဲ့သည်။ ယခင်ကတည်းက ရွှယ့်ယွယ်သည် သူ့အား သတ်ချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ရန်ကိုင်သည် ရွှယ့်ယွယ်ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

ရွှယ့်ထုန်…

ရွှယ့်ထုန်အကြောင်း စဉ်းစားမိလိုက်သည်နှင့် နတ်ဆိုးစာအုပ်ထဲမှ ဆက်သွယ်ရေးမှော်ရတနာကိုထုတ်ကာ ထိုထဲသို့ ကောင်းကင် စိတ်အာရုံ ထည့်သွင်း၍ ရွှယ့်ထုန်ဆီ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူမည်မျှ ခေါ်နေစေကာမူ ရွှယ့်ထုန်နှင့် အဆက်အသွယ် မရခဲ့ချေ။ ကြယ်သင်္ဘောတစ်စင်လုံး မပျက်စီးမှန် ရွှယ့်ထုန်သည် ဆက်သွယ်ရေး မှော်ရတနာမှတစ်ဆင့် သူ့အား လှမ်းသတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် စကားကိုပင် ဆုံးအောင် မပြောသွားနိုင်ခဲ့ဘဲ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ့အား သတိပေးရန် လှမ်းအကြောင်းကြားသည့် အချိန်တွင် ပေါက်ကွဲမှုထဲ ရွှယ့်ထုန် ပါသွားသည့်ပုံပင်။

ဆက်သွယ်ရေးမှော်ရတနာကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ရန်ကိုင် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ရွှယ့်ထုန် သေသွားသည်နှင့် ပက်သက်၍ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်မိသည်။ ထိုမွန်းစတား မျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူသည် သူ့အပေါ် ကောင်းခဲ့သည် မဟုတ်ပေလော။ ရှန်တုသည် ရွှယ့်ထုန်အား သူ့နောက် မလိုက်ခိုင်းခဲ့လျှင် ရွှယ့်ထုန်လည်း ယခုကဲ့သို့ အဖြစ်ဆိုးနှင့် ကြုံရလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဆိုးလိုက်သည့် ကံလေရယ်…

ဂြိုလ်သိမ်ဂြိုလ်မွှား ပင်လယ်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ ထောင်ချောက်မျိုး မည်သူ ဆင်ထားခဲ့သနည်း။ ဟုန်းလော့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း၏ ကြယ်သင်္ဘောကို ဘာကြောင့် ဖျက်စီးချင်ရသနည်း။

ထို့အပြင် မည်ကဲ့သို့သော အရာကများ ထိုမျှ ပြင်းထန်သော အဖျက်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရသနည်း။

လက်စားချေချင်သည့် အတွက်လော… လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း သက်သက်ပေလော… ရန်ကိုင် မသိနိုင်ရာ။

‘ကြယ်ဖျက်မီးစုန်း’ ဟု ရှင်းရွေ အော်လိုက်သည်ကိုသာ သတိရသည်။ သို့သော် ကြယ်ဖျက်မီးစုန်း ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်းကိုမူ သူမသိခဲ့ချေ။

ဤကိစ္စ၏ အမှန်တရားကို ရှာဖွေရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုထောင်ချောက်ကြောင့် သူသေလုနီးနီး ဖြစ်သွားခဲ့ရသလို ရွှယ့်ထုန်၏ သေဆုံးမှုနှင့်ပက်သက်၍ ရှန်တုအား ရှင်းပြချက် ပေးရန်လည်း လိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ့နောက်ဘက်မှ အနည်းငယ် အားပျော့သော ဆွဲငင်အား ထွက်ပေါ်လာပြီး ရန်ကိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ ဆွဲချသည်။ နောက်ပြန်လှည်ကြည့်လိုက်ရာ မိုင်ရာဂဏန်းအနည်းငယ် အကွာတွင် ကြယ်သေလေးတစ်လုံး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့အား ဆွဲနေသောအားသည် ထိုကြယ်၏ မြေဆွဲအားမှ လာနေခြင်းဖြစ်သည်။ ရန်ကိုင်သည် ထိုဆွဲအားကို ခုခံခြင်းမပြုဘဲ ကြယ်သေဆွဲငင်ရာဆီသို့သာ အလိုက်သင့် မျောပါသွားခဲ့သည်။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ကြက်သေပေါ်သို့ ကျခါပြီး သူတော်စင်ချီကို လှည့်ပတ်နိုင်သလောက် လှည့်ပတ်၍ အောက်သို့ ကောင်းကောင်း အခြေချနိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ကြယ်သေပေါ်သို့ ခြေချပြီးနောက် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာသည် တကယ့် ကြယ်သေတစ်လုံးဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။ ခြောက်ကပ်နေသော ကြယ်မျက်နှာပြင်ထက် သေခြင်းချီတို့ ရစ်သိုင်းနေခဲ့သည်။ မည်သည့် သက်ရှိမှမရှိ။ ဟိုတစ်စဒီတစ်စ ပြန့်ကျဲနေသော အက်ကြောင်းများ၊ သစ်ပင်ကင်းမဲ့သော တောင်များသည်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် ရန်ကိုင်သည် အဝတ်ဗလာဖြင့် ကျင်းကြီးတစ်ကျင်း ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ အစောပိုင်းမှ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သူ့အဝတ်အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ခဏလောက် အားဖြည့်လိုက်ပြီး နည်းနည်းပါးပါး ပိုသက်လာသည် ဆိုမှသာ နတ်ဆိုးစာအုပ်ထဲမှ အဝတ်တစ်စုံ ထုတ်ဝတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ့မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်စိတ်အာရုံကို အလျင်စလို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

သူနှင့် မနီးမဝေးမှ အခြားသက်ရှိ အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည့် အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရန်ကိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပြီး အဝတ်ပင် မဝတ်တော့ဘဲ စစ်ဆေးကြည့်ရန်အတွက် ထိုနေရာဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားလေသည်။

အထွဋ်အထိပ်သိုင်းဧကရာဇ်

အတွဲ(၅)- ကြယ်တာရာကောင်းကင်

အပိုင်း(၁၀၄၅)

ရန်ကိုင် ရှိနေရာမှ မိုင်တစ်ထောင်အကွာတွင် နောက်ထပ် ဧရာမ ကျင်းနက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် လွန်စွာကိုမှ ဖြူဖွေးချောမွတ်သော အသားအရေနှင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှအောင် လှပသော အဝတ်ဗလာနှင့် လူတစ်ယောက် ထိုင်နေခဲ့သည်။

အပေါက်ထဲမှ ထရပ်၍ နဖူးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ရန်ကိုင်ကဲ့သို့ပင် သူမလည်း နိုးနိုးလာချင်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း မမှတ်မိခဲ့။

သူမ၏ နှင်းဖြူရောင် အသားအရေသည် အရည်အသွေး အကောင်ဆုံး ကြွေသားဖြင့် ထုလုပ်ထားသည်လားဟုပင် ထင်မှတ်ရလောက်အောင် ဖြူဖွေးချောမွတ်လှသည်။ မိန်းမသားတို့၏ ထွတ်မြတ်ဌာနီတစ်ခုဖြစ်သော သူမ၏ မို့မောက်မောက် မဟာရင်အစုံမှာလည်း တိမ်သားတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တောင်တစ်လုံးနှယ် ဖြူဖွေးအိစက်လှရာ မြင်သူတိုင်း ပြေးကိုင်ချင်မိမှာ ဧကန်အမှန်ပင်။ ဖြောင့်စင်း၊ သွယ်လျသော ခြေတံရှည်လေးများသည် မြင်သူတကာ ပုရိသယောကျာ်းသားများအား လူစိတ်ပျောက်ကာ ကာမ ရမက်တွင်းသို့ သက်ဆင်းသွားအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသော်လည်း သူမ၏ အလှအပကို ထိခိုက်သွားစေခြင်း မရှိသည့်ဖြင့် တစ်မူထူး၍ပင် လှပနေစေခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် သူမတစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေသည်။ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်တိုင်း ညည်းတွားမိရသည်။ ထိုညည်းသံသည် အထက်ဘုံယံထက်ဆီမှ တီးခတ်လာသော ဂီတသံလေးနှယ် ကြားသူတိုင်း၏ စိတ်ကို ဗလောင်ဆူသွားစေနိုင်သည်။

စိတ်ကိုငြိမ်ငြိမ်ထား၍ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း ပြန်မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ပြန်မှတ်မိသွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်ခမ်းလေးများ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီသွားခဲ့ပြီး သိပ်သည်းလှသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ သူမ၏ မျက်ဝန်းနက်များထဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။ အတိုင်းမသိသော ဒေါသကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင် တုန်ရီနေခဲ့သည်။

အံကိုတင်းတင်းကြိတ်၊ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှုကာ ဒေါသတို့ဖြင့် ဆူပွက်လောင်မြိုက်နေသော သူမ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်သွားအောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အသက်ရှူသွင်းလိုက်တိုင်း မဟာတိမ်တိုက် တောင်စဉ်နှစ်လုံးမှာ စည်းချက်ညီညီ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွား၏။

သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကုသရေးဆေးလုံး တစ်လုံးကို အမြန် ထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ခက်ခက်ခဲခဲထည့်လျက် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထူးခြားသစ်လွင်လှပသော ကနုတ်ပန်းတို့ စီခြယ်ထားသည့် နှင်းဖြူရောင် အတွင်းခံတစ်စုံကို ထုတ်လိုက်သည်။ အခြားဘာကိုမှ မစဉ်းစားသေးဘဲ အတွင်းခံကို အရင်ဝတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စ ကျောက်နတို့ ပြုတ်ကျလာသဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မြင်လိုက်ရသည့် အရာကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာလေး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားရလေသည်။

သူမရပ်နေသည့် အက်ကွဲကြောင်း၏ အပေါ်တွင် မည်သည့် အချိန်ကမှန်းမသိ ရောက်နေသော ယောကျာ်းတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုသကောင့်သားသည် သူမ၏ ထွတ်မြတ်ထားရာ လျှို့ဝှက်နေရာလေးများကို တဏှာရမက်အပြည့်ဖြင့် မမှိတ်မသုံ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုကောင် ဘယ်ကောင်မှန်း သူမ မှတ်မိလိုက်လေပြီ။

ထိုကောင်သည် တောင်ကြားဖြတ်သွားသည့်လူ ဖြစ်ပြီး သူ့ကြောင့်ပဲ ကုန်သွယ်ရေးကို ဖျက်လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့ကို ရှာရန်အတွက် အပြစ်မရှိသော လူနှစ်ထောင်ကျော်ကို သူမ သတ်ခဲ့ရသည်။

သူ့သည် ကြယ်သင်္ဘောပျက်စီးသွားစဉ်က သူမနှင့်အတူ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်လူဖြစ်သည်။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်အစား ဗလာကျင်းနေသည်။ မာတောင့်၊ ကျစ်ခဲသော ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို အထင်းသား မြင်နေရသည်။ ယောကျာ်းသားတို့၏ ပြယုဂ်ဖြစ်သော ဆင်နှာမောင်းတမျှ ရှည်လျားသည့် ထိုးထိုးထောင်ထောင် ဖြစ်နေသော မဟာ နဂါးအမောက်ကိုလည်း အထင်းသား မြင်နေရသေးသည်။ ဖုံးကွယ်အပ်သည်ကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် သူမအား လာပြနေသည့်အတွက်ကြောင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းလေးများ စွန်းထင်းညစ်ပေသွားခဲ့ရလေပြီ။ ထိုမြင်ကွင်းကို သူမတစ်သက် ဘယ်တော့မှ မေ့တော့လိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ ထာဝရ မှတ်မိနေပေလိမ့်မည်။

ယခုမှပဲ သူမလည်း ဘာမှ မဝတ်ထားသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် သူမသည် ခါးကိုကိုင်းထားကာ ခြေတစ်ချောင်းကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ်လေး ဆန့်ထားခဲ့သည်။ မသိလျှင် သူမက သူမချစ်ရသူအား သူမခန္ဓာကိုယ် မည်မျှ လှပကြောင်းကို ပြသနေသလို…

ဒေါသ၊ ရှက်ရွံ့မှုတို့ ငယ်ထိပ်ထိ ဆောင့်တက်သွားခဲ့သည်။

“နင်သေချင်…” အော်ဟစ်ရင် ကြိုးစားလိုက်သော်ငြား ဆုံးအောင်ပင် မအော်နိုင်သေးခင်မှာဘဲ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ဖြူလျော်သွားပြီး အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် အနောက်သို့ဆုတ်ရင်း ကျောက်စိမ်းသဖွယ် ချောမွတ်လှသော လက်ကလေးဖြင့် မို့မောက်မောက် အိစက်စက် ရင်အစုံကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

သူမ ဒဏ်ရာများသည် ရန်ကိုင်ထက် ပိုပြင်းပေသည်။ ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါများဆိုလျှင်လည်း ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိခိုက်ထားသည်။ မီးတောက်နီ အကာအကွယ် ကိုယ်ကြပ်အင်္ကျီသည်ပင်လျှင် ထိုဒဏ်ရာများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အပြင်ပန်း ဒဏ်ရာသည် ထင်သလောက် မဆိုးသော်ငြား အတွင်ဒဏ်ရာမှာမူ အတော်ပြင်းလှသည်။

“နေတာပဲ…” ဒဏ်ရာရထားသော်ငြား စကားကိုမူ ဆုံးအောင် ပြောသွားသည်။ ရန်ကိုင်အား အံတကြိတ်ကြိတ်ဖြင့် စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်မှာ ရန်ကိုင်၏ အသားကို အစိမ်းလိုက်စားပြီး သူ့သွေးကို သောက်ချင်နေသည့်နှယ်…

မည်သည့် ယောကျာ်းသားမှ သူမ၏ မိမွေးဖမွေးအတိုင်း ဖြစ်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ အနည်းငယ်သော လူအချို့မှလွဲ၍ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သူမှ မသိကြ။ သို့သော်လည်း သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်၊ သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်ကမှန်းမသိသော သူစိမ်းလူတစ်ယောက်အား ကြည့်ခွင့်ပေးလိုက်ရသည်။ သာမန်ကဲ့သို့ ကြည့်နေခြင်းမဟုတ်။ ဆာလောင်နေသော မြေခွေးတစ်ကောင် ကဲ့သို့ သူမတစ်ကိုယ်လုံးအား အငမ်းမရ ဝါးမြိုချင်နေသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

“သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်ပါလား” ရန်ကိုင်က အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ရန် နည်းနည်းမျှ မကြိုးစားသည့်အပြင် ရွှယ့်ယွယ် ပိုမြင်နိုင်အောင် ရှေ့သို့ပင် တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည် “သခင်လေးရွှယ့်ယွယ်က မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ တကယ် မထင်ထားဘူး။ တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာပဲနော်”

တွင်းအောက်ခြေတွင် ရပ်နေသော မိန်းကလေးသည် ရန်ကိုင် မြင်ခဲ့ဖူးသော ရွှယ့်ယွယ်နှင့် (၇၀)၊ (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းလောက် တူပေသည်။ ကွဲပြားသွားသည်ကား ယခုရွှယ့်ယွယ်သည် အလွန်တရာကိုမှ လှပသော မိန်းမလှလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သူမ၏ အလှကို စကားနှင့်ပင် မဖော်ပြနိုင်ရာ။ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး အရာအားလုံးသည် အထွဋ်အထိပ် အလှတရားဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်။ အပြစ်ဆိုစရာ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုတစ်လေပင် မရှိ။ အတိတ်ဘဝမှ ပြုခဲ့သမျှ ကံကောင်းမှုအားလုံးကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်သာ အသုံးပြုလိုက်သည့်အလား… သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် အကြည့်စိုက်မိသည့်သူအားလုံး ထိုမက်မောစရာ မြင်ကွင်းထဲမှ ဘယ်တော့မှ ရုန်းထွက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်‌ချေ။

မျက်ဝန်းလှလှလေးများသည် သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။ ကြည်လင်ညို့ငင်လွန်းလှရာ ထိုမျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေမိမည်ဆိုပါက သူမ၏ ညို့ငင်မှုအောက် ကျဆင်းသွားပြီး သူမ စေလိုရာ၊ စေခိုင်းတိုင်း မချွင်းမချန် လိုက်လုပ်ပေးမည့် ကျေးကျွန်စစ်စစ် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ရန်ကိုင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး ရွှယ့်ယွယ်၏ လက်ရှိပုံစံကို မြင်လိုက်စဉ်က မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသည့်နှယ် သူ့အသိစိတ် တစ်ခုလုံး ဗလာကျင်းသွားရသည်။ မက်မောတွယ်တာမှုတို့သည် သူစိတ်ထဲ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ထိုမြင်ကွင်းကို တစ်သက်လုံး ကြည့်နေနိုင်အောင် အချိန်နှင့် လေဟာနယ်ကိုပင် အေခဲထားပစ်ချင်စိတ်တို့ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

သူမ၏ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးသည် ဝိဥာဉ်ကို ညို့ယူဖမ်းစားကာ ဘယ်တော့မှ မနိုးထချင်လာတော့အောင် ဖြစ်စေနိုင်သည့် အလှပဆုံးသော အိမ်မက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူလှည့်ပတ်သွားလာနေခဲ့သည့် အချိန်အတောအတွင်း မိန်းမများစွာကို ရန်ကိုင် မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ အကုန်လုံးသည် အလွန်ကိုမှ လှပကြသည်။ သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးနှင့် ယှဉ်လိုက်ချိန် သူမြင်ခဲ့ဖူးသမျှ အလှအားလုံးသည် ရွက်ကြမ်းရေကျို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမြင်ခဲ့ဖူးသော မိန်းမများအနက် သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းမနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် မိန်းမမရှိ။ စုယန်နှင့် စီနီယာမမလေးပင် သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းမကိုမမှီချေ။

ထိုမိန်းမအား ဖော်ပြရသော် မည်သို့ ဖော်ပြရမည်နည်း။ စကားဖြင့်လော… အမူအရာဖြင့်လော… မည်သို့မှ မဖော်ပြနိုင်လေရာ… အံဖွယ်အလှတရားဟုသာ ဆိုရတော့မည်လော။ စကြာဝဠာကြီး တစ်ခုလုံး၏ အလှတရားသည် သူမဆီတွင် စုစည်းနေသည်ဟု ဆိုရမည်လော… အတော်ဆုံး ပန်ချီဆရာပင် သူမကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသော ပန်ချီးကားတစ်ချပ်ကို ဆွဲနိုင်မည်မဟုတ်… ရသေ့သူတော်စင်ပင်လျှင် ဥာဏ်မခိုင် ဈာန်ယိုင်လျှောရတယ်… ဆိုသည်မှာ သူမအတွက်ပင် ဖွဲ့ဆိုထားခြင်းပေလော…(တော်ပါပြီလေ ထပ်မချဲ့တော့ပါဘူး)

ထိုအလှတရားသည် ကောင်းကင်မှ လူသားတို့အပေါ် ပေးအပ်သည့် အကြီးကျယ်ဆုံးသော လက်ဆောင်ပေလော…

သူမသည်လည်း ရန်ကိုင်ကဲ့သို့ပင် ဤကြယ်သေ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံရပြီး ကြယ်ပေါ်သို့ ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်သည် သူမ နိုးသည်မှာ မကြာလောက်သေးချေ။ မဟုတ်လျှင် အဝတ် ဝတ်ပြီးနေလောက်ပေပြီ။

သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက် မပေါက်ကြားစေချင်သည့် အတွက်ကြောင့် တရာခံကို လိုက်ရှာသည်။ တရာခံကို မသိသည့်အတွက် အပြစ်မဲ့လူပေါင်း (၂၀၀၀)ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ရန်ကိုင် ဖြစ်ချင်ချင်၊ မဖြစ်ချင်ချင် ရွှယ့်ယွယ်သည် သူ့ရန်သူ ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

သို့သော် လက်ရှိတွင် ရွှယ့်ယွယ်အား ချက်ချင်းပဲ ပြေးတိုက်သင့်လား၊ နောက်ပဲ ပြန်ဆုတ်နေသင့်လား ရန်ကိုင် မဝေခွဲတတ်တော့။

တကယ်တော့ ထိုလူသည် ရှန်တုနှင့် ပက်သက်နေသည် မဟုတ်ပေလော။ ရွှယ့်ယွယ်သည် ရှန်တု၏ အစ်မဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင်ကိုကလည်း ရွှယ့်ယွယ်အား တိုက်ခိုက်ရန် ဝန်လေးနေမိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လှပသည့် မိန်းမတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ခြင်းမျိုး မလုပ်သင့်ဟု တွေးမိနေခဲ့သည်။

ထိုအတွေးကြောင့် ရန်ကိုင် ပိုသတိကြီးသွားသည်။ သူ့စိတ်ကို ချက်ချင်း တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်ပြီး ရွှယ့်ယွယ်၏ မွေးရာပါ အရှိန်အဝါကို ခုခံလိုက်သည်။

ရွှယ့်ယွယ်သည် သူ့အား ညို့ယူဖမ်းစားရန် ကြိုးစားနေခြင်းမဟုတ်။ ညို့ဓါတ်ဆိုင်ရာ မည်သည့် ကျင့်စဉ်ကိုမှလည်း သုံးမထား။ သူမဘာသာရပ်ပြီး သူ့အား သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၊ ရွံ့ရှာစိတ်အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ တည်ရှိသော ဆိုသော အသိကပင် ရန်ကိုင်၏ စိတ်ခံစားချက်အား ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေခဲ့သည်။

ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တဲ့မိန်းမ ရန်ကိုင်စိတ်ထဲ ကြိတ်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှယ့်ယွယ် သူ့အား အလွန်တရာကိုမှ မုန်းတီးနေမှန်း၊ သူ့အား သတ်ရမည်ကို မစောင့်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမှန်း ရန်ကိုင် သိသည်။ သို့သော် ရွှယ့်ယွယ်အား မတိုက်ခိုက်ရက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုမျှ ဆွဲအားပြင်းလှသည့် မိန်းမမျိုး သူ့တစ်သက် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့။

“နင်ဘာလုပ်ချင်တာလဲ” သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေသည် အလွန်တရာကိုမှ ဆိုးရွားနေမှန်း သိလိုက်သော် ရွှယ့်ယွယ်သည် ရန်ကိုင်အား ချက်ချင်း ပြဿနာ ပြေးမရှာခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း အကြွင်းအကျန် ခွန်အားဖြင့် သူမပတ်လည်၌ ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အလင်းအကာအရံ တစ်ခုကို ဖန်တီးထားခဲ့သည်။ ထိုခုနှစ်ရောင်ခြယ် အလင်းအကာအရံကြောင့် ရွှယ့်ယွယ်မှ ပိုပြီး လှပသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိသူမသည် အလွန်ကိုမှ အားနည်းနေသည့် အတွက် သူမ ဖန်တီးထားသော အရမ်းကြီး အားမကောင်းရာ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုမပေါ့်တပေါ် သူမ၏ ပုံစံသည် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေခဲ့သည်။

လုံးဝ အဝတ်ဗလာ ဖြစ်နေသည့် ပုံစံနှင့်ယှဉ်လျှင် ယခုကဲ့သို့ မပေါ့်တပေါ် ပုံစံသည် ပို၍ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပေသည်။

ရွှယ့်ယွယ်၏ မျက်နှာ ပို၍ မဲ့ရွဲ့လာခဲ့သည်။ သူမတစ်သက်တာ ဤကဲ့သို့ တစ်ခါမှ အရှက်မရဖူးချေ။ နောက်ဆုံး ရှက်လွန်းသဖြင့် ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းတို့ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အလင်းရောင်ကို သူမလက်တွင် စုစည်းလျက် ငေးကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေသော ရန်ကိုင်ဆီသို့ ရက်ရက်စက်စက် ခုန်ဝင်သွားလေ၏။

ရွှယ့်ယွယ်သည် ရန်ကိုင်တည့်တည့်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကာ အားကုန်သုံး၍ ထိုးချလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်သီးချက်သည် ရန်ကိုင်၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားလေသည်။

သူမ၏ ဖြူစင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ယုတ်ညစ်သော မျက်လုံးဖြင့် စွန်းထင်းအောင် လုပ်ခဲ့သည် ဤသကောင့်သားကို သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် သတ်ပစ်ရပေမည်။

ရွှယ့်ယွယ်၏ လက်သီးချက် သူ့ဆီ ပြေးဝင်လာနေသည်ကို မြင်သော်လည်း ရန်ကိုင်ကမမှု၊ ရွှယ့်ယွယ်၏ ရင်မို့မို့အစုံပေါ်ရှိ ချယ်ရီသီးလေးနှစ်လုံးကို သေသေချာချာပင် စိုက်ကြည့် ပြနေလိုက်သေးသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လျှို့မြောင်နှစ်ခုကြား မြက်ခင်းပြင်လေးကို ပြောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း အားလုံးသည် ဝဲကတော့ကြီး တစ်ခုနှယ် သူ့စိတ်နှလုံးကို သိမ်းကျုံးဆွဲငင်ယူတော့ရာ ရန်ကိုင်မှာ ရွှယ့်ယွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီမှ အကြည့်မခွာနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရလေသည်။

ရွှယ့်ယွယ်က ရန်ကိုင်အား ရွှံရှာစက်ဆုပ်မှုအပြည့်ဖြင့် အားကုန်သုံးကာ ထိုးချလိုက်သည်။

သူမ၏ ကျောက်စိမ်းသဖွယ် ချောမွတ်လှသော လက်သီးလေးသည် ရန်ကိုင်၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ကျသွားပြီး လက်သီးထဲရှိ စွမ်းအင်သည် သူ့ကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ရန်ကိုင် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးမြူအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ထိုသည်မှာ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း လက်တွေ့မှာမူကား သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်နှင့် တက်တက်စင်အောင် လွဲချော်နေခဲ့သည်။ ရန်ကိုင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ကာ သူမအား အလျင်အမြန် လှမ်းဖက်လိုက်သည်။

ရွှယ့်ယွယ်၏ မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားပြီး အလန့်တကြား ထအော်လေသည်။

သူမ၏ ရင်မို့မို့အစုံသည် တောင့်တင်း ကျယ်ပြောလှသည့် ရန်ကိုင်၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဖိကပ်နေသည်ကို ရွှယ့်ယွယ် ခံစားမိလိုက်သည်။ အသားချင်း ထိမိလိုက်သည့်အခိုက် အပူစီးကြောင်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုနှယ် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့သွားခဲ့ရာ ရွှယ့်ယွယ်တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်သွားပြီး အသက်ပင် ကောင်းကောင်း မရှူနိုင်တော့သည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

လက်နှစ်ဖက်တွင် အားစုစည်းလျက် ရန်ကိုင်အား တွန်းထုန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးသည်သာ။ သူမ၏ ခွန်အား အကုန်အစင်ကို အစောပိုင်းက ထိုးလိုက်သော လက်သီးချက်တွင် အသုံးပြုလိုက်လေပြီ။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးလျက် ရန်ကိုင်၏ ပခုံးအား လက်သီးဖြင့် အဆက်မပြတ်ထုကာ ရန်ကိုင် လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ကြိုးစားမှု အရာမထင်ခဲ့။ မျှော်လင့်ထားသလို မဖြစ်လာသည့်အပြင် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် တစ်တစ်တူး လုပ်နေသည့် ချစ်သူရည်းစား နှစ်ယောက်နှင့်ပင် တူသွားသေးသည်။

“မလှုပ်နဲ့” ရန်ကိုင်က တိုးတိုးလေး အော်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှယ့်ယွယ်သည် သူ့သတိပေးသံကို လျစ်လျူရှုလျက် အရှက်မရှိတဲ့ သူတောင်းစားကောင်၊ ကာလနာကောင်၊ အသေဆိုးနဲ့ သေမယ့်ကောင်ဟု ကျိန်ဆဲရင်း သူ့အား ဆက်လက် ထုရိုက်နေခဲ့ကာ ပို၍ပင် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ရုန်းလာခဲ့သည်။

“အိုး…” ရန်ကိုင်၏ အမူအရာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားပြီး ထူးဆန်းသည့် အသံတစ်သံ သူ့လည်ချောင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ မျက်နှာထက် ကြည်နူးသာယာရိပ်တို့လည်း ပြည့်လာခဲ့သည်။

ရွှယ့်ယွယ်သည် ရန်ကိုင်လက်မှလွတ်အောင် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေသည့်အတွက် သူမ၏ မို့မောက်မောက် ရင်အစုံသည် ရန်ကိုင်၏ ရင်ဘတ်နှင့် ရေပေါ်ဆွဲသလိုဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ နှိုင်းမရသည့် သာယာကြည်နူးမှုတို့သည် ရန်ကိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရသည်။

(ရေပေါ်ဆွဲတာကို အကြမ်းဖျင်း သစ်သားကို ချောသွားအောင် လုပ်တာလို့ပဲ မှတ်ထားလိုက်ပါ။ ပွတ်တိုက်တာပေါ့၊ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပွတ်တိုက်တာမျိုး)

ရန်ကိုင်၏ အကြည့် မီးတောက်လာခဲ့သည်။ သူ့ရင်ထဲ မုန်တိုင်းထန်သောင်းကျန်းနေသော စိတ်ဆန္ဒရိုင်းများကို ချုပ်တည်းခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်တော့။ ရုပ်ခန္ဓာသည် စိတ်အလိုကို လိုက်ကာ ယောကျာ်းတို့၏ သဘာဝအတိုင်း တုန့်ပြန်ချင်လာသည်။

“နင်…” သူမ၏ ပေါင်ကြားမှ မွန်းစတားတစ်ကောင် ခေါင်းထောင်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သော် ရွှယ့်ယွယ်၏ မျက်နှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုမွန်းစတား၏ ခေါင်းသည် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောပြီး ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပူလောင်ကာ သူမ၏ အဖိုးတန် ဥယျာဉ်လေးထဲသို့ တရွေ့ရွေ့ ခေါင်းတိုး ကျူးကျော်လာနေခဲ့သည်။