မဟာယွီပျက်စီးတော့မယ်(၃)

ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် နယ်မြေတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာရန်အတွက် တံဆိပ်အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မြေအလယ်အလတ်အဆင့် အင်အားစု တစ်ခုကို ချေမှုန်းရမည် သို့မဟုတ် ပိုင်ရှင်မဲ့ တံဆိပ်တစ်ခုကို ကံကောင်းထောက်မစွာ ရရှိရမည်ပင်။ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းသည် ကံတရားပေါ်တွင် မူတည်နေပြီး၊ ပထမနည်းလမ်းမှာမူ လက်ရှိ ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက် သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်သည်နှင့် မခြားနားပေ။

ထို့ကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် တစ်ခဏချင်းတွင် လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျ သွားခဲ့ရသည်။ တစ်ဖက်တွင် နီးကပ်လာနေသော နတ်ဆိုးများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက် နတ်ဘုရားမင်းဆက် တံဆိပ်အား မည်သည့်နေရာမှ ရရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

များစွာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် နည်းလမ်းနှစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ပထမနည်းလမ်းမှာ နတ်ဘုရားမြို့တော် မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာယွီပြည်သည် နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားမင်းဆက်တံဆိပ်ကို မူလပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကွဲအက်နေသော တံဆိပ်အပိုင်းအစများ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သူတို့ထက် ပိုသိသူ မည်သူမျှ မရှိပေ။ သို့သော် ယခုအခါ နတ်ဘုရားမြို့တော်သည် နဂါးလှိုဏ်ဂူနှင့် ကျားတွင်းသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ ကျန်းထိုက်ချင်က ဆယ်ပါးသော မြင့်မြတ်သည့်နယ်မြေကြီးများမှ သခင်များအားလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု မပြောခဲ့ဘူးလား။ သူသည် မြေလတ်အဆင့် မဟာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အခြေအနေတွင် အခွင့်အရေးရှာရန် ကြိုးစားခြင်းသည် သေခြင်းကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ ကျန်းထိုက်ချင်ကို အားကိုးခြင်း သို့မဟုတ် ပိုမိုတိကျစွာဆိုရသော် သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရက္ခသ မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်း ၏ အထောက်အပံ့ကို ရယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းထိုက်ချင်၏ မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်းအတွင်း ရာထူးသည် ဂိုဏ်းချုပ် စီကုန်းရှင်းကျိုးနှင့် တန်းတူဖြစ်သည်ကို သိရှိသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ အတွေးများ နိုးကြားလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရက္ခသ မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်းသာ သူတို့ကို ထောက်ပံ့မည်ဆိုပါက ဟိုမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် အားထုတ်မှု ပိုမိုပြုလုပ်ပါက မြေလတ်အဆင့် အင်အားစု တစ်ခုကို ချေမှုန်းနိုင်ခြေ မရှိသည်မဟုတ်ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် လက်ရှိတွင် ကျန်းထိုက်ချင်နှင့်အတူ ရှိနေခြင်းပင်။

၎င်းသည် ရယူရန် အသင့်တော်ဆုံး ရွှေအခွင့်အရေးပင်။

ကျန်းထိုက်ချင်သည် လူများကို ထိုးနှက်တတ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း နေ့စဉ်ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုများမှတစ်ဆင့် ဟိုယုရှောင်သည် သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားကို တဖြည်းဖြည်းသိရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် စကားပြောဆိုရာတွင် သတိထားမည်၊ သူမ၏ ဆန္ဒများကို လိုက်လျောမည်၊ အထိုးခံရသည့်အခါ မခုခံဘဲနေမည်ဆိုလျှင် ကျန်းထိုက်ချင်သည် အများအားဖြင့် လွန်လွန်ကျူးကျူး ပြုမူမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းထိုက်ချင်၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော သဘောထားလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

နယူးယွီခေတ် ၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်နေ့

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က နတ်ဘုရားမြို့တော် တွင် စတင်ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသည့် ပွဲတော်နေ့သည် မည်သည့်ပြဿနာမျှမရှိဘဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ချွမ်လမ်းမြို့သည် နတ်ဘုရားမြို့တော်မှ မိုင်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော် ကွာဝေးသောကြောင့် တစ်စုံတစ်ရာ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပျက်ခဲ့လျှင်ပင် သတင်းရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး သုံးရက်မှ ငါးရက်အထိ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

နေ့တိုင်း ဟိုယုရှောင်သည် လီထျန်ကောင်းအသွင်ယူကာ အပြင်ထွက်လေ့ရှိသည်။ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်းအပြင် စစ်ဖန်မြို့ တံခါးများမှ အခြေအနေများကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လေးရက်အကြာ ဇန်နဝါရီလ ၂၄ ရက်နေ့ရောက်မှသာ မြို့တံခါးအနီးရှိ သခင်များ၏ အရှိန်အဝါများ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ သတိထားမိခဲ့သည်။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီကို သိသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု မရှိဘဲ ၎င်းအစား သူ၏မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ညှိုးငယ်နေခဲ့သည်။ ထိုလူရှစ်ဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျန်းထိုက်ချင်ကို ပိတ်ဆို့ရန်နှင့် သူမအား နတ်ဘုရားမြို့တော် သို့ မသွားနိုင်အောင် တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး မြို့ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း သိရှိကြပြီး မြို့တံခါးများကို စောင့်ကြပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့အား ပိတ်လှောင်ထားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အခုလိုထွက်ခွါသွားတာက ဘာလို့လဲ။

၎င်းသည် နတ်ဘုရားမြို့တော် တွင် အဖြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာဖွယ်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

မဟာယွီပြည် ၏ ကျင်းဆန့်ကျင်ရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့ သည် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိ...

ဟိုယုရှောင်သည် ထိုအဖြေကို သိရှိရန် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ ရှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်၍ ၎င်းတို့ ဝမ်ချွမ်လမ်းမြို့ မှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကျန်းထိုက်ချင်ကို ပြောပြရန်ပင် မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်းထိုက်ချင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် သူမ၏ ဒဏ်ရာများ လုံးဝနီးပါး သက်သာနေပြီဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူမအား မပြောပြလျှင်ပင် အခြေအနေကို သူမ သိရှိပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နယူးယွီခေတ် ၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၅ ရက်နေ့

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ ရှစ်ဦး ထွက်ခွာပြီးနောက် တစ်ရက်အကြာတွင် ဝမ်ချွမ်လမ်းမြို့ သို့ သတင်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ငါးရက်အကြာ၊ နယူးယွီခေတ် ၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် နတ်ဘုရားမြို့တော် ၌ ကျင်းပသည့် ပွဲတော်တွင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေများ လေးခုသာ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျီချင်း မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်း၊ ဟောက်ရန် မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်း၊ ပိုင်လု အကယ်ဒမီ နှင့် ရက္ခသ မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။ မူလက ရှစ်ခုလာရောက်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း တစ်ဝက်သာ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကျင်းဆန့်ကျင်ရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ကျင်းဘုရင် ယူဝမ်တုန်းဒူ သည် ယွီလျန်ဘုရင် ဝမ်ယန်ချန် နှင့်အတူ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဒေါသအမျက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကာ ယူဘုရင် ကျန်းပုဖန် ကို သတ်ဖြတ်ပြီး စစ်တပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါကာ နတ်ဘုရားမြို့တော် ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ မဟာယွီပြည်၏ ဧကရာဇ်မိသားစု မှ အဖွဲ့ဝင် ၃,၇၆၂ ဦးစလုံးကို မဟာကျင်းးပြည် က ကွပ်မျက်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားမြို့တော် ကို သိမ်းပိုက်ကာ မဟာယွီပြည်က နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင် ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ အခြားသူများကဲ့သို့ပင် သူ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ဦးခေါင်းကို ငုံ့ကာ ယွမ်ဒင်းဂိုဏ်း သို့ ပြန်လာရန် ပြင်ဆင်ပြီး ကျန်းထိုက်ချင်ကို ဦးစွာ အသိပေးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားပါက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လှုပ်ခတ်စေမည်မှာ သေချာပါသည်။