ရှုပ်ထွေးလာခြင်း (၂)

အနာဂတ် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်ပါစေ၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အရေးမကြီးတော့ပေ။ အဘိုးအို၏ ရိုက်နှက်မှုကို အနည်းငယ်မျှ ခံရသည်ဆိုလျှင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်ရမည့် အမျိုးအစားပင်။ ဟိုယုရှောင်က စိတ်ထဲမှ ဝေဖန်နေသော်လည်း စကားစမြည် ဆက်မပြောတော့ဘဲ သုံးဦးစလုံး စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားပုံရသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကျွမ်းဖေချန် ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံပြီး ခပ်ပြေပြေ နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုကြသည်။ ဟိုယုရှောင်ကလည်း သူတို့ကို ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အားနာဖွယ်ကောင်းအောင် တောင်းဆိုရန် အစီအစဉ်မရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။

ကျွမ်းဖေချန်သည် တကယ်ပင် မနေတော့ပေ။ သူ လှည့်ပြန်သွားပြီး ကျန်းထိုက်ချင်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် လူကို ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အမူအရာပြကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ့နှင့်အတူ စံအိမ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံလက်သီးဂိုဏ်းမှ အပြင်ပန်းလူများအားလုံးလည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့ တစ်ခုခု သဘောတူညီချက် ရရှိခဲ့ကြသည်မှာ သေချာသည်။

စိန့်ထျန်ဖ်စ်ဂိုဏ်းမှ ချင်းကျင့်ဗီလာနှင့် မပူးပေါင်းခြင်းသည် ကျန်းထိုက်ချင်အား ပြသသည့် မျက်နှာသာပေးမှုပင်။ ထိုလူ ရှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ကျွမ်းဖေချန်သည် ကျန်းထိုက်ချင်ကို ချက်ချင်း သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားနေပြီး ဟိုယုရှောင်လည်း သဘာဝအတိုင်းပင် သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျွမ်းဖေချန် မည်သည့်အရာများ ဆွေးနွေးခဲ့သည်ကို သိလိုသော်လည်း၊ ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်းထိုက်ချင်နှင့် ဤမျှကြာကြာ အတူနေပြီးသည့်နောက် သူမကိုယ်တိုင် မပြောလာပါက မမေးသင့်ကြောင်း သိရှိသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် အထိုးခံရရန် တောင်းဆိုခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ သံသယများကို ဖိနှိပ်ထားရသည်။

ကျွမ်းဖေချန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ပင်မခန်းမကြီးမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းထိုက်ချင်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် နောက်တစ်ဦးမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ ဟိုယုရှောင်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲရန် စကားစပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူ့အပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအကြည့်သည် ကျန်းထိုက်ချင်နောက်တွင် ရပ်နေသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် လူထံမှဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို သူ မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဖိအားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် လူသည် ကျွမ်းဖေချန်ထက် မလျော့နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ကျွမ်းဖေချန်ကလည်း သူ့ဘာသာသူ ထူးခြားသည့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဤအခြေအနေက တော်တော်လေး ကြောက်စရာကောင်းသည်။

မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် လူသည် ကျန်းထိုက်ချင်နောက်တွင် ရပ်နေသည်။ လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ဟိုယုရှောင်က ထိုလူ၏အမည်ကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် လူကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ပြီး "လက်အောက်ခံ ဟိုယုရှောင်က လက်ဝဲအုပ်ထိန်းသူကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟုတ်ပါသည်။ တုန်းလင်းတွင် ရှုပ်ထွေးနေစဉ်က ဟွမ်ဖူရှင်းသည် ဤပုံစံမျိုးဖြင့် ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာကိုလည်း ခွဲခြား၍မရခဲ့ပေ။ ကျန်းထိုက်ချင်က တွမ်းမူဟုန်သည် မြို့တော်တွင် စောင့်နေပြီဟု ပြောခဲ့သည်။ မြို့တော်ပွဲတော် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် တွမ်းမူဟုန်သည် တောင်ဘက်သို့ ကျန်းထိုက်ချင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် လာရောက်ခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

"ဟွမ်ဖူရှင်း ပြောတာမှန်တယ်။ မင်းက တကယ်ပဲ မြေခွေးတစ်ကောင်လို ကောက်ကျစ်တယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပြောပလောက်စရာ မရှိပေမယ့် မင်းမှာ ပရိယာယ်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ မင်း ခွန်အားကို တိုးတက်အောင် စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ကြိုးစားသင့်တယ်။ ယာယီအကျိုးအမြတ်အတွက် အမြဲတစေ ပရိယာယ်တွေသုံးနေတာက မိုက်မဲရာရောက်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီလောကက စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို အဓိကထားတယ်" ဟု လက်ဝဲအုပ်ထိန်းသူ က ပြောကြားခဲ့သည်။

"လက်ဝဲအုပ်ထိန်းသူရဲ့ ဆုံးမစကားကို ကောင်းကောင်း မှတ်သားပါ့မယ်"

ဟိုယုရှောင်သည် မိမိအား ရှေ့တည့်တည့်မှ ဆုံးမစကားပြောခြင်းခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နားမလည်ခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ဆုံးမစကားသက်သက်ပင်ဖြစ်လင့်ကစား လက်ဝဲအုပ်ထိန်းသူက သူ့ကို အထင်ကြီးပုံမပေါ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည့်အတွက် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ငြင်းဆန်ပါက မနှစ်မြို့ဖွယ် အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ချေရှိသည်။

ပညာရှိသည် ကျော်လွှားရန်မဖြစ်နိုင်သော အခက်အခဲများကို မတိုက်ခိုက်ပေ။ ခွန်အားက မှန်ကန်မှုကို ဆုံးဖြတ်ပြီး၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းက မှန်ကန်သည်။

"အခုတော့ အဲလိုပြောတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် မင်းတကယ်တွေးနေတာက ဒါလား။"

"လက်အောက်ခံ မရဲပါဘူး။"

တွမ်းမူဟုန်က ခပ်အေးအေးရယ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေဖို့ အခွင့်အရေးမပေးဘဲ ကျန်းထိုက်ချင်ဘက်ကို လှည့်ကာ လေးစားမှုအပြည့်နှင့် ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ မဟာကျင်းးပြည် နဲ့ ချင်းကျင့်ဗီလာ တို့ မြောက်ဘက်ကို မကြာခင် ပိတ်ဆို့တော့မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာဆက်နေတာ မသင့်တော်တော့ပါဘူး။ ယွန်ကျိုး ကို အမြန်ပြန်ကြရအောင်။ ဟွမ်ဖူရှင်းက ကျွန်တော်တို့ ဌာနချုပ်ကနေ သတင်းအချက်အလက်အသစ် ရထားတယ်လို့ သတင်းပို့ထားပါတယ်"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ကျန်းထိုက်ချင်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းပြီး "မြန်မြန်တော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင် အခုမှ နိုးထလာတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားပြန်လည်ရရှိဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ် ကြာဦးမယ်။ မဟာကျင်းးပြည် ကနေ ပုန်းအောင်းနေတုန်း သိသာထင်ရှားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မဟာကျင်းးပြည် ကလည်း နတ်ဆိုးတွေကို သတိမပေးမိအောင် နယ်မြေကို အလျင်အမြန် ပိတ်ဆို့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူမ စကားပြောရင်း ခဏရပ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဌာနချုပ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။"

"နန်ကျန် မှာ ငြိမ်းချမ်းရေးပြန်လည်ရရှိသွားပြီဖြစ်ပြီး စီကုန်းယွဲ့ က ဌာနချုပ်ကို ပြန်လာချင်နေပါတယ်။ စီကုန်းရှင်းကျိုး က ရက္ခသ မဟာအခမ်းအနား ကျင်းပဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီး လမ်းကြောင်းသုံးခုနဲ့ ပြည်နယ်ရှစ်ခုကို အမိန့်တွေ ပေးပို့ပြီးပါပြီ။ အင်အားစုအားလုံး ပါဝင်ရမယ်။ အရာရာတိုင်း မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းဆိုရင် သူက တောင်ပိုင်းကို ငြိမ်သက်အောင်လုပ်ရာမှာ စီကုန်းယွဲ့ ရဲ့ အောင်ပွဲကို အသုံးချပြီး သူ့သမီးကို နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တည်ထောင်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု တွမ်းမူဟုန် က ရှင်းပြသည်။

ဖြောင်း...

ကျန်းထိုက်ချင်၏ လက်သည် သူမရှေ့မှ စားပွဲကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ရိုက်ချလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အေးခဲမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ ဆိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ပင်မခန်းမကြီး၏ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

တွမ်းမူဟုန်သည် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်မှန်းဆထားခဲ့ပြီးဖြစ်၍ တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ့အတွေးတို့မှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ပထမအချက်မှာ ကျန်းထိုင်ချင်းနှင့် အစောင့်အရှောက်များအကြား ပြောဆိုမှုအရ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် သူအရင်က ထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝမတူကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ အစောင့်အရှောက်များသည် ကျန်းထိုင်ချင်း၏ ထောက်ခံသူများသာ ဖြစ်သည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း တုမ်မုဟုန်၏ တုံ့ပြန်မှုကမူ ကျွန် သို့မဟုတ် အစေခံသဖွယ် ဆက်ဆံရေးမျိုးကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားများက ကျန်းထိုင်ချင်းသည် ရာက်ရှာဆာ ဘာသာတော်မြတ်၏ နောက်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမည်ဟု မပြောခဲ့ဖူးဘူးလား။ စီကုန်းရှင်းကျိုးက သူ့သမီး စီကုန်းယွဲ့ကို နောက်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ကြိုးစားနေပြီး ယုံကျိုး၏ အင်အားစုများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အမိန့်ပေးနေသည်မှာ နှစ်ဖက်ပဋိပက္ခသည် အရေးကြီးဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ကျန်းထိုင်ချင်းသည် စီကုန်းရှင်းကျိုးနှင့် သူ့သမီးကို သူ၏အစောင့်အရှောက်နှစ်ဦး၏ ကျောထောက်နောက်ခံပြုမှုဖြင့် ရင်ဆိုင်တော့မည့်ပုံပေါ်သည်။ ယုံကျိုးသို့ ပြန်လာခြင်းသည် ဌာနချုပ်အတွင်း ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သေချာပြီး၊ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ဘာသာတော်မြတ်၏ ဆက်ခံရေးကဲ့သို့ အရေးကြီးသော ကိစ္စနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည်။ ၎င်းသည် သုံးဒေသကြီးနှင့် ရှစ်ခရိုင်အပြင် ခရိုင်အားလုံးအပေါ်ပါ သက်ရောက်မှုရှိလာမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ကျန်းထိုင်ချင်း၏ အေးစက်သော အကြည့်က သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်ကို လုံးဝမသိလိုက်ပေ။

"မင်း ထွက်ပြေးဖို့ မလောဘူးလား။ ချင်ကျန့်ဗီလာက လူတွေလည်း ထွက်သွားပြီ၊ ကောင်းကင်ဘုံလက်သီးဂိုဏ်းက မင်းကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး။ မင်းဘာလို့ ဒီမှာ ဆက်နေသေးတာလဲ။"

"အာ..."

ဟိုယုရှောင်သည် တော်တော်ကြာအောင် ကြောင်သွားပြီးမှ ကျန်းထိုင်ချင်းသည် သူ့ကို တကယ်ပြောနေသည်ကို သဘောပေါက်သည်။ သူတုံ့ပြန်ရန် ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ကြာခဲ့သည်။ ပထမတော့ သူ့မျက်နှာ တောက်ပသွားခဲ့သော်လည်း၊ ထို့နောက် သူ ခုနက ကြားလိုက်ရသည့် စကားဝိုင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။ ယခု ပျော်ရွှင်မှုကို ပြလို့မဖြစ်မှန်း သိသောကြောင့် သူ၏မျက်နှာကို လျင်မြန်စွာ ညှိုးငယ်လိုက်ပြီး ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဌာနချုပ်မှာ ပြဿနာရှိရင် သခင်မက ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကူအညီလိုရင် ပြောသာပြောပါ။ ဓားတောင်များကို တက်ရသည်ဖြစ်စေ၊ မီးပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းရသည်ဖြစ်စေ၊ သခင်ဟိုက မတွန့်ဆုတ်ပါဘူး။ သခင်မနဲ့ အစောင့်အရှောက် စိတ်ချပါ။"

မင်းတို့တွေ သေတာဖြစ်ဖြစ် ရှင်တာဖြစ်ဖြစ် ငါနဲ့မဆိုင်ဘူး။ ငါပြန်ရောက်တာနဲ့ ဌာနချုပ်နဲ့ အဆက်ဖြတ်မယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဆုံးရှုံးပြီး ယုံကျိုးကို ခွဲအုပ်ချုပ်လိုက်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ဟဲစီးက ယုံကျိုး အနောက်ဘက်နယ်စပ်မှာရှိတယ်။ အဲ့ဒီ့အခါ အနောက်ဘက်ကို ဘယ်သူပဲထိန်းချုပ်ထိန်းချုပ် ငါသူ့ဘက်က ရပ်တည်မယ်။

မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ယုံကြည်လို့မရရင် ကျိချင်းဘာသာတော်မြတ်ဆီ လှည့်ရင် ပြီးပြည့်စုံတာပေါ့။ ကျိချင်းဘာသာတော်မြတ်က ကျောင်းကျိုးမှာ အဝေးကြီးဖြစ်လို့ ဒီနေရာကို ရောက်မလာနိုင်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုက ဘာမှမလုပ်ဘဲ မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေတစ်ခုရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ရနိုင်တာပဲ။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတာပေါ့…

ဤအတွေးများသည် ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင်သာ တဝဲဝဲလည်နေပြီး အသံထွက်ပြောဆို၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ကျန်းထိုင်ချင်း၏ လှောင်ပြောင်သော အမူအရာကို မြင်ရသောအခါ၊ ထိုအမျိုးသမီးက သူ၏သစ္စာခံမှုကို တစ်လုံးမှ မယုံကြည်ဘူးဟု သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် သံသယဝင်မိသည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်ထဲက ပရိယာယ်လေးတွေကို ဘယ်သူမှ ဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူး။ ဟိုယုရှောင်၊ ငါမင်းကို သတိပေးမယ်၊ ဘာသာတော်မြတ်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးနေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက် လှုပ်ယမ်းနေတာက လုံးဝမှားတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှန်ကန်တဲ့ဘက်မှာ ရှိနေမှပဲ။ မင်းမှားတဲ့ဘက်ကို ရွေးပြီး မကောင်းတာလုပ်ရင် ငါက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါပြောမယ်၊ ငါပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်း အသုံးပြုခဲ့တဲ့ နည်းဗျူဟာတွေက အစပဲရှိသေးတယ်..."

ကျန်းထိုင်ချင်း၏ စကားလုံးများ၏ နက်နဲမှုကို ခံစားမိပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးမြှောက်ပြသည့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးသားကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ပြီး မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"သခင်ဟိုက သခင်မအပေါ် လုံးဝသစ္စာရှိပါတယ်၊ ဘယ်လိုမှ ဒုတိယအတွေး မရှိပါဘူး!"

"သွားတော့။ မင်းရဲ့ ဟဲစီးလေးခရိုင်ကို သေချာစောင့်ကြည့်။ ဌာနချုပ်မှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းမပါနဲ့။ ဟိုမျိုးနွယ်စုက ဒါကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သရွေ့ ငါ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်တယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မ။ ဒါဆို သခင်ဟိုက... အခု ခွင့်တောင်းပါရစေ!"

အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယွင်တင်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီးမှသာ သူ့နှလုံးသားထဲက တင်းမာမှုများ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

သူ နှစ်လကျော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည့် နေရာကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းထိုင်ချင်းနှင့် အတူနေထိုင်ခဲ့သည့် ရက်များကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သောအခါ သူ၏ရင်ထဲမှ တင်းမာမှုများကို ပြေလျော့စေရန် ကျန်းထိုင်ချင်း၏ စစ်ဆေးမှုကို မကြောက်ရဘူးဆိုလျှင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် မထင်မရှားပင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ မြောက်ဘက်တွင် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေသဖြင့် တောင်ဘက်ရှိ ကြီးမြတ်သော ဘာသာတော်မြတ်တို့လည်း မကြာမီ တုံ့ပြန်ကြမည်မှာ သေချာသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက် အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဘာသာတော်မြတ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် ပြည်တွင်း ပဋိပက္ခပင်။ သူ အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မရတော့ပေ။ အမြန်ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ရမည်။

သူထွက်ခွာပြီးနောက် ယွင်တင်းဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမတွင် ကျန်းထိုင်ချင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်မှုတို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမသည် တုမ်မုဟုန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ယုံကျိုးကို ခဏတာ မပြန်နိုင်သေးဘူး၊ အနည်းဆုံး စက်တင်ဘာလအထိတော့ မဟုတ်သေးဘူး"

တုမ်မုဟုန်က အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ။"

ကျန်းထိုင်ချင်း စကားမပြောဘဲ သူမ၏ လက်စွပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးစုန်းအလွှာတစ်ခု ကြွေကျလာသည်။ ထိုအရာသည် မည်သည့်အရာဖြစ်စေ၊ တစ်စုံတစ်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပုံရသည်။

"ဒါ... ဘယ်သူ... သခင်မလေး၊ သူ့ကို သတ်ရမလား။"

မီးစုန်းအလွှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ချက်ချင်းပင် တုမ်မုဟုန်၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် ယွင်တင်းဂိုဏ်း ဌာနချုပ်တွင် ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ သူ့မျက်နှာသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ကွယ်ဝှက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ အကြည့်သည် ကျန်းထိုင်ချင်းပေါ်တွင် စူးစူးစိုက်စိုက် ရှိနေပြီး သူ၏ အသံမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှု အပြည့်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းထိုင်ချင်းသည် တုမ်မုဟုန်ကို တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ရှားရှားပါးပါး နူးညံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ပေါ်လာပြီးနောက် ဟိုယုရှောင် ထွက်ခွာသွားသည့်ဘက်သို့ ခဏတာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းထိုင်ချင်း၏ အလွန်သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုကိုပင် တုမ်မုဟုန် သတိထားမိဆဲပင်။ သူ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း ကျန်းထိုင်ချင်း၏ မျက်လုံးထဲရှိ နူးညံ့မှု အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သခင်မလေး မင်း အရူးလုပ်ခံနေရတာပဲ..."