ဆင်ခြင်တုံတရားရှိတဲ့သူက စကားမပြောဘူး

ဟိုယုရှောင်း စကားမပြောဘဲ သူ့မျက်လုံးများကလည်း တွေဝေမှုများကို ပြသနေသည်။ နတ်ဆိုးအဆင့် သုံးကောင်လုံးက သူတော်စင်များကို ကျော်လွန်သော အင်မတန် အင်အားကြီးမားသည့် သတ္တဝါများဖြစ်ကြသည်။ မဟာကျင်းဘုရင့်နိုင်ငံက စမ်းသပ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သူတော်စင် ခြောက်ဦးနှင့် အစီအရင်တို့ ပေါင်းပြီး သူတို့နိုးထစ ကာလတုန်းကပင် ဖမ်းမိခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူတို့ နိုးထနေသည့်အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အင်အားများလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မည်။ ဆယ်နှစ်အတွင်း ဖြေရှင်းနိုင်ရန် မဟာကျင်းဘုရင့်နိုင်ငံတွင် ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။

"ကဲ အခုတော့ ဒီလောက်ကြီး စဉ်းစားမနေကြနဲ့ဦး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စတွေက ငါတို့နဲ့ ဝေးသေးတယ်။ မဟာကျင်းဘုရင့်နိုင်ငံက မြို့တော်ဒေသလမ်းနဲ့ လင်ခန်းလမ်းကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံလက်သီးဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျိုးဟွာလမ်းကိုတောင် တိုက်ခိုက်နေပြီ။ တခြား ဘာသာရေးနယ်မြေကြီးတွေက သူတို့ ကျုံးကျိုးကို သိမ်းပိုက်တာကို ထိုင်ကြည့်နေမှာမဟုတ်ဘူး၊ မကြာခင် အရေးယူသင့်တယ်။ မဟာယွီပျက်စီးပြီ၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ အမှတ်အသားက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားပြီ၊ နတ်ဆိုးတွေ ပရမ်းပတာဖြစ်တဲ့ ခေတ်က စတော့မှာပဲ၊ တောင်ဘက်ကို လှေနဲ့သွားဖို့ ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းကို အမြန်ပြန်၊ မိသားစုကို ပြန်ကြစို့"

"ဟုတ်ကဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်"

ဟိုယုရှောင်းသည် လူအုပ်စုနှင့်အတူ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ဝမ်ချွမ်းလမ်းသည် ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းမှ မိုင်နှစ်သောင်းတောင် မပြည့်သေးပေ။ အရှိန်အပြည့်ဖြင့်သွားပါက ခြောက်ရက်ခန့်ဖြင့် ရောက်နိုင်သည်။ သူသည် မိသားစုသို့ ပြန်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက် နားခြင်းမရှိသလောက်ပင်။ ညဘက်တွင်ပင် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းသာ နားကြသည်။ အဖွဲ့သည် ဝမ်ချွမ်းလမ်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး လင်ကျန်းလမ်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နယူးယွီခေတ် ၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၇ ရက်။

မျှော်မှန်းထားသည်ထက် တစ်ရက်နောက်ကျပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်းနှင့် သူ့အဖွဲ့သည် ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသည့် ဟိုချွန်နှင့် အခြားသူများနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခဲ့ကြသည်။ ရက်တွက်ကြည့်လျှင် ပြီးခဲ့သည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၂ ရက်နေ့ကတည်းက ထွက်ခွာခဲ့သည်မှာ နှစ်လကျော်ကျော်သာ ရှိသေးသည်။ မြောက်ဘက်သို့သွားသည့် ဤခရီးတွင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာ့အခြေအနေသည် အခြေခံကျသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို တွေ့ကြုံနေရပြီဖြစ်သည်။

ဤပြောင်းလဲမှုသည် ရှန်းကျိုးပြည်၏ နေရာတိုင်းကို စတင်သက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်းအပါအဝင် ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံး ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းသို့ နေ့ခင်းဘက်တွင် ရောက်ရှိလာသည်။ မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်နေရသည်မှာ ပျက်စီးနေသောအဆောက်အအုံများ၊ ပြိုကျနေသောနံရံများသာဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း မခြောက်သေးသည့် သွေးစွန်းထင်းမှုများစွာ ရှိနေသည်။ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုလုံးသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။ သုံးလေးစင်းသော သင်္ဘောကြီးများ ရှိနေသေးသော်လည်း အားလုံးက စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး တစ်စင်းမှာဆိုလျှင် တစ်ဝက်ကျိုးနေသဖြင့် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြည့်မကောင်းပေ။

ပျက်စီးနေသောနေရာများတွင် အဝတ်အစားစုတ်ပြတ်သတ်နေသော သာမန်ပြည်သူများစွာ ရှိနေသည်။ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာသူများကဲ့သို့ပင် သူတို့၏မျက်နှာများတွင် အသက်မဲ့နေပြီး မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တွေဝေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့သည် ပျက်စီးနေသောနေရာများကို လှန်လှောရှာဖွေနေကြသည်။ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်နိုင်သလို ရတနာများနှင့် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ တစ်စုံတစ်ရာတွေ့ရှိသူအချို့သည် မကြာမီပင် ကျင့်ကြံမှုရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များက လုယူသွားကြသည်။ ခုခံလျှင် အနည်းဆုံး အရိုက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အသတ်ခံရနိုင်ခြေလည်း ရှိသည်။

ဟိုယုရှောင်းအပါအဝင် ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အချိန်ဘယ်လောက်ကြာခဲ့ပြီလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လပဲရှိသေးတယ်၊ ဒီနေရာက လူဦးရေ သန်းနဲ့ချီရှိတဲ့ စည်ကားတဲ့မြို့တစ်မြို့။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဒီလိုဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။ အခုတော့ သန်းနဲ့ချီဆိုတာထား၊ သိန်းနဲ့ချီတောင် မရှိတော့ဘူးထင်တယ်။ ဒီမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။

"သူတို့မှာ မြင်းတွေရှိတယ်..."

"သူတို့တွေက မြောက်ဘက်ကလာတာ၊ မြင်းတွေရရင် ငါတို့ ပြေးလို့ရပြီ။"

"လူသုံးလေးရာလောက်ရှိတယ်၊ အားလုံးက ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေပဲ"

"ဆက်မနေချင်တော့ဘူး၊ အဲဒီခေါင်းဆောင်က ဂန်ချီနယ်ပယ်အဆင့်မြင့် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်လိုပဲ”

"ဟာကွာ၊ ဘာကြောက်စရာရှိလဲ၊ ငါတို့မှာလည်း သူတို့ရှိတယ်။"

...

ဟိုယုရှောင်းသည် လေကိုရှူရှိုက်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရင်းနှီးသည့်အနံ့ကို ရလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယဝင်နေပြီး ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်း၌ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အများအားဖြင့် ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။ ပျက်စီးနေသောနေရာများမှ ဆွေးနွေးသံအချို့ကို ကြားရပြီး သူ့ထံသို့ လူများပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ ဒီလူတွေက"

ဟိုဖေးသည် ခဏအတွင်း လူထောင်ပေါင်းများစွာ သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများကို ချပြီး ဟိုယုရှောင်းကို မေးလိုက်သည်။

"ခဏစောင့်ဦး။"

ဟိုယုရှောင်းက ချက်ချင်းမလုပ်ဆောင်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြခဲ့သည်။ သူတို့ရှေ့မှ လူတစ်ထောင်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့် ငါးလောက်သာရှိပြီး ဂန်ချီနယ်ပယ် စစ်သည်တော်နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ သူတို့သည် အမျိုးသားများကို အနိုင်ကျင့်ခြင်းနှင့် အမျိုးသမီးများကို လွှမ်းမိုးခြင်းတို့တွင် ကျင့်သားရနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ့နောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့် ဆယ်လွှာထိပ်အဆင့် လူသုံးရာကျော်နှင့် ဟူယင်းနှင့် ဟိုဖေးတို့ပါရှိသဖြင့် သူတို့ကို နှိမ်နင်းရန် အားထုတ်စရာမလိုပေ။

"မင်းတို့ကို ငါမေးမယ်၊ ဟိုချွန်ဆိုတဲ့နာမည်ကို မင်းတို့သိလား။"

ဟိုယုရှောင်းသည် သူ၏လေသံကို တတ်နိုင်သမျှ ခြိမ်းခြောက်မှုမရှိအောင် ထားခဲ့သည်။ ဘိုင်မင်ဆိပ်ကမ်းသည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ သေချာသည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုလျှင် လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြဖွယ်ရှိသည်။ ဟိုချွန်၏ ကျီကျူဂိုဏ်းတွင် ဤနေရာ၌ လူနှစ်ရာကျော်ရှိသည်။ ဟိုချွန် ဘေးကင်းခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သူသိလိုစိတ်ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

ဟူယင်းနှင့် ဟိုချွန်တို့လည်း ထိုအချိန်တွင် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဟိုချွန်နှင့် ရင်းနှီးသူများဖြစ်ကြပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြသကာ ချဉ်းကပ်လာသော လူအုပ်စုကို စိုက်ကြည့်ကာ သူတို့၏အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

"ဟိုချွန်တို့၊ ဟူအင်တို့ ဘာတွေလဲ မသိဘူး။ မင်းတို့စီးလာတဲ့ မြင်းတွေကို ငါတို့လက်ထဲပေး၊ မဟုတ်ရင် သတ်ပစ်မယ်"

...

ဟိုယုရှောင်းသည် ဒေါသကြောင့် ရယ်မောမိမလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ့ရှေ့မှ လူများ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို သူနားလည်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သူတို့သည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရုံသာရှိသေးသည်။ သေမင်းလက်မှ လွတ်မြောက်လာသော ဤကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် ဒုက္ခသည်များကြားတွင် မာန်မာနထောင်လွှားစွာ ကျင်လည်ခဲ့ဖူးကြမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ပြင် ဟိုယုရှောင်းတို့အဖွဲ့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ကြသဖြင့် သူတို့၏ဦးရေသာလွန်မှုကို အားကိုးကာ ရဲရင့်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

"သူတို့ကို သတ်လိုက်၊ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့”

သုံးရာကျော်သော အသံများ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ ချီနှင့်သွေးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော ဟိုဖေးနှင့် ဟူယင်းတို့သည် ဓားများကို ချက်ချင်းထုတ်ကာ ဂန်ချီနယ်ပယ်မှ ဦးဆောင်စစ်သည်တော်နှစ်ဦးဆီသို့ လူအုပ်ထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အခိုင်မာဆုံးသော အစီအမံသည် ဘိုင်ရဲစခန်းတွင် တပ်စွဲထားသော လူငါးသောင်းတပ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ သို့သော် တစ်ဦးချင်းစွမ်းအား သို့မဟုတ် အသေးစားစွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ ဟူဂိတ်၏ အထက်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းဌာနခွဲများပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအရဆိုလျှင် အောက်ပိုင်းဟူဂိုဏ်းတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့် ဆယ်လွှာဖြစ်သည်။ အထက်ပိုင်းဟူဂိတ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့် ဆယ်လွှာထိပ်အဆင့် စစ်သည်တော်များ ပါဝင်ပြီး ဂန်ချီနယ်ပယ်မှ အချို့လည်း ပါဝင်သည်။ သူတို့၏ဦးရေသည် များပြားခြင်းမရှိသော်လည်း စုစုပေါင်း လူနှစ်ထောင်ကိုးရာသာရှိသော်လည်း ဤပျမ်းမျှကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုများစွာကို နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။