အကုန်လုံး ဘီလူးတွေ

Vol. 26 Ch. 360

ထိုအချိန်တွင် လောရှောင်ရှောင်း၏ ဆံပင်များက လေထဲ လွင့်နေပြီး မျက်နှာထား အလွန်တည်နေကာ သူမအသွင်က ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ ။

သူမ ရုပ်သွင်သည်ပင် အသက် ၁၃ ၊ ၁၄ နှစ်အရွယ် မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ပုံမှ အသက် ၁၈ ၊ ၁၉ နှစ်အရွယ် မိန်းမပျိုတစ်ယောက် ပုံသို့ ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝုန်း ..

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းပင်ယံမှ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ စုစည်းသွားပြီး အချိန်မရွေး အောက်သို့ ကျလာတော့မလို ဖြစ်နေ၏။

" ရှောင်ရှောင်းရေ ၊ ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးခြင်းတိမ်တိုက်နဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ သတိထားနော် "

ဘေးနားတွင် ရပ်ကြည့်နေသော ပထမအကြီးအကဲက သတိလှမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လောရှောင်ရှောင်က ခေါင်းမော့၍ ပျက်စီးခြင်း တိမ်တိုက်များအား ကြည့်၏။

ထို့နောက် ..

ဝုန်း .

သူမ အနောက်ဘက်တွင် သူမ၏ ထူးခြားသော စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်တစ်ခု ဖြစ်သည့် ခေါင်းကိုးလုံး သားရဲအရိပ်ကြီး စုစည်းလာသည်။

သို့သော် .. ယခင်နှင့် ယှဥ်လိုက်ပါက ယခု သားရဲအရိပ်ကြီးမှာ များစွာ ပိုအစွမ်းထက်လာဟန် ရှိနေပါ၏။

သားရဲ၏ ခေါင်းကိုးလုံး ထဲမှ တစ်လုံးက ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များအား ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ပါးစပ်ဟ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ထိုအလင်းတန်းမှ ထွက်လာသော အစွမ်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးခြင်း တိမ်တိုက်များထံမှ အစွမ်းထက်ပင် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေသေးတော့သည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ရှိနေခဲ့သော တိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ..

ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ပြာအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွား၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အားလုံး ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်ကြသည်။

လောရှောင်ရှောင်းက ထို ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးခြင်းအား မှုပင် မမှုသည်မှာ သိသာပါသည်။

ထိုမျှနှင့် ပြီးမသွားသေးပါ ..

ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးခြင်း ပြီးသွားသည်နှင့် သူမ၏ အရောင်အဝါက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်နေသည့်အလား ဆက်တိုက် တိုးလာပြန်၏။

နောက်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ရောက်သည်အထိ တိုးလာပြီးမှသာ သူမ၏ အရောင်အဝါက ရုတ်ချည်း ပြန်ငုပ်လျှိုးသွားပြီး အစအနပင် မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမ ရပ်နေသည်ကိုသာ မျက်လုံးဖြင့် ကိုယ်တိုင် မမြင်ပါက သူမ ရှိနေမှန်းကို သိရန် ခက်ခဲသည်အထိပင် ။

၎င်းကို ကြည့်ရင်း ပထမအကြီးအကဲ အံ့သြခြင်းကြီးစွာ ဖြစ်သွားရ၏။

" ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်လား .. ။ သူက တုကျဲ့အဆင့် ရောက်ပြီးတာနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကိုပါ တစ်ခါတည်း တန်းရောက်သွားတာလား "

" မြန်လိုက်တဲ့ နှုန်း .. "

ဒုတိယအကြီးအကဲမှာလည်း သူမကို ကြည့်ကာ လေးစားသွားသည်။

ဖြစ်စဥ်တစ်ခုလုံးကို သေချာ မြင်လိုက်ရသည့် ပန်းလင်က ပြောလာ၏။

" အမြန်နှုန်းတင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး ၊ မိန်ကလေးရဲ့ အရောင်အဝါကလဲ အင်မတန်မှကို တည်ငြိမ်တယ် ။ သူ့ရဲ့ အခြေခံ တော်တော်ကောင်းထားတယ်ဆိုတာ အသိသာကြီးပဲ ။ ပြီးတော့ သူက မြန်ရင်ပြီးရောဆိုပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်သွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး ။ ဒါတင်မကသေးဘူး .. သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကလဲ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင်ကို အစွမ်းထက်တာ ။ ဒီတစ်ယောက်ကလဲ ဘီလူးပဲ ... "

လူအုပ်ကြီး၏ တအံ့တသြ သက်ပြင်းချသံများ ကြားမှာပင် လောရှောင်ရှောင်းက ခေါင်းလှည့်လာပြီး လောထျန်းအား တွေ့သွားသည်။

ဝှစ် .

သူမ ခြေဖျားထောက် ပျံသန်းကာ လောထျန်းရှေ့ ရောက်လာသည်။

" တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် အကိုထျန်း "

လောရှောင်ရှောင်းက တလေးတစား ဆိုလိုက်သည်။ သူမ အသွင်မှာ အေးစက်စက် နတ်ဘုရားမ တစ်ပါးဟန် ပေါက်နေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ကြောက်တတ်သော မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ပုံ လုံးဝ ဟုတ်မနေတော့ချေ ။

လောထျန်း ခေတ္တမျှ အံ့သြမှင်သက်နေပြီး နောက်မှသာ အသိပြန်ဝင်လာ၏။

သူ့အတွက် နေ့တစ်ဝက်သာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည့်တိုင် လောရှောင်ရှောင်းက အထဲ၌ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကြာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူမ ယခုလို ပိုရင့်ကျက်လာခြင်းက သဘာဝ ကျပါသည် ။

လောထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

" ရှောင်ရှောင် .. နင် အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ "

လောရှောင်ရှောင်းက ပြန်ပြော၏။

" ကျွန်မလဲ ခုလို တိုးတက်လာတဲ့အတွက် ဝမ်းသာပါတယ် "

၎င်းကို ကြည့်နေသော ပထမအကြီးအကဲက ဝင်ပြောလာသည်။

" ရှောင်ရှောင်းက တကယ်ကို ရင့်ကျက်သွားခဲ့ပြီပဲ ။ ကြည့်ရတာ လောမိသားစုကို ကူညီနိုင်အောင်လို့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြန်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တိုးတက်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်နဲ့တူတယ်.. ဟုတ်တယ်မလား "

လောရှောင်ရှောင်းက ခေတ္တမျှ မှင်သက်နေဟန် တူပြီးမှသာ ပြန်ပြော၏။

" အဲ့ဒါကြောင့်လဲ ပါတာပေါ့ရှင် ။ ဒါပေမယ့် အဲ့ထက်ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမြင့်သွားတာနဲ့ ရုပ်ရည်အိုမင်းတဲ့ နှုန်းကလဲ နှေးသွားလို့ပဲရှင့် ။ တုကျဲ့အဆင့်ကို ရောက်ပြီးမှလဲ ရုပ်ရည်က မပြောင်းတော့ဘဲ နုပျိုနေမှာလေ ။ ဒါ့ကြောင့်မို့ ကျွန်မ ကျင့်ကြံနေတုန်းကဆို အသက်တောင် စွန့်ရတော့မလိုတောင် ကြုံခဲ့ရတယ် ။ ဒါတောင် အခု အသက်အများကြီး ကြီးတဲ့ပုံ ပေါက်သွားသေးတယ် ... "

သူမက ထိုသို့ ပြောပြီး မှန်ထဲမှ သူမရုပ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ သနားနေဟန် တူသည်။

ပထမအကြီးအကဲမှာ ထိုစကားကို နားထောင်ရင်း သွေးအန်တော့မလိုပင် ဖြစ်သွား၏။

ဤကလေးမလေးက လှချင်လွန်းသောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တက်အောင် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သည် တဲ့လား ။

တစ်ဖက်ရှုထောင့်မှ ကြည့်ပါက သူမ ရင့်ကျက်လာခြင်း မရှိ ဆိုသည့် အဓိပ္ပါယ်ပင် ။

ထို့နောက်တွင် ဗိမာန်ထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်ထွက်လာကြ၏။

သို့သော် လောရှောင်ရှောင်းကို မှီသည့်သူ ထပ်မရှိတော့ပါ။

လောရုံ ထွက်လာသည့် အချိန်မှသာ အားလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။

လောရုံမှာလည်း လောရှောင်ရှောင်း နည်တူပင် အပြင်ရောက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်သို့ ရောက်သွားခဲ့၏။

လောရှောင်ရှောင်းနှင့် မတူသည်မှာ သူက ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းကို သုံးကာ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင်မူ ထိုအဖြစ်ကို မည်သူကမှ ထူးပြီး မအံ့သြကြချေ ။

သို့သော် .. လောရုံက လောထျန်းဘေးနားသို့ လျှောက်လာချိန်တွင်မူ လောထျန်းဘေးတွင် ရှိနေသော အမြင်စူးရှသည့် ပန်းလင်က တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့သွားတော့သည်။

" မင်း ... အရှုပ်အထွေး အရောင်အဝါလား "

ပန်းလင် တအံ့တသြ အော်မိသွား၏။

အမှန်တွင်လည်း လောရုံ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အရှုပ်အထွေး အလင်းတန်းလွှာ တစ်ခု လွှမ်းခြုံနေပါသည်။

၎င်းမှာ လောထျန်းက သူ့ကိုယ်ပိုင် အရှုပ်အထွေး အရောင်အဝါကို စထုတ်လွှတ်ခဲ့စဥ်ကထက် များစွာပိုအားနည်းသည့်တိုင် ... အံ့သြစရာ ကောင်းနေမြဲပင် ။

ထိုသို့သော အရောင်အဝါက အရှုပ်အထွေး ခန္ဓာကိုယ်၏ ရှေ့ပြေးနိမိတ် မဟုတ်ပါလား ။

အကယ်၍ သူက အရှုပ်အထွေး ခန္ဓာကိုယ် ရသည်အထိ မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အရှုပ်အထွေး စိတ်စွမ်းအင်အလင်းတန်း၏ အနည်းငယ်မျှကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် အခြား ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ယှဥ်နိုင်နေလေပြီ ။

ပန်းလင် အံ့သြတုန်လှုပ်နေစဥ်မှာပင် အချိန်နှင့်နေရာ ဗိမာန်ထဲမှ လောဖုန်း ထွက်လာပြန်၏။

သူ့ရှေ့မှ လောရုံတို့ လူငယ်နှစ်ယောက်နှင့် ယှဥ်လိုက်လျှင်မူ အဆုံးအစမဲ့အဆင့်သို့ ရောက်ထားပြီး ဖြစ်သော လောဖုန်းက သိပ်မထူးခြားဟန် ပေါက်နေပါသည်။

ပန်းလင်က လောဖုန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းအသာညိတ်၏။

" ကြည့်ရတာ လောမိသားစုထဲက လူတိုင်းက ဘီလူးတွေတော့ မဟုတ်ဘူးနဲ့တူတယ် ။ သူတို့ မိသားစုမှာ သာမာန်လူတွေ ရှိကြသေးတာပဲ "

သူမ တွေးလိုက်သည်။

" အဖေ၊ ဘာတွေ ထူးခဲ့လဲဗျ "

ထိုစဥ် လောထျန်းက မေးလာသည်။

လောဖုန်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီးချကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေဟန်ဖြင့် ပြန်ပြော၏။

" ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်လာတာကလွဲလို့ ၊ ဓားကျင့်စဥ်မှာ ဓားအဆင့် ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကိုပဲ ရောက်သွားနိုင်သေးတာ "

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ပန်းလင်စိတ်ထဲတွင် လောဖုန်းအား မေ့လဲသွားအောင် ထိုးပစ်ချင်စိတ် ကြီးစွာ ပေါ်လာသည်။

ဓားအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးကိုပဲ ရောက်သွားနိုင်ခဲ့တာ တဲ့လား ...

ဓားကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သူတို့ တစ်ဘဝလုံး ကြိုးစားလျှင်ပင် ဓားအဆင့်၏ အောက်ခြေသို့ပင် မရောက်နိုင်ကြကြောင်းကို သူ သိပါရဲ့လား။

ယခု လောဖုန်းက ဓားအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်သွားခဲ့သည့်တိုင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသတဲ့လား ။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် လောထျန်းက နှစ်သိမ့်စကား ဆိုသည်။

" ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးဗျာ ၊ နောက်ထပ် အခွင့်ကောင်းတွေ အများကြီး ထပ်လာဦးမှာလေ "

လောဖုန်းမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးသည့်တိုင် စိတ်ပျက်နေပုံ မပြယ်သေးဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဘေးသို့ သွားရပ်နေ၏။

ပန်းလင်မှာ ၎င်းကို ကြည့်ကာ ရူးချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရတော့သည်။

လောဖုန်း ပြီးနောက်တွင်မူ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ လူများကို လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သူ ထပ်ပါမလာတော့ပါ။

ဆုမီတောင်မှ နတ်ဆိုးဘုရင် ကိုးယောက် ထွက်လာချိန်မှသာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်သွားသည်ဟု ဆိုရပါမည်။

ထို နတ်ဆိုးဘုရင် ၉ ယောက်ထဲတွင် သုံးယောက်ကသာ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ ရောက်သွားကြပြီး ကျန် ၆ ကမူ တုကျဲ့အဆင့် ထိပ်ဆုံးတွင်သာ ရှိနေကြသေးပါ၏။

သို့သော် သေချာ တွေးကြည့်ပြန်လျှင်လည်း ၎င်းက သဘာဝကျသည်ဟု ပြော၍ ရပါသည်။

သူတို့ လောထျန်းနောက်လိုက် ဖြစ်လာကြသည်မှာ မကြာသေးသည့်အတွက် လောထျန်းဆီမှ သိုင်းပညာကျင့်စဥ်များနှင့် စိတ်ဝိဥာဥ် ပုလဲလုံးများလည်း မရခဲ့ကြသေးပါ ။

သူတို့က ဗောဓိရွက်အချို့သာ ရခဲ့သေးပြီး ထိုအရာများဖြင့် နှစ် ၅၀ အတွင်း လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်လာခြင်းကပင် ကောင်းသည့်အထဲ ပါနေခဲ့လေပြီ ။

နတ်ဆိုးဘုရင် ၉ ယောက် နောက်တွင်မူ ယဲ့ထုံလင်းနှင့် ကျန်နှစ်ယောက် ထွက်လာကြ၏။

သူတို့ သုံးယောက်လုံးမှာ အဆုံးအစမဲ့ အဆင့်သို့ ရောက်ထားကြလေပြီ ။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်နှုန်းက အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသည့်တိုင် ပမာဏအားဖြင့်မူ ကြီးသည်ဟု မထင်ရပေ ။

လူအုပ်အား လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်အောင် ထပ်လုပ်နိုင်သူမှာ နျိုဝူဖုန်းနှင့် ဘုရင်ကျင်းဖန် တို့ပင် ။

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ဗိမာန်ထဲမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါးပင် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အပြင်ရောက်သည်နှင့် အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းလှသော ဖိအားတစ်ခုက ဗိမာန်အပြင်သို့ ရုတ်ချည်း တိုးထွက်လာ၏။

" သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက အဆုံးအစမဲ့ အဆင့်တွေကို ရောက်သွားခဲ့ကြတာပါလား "

" ဒါတင် မကသေးဘူးကွ ။ အဲ့ဒါ သာမာန် အဆုံးအစမဲ့အဆင့် မဟုတ်ဘူး ၊ သူတို့ကိုယ်ထဲက နတ်ဘုရားသွေးကလဲ ဆူပွက်နေကြတာ ။ သူတို့ရဲ့ သွေးတွေလဲ အဆင့်တက်သွားကြတာနဲ့ တူတယ် "

" အစွမ်းထက်လိုက်တာ ။ ဒီတိုင်းဆို ပျောင်ပိုင်မြို့မှာ သခင်လေးပြီးရင် သူတို့နှစ်ယောက်က အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲနဲ့ တူတယ် "

အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ပန်းလင်သည်ပင် မျက်နှာကြီး တည်နေ၏။

" ဒီနှစ်ယောက်ကို ငါ့အရင်ဂိုဏ်းထဲမှာတောင် တကယ့် ထိပ်သီးအဆင့်တွေအဖြစ် သတ်မှတ်ကြမှာပဲ "

သူမ တစ်ကိုယ်တည်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ..

ဝုန်း ..

အချိန်နှင့်နေရာ ဗိမာန်ထဲမှ ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည့် အရောင်အဝါတစ်ခု တိုးထွက်လာပြီး နျိုဝူဖုန်းတို့ နှစ်ယောက်၏ အရောင်အဝါကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

ထို့နောက်တွင်မူ ဗိမာန် တံခါးဝ၌ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အကုန်လုံး ဘီလူးတွေ

Vol. 26 Ch. 360

ဝုန်း ..

ဘေးနားတွင် ရပ်ကြည့်နေသော ပထမအကြီးအကဲက သတိလှမ်းပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ..

ဝုန်း .

ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ပြာအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွား၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အားလုံး ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်ကြသည်။

ထိုမျှနှင့် ပြီးမသွားသေးပါ ..

၎င်းကို ကြည့်ရင်း ပထမအကြီးအကဲ အံ့သြခြင်းကြီးစွာ ဖြစ်သွားရ၏။

" မြန်လိုက်တဲ့ နှုန်း .. "

ဒုတိယအကြီးအကဲမှာလည်း သူမကို ကြည့်ကာ လေးစားသွားသည်။

ဖြစ်စဥ်တစ်ခုလုံးကို သေချာ မြင်လိုက်ရသည့် ပန်းလင်က ပြောလာ၏။

ဝှစ် .

သူမ ခြေဖျားထောက် ပျံသန်းကာ လောထျန်းရှေ့ ရောက်လာသည်။

" တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် အကိုထျန်း "

လောထျန်း ခေတ္တမျှ အံ့သြမှင်သက်နေပြီး နောက်မှသာ အသိပြန်ဝင်လာ၏။

လောထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

" ရှောင်ရှောင် .. နင် အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ "

လောရှောင်ရှောင်းက ပြန်ပြော၏။

" ကျွန်မလဲ ခုလို တိုးတက်လာတဲ့အတွက် ဝမ်းသာပါတယ် "

၎င်းကို ကြည့်နေသော ပထမအကြီးအကဲက ဝင်ပြောလာသည်။

လောရှောင်ရှောင်းက ခေတ္တမျှ မှင်သက်နေဟန် တူပြီးမှသာ ပြန်ပြော၏။

သူမက ထိုသို့ ပြောပြီး မှန်ထဲမှ သူမရုပ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ သနားနေဟန် တူသည်။

ပထမအကြီးအကဲမှာ ထိုစကားကို နားထောင်ရင်း သွေးအန်တော့မလိုပင် ဖြစ်သွား၏။

ထို့နောက်တွင် ဗိမာန်ထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်ထွက်လာကြ၏။

သို့သော် လောရှောင်ရှောင်းကို မှီသည့်သူ ထပ်မရှိတော့ပါ။

လောရုံ ထွက်လာသည့် အချိန်မှသာ အားလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။

အစပိုင်းတွင်မူ ထိုအဖြစ်ကို မည်သူကမှ ထူးပြီး မအံ့သြကြချေ ။

" မင်း ... အရှုပ်အထွေး အရောင်အဝါလား "

ပန်းလင် တအံ့တသြ အော်မိသွား၏။

ပန်းလင်က လောဖုန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းအသာညိတ်၏။

သူမ တွေးလိုက်သည်။

" အဖေ၊ ဘာတွေ ထူးခဲ့လဲဗျ "

ထိုစဥ် လောထျန်းက မေးလာသည်။

ဓားအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးကိုပဲ ရောက်သွားနိုင်ခဲ့တာ တဲ့လား ...

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် လောထျန်းက နှစ်သိမ့်စကား ဆိုသည်။

" ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးဗျာ ၊ နောက်ထပ် အခွင့်ကောင်းတွေ အများကြီး ထပ်လာဦးမှာလေ "

ပန်းလင်မှာ ၎င်းကို ကြည့်ကာ ရူးချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရတော့သည်။

သို့သော် သေချာ တွေးကြည့်ပြန်လျှင်လည်း ၎င်းက သဘာဝကျသည်ဟု ပြော၍ ရပါသည်။

" သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက အဆုံးအစမဲ့ အဆင့်တွေကို ရောက်သွားခဲ့ကြတာပါလား "

အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ပန်းလင်သည်ပင် မျက်နှာကြီး တည်နေ၏။

သူမ တစ်ကိုယ်တည်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ..

ဝုန်း ..

ထို့နောက်တွင်မူ ဗိမာန် တံခါးဝ၌ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။