အသက်စွမ်းအင်စမ်းသပ်မှု

လေထုတွင်းမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တင်းမာမှုနဲ့ မသက်မသာဖြစ်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စာမေးပွဲခန်းမ၌ ၃၆၀ ဒီဂရီ လှည့်နိုင်တဲ့ ကင်မရာများတပ်ဆင်ထားပြီး မြင်ကွင်းလွတ်နေရာ လုံးဝမရှိပေ။ ထူးဆန်းသော အပြုအမူမျိုး မတွေ့ရသလိုစောင့်ကြည့်ရေးစနစ်တွင်လည်း အမှားအယွင်း မရှိခဲ့ပါ... ဒါဆို ဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?

ဆိုလိုတာက ဖုန့်လင်းဟာ သူ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်နဲ့သာ အမြင့်ဆုံးအမှတ်တွေကို ရရှိခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့်ပဲ အခုလို မသက်မသာဖြစ်ရတာပါ...

စောစောက အရှုပ်တော်ပုံဖန်တီးခဲ့ကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေဟာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့ရဲ့ အပြုအမူအတွက် တောင်းပန်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေ။

လူအုပ်ထဲမှာရှိနေတဲ့ ကျောက်ခိုင်ရဲ့မျက်နှာမှာတော့ မကျေနပ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အမှန်တရားက သူ့ရှေ့မှာပဲ။ ငြင်းပယ်လို့မရတဲ့ သက်သေတွေနဲ့ပါ။

သူဆက်ပြီးအရှုပ်တွေထပ်ဖန်တီးမယ်ဆိုရင် လူရွှင်တော်တစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ ကျန်ရစ်မှာပါ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ အံကြိတ်ပြီး သည်းခံလိုက်ရတယ်။ မမြင်ရတဲ့အရာအတွက် သောကမရောက်နဲ့ဆိုတဲ့စကားအတိုင်း ဖုန့်လင်းကို သူ့အနားကနေတတ်နိုင်သမျှဝေးဝေးရှောင်နေစေချင်ခဲ့ပါတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ မှိုင်တွေနေတဲ့မျက်နှာတွေကိုမြင်တော့ ဖုန့်လင်း ရယ်ရမလား ငိုရမလားတောင် မသိတော့ပါဘူး။

စာမေးပွဲမှာ အမှတ်အများဆုံးရတာလေးတစ်ခုအတွက် ဒီလောက်ကြီး အရှုပ်အထွေးဖြစ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား?

ဆူညံနေတဲ့ အတန်းခန်းဟာ နောက်ဆုံးတော့ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပါတယ်။ လူတိုင်းဟာ နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုဖြစ်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စာမေးပွဲအတွက် တိတ်တဆိတ် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ဖုန့်လင်းလည်း အလေးအနက်ထား ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်ခဲ့၏။ သူ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုလေးတွေ လုပ်ရင်း ကိုယ်ခန္ဓာကို ပူနွေးစေပြီး တိုက်ခိုက်ရေး စာမေးပွဲမှာ အမြင့်ဆုံးရလဒ်ရရှိဖို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝအသုံးချဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ကျောင်းတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် စက်ရုပ်အသံများ ပြန်လည်မြည်လာခဲ့ပါသည်။

“ဒုတိယစာမေးပွဲစတင်တော့မည်၊ အတန်းတိုင်း ပါဝင်ရန် အဆင်သင့်ပြင်ထားပါ...”

လူတိုင်းနားလည်ပါတယ် ဒါက ကျောင်းမှ စာမေးပွဲစတင်မည့်အကြောင်း အသိပေးချက်ဖြစ်သည်။

သူတို့အတန်း၏ ဆရာမက

စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်တက်လာပြီး စကားပြောတော့သည်။

“တိုက်ခိုက်ရေးစာမေးပွဲ စတင်ပါတော့မည်။ မင်းတို့ရဲ့အသက်စွမ်းအင်အဆင့်က ၁.၀ မရောက်သေးရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရှက်ရစေမယ့် ဒီစာမေးပွဲကို မဖြေသင့်ပါဘူး။ ပညာရပ်စာမေးပွဲမှာ အမှတ်အလွန်မြင့်မားခဲ့ရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစာမေးပွဲအတွက် ၀ အမှတ်ပဲ ရမှာပါ!”

သူမရဲ့စကားလုံးများတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားသည့်သဘော ပါဝင်နေသည်။ လူတိုင်းနားလည်ပါတယ်။ သူမပြောနေတာက ဖုန့်လင်းအကြောင်းပါပဲ။

“ဟားဟားဟား...”

လူအုပ်ကြီးက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ မှန်ပါတယ်၊ သူတို့အားလုံး စောစောက စိတ်ညစ်စရာတွေကို မေ့ပစ်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေကြပါပြီ။

ပညာရပ်စာမေးပွဲမှာ ကံကောင်းပြီး အမှတ်အများဆုံးရခဲ့တာလောက်နဲ့ အသက်စွမ်းအင်အဆင့်ကို လိမ်လို့မရပါဘူး။ တိုက်ခိုက်ရေးစာမေးပွဲမှာတော့ မင်းရဲ့ပုံစံအမှန်ကို ပြရတော့မှာပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီလိုပဲ ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်နိုင်ဦးမှာလား ကြည့်ရအောင်!

လူတိုင်းနီးပါးရဲ့ မျက်နှာမှာ ဖုန့်လင်း အရှက်ရတာကို ကြည့်ချင်နေသလို ပျော်ရွှင်တဲ့အမူအရာတွေ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ဖုန့်လင်း သူ့အတန်းဖော်တွေရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကို အကုန်မှတ်ထားလိုက်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ လှောင်ပြောင်တဲ့အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က သူ အရှက်ကွဲတာ ကြည့်ချင်နေကြသလား? ဝမ်းနည်းပါတယ်! ငါ့အနေနဲ့ မင်းတို့အားလုံးကို စိတ်ပျက်စေတော့မှာပဲ။

…

တိုက်ခိုက်ရေးစာမေးပွဲရဲ့ ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုကတော့ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် စစ်ဆေးခြင်းဖြစ်သည်။ အသက်စွမ်းအင်ဆိုတာက အသက်ရှင်မှုရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး အချက်ဖြစ်ပြီး ကျန်းမာရေး၊ ခွန်အား၊ အမြန်နှုန်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ခံနိုင်ရည်စသည့် အချက်များအားလုံး ပါဝင်ပါတယ်။ ဒါက ဗီဇအလားအလာရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ညွှန်းကိန်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အသက်စွမ်းအင်မြင့်မားသူတစ်ဦးက သာမန်လူတစ်ဦးထက် အကြောင်းရင်းအားလုံးတွင် သာလွန်နေမှာ အသေအချာပါပဲ။

အတန်းအခန်းက အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး အခုအချိန်မှာ သန့်စင်တဲ့သတ္တုနဲ့ ပြုလုပ်ထားသည့် ထူးဆန်းသောပုံစံရှိသည့် စက်တစ်ခုက အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေသည်။ ထိုစက်မှ အနီရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ အဆက်မပြတ် စကင်ဖတ်နေသည်။ ဤစက်သည် အသက်စွမ်းအင်စကင်နာ ပင်ဖြစ်သည်။

“တုဇီမင်း!”

ကျောင်းသားတစ်ဦး စက်ရုပ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပါတယ်။။ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကိုစကင်ဖတ်ပြီး စက်ပေါ်တွင် ဂဏန်းတစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။

အသက်စွမ်းအင်အဆင့် - ၁.၃၆!

တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲဖြေဆိုလိုပါက ဇီဝစွမ်းအင်အဆင့် ၁.၀ ကျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက တက္ကသိုလ်တစ်ခုခုသို့ ဝင်ခွင့်ရရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။

သူ့အသက်စွမ်းအင်အဆင့်က သာမန်လူတစ်ဦးထက် ၀.၃၆ ပိုမိုမြင့်မားနေသည်ကို တွေ့မြင်ရသောအခါ ထိုကျောင်းသားက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ပြီး ဖုန့်လင်းကို တမင်တကာ ကြည့်လိုက်သေးသည်။

“ကျောက်ခိုင်!”

လူအုပ်ထဲမှ အားပေးသံများနှင့်အတူ ကျောက်ခိုင် စကင်နာရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ အနီရောင်အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် -

အသက်စွမ်းအင်အဆင့် - ၂.၂!

စကင်နာပေါ်က ဒီဂဏန်းက လူအုပ်ထဲမှာ ဆူညံသံတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“ကျောက်ခိုင်ကတော့ တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ! သူ့အသက်စွမ်းအင်က ဒီလောက်ထိ မြင့်မားနေတယ်ဆိုတာ!”

“အရင်စမ်းသပ်မှုတွေမှာတောင် ၂.၀ အထိရခဲ့တာ။ အခုဆို ၂.၂ အထိတိုးလာပြီ။ တိုးတက်မှုနှုန်း အရမ်းမြန်တာပဲ!”

“ဒီအတိုင်း ဆက်တိုးတက်သွားမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ နေအဖွဲ့အစည်းကနေ ထွက်ပြီး ကြယ်တာရာကောလိပ်တွေမှာ တက်ရောက်နိုင်လောက်တဲ့ အဆင့်ထိပင် ရောက်နိုင်တယ်။သိထားရမှာက ကျွန်တော်တို့နေအဖွဲ့အစည်းက စကြာဝဠာရဲ့ အစွန်ဆုံးထောင့်မှာ တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာပါပဲ!”

……

အားကျပြီး မနာလိုခြင်းတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အသံများစွာ ထွက်လာခဲ့ရသည်။

အမြဲတမ်း မျက်နှာထားတင်းတဲ့ ဆရာမပင် ယခုအခါ ပြုံးနေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ကျောက်ခိုင်ရဲ့ အမှတ်ကို အလွန်ကျေနပ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျောက်ခိုင် သူ့နေရာသူ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကိုဖြတ်၍ ဖုန့်လင်းကို အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အေးစက်တဲ့အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝံပုလွေတစ်ကောင် သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဖုန့်လင်းကတော့ ဒါကို အလေးအနက်မထားဘဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

**အာကာသကောလိပ်တွေ?**

ထို့နောက် ဆရာမက အမည်စာရင်းကို ဆက်ဖတ်ပြီး ကျောင်းသားများက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အသက်စွမ်းအင်စစ်ဆေးမှုကို ဖြေဆိုကြသည်။

အသက်စွမ်းအင်အဆင့် - ၁.၁၂!

အသက်စွမ်းအင်အဆင့် - ၁.၀၆!

အသက်စွမ်းအင်အဆင့် - ၀.၉၅!

………

ကျောင်းသားအများစု၏ ဇီဝစွမ်းအင်အဆင့်မှာ ၁.၀ ဝန်းကျင်သာရှိပြီး တုဇီမင်းကဲ့သို့ ၁.၄ ကျော်သည့် အဆင့်ရှိသူမှာ ရှားရှားပါးပါးပါပဲ။ယခုအချိန်အထိ ကျောက်ခိုင်တစ်ဦးတည်းသာ ၂.၀ ကျော်သည့် အသက်စွမ်းအင်အဆင့်ကို ရရှိထားသည်။

သူ့ကို မောက်မာတယ်လို့ မပြောချင်ပေမယ့် သူ့မှာ မောက်မာနိုင်သည့် အရည်အချင်းများ အမှန်တကယ်ရှိနေသည်မှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။

ဆရာမက အမည်စာရင်း၏ နောက်ဆုံးသို့ရောက်သောအခါ တိုက်ရိုက်ကြေညာလိုက်သည်၊ “အသက်စွမ်းအင်စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးပါပြီ၊ ရလဒ်က...”

သူမရဲ့စကားလုံးများ မပြီးဆုံးမီ၊ အသံတစ်ခုက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်၊ “ဆရာမ၊ ကျွန်တော်အခုထိ စမ်းသပ်မှုမဖြေရသေးပါဘူး!”

ဖုန့်လင်းက လက်ထောင်ပြလိုက်သည်။

ဆရာမက သူမစကားကို ကြားဖြတ်ခံရသည်နှင့် အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ သူမက သူ့ကိုကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲနေလိုက်သည်။ အခြားကျောင်းသားများလည်း အလွန်စိတ်မရှည်ဖြစ်နေကြသည်။

မင်းရဲ့အသက်စွမ်းအင်က ၀.၄ ပဲရှိသေးတယ်၊ ဒါနဲ့တင် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲကို ဖြေချင်သေးလို့လား?

ဒီမှာ အမှတ်အနိမ့်ဆုံးရရင် ကျောင်းရဲ့မျက်နှာကို လုံးဝပျက်အောင် လုပ်မိမှာပေါ့!

ဆရာမကိုယ်တိုင်တောင် မင်းကို ဒီစမ်းသပ်မှု မဖြေစေချင်ဘူးဆိုတာ နားမလည်သေးဘူးလား?

“အသက်စွမ်းအင်အဆင့် ၀.၄ နဲဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစာမေးပွဲ ဖြေနိုင်မယ်ထင်နေတာလား?” ဆရာမက ကြမ်းတမ်းစွာ နှာရှုပ်လိုက်သည်။

လူတစ်ဦးရဲ့ ယခင်အထင်အမြင်ကို ပြောင်းလဲရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ သူ့အတန်းပိုင်ဆရာမပင် သူ့ကိုမယုံကြည်ခဲ့ပေ။

သို့သော် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့်ရရန်

ဖုန့်လင်းအနေဖြင့် လက်လျှော့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ!

“မှန်ပါတယ်!” ဖုန့်လင်းက အောက်ကျို့ခြင်းမရှိ၊ မောက်မာခြင်းလည်းမရှိဘဲ ဖြေကြားလိုက်သည်။ “ဆရာမ၊ ကမ္ဘာပေါ်က ဟွာရှမှာ ရှေးစကားတစ်ခုရှိပါတယ်။ ‘သုံးရက်ကြာပြီးမှ စာသင်သားပြန်လာလျှင် အသစ်ထပ်မံကြည့်ရမယ်’ တဲ့။ နောက်ဆုံးနမူနာစာမေးပွဲကတည်းက အချိန်အတော်ကြာသွားပါပြီ။ ကျွန်တော်တကယ်ကျရှုံးမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုသေချာမှာလဲ?”

“မင်းအခုထိ လက်မလျှော့သေးဘူးလား?” ဆရာမက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ သို့သော် ဖုန့်လင်းက ကျောင်းရဲ့ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်တအတွက် သူ့တောင်းဆိုမှုက မဖြစ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။ သူမ ဤကျောင်းသားကို တမင်သက်သက်လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း တမင်သက်သက်အတားအဆီးဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ သူမမည်သူဖြစ်စေ ဖုန့်လင်းအား တိုက်ခိုက်ရေးစာမေးပွဲ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးပိုင်ခွင့်မရှိပါ။

အဆုံးတွင် ဖုန့်လင်းကို အတန်းအောက်ဆုံးအဆင့်ကျောင်းသားအဖြစ် သူမထင်မြင်ယူဆထားသည့် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကြောင့် သူ့ကိုအထင်သေးမိခြင်းဖြစ်သည်။

ဆရာမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သည်။ သူမက အသက့စွမ်းအင်စကင်နာကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ကာ

ဖုန့်လင်းအား စမ်းသပ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အတန်းပိုင်ဆရာမတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမအတန်းမှာ အစွမ်းထက်ကျောင်းသားအသစ်တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာပါက အကျိုးကျေးဇူးများစွာသာရှိပြီး ဆိုးကျိုးမရှိပေ။

“ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့အသက်စွမ်းအင်အဆင့် ဘယ်လောက်မြင့်မလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်”

သို့သော် သူတို့အားလုံး လျစ်လျူရှုမိခဲ့သည့် အချက်တစ်ခုရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် အလွန်နိမ့်ပါက ထိုသူ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးလည်း အလွန်မြင့်မားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပညာရပ်စာမေးပွဲတွင် အမှတ်အများဆုံးရရှိသူဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဖုန့်လင်း ပြန်ဖြေစရာမလိုတော့ပါ။ သူဆွေးနွေးခဲ့ပြီး သူ့ဘာသာသူ သက်သေပြရန် အခွင့်အရေးရခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ အေးစက်တဲ့ အကြည့်တွေက သူ့ဘက်ကို နေရာစုံကနေ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထောင်နှင့်ချီသော ဓားများက သူ့ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာမည့်အလားပင်။

အတန်းဖော်တွေရဲ့ လှောင်ပြောင်တဲ့ အကြည့်တွေကို သည်းခံပြီး ဖုန့်လင်း အသက်စွမ်းအင်စကင်နာဆီသို့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာဖြင့် လှမ်းလာခဲ့သည်။

အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။ သူ့အတွင်းအင်္ဂါများ၊ ဆဲလ်များ၊ ဗီဇများနှင့် အရာအားလုံးကို စကင်ဖတ်ပြီး အချက်အလက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“ဘာ???” ဆရာမနဲ့ အတန်းထဲက ကျောင်းသားအားလုံး အသက်စွမ်းအင်စကင်နာပေါ်က ဂဏန်းကိုကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့မျက်လုံးများကို မှားယွင်းမြင်နေမိသလားဟု သံသယဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

အသက်စွမ်းအင်စကင်နာပေါ်က ပြသထားတဲ့ ဂဏန်းက မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်နေသည်။

အသက်စွမ်းအင်အဆင့် - ၁.၅!