ပေါ်ပေါက်လာသော အရည်အချင်း

ဘာလဲ၊ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် ၁.၅!

ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

ဒီအချက်အလက်ကိုမြင်သူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။

ဒီလိုမြင့်မားတဲ့ အသက်စွမ်းအင်အဆင့်နဲ့ သူက အတန်းမှာ ကျောက်ခိုင်ရဲ့နောက်မှာပဲ ရှိတာပါ။

အခြားသူများဖြစ်ခဲ့ရင် ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သို့ပေမယ့် ဖုန့်လင်းကတော့ ယခင်က အသက်စွမ်းအင်အဆင့် ၀.၄ သာရှိသည့် ညံ့ဖျင်းသူတစ်ဦးသာဖြစ်ခဲ့တာပါ။

စာမေးပွဲနှစ်ကြိမ်အတွင်း သူ့ဘဝမှာ ဘယ်လိုအံ့ဖွယ်ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာလဲ?

ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူ့ရဲ့အသက်စွမ်းအင်အဆင့် ၁.၁ တိုးတက်လာခြင်းက အလွန်မယုံကြည်နိုင်စရာဖြစ်ပြီး လက်တွေ့မကျပါဘူး!

အမှားအယွင်းရှိတယ်လို့ သံသယတွေ

ရှိပေမယ့် အမှန်တရားက သူတို့ရှေ့မှာ ရှိနေပါတယ်။ အသေအချာပဲ ၁.၅။ လက်မခံနိုင်ကြပေမယ့် လူတိုင်း မဖြစ်မနေ လက်ခံကြရမှာပါပဲ။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒီစကင်နာ အမှားတစ်ခုခုဖြစ်နေမယ်! ဒီလူမှာ ဒီလောက်မြင့်တဲ့ အသက်စွမ်းအင်ဘယ်လိုရနိုင်မှာလဲ?”

တုဇီမင်းက မယုံကြည်နိုင်သလို ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသက်စွမ်းအင်က ယခင်က အတန်းတွင် ဒုတိယနေရာတွင်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အောက်ဆုံးကျောင်းသားတစ်ဦးက သူ့ထက် ၀.၁၄ ပိုမိုမြင့်မားစွာ ရှိနေသည်။

ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

သူ ငေးငိုင်စွာနဲ့သာ ကြည့်နေခဲ့မိတော့သည်။

“မရူးစမ်းပါနဲ့! ဒီအသက်စွမ်းအင်စကင်နာ ပျက်စီးနေတာမဟုတ်ရင် အမှားလုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲ့လိုဆိုရင် ကျောက်ခိုင်ရဲ့အသက်စွမ်းအင်မှာ အမှားဘာကြောင့်မတွေ့ရတာလဲ!”

တစ်စုံတစ်ဦးက ယုတ္တိတန်စွာ ဆန်းစစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်! ဖုန့်လင်းမှာ တစ်ခုခုထူးခြားတဲ့အရာ ဖြစ်ပျက်ပြီး သူ့ကိုပြောင်းလဲသွားစေတာဖြစ်မယ်?”

…

ဖုန့်လင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး မှတ်ချက်အမျိုးမျိုး ပေးနေကြပါတော့သည်။

ထိုနည်းတူ သူတို့အနေနဲ့ ဖုန့်လင်းရဲ့ အသက်စွမ်းအင်မြင့်မားမှုနှင့်အတူ ဉာဏ်ရည်တိုးတက်လာတာကိုလည်း လက်ခံကြရမှာပါ။

ဒီလိုဆိုရင် ဖုန့်လင်းမှာ စာမေးပွဲတွင် အမြင့်ဆုံးအမှတ်တွေ ရရှိနိုင်သည့် အရည်အချင်းအမှန်တကယ်ရှိနေပြီဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့ လက်မခံနိုင်ကြပေမယ့် အမှန်တရားကို ဆက်လက်သံသယဝင်ပြီး ငြင်းပယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ပါဘူး။

အမှန်တရားက တစ်ခါတစ်ရံ လူတွေကို မတတ်သာတဲ့အခြေအနေကို ရောက်ရှိစေတတ်သည်၊ မဟုတ်ပါလား?

“အရူး!” ကျောက်ခိုင် သွားကြိတ်လိုက်သည်။ ယခင်က ဒီကောင့်ကို အပြည့်အဝဆန့်ကျင်ခဲ့ပေမယ့် အဆုံးသတ်ကတော့ ဝမ်းနည်းစရာပါပဲ။

အသက်စွမ်းအင်စကင်ဖတ်မှုရလဒ်က ဖုန့်လင်းရဲ့လိမ်လည်မှုကို သက်သေပြရမဲ့အစား ဖုန့်လင်းရဲ့ရိုးသားမှုကိုပဲ သက်သေပြနေခဲ့သည်။

ဒါကို သူဘယ်လိုလက်ခံနိုင်မှာလဲ?

တိုက်ခိုက်ရေးစာမေးပွဲမှာ နိုင်ခဲ့ပေမယ့်၊ သူဟာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက အတန်းထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေခဲ့သူဖြစ်ပြီး အစမ်းစာမေးပွဲတစ်ခုအတွက်တောင် ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ သူ့ထက်သာလွန်ခွင့် မပြုနိုင်ပါဘူး။

“ငတုံး၊ မင်းရဲ့အိပ်မက်ဆိုးက နောက်မှပဲစမယ်! မင်းမနိုင်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ပြိုင်ဘက်ကိုရွေးချယ်မိတာမင်းအမှားပဲ!” သူ ဖုန့်လင်းရဲ့အရိပ်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲမှာတော့ မကောင်းတဲ့အကြံတွေအပြည့်ပါပဲ။

“ဒီကျောင်းသား တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲမတိုင်ခင် အလားအလာတွေ ပေါက်ကွဲတဲ့အခြေအနေကို ကံကောင်းပြီး ရောက်သွားတာလား?” ဆရာမက

ဖုန့်လင်းရဲ့အံ့ဖွယ်ရလဒ်တွေကိုမြင်ပြီးနောက် ဒီလိုယူဆသွား၏။

အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာမတစ်ဦးအနေနဲ့ များစွာသောကျောင်းသားတွေကို ဦးဆောင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည့်အတွက် ဒီလိုတင်းကျပ်တဲ့အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမ နားလည်ပါတယ်။ တက္ကသိုလ်ဝင်နီးကပ်လာသောအခါ တချို့သောစီနီယာကျောင်းသားတွေ အလားအလာတွေ ပေါက်ကွဲတဲ့အခြေအနေကို ရောက်ရှိလာတတ်ပြီး သူတို့ရလဒ်တွေက လျင်မြန်စွာတိုးတက်ပြီး သိသာထင်ရှားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရရှိလာတတ်သည်။

ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ကျောင်းသားများတွင် အလားအလာများရှိသော်လည်း ယခင်က ဖုံးကွယ်နေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲနီးကပ်လာသည့်အခါ ကြီးမားတဲ့ဖိအားတွေက သူတို့အလားအလာတွေကို အပြည့်အဝထုတ်သုံးစေပြီး အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဖွံ့ဖြိုးလာစေသည်။

ဖုန့်လင်းက ဒီလို ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သလား?

ဒီလိုဆိုရင် သူမအနေနဲ့ ယခင်က ဒာကို လျစ်လျူရှုမိခဲ့ဟန်တူသည်။

သို့သော်... ဤမျှလောက်ကြီးမားသော တိုးတက်မှုမျိုးက!

အောက်ဆုံးအဆင့်ကကျောင်းသားတစ်ဦးကနေ အတန်းရဲ့ထိပ်တန်းကျောင်းသားများထဲကို ခုန်တက်လာခြင်းက သူမသက်တမ်းတစ်လျှောက် မည်သည့်ဆရာမှမကြုံတွေ့ဖူးတဲ့ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ တိုးတက်မှုတစ်ရပ်ပါပဲ။

နောက်တစ်ဆင့်က ဖုန့်လင်းရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ်မှာ အရာအားလုံးမူတည်နေပါတယ်။ သူအနေနဲ့ ဆရာမ ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရပြီး စနစ်ကျတဲ့ဘက်က သူ့ပုံစံကို ပြသနိုင်မှာပါ။

လူတိုင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက ကွဲပြားသော်လည်း အားလုံးက အံ့အားသင့်ခဲ့ကြရပါတော့တယ်။

ဒါပေမယ့် အဆုံးသတ်သွားပြီလို့ ထင်ရင်တော့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အမှားပါပဲ။

ဖုန့်လင်းရဲ့ နောက်ပိုင်းစွမ်းဆောင်မှုတွေက ပိုပြီးတော့တောင် မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းလာခဲ့ပါတယ်။

အသက်စွမ်းအင်စစ်ဆေးမှုပြီးနောက် ခွန်အားစစ်ဆေးမှုနဲ့ အမြန်နှုန်းစစ်ဆေးမှုတွေ လာမှာပါ။

အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားဆိုတာက ဘဝရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး လက္ခဏာရပ်တွေပါပဲ။

အသက်စွမ်းအင်ညွှန်းကိန်းတစ်ခုတည်းတိုးတက်ပြီး အမြန်နှုန်းနဲ့ ခွန်အားတို့က သိပ်မကောင်းရင် အဓိပ္ပါယ်မရှိပါဘူး။

ဤအချက်ကို တိရစ္ဆာန်များတွင် အထင်ရှားဆုံးတွေ့မြင်နိုင်သည်။

သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများအရ အရွယ်ရောက်ကျားတစ်ကောင်နဲ့ အရွယ်ရောက်ဆင်တစ်ကောင်ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်အဆင့်က ဆင်တူနေတတ်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ခွန်အားအနေနဲ့ ဆင်တွေက ကျားတွေထက် များစွာသာလွန်သော်လည်း အမြန်နှုန်းကတော့ အားနည်းလှသည်။

လူသားတွေမှာလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချို့က အပြေးမှာ ထူးချွန်ပြီး တစ်ချို့က အလွန်အားကောင်းကြသည်...

ဗီဇတွေက ဘဝရဲ့ အနှစ်သာရကို သတ်မှတ်ပေးပေမယ့် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ဖော်ပြမှုပုံစံက ကွဲပြားနိုင်သည်။

အရှိန်တိုင်းစက်နဲ့ ခွန်အားတိုင်းစက်တွေ ကို အတန်းမှာ တပ်ဆင်ထားပြီး ဒါတွေနဲ့ ပြေးနှုန်းနဲ့ လက်သီးထိုးအားတွေကို အသီးသီးတိုင်းတာနိုင်သည်။

ကျောင်းသားတွေက အစဥ်အတိုင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြသည်။

ညွှန်ကြားချက်တွေ ရပြီးနောက်၊ သူတို့ အရှိန်တိုင်းစက်ပေါ်မှာ အပြေးစမ်းသပ်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီအရှိန်တိုင်းစက်သည် ပြေးစက်နှင့် ဆင်တူသည်။ လူတစ်ဦး အရှိန်နှင့်လိုက်၍ ရွေ့လျားပြီး မီတာ ၁၀၀ အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်သွားသည်။

ပြီးတော့ ကျောင်းသားတွေက အားပြင်းတဲ့ထိုးချက်တွေကိုပြဖို့ လက်သီးထိုးစက်ကို ထိုးကြသည်။ အကြိမ် ၁၀၀ ထိုးပြီးနောက်၊ စက်က ပျမ်းမျှထိုးအားကို ပြပါတယ်။

၁၀၀ မီတာကို ၇.၁၂ စက္ကန့်၊ ထိုးအား ၀.၆၅ တန်......

ဒီအချိန်က ကျောင်းသားတွေရဲ့ ရလဒ်ဖြစ်တဲ့ ပျမ်းမျှဒေတာတွေကတော့မတိမ်းမယိမ်းပါပဲ။

“နောက်တစ်ဦး၊ ကျောက်ခိုင်!”

ကျောင်းသားတွေရဲ့ အားကျတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာရဲ့ မျှော်လင့်တဲ့အကြည့်တွေကြားကနေ ကျောက်ခိုင် ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်ါ

“ဝူး ဝူး ဝူး!”

သူ အားစိုက်ထုတ်ပြီး ခွန်အားအပြည့်နဲ့ ပြေးလိုက်သည်။ သူ့ခြေထောက်တွေက အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားပြီး နောက်မှာ အရိပ်တွေကို ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။

မီတာ ၁၀၀ ပြေးပြီးသည့်တိုင်၊ သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ်မျှ နီမြန်းခြင်းမရှိဘဲ၊ အသက်ပင် ရှုစရာမလိုခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူ အားတိုင်းစက်ပေါ်မှာ သူရဲ့အပြင်းထန်ဆုံး လက်သီးချက်တွေကို အဆက်မပြတ်ထိုးနှက်ခဲ့သည်။

ဘန်း! ဘန်း! ဘန်း!

လေထုထဲမှာ ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဖြစ်နေသလိုပါပဲ။။ အားတိုင်းစက်သည် လှုပ်ခါပြီး ပြိုကွဲလုနီးပါးပါပဲ။

ရလဒ်များ

၁၀၀ မီတာကို ၅.၁၇ စက္ကန့်

လက်သီးထိုးအား ၁.၂ တန်

ရလဒ်ဒေတာတွေ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် အံ့သြဝမ်းသာသံတွေ ကြားရသည်။

“ကျောက်ခိုင်ကတော့ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲကွာ!”

“ဒီလိုမကောင်းဆိုးရွားဆန်တဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်ရှိဖို့က တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။ ၂ ထက်ကျော်တဲ့ အသက်စွမ်းအင်ဆိုတာ ဒီလောက်တောင် အားကောင်းသလား?”

“ဟုတ်တယ်! ဒါက သာမန်လူသားတစ်ဦးရဲ့ အကန့်အသတ်နီးပါးကို ရောက်နေပြီ!”

…

ကျောက်ခိုင်က မောနေတဲ့ ဟန်နဲ့ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဖုန့်လင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အပြုံးမှာ လှောင်ပြောင်သည့် သဘောလည်း ပါဝင်နေပါတယ်။

မင်းက ငါနဲ့ ပြိုင်ချင်တာလား... ဒါပေမယ့် မင်း အကန့်အသတ်ကို မင်း မသိသေးဘူးပဲ!

“ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအားက ဘယ်လောက်ထိ ရှိမလဲ ကြည့်ရအောင်” ဖုန့်လင်း အခြားသူတွေရဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းခရီးက အထီးကျန်ရတဲ့ လမ်းခရီးပါပဲ။ သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ရန်သူကတော့ သူကိုယ်တိုင်ပါပဲ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် စိန်ခေါ်ပြီး မိမိရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွှားနိုင်မှသာ ဒီအဆုံးမရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ခရီးဆက်လက်သွားနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒီလို သူ့ကိုအရှက်ခွဲတဲ့ အရှက်မဲ့တဲ့အပြုအမူတွေက သူ့နှလုံးသားကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားစေနိုင်ခဲ့ပေ။

စက်ရှေ့မှာ ဖုန့်လင်း မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ရပ်လိုက်သည်။

ရာစုနှစ်တစ်ခုစာကြာတဲ့အတိုင်း ရှည်လျားတဲ့ အသက်ရှူသံကို ပြန်လည်ထုတ်နေရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အပြည့်အဝအားဖြည့်ခဲ့ပြီး စွမ်းအား

အပြည့်ပါပဲ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကလည်း အမြင့်ဆုံးနဲ့အကောင်းဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“နောက်တစ်ယောက်၊ ဖုန့်လင်း...”

ကျယ်လောင်တဲ့ အော်ဟစ်သံနဲ့အတူ

ဖုန့်လင်း မျက်လုံးတွေကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လက်ခနဲဖစ်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလျင်အမြန် ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ ငြိမ်သက်နေရာမှ အရှိန်အပြည့်အထိ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖြစ်သွားခြင်းက လူတွေကို သူ တယ်လီပို့လုပ်လိုက်တယ်လို့ မှားယွင်းတဲ့ အထင်ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ အပြည့်အဝ ပြေးလွှားစဉ် စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ခြေလှမ်းတွေက ပြေးလမ်းပေါ်မှာ ပျံဝဲနေပြီး မီးလောင်နေသည့်အလား ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ရာဘာညှော်နံ့တွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၁ စက္ကန့်၊ ၂ စက္ကန့်၊ ၃ စက္ကန့်၊ ၄ စက္ကန့်။

တစ် တစ် တစ်... ၁၀၀ မီတာ ပြေးချိန်ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ ၄.၂၁ စက္ကန့်ဖြစ်သည်!

“ဘာ? ၄.၂၁ စက္ကန့်?”

ကျောင်းသားတွေအနေနဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အရှိန်တိုင်းစက်ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ပြီး ဝိုင်းရံကြည့်ရှုနေကြသည်။ စက်တွင် အမှားအယွင်းရှိနေတယ်လို့ တွေးရင်း သူတို့မျက်လုံးတွေကို ခဏခဏ ပွတ်ကြည့်နေကြသည်။

သိပ္ပံနည်းကျ တွက်ချက်မှုတွေအရ

သာမန်လူသားတစ်ဦးသည် အသက်စွမ်းအင်ပမာဏ ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြင့် အရှိန်နှင့် ခွန်အားစွမ်းရည်တွင် သူတို့ရဲ့ အကန့်အသတ်တွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာပါ။

၁၀၀ မီတာကို ၄ စက္ကန့်အတွင်း

လက်သီးအား ၂ တန်

ဒါကတော့ သာမန်လူသားရဲ့ အကန့်အသတ်ပင်။ ဒီအကန့်အသတ်ထက် ကျော်ရင် လူသားခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်ထက် ပိုမိုများပြားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲသွားနိုင်ပါတယ်။

တရားဝင်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်လာမှသာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အပြင်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် အထူးစွမ်းအားနဲ့ ဒီအကန့်အသတ်ကို ကျော်လွှားနိုင်မှာပါ။ ဒါကို “သေမျိုး အကန့်အသတ်များ” လို့လည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။

အခု ဖုန့်လင်းရဲ့ အရှိန်က သေမျိုး အကန့်အသတ်နှင့် နီးကပ်နေပါပြီ။အသက်စွမ်းအင်ပမာဏ ၁.၅ သာရှိသူတစ်ဦးအတွက် ဒီလို စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးကို ရနိုင်သလား?

သူက အသက်စွမ်းအင် ၂.၂ ရှိသူတစ်ဦးထက်တောင် ပိုမြန်နေခဲ့ပါတယ်!

ဒါဟာ ဗီဇကြောင့်လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး!

ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်တဲ့သူတိုင်း မေးရိုးတွေ ကျလုနီးပါး အံ့အားသင့်သွားကြပါတော့သည်။

ဒါပေမယ့် ဖု့န်လင်းကတော့ လုံးဝမအံ့သြခဲ့ပါဘူး။

မတူညီတဲ့ဗီဇတွေဟာ လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို ကွဲပြားစွာပဲ ဖွံ့ဖြိုးစေပါတယ်။

မျောက်တွေက အရမ်းလျင်မြန်တယ်လေ!

သူနိုးကြားခဲ့တဲ့ မျောက်ဗီဇမှာ အစွမ်းထက်တဲ့သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေမပါပေမယ့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ လျင်မြန်မှုကိုတော့ အများကြီးတိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။ ဖုန့်လင်းအနေနဲ့ သူ့လျင်မြန်မှုကို ၉ မှတ် အထိတိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့တာဟာ အရင်က ဘယ်သူမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့အောင်မြင်မှုပါ။ သူ့အရှိန်က အကန့်အသတ်အထိတိုးတက်သွားပြီး ဒါဟာ စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင်မရနိုင်တဲ့အဆင့်ပါပဲ။

သို့သော် ဖုန့်လင်း စိတ်ရှုပ်နေခဲ့ပါတယ်။ သူ့မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အရှိန်ရှိပြီး ကျောက်ခိုင်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သော်လည်း သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်က ဘာလို့ဒီလောက် အားနည်းနေရတာလဲ။

အသက်စွမ်းအင်တိုးတက်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေတဲ့ ဗီဇအားဖြည့်ခြင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ် ထင်ပါတယ်။!

စာမေးပွဲက ဆက်လက်ကျင်းပဆဲဖြစ်လို့ ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်မဟုတ်သေးပါဘူး။ သူ ဒီမေးခွန်းကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ခွန်အားစမ်းသပ်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း......

သူ ကိုယ်ကို ညွှတ်ပြီး ကွေးလိုက်သည်။ အရိုးအဆစ်တွေအတွင်းကနေ တဖြောက်ဖြောက်နဲ့ ကျိုးသံတွေ အကျယ်ကြီး မြည်သွားခဲ့၏။ သူ့စွမ်းအား အပြည့်အဝကို စုစည်းပြီး လက်သီးကို အားပြင်းပြင်း ထိုးလိုက်သည်။

လက်သီးသံသည် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သလိုပါပဲ။ ခဏအတွင်းမှာပဲ မိုးသီးမိုးပေါက်အလား အဆက်မပြတ်ထိုးနှက်မှုများသည် ခွန်အားတိုင်းစက်ကို ထိသွားသည်။

စက်ကနေ တုန်ခါပြီး စူးရှတဲ့အသံတွေ ထွက်လာကာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ အားကို မခံနိုင်တော့တဲ့ပုံပါပဲ။ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ကိန်းဂဏန်းများ အစဉ်လိုက် ပေါ်လာသည်။

စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေကတော့

တစ်ဦးချင်းစီက သတ်မှတ်အချိန်အတွင်း အကြိမ် ၁၀၀ စီ ထိုးနှက်ရပါမယ်။ လက်သီးအားကိုသာမက၊ သည်းခံနိုင်မှုကိုပါ စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်း အပြည့်အဝအားစိုက်ကာ အကြိမ် ၁၀၀ ထိုးရာမှာ အမြင့်ဆုံးအားကိုသာမက၊ လက်သီးချက်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကိုပါ ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိလုပ်ခြင်းဖြင့် စမ်းသပ်မှုမှာ အမှတ်များများရရှိနိုင်ပါတယ်။

ဖုန့်လင်းရဲ့ အဆုတ်ကလည်း အလွန်အားကောင်းကာ မိုးသီးမိုးပေါက်ကျသလို အကြိမ် ၁၀၀ ထိုးပြီးသည့်တိုင် ပင်ပန်းပေမယ့် အသက်ရှုသံမပြင်းဘဲ နေနိုင်ခဲ့ပသည်။

“ထိုးအား ၀.၈ တန်!”

စက်က အတိအကျဖော်ပြနေသည်။

“ဘာ?! ပျမ်းမျှထိုးအား ၀.၈ တန်လား? ၁ တန်နီးပါးပဲကိုး! ပြီးတော့ သူ့အပြေးအရှိန်က ၁၀၀ မီတာကို ၄.၂၁ စက္ကန့်နဲ့ဆိုတော့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာပဲ!”

“ဒီလောက်တောင် ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ထားတာလဲ?! သူ့အသက်စွမ်းအင်က ၁.၅ ပဲရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ၂.၂ ရှိတဲ့ ကျောက်ခိုင်ထက်တောင် ပိုမြန်တယ်နော်!”

“သူ့ရဲ့အားကလည်း သိပ်မနည်းဘူး! ဒါသိပ္ပံနည်းကျမဟုတ်ဘူး။”

…

လူတိုင်းအံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“ဒါမျိုးဖြစ်နိုင်ရဲ့လား?” ကျောက်ခိုင် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ ဖုန့်လင်းရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်က သူသိထားတဲ့ ဗီဇဗေဒဆိုင်ရာအသိပညာများအားလုံးထက်ကျော်လွန်နေပါတယ်။

သူ့ရဲ့အရှိန်က အလွန်မြန်ဆန်ပြီး အားကလည်း သိပ်မညံ့ပေမယ့်... ဘာလို့ ဇီဝစွမ်းအင်က ၁.၅ ပဲရှိရတာလဲ?

သူ ထပ်ပြီး လှည့်စားတာလား?

ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါဘူး!

စက်တစ်လုံးက ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကိုကူညီပြီး လှည့်စားနိုင်မှာလဲ!?

“မြင်းနက်... သူကတော့ မြင်းနက်အစစ်ပဲ။ ကျွန်မတို့တန်းမှာ ဒုတိယမြောက် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်ထွက်လာပြီ!” အတန်းထဲမှာ နောက်ထပ်ပါရမီရှင်တစ်ဦးပေါ်ထွက်လာတဲ့အတွက် အတန်းပိုင်ဆရာမက သူမရဲ့အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတွေအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ဖုန့်လင်းအပေါ် အမြင်ကောင်းလာပါတယ်။

အတန်းပိုင်ဆရာမတစ်ယောက်အတွက် အတန်းထဲမှာ ပါရမီရှင်အသစ်တစ်ယောက်ပေါ်ထွက်လာခြင်းဟာ အတိုင်းမသိကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ရပ်ပါပဲ။

အရင်က အထင်လွဲမှုတွေလား?

ဒါတွေက အခုအချိန်မှာ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး!

အဓိကအချက်က လက်ရှိအချိန်ပါ။

မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိမယ်ဆိုရင်၊ အရင်က ဘယ်လိုနေခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ ဂရုစိုက်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။

ဒါကတော့ စာမေးပွဲတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အပြောင်းအလဲပါပဲ။

ဖုန့်လင်းက သူ့ရဲ့ပင်ကိုယ်အစွမ်းအစကို စတင်ပြသလိုက်တာပါ။

အရင်က ဘယ်သူမှသတိမထားမိတဲ့၊ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ကျောင်းသားဟောင်းတစ်ယောက်က အခုဆိုရင် ထိပ်ဆုံးကို တက်လှမ်းနေတဲ့အချိန်ပါပဲ။