အကြောက်တရား

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေဟာနယ်၏ အခြားသောဘက်များမှ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော အော်ရာများနှင့်အတူ ကြောက်စရာကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ် ၁၀ဦးကျော်က လျှောက်လှမ်းထွက်လာ၏။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် စုန့်ရွှမ်၏ ဆရာ၊ သတ္တမနန်းတော်အရှင်ဖြစ်သည်။

လန့်ဖုန်းမြို့တော်၏ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်များကို တွေ့မြင်သောအခါ သူတို့၏ အမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့မှာ ရိုသေလေးစားသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။

နန်းတော် ၁၂ခုမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်များ….

သူတို့အနေဖြင့် ပုံမှန်အချိန်မှာ ထိုဒဏ္ဍာရီလာ ပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦးကို တွေ့မြင်ဖို့ပင် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် ယခု အင်မော်တယ်ဘုရင် ၁၀ဦးကျော်က တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လန့်ဖုန်းမြို့တော်သို့ ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာကြ၏။

ဤတစ်ခေါက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေက အရမ်းကိုကြီးမားသွားသည်။

သတ္တမနန်းတော်အရှင်က သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာနောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်ကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်က အော်ပြောလိုက်၏။

“ယွမ်ရှန်… မလိုက်နဲ့တော့… ပြန်လာခဲ့”

ယွမ်ရှန်ဟုအမည်ရသော အင်မော်တယ်ဘုရင်က သတ္တမနန်းတော်အရှင်၏ အသံကိုကြားသော်လည်း သူက ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်နေပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်အဖတ်ဆယ်ဖို့အတွက် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာကို ဖမ်းဆီးလိုနေ၏။ သူက ကိစ္စများကို ဤကဲ့သို့ပင် အလျှော့မပေးလိုပေ။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် အင်မော်တယ်ဘုရင် ယွမ်ရှန်က သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာနောက်သို့ လိုက်ပါပြီး လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

“ယွမ်ရှန်က လိုက်ဖမ်းတာကို ခင်ဗျားက ဘာလို့တားချင်တာလဲ”

တတိယနန်းတော်အရှင်၏ အမူအရာက တည်တံ့လာပြီး သူက အောက်ဘက်မှာရှိသော မြင်ကွင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဟိုမိစ္ဆာ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ကြည့်ဦး”

သတ္တမနန်းတော်အရှင်က အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ၏ အကြည့်က တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားသွား၏။

အခြားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်ပညာရှင်များ၏ အမူအရာများကလည်း အလွန်တရာ ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။

ဤတိုက်ပွဲမှာ မြို့တော်အရှင်ဂေဟာက အပျက်အစီးပုံဘဝသို့ ကျရောက်လုနီးပါးပင်။

သွေးမက်မွန်စားသောက်ပွဲ ကျင်းပခဲ့သော ခန်းမက ငရဲမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းပြာကျသွားပြီဖြစ်၏။ ပကတိ အင်မော်တယ်ထောင်ချီထဲမှာ တစ်ဝက်ကျော်သည် အထဲမှာ မြှုပ်နှံခံခဲ့ရ၏။

ဤနေရာမှာ စုဝေးလာသော ကျင့်ကြံသူများက ပို၍များပြားလာပြီး သူတို့သည် မြို့တော်အရှင်ဂေဟာမှ မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

အဲဒါသည် အပျက်အစီးပုံ၏ နေရာအနှံ့ ကြောက်စရာကောင်းသော ပုံစံဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသော ပကတိအင်မော်တယ်ပညာရှင်များ၏ အလောင်းများနှင့်အတူ ငရဲဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အင်မော်တယ်မက်မွန်စားသောက်ပွဲကို ကျင်းပနေခဲ့ပြီး ဒါ့အပြင် ထိုပွဲကို စုန့်ရွှမ်က ဧည့်ခံပေးနေသောကြောင့် ကျောက်စိမ်းမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေမှ ပကတိအင်မော်တယ်ပညာရှင်များအားလုံးနီးပါးက ဤနေရာမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါမှာတော့ မြို့တော်အရှင်များအားလုံးက တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီး၌ သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သည်။

အခြားသော ပကတိအင်မော်တယ်ပညာရှင်များထဲမှ ထက်ဝက်ကျော်ကလည်း သေဆုံးသွားရ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့သော ပကတိအင်မော်တယ်များပင်လျှင် အများစုက ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး တုန်လှုပ်နေကြ၏။

ဤတိုက်ပွဲမှာ ကျောက်စိမ်းမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေ၏ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံရေးလောကက ကြီးမားသော ပျက်စီးထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။

သေချာသည့်အရာမှာ လာမည့် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာတွေ့ဆုံပွဲတွင် ကျောက်စိမ်းမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေသည် ပကတိအင်မော်တယ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ပေါ်ရှိ နေရာများအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤတစ်ခေါက် ကျောက်စိမ်းမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အပျက်အစီးထိခိုက်မှုကို ပြန်လည်အဖတ်ဆယ်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် အချိန်ယူရပေတော့မည်။

သတ္တမနန်းတော်အရှင်က သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို မှိတ်ပြီး အတန်ကြာသည်အထိ သူ့ကိုယ်သူ ဣန္ဒြေမဆည်နိုင်ပေ။

“အဲဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ”

အဲဒါသည် လင်းမိသားစုနှင့် အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေမှ တိုက်ပွဲနိုင်ငံကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် ဟာကွက်မရှိသော ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။

“မိစ္ဆာ မဟာနယ်မြေက အထီးကျန်သိုင်းသခင်ကို ဘယ်လိုရန်စမိသွားတာလဲ”

“အဲဒါ ဘာသဘောလဲ”

အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးက ရန်လိုခက်ထန်သော အော်ရာတစ်ခုနှင့်အတူ မုန်းတီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“မိစ္ဆာမဟာနယ်မြေက အထီးကျန်သိုင်းသခင်က ငါတို့ ကျောက်စိမ်းမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေကို လာပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့တယ်… သူက ငါတို့ ကျောက်စိမ်းမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေကို စစ်ကြေညာလိုက်တာလား”

“အဲဒါ အမှန်ပဲ”

နောက်ထပ် အင်မော်တယ်ဘုရင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“နန်းတော်အရှင်တို့… ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာကို နယ်မြေဒေသကြီးသုံးခု ခွဲပြီးကတည်းက ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ဘယ်တုန်းကမှ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ဘူး… ငါတို့ ကျောက်စိမ်းမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေက လက်တုံ့ပြန်ရမယ်”

“မိစ္ဆာမဟာနယ်မြေက အထီးကျန်သိုင်းသခင်က အရမ်းကို မောက်မာမော်ကြွားလွန်းတယ်”

“နန်းတော်အရှင်တို့… လူအင်အားကို စုစည်းပြီး မိစ္ဆာမဟာနယ်မြေကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ လမ်းဖောက်ရအောင်… ငါတို့တွေက အထီးကျန်သိုင်းသခင် တည်ထောင်ထားတဲ့ ထျန်ဟွမ်ဂိုဏ်းကို သနားညှာတာမှုမရှိ သတ်ဖြတ်ရမယ်”

အင်မော်တယ်ဘုရင်တချို့က အကြံပြုလိုက်ကြ၏။

တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို အိမ်တိုင်ရာရောက် လာရောက်စော်ကားသွားချိန် သူတို့က မတုံ့ပြန်ဘူးဆိုလျှင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှာ လှောင်ပြောင်စရာ ပြက်လုံးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယနန်းတော်အရှင်က သူ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်၏။

“ငါထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် စောစောက အထီးကျန်သိုင်းသခင် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ကြေးမီးဖိုက အရင်တုန်းက မဟာဧကရာဇ်အနန္တရဲ့ ဧကရာဇ်လက်နက် ငရဲဖိနှိမ်မီးဖို ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“ငရဲဖိနှိမ်မီးဖို”

ထိုနာမည်ကို ကြားသောအခါ အင်မော်တယ်ဘုရင်များက ရင်တစ်ချက်ထိတ်သွားကြ၏။

မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ လက်နက်ကို မည်သူကမှ အထင်မသေးရဲပေ။

ခဏမျှ ငြိမ်သက်ပြီးနောက် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးက ပြောလိုက်၏။

“အထီးကျန်သိုင်းသခင်မှာ ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ… သူက ပကတိဧကနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်… အဲဒီဧကရာဇ်လက်နက်က သူ့လက်ထဲမှာ စွမ်းအားများများစားစား ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“မင်းပြောတာ မှားတယ်”

ဒုတိယနန်းတော်အရှင်က ပြောလိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ သူက ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုကို ကိုင်စွဲထားမယ်ဆိုရင် သူက အနန္တငရဲကို ထိန်းချုပ်နိုင်နေလောက်ပြီ”

“ဒီကောင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရဆို သူက လေဟာနယ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး”

“သူ အဲ့လိုလုပ်နိုင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေက သူက ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုနဲ့ အနန္တငရဲဆီ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အဲ့ဒီကို ပြန်သွားတာပဲ”

အင်မော်တယ်ဘုရင်များသည် တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်လာသည့်အလား သူတို့၏ အမူအရာများက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွား၏။

“အထီးကျန်သိုင်းသခင်က အနန္တငရဲကို ပြန်သွားတာဆိုရင် ယွမ်ရှန်ကလည်း အဲ့ဒီကို ရောက်သွားမယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား”

“အဲဒါ ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်”

အင်မော်တယ်ဘုရင်များက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့က အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီး နှုတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

အနန္တငရဲက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းသလဲ သူတို့အားလုံး သိရှိထားကြ၏။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့်ပင်လျှင် သူတို့က ထိုနေရာသို့ မဝင်ရောက်ရဲကြပေ။

အထီးကျန်သိုင်းသခင်က ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုကို ကိုင်စွဲထားပြီး အနန္တငရဲမှာ သူက ဘေးကင်းလုံခြုံနေပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယွမ်ရှန်က အနန္တငရဲသို့ ဝင်ရောက်သွားမည်ဆိုလျှင် သူက...။

ထိုစဉ်မှာပင် တတိယနန်းတော်အရှင်က တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲကနေ သတင်းပို့အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

အဲဒါသည် နန်းတော် ၉ခုမှ လာသော သတင်းစကားဖြစ်ပြီး စာကြောင်းတစ်ကြောင်းသာလျှင် ရေးထိုးထား၏။

“ယွမ်ရှန် သေပြီ”

“အထီးကျန်သိုင်းသခင်”

အင်မော်တယ်ဘုရင်များသည် ဤအကြောင်းကို သိရှိသွားသောအခါ သူတို့၏ ရင်ထဲရှိ မုန်းတီးမှုက ပိုမိုသိပ်သည်းအားကောင်းလာ၏။

တတိယနန်းတော်အရှင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

“အထီးကျန်သိုင်းသခင်မှာ ငရဲဖိနှိမ်မီးဖို ရှိတယ်ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ”

“ငါတို့တွေက လောလောဆယ်မှာ သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် ငါတို့က မိစ္ဆာမဟာနယ်မြေကို သွားပြီး သူ့ရဲ့ ထျန်ဟွမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရမယ်”

နောက်ထပ် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးကလည်း အံကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“အမှန်ပဲ… ငါတို့တွေက သေချာအစီအစဉ်ချမယ်ဆိုရင် ငါတို့က ထောင်ချောက်တစ်ခုကိုတောင်မှ ကြိုတင်ခင်းကျင်းပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်တယ်”

“ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ဆို ငါတို့က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး လေဟာနယ်ကို ချိပ်ပိတ်ထားတာနဲ့ သူ့မှာ ငရဲဖိနှိမ်မီးဖို ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် သူက လေဟာနယ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး အနန္တငရဲကို ပြန်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

သတ္တမနန်းတော်အရှင်က သူ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“အထီးကျန်သိုင်းသခင်မှာ ငရဲဖိနှိမ်မီးဖိုတစ်ခုပဲ ရှိတာဆိုရင် ဘာမှမဖြစ်ဘူး”

“ငါထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် အထီးကျန်သိုင်းသခင်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးက ဒဏ္ဍာရီလာ မာန်နတ်မျက်နှာဖုံးဖြစ်လိမ့်မယ်”

“မာန်နတ်မျက်နှာဖုံး”

“ဧကရာဇ်ပိုရွှင်းရဲ့ မျက်နှာဖုံး”

ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည့်အချိန်မှာ လက်ရှိအင်မော်တယ်ဘုရင်များ၏ အမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင့်သက်ကို ရှိုက်လိုက်ကြ၏။

အနန္တမဟာဧကရာဇ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဧကရာဇ်ပိုရွှင်းသည် သူတို့မျိုးဆက်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး လူတိုင်းအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာဧကရာဇ်အနန္တ၏ ခေတ်ကာလက ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ပိုရွှင်းကတော့ သူသည် မကြာသေးခင်ကမှ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ဒါ့အပြင် သူသည် အနန္တငရဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်ဘုရင်တချို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ယခု သူက ဘယ်ဆီဘယ်ဝယ်ရောက်နေသလဲ မည်သူကမှ မသိရပေ။

သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဧကရာဇ်ပိုရွှင်းတစ်ယောက်ကသာလျှင် အနန္တငရဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းသိန်းချီကာလက ဧကရာဇ်ပိုရွှင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာနှင့် အထက်ဘုံလောကမှာပင်လျှင် အသန်မာဆုံး ဧကရာဇ်များထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

ယခု ဧကရာဇ်ပိုရွှင်းက ဘယ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားပြီလဲ မည်သူကမှ မသိရပေ။

ဧကရာဇ်ပိုရွှင်း နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာသည့်အချိန်မှာ မည်ကဲ့သို့သော သွေးလှိုင်းတိုက်ပွဲများ ပေါ်ထွက်လာမည်ကို မည်သူကမှ မသိရပေ။

ခဏနေပြီးနောက် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပါးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

“ဒီကောင်လေးက မာန်နတ်မျက်နှာဖုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင် သူနဲ့ ဧကရာဇ်ပိုရွှင်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက...”

အခြားသော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များက နှုတ်ဆိတ်နေကြ၏။

ဒုတိယနန်းတော်အရှင်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“အထီးကျန်သိုင်းသခင်က မိစ္ဆာမဟာနယ်မြေလို သွေးထဲသံယိုတွေနဲ့ အမြဲတမ်း ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ဘာပြဿနာမှ မကြုံတွေ့ရဘဲ ထျန်ဟွမ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ပြီး ဘာကြောင့် မြင့်မားတိုးတက်လာခဲ့သလဲဆိုတာ ငါအခုနောက်ဆုံး နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီ… အဲဒါက….”