မှားယွင်းအကဲဖြတ်ခြင်း

စက်ရုပ်များသည် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အင်အားပညာ(ဒိုင်နမစ်)အပေါ်တွင် အခြေခံ ဒီဇိုင်းရေးဆွဲကာ ဖန်တီးထားသည့် သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖန်တီးမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကုန်းပေါ်၊လေပေါ်၊ရေထဲစသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ပေါင်းစုံတို့ဖြင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သော ကြယ်တာယာလူသားတို့၏ စစ်လက်နက်များဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း လူသားတို့တွင် စက်ရုပ်များနှင့်ပတ်သတ်၍မကောင်းသော အထင်အမြင်များရှိနေကြကာ တချို့ဆိုလျှင် စက်ရုပ်များကို ကြီးမားလေးလံသည် စက်ပစ္စည်းများဟူ၍ပင်တွေးတောကြသည်။ သို့သော် စက်ရုပ်များကြားတွင် အထူးစက်ရုပ်များဟုသိကြသည့် မျိုးဗီဇစက်ရုပ်ဝတ်စုံသို့မဟုတ် မျိုးဗီဇဝတ်စုံဟူ၍လည်းရှိနေသေးသည်။

စက်ရုပ်ဝတ်စုံအများစုသည် ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်သည့်နည်းလမ်းသာသိပါက မည်သူမဆိုအသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော် မျိုးဗီဇဝတ်စုံသည်ကား ကွဲပြားသည်။ မျိုးဗီဇဝတ်စုံအား ကြယ်တာယာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် သီးသန့်သာ ပြုလုပ်ပေးကာ မျိုးဗီဇဗဟိုချက်ဟုခေါ်သည့် အရာကိုလည်း မြုပ်နှံထားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မျိုးဗီဇဗဟိုချက်ကို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် နိုးထထားသည့် ဒဏ္ဍာရီလာမျိုးဗီဇတို့အလိုက် ပုံဖော်ဒီဇိုင်းဆွဲကြသည်။ ထိုအရာသည် ကျင့်ကြံသူတို့၏ မျိုးဗီဇစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝအသုံးပြုနိုင်ရန် ပြုလုပ်ပေးသည်။

တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဟန့်တားနှောင့်ယှက်

ခြင်းမရှိဘဲ အပြိုင်ဖြစ်နေသော မတူညီသည့်လမ်းကြောင်းနှစ်ခုသည် တကယ်တမ်းတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိုက်ဖက်ညီကြသည်။

မျိုးဗီဇဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် ကျင့်ကြံမှု အပေါင်းနည်းပညာနှင့်တူညီသည်။ မတူညီကွဲပြားသည့် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဟန့်တားနှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိဘဲ အပြိုင်သွားနေကြလျှင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုသည် အမှန်တကယ်ပင် လိုက်ဖက်ညီစွာဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ပေသည်။ ထိုအရာသည်

1 + 1 = 2 ကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ တန်ဖိုးသက်ရောက်မှုသည် 2 ထက် များစွာမြင့်မားသွားနိုင်သည်။

ဖုန့်လင်း သိသိသာသာ အားသာနေသည်။ သို့သော် အချိန်အကြာကြီးတိုက်ခိုက်လာပြီးနောက် သူ့ပြိုင်ဘက်သည် စက်ရုပ်ဝတ်စုံတစ်ခုဝတ်ဆင်ထားခြင်းမဟုတ်ပဲ သူ၏မျိုးဗီဇစွမ်းရည်အား နှစ်ဆ သို့မဟုတ် သုံးဆထိပင်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် မျိုးဗီဇဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားခြင်းကို သတိထားမိခဲ့၏။

သူ့အားချည်နှောင်ထားသည့် ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့စွမ်းအင်တို့သည် စက်ရုပ်ဝတ်စုံမှ စွမ်းရည်မဟုတ်။ ထိုအရာသည် မျိုးဗီဇစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည့် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ကာမမြင်ရချေ။ သို့သော် အသုံးပြုသူအား ဟင်းလင်းပြင်ကိုဖြတ်သန်း၍ အရာဝတ္ထုပစ်မှတ်တို့ကို စိတ်တိုင်းကျ ကျွမ်းကျင်စွာထိန်ချုပ်နိုင်စေသည်။ ဒါသည် လုံးဝထူးဆန်းလွန်းလှ၏။

သို့သော် တခြားသော မျိုးဗီဇများနှင့် နိုင်းယှဉ်လျှင် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ထူးခြားဆန်းကျယ်လွန်းနေသော်လည်း သူ၏ အဆင့်သည် အလွန်နိမ့်လေ၏။ အဆင့်တူပြိုင်ဘက်တို့အား ထိန်းချုပ်ကာလှုပ်ခါရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

အဆုံးတွင် စက်ရုပ်စစ်သည်အနေဖြင့် အသက်အမှတ် 1.6 သာရှိသည်။

ဒါ့ကြောင့် သူရဲ့စိတ်စွမ်းအားထိန်းချုပမှုက ဘယ်လောက်တောင်သန်မာမှာမို့လို့လဲ။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏စိတ်စွမ်းအားထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ပုံသဏ္ဍာန်ရှိရန်လိုအပ်ပုံရသည်။ အစောက သူ့အား မမြင်ရသည့်ကြိုးတို့က တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ချည်နှောင်ထားသည့်အလား လှုပ်ရှား၍မရအောင်တားဆီးနေသည်။ ထိုချည်နှောင်မှုကလည်း တင်းကြပ်လွန်းသည့်အတွက် တက်ကြွမှုအမှတ်1.6 ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသည့်ပုံပင်မရပေ။ ဒါက ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဖုန့်လင်းသည် သူ့ရန်သူက စက်ရုပ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားခြင်းမဟုတ်ပဲ မျိိုးဗီဇဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားခြင်းဟုကောက်ချက်ချခဲ့၏။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် သူ၏မျိုးဗီဇဝတ်စုံဖြင့် စွမ်းရည် ပမာဏတို့အား တိုးချဲ့နိုင်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် မတည်ငြိမ်သည့်အားလှိုင်းတို့က သူ့ဆီပြေးဝင်လာကာ လေထဲတွင် ရစ်ပတ်သွားသည်။ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ စွမ်းအင်တို့က သူ့အား ပို၍တင်းတင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်လိုနေခဲ့ကာ ရန်သူ၏ဝတ်စုံမှ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်သည်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

စွမ်းအင်ရောင်ခြည်တန်းနဲ့တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေတဲ့အချိန် သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်သွားဖို့ စိတ်စွမ်းအားထိန်းချုပ်ခြင်းကိုသုံးတာလား။ ဖုန့်လင်း စင်းနှီတုံးပေါ်ကငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ လွတ်လမ်းမရှိတော့ချေ။

ဒါပေမယ့် ဒီအကွက်မှာပဲ ဘာလို့နှစ်ခါပြန်မိခံရမှာလဲ။

သူသာ စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုကို နောက်တစ်ကြိမ်ထိခံလိုက်ရပါက သူ၏တိုက်ပွဲဝင်ခွန်အား အားလုံးကို သေချာပေါက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရမှာဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်သိုင်းစေတီထဲတွင် လုံးဝရှုံးနိမ့်သွားစေလိမ့်မည်။

ဟိုး!

ဖုန့်လင်း မြင်းထိုင်ကိုယ်ဟန်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ခြေထောက်နှစ်ဖက်တို့က သစ်ပင်ပင်စည်တစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာနေပြီး မြေပြင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာအမြစ်တွယ်နေပုံက မရွေ့လျားနိုင်သောတောင်ကြီးတစ်လုံးအလားပင်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက ဖောင်းပွလာကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးအား ချုံကြည့်လိုက်လျှင် ကြွက်သားတို့ဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည့် မျောက်ဝံတစ်ကောင်ဟုပင် ထင်ရသည်။ သူ၏သွေးကြောများကို ထင်ထင်ရှားရှားမြင်နေရပြီး သူ၏အမူအရာကဒေါသအပြည့်နှင့်ဖြစ်နေသည်။ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဝေ့ယမ်းကာ မမြင်ရသည့် ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်နေသည်။ခွန်အားက အရာအားလုံးကို အောင်နိုင်တယ်ကွ...။

စိတ်စွမ်းအားထိန်းချုပ်ခြင်းသည် မမြင်ရသော်ငြား စွမ်းအင် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုဖြစ်နေဆဲပင်။ ဖုန့်လင်း ခွန်အားများကို ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေသည့်နည်းသုံးကာ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခွန်အားများဖြင့် လွတ်အောင် ချိုးဖောက်နေ၏။

ထိုကဲ့သိုနည်းလမ်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားကို အလွန်အမင်းကုန်ခမ်းစေသည့်အတွက် အကြာကြီးအသုံးပြု၍မရသော်ငြား လွတ်မြောက်ရန်ဆိုလျှင် တန်နေဆဲဖြစ်၏။

ရုတ်တရက် အလင်းရောင်ရောင်ခြည်တန်းကရှေ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ သူ့အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုဖြင့် ရှောင်လိုက်သောကြောင့် မီးတောက်ကဲ့သို့ အလင်းတန်းအား ရှောင်နိုင်သည်ဆိုရုံမျှသာ ရှောင်နိုင်လိုက်သည်။

ရောင်ခြည်အလင်းတန်းကြောင်းသည် သူ့လက်မောင်းအား ပွတ်ကာသီကာ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အတွက် ထိုနေရာမှ မီးလောင်သည့်နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဖုန့်လင်းသည် နောက်ဆုတ်မည့်အစား ကြမ်းတမ်းစွာရှေ့ဆက်တိုးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

မျိုးဗီဇဝတ်စုံသည် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအင်နှင့်မောင်းနှင်ပြီး လူသားတို့၏ သက်လုံကို အားဖြည့်ပေးပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းကို ခံစားရမည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဖုန့်လင်းသာ ကြာကြာပိုတိုက်ခိုက်နေရပါက သူသည်သာ အောက်စည်းပိုရောက်နေမည်ပင်။

ဒီပြိုင်ဘက်ကို သူမြန်မြန်လေး အဆုံးသတ်ရမယ်။

ဖုန့်လင်း မရှောင်လိုက်ဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန်ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ၏ကျောက်ဖြစ်မျိုးဗီဇအား 6 မှတ်ထိ မြှင့်တင်ပေးထားခြင်းမှ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းထားလိုက်သည်။

သူ၏အရေပြားသည် လက်ရှိတွင် ကျောက်တုံးမျက်နှာပြင် တစ်ခုသို့ကြမ်းတမ်းနေပြီး ကျောက်တုံးသဏ္ဍာန်ဖြင့် ချိုးဖျက်၍မရသောလူသားတစ်ယောက်နှင့်တူနေသည်။

သွေးသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျိုးဗီဇချပ်ဝတ်တို့ အပြင်းအထန်တိုက်မိပြီး မီးပွားတို့ လွင့်စင်သွားသည်။ဒါသည် သိသိသာသာပင် ဒဏ္ဍာရီလာမျိုးဗီဇနှင့် အထွတ်အထိပ်သိပ္ပံနည်းပညာတို့ကြားမှ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုပင်။

ဘွမ်း....ဘွမ်း....ဘွမ်း....

ဖုန့်လင်း နောက်ပြန်မဆုတ်ဘဲ စက်ရုပ်စစ်သည်အား သူ၏လက်သီးများဖြင့် ဆင့်ကာဆင့်ကာ ထိုးနှက်နေကာ သတ္ထုဝတ်စုံပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်များထင်ကျန်နေရစ်ခဲ့ပြီး စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုအား ပြတ်တောက်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ဖုန့်လင်း ကိုယ်တိုင်သည်လည်း အပြင်းအထန်နာကျင်မှုအား ခံစားနေခဲ့ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း စက်ရုပ်စစ်သည်၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ခံရကာ ဒဏ်ရာ ဗရပွဖြစ်နေတော့သည်။

“ဘယ်လိုတောင် ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်တာလဲ”

ကြည့်နေကြသည့် ဆရာများ ဆွံ့အနေကြသည်။ လက်ရှိခေတ်မှာ ကြယ်တာယာခေတ်ဖြစ်ကာ လူတိုင်းသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကြသည့် လူများဖြစ်ကြသည်။ ဒီလိုရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းကို အခုထက်ထိသုံးနေကြသေးတယ်လို့ ဘယ်သူကများတွေးကြည့်ဖူးမှာလဲ။ ဒီလိုတိုက်ခိုက်နေတဲ့ ပုံကို မြင်ရဖို့ တကယ်ကြီးရှားပါးလွန်းပါတယ်။

အခုတိုက်ခိုက်နေတဲ့လူက ပုံမှန်အချိန်မှာ ယဉ်ကျေးပြီး ကျိုးနွံနေတဲ့ကျောင်းသားလေးဆိုတာ တကယ်ကြီးဟုတ်ရောဟုတ်ရဲ့လားဟ။

ဆရာများက သူတို့၏မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ မှားမြင်သည်ဟုပင် သံသယဖြစ်နေကြသည်။

“သူ နိုးထထားတာ ဘာမျိုးဗီဇလဲ။ သူ အဲ့ဒီမျိုးဗီဇဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ စစ်သည်နဲ့ တကယ်ထိပ်တိုက်ရင်ရဲတာလား။ သူအဲ့ဒီဒဏ်ရာတွေကို တကယ်တောင့်ခံနိုင်တာလား”

“အဲ့တာက မျိုးဗီဇဝတ်စုံဝတ်စစ်သည်တော်လေ။ ဖုန့်လင်းက သူကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ”

“ဘယ်သူက သူကိုယ်သူ အထင်ကြီးနေတယ်လို့ပြောတာလဲကွ....ဟမ်”

…..

အတန်းပိုင်းများ စတင်ဆွေးနွေးလာကြ၏။

အတန်းပိုင်ဆရာမ ဘေးနားမှနားထောင်နေရင်း ဒေါသမွှန်နေသည်။ သို့သော် သူမတွင် ပြန်လည်ချေပရန်နည်းမရှိတော့ပေ။ သူမသည်လည်း ဖုန့်လင်း ထိုမျှရူးသွပ်သည့် နည်းလမ်းအားအသုံးပြုမည်ဟု မျှော်လင့်မထားချေ။

“ဉာဏ်ကောင်းတယ် ထက်မြက်တယ်”

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်က ရုတ်တရက်ထပြောလိုက်၏။ အားလုံး မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်ပြီး သူ ရုတ်တရက် လက်ခုပ်ထတီးလိုက်ကာ သူ၏မျက်နှာထက်တွင် နှစ်ထောင်းအားရကျေနပ်နေသည့် အကြည့်တို့ရှိနေသည်။

လူအားလုံး အကြည့်များဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အစောတုန်းက

ဖုန့်လင်းရဲ့တိုက်ပွဲပုံစံကို မေးခွန်းထုတ်နေကြတာလေ။ ဒါပေမယ့် ကျောင်းအုပ်က ရုတ်တရက်ကြီး ထပြီး ချီးမွမ်းနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကထင်မှာလဲ။ ဒါကလေထုကို တော်တော်လေးကို့ရို့ကားယားဖြစ်သွားအောင်လုပ်လိုက်တာပဲ....။

“ကျောင်းအုပ်...ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဟင်”

သူတို့ သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာမေးလိုက်မိသည်။

ကျောင်းအုပ်ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းတို့အားလုံးက သူ့ပြိုင်ဘက်က အရမ်းမြင့်မားတဲ့ခုခံမှုရှိထားတဲ့ မျိုးဗီဇဝတ်စုံဝတ် စစ်သည်တော်လို့ပဲသိတွေးနေကြတာလေ။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့က ပုံရိပ်ယောင်သိုင်းစေတီထဲက တိုက်ခိုက်ရေးဆရာတွေအားလုံးက ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်ဆိုတာ သတိမထားမိဘူးလား။”

“အင်း..ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမှတ်တွေက အစစ်အောက် မနိမ့်ကျဘူးလေ။ ဖုန့်လင်း ဒီလို လုပ်ရတဲ့အဓိကအကြောင်းအရင်းကဘာလဲ။”

ထိုအတန်းပိုင်များ အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့ပေမယ့် သူတို့

ဖုန့်လင်း၏ အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်ကြသေးပေ။

“ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းရည်က ဖွဲ့စည်းထားတဲ့စွမ်းရည်တွေက စွမ်းအင်ပုံစံအသေးစားတစ်မျိုးပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ သဘာဝက အသက်မရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေဖြစ်နေဆဲပဲလေ။ သူတို့မှာ လူသားတွေလို စွမ်းအင်တွေပြန်စုဆောင်းနိုင်စွမ်းမရှိဘူး။ငါသာ မမှားရင် ဒီလူငယ်လေးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုသန်မာလာစေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း မျိုးဗီဇတစ်မျိုးမျိုးနိုးထထားတာပဲဖြစ်ရမယ်။ စက်ရုပ်စစ်သည်တော်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရင်တောင် သူ့အနေနဲ့ စွမ်းအင်တွေအများကြီးဆုံးရှုံးမှာမဟုတ်လောက်ဘူး။ အဲ့တာက သူရဲ့ စွမ်းအင်ပြန်စုဆောင်းနှုန်းက ပြိုင်ဘက်ထက်ကျော်လွန်နေလို့ပဲ။ ဒီလို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိခိုက်စေပြီး တစ်ခြားလူတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ပုံစံက အဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်လို့ရစေနိုင်တယ်။ သူ့ပြိုင်ဘက်ကိုကြည့်လိုက်... စက်ရုပ်စစ်သည်က အခု မှုန်ဝါးလာပြီး ကိုယ်ထည်က အားနည်းလာတဲ့ပုံစံပေါက်လာပြီ။ တကယ်လို့ ငါမှန်းတာသာမှန်မယ်ဆိုရင် ဖုန့်လင်း တိုက်ကွက်တစ်ရာကျော်လောက်တိုက်ခိုက်ပြီးသွားရင် သူ့ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။ဒါပေမယ့် သူရဲ့ဒဏ်ရာအကြီးကြီးတွေကြောင့် သူ့အနေနဲ့ ဒီတိုက်ပွဲပြီးသွားရင် အတင်းအကျပ်ရပ်နေရဦးမှာ”

ကျောင်းအုပ်က ဖုန့်လင်းရဲ့ တိုက်ပွဲအစီအစဉ်တွေကို သိပြီးသားဖြစ်နေသည့်အလား ပြုံးလိုက်၏။ အရာအားလုံကသူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေပုံပင်။

“အိုး...သိပြီ”

အားလုံးဒါကိုကြားလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ကျောင်းအုပ် ပြောဆိုသွားသည့် အတိုင်း အတိအကျဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ပြင်းထန်သည့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဖုန့်လင်းသည် ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေနိုင်ဆဲပင်။ စက်ရုပ်စစ်သည်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုနက်မှောင် မှုန်ဝါးလာကာ ဘယ်အချိန်မဆို အစိတ်စိတ်အမြွာမြွာဖြစ်သွားနိုင်သည့် အတိုင်းပင်။

ကျောင်အုပ်တွေးထားသည့်အတိုင်းပင်။ အဆင့်မြင့် အဆင့်ကျင့်ကြံသူဆိုသည့်အတိုင်းပင် သူ၏အကဲဖြတ်မှုတို့အား တစ်ခြားသူတို့ မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ဆရာများအားလုံး သူတို့နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် နိမ့်ကျနေသည်ဟု ခံစားရကာ ခေါင်းကိုခါလိုက်ကြသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းဖြစ်ပျက်သွားသည့်အရာများသည် ကျောင်းအုပ်နှင့် တခြားသူတို့မျှော်မှန်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်သွားတော့သည်။

“အချိန်ကြပြီ”

ဆယ်ချီလောက်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် ဖုန်းလင် သူခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ယားယံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းထိုးလာပြီး လဲကျသွားတော့မည်ဟုခံစားနေရပြီး သူ၏အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

“ငါသာ ခဏနေ အဆုံးမသတ်တော့ရင် ငါ့ဒဏ်ရာတွေကြောင့် တိုက်ပွဲခွန်အားတွေဆုံးရှုံးသွားတော့မယ်။ အခု ဒါကို အဆုံးသတ်ဖို့အချိန်ဘဲ”

“အမှတ်ပေါင်းထည့်လိုက်စမ်း.....”

သူ၏စိတ်ဆန္ဒကြောင့် နီဗျူလာတစ်ခုက အစိတ်စိတ်အမြွာမြွာကွဲသွားခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အခမဲ့မျိုးဗီဇမှတ်ကို ကျောက်ဖြစ်မျိုးဗီဇဆီသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။

သူ၏ရိုးတွင်းခြင်ဆီများက စတင်ယားယံလာခဲ့သည်။ သန္ဓေသားအရိုးဆဲလ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းက ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ကာ သူ၏ပြန်လည်သက်သာသည့်နှုန်းကလည်း တိုးတက်လာသည်။

သူ့ပြိုင်ဘက်ကဲ့သို့ စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ်များသည် သူတို့၏ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းမရှိသည်ကိုတွေ့သောအခါ ဖုန့်လင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန်ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်အတွက်မူ သူသည် မျိုးဗီဇအမှတ်များ အသုံးပြု၍ သူ၏မျိုးဗီဇတို့အား သန်မာလာသည့် ဖြစ်စဉ်အား ကျော်ဖြတ်နိုင်သည့်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ကုစားနှုန်းသည် အလျင်အမြန်တိုးတက်လာသည့် အခြေအနေသို့ဝင်ရောက်နေသည်။

သူ၏အခမဲ့မျိုးဗီဇအမှတ်တို့သည် လက်ရှိတွင် သူ၏အကြီးမားဆုံးသောအားသာမှုကြီးဖြစ်သည်။ ဖုန့်လင်း အစမှလက်ရှိထိ ဒီအမှတ်များအကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းမသိသေးချေ။

======

အမည်: ဖုန့်လင်း

အသက်စွမ်းအင်: 1.8

မျောက်မျိုးဗီဇ: 10

ကျောက်ဖြစ်မျိုးဗီဇ: 7

မျိုးဗီဇစွမ်းရည်: 92%

======

သူ၏ကျောက်ဖြစ်မျိုးဗီဇသည် 7 သို့တက်လာပြီး သူ၏အသက်အမှတ်သည် လက်ရှိတွင် 1.8 ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဖုန့်လင်း နွေဦးရေလှိုင်းလေးများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသည့်အလား နွေးထွေးသည့် စွမ်းအင်စီးကြောင်းလေးများအား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ခွန်အားတို့က စုစည်းသွားပြီး သူ့ဒဏ်ရာတို့အား ဖြည်းညင်းစွာပြန်လည်ကုသနေသည်။

သူက ပိုသန်မာလာချိန်တွင် သူ၏ပြိုင်ဘက်က ပိုမိုအားနည်းလာခဲ့သည်။

စက်ရုပ်စစ်သည်အား ဆက်လက် ထိခိုက်စေကာ ဖုန့်လင်း အားသာချက်ရယူလိုက်သည်။ နောက်ထပ် ဆယ်ကွက်လောက်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ့ပြိုင်ဘက်အား Thetဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုတွေ့လိုက်သည်။

မျိုးဗီဇစွမ်းရည် +26%

သူ၏မျိုးဗီဇစွမ်းရည်သည် 118% သို့ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နောက်ထပ် အခမဲ့မျိုးဗီဇအမှတ်အား ရရှိလိုက်သည်။ ဒါသည် တစ်မှတ်မျှသာဖြစ်သည်။

သူသာ စေတီအတွင်းပိုမြင့်သည့်အဆင့်သို့ တက်လိုပါက ဤအမှတ်အား လက်ရှိတွင် ထိန်းသိမ်းထားကာ

အနာဂါတ်ကျမှသာ သုံးရပေလိမ့်မည်။

ဖုန့်လင်း စိတ်အားငယ်သကဲ့သို့ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ပြိုင်ဘက်များက သူ၏တိုးတက်မှုတို့နှင့်အပြိုင် သန်မာလာကြသော်လည်း သူ့အတွက်မူ မျိုးဗီဇစွမ်းရည်များ ရရှိရန် ပိုမိုခက်ခဲလာသည်။

“သူတကယ်နိုင်သွားတာဟ။ အဲ့တာတင်မဟုတ်ဘူး...ကျောင်းအုပ်ခန့်မှန်းထားတဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံမှာတင်နိုင်သွားတာ။ ဘယ်လိုတောင်မြန်လိုက်သလဲ။ သူဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”

ဆရာများ အချင်းချင်း အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းမျှော်မှန်းထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

ကျောင်းအုပ်သည်လည်း အံ့အားသင့်နေခဲ့ကာ အရာအားလုံး သူ၏ထိန်းချုပ်မှုမှ ကင်းလွတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အစောကပင် သူ၏အကဲဖြတ်မှုတို့ကို ယုံကြည်မှုရှိနေခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင် သူ့မျက်နှာအား ဖြတ်ရိုက်ခံခဲ့ရသည်။

ပြိုင်ဘက်ကိုအနိုင်ယူဖို့ အကွက်တစ်ရာလောက်တိုက်ရမှာလား။ သူရဲ့တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းတွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူအကန့်အသတ်ကိုရောက်သွားမှာလား။အရာအားလုံးသည် ဒီဖုန့်လင်းဆိုသည့် ကောင်လေးကြောင့် ကပြောင်းကပြန်များ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူကပဲမှားယွင်းခန့်မှန်းမိခဲ့တာလား

သူ၏ခေါင်းထဲတွင်တော့ သူ စူးစူးဝါးဝါးသာ အော်ဟစ်လိုက်ချင်မိသည်။

“ဒါက သိပ္ပံနည်းမကျဘူး။ ဒါက မျိုးဗီဇနည်းလမ်းမကျဘူး။”

“အမြန်..ကြည့်လိုက်ကြ.... သူက ပုံရိပ်ယောင်သိုင်းစေတီထဲက အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဆရာတွေကို သွားစိန်ခေါ်တော့မှာ။”

တုန်လှုပ်နေသည့်အော်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံး၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ဆရာအားလုံး ဖုန့်လင်း အပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။ တခြားကျောင်းသားများကိုပင် ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။