မိသားစုအား နှုတ်ဆက်ခြင်း

"မဆိုးဘူး! ဒီဆေးပုလင်းက အဆင့်မြင့်အရည်အသွေးရှိတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်!"

"အခွင့်အရေးသုံးကြိမ်ပေးထားပေမယ့် ဒုတိယအကြိမ်မှာပဲ အောင်မြင်သွားတယ်ဆိုတော့ မင်းက ဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ အရမ်းကျွမ်းကျင်ပုံပဲ!"

"ဒီလိုတိုတောင်းတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ မျိုးဗီဇဆေးအသစ်တစ်မျိုးကို ဖော်စပ်တဲ့နည်းကိုသင်ယူနိုင်တာက မျိုးဗီဇပညာရှင်ဖြစ်ဖို့ သိပ်ကိုထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပဲ!"

...

အင်တာဗျူးအဖွဲ့ဝင်များသည် ဖုန့်လင်းအောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်လိုက်သော ဒေါသပေါက်ကွဲ ဆေးဝါးကို ဆက်လက်လေ့လာနေကြပြီး ဖုန့်လင်းအား ချီးကျူးနေကြသည်။

"ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဖုန့်လင်း! မင်းက သီအိုရီအခြေခံခိုင်မာပြီး လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ငါတို့ရှာနေတဲ့ အရည်အချင်းပြည့်ဝတဲ့သူပဲ! အခုပဲ စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးလို့ရပါပြီ!"

အဓိကအင်တာဗျူးသူက ပြုံးရင်းပြောလိုက်ပြီး လက်ချောင်းတစ်ချက် တို့လိုက်သည်နှင့် ဖုန့်လင်းရှေ့တွင် စာချုပ်တစ်စောင်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်စာချုပ်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတွင် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ပုံရိပ်ယောင် ID မှတ်ပုံတင်ထားသောကြောင့် တရားဝင်ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင် ID သည် လူတစ်ဦးချင်း၏ လက်ရှိအထောက်အထားနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့် တရားဝင်သည်။

ဖုန့်လင်း အင်တာဗျူးဖြေရန် များစွာကြိုးစားပြီးမှ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် စာချုပ်ကို ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပေ။

လုံခြုံစိတ်ချမှုရှိစေရန်အတွက် သူ စာချုပ်ကို အသေးစိတ် သုံးကြိမ်ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ဥပဒေအရ ယိုပေါက်များလည်း မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သုံးလ အလုပ်သင်စာချုပ်ဖြစ်ပြီး လစဉ်အခြေခံလုပ်ခ ၅၀,၀၀၀ ကြယ်ဒင်္ဂါးရရှိမည်ဖြစ်ကာ ထူးချွန်သောလုပ်ဆောင်မှုများပြသနိုင်ပါက အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သုံးလကြာစာချုပ်ဖြစ်သော်လည်း နှစ်သစ်အတွက် အားလပ်ရက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာမြေသို့ပြန်ကာ ကလန်၏အဆင့်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာလည်း လာမည့်ခြောက်လအတွင်း ကျင်းပမည်ဖြစ်ရာ အချိန်လုံလောက်စွာရှိပြီး အလုပ်သင်ကာလကြောင့် သူ၏ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ထိခိုက်မည်မဟုတ်ချေ။

အခြေအနေအမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် ဖုန့်လင်းသည် စာချုပ်ပေါ်တွင် သူ၏နာမည်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးရန် နောက်ထပ်မတွန့်ဆုတ်နေခဲ့တော့ပေ။

သို့သော် သူ သတိမထားမိလိုက်တာက သူ စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးနေတုန်းမှာ အင်တာဗျူးတဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လျှို့ဝှက်စွာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်နေခဲ့ကြတာကိုပါ။

စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးပြီးတဲ့အချိန် အဓိကအင်တာဗျူးသူက ပြုံးပြီးမေးလိုက်ပါတယ်၊ "ဖုန့်လင်း၊ မင်း အလုပ်

စဝင်နိုင်မယ့်အချိန်က ဘယ်တော့လဲ?"

"မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲဖြစ်မှာပါ! ကုမ္ပဏီရဲ့စီစဉ်မှုအတိုင်း ကျွန်တော် လိုက်နာသွားမှာပါ!" ဖုန့်လင်း ယခုမှအလုပ်သစ် စဝင်သူတစ်ဦး၏သတိထားမှုဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားလိုက်သည်နှင့် အင်တာဗျူးအဖွဲ့ဝင်များ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားကြပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ! မင်းအတွက် အာကာသလွန်းပျံယာဉ်လက်မှတ်ကို အခုပဲ အမြန်စီစဉ်ပေးမယ်။ ဒါက ကမ္ဘာမြေကနေ အင်္ဂါဂြိုဟ်ကို တိုက်ရိုက်သွားရင်တောင် ခြောက်နာရီပဲကြာမယ်"

အဓိကအင်တာဗျူးသူက ပြောလိုက်ကာ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် အာကာသလွန်းပျံယာဉ်လက်မှတ်အား အမြန်ဆုံးစီစဉ်လိုက်ပြီး ဖုန့်လင်းကို အမြန်ဆုံးထွက်ခွာစေလိုသည့်ပုံစံဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်း ဤအရာကို အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း

ထွေထွေထူးထူး သိပ်မစဉ်းစားခဲ့တော့ပေ။

မကြာမီ အဓိကအင်တာဗျူးသူသည် လက်မှတ် ကြိုတင်မှာယူမှု ပြီးသွားပြီး အာကာသလွန်းပျံလေဆိပ်ရုံ၏ တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုက်မှ အီလက်ထရွန်းနစ်အာကာသလွန်းပျံယာဉ်လက်မှတ်တစ်စောင်ကို ပေးပို့လိုက်ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံးကို လက်မှတ်တွင် ဖော်ပြထားသည်။

"ဟာလေ အမျိုးအစား 989 ခရီးသည်တင် အာကာသလွန်းပျံယာဉ်။ ပျံသန်းမည့်အချိန် - မနက်ဖြန် နေ့လည် ၁၂ နာရီ။ ဇိမ်ခံပထမတန်း၊ ခုံနံပါတ် ၁၁"

ဟာလေအမျိုးအစား အာကာသလွန်းပျံယာဉ်များသည် ကြယ်တာရာခေတ်၏ ကျော်ကြားသော ဇိမ်ခံအာကာသ

လွန်းပျံယာဉ်များဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် စျေးအကြီးဆုံးသော ပထမတန်းခုံကိုပင် သူ့အတွက် ကြိုတင်စီစဉ်ပေးထားသည်။ ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီ သည် တကယ်ပင် ရက်ရောလှသည်!

ဖုန့်လင်း ဤစီစဉ်မှုကို အလွန်ကျေနပ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟူသော ခံစားချက်ရေးရေးလေး ပေါ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ ဥပဒေအရ တရားဝင်သွားပြီးဖြစ်၍ ယခုအချိန်မှ နောင်တရရန် နောက်ကျလွန်းနေပြီဖြစ်သည်။

ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီကို နေအဖွဲ့အစည်းအတွင်း မျိုးဗီဇဆေးဝါးလောက၏ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဖုန့်လင်းတွင် သူ့နာမည်မှလွဲ၍ ပိုင်ဆိုင်သည့်အရာ ဘာမျှမရှိပေ။ သူတို့အနေနဲ့ သူ့ဆီက ဘယ်ဟာကို လိုချင်မှာတဲ့လဲ။

ဖုန့်လင်း သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို သိပ်မတွေးခဲ့တော့ပေ။

"အာကာသလွန်းပျံယာဉ်လက်မှတ်ကို ကျွန်တော် ယူထားလိုက်ပါ့မယ်! မနက်ဖြန် အချိန်မှီ ထွက်ခွာပါ့မယ်ခင်ဗျာ!" ဖုန့်လင်းက အင်တာဗျူးအဖွဲ့ဝင်များထံ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့ပြီး ထွက်ခွာရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

အလုပ်ဝင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့အတန်းပိုင်ဆရာမထံမှ ခွင့်တောင်းပြီး မိသားစုအား နှုတ်ဆက်ရန်လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ ပျောက်ဆုံးသွားသည်ဟု ထင်ကာ အကြောင်းမဲ့ စိုးရိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အင်တာဗျူးအဖွဲ့ဝင် ငါးဦးတို့သည် သူထွက်သွားခြင်းကို ပြုံးရင်းကြည့်နေခဲ့ကြသော်လည်း ဖုန့်လင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ၎င်းတို့၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။

...

ကျယ်ပြန့်လှသော ပုံရိပ်ယောင်စကြာဝဠာအတွင်း၊ ကြယ်တာရာများက တောက်ပစွာလင်းလက်နေခဲ့ပြီး နဂါးငွေ့တန်းကြီးသည် အမြင့်တွင် ဆွဲထားသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မေ့မရနိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ဤမျှလှပသော ရှုခင်းကို အချိန်မပေးနိုင်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလှပေသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထပ်မံပြီးခံစားနိုင်ရန် နောက်ထပ်အခွင့်ကြုံမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်အခန်းငယ်အတွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် အချိန်ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ ဖုန့်လင်း အတွင်းတွင် နေ့တစ်ဝက်နီးပါးကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း အပြင်တွင် မိနစ် ၃၀ သာကြာမြင့်ကြောင်း သတိထားမိခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပြန်သတိရမိပြီး ထိုအရာများသည် အခြေအမြစ်မရှိသော စိုးရိမ်မှုများသာဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ညနေခင်းအချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိသောအခါ သူ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။

မနက်ဖြန်သည် အလွန်အရေးကြီးပြီး သူ့အနေဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားရန် လိုအပ်နေသည်။

"ဖုန့်လင်း၊မင်း ပြန်လာပြီလား!" သူ အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် မိဘများသည် စက်ရုံမှ ပြန်ရောက်နှင့်ပြီးဖြစ်ကာ သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆူလိုက်ကြသည်။

"ခုနစ်ရက်လုံး အချိန်ပိုင်းအလုပ်လုပ်မယ်ဆိုတာ ငါတို့ကို ဘာလို့မပြောခဲ့တာလဲ?"

"မင်း ငါတို့ကို အကြောင်းမဲ့ စိတ်ပူစေခဲ့တာပဲ! မင်း တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာလို့ ထင်သွားတာ!"

...

ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုများတွင် ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်းသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော် မကြာခင်ဘဲ ကျောင်းပြီးတော့မယ်။ အခုဆို လူကြီးဖြစ်နေပြီ! အလုပ်ထွက်လုပ်တာက ကျွန်တော်လုပ်သင့်တဲ့အရာပဲမဟုတ်လား?" ဖုန့်လင်း ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။

တစ်နေ့တာလုံး အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သူ့မိဘများ၏မျက်နှာတို့တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ အနည်းငယ်ကြာ ဆူပြီးနောက်တွင် သူတို့၌ ဆူရန် အားလည်း မရှိတော့ပေ။

သူတို့ ထပ်မံမေးမြန်းမည်ကို တားဆီးရန် ဖုန့်လင်း လျင်မြန်စွာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"အိုး ဟုတ်သားပဲ! အချိန်ပိုင်းအလုပ်ကရတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ အလယ်ဆင့်အာဟာရဖျော်ရည်တွေဝယ်ထားတယ်။အဒါတွေက စွမ်းအင်ဖြည့်ပေးရုံတင်မကဘဲ ညီလေးနဲ့ညီမလေးအတွက် အာဟာရဖြည့်ပေးနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုပါရမီကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်!"

သူသည် ရေခဲသေတ္တာဆီသို့သွားပြီး အလယ်ဆင့်အာဟာရဖျော်ရည် ငါးပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ယေး... အလယ်ဆင့်အာဟာရဖျော်ရည်တွေ ထပ်သောက်ရမယ်ကွ!" ဖုန့်လင်း၏ ညီငယ်နှင့် ညီမငယ်တို့ ဤစကားကိုကြားလိုက်သည်နှင့် လောဘကြီးသော ကြောင်ပေါက်လေးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ ခုန်ပေါက်လာကြသည်။

ဖုန့်လင်း၏မိဘများမှာမူ အလယ်ဆင့်အာဟာရဖျော်ရည်များကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ရောထွေးနေသော ခံစားချက်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူတို့ ရှက်ရွံ့မှု၊ နောင်တနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုတို့ကို ခံစားနေခဲ့ရသည်။

မိဘများဖြစ်သော်လည်း သားသမီးများအား ကောင်းမွန်စွာကြီးပြင်းလာစေရန် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို

မဖန်တီးပေးနိုင်ခြင်းအတွက် သူတို့သည် ရှက်ရွံ့နေခဲ့ကြသည်။

ဖုန့်လင်းသာ လုံလောက်သော အာဟာရများရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက သူ့ကျင့်ကြံမှုပါရမီ သည် ဤမျှဆိုးရွားလာမည်မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိပြီး သူတို့နောင်တရနေခဲ့ကြသည်။ အထက်တန်းကျောင်း တတိယနှစ်ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏အသက်စွမ်းအားသည် 0.4 သာရှိပြီး ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် မျှော်လင့်ချက်မရှိသဖြင့် ကလန်စက်ရုံတွင်သာ အလုပ်လုပ်ကာ တစ်သက်လုံး ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိဘဲဖြစ်နေမည်ကို နောင်တရနေကြသည်။

သူတို့သည် အဆင့်နိမ့်ကလန်သားများဖြစ်နေသည့်အတွက် ဘယ်အရာကိုမျှ မတတ်နိုင်သည်ကို သိရှိနေခဲ့သောကြောင့် အကူအညီမဲ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

အလယ်ဆင့်အာဟာရဖျော်ရည်များ၏ အရသာသည် မဆိုးရွားလှပဲ အဆင့်နိမ့်အာဟာရဖျော်ရည်များထက် အရသာပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ သို့သော်

ဖုန့်လင်း၏ညီငယ်နှင့်ညီမငယ်တို့ ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် သောက်သုံးနေစဉ် သူ့မိဘများမှာမူ ဖယောင်းကိုစားနေရသကဲ့သို့ အရသာမရှိသလို ခံစားနေရသည်။

ဖုန့်လင်း သူ့မိဘတွေ ဘာတွေးနေသလဲဆိုတာ ပြောနိုင်သည်။ သို့သော် သူသည် ယခင်ကနှင့် မတူတော့ကြောင်း သူတို့အား မပြောပြခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ဤအချက်ကို ရုတ်တရက်ပြောပြလိုက်မည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုသည် မိဘနှစ်ပါးအား အကြောက်တရားကြီးမားစွာ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အကြောင်းမဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်းတွင် ဤမိသားစုကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် သူ့မိဘများနှင့်ညီငယ်ညီမငယ်တို့အား တည်ငြိမ်သော ဘဝနေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ပေးရန် အတွေးသာရှိသည်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ ကလန်နှင့်အဆက်အသွယ်ဖြတ်ရန် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကလည်း ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။

"အဖေနဲ့အမေ၊ ကျွန်တော် ကျောင်းကနေ ခွင့်ယူထားပြီးပြီ! နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တွေ ထပ်လုပ်မယ်!" ဖုန့်လင်းက ပြောလိုက်သည်။

သူ့မိဘများမှာ အာဟာရဖျော်ရည်များကို သောက်သုံးနေစဉ် ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ဖုန့်လင်း၏ဖခင်က ဝမ်းနည်းသောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ? ကလန်စက်ရုံမှာ အလုပ်သင်လုပ်ဖို့ နောက်မကျစေနဲ့နော်။ မဟုတ်ရင် ဘဏ္ဍာထိန်းကြီးက ဆူပူပြီး အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်!"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ တစ်ပတ်ပဲကြာမှာပါ!"

ဖုန့်လင်း အဖြူရောင်မုသားတစ်ခု ပြောလိုက်သည်။

တစ်ပတ်ကျော်သည့်တိုင် သူ မပြန်လာပါက ကလန်မှ စုံစမ်းမေးမြန်းလာပါက ဖုန့်လန်က ဖြေရှင်းပေးမည်ဖြစ်သဖြင့် ဖုန့်လင်း စိတ်ပူစရာမလိုခဲ့ပေ။

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် မိဘများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ နောက်ထပ်မကန့်ကွက်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဤသည်မှာ မကောင်းသည့်အရာမဟုတ်ပေ။ ရရှိလာမည့်ငွေများဖြင့် ဖုန့်ချန်နှင့် ဖုန့်ရှင်းတို့၏ အာဟာရဓာတ်များကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပြီး သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကာ ဖုန့်လင်း၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်ရမည့်ဘဝမျိုးမှ ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်း တမင်တကာ စကားပြောဆိုမှုကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလိုက်သည်နှင့်အမျှ မိသားစုထမင်းဝိုင်းတွင် ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာဖြစ်လာပြီး ပျော်ရွှင်စွာရယ်မောလာခဲ့ကြသည်။

ညဥ့်နက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ဖုန့်လင်း၏ မိဘများသည် သူ့ညီနှင့်ညီမတို့ကို အိပ်ရာဝင်စေခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်းသည် မှောင်နေသော သူ့အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်လာပြီး ချက်ချင်းပင် သူ့အပြုံးကို ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်လေးက ရှားပါးလှသဖြင့် သူ့ ပုံမှန်ကဲ့သို့ အားစိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းများမလုပ်တော့ဘဲ အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်အောင်သာ ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူ မျက်နှာကျက်ကို ငေးကြည့်ရင်း မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် အိပ်မပျော်ရသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း

မသိခဲ့ပေ။

မနက်ဖြန်သည် သူကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေမည့်နေ့ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူသာ မှန်ကန်သောရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်ပါက ကမ္ဘာကြီးသည် သူ့အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးထားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူ သွားချင်သောနေရာသို့ သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မှားယွင်းသောရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်မိပါက ကလန်မှ အတင်းအကျပ်ဆွဲထုတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အာကာသထဲတွင် တစ်ကိုယ်တည်း လှည့်လည်နေရမည်ဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်းတွင် တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာနိုင်ရန် ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း သူ့မိဘများနှင့် ညီငယ်ညီမငယ်တို့ကိုမူ အတူခေါ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အခြားရွေးချယ်စရာလမ်းလုံးဝမရှိမချင်း သူအနေ့ဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်းကြည့်ပြီး ထွက်ခွာမည်မဟုတ်ပေ။

ဤခရီးစဉ်တွင် အရာရာသည် သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတာကို သူ မသိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ မဖြစ်ခဲ့ပါက...

မဖြစ်နိုင်ဘူး...

သေချာပေါက် အောင်မြင်ရမယ်...

ဖုန့်လင်း အိပ်ငိုက်နေရင်း အိပ်မောကျသွားခဲ့သည်။

နံနက်စောစော၊ နေမထွက်မီအချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်း ပုံမှန်အတိုင်း သူ့အခန်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့ပြီး အသက်ဆေးရည် အားလုံးကို ယူသွားခဲ့သည်။ ဤဆေးများသည် အဖိုးတန်သော အရင်းအမြစ်များဖြစ်ပြီး နောင်လာမည့် လေ့ကျင့်မှုများတွင် အလွန်အရေးကြီးသည်။

နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသော မိဘများနှင့် ညီလေး၊ညီမလေး တို့ကို ကြာရှည်စွာ ငေးကြည့်ပြီးနောက်

ဖုန့်လင်း ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

အဖေနဲ့အမေ နှုတ်ဆက်ပါတယ်!

ညီလေးနဲ့ညီမလေးနှုတ်ဆက်ပါတယ်!

......