မယှဉ်နိုင်လောက်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်များနှင့် စွမ်းအင်အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း

သိုင်းပညာနည်းစနစ်များသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး အားနည်းသူများကို အားကောင်းသူများအား အနိုင်ရစေနိုင်သော်လည်း၊ အကြွင်းမဲ့ ခွန်အားရှေ့တွင် အခြားအရာအားလုံးသည် အသုံးမဝင်ပေ။ ကြွက်တစ်ကောင် မည်မျှပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စေကာမူ ကျားတစ်ကောင်၏ ပြိုင်ဘက် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

အကြွင်းမဲ့ ခွန်အားက အရာအားလုံးကို အောင်နိုင်တယ်!

ဤသည်မှာ အလကားသက်သက် စကားမဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန့်လင်း၏ ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇ သည် ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ရှေးဦးဗီဇတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေနှင့်မီးတို့ မသက်ရေညက်နိုင်ဘဲ စွမ်းအင်ဂုဏ်သတ္တိအကျိုးသက်ရောက်မှုအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ဤဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူသည် ဗီဇနှစ်မျိုးကို နိုးထစေခဲ့ပြီး ယုတ္တိကျကျဆိုရလျှင် သူ့ကို ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် အားနည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ သူ၏စွမ်းရည်အကုန်လုံးကို အပြည့်အဝ တုံ့ပြန်နိုင်သော ဖုန့်လင်းနှင့် တွေ့ဆုံမိခြင်းကြောင့် ကံမကောင်းခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ပုံပြင်ထဲတွင်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည့် အကြောင်းရင်းပင်။

လေနှင့်မီး၏စွမ်းအင်နှစ်မျိုးစလုံး

လုံးဝအကျိုးမသက်ရောက်နိုင်သောကြောင့်၊ သူ ဖုန့်လင်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန်သာ တတ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ သိုင်းပညာများကို ယှဉ်ပြိုင်နေရသည်။

ဖုန့်လင်း ဤအရာကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး သူတို့လက်သီးများမှာ တစ်ဦးကိုယ်တစ်ဦးထိုးနှက်ရင်း အသားထဲသို့ ထပ်ကာထပ်ကာ နစ်ဝင်သွားသည်။ သို့သော် ဖုန့်လင်းကသာ ဤသို့လုပ်ရသည်ကို ပျော်ရွှင်နေပြီး ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူမှာမူ နာကျင်မှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။

သူ၏နည်းစနစ်များမှာ နက်နဲသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပြီးတိုင်း သူအနေနှင့် သံမဏိတံတိုင်းတစ်ခုကို လက်သီးနှင့်ထိုးနေရသကဲ့သို့ ခံစားရကာ သူ့ပြိုင်ဘက်ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင်သာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရနေသည်။

ဤသည်မှာ ရန်သူကို ထိခိုက်မှု 0 ဖြစ်စေပြီး မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်မှု 800 ဖြစ်စေသည့် အခြေအနေတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

မယှဉ်နိုင်လောက်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်များနှင့် စွမ်းအင်အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း။

ဤသည်မှာ မသမာမှုတစ်ခုနှင့် တူနေသည်!

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူ ငိုချင်လာခဲ့၏။

သို့သော် ဖုန့်လင်းမှာ သူ့ပြိုင်ဘက် မည်သို့တွေးနေသည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘဲ သူသည် သူ၏တိုက်ကွက်များကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်နေပြီး လက်သီးများကို ပြိုင်ဘက်၏အသားထဲသို့ နစ်ဝင်စေရင်း ရိုက်နှက်နေခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်း အဘယ်ကြောင့် ပြိုင်ဘက်ကို အလျင်အမြန်သတ်ရန် စိတ်မပါတာလဲဆိုလျှင်၊ ဤလူအသုံးပြုနေသော သိုင်းပညာနည်းစနစ်များကို ဖုန့်လင်း အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသောကြောင့်ပင်။

အစကတည်းက ဖုန့်လင်းအသုံးပြုခဲ့သော သိုင်းပညာနည်းစနစ်အားလုံးသည် ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းစေတီမှ သင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူအနေနှင့် ကြယ်တာရာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး

ထိုနည်းစနစ်များမှာ သူနှင့်ကိုက်ညီမှု

မရှိတော့ပေ။

ဤလူမှာ ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့်အတွက် သူအနေဖြင့် ဤလူထံမှ တန်ဖိုးရှိသည့်အရာမှန်သမျှကို အပြည့်အဝညှစ်ယူနိုင်ပြီး

ဤအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းပညာနည်းစနစ်ထံမှ တချို့တလေကို သင်ယူနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။

နက်နဲသော သိုင်းပညာများအားလုံးတွင် နည်းစနစ်အမျိုးမျိုး၏ အံ့ဖွယ်အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ပါဝင်မည်မှာ အသေအချာပင်။ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ယင်းသည် သူ၏သိုင်းပညာစွမ်းရည်ကို ပိုမိုမြင့်မားသည့်နေရာသို့ တွန်းပို့နိုင်ပြီး သူနှင့်သင့်လျော်သော ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာတစ်ခုကို ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖုန့်လင်းမှာ ဤကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ သိုင်းပညာကို ရရှိရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေခဲသည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူသည် သူ သတ်မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော သိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုနည်းစနစ်ကို မည်ကဲ့သို့ရရှိနိုင်မလဲဆိုရင်တော့ သူ နည်းလမ်းအချို့ကို စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူ ဤလူကို အရင်ဆုံး အနိုင်ယူရမည်ဖြစ်သည်!

သူ၏သိုင်းပညာနည်းစနစ်အများစုကို စမ်းသပ်ပြီးသည့်အခါ ဖုန့်လင်း ယဉ်ကျေးမနေတော့ဘဲ တကယ့်အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ကိုယ်ဟန်နှင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ ယခင်ကနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း သူ ထုတ်လွှတ်သည့် အင်အားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်ရက်စက်လာခဲ့သည်။သူ၏အသက်စွမ်းအင်မှာ 13.6 ဖြစ်ပြီး သူ အပြည့်အဝအားစိုက်လိုက်သည့်အခါ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဖုန့်လင်းကိုယ်တိုင်ပင်

သူ တကယ်ကို ဘယ်လောက်ထိ သန်မာသလဲဆိုသည်ကို မသိခဲ့ချေ။ သူသိတာကတော့ သူကအားကောင်းတယ်၊ အလွန်အမင်းကို အားကောင်းတယ်ဟူသော အချက်သာဖြစ်သည်...

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူမှာ အဆက်မပြတ် နောက်သို့ဆုတ်ခွာနေရပြီး

သူ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများပေါ်နေခဲ့၏။ ဖုန့်လင်း၏လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်ရိုးရှင်းသော်လည်း သူ့အနေဖြင့် ထိုအင်အားများကို ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

ဤသည်မှာ "အကြွင်းမဲ့ခွန်အားက အရာအားလုံးကို အောင်နိုင်တယ်"

ဆိုသည့် အချက်၏ အနှစ်သာရပင်ဖြစ်သည်!

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူမှာ သူ၏လက်မောင်းများ ကျိုးတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"ဒီလိုဆက်သွားလို့မဖြစ်တော့ဘူး။ ငါနိုးထခဲ့တဲ့ဗီဇတွေက ခန္ဓာကိုယ်အားကောင်းစေတဲ့အမျိုးအစားမဟုတ်ဘူး။ငါ့ရဲ့အမြန်နှုန်းနဲ့ခွန်အားနှစ်ခုလုံးက သူ့ထက်နိမ့်နေတယ်။လေနဲ့မီးကလည်း သူ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ဘူး။

ငါ လုံးဝတုံ့ပြန်ခံနေရတယ်၊ ဒီလိုသာဆက်သွားရင် ငါ မကြာခင် ဒီမှာသေတော့မယ်!" သူ၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ဆုတ်ခွာရန် ကြံလိုက်သည်။

သို့သော် သူအနေဖြင့် ဖုန့်လင်းထံမှ ဖိအားကို အလွန်အမင်းခံနေရပြီး

အသက်ရှူဖို့အချိန်တောင် မရှိပေ။

သူ ဘယ်လိုထွက်သွားနိုင်မှာလဲ?

ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ်တစ်ခုရေးဆွဲရန် ကြိုးစားရုံမျှဖြင့်ပင် သူ ခေါင်းကိုက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဖုန့်လင်းသည် ထိုးဖောက်၍မရသော ဒိုင်းတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ သူ့တွင် ယင်းကိုဖြိုခွင်းရန် သို့မဟုတ် ပျက်စီးစေရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ သူ လုံးဝ အကူအညီမဲ့နေပြီး ဖုန့်လင်းတွင် အားနည်းချက်မရှိဟု ထင်လိုက်မိသည်။

မဟုတ်ဘူး အားနည်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိသင့်တယ် အဒီအားနည်းချက်က...

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူ၏နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားပြီး ဖုန့်လင်း၏မျက်လုံးများသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ယောက်သည် ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်မျှပင်မာကျောစေကာမူ လူသားတစစ်ဦး၏ နူးညံ့သော မျက်လုံးများသည်

အားနည်းချက်တစ်ခုအဖြစ် အမြဲတမ်းရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဆန္ဒအလျောက် သူသည် အပြည့်အဝအားသုံးကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ချက်ချင်းစတင်လိုက်ပြီး

ပန်းခင်းထဲတွင် လိပ်ပြာများ ကခုန်နေသကဲ့သို့ ဖုန့်လင်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ အကွက်!"

ဖုန့်လင်း၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူအသုံးပြုသော လှုပ်ရှားမှုများတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အပြောင်းအလဲများ ပါဝင်နေပြီး သိုင်းပညာ၏အနှစ်သာရကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဖုန့်လင်း၏ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဤလူသည် သိုင်းပညာ၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ကို သူ့အားပြသနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထိုအထဲသို့ သူ နှစ်မျောသွားခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်နည်းစနစ်များကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲကာ

ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

ဆယ်ချီခန့် သိုင်းကွက်များဖလှယ်ပြီးနောက် ဖုန့်လင်းမှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ထိမှန်ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲသွားသည်မှအပ သူ့ကိုယ်တွင် လုံးဝပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။

သိုင်းပညာ မည်မျှပင် မြင့်မားစေကာမူ

ပြိုင်ဘက်၏ကာကွယ်မှုကို မချိုးဖျက်နိုင်ပါက အသုံးမဝင်ချေ။

ဖုန့်လင်း၏မျက်လုံးများ ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့ပြီး ဤကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူနှင့် တိုက်ခိုက်ရာမှ တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံများ ရရှိခဲ့ကာ သူ၏ဗီဇအလားအလာများ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဗီဇအလားအလာ +၂၀%၊ +၂၀%၊ +၂၀%...**

မကြာမီအချိန်အတွင်း သူ၏မဗီဇအလားအလာမှာ ၃၀၀% ကိုကျော်လွန်ပြီး ၃၆၈% အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သိုင်းကွက်များဖလှယ်ပြီးနောက်

ဖုန့်လင်းတွင် ၁၀၀% ကျော်သော ဗီဇအလားအလာများ ရရှိခဲ့သည်။

ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူဖြစ်လာပြီးနောက် တိုးတက်မှုတစ်ခုချင်းစီသည် ဗီဇအလားအလာ အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲသော်လည်း လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုပြီးတိုင်း ရရှိသော အလားအလာပမာဏသည်လည်း အတိတ်ကထက် ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ့အား ခေါင်းကိုက်စေရုံသာမက ပျော်ရွှင်မှုကိုလည်း ခံစားရစေသော အရာတစ်ခုပင်...

"အချိန်ကျပြီ။" ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူသည် ဖုန့်လင်း၏အာရုံစိုက်မှုကို သိမြင်လိုက်ပြီး ဖုန့်လင်း သူ၏နည်းစနစ်များထဲတွင် နစ်မျောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် သူ၏အားအကောင်းဆုံး ဗီဇပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သော

မီးပေါက်ကွဲခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ထားလိုက်ပြီး မီးလျှံတစ်ခုသည် သူ၏လက်ဝါးများထဲတွင် စုစည်းလာကာ အလွန်သေးငယ်သော အစက်တစ်ခုအဖြစ် ဖိသိပ်ခံရပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားကာ အလွန်တောက်ပပြီး မျက်စိစူးစေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်း ဂရုမစိုက်မိခဲ့ပေ။ ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် သူ မြင်နေရသည်မှာ အဖြူရောင်ကွင်းပြင်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်နေသည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုစီသည် သူ၏မျက်လုံးများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော ဓားများနှင့် တူနေပြီးသူ့မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံးတွင် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားရကာ လုံးဝမဖွင့်နိုင်တော့ပေ။ မီးတောက်များမှထွက်လာသော မီးခိုးများကလည်း**

သူ၏မျက်လုံးများကို အပူဟပ်စေခဲ့သည်။

သွားစို့!" ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူမှာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်မပါတော့ဘဲ သူ့အပေါင်းအဖော် မြွေပုံစံနှင့်လူကို ဆွဲကာ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်း မျက်လုံးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် မှိတ်ထားခဲ့ပြီး

မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ့မျက်စိမှာ အလွန်နာကျင်နေပြီး မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်နေသော်လည်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍မရချေ။

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူတွင် အမှန်တကယ် ထူးကဲသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံရှိပြီး သိုင်းကွက်များဖလှယ်ပြီးနောက် သူ၏အားနည်းချက်များကို အလွယ်တကူရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်မှာ ငြင်းမရသော အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် စွန်းဝူခုန်း တွင် ကျောက်သားခန္ဓာနှင့် သံမဏိအရိုးများ ရှိပြီး အလွန်မြင့်မားသော ကာကွယ်မှုရှိသည်။သူသည် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော ပါကွရှစ်သွယ်မီးဖိုထဲရှိ သမာဓိမီးကိုပင် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏မျက်လုံးများမှာ သူ၏တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ဒဏ္ဍာရီအရ သူ ထိုနေရာတွင် 'မီးလျှံရွှေမျက်လုံး' အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တော့ သူသည် မျက်စိရောဂါတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ့မျက်လုံးများ၏အားနည်းချက်သည် ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇ ၏ အကြီးမားဆုံးသော အားနည်းချက်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်က ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် သတိထားမိသွားခြင်းမှာ...

ဒါပေမယ့်လည်း...

ဒီလောက်လေးနဲ့ သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်မလို့ ထင်နေကြတာလား? သူတို့က သိပ်ကိုရိုးအလွန်းနေတာပဲ!

ဖုန့်လင်းသည် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို ပြင်ပသို့ တိုးချဲ့လိုက်ပြီး အသိစိတ်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ခံစားလိုက်သည်။ဤနည်းဖြင့် သူသည် မျက်စိအမြင်ထက် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပြီး ထွက်ပြေးနေသော လူနှစ်ဦးကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ငါတို့ ဘာလို့ ထွက်ပြေးရတာလဲ?" မြွေပုံစံလူက မကျေမနပ်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ "တိုက်ပွဲမှာ ခေါင်းဆောင် အသာစီးရနေပြီးသားပဲ မဟုတ်လား? ဘာလို့ သူ့ကို မသတ်တာလဲ? ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေထဲမှာ ကောင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး!"

"ငါ မနိုင်နိုင်ဘူး။ ဒီလူ့မှာ ကျောက်သားခန္ဓာနဲ့ သံမဏိအရိုးတွေရှိတယ်၊ သူ့ကာကွယ်မှုကိုတောင် ကျော်ဖြတ်လို့မရဘူး! သူ့ဗီဇစွမ်းရည်တွေက တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့လေနဲ့မီးတိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်၊ ဒါက သူ့ကို အနိုင်မရနိုင်ဘူးလို့ ဆိုနိုင်တယ်!"ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူ ခေါင်းညိတ်ပြီး တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်ထွက်ပြေးကြရအောင်။ မဟုတ်လို့ သူ့မျက်လုံးတွေ ပြန်ကောင်းလာရင် ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။"

"ဟားဟားဟား၊ ငါ့မျက်လုံးတွေ ပြန်ကောင်းဖို့ စောင့်စရာမလိုပါဘူး။ မင်းတို့ အခု ထွက်ပြေးလို့မရတော့ဘူး။" ကြောက်စရာကောင်းသည့် ရယ်သံတစ်ခု ထွက်လာသည်။ ဖုန့်လင်းရဲ့ အသံက သူတို့ကို ခြေရာခံနေတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေခဲ့သည်။

"ဘာ?"

သူတို့နှစ်ဦး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ ဖုန့်လင်း သူတို့အနားကို ချဉ်းကပ်လာနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ပိတ်ထားဆဲဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ရွေ့လျားမှုတွေကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ခြေရာခံနေနိုင်သည်။

လေထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတွေ လှိုင်းထနေပြီး မမြင်ရတဲ့ ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုလို သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသလို ခံစားရကာ ထွက်ပြေးဖို့ ခက်ခဲစေခဲ့သည်။

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူမှာ ဤစွမ်းအင်လှိုင်းများကို ခံစားမိပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ စိုးရိမ်သည့်ပုံ ပြောင်းလဲသွားသည်။

စိတ်ဗီဇ!

သူက စစ်မြေပြင်မှာ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသားလူဖြစ်တဲ့အတွက် စိတ်ဗီဇနိုးထထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မည်မျှ အားကောင်းသည်ဆိုတာကို သိထားခဲ့သည်။

ဒါကို ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခြေရာခံနိုင်တဲ့ ရှာဖွေရေးဗီဇတစ်မျိုးလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပြီး၊ ဖုန့်လင်းရဲ့ အံ့သြဖွယ်အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်နဲ့ စွမ်းအင်အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုတို့နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် တကယ့်ကို မယှဉ်နိုင်တော့ပါဘူး!

ဒီနေ့ကတော့ သူတို့လွတ်မြောက်ချင်ရင် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ရသလိုကို ခက်ခဲမှာပါ!

အခြေအနေက အရင်တိုင်းပါပဲ။

အစောပိုင်းက အကျိုးမဲ့ နစ်နာခဲ့ရသည့် ဖုန့်လင်းဟာ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီး ပိုမိုကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့၏။

ဒယ်စောက်သယ်ထားသောဗာဂျရာ!

ဖုန့်လင်း လက်နှစ်ဖက်ကို အမြင့်သို့မြှောက်ကာ အောက်သို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘွမ်း!

လေထုသည် တင်းမာသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသော ဖိအားသည် ထိုးဆင်းလာကာ ထွက်ပြေးနေသော ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦး၏ ရွေ့လျားမှုကို ဟန့်တားလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ လေတိုက်ခတ်မှုဖြင့် မီးလျှံများကို တိုးမြှင့်ပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဖိအားအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ဖိခြေခံနေရသည်။

ဖိအားသည် အလွန်လေးလံပြီး သူ့နဖူးတွင် ချွေးစက်များ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဖိအားများလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏စိုးရိမ်မှုလည်း ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့၏။ ဤခံစားချက်မျိုးသည် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ခံရခက်လှသည်။

မြွေပုံစံလူမှာ ဤဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ "မင်းနဲ့ သေတဲ့ထိ တိုက်မယ်!"ဟု အော်ဟစ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မြွေကဲ့သို့ တွန့်လိမ်ပြီး ကိုယ်ဟန်တစ်ခုလုပ်လိုက်ကာ အစိမ်းရောင် အပ်များကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ဖုန့်လင်း သူ့လက်ငါးချောင်းကိုတောက်လိုက်ပြီး လေကျည်ဆန်များ ဖန်တီးကာ အစိမ်းရောင် အပ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ထို့နောက် တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မြွေပုံစံလူ၏ လည်ချောင်းမှကိုင်ကာ လေထဲသို့ မြောက်လိုက်သည်။**

သူ၏အသက်ရှုလမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ခံရပြီးနောက် မြွေပုံစံလူသည် လှုပ်ရှားမရဘဲ အသက်ရှူကျပ်လာပြီး သေတော့မည့်အရိပ်အယောင်များ ခံစားခဲ့ရသည်။

"တော်သင့်ပြီ!" ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်လူ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ သူအနေဖြင့်

ဖုန့်လင်းကို အသက်ငယ်ပြီး အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ်လို မထင်တော့ဘဲ ထိုအစား

"ဆာ" ဟု ရိုသေစွာ ရည်ညွှန်းပြောဆိုလာခဲ့သည်။*

"ဆာ၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မားစ်ဂြိုလ်တော်လှန်ရေးစစ်တပ်နဲ့ ကမ္ဘာမကြေ ရန်သူအဖြစ် တကယ် ဖြစ်ချင်နေတာလား?"