ကောင်းကင်ဘုံဟာရီကိန်းစစ်တပ်

ဘိုင်မင်းဆိပ်ကမ်း၏ အနောက်ဘက် လီရှစ်ဆယ်ခန့်အကွာတွင် ပေတစ်ထောင်ခန့်မြင့်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းက တိမ်များကို ထိုးဖောက်နေသည့် စေတီပုံသဏ္ဌာန်နှင့်တူသည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လေနှင့်မိုးဒဏ်ကို ခံရသောကြောင့် သစ်ပင်သစ်ပင်များ မပေါက်ရောက်နိုင်ဘဲ အဝါရောင် ကျောက်နံရံများသာ ဖော်ထုတ်ပြသထားသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် မြစ်ထဲသို့ ရွှေချွန်တစ်ခု စိုက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသောကြောင့် ၎င်းကို ရွှေတောင်ကြီးဟု အမည်ပေးခဲ့ပြီး ဘိုင်မင်းဆိပ်ကမ်းအနီးရှိ လူသိများသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

အတိတ်က ရွှေတောင်ကြီးကို စူးစမ်းရှာဖွေမှုများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ အချို့လူများသည် ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အမည်ကြောင့် ရွှေတွင်းတစ်ခု ပါဝင်သည်ဟု ထင်မှတ်မှားခဲ့ကြသည်။ အစောပိုင်းနှစ်များတွင် ၎င်းကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းသူများ အဆက်မပြတ်ရှိခဲ့သော်လည်း ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ အချည်းနှီး ရှာဖွေပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း မေ့ပျောက်ခံလာရသည်။ ဘိုင်မင်းဆိပ်ကမ်းမှ မဝေးသော နေရာတွင် ကုန်သင်္ဘောများအတွက် မှတ်တိုင်တစ်ခုအဖြစ်သာ အများဆုံး အသုံးဝင်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင် စီးနင်းခဲ့သည့် သာမန်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသင်္ဘောက ရေပေါ်တွင် တစ်ရက်လျှင် လီတစ်ထောင်ခရီးကို သွားနိုင်သည်။ ယခုအခါ လုမိသားစုပိုင် နာမည်ကျော် တန်ဂျီအမျိုးအစား စစ်သင်္ဘောသည် သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး တစ်ရက်လျှင် လီနှစ်ထောင်ခရီးကို သွားနိုင်သည်။ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် တစ်နာရီလျှင် လီတစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ်ခန့် ရွက်လွှင့်နိုင်သည်။ လီရှစ်ဆယ်မျှသာရှိသော အကွာအဝေးအတွက် အရှိန်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း အများဆုံး တစ်နာရီသာ ကြာမည်ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူအားလုံးက သူတို့သည် ယနေ့ နတ်ဆိုးများကို ကိုင်တွယ်ရန် ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိထားကြပြီး ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် သူတို့အများစု၏ မျက်နှာများက မှိုင်းမှိုင်းမှောင်မှောင် ဖြစ်နေသည်။ လုမိသားစုဝင်များနှင့် ဟာရီကိန်းကောင်းကင်တပ်မှ စစ်သားနှစ်သောင်းတို့သာ သိပ်ပြီး မကြောက်ရွံ့ကြဘဲ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။ ၎င်းသည် ဟန်ဆောင်ခြင်းလော သို့မဟုတ် သူတို့တွင် တကယ်ပင် စွမ်းရည်ရှိခြင်းလောက မရှင်းလင်းပေ။

ရွှေတောင်ကြီးကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်သည်နှင့် ဟိုယုရှောင်သည် ချက်ချင်းပင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသခဲ့သည်။ တောင်သည် အမှန်ပင်မြင့်မားသော်လည်း ၎င်း၏ဧရိယာသည် အများဆုံး သုံးလီမှ ငါးလီပတ်လည်သာ ရှိသည်။ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ကျော်ကို ဖွက်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဆင့်ငါး နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် လူအသွင်ပြောင်းနိုင်သည်ဆိုလျှင်ပင် နတ်ဆိုးအုပ်စုတစ်ထောင်သည် လူအသွင်ပြောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သာမန် အဆင့်ကိုး နတ်ဆိုးသည် အသေးဆုံးပင်လျှင် မီတာတစ်ရာကျော် အရွယ်အစားရှိမည်ဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ရှားပါးမျိုးစိတ်မှလွဲ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုအတိုင်းအတာဖြင့်ဆိုလျှင် သူတို့ရှေ့မှ ရွှေတောင်ကြီးသည် သူတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"နတ်ဆိုးချီလှုပ်ရှားမှုလည်း မရှိဘူး၊ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှု ရာဇဝင်လည်း မတွေ့ရဘူး။ အကြီးအကဲလု ဒီနတ်ဆိုးတွေ ဒီမှာ ပုန်းနေတာ သေချာလား" ဟု ဟိုယုရှောင်က မေးလိုက်သည်။

သူတို့အနက် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူမှာ လုခိုင်ဝူပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမှလွဲ၍ လုမိသားစု၏ စစ်သည်နှစ်သောင်းထဲတွင် ယွမ်ဒန်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးရှိသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ကောင်းကင်အဆင့် မဟာဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရက္ခသပဌနာဂိုဏ်းမှ ဆရာကြီးဆယ့်သုံးဦး၏ အကူအညီကိုလည်း ရရှိထားသောကြောင့် သူ၏ဩဇာအာဏာမှာ ကြီးမားလှသည်။ သူက စတင်မေးမြန်းလိုက်သည်နှင့် လုခိုင်ဝူက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

"ဟိုမိသားစုသခင်က ရေပြင်ကို မကြာခဏ မသွားဖူးဘူး ထင်တယ်။ ကြွားဝါတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ရေထဲမှာ နတ်ဆိုးရှာဖွေတဲ့နေရာမှာ ကောင်းဂန်နဲ့ အရှေ့ပင်လယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကလွဲရင် ငါ့လုမိသားစုက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုတိယမလိုက်ဘူး။ ကျွန်တော် ဒီကို ဆယ်ရက်အလိုက ရောက်တုန်းက နတ်ဆိုးအုပ်စု ဒီမှာ ပုန်းနေတယ်လို့ အကြိုဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံပဲ။ အခုတော့ သေချာပြီလို့ ပြောနိုင်ပြီ"

သူ့စကားဆုံးတော့ ခဏရပ်လိုက်ပြီး ရေကို မော့ကြည့်ကာ လူတိုင်းကို အချက်ပြလိုက်သည်။ "ရေနေနတ်ဆိုးတွေက ကုန်းပေါ်က နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မတူဘူး။ သူတို့က ရေကူးတာမှာ ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက နှစ်သက်ကြတယ်။ သူတို့အတွက် ရွှေတောင်ကြီးက နားနေတဲ့နေရာသက်သက်ပဲ။ သူတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် ဂူတွေက ရေထဲမှာ ရှိတယ်။ ဒီရေတွေအောက်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ အားလုံး စမ်းကြည့်ကြပါလား"

ဟိုယုရှောင်က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ရေကို သေချာစိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ မူလဓာတ်စွမ်းအင်အချို့ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ဤသို့ ခံစားကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် လုခိုင်ဝူသည် အဘယ်ကြောင့် နတ်ဆိုးများ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း သေချာသိနိုင်သည်ကို သူ ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။

သူ တစ်ခုခုကို ခံစားမိလို့တော့ မဟုတ်။ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအောက်တွင် ရေပြင်တစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်နေသည်။ သူ ခရီးသွားလာရင်း ဖြတ်သန်းခဲ့သော မည်သည့်ရေပြင်ထက်မဆို ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သက်ရှိသတ္တဝါများ လှုပ်ရှားသွားလာမှု မရှိသလောက်ပင်။

ဤရေပြင်၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုက အလွန်အမင်း စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ ကောင်းလှသည်။ ဤနေရာသည် ယွန်းလန်ရှေးဟောင်းမြစ်၏ အလယ်ဗဟိုဖြစ်ပြီး ငါးများမဟုတ်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးငယ်များနှင့် မိစ္ဆာကောင်ငယ်များကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့သင့်သည်။ ဤအလွန်အကျွံ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကပင် ဤနေရာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း တိကျစွာ ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဗွမ်းခနဲ အသံများထွက်လာ၏...

ဆရာကြီးနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား၏ ရှိနေခြင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း စူးစမ်းထောက်လှမ်းမှုကြောင့် ရေအောက်ရှိ နတ်ဆိုးများက သူတို့ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထောက်လှမ်းမိပြီး ဖြစ်သည်။ မြစ်ရေပြင်သည် ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး ရုတ်တရက် ပူဖောင်းများ ပေါ်လာသည်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် မြစ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမအရိပ်ကြီးများ ပေါ်လာပြီး စစ်သင်္ဘောပတ်လည်တွင် ဆက်တိုက်စုရုံးကာ သင်္ဘောကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်သွားတော့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဒီကို ဒီလို ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ရောက်လာတာ နတ်ဆိုးတွေ ဝိုင်းဖို့ပဲ မဟုတ်လား။ ပြီးပြီ၊ ရေက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီ၊ အခု ထွက်ပြေးချင်ရင်တောင် မလွတ်တော့ဘူး..."

စကားပြောသူမှာ ဂန်ချီနယ်ပယ်မှ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့၏အနေအထားအရ လှေဆိပ်တွင် လုမိသားစုမှ ခေါ်ယူထားသော သိုင်းပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုသူသည် နတ်ဆိုးများကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြောင်း ထင်ရှားပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့်ဖြင့် လုမိသားစုကို ပြစ်တင်ပြောဆိုသည့် လေသံပါနေပြီး မည်သည့်ပြင်ဆင်မှုမှ မရှိဘဲ နတ်ဆိုးဂူထဲသို့ ခေါ်လာခြင်းအတွက် အပြစ်တင်နေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် လှည့်လည်သွားလာနေသော သိုင်းပညာရှင် အတော်များများ ထိုသူ၏စကားများဖြင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ လုမိသားစု၏ ခွန်အားမည်မျှပင်ရှိစေကာမူ ချီရန်ယန်နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူကြီး လုခိုင်ဝူက ဤသူများထက် ဉာဏ်နည်းပါ့မလား။

သူက ရဲတင်းစွာ စစ်သင်္ဘောကို ဤနေရာသို့ မောင်းနှင်လာခဲ့ခြင်းမှာ ယုံကြည်မှုရှိ၍သာ ဖြစ်ရမည်။

"အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပါ။ ကျွန်တော်တို့ လုမိသားစုရဲ့ စစ်သင်္ဘောက ကြွားဖို့သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး၊ စိတ်ချပါ။ ဒီနတ်ဆိုးတွေ ရေပေါ်တက်လာတာနဲ့ သူတို့ ပြန်မဆင်းနိုင်အောင် ကျွန်တော် သေချာလုပ်ပေးမယ်"

လုခိုင်ဝူ၏စကားများကို တုံ့ပြန်သည့်အလား သူ၏စကားများ ဆုံးသည်နှင့် ရေအောက်မှ ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က သူတို့၏ စစ်သင်္ဘောကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ဟိန်းခနဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဗြန်း...

ဧရာမစစ်သင်္ဘော၏ ရှေ့ပိုင်းသည် ဆယ်မီတာ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အပေါ်သို့ မြောက်တက်သွားပြီးမှ မြစ်ရေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်လာရာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးကို ရှေ့သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ သတိပြုရမည်မှာ ၎င်းသည် လူတစ်သိန်း ဆံ့နိုင်သော တန်ဂျီအမျိုးအစား စစ်သင်္ဘောဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားစေရန်ပင် ယွမ်ဒန်နယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အင်အား လိုအပ်သည်။ သို့သော် ရေအောက်နတ်ဆိုးသည် သင်္ဘောကို ဆယ်မီတာကျော် လှန်နိုင်ခဲ့သည်။