ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပြောင်းလဲမှုများ,အသွင်ပြောင်းလဲမှု တစ်သောင်း
Vol. 7 Ch. 92
ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် စွန်းဝူခုန်းမှာ အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်။ သူသည် မည်သည့်သက်ရှိမျိုးစိတ်ပုံစံကိုမဆို အလွယ်တကူအသွင်ယူနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏စွမ်းရည်များကိုပင် တုပနိုင်သည်။
ဖုန့်လင်း၏ ဗီဇသီအိုရီများအပေါ် နားလည်မှုနှင့် အသိပညာအရ၊
စွန်းဝူခုန်းဗီဇကို သူ နိုးထခဲ့သည်မှာ သေချာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အသွင်ပြောင်းလဲမှုစွမ်းရည်ကို ရရှိလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။ ဤသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခုမဟုတ်သော်လည်း သူ ဤအကြောင်းကို အတိအကျမသိသေးပေ။
အကယ်၍ သူသာ မိမိလိုချင်တဲ့အရာတွေအဖြစ် အမှန်တကယ်ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး စွမ်းရည်အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနိုင်ရင် ဒါက ရိုးရှင်းစွာနဲ့ အလွန်အမင်း ကြီးစိုးခြယ်လှယ်နိုင်မှာ မဟုတ်လား?
ဒဏ္ဍာရီလာ စွမ်းရည်တစ်ခုချင်းစီသည် ကွဲပြားပြီး ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုပုံများသည်လည်း ကွဲပြားသည်။
ခွန်းလွန်လက်ဝါးတံဆိပ်တော်ကို ဗီဇသိုင်းပညာရဲ့ စွမ်းရည်အမျိုးမျိုးနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်မယ် ဒါမှမဟုတ် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုစွမ်းရည်နဲ့ တွဲဖက်အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် ဤသည်မှာ ပြီးပြည့်စုံသည့် လိုက်ဖက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတိုင်း အောင်မြင်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ဖုန့်လင်းမှာ စွန်းဝူခုန်း၏ ဒဏ္ဍာရီလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသော်လည်း၊ ဤလမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ကန့်သတ်မထားနိုင်ပေ။
မည်မျှကြီးကျယ်သော ဒဏ္ဍာရီလမ်းကြောင်းဖြစ်စေကာမူ ၎င်းသည် အခြားတည်ရှိမှုတစ်ခု၏ လမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး သင့်ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်း မဟုတ်ပေ။ ဒဏ္ဍာရီလာ ဗီဇများကို နိုးထစေသည့် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အစောပိုင်းအဆင့်များမှာ သင်ယူမှုဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ အထူးစွမ်းရည်များ ရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလိုပါက၊ သူတို့အနေဖြင့် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိရန် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ၊ ဤခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်သည် သူ့ကို
စွန်းဝူခုန်း၏လမ်းကြောင်းအား ကျော်လွန်ခွင့်ပေးမည့် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ဤအတွေးကို တွေးမိလိုက်သောအခါ၊ ဖ့န့်လင်း၏စိတ်မှာ လှုပ်ရှားတက်ကြွလာခဲ့သည်။
သို့သော်၊ သူ၏ဗီဇသိုင်းပညာများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းသည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ပြီးမြောက်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။
ပထမဦးဆုံး၊ ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာမှ စတင်ရန် ဖုန့်လင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ထို့ထက်ပိုမိုကောင်းမွန်သော အစမှာ သူပထမဆုံးသင်ယူခဲ့သည့် ဟုန်လက်သီးပညာဖြစ်သည်။
ဟုန်လက်သီးသည် အလွန်မာကျောပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော လက်သီးသိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ၏လက်သီးများသည် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားမည်ဖြစ်ပြီး အလွန်ကြမ်းတမ်းလှသည်။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုချင်းစီသည် ပြဒါးစီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အလမ်းမပေးခဲ့ပေ။ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်များတွင်၊ ဤသိုင်းပညာသည် အလွန်ရဲရင့်သည်။ ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုများသည် ကြီးမားသောတူများကို ဝှေ့ယမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မယှဉ်နိုင်လောက်သော အရှိန်အဟုန်ရှိသည်။
ဖုန့်လင်း သူ၏အကွက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြသခဲ့သည်။ သူနားလည်ထားသော ဟုန်လက်သီး၏ အကွက်အားလုံးကို ယူလာပြီး၊ ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော် ၏ ပထမဆုံးအကွက်ဖြစ်သော မိုးကောင်းကင် မှောက်လှန်သည့် တူတံဆိပ်တော် နှင့် ပေါင်းစပ်ရန် နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားရင်း၊ နှစ်ခုကြားမှ တူညီသောအချက်များကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
မိုးကောင်းကင် မှောက်လှန်သည့် တူတံဆိပ်တော်တွင် အပြောင်းအလဲ သုံးမျိုးရှိသော်လည်း ဖုန့်လင်းမှ ဟုန်လက်သီး၏အနှစ်သာရကို ထိုအထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းပေါင်းစပ်လိုက်သည်နှင့် အခြားပြောင်းလဲမှုတစ်မျိုး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခု၊ အစွန်းရောက်ရှစ်ပါးလက်သီး!
ရှေးခေတ်ကမ္ဘာ၏ လက်နက်အေးခေတ်ရှိ လှံနည်းစနစ်များမှ ဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်လာသော အစွန်းရောက်ရှစ်ပါးသိုင်းလက်သီးသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ရှင်းလင်းနိုင်သည့် အကွက်များနှင့် ကြမ်းတမ်းသည့် သတ်ဖြတ်မှုနည်းစနစ်များ ပါဝင်သည်။
"တစ်ယောက်အနေဖြင့် အစွန်းရောက်ရှစ်ပါးလက်သီးကို တစ်နှစ်လေ့ကျင့်ပါက လူတစ်ဦးကို သတ်နိုင်သည်" ဟူသော ဆိုရိုးစကားရှိသည်။
အစွန်းရောက်ရှစ်ပါးလက်သီးကို စတင်လေ့ကျင့်သူအသစ်များအတွက် တစ်နှစ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ ရရှိလာနိုင်သည်။ ၎င်းတို့၏လက်သီးအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လာပြီး ဤသိုင်းပညာကျင့်သူများ လူသတ်မှုဖြစ်ပွားသည့် အဖြစ်အပျက်များ အတော်များများ ရှိသည်။
ဖုန့်လင်းမှာ အစွန်းရောက်ရှစ်ပါးကိုယ်ဟန်ကို ယူကာ လက်သီးဖြင့်ထိုးခြင်း၊ ပခုံးဖြင့်ဆောင့်ခြင်း၊ တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ထောင်းခြင်းများ ဆက်လုပ်ခဲ့သည်။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုနှင့် လွှဲပြောင်းမှုကို နားလည်ရန် သူ ကြိုးစားခဲ့လိုက်သည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ကြီးမားသောလှံတစ်ချောင်းမှ ထိုးဖောက်လာသကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
လှံနှင့်ကျာပွတ်တို့တွင် တူညီသောအချက်တစ်ချို့ရှိပြီး မကိုက်ညီသောအပိုင်းများလည်း များစွာရှိသော်လည်း၊ ဖုန့်လင်းမှာ တူညီသောအချက်များကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ "နတ်ဘုရားရိုက်နှက်ခြင်းကျာပွတ်" နှင့် ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားရိုက်နှက်ခြင်းကျာပွတ်၏ ပြောင်းလဲမှု အရေအတွက်ကို သုံးမျိုးအထိ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤကြမ်းတမ်းပြင်းထန်သော သိုင်းပညာများကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်၊
ဖုန့်လင်းမှည နူးညံ့သောသဘာဝရှိသည့် သိုင်းပညာများကို ပေါင်းစပ်ရန် စတင်ကြိုးစားခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် သူ ပေါင်းစပ်လိုသော သိုင်းပညာမှာ ထိုက်ချိလက်သီး ဖြစ်သည်။
ထိုက်ချိလက်သီးသည် ရှေးဟောင်း ဟွာရှ၏ အသန်မာဆုံး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှ ခွန်အားကိုလေ့ကျင့်သည့် သိုင်းပညာသုံးမျိုးအနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး၊ ဤသိုင်းပညာ၏ အနက်မှာ အလွန်နက်ရှိုင်းသည်။ ၎င်းသည် သိုင်းပညာ၏ ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် နူးညံ့မှုနှစ်မျိုးလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး၊ ပြင်ပအားများကို ထိန်းချုပ်ကာ အတွင်းပိုင်းမှအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
ထိုက်ချိကို ယင်နှင့်ာတ်၊ အသက်နှင့်သေခြင်း၊ မာကျောမှုနှင့်နူးညံ့မှုဟု ခွဲခြားနိုင်သည်။
၎င်းတွင် အရာနှစ်ခုယှဥ်တွဲနေခြင်း၏ ထူးခြားသောလက္ခဏာများ ပါဝင်သည်။ ယင်နှင့်ယန်နှစ်မျိုးစလုံးတွင် တူညီသောအချက်များရှိပြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။
စာကလေးအမြီးကို ဖမ်းဆုပ်ခြင်း!
ပေါက်ကွဲလက်သီး!
လှည့်ပတ်ကာကွယ်!
...
ဖုန့်လင်း တိုက်ချိ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသခဲ့ပြီး နူးညံ့မှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှု နှစ်မျိုးလုံး၏ ပေါင်းစပ်မှုကို အတွေ့အကြုံရခဲ့ကာ "ယင်ယန်ကြေးမုံ တံဆိပ်တော် " နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ၎င်း၏ပြောင်းလဲမှု အရေအတွက်များထဲသို့ နောက်တစ်မျိုး ထပ်တိုးနိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏ပါကွရှစ်ကွက်လက်ဝါးများကို "ရှေးဟောင်း အလံတံဆိပ်တော်"၊
ရှင်းယီလက်သီးကို "နဂါးရှောင်တိမ်းခြင်း ကျောက်တိုင်တံဆိပ်တော်"၊ နဂါးလက်သည်းပညာကို "အင်မော်တယ်နှောင်ကြိုးတံဆိပ်တော်" နှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့သည်...
ကမ္ဘာပေါ်တွင် သိုင်းပညာမျိုးစုံရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အားလုံး၏ နောက်ကွယ်ရှိ သိုင်းပညာသဘောတရားမှာ ဆင်တူသည်။
"ရာပေါင်းများစွာသော မြစ်နှင့်ချောင်း များစုပေါင်းမှသာ များပြားလှသော ရေများရှိသည့် သမုဒ္ဒရာကြီး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်"
ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်မှာ ဒဏ္ဍာရီခေတ်၏ အထွတ်အထိပ် ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မျှောင့်လင့်ထားသကဲ့သို့ ၎င်းတွင် သိုင်းပညာအားလုံး၏အနှစ်သာရများ ပါဝင်ပြီး၊ အားလုံးကို ၎င်းတွင်ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ဖုန့်လင်းသာ ဤပေါင်းစပ်မှုအားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်နိုင်လျှင် ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်၏ အမြင့်ဆုံးခွန်အားကန့်သတ်ချက်ကို သူသည်ပင် ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့တွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့ ထပ်ကာထပ်ကာ ကြိုးစားမှုများမှတစ်ဆင့် ဖုန့်လင်းမှာ ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။
ဤခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်မှာ အခြေခံသင်္ချာပုံသေနည်းတစ်ခုနှင့် တူပြီး အခြားသိုင်းးပညာများမှာ ၎င်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းတွက်ချက်နိုင်သည့် အချက်အလက်အမျိုးမျိုးနှင့် တူသည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်အနေဖြင့် သိုင်းပညာနည်းစနစ်အသစ်များနှင့် တိုက်ကွက်အသစ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။
ဗီဇသိုင်းပညာများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်းပင် ထိုနည်းအတိုင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏အချက်အလက်များမှာ ပို၍ရှုပ်ထွေးပြီး ပေါင်းစပ်ရန် ပို၍ခက်ခဲသည်။
ယခင်က မားစ်ဂြိုလ်တော်လှန်ရေးတပ်၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် လေနှင့်မီး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူအနေနှင့် ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်နှင့် အချို့သော ဗီဇသိုင်းပညာများကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူ၏လေနှင့်မီးစွမ်းအားများမှာ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးပင်။
အကယ်၍ သူ့ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇ၏ မီးနှင့်ရေဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းနှင့် စွမ်းအင်အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပယ်ဖျက်နိုင်သည့် အစွမ်းသာ မရှိခဲ့ပါက၊ ဖုန့်လင်းအနေဖြင့် လုခ် ကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြီးမားသောအားထုတ်မှုများ လိုအပ်မည်မှာ သေချာပေသည်။
သို့သော် ဖုန့်လင်းအား အနည်းငယ်စိတ်ညစ်စေသည့်အရာမှာ သူ မည်မျှပင် သတိထားပါစေ၊ လုခ်က တစ်စုံတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ လုခ် သည် ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်၏နည်းစနစ်များထဲမှ အခြေခံအကျဆုံးသော ပုံစံများကိုသာ ပေးခဲ့ပြီး သူ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေဖန်တီးထားသော ပုံစံအမျိုးမျိုးကို မပေးခဲ့ပေ။
အကယ်၍ ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်၏ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်လိုပါက၊ သူကိုယ်တိုင်သာ အဖြေရှာပြီး အခြားသိုင်းပညာများကို ဆက်လက်ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤမျှသည်ပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ "ရာပေါင်းများစွာသော မြစ်ချောင်းများစုပေါင်းမှသာ သမုဒ္ဒရာကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်" ဆိုသည့် သဘောတရား ကို သိရှိပါက၊ ဖုန့်လင်းအနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းအသစ်များကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများအပေါ် မှီခိုရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
ဖုန့်လင်း သူ၏လေ့ကျင့်မှုတွင် နှစ်မြုပ်နေခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်နေပုံရကာ ဘယ်တော့မှ မပင်ပန်းသည့်အလား ထပ်မံလေ့ကျင့်ရန် စလိုက်သည်။
သို့သော် အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို ပြီးပြည့်စုံသည်အထိ အကောင်အထည်ဖော်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် ဤရှေးဟောင်းသိုင်းပညာအမျိုးမျိုး၏ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကိုသာ
ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်နှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လက်ဝါးတံဆိပ်တော်တစ်ခုစီတွင် ပုံစံအသစ်တစ်မျိုးသာ တိုးလာခြင်းမျိုး ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။
ဤရှေးဟောင်းသိုင်းပညာများမှာ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာမြေခေတ်မှ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သော ပညာရပ်များဖြစ်ပြီး ထူးခြားသောအသိပညာများနှင့် အသုံးဝင်မှုများ ပါဝင်သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယနေ့အထိ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒဏ္ဍာရီနှင့်ရှေးဟောင်းပုံပြင်များမှာမူ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတုန်းက ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကို သိရှိခြင်းသည် အသုံးဝင်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ခဲ့ကြပေ။ ကမ္ဘာ့စစ်သုံးကြိမ်၊ ဂြိုဟ်စစ်ပွဲနှစ်ကြိမ်နှင့် ကြယ်တာရာ စစ်ပွဲငါးကြိမ်တို့အပြီးတွင် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုအများစု ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်လာခဲ့ပြီး အချို့သော သီးခြားစကားစုများတွင် စကားလုံးတစ်လုံးနှစ်လုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အဓိပ္ပါယ်မရှိသော စစ်ပွဲများသည် နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုခဲ့ပြီး ကြယ်တာရာခေတ်ရောက်မှသာ ဒဏ္ဍာရီများ၏ တည်ရှိမှုကို ပြန်လည်သိရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ အရာရာသည် အလွန်နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ကာ အဆုံးမရှိသော နောင်တများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာ၏ နက်နဲသော အနှစ်သာရမှာ ရှေးဟောင်း လူသားများ၏ ဉာဏ်ပညာများ စုပေါင်းထားသော ရတနာသိုက်ပင် ဖြစ်သည်။
ဖုန့်လင်းမှာ သူ၏သိုင်းပညာပါရမီက ရှေးခေတ်ပါရမီရှင်များထက် သာလွန်ပြီး ဤရှေးဟောင်းသိုင်းပညာများ၏အနှစ်သာရကို ချက်ချင်းနားလည်ကာ ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်နှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်မည်ဟု
မယုံကြည်ပေ။
ကျင့်ကြံခြင်းသည် ဇွဲလုံ့လကို အထူးတလည် အလေးထားသည်။ အဆင့်တိုင်းတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်ပမာဏနှင့် အားထုတ်မှုများ လိုအပ်သည်။
ဖုန့်လင်းမှာ မလောခဲ့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်စဉ်ကို စတင်ခဲ့သည်။
သူ့အနေနှင့် အမျိုးမျိုးသော သိုင်းကွက်များကို ဆက်လက်စမ်းသပ်ခဲ့ပြီး ဤသည်မှာပင် ကျင့်ကြံမှု တစ်မျိုးဖြစ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။
ဗီဇအလားအလာ +၅%၊ +၅%၊ +၅%...
ဖုန့်လင်း၏ ဗီဇအလားအလာမှာ ဆက်လက်မြင့်တက်နေခဲ့သည်။ မြင့်တက်နှုန်းမှာ အလွန်မြန်သည်ဟုမဆိုနိုင်သော်လည်း နှေးကွေးသည်ဟုလည်း မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။ ခဏအကြာတွင် သူ၏ဗီဇအလားအလာမှာ ၅၈၈% အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
အနည်းငယ်သာထပ်မံတိုးပါက အခမဲ့ ရှေးဦးဗီဇအမှတ်တစ်ခုရလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူအနေဖြင့် ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇ၏ အားဖြည့်မှုကို တစ်မှတ်တိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူဖြစ်လာပြီးနောက် သူ၏တိုးတက်မှုနှုန်းမြန်လာသော်လည်း လိုအပ်သော ဗီဇအလားအလာပမာဏသည်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။
ဖုန့်လင်း ပို၍ပင်ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ပင်ပန်းမှုကို မသိသည့်လူကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူ၏အားကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး လေ့ကျင့်မှုကို အဆုံးထိလုပ်နိုင်အောင် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ဆယ်နာရီကြာမြင့်သွားခဲ့ပေပြီ။
ဖုန့်လင်း သူ၏လေ့ကျင့်သည့်အခန်းတွင် ခုန်ပေါက် လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဝါးတံဆိပ်များမှာ အဆက်မပြတ်ပြောင်းလဲနေကာ ပန်းပွင့်များကြားတွင် ပျံသန်းနေသော လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ့လက်များကို တူများ၊ လက်သည်းများ သို့မဟုတ် လက်ဝါးများအဖြစ်သုံး၍ အမျိုးမျိုးသော တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
သူ၏လက်ဝါးများမှာ အရိုင်းဆန်စွာလှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏သိုင်းကွက်များတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေပုံရသည်။
ဖုန့်လင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်ရှိ နည်းစနစ်တိုင်းအတွက် သိုင်းကွက်အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။ သူ ထိုသိုင်းကွက်များကို ပြသလိုက်သောအခါ၊ ၎င်းတို့မှာ အမှန်ပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပြောင်းလဲမှုများ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း သူ ခံစားခဲ့ရသည်။
သံသယရှိစရာမလိုဘဲ၊ မှန်ကန်သောလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် သူ ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ပထမဆုံးနည်းစနစ်ဖြစ်သော "မိုးကောင်းကင် မှောက်လှန်သည့် တူတံဆိပ်တော်" မှ နောက်ဆုံးနည်းစနစ်ဖြစ်သော "ရှေးဟောင်း အလံတံဆိပ်တော်" အထိ၊ ဖုန့်လင်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖော်ပြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်မလုပ်တော့ပေ။
မူလ ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်ရှိ နည်းစနစ်များကို အခြေခံ၍
ဖုန့်လင်း အချို့သော ကောက်ချက်ချမှုများပြုလုပ်ပြီး သိုင်းကွက်အသစ်များကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်နှင့် ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာအမျိုးမျိုးတို့ကြားမှ ကနဦး ပေါင်းစပ်မှုကို စတင်ခဲ့ပြီး ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်၏ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။
ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်၏ ဤမူကြမ်းအသစ်ကို "ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော် ဗားရှင်း ၁.၀" ဟု အမည်ပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာများ၏ အနှစ်သာရများကို ပိုမိုနားလည်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ ၎င်းတို့ကို တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်ပြီး ဗားရှင်း ၁.၁၊ ၁.၂၊ ၁.၃ စသည်ဖြင့် ဖန်တီးသွားမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဗီဇသိုင်းပညာများကို ပေါင်းစပ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ ထိုအချိန်တွင် ဤသိုင်းပညာကို "ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော် ဗားရှင်း ၂.၀" ဟု အမည်ပြောင်းမည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ကနဦး အောင်မြင်မှုအပြီးတွင်
ဖုန့်လင်းမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသိပညာသည် လက်ရှိအကန့်အသတ်များသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ပိုမိုတိုးတက်လိုပါက၊ သူသည် လေ့ကျင့်မှုအတွက် အချိန်ပိုပေးရန်နှင့် သိုင်းပညာတွင် သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။
သူ ခွန်အားကို တောင့်တနေသော်လည်း၊ လက်တွေ့ကိုလည်း လေးစားရန် လိုအပ်သည်။
လက်ရှိတွင် သူ၏သိုင်းပညာများအပေါ် နားလည်မှုမှာ မလုံလောက်သေးသလို၊ လုံလောက်သည့်အချိန်လည်း မရှိပေ။
ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်ကို အားဖြည့်ရန်အတွက် သူ ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားပြီး သူ၏ဗီဇစွမ်းရည်များကို ဆက်လက်လေ့လာရန် စတင်ခဲ့သည်။
စစ်မှန်သည့် ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇ၏ အချို့သော စွမ်းရည်များကို သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဗီဇပြောင်းလဲမှုတစ်ခုအနေဖြင့် ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇ၏ စွမ်းရည်လေးမျိုးမှာ - ကျောက်သားခန္ဓာနှင့်သံမဏိအရိုးများ၊ အကန့်အသတ်မဲ့ ခွန်အား၊ ဓားလှံမထိုးဖောက့နိုင်ခြင်းနှင့် ရေနှင့်မီးတို့ဖြင့် မသက်ရောက်နိုင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ တူညီသောအဆင့်ရှိ ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူများထဲတွင် သူသည် ပိုးမွှားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အားနည်းသောဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပင်။
ထို့နောက် ဖုန့်လင်းမှာ သူ့စိတ်ဗီဇ၏ စွမ်းရည်များကို စတင်စမ်းသပ်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့်အခြေခံဗီဇတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖုန့်လင်းအနေနှင့် ၎င်းတွင် စိတ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းသာ ရှိသည်ဟု မယုံကြည်ပေ။
စိတ်စွမ်းအင်သည် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိပဲ ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ မှန်းဆရခက်သည်။ အကယ်၍ သူသည် သင့်လျော်သော အဝေးတိုက်ခိုက်မှုကို ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်ပါက၊ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင်သာ ကျွမ်းကျင်နေခြင်းကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်မည်။ တိုက်ခိုက်မှုနည်းစနစ်များ ပိုမိုများပြားလာပါက၊ အခြေအနေများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်လည်း တိုးတက်လာမည်။ ဤသည်မှာ အခြားဗီဇများကို ဆက်လက်နိုးထစေခြင်းထက် သူ့အတွက် ပိုမိုထိရောက်မည်ဖြစ်သည်။
ဗီဇစွမ်းရည်များ၏ အရေးကြီးသောအချက်မှာ အရည်အသွေးဖြစ်ပြီး အရေအတွက်မဟုတ်ပေ!
ဖုန့်လင်း အသေးစိတ်လေ့လာမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်စွမ်းအင်သည် မျက်ခုံးနှစ်ခု၏အလယ်ဗဟိုမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော ကြီးမားသည့် ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးကို သူခံစားသိရှိနိုင်သည်။
သို့သော် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အရန်သက်သက်သာဖြစ်သည်။
ငါ့ရဲ့စိတ်စွမ်းအင်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိလာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ? ဖုန့်လင်း ကြာမြင့်စွာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နည်းလမ်းတစ်ခုကိုမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ သူ ယခုအချိန်အတွက် ယာယီ လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။
မေးခွန်းတစ်ခုရှိနေရင် ကြယ်ကွန်ရက်ကို မေးလိုက်ပါ!
ဖုန့်လင်း သူ၏ ကိုယ်ရေးမိုက်ခရိုချစ်ပ်ကို ထိပြီး ကြယ်ကွန်ရက်သို့ ချိတ်ဆက်ကာ 'စိတ်ဗီဇ'၊ 'စိတ်စွမ်းအင်'၊ 'တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်'၊ 'အလုပ်အကိုင်'... စသည့် အဓိကစကားလုံးများကို ရှာဖွေရန်နေရာတွင် ရိုက်ထည့်ခဲ့သည်။
ရာနှင့်ချီသော ရှာဖွေမှုရလဒ်များ ချက်ချင်းပေါ်လာခဲ့သည်။ ဖုန့်လင်းမှာ စာရင်း၏ထိပ်ဆုံးတွင် ပေါ်လာသော အလုပ်အကိုင်တစ်ခု၏ အမည်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
"ဗီဇ စိတ်ညှို့ပညာရှင်!"