အသွင်မဲ့လွှမ်းမိုးမှု
Vol. 7 Ch. 95
အလုပ်လုပ်ရမည့်နေ့တစ်နေ့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပေပြီ။ ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီ၏ R&D ဌာနအတွင်းတွင် လူများစွာ လှုပ်ရှားနေကြပြီး အားလုံးမှာ အလွန်အလုပ်များနေခဲ့ကြသည်။
ဖုန့်လင်း R&D ဌာနအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များစွာ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ လူသားများကို စမ်းသပ်နေသည့်အချိန်တွင် သူတို့၏မျက်နှာများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့၏ဆံပင်များမှာ ရှုပ်ပွထူထဲနေပြီး အနံ့ဆိုးများလည်း ထွက်နေကာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ရေချိုးပြီးကတည်းက ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲမသိပေ။ သို့သော် မည်သူမှ ဒါကို ဂရု
မစိုက်ကြပေ။ အားလုံးမှာ ရူးသွပ်နေသည့် သုတေသီများ၏ အသွင်သဏ္ဍာန်ရှိနေသည်။
ထိုလူများသည် R&D ဌာနကို သူတို့၏အိမ်ကဲ့သို့ သဘောထားပြီး နေ့ညမပြတ် အလုပ်လုပ်ကြသည်။ အိပ်ချိန်နှင့် စားချိန်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အချိန်အားလုံးကို သုတေသနလုပ်ရာတွင် သုံးစွဲကြပြီး သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ရူးသွပ်လုနီးပါးပင်။
တံခါး တိတ်တဆိတ်ပွင့်လာပြီး
ဖုန့်လင်းအထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လူများစွာ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
အရာအားလုံးပြီးနောက် သူတို့အနေနှင့် ဖုန့်လင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန် နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်များ ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းက ဤအသစ်ရောက်လာသူသည် အဒရီနလင်ဆေးရည် ဖော်မြူလာကို တစ်ရက်ထက်မပိုသော အချိန်အတွင်း အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံနိုင်ခဲ့ပြီး အလွန်ကြီးမားသော ပွက်လောရိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အမြဲတမ်းအပြစ်ရှာလေ့ရှိသည့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အိုက် ပင် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ရသည်။
သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် အမျိုးမျိုးသော အကြည့်များရှိနေသည် - အေးစက်မှု၊ မုန်းတီးမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု...
"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ!"
ဖုန့်လင်းမှာ သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို အလွန်အမင်းအန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြုံးပြရင်း ဦးညိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ၏အပြုံးမှာ နေမင်း၏ နွေးထွေးသည့်ရောင်ခြည်များကဲ့သို့ လင်းလက်နေပြီး အခြားသူများ၏ နှလုံးသားများကို သက်ရောက်မှုခဲ့သည်။
"ပြုံးပြနေတဲ့လူကို မရိုက်သင့်ဘူး။"
ဖုန့်လင်းဆိုသည့် ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အသစ်အပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
ဖုန့်လင်း၏လက်ချောင်းများသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အနေအထားများသို့ ပြောင်းလဲရင်း ကခုန်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသည်ကို မည်သူမှ သတိ
မထားမိကြပေ။ ထူးဆန်းသော လှိုင်းများသည် အသွင်မဲ့ပုံစံဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားပြီး နွေးထွေးသောလေပြေကဲ့သို့ အခြားသူများ၏မျက်နှာကို တို့ထိသွားသည်။
လူတိုင်း အနည်းငယ် မိန်းမောသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ လူငယ်၏အပြုံးသည် အလွန်နွေးထွေးပြီး သိမ်မွေ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရကာ သူနှင့်နီးစပ်လိုစိတ် ပေါ်လာကြသည်။
"ငါ ဘာလုပ်နေတာပါလိမ့်..."
သူတို့၏ခေါင်းများကိုခါရင်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဗလုံးဗထွေးပြောနေကြသည်။ သို့သော် အတန်ကြာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မည်သူမှ သဲလွန်စတစ်ခုတစ်လေကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိကြပေ။
အကြောင်းအချို့ကြောင့်
ဖုန့်လင်းမှာ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ပင် သဘောကျစရာကောင်းနေသည်ဟု သူတို့ခံစားနေရသည်။ သူ့ကိုကြည့်လိုက်တိုင်း သူတို့နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသည့်စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတစ်လေမျှ မပေါ်လာတော့ပေ။
အရင်က ဖုန့်လင်းအပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့ကြသည့် သူတို့၏သဘောထားများကို ပြန်တွေးမိလိုက်ကြသည်။
"ငါ ဘယ်လိုသွားခဲ့တာပါလိမ့်..."
"ဒီလူငယ်လေးကို ငါ ဘာဖြစ်လို့ မနာလိုဖြစ်နေရတာပါလိမ့်? သူက အခုမှရောက်လာတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့ရဲ့နေရာတွေကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် သူ့မှာရှိတဲ့ ဗီဇဆေးဝါးနယ်ပယ်က အရည်အချင်းတွေက တခြားသူတွေထက် သာလွန်နေတယ်။ တစ်ရက်တည်းနဲ့ အဒရီနလင်ဆေးရည် ဖော်မြူလာကို ဒီလောက်ထိရောက်အောင် ပြုပြင်မွမ်းမံနိုင်ခဲ့တယ်။ သူရောက်လာတာက ငါတို့ရဲ့ သုတေသနအကြောင်းအရာတွေကို အများကြီး အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်တယ်!"
သူတို့က စီနီယာတွေဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီအသစ်ရောက်လာသူကို ကြိုဆိုတဲ့သဘောထားနဲ့ ဂရုစိုက်ပေးသင့်တယ်မဟုတ်လား...
ဤကဲ့သို့အတွေးမျိုး R&D ဌာနရှိ လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြသည်။ အားလုံး၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဖော်ရွေသည့် အပြုံးများနှင့် ဖုန့်လင်းကို ကြည့်လာကြသည်။
သူတို့၏ ရင်ထဲတွငခ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး သူတို့ ဘယ်လိုခံစားနေရသည်ကို မသိကြပေ။
ရိုးရိုးလေးပြောရရင် အဒါက...
"ဖုန့်လင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု +10"
"တကယ်ကို အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတယ်" ဖုန့်လင်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကို သိပ်အံ့သြနေခြင်း မရှိပေ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ညှို့နည်းစန်ကို လျှို့ဝှက်စွာ အသုံးပြုနေတာပါ။ ဒါပေမယ့် သဘာဝအားဖြင့် လူအများကြီးရှိနေတဲ့အချိန် သူတို့အားလုံးရဲ့ ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ဒါကို သူ မလုပ်နိုင်ပေမယ့် တကယ်တော့ လုပ်ဖို့လည်း မလိုအပ်ပါဘူး။
စိတ်စွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံသုံးမယ်ဆိုရင် R&D ဌာနမှာရှိတဲ့ လူတစ်အုပ်လုံး အပြည့်အဝ စိတ်ညှို့ခံရနိုင်ပြီး သူ့အတွက် အဆုံးမရှိတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဘယ်သူမဆို ပြဿနာရှိနေကြောင်း ပြောနိုင်သွားမှာပါ။
ဒါကြောင့် ဖုန့်လင်း သူ့ရဲ့ ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းကို အနည်းငယ်သာ ပြောင်းလဲပြီး အခြားသူများရဲ့ သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို လျှော့ချပေးကာ သူနှင့်နီးစပ်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အသွင်မဲ့သက်ရောက်မှုကို ဖြာထွက်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သိသိသာသာ တွေ့နိုင်ပါတယ်။
မူလက သူ့အနေနဲ့ ကြားဖြတ်ဝင်လာတဲ့ အသစ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝင်လာသည်နှင့် R&D ဌာနသို့ ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့ခံရသူဖြစ်သည်။ အကျိုးအမြတ်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုကြောင့် အခြားသူများ၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို ရှောင်လွှဲ၍မရခဲ့ပေ။ သို့သော် အခုအခါမှာတော့ လေထုထဲရှိ ရန်ငြိုးဖွဲ့သည့်ခံစားချက်က အများကြီးလျော့နည်းသွားပြီး သူ့အနားတွင် သူ့ကို ပြုံးပြနေကြသူများ မကြာခဏရှိနေခဲ့သည်။
စိတ်ညှို့နည်းစနစ်များကို လေ့လာခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်သည့်ဆုံးဖြတ်ချက်ပင်။ သူအနေဖြင့် သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ငြင်းပယ်လိုသည့်ခံစားချက်ကို တိတ်တဆိတ် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့ပြီး R&D ဌာနအတွင်း အလွယ်တကူ ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ကာ အဓိကလျှို့ဝှက်ချက်များကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မတိုက်ခိုက်ဘဲ အခြားသူများ၏ လက်နက်များကို ရယူနိုင်စေခြင်း တူညီသည်။
သူခံစားနေရသော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုများသည် အလွန်အမင်း လျော့နည်းသွားပြီဖြစ်ကာ နောင်တွင် R&D ဌာနအတွင်း၌ သူ၏အခြေအနေမှာ ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
ဖုန့်လင်း သူ၏ထိုင်ခုံသို့ ချက်ချင်းပြန် မသွားဘဲ ဖန်လုံခန်းများအတွင်း၌ ရှိနေသော လူသားစမ်းသပ်ခံများကို စတင်လေ့လာခဲ့သည်။
သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သုတေသီများ၏မျက်နှာများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများပြည့်နှက်နေပြီး ဗီဇဆေးဝါးရည်တစ်ခု၏ပါဝင်ပစ္စည်းများကို လူသားစမ်းသပ်ခံ၏ကိုယ်ထဲသို့ ပြွန်များဖြင့် ထည့်သွင်းနေကြသည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်၏တုံ့ပြန်မှုကို အသေအချာဂရုစိုက်ကြည့်ကာ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသည့် အမူအရာများဖြင့် အသက်ရှူမြန်နေကြသည်။
ဖန်လုံခန်းအပေါ်ရှိ ကိရိယာများသည် စမ်းသပ်ခံ၏တုံ့ပြန်မှုများကို အဆက်မပြတ်စောင့်ကြည့်ပြီး အချက်အလက်အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ဗီဇဆေးရည်အတွင်းပါဝင်သော စွမ်းအင်များ၏ဖိအားကြောင့် စမ်းသပ်ခံအချို့သည် အတွင်းတွင်ပေါက်ကွဲပြီး အသားနှင့်သွေးပုံဖြစ်သွားသည့် အခြေအနေမျိုးလည်း ရှိသည်။ ဖန်လုံခန်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်သန့်ရှင်းပြီးနောက် အခြားစမ်းသပ်ခံအသစ်တစ်ဦးကို အတင်းအကျပ်ထည့်သွင်းကာ စမ်းသပ်မှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။
ဖုန့်လင်းမှာ ဘေးနားတွင် ရပ်နေပြီး ထိုသုတေသီများကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ လူသားစမ်းသပ်ခံများအကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် စဥ်းစားဆင်ခြင်နေမိသည်။
အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူယခင်က လွတ်သွားသည့် အချက်အလက်အချို့ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။
မန်နေဂျာပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဤလူသားစမ်းသပ်ခံများသည် သေဒဏ်ကျခံရသူများဖြစ်သည်ဆိုသော အချက်မှာ အမှန်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထိုသေဒဏ်ကျခံရသူများ၏ မူလအစမှာ စဉ်းစားစရာဖြစ်သည်။
ဤသေဒဏ်ကျခံရသူများသည် ဆေးဝါးများ၏သက်ရောက်မှုကြောင့် သတိလစ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အလွန်သန်မာပြီး ကျန်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။ ထောင်များမှ ဆွဲထုတ့လာခဲ့သူများနှင့် မတူပေ။
နေအဖွဲ့အစည်း ညွှန်ပေါင်းအစိုးရ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပြီး ထောင်အတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ငရဲကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး လူများနေထိုင်ရန် မသင့်တော်သော နေရာဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ထောင်ထဲသို့ရောက်သွားပါက အသက်ရှင်နိုင်ရုံကပင် ကောင်းနေပြီဖြစ်ကာ သူ့အနေဖြင့် အစာကို ဗိုက်ဝအောင်မည်သို့စားနိုင်မည်နည်း? ထောင်ထဲသို့ဝင်သွားသူများသည် အနည်းဆုံး အရေပြားတစ်လွှာကို ဆုံးရှုံးကြရသည်။
သေဒဏ်ကျခံရသူအများစုသည် ပိန်လှီနေပြီး တုတ်ချောင်းကဲ့သို့ ပိန်ချုံးနေသင့်သည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ ဤလူသားစမ်းသပ်ခံများသည် အလွန် သန်မာထွားကျိုင်းကာ ကြံ့ခိုင်သော ကြွက်သားများရှိပြီး ရဲရင့်ခိုင်မာသော အော်ရာများ ဖြာထွက်နေပြီး ရာချီသော သို့မဟုတ် ထို့ထက်များသော စစ်မြေပြင်အတွေ့အကြုံရှိသည့် စစ်သားများနှင့် ဆင်တူနေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်ရသောအခါ
ဖုန့်လင်း၏ မားစ်ဂြိုလ်တော်လှန်ရေးတပ်အပေါ် ယုံကြည်မှုအနည်းငယ် တိုးလာခဲ့သည်။
သို့သော် အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ် ငြင်းမရသော အထောက်အထားများကို မမြင်ရသေးသရွေ့ ဖုန့်လင်းအနေဖြင့် ဘာကိုမှ အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ထင်မြင်ချက်များကို နှလုံးသားအတွင်း၌သာ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားမည်ဖြစ်သည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် သတိထားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အရာရာကို အဆင်သင့်ဖြစ်နေစေရန် ပြင်ဆင်ထားလိုခြင်းကြောင့်သာဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဖုန့်လင်းမှာ ဘာကိုမှ လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ မေးမြန်းခြင်းများ မလုပ်တော့ဘဲ စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့်သာ ဤမျှနီးကပ်စွာ လာရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်ဟု ဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားပြီး ထိုနေရာ၌သာ ထိုင်နေခဲ့သည်။
သုတေသနလုပ်ငန်းအဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဖုန့်လင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ရေးမိုက်ခရိုချစ်ပ်ကို အသုံးပြု၍ ဌာနအတွင်းရှိ ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်ကာ အချက်အလက်အချို့ကို ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး သုတေသနခေါင်းစဉ်၏ အကြောင်းအရာများကို နားလည်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သူတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ သာမန်လူသားများအတွက် ဗီဇဆေးဝါးများ သောက်သုံးနိုင်ရန် သုတေသနပြုနေခြင်းဖြစ်ပြီး ဤစီမံကိန်းသည် နှစ်နှစ်နီးပါးကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူတို့၏အတွေးအခေါ်မှာ အားအနည်းဆုံး အနိမ့်ဆုံးဗီဇဆေးဝါးများကို မွမ်းမံပြုပြင်ကာ သာမန်လူသားများ သောက်သုံးနိုင်စေရန်နှင့် တဖြည်းဖြည်း ခန္ဓာကိုယ်အားကောင်းလာစေရန်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်
အဒရီနလင်ဆေးရည် ကဲ့သို့သော ဆေးဝါးများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗီဇဆေးဝါး၏ဆေးစွမ်းသတ္တိများနှင့် အသားကျလာစေရန် အဆင့်ဆင့်ပြုလုပ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဗီဇဆေးဝါး၏အဆင့်ကို တဖြည်းဖြည်းမြှင့်တင်ကာ သာမန်လူသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသားကျလာစေမည်ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်အားဖြင့် အဆင့်နိမ့်ဗီဇဆေးဝါးမှ အဆင့်မြင့်ဗီဇဆေးဝါးအထိ သောက်သုံးနိုင်သည့် အလုံးစုံသောအစီအစဉ်ကို ဖော်ဆောင်ပြီး၊ ထိုအစီအစဉ်ကို အဆင့်ငယ်များစွာခွဲကာ အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည်။
လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုချင်းစီသည် ၎င်းတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကို အလွန်တိကျစွာ ဦးတည်ထားပြီး သာမန်လူသားများ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ဗီဇများကို နှိုးဆွပေးကာ ၎င်းတို့ကို အဆင့်ဆင့် နိုးထလာစေပြီး ဗီဇများကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် ရှေးဦးဗီဇများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် လူသားများဖန်ထားသော ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူ ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤနည်းလမ်းသည် ပုံမှန်ကျင့်ကြံသည့် လမ်းစဥ်ကို အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးသည့်အတွက် ဤလူသားများဖန်တီးထားသော ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အလားအလာများမှာ အလွန်အမင်း လျော့နည်းသွားပြီး ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းများပါ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ကာ နောက်ထပ်တိုးတက်မှုများ ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲလာမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤမျှသည်ပင်လျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူများသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စူပါမန်း ကဲ့သို့ပင် အလွန်မြင့်မားသော ဖြစ်တည်မှုများပင်။ လူများစွာအတွက် ဤအရာကို လက်တွေ့ကျကျ မျှော်လင့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏သက်တမ်းများ လျော့နည်းသွားသည့်တိုင် ဤအရာကို စွန့်စားရန် ဆန္ဒရှိကြမည့် လူများစွာ ရှိနေမည်မှာ မလွဲမသွေပင်။
သို့သော် အမှန်တရားမှာ ဤကဲ့သို့ပင် တစ်စုံတစ်ခုကို ပိုမိုလှပသည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်လေ သင် အမှန်တကယ် လုပ်လိုက်လျှင်မူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကွဲပြားနေတတ်သည်။
သုတေသနခေါင်းစဉ်၏ အတွေးအခေါ်လမ်းကြောင်းသည် အတော်အတန် ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန်နှေးကွေးနေပြီး သာမန်လူသားများအား အခြေခံဗီဇများ နိုးထစေရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်သုတေသနပြုပါက မကြာမီတွင် ရှုံးနိမ့်မည်မှာ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။
ဖုန့်လင်းမှာ သုတေသနခေါင်းစဉ်၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနေစဉ် အခြားသူများကလည်း သူ့အား အာရုံစိုက်နေကြသည်။
ဖုန့်လင်းမှာ နှစ်လိုဖွယ်ခံစားချက်ကို ဖြာထွက်စေပြီး အခြားသူများ၏ သဘောထားကောင်းများကို ပိုမိုမြင့်တက်လာစေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သုတေသီတစ်ဦးသည် သတ္တိကိုစုစည်းကာ သူ့ထံချဉ်းကပ်လာပြီး "ဖုန့်လင်း၊ မင်းရဲ့ အဒရီနလင်ဆေးရည် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုက အရမ်းအောင်မြင်တယ်။ မင်းရဲ့ဖော်မြူလာကို ငါ့ကို အတွေ့အကြုံရဖို့ မျှဝေပေးနိုင်မလား" ဟု မေးမြန်းလာသည်။
ဤမေးခွန်းသည် အလွန်ရိုင်းပျသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဒီလောက်ထိ တိုက်ရိုက်မေးတဲ့သူတွေ ရှိတာလား?
သို့သော် ဖုန့်လင်းကမူ ဤသို့တွေးနေသည်-
ဒါက R&D ဌာနမှာရှိတဲ့ လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်စေဖို့ သိပ်ကောင်းတဲ့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခု မဟုတ်လား?
ဒါက အဆင့်မြင့် အဒရီနလင်ဆေးရည် အတွက် ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့ ဖော်မြူလာလေးတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။
ဖုန့်လင်းတွင် အဆင့်မြင့်ဆုံး အဒရီနလင်ဆေးရည် ဖော်မြူလာ ရှိပြီးသားဖြစ်သည့်အတွက် အဆင့်မြင့် ဖော်မြူလာအပေါ် သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ဤနေရာတွင် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်စေရန် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုနှင့် ရိုးသားမှုတို့ဖြင့် "သေချာတာပေါ့!" ဟု အလွယ်တကူ ဖြေလိုက်သည်။
"အဒရီနလင်ဆေးရည် ဆိုတာက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဒရီနလင် ဟော်မုန်းတွေကို ထုတ်လွှတ်ဖို့ နှိုးဆွပေးတဲ့ဆေးဝါးတစ်မျိုးပဲ။ စိတ်တုံ့ပြန်မှု မြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဖော်မြူလာကိုပြုပြင်မွမ်းမံချင်ရင် ဆေးဝါးအစိတ်အပိုင်းရဲ့သက်ရောက်မှုကနေ အရင်စရမယ်..."
ဖုန့်လင်း အဒရီနလင်ဆေးရည် ဖော်မြူလာကို အဆင့်မြင့်တင်ရာတွင် သူရရှိခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ပြီးပြည့်စုံအဆင့် ဖော်မြူလာအကြောင်းကိုတော့ လုံးဝမပြောခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ဒီအချက်တွေကပဲ လုံလောက်နေပါပြီ။ ဘေးပတ်လည်က သုတေသီတွေအားလုံး ဖုန့်လင်း ပြောပြနေတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို အာရုံစိုက်နားထောင်ရင်း တဖြည်းဖြည်းအနားတိုးလာကြပါတယ်။
ဖုန့်လင်းဆီကနေ နှစ်လိုဖွယ်ရာနဲ့ နွေးထွေးဟန်ရတဲ့ အသွင်မဲ့ခံစားချက်တွေ ကူးစက်ရောဂါလို ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။
R&D ဌာနရှိ လူတိုင်းက ဖုန့်လင်းဟာ သူတို့ကို ဘာမှဖုံးကွယ်မထားတဲ့အတွက်
တကယ့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ခံစားနေကြသည်။ သူက ဒီလိုတန်ဖိုးရှိတဲ့အသိပညာတွေကို သူတို့ကို မျှဝေပေးဖို့ဆန္ဒရှိနေသည်။
R&D ဌာနထဲမှ မျက်လုံးနှစ်စုံက ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
မန်နေဂျာ ဖရန့် ရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ နက်ရှိုင်းနေခဲ့ပြီး သူ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို ဘယ်သူမှ ခန့်မှန်းလို့မရပါဘူး။
နောက်တစ်စုံကတော့ သိပ်မဝေးလှတဲ့နေရာမှာ ရပ်နေတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အိုက် ရဲ့ မျက်လုံးတွေပါ။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ယုတ်မာသည့်အကြည့်နှင့် စိုးရိမ်မှုများပြည့်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာလည်း မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေကာ အချိန်အတန်ကြာ ကားမပြောခဲ့ပေ။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ ဖုန့်လင်းမှာ အသစ်ရောက်လာသူတစ်ယောက်အဖြစ်ကနေ R&D ဌာနရဲ့ အလိုအပ်ဆုံးလူတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။
ဒီလို အသွင့်မဲ့လွှမ်းမိုးမှုမျိုးက အရေးအကြီးဆုံးပဲ?