အသက်မွမ်းမံခြင်း ဆေးဝါး

သက်ရှိအရာမှန်သမျှတွင် ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်း ရှိမြဲဖြစ်သည်။

ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းဆိုသည်မှာ အသက်၏အပြင်ပန်းလက္ခဏာပင်ဖြစ်သည်။

အသက်ဓာတ်အားကောင်းလေလေ၊ ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်း၏လှိုင်းများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေဖြစ်သည်။

ဤပုံဆောင်ခဲများတွင် အသက်အားမှာ အလွန်အားနည်းသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းများမှာလည်း အလွန်အားနည်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်း သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ ဤအနှစ်ကို အသေးစိတ်စကင်ဖတ်ပြီးမှသာ ဤအချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုစီက အသက်ဓာတ်တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုရင် ဒီရှေးဟောင်းနတ်ဆေးက ထူးဆန်းတဲ့သက်ရှိပုံစံတစ်မျိုး ဒါမှမဟုတ် ဂြိုလ်သားမျိုးနွယ်တစ်ခုလား?

မယုံနိုင်စရာပင်။

ဖုန့်လင်း အမြဲတစေ တည်ငြိမ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် အလွန်အမင်းအံ့အားသင့်ကာ စကားလုံးတစ်လုံးမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

အသက်မွမ်းမံခြင်း ဆေးဝါးလား?

အံသြစရာပဲ!

ဤပုံဆောင်ခဲများသည် အလွန်သေးငယ်ပြီး သာမန်လူသားမျက်လုံးဖြင့်

မမြင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အသက်ရှင်နေကြသည်မှာ အထင်အရှားပင်။ ထို့အပြင် အသက်ကိုဖန်တီးနိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီများထဲမှ ဖန်ဆင်းရှင်၏စွမ်းအားပင်ဖြစ်သည်။

ဖန်လင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထင်ဟပ်နေပြီး မည်သို့ပင် ကြိုးစားကြိုးစား ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်တော့ပေ။

စောင့်ကြည့်ရေးရုပ်ပုံနောက်ကွယ်တွင် ဖရန့်မှာ ဖုန့်လင်း၏ထူးဆန်းသောအမူအရာကိုမြင်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သောအမူအရာဖြင့် "သူတစ်ခုခု ရှာတွေ့သွားပြီလား?" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသိဘူး။ သူ နားမလည်နိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆေးရဲ့ အချက်တစ်ခုခုကို တွေ့သွားတာလားမသိဘူး။ ဒါက အစိုင်အခဲပုံစံရှိတဲ့ ဆေးဆိုတော့ ဘယ်သူမဆို အံ့သြမှာပဲလေ" အိုက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သို့သော် ဖရန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ ဒီဖုန့်လင်းက အသက်ငယ်ပေမယ့် သူ့စိတ်က အရမ်းရင့်ကျက်တယ်။ သူ နည်းနည်းလေးပဲ

အံ့သြသွားတာဆိုရင် သူ့ကိုယ်သူထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဘာလို့ပျောက်သွားမှာလဲ? သူ တစ်ခု တွေ့သွားပြီဆိုတာ သေချာတယ်။"

"အိုး" အိုက် အံ့သြသွားသည်။ R&D ဌာနတစ်ခုလုံး၏ မန်နေဂျာဖြစ်သည့် ဖရန့်၏ အကဲဖြတ်မှုစွမ်းရည်သည် အထူးကောင်းမွန်ကြောင်း သူ အလွန်ရှင်းလင်းစွာသိထားသည်။ သူ အလွယ်တကူ အမှားလုပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီငတိလေး တကယ်ပဲ တစ်ခုခုကို တွေ့သွားပြီလား?

အိုက် ဖုန့်လင်း၏ ပုံရိပ်ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးထဲမှ အရောင်သည် ယခင် နွေးထွေးမှုအဖြစ်မှ အေးစက်ကာ မည်းမှောင်သွားသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ဖု​န့်လင်းမှာ သူ၏တွေ့ရှိမှုကို အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ သတိထားမိခဲ့သည်မှာ သူ၏စိတ်စွမ်းအင်သည် မလုံလောက်သေးပဲ တိကျမှုသည် လုံလုံလောက်လောက် မမြင့်သေးသည့်အတွက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အမှန်တရားများကို မြင်နိုင်ခြင်းမရှိသေးခြင်းပင်။

စိတ်စွမ်းအင်သည် ဤရှေးဟောင်းနတ်ဆေးကို စူးစမ်းနိုင်သည်ဆိုသည်ကို

မသိခြင်းအတွက် ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီကို အပြစ်တင်၍မရပေ။ ထိုပုံဆောင်ခဲများ၏ဖွဲ့စည်းပုံများသည် အလွန်သေးငယ်လွန်းပြီး တစ်ယောက်၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် တိကျသည့်အဆင့်တစ်ခုအထိ အားမကောင်းပါက စက်များဖြင့်စကင်ဖတ်ခြင်းကသာ ပိုမိုရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စိတ်ဗီဇ သည် အလွန်ရှားပါးသော ဗီဇတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ လူအနည်းငယ်သာ ၎င်းကို နိုးထနိုင်ပြီး နိုးထပြီးသူများအတွက်လည်း ၎င်းဗီဇကို အားကောင်းအောင်လုပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီ၏ အရွယ်အစားမှာ ကြီးမားသော်လည်း စိတ်ဗီဇကိုနိုးထပြီးသည့် ဗီဇဆိုင်ရာလေ့လာမှုများတွင်ပါရမီရှိသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကိုရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် ဖန်လင်း မတွေ့ရှိမီအထိ မည်သူမျှ ဤအရာကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် သူ၏စိတ်ဗီဇ အားဖြည့်မှုသည် ၄ မှတ်အထိ ရောက်နေသောလည်း သိသိသာသာပင်စ မလုံလောက်သေးပေ။

သူ၏ ၆၁၈% ရှိသော ဗီဇအလားအလာကိုကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇ ကိုအားဖြည့်ရန် အခမဲ့ ရှေးဦးဗီဇ အမှတ်တစ်မှတ်နှင့်လဲလှယ်ရန် ဗီဇအလားအလာများကို စုဆောင်းထားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ထိုအစီအစဉ်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤရှေးဟောင်းနတ်ဆေး၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်လိုပါက သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ကို ပိုမိုအားကောင်းစေရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏စိတ်အသိကိုလည်း ပိုမိုတိကျစေရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ စိတ်ဗီဇကိုအားဖြည့်ခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာပင်။

ဖန်လင်းသည် နောက်ထပ်မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ သူ၏ဗီဇအလားအလာ ၁၀၀% ကို အခြေခံဗီဇအမှတ်တစ်ခုနှင့် လဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ဗီဇ အားဖြည့်မှုအဆင့်သည် တိတ်တဆိတ်ပင် ၄ မှ ၅ သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ဗီဇအလားအလာမှာ ၅၁၈% သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ဤအခြေခံ စိတ်ဗီဇ ကို တစ်ကြိမ်အားဖြည့်ခြင်းဖြင့် သူ၏အသက်စွမ်းအင်အညွှန်းကိန်းသည် ၀.၈ တိုးလာကာ ၁၉.၇ သို့ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ဤအချက်သည် အဓိကမဟုတ်သေးဘဲ ဖုန့်လင်းမှာ ဤအချက်ကို အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ဗီဇ အားဖြည့်မှုနှင့်အတူ သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ပမာဏသည်လည်း တစ်ဖန်ပြန်လည်တိုးပွားလာခဲ့သည်။

သူ၏မျက်စိရှေ့မှ ကမ္ဘာသည် ထပ်မံပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်အသိသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသော မိုက်ခရိုစကုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပိုမို၍ 'မြင်ကွင်းချဲ့ကြည့်' နိုင်လာကာ ပုံဆောင်ခဲများမှာ သူ၏အမြင်တွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အထိ ကြီးမားနေခဲ့သည်။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုချင်းစီသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွှာနှစ်ထပ် ခွဲထားကြောင်း ဖုန့်လင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် စက်ဝိုင်းပုံဖွဲ့စည်းမှုရှိပြီး အပြင်ပိုင်းတွင် အရေပြား သို့မဟုတ် ချပ်ဝတ်တပ်ဆင်ထားသည့် ပုံဆောင်ခဲအခွံဖြင့် အတွင်းပိုင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ပုံဆောင်ခဲများမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေကြပြီး အဏုဇီဝသက်ရှိများနှင့် တူနေခဲ့သည်။

သူတို့က တကယ်ကို အသက်ဝင်နေတာပဲ!

သူ၏ ယခင်က ယူဆချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့ပြီး ဤပုံဆောင်ခဲများသည် သက်ရှိပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

သူ ဘာကြောင့် ဒီလိုပြောနိုင်တာလဲ? အကြောင်းကတော့ ဂရုတစိုက်လေ့လာပြီးနောက် သူတွေ့ခဲ့တာက ဒီပုံဆောင်ခဲသက်ရှိတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကြုံရာကျပန်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို တုံ့ပြန်မှုရှိနေတာကြောင့်ပါ။ ဤရှေးဟောင်းနတ်ဆေးထဲရှိ ပုံဆောင်ခဲများသည် မရပ်မနားရွေ့လျားနေသော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိတွေ့ခြင်းမရှိဘဲ တမင်တကာရှောင်ဖယ်နေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော အားနည်းသော်လည်း အလွန်ရှင်းလင်းသည့် ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းလှိုင်းများကို တုပ၍ မဖန်တီးနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် ဖုန့်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် အတွေးတစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူ ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သော အသွင်မဲ့ စိတ်စွမ်းအင်သည် ဆူးတစ်ချောင်းပုံစံဖြစ်လာကာ ပုံဆောင်ခဲတစ်ခု၏ အပြင်လွှာကို ညင်သာစွာထိုးဖောက်လိုက်သည်။

ရွှစ်!

သို့သော် ထိုပုံဆောင်ခဲသက်ရှိမှာ ရုတ်တရက်ရွေ့လျားလာကာ အရွယ်အစား ကြီးလာသည်။ ပုံဆောင်ခဲ၏ထောင့်စွန်းများသည် ဖျတ်ကနဲထောင်မတ်လာကာ ဖြူတစ်ကောင်၏ဆူးများကဲ့သို့ ထောင်မတ်နေခဲ့သည်။

ပုံဆောင်ခဲသက်ရှိ၏ ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းသည် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပြီး အမျက်ဒေါသလှိုင်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။ လှိုင်းများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ သမုဒ္ဒရာထဲမှ လှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ ထကြွလှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်းမှာ နကျယ်ကောင်အုံကို ခြေဖြင့်ကန်မိသူကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့ညီနောင်၏ အမျက်ဒေါသကို သတိပြုမိသောအခါ အခြားပုံဆောင်ခဲများလည်း တပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြသည်။

တစ်စက္ကန့်အတွင်း ဖရိုဖရဲဖြစ်​နေသော စိတ်အာရုံလှိုင်းများကို ပစ်ခတ်လာကြသည်။ အစပိုင်းတွင်မူ ဖုန့်လင်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤပုံဆောင်ခဲများ၏ အသက်ဓာတ်သည် တူညီသော ရင်းမြစ်မှဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏စိတ်အာရုံလှိုင်းများမှာ အမှန်ပင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဖုန့်လင်းမှာ ဓားထက်ထက်တစ်ချောင်းက သူ၏ဝိဉာဉ်ကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းထိုးဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရပြီး ​မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် နာကျင်နေခဲ့သည်။

"အား!" ဖုန့်လင်း မတော်တဆ အော်ဟစ်မိသွားပြီး သူ့ကိုယ်သူထိန်းချုပ်ရန် မေ့သွားခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ" ဤထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းမှာ ဖရန့်နှင့် အိုက်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူတို့ မျက်လုံးများမှာ ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူ အော်ဟစ်မိလိုက်သည့်အခိုက်တွင်

ဖုန့်လင်း သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ်ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ယခင်က အော်သံသည် ဖရန့်နှင့် အိုက်တို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ သူတို့ကျေနပ်လောက်မည့် အဖြေတစ်ခု ပေးနိုင်ရန် စဥ်းစားဖို့ လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာသည် အရေးမကြီးသေးပေ။ လက်ရှိအရေးကြီးဆုံးမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆေး၏ အခြေအနေကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ရှာနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်ပေါက်ကြားသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖုန့်လင်းမှာ သူ၏လုပ်ရပ်များကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ရန် စိတ်မပါတော့ပေ။ သူ တိုက်ရိုက်ပင် သူ့မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်သည်။

"သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ?" ဖရန့်နှင့် အိုက်တို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးနေသည့် အမူအရာများဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းမှ ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်တွေးမိလိုက်သောအခါ ဖုန့်လင်း ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ဒီပုံဆောင်ခဲတွေက ဘယ်လို ပြန်တိုက်ရမယ်ဆိုတာ သိနေတာလား? ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလိုက်သလဲ!

သူတို့မှာ အသိစိတ်ရှိတယ်ဆိုတော့ မှတ်ဉာဏ်တွေလည်း ရှိနိုင်မလား?

ငါ သူတို့တွေကို စိတ်ညှို့ပြီးတော့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တချို့ သူတို့ဆီကနေ ယူနိုင်လိမ့်မလား?

ဖုန့်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဤအတွေးပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြားရသည်မှာ အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာကောင်းနေခဲ့သော်လည်း လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည်လည်း မဟုတ်ပေ။

အဆုံးတွင်၊ ဤရှေးဟောင်းနတ်ဆေး၏ အံ့သြဖွယ် လက္ခဏာများကို နားလည်လိုပါက သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖုန့်လင်း သိလာခဲ့သည်။ သူ ဘောင်အပြင်မှ စဥ်းစားရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုန့်လင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူအနေဖြင့် ဤပုံဆောင်ခဲများ၏ ဇီသံလိုက်စက်ကွင်းများကို အာရုံခံနိုင်ရန် စတင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့်

မတူဘဲ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အလွန်ခက်ခဲလွန်းသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ဤသက်ရှိများသည် အလွန်သေးငယ်လွန်းပြီး ၎င်းတို့၏ ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းလှိုင်းများမှာ အလွန်အားနည်းနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်းအတွက် ၎င်းတို့ကို တိကျစွာအာရုံနိုင်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်အာရုံခံမှုကို မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ကို ပိုမိုအားကောင်းအောင် လုပ်ရန်လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်းမှာ သူ၏စိတ်ဗီဇကို ဆက်လက်အားဖြည့်ရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုသို့ပြုလုပ်မှသာ သူ့အတွက် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဖုန့်လင်း နောက်ထပ်မတွန့်ဆုတ်နေတော့ဘဲ သူ၏ဗီဇအလားအလာ 100% ကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဗီဇ အားဖြည့်မှုသည် 6 သို့တက်လာပြီး အသက်စွမ်းအင်မှာ 20.5 သို့ရောက်ရှိလာကာ အတိတ်မှ 20.0 အမှတ်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏စူးရှသော အာရုံမှုများမှာ ပိုမိုစူးရှလာခဲ့သည်။ ဤပုံဆောင်ခဲများ၏ ပုံသဏ္ဍာန်များမှာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ထပ်မံ၍ ကြီးမားလာခဲ့ပြီး ယခင်က လက်သီးဆုပ်အရွယ်မှ ယခုအခါတွင် ဘောလုံးအရွယ်အထိ ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းများသည်လည်း သူ့အတွက် ပိုမိုရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ မလုံလောက်သေးပေ။

သူ ဆက်လက်အားဖြည့်ရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဖန်လင်းသည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဗီဇ အားဖြည့်မှုသည် 6 မှ 7 သို့တက်လာပြီး အသက်စွမ်းအင်မှာ 21.3 သို့ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤပုံဆောင်ခဲများ၏ ဇီဝသံလိုက်စက်ကွင်းများသည် ပိုမိုရှင်းလင်းလာပြီး ၎င်းတို့ထံမှ စိတ်ခံစားမှုများကိုပင် သူ အာရုံခံမိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အလွန်သန့်စင်သော စိတ်ခံစားမှုများသာဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ မပါဝင်ပေ။

ဖုန့်လင်း ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူ၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဤပုံဆောင်ခဲသက်ရှိများသည် သန်ကောင်များကဲ့သို့ပင် အားနည်းနေကြပြီး ၎င်းတို့၏စိတ်ဆန္ဒများသည် ရှုပ်ထွေးမှုမရှိကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူ ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ စိတ်ညှို့နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ကြိုးစားကြည့်လိုက်သောအခါ အရာရာမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုရှုပ်ထွေးနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဤပုံဆောင်ခဲများ၏ စိတ်ခံစားမှုများသည် ရိုးရှင်းပြီး သန့်စင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏စိတ်ဆန္ဒများသည် နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အလွန်ခိုင်မာနေခဲ့သည်။ သူအနေနှင့် ၎င်းတို့ကို စိတ်ညှို့လိုပါက သူ၏စိတ်စွမ်းအင်မှာ မူလက မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုကုန်ဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

သေးငယ်သော ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို စိတ်ညှို့နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်စွမ်းအင်သည် သူစိတ်ညှို့ထားသော ပုံဆောင်ခဲ၏အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ၎င်း၏အသက်ဓာတ်မှထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် သူ၏စိတ်ထဲသို့ မှုန်ဝါးနေသော အချက်အလက်များ စီးဝင်လာပြီး အချို့သော မပြည့်စုံသည့် ပုံရိပ်များနှင့် အသံများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤမှတ်ဉာဏ်များသည် ပြည့်စုံခြင်းမရှိသေးပေ။ ၎င်းတို့မှာ မြူမှုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဖုန့်လင်းအနေဖြင့် ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။ ဤအခြေအနေသည် လိုအပ်ချက်နှင့် အလှမ်းဝေးနေဆဲဖြစ်သည်။

စိတ်ဗီဇကို အမှတ်များ ထပ်မံပေါင်း

ထည့်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖုန့်လင်း အကုန်ထည့်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စိတ်ဗီဇ ၏ အားဖြည့်မှုသည် 9 သို့ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏အသက်စွမ်းအင်မှာ 22.9 အထိ တက်လာခဲ့သည်။

ကြာ်တာရာကျင့်ကြံသူအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဗီဇတစ်ခုကို အားဖြည့်ပြီးတိုင်း သူ၏အသက်စွမ်းအင်သည် အမြဲတစေ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဖုန့်လင်း ဤအချက်ကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပုံမှန်အတိုင်း လက်ခံလာခဲ့သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ဖုန့်လင်း၌ ဗီဇအလားအလာ 118% သာကျန်တော့သော်လည်း သူ ဤအချက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူ့စိတ်ဗီဇ၏ အားဖြည့်မှု မြင့်တက်လာခြင်းသည် သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ပမာဏကို ကြီးမားစွာ တိုးလာစေခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ပုံဆောင်ခဲသက်ရှိအားလုံးကို သူ စိတ်ညှို့နိုင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဤပုံဆောင်ခဲများထံမှ မရေမတွက်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များစွာ သူ၏စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာကာ သူ့ကို ပုံရိပ်ယောင်နေရာလွတ်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေးကျသော ဆန်းကြယ်သည့်စာလိပ်တစ်ခု၏ပုံရိပ်မှာ ဖုန့်လင်း မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အချိန်မြစ်ကိုဖြတ်ကျော်လာသည့် ကြီးမားသော ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီး၏ မြည်သံနှင့်တူသည့် အသံတစ်ခုမှာ သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို မီးဖိုသဖွယ်၊ ကံတရားကို အလုပ်သမားသဖွယ်၊ ယင်နှင့်ယန်ကို မီးသွေးသဖွယ်၊ ဤလောကရှိ အရာအားလုံးကို ပါဝင်ပစ္စည်းများသဖွယ်..."