ဘယ်သူ့ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမှ ငါ သည်းမခံနိုင်ဘူး

ဖုန့်လင်း အဝိုင်းခံလိုက်ရပေပြီ။

ကားပျံသင်္ချိုင်းတစ်ဝိုက်တွင် စွန့်ပစ်ထားသောကားများနှင့် သတ္တုပစ္စည်းများ တောင်ပုံယာပုံဖြစ်နေပြီး လမ်းကြောင်းများမှာ ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေလေ၏။

အရိပ်လေးခုမှာ သူ့ကိုဝိုင်းကာ လွတ်မြောက်နိုင်သည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

အမှောင်ထဲတွင် ရန်လိုသောအကြည့်တစ်ခုမှာ အလင်းပြန်နေပြီး ဖုန့်လင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေကာ ထိုအကြည့်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်မည့်အလား ချွန်ထက်နေပြီး လုံးဝမဖုံးကွယ်ထားပေ။

လေထုမှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မှောင်မိုက်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သည့်ကိစ္စများဖြစ်လာစေကာမူ ဆူညံပွက်လောရိုက်ခြင်းဖြစ်စေရန် ခက်ခဲသည်။

ဖုန့်လင်း တည်ငြိမ်သည့်အမူအရာကို ဆက်ထိန်းထားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်လိုသည့် အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သောနေရာတွင် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားခြင်းမှာ လုခ်တွင် ကောင်းမွန်သောရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဘယ်လိုတောင် တိုက်ဆိုင်တာလဲ!

ငါ တွေးထားတာနဲ့ အတူတူပါလား!

ဒီလို လူသူမရှိနေရာမှာ တွေ့တာက ငါနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ!

ဒီလိုဆိုရင် ငါ ဘာလုပ်လုပ် ဘယ်သူ့အာရုံစိုက်မှုမှ မရသလို မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေလည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။

ဟီးဟီးဟီး...

ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်!

အရိပ်လေးခုမှာ အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပုံစံမတူသော လူလေးဦးဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ ဒီလူက မင်းပြောတဲ့

ဖုန့်လင်းလား? သူက ကလေးတစ်ယောက်ပါလား!" အသံတိုးတိုးနှင့် အရပ်သုံးမီတာရှည်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အရင်ဆုံးအမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ပြလိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲချပ်ဝတ်များဝတ်ဆင်ထားသော ကြီးမားသည့် လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရပ်ပုနေသော

ဖန့်လင်းကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ ကောက်ကျစ်သည့်အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဒါပေမယ့် ဒီကောင်လေးက သတ္တိရှိသားပဲ။ သံမဏိသွေးယူနစ်ကို တစ်ယောက်တည်းလာတွေ့ရဲတယ်! ငါ သူ့ကို မိုက်မဲတဲ့ကောင်လို့ ခေါ်ရမလား ဒါမှမဟုတ်... မိုက်မဲတဲ့ကောင် လို့ ပြောရမလား?"

"သတိထား ကျားရိုင်း! သူ့ရဲ့အင်အားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက မင်းထက် မနိမ့်ဘူး!" ရင်းနှီးသည့်အသံတစ်ခုက ထိုကြီးမားသော လူ၏နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မားစ်ရိုးရာဝတ်ရုံရှည်ဖြင့် လုခ် ထွက်လာသည်။

"သူ့ကိုလား?!" ထိုကြီးမားသောလူမှာ သဘောမတူသည့်အနေဖြင့် ရူးသွပ်စွာရယ်နေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ သားကောင်ကို ဝါးမျိုမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကျားတစ်ကောင်၏ အကြည့်ကဲ့သို့ ကျယ်လာပြီး ဖုန့်လင်းကို အကောင်လိုက် လိုက်မျိုချမည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဖန်းလင်း၏ မျက်လုံးများတွင် မည်သည့်စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျှမရှိနေချေ။ သူ ဤလူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အခြားလူနှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဦးမှာ ကျောပေါ်တွင် ထူးခြားသော စနိုက်ပါရောင်ခြည်သေနတ်တစ်လက်ရှိနေသည်။သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဥ်းမြောင်းရှည်လျားကာ လင်းယုန်ငှက်ကဲ့သို့ ချွန်ထက်နေသည်။ အခြားတစ်ဦးမှာ စွဲမက်ဖွယ်ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အကိုက်ဖြစ်နေသော ဘောင်းဘီတိုနှင့် ခါးပွင့်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။ မားစ်လူမျိုးတို့၏ ထူးခြားသော ဆေးမင်ကြောင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည့် သူမ၏အရေပြားမှာ ဆက်ဆီကျကာ မနာခံတတ်သော အော်ရာကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

လေးဦးစလုံးတွင် မတူညီသောပုံစံများရှိသော်လည်း တူညီသည့်အချက်တစ်ခုမှာ ၎င်းတို့အားလုံးတွင် ကြမ်းတမ်းသော ခြိမ်းခြောက်သည့်အော်ရာ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အသက်စွမ်းအင်အညွှန်းကိန်းမြင့်မားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်ဦးဆိုလျှင် ဤလူလေးဦးကို မြင်သည်နှင့် ကြောက်ရွံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိ ဖုန့်လင်းအတွက်မူ လေပြေကလေး တိုက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဤလူများမှာ အသက်စွမ်းအား ၁၀ ကျော်ရှိသော ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူများဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။

ဖုန့်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လုခ်သည်

မားစ်ဂြိုဟ်တော်လှန်ရေးတပ်မှ တိုက်ခိုက်ရေးယူနစ်တစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သတိရမိသွားသည်။ ထို့ပြင် ကြီးမားသော လူ၏ စကားကို ပြန်သတိရလိုက်ကာ ဤလူများသည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

အဒါဆို မြွေကလေး ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရှိမနေတာလဲ?

သူက အလုပ်သင်အဆင့်ဖြစ်နေလို့ တခြားလူတွေကို နှောင့်နှေးစေမှာကို စိုးရိမ်လို့လား? အဒါကြောင့် ဒီဗီဇကျင့်ကြံသူ လေး​ယောက်ပဲ ရောက်လာတာလား?

...

ဖန်းလင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အထင်သေးသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

ဒီလို သဘောထား။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း သူတို့က မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာကြတာပဲ။

"ဖုန့်လင်း၊ မင်းက တကယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့လူပါလား! မင်းတကယ်လာတယ်။ ဧရမဆေးဝါးကုမ္ပဏီရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါတို့ကိုပြောပြစမ်းပါ! ငါတို့ မားစ်ဂြိုဟ်တော်လှန်ရေးတပ်က မင်းကို အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လက်ခံပေးမယ်!" လုခ် ပြုံးလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လက်ခံမယ်လား?"

ဖုန့်လင်း မျက်လုံးမှေးကြည့်ကာ အန္တရာယ်ရှိသော အော်ရာတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ "ဟမ်? ဒါက ကျုပ်တို့ အရင်ညှိနှိုင်းထားတာနဲ့ မတူဘူးနော်။ ကျုပ် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောပြီးတာနဲ့ မားစ်ဂြိုဟ်ကနေ ထွက်ခွာဖို့စီစဉ်ပေးမယ်လို့ ခင်ဗျား မပြောထားဘူးလား?"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး!" အင်အားသာနေသည့်ကို အသုံးချကာ လုခ် ယုံကြည်မှုရှိလာပြီး ပြုံးရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ "ဖုန့်လင်း၊ ငါ မင်းကို မားစ်ဂြိုဟ်ကနေထွက်ခွာဖို့စီစဉ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်အချိန်မှာလဲဆိုတာ မပြောခဲ့ဘူး။ ပြောရရင် ငါတို့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို တကယ်လိုအပ်နေပြီး ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီအတွင်းမှာ လျှို့ဝှက်သတင်းရှာဖွေဖို့ မင်းကိုလိုအပ်နေတယ်! မင်း ငါတို့ကို ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီကို ဖျက်ဆီးဖို့ကူညီမယ်ဆိုရင် ငါတို့ မင်းကိုချက်ချင်း ကမ္ဘာမြေပြန်ပို့ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ မင်းကိုလည်း ကြီးကြီးမားမား ဆုချပေးမယ်!"

သူ ဖုန့်လင်းအား ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီအတွင်းတွင် သူ့အသက်ကို စွန့်စား၍ သူလျှိုအဖြစ်နေပေးရန် ရိုင်းစိုင်းစွာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

တပ်ဖွဲ့ဝင်လေးဦးမှာ သူ့ဘက်သို့ အထင်သေးသည့် အကြည့်များဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖုန့်လင်း၏ငြင်းဆိုမှုကို မကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာ ဖုန့်လင်းကို အသုံးချနိုင်သည့် အချက်အလက်များ သူတို့တွင် ရှိသည်ဟု ခံစားနေရ၍ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"ခင်ဗျား ကတိကိုဖောက်နေတယ်!"

ဖုန့်​လင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့သည်။

လုခ်၏ အပြုံးနောက်တွင် ကျေနပ်နေသည့် အရိပ်အမြွက် ရှိနေခဲ့သည်။ "မဟုတ်ဘူး! ဖုန့်လင်း၊ မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေ အရမ်းမြင့်နေတာကိုပဲ မင်းအပြစ်တင်ရလိမ့်မယ်! စကားပုံတစ်ခုလိုပဲလေ၊ စွမ်းဆောင်ရည်အရှိဆုံးလူတွေက အလုပ်အများဆုံးလုပ်ရတယ်မဟုတ်လား?"

ဖုန့်လင်းသည် လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့က ငါ့ကိုအရူးလို့ထင်နေတာလား? ငါက အချက်အလက်တွေကို ပေါက်ကြားစေတဲ့လူဆိုတာ မင်းတို့ဖော်ထုတ်လိုက်ရင် ဧရာမဆေးဝါးကုမ္ပဏီကို ငါ ပြန်သွားတာနဲ့ ငါ့ဒုက္ခ ငါရှာသလို ဖြစ်သွားမှာပဲ!"

လုခ်မှာ ဖုန့်လင်း အရှုံးပေးလာပြီဟု ထင်ကာ ရယ်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့! ငါတို့က မင်းဆီကနေ အတွင်းသတင်းတွေရချင်တာမို့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို တကယ်ထိန်းသိမ်းပေးမှာပါ! ငါတို့လေးဦးအပြင် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဘယ်သူမှ မသိဘူး! မြွေကလေးက အရမ်းအဆင်အခြင်မဲ့တယ်ဆိုတော့ သူ့ကိုတောင် ငါမပြောဘူး!"

ဖုန့်လင်းသည် သူ့စကားကို ကြားပြီး ရယ်လိုက်ကာ ကိုယ့်ဘာသာ မပီမပြင် ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါဆို ကျုပ် စိတ်သက်သာရာရပြီ!"

"ဒါကောင်းတယ်!" လုခ် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ

ဖုန့်လင်းမှာ သူ့ဘက်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး သူ၏အပြုအမူတစ်ခုလုံးမှာ ဓားတစ်လက်ကို ဓားအိမ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်နေသကဲ့သို့ ကျောချမ်းဖွယ် စူးရှမှုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?" လုခ် တစ်စုံတစ်ခုအခြေအနေမမှန်ကြောင်း သတိထားမိပြီး အတိတ်နိမိတ်မကောင်းသော လက္ခဏာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "သတိထား!"

ဖုန့်လင်းမှာ သတိပေးသံထွက်မလာမီ အခိုက်တွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ အသက်စွမ်းအင်အညွှန်းကိန်း ၄၅.၈ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏စွမ်းအားမှာ လေးမှပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ လျှပ်စီးကြောင်းအသွင် လျှပ်တစ်ပြက်အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားသည်။

လုခ်သည် ဒေါသထွက်ကာ အော်လိုက်သည်၊ "ဖုန့်လင်း၊ ငါတို့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး လက်စားချေမီာကို မင်းမကြောက်ဘူးလား?"

ဖုန့်လင်း အားပါးတရမောလိုက်သည်။ "ငါ့ဘဝမှာ ဘယ်သူ့ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမှ သည်းမခံခဲ့ဖူးဘူး!"

သူ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အားစုလိုက်ပြီး ရုတ်တရက်အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ရေကြီးရေလျှံသည့်အလား သူ၏လက်များသည် လေထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကျာပွတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သကဲ့သို့ မျက်စိအောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြိုကွဲသွားစေခဲ့သည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ လုခ် သူ့ကိုခြိမ်းခြောက်သည့်အချိန်မှစ၍ ထိုလူသည် သေသူတစ်ဦးဖြစ်နေပြီပင်။

ဖုန့်လင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ယုံကြည်ခြင်းမရှိပါဘူး။ ယုံတယ်ဆိုရင်လည်း သူကိုယ်တိုင်နဲ့...

လူသေတွေကိုပဲ ယုံပါတယ်။

သူ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်မှာလား? လက်စားချေမှာလား?

အကုန်လုံး အလောင်းကောင်တွေ ဖြစ်သွားရင် ဘယ်သူမှ ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ဘူး။

သူ ဘယ်သောအခါမှ အခြားသူများရွေးချယ်ပေးသောလမ်းကို လျှောက်မည်မဟုတ်ပေ။ထို့အစား သူ၏ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းဖြင့်သာ အခက်အခဲတိုင်းကို ဖြတ်သန်းမည်ဖြစ်သည်။

ဘွမ်း!

ကျာပွတ်ရိုက်ချက်မှာ လေထုကိုပင် ပေါက်ကွဲစေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုဖြစ်လာကာ အသံမရှိသော လေဟာနယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ကျားရိုင်း" ဆိုသည့် အမည်ပြောင်ရှိသော သုံးမီတာအမြင့်ရှိသည့် လူကြီးမှာ ကောက်ကျစ်သည့်အပြုံးတစ်ခုဖြင့်

ဖုန့်လင်းဘက်သို့ တိုးဝင်လာသည်။

သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို လက်သည်းများအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ ဖုန့်​လင်း၏ လည်ချောင်းကို ကုတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုသာ ထိမိခဲ့လျှင်

ဖုန့်လင်း၏လည်ပင်းကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုမှာ ထိုဧရာမလူကြီး၏နောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျားတစ်ကောင်၏ပုံစံသို့ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲသွားရင်း ခေါင်းကိုမော့ကာ ပြင်းထန်စွာဟိန်းလိုက်သည်။ ထိုဟိန်းသံမှာ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ကြားရသူများကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ကြောက်ခမန်းလိလိ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျာပွတ်နှင့် လက်သည်းတို့ တိုက်မိသွားစဥ် လေပြင်းမုန်တိုင်းမှာငြိမ်သက်သွားပြီး ကျားပုံရိပ်ပျက်စီးကာ ထိုလူ၏ အရိုးများ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက်ကြေသွားသည်။

ဧရာမလူကြီး၏ အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ ကျွတ်တော့မယောင် ပြူးထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ နောက်တစ်ခဏတွင် ပြိုလဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စူးစူးဝါးဝါး အော်သံတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။

လူတစ်ဦးကို ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားခြင်းကို အသက်စွမ်းအားမြင့်မားသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ဖုန့်လင်းသည် အသက်စွမ်းအား ၄၅.၈ ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးမျောက်ဗီဇသည် သူ့ကို ကျောက်သားကဲ့သို့မာကျောသော အရိုးများနှင့် ကြီးမားသောစွမ်းအားကို ပေးထားကာ လူသားများ၏နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဧရာမလူကြီးမှာ ရက်စက်ပုံရသော်လည်း သူ၏အသက်စွမ်းအားမှာ ၂၀ ခန့်သာရှိပြီး ကျာပွတ်ရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ဖု​န့်လင်း ဝေဒနာခံစားနေရသော ထိုလူကို အေးစက်စွာကြည့်ကာ လက်များဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခုကို မရပ်မနားပုံဖော်ပြီး ရန်သူ၏နဖူးကို ထပ်မံရိုက်နှက်လိုက်သည်။ အလွန်အမင်းကြီးမားသောအင်အားကြောင့် ထိူလူ သတိလစ်သွားပြီး ဒွါရခုနစ်ပေါက်စလုံးမှ သွေးများစီးကျလာခဲ့သည်။

ဖုန့်​လင်း၏တံဆိပ်မှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယင်နှင့်ယန်တို့၏ အဆုံးမဲ့ပြောင်းလဲမှုကို ကိုယ်စားပြုနေသော တံဆိပ်များကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဧရာမလူကြီးမှာ မိန်းမောနေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အာရုံစူးစိုက်မှုပျောက်ဆုံးလာကာ လက်တံဆိပ်များပြောင်းလဲသည်နှင့် သူ၏အသိစိတ်မှာ တစ်စတစ်စလွတ်သွားခဲ့သည်။

ဖုန့်လင်း၏စိတ်ဗီဇမှာ ကိုးမှတ်အထိ အားဖြည့်ပြီးဖြစ်၍ အလွန်အမင်းအားကောင်းလာကာ ဧရာမလူ၏နဖူးအကြားမှ လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် စီးဝင်သွားလေ၏။

"မင်းရဲ့နောက်ဆုံးနောင်တကတော့ ငါနဲ့အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မိတာပဲ!"

ဖုန့်လင်း၏ ရက်စက်သောမျက်နှာအမူအရာသည် ဧရာမလူ၏နောက်ဆုံးမှတ်ဉာဏ်ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏အကြည့်မှာ ဝေဝါးလာပြိီး အသိစိတ်များပျောက်ဆုံးသွားကာ ဖုန့်လင်း၏ဆန္ဒအတိုင်း

ဖုန့်လင်းနောက်တွင် ရပ်ရန် ရွေ့သွားခဲ့သည်။

"သူတို့ကိုသတ်!" ဖုန့်​လင်း၏အသံမှာ ခံစားချက်မဲ့စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမလူမှာ လူငယ်နှင့်မိန်းမပျိုတို့ဘက်သို့ ချက်ချင်းပြေးဝင်သွားသည်။

"ကျားရိုင်း၊ မင်းရူးသွားပြီလား!"

"အခု ရပ်စမ်း!"

...

ဤသည်မှာ ငယ်ရွယ်သည့်ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူများအတွက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ပင်။

ဧရာမလူသည် ခါးကိုကိုင်းကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိကြွက်သားများကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိအမွေးများမှာ အပ်များကဲ့သို့ ထောင်မတ်နေသည်။ သူ့ပုံစံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကျားတစ်ကောင်၏ လူသားပုံစံကဲ့သို့ဖြစ်လာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ အန္တရာယ်ရှိသည့်အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူ့လက်သည်းများဖြင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ကာ မမြင်ရသောဓားများကဲ့သို့ လေပြင်းလှိုင်းများကို မြှောက်တင်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအရာများကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။

စွန့်ပစ်ထားသော ကားပျံများမှာ လေဓားများဖြင့် လှီးဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး မီးပွားများဖြာထွက်လာသည်။

ဤအရာမှာ လူငယ်နှင့်မိန်းမပျိုတို့အား အတိုင်းမသိ ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကြယ်တာရာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော ကျားရိုင်း၏ နိုးထမှုမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ရှေးဦးဗီဇ - လေပြင်းကျားဗီဇ ဖြစ်သည်။

တိမ်တွေကနေ နဂါးတွေဆင်းသက်လာပြီး လေပြင်းကနေ ကျားတွေဆင်းသက်လာတယ်!

ဤကျားရိုင်းမှာ အနီးကပ်တိုက်ပွဲများတွင်သာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းရုံမဟုတ်ဘဲ သူ့နည်းစနစ်များတွင်လည်း လေမုန်တိုင်းများ၏အင်အားပါနေခဲ့သည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ ထိမ်းမရ သိမ်းမရဖြစ်နေပြီး ၎င်းတို့ယူနစ်အတွင်း တိုက်ပွဲ၌ အသန်မာဆုံးဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူတို့ အနီးသို့တိုးမလာရဲကြပေ။

သူတို့နိုးထထားသော ဗီဇသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးသောအမျိုးအစားမဟုတ်သောကြောင့် လေဓားဖြင့်လှီးဖြတ်ခံရပါက သို့မဟုတ် ကျားရိုင်း ၏လေမုန်တိုင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ချက်ချင်းပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိနိုင်သည်။

လှုပ်ရှားမှုများစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို သူတို့ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျားရိုင်း၏စွမ်းအားကြောင့် နောက်သို့ဆုတ်ခံနေရပြီး တစ်ခဏအတွင်း အခွင့်မသာသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။

"စိတ်ညှို့နည်းစနစ်လား?" ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်သောအခါ လုခ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဖုန့်လင်း စိတ်ဗီဇကို နိုးထထားကြောင်း သူ သတိထားမိသော်လည်း ဤမျှမြန်ဆန်စွာပင် ထူးဆန်းသည့်စိတ်ညှို့နည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာအသုံးပြုနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့်ပတ်သက်၍ အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။

သူ၏ အဖွဲ့သားသုံးဦး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း လုခ် အလွန် စိုးရိမ်သွားပြီး အမူအရာမှာ သုန်မှုန်သွားလေ၏။

"ခင်ဗျား ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်ပဲ စိုးရိမ်သင့်တယ်!" ဖုန့်လင်း ရယ်ရင်း လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်နှင့် မိုးကောင်းကင်မှောက်လှန်သည့် တူတံဆိပ်တော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ တံဆိပ်တော်ဖြင့် ညှာတာမှုမဲ့စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ဒီခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်​တော်ကို မင်းကိုသင်ခဲ့တဲ့လူက ငါပဲ!

ငါ့အပေါ် ပြန်သုံးချင်နေတာလား?!

လုခ် အထင်သေးစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး တူညီသည့် မိုးကောင်းကင်မှောက်လှန်သည့် တူတံဆိပ်တော်ဖြင့်ပင် ပြန်ခုခံလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သဲအိတ်တစ်လုံးကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ကားပျံအပုံထဲသို့ ဝုန်းကနဲ ဝင်တိုက်သွားကာ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မှ မကျန်ခဲ့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာမှ သူ လှုပ်ရှားနိုင်လာကာ သံချေးတက်နေသော ကားအပိုင်းအစများဖြင့် ဖုံးအုပ်နေသည့်အတွက် သူ့ပုံစံမှာ အလွန်ဆိုးဝါးနေပြီး လက်နှစ်ဖက်လုံးမှာလည်း အဆိုပါကြီးမားသော အားကို ခံရပြီးနောက် အခုထိတုန်နေဆဲပင်။

"...." လုခ်သည် အံ့အားသင့်မှုမှလွဲ၍ ဘာမှမခံစားရတော့ဘဲ ပြောစရာ စကားမဲ့နေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ခွန်းလွန်မဟာလက်ဝါးတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုနေကြပြီး ဖုန့်လင်းကို သင်ပေးခဲ့သူမှာ သူဖြစ်သည်!

တူညီသောနည်းစနစ်ဖြစ်သော်လည်း ပထမဆုံးထိတွေ့မှုတွင်ပင် သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းပင် မရှိခဲ့ပေ!

ဖြစ်နိုင်တာက ဒီလောက်အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဖုန့်လင်းက သင်ပေးတဲ့လူရဲ့ စွမ်းရည်ထက် သာလွန်သွားပြီလား!?