နောက်တစ်ဖန်ဖိနှိမ်ခြင်း
Vol. 168 Ch. 2519
ပြေးဝင်လာသော ဆူဇီမိုကိုကြည့်ပြီး လေ့ရွှမ်က ညင်သာစွာခေါင်းခါလိုက်၏။
“အဲဒါလည်းကောင်းတာပဲ... ငါမင်းကိုဖိနှိမ်ပြီးရင် မင်းကိုပြန်ပြီးချမ်းသာပေးလိုက်မယ် အဲဒါဆိုငါတို့ ညီတူမျှတူဖြစ်သွားပြီ”
ထိုသို့ဖြင့်သာ သူသည် သူ၏ ရင်ထဲရှိ စိတ်ဒဏ်ရာကို ရှင်းထုတ်ပစ်နိုင်ပေမည်။
မဟုတ်ပါက သူသည် နောက်ပိုင်း ဆူဇီမိုကိုမြင်တွေ့တိုင်း ထိုသူက သူ့ကို ဖိနှိမ်ပြီး ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့သည်ကို အလိုလိုပြန်လည်အမှတ်ရနေပေလိမ့်မည်။
လေ့ရွှမ်သည် သူ၏ မျိုးဆက်သွေးကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးချီက တလိပ်လိပ်ထိုးတက်လာ၏။ သူ၏ နောက်ဘက်မှာ နေကိုးစင်းထွက်ပေါ်ခြင်းက ပေါ်ထွက်လာပြီး ဒေါသူပုန်ထနေသော မီးတောက်များနှင့်အတူ ကြောက်စရာကောင်းသောအပူလှိုင်းတစ်ခုကို ဖြာထုတ်ကာ သူ၏ အော်ရာက အဆက်မပြတ်မြင့်တက်လာ၏။
“မဟာနေမင်းသုတ္တန်ကို သူ့ရဲ့အကန့်အသတ်ထိ ကျင့်ကြံတဲ့အခါ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေက အလျှံညီးညီး နေကိုးစင်းကို ထုတ်ဖော်မယ်လို့ လူတိုင်းက ထင်ထားကြတယ်”
လေ့ရွှမ်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ဒီသုတ္တန်နည်းစနစ်ရဲ့အထွတ်အထိပ်က နေကိုးစင်းပေါင်းဆုံပြီး အလျှံညီးညီးနေတစ်စင်းကို ဖန်တီးဖို့ဆိုတာကို ယန်ယန်းတော်ဝင်မိသားစုက လူတော်တော်များများတောင်မှ မသိကြဘူး”
ထိုသို့သူပြောလိုက်သည့်ခဏမှာပင် လေ့ရွှမ်၏ နောက်ဘက်ရှိ အလျှံညီးညီးနေကိုးစင်းက လျင်မြန်စွာပွတ်တိုက်ပြီး ကျိန်းစပ်နေသော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ထွက်ပေါ်လာစေ၏။
ဆူဇီမို၏ မျက်လုံးခွန်အားနှင့်ပင်လျှင် သူက မျက်လုံးကို မှေးကျဥ်းကာ ခဏမျှရပ်တန့်လိုက်ရ၏။
တကယ်တော့ နေကိုးစင်းပေါင်းစည်းခြင်း၏ အလင်းရောင်သက်သက်ကပင် ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်တူမှာ ကျင့်ကြံသူများစွာကို မျက်စိကန်းသွားစေဖို့ လုံလောက်လေသည်။
ဆူဇီမို၏ မျက်လုံးများက အဆင်ပြေနေသည့်အကြောင်းအရင်းမှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ မီးပဒေသာကျောက်တုံးနှင့် တမလွန်မီးရောင်ကျောက်တုံးတို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။
“စောစောက ငါက... မင်းရဲ့ မီးလျှို့ဝှက်အတတ်ကနေ မဟာနေမင်းသုတ္တန်ရဲ့ နောက်ဆုံးအစစ်အမှန်သဘောတရားကို နားလည်ဆင်ခြင်နိုင်ခဲ့တယ်... ဒီစွမ်းအားကို ပထမဆုံးတွေ့ကြုံခံစားရမယ့်သူအနေနဲ့ မင်းက မင်းရဲ့ရှုံးနိမ့်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူသင့်တယ်”
လေ့ရွှမ်က အလွန်တရာယုံကြည်မှုရှိနေပြီး သူသည် သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ အလျှံညီးညီး နေကိုးစင်းနှင့် တစ်သားတည်းကျသွားသည့်အလား ဆူဇီမိုရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာ၏။
နေကိုးစင်းပေါင်းဆုံခြင်းနှင့်အတူ အလျှံညီးညီးနေကိုးစင်းက တစ်စင်းတည်းသောနေအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီး လေ့ရွှမ်၏ တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားက ဆပွားတိုးလာ၏။
ဆူဇီမိုက လေထဲမှာပင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို အတူတကွပူးကပ်ကာ သူ၏ လက်ချောင်းများကို ယှက်ဖြာ၍ ထူးဆန်းသော ဓမ္မချိပ်စည်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။
“မီ...”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆူဇီမိုသည် သက္ကတစကားသံကိုရွတ်ဆိုပြီး ဓမ္မချိပ်စည်းကို မြှောက်တင်ကာ လေ့ရွှမ်ရှိရာသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်၏။
ချက်ချင်းပင် လေ့ရွှမ်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဆူဇီမိုက ပျောက်ကွယ်သွားပုံရ၏။ သူတွေ့မြင်နေရသည်မှာ သန့်စင်ကုန်းမြေကို လွှမ်းခြုံထားသော အထပ်ထပ်ဝိုင်းပတ်ထားသည့် နက်မှောင်နေသော တောင်ကြောရိုးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်များ၏ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ဓမ္မချိပ်စည်းတစ်ခုက ဆင်းသက်လာခဲ့၏။
မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးချိပ်စည်း...။
အဝီစိမှာတုန်းက ဆူဇီမိုသည် ကံအကြောင်းတိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ဧကရာဇ်အာနန္ဒာ၏ သင်ကြားမှုကို ရရှိခဲ့၏။ ဧကရာဇ်အာနန္ဒာသည် အသောကပန်းထဲမှာ မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးချိပ်စည်းနှင့် မဟာမြင်းမိုရ်တောင်ချိပ်စည်း၏ လေးနက်သိမ်မွေ့သော အမှန်တရားများကို ကွယ်ဝှက်ထားခဲ့သည်။
ပန်းတစ်ပွင့်ထဲမှ လောကတစ်ခု...။
ထို့ကြောင့်ပင်လျှင် သူသည် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်များ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဝရဇိန်နှင့် မြင်းမိုရ်တောင်များကို တွေ့မြင်နိုင်ခဲပြီး ထိုဓမ္မချိပ်စည်းနှစ်ခု၏ အနှစ်သာရများကို ဖမ်းဆုပ်မိခဲ့လေသည်။
ဝုန်း...
အဲဒီမှာ ကျယ်လောင်သောပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
လေ့ရွှမ်၏ ပြေးဝင်လာသောခန္ဓာကို ဆူဇီမို၏ မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးချိပ်စည်းက ပိတ်ဆို့တားဆီးပြီး သူကခြေလှမ်းဝက်ပင် ရှေ့မတက်နိုင်တော့ပေ။
သူ၏ နောက်ဘက်မှ မဟာနေမင်းနယ်မြေကပင်လျှင် အနည်းငယ် စတင်ယိမ်းထိုးလာခဲ့၏။
မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးချိပ်စည်းက ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ဘဲ မကိုင်လှုပ်နိုင်ပေ။
သူသည် လူသားတစ်ယောက်နှင့်မဟုတ်ဘဲ ငွားငွားစွင့်စွင့်ရပ်တည်နေသည့် မနှိုင်းယှဥ်သာအောင်မာကျောသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုနှင့် ပစ်တိုက်မိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
“အဲဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
လေ့ရွှမ်က သူ၏ သွေးချီကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး သံရှည်ဆွဲကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ မဟာနေမင်းမျိုးဆက်သွေးနယ်မြေက အဆုံးမဲ့မီးတောက်များနှင့်အတူ ပစ်လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးချိပ်စည်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်၏။
“ဟုန်...”
ဆူဇီမိုက သက္ကတစကားသံကိုရွတ်ဆိုပြီး လက်ဟန်ချိပ်စည်းများကို နောက်တစ်ဖန်ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ နောက်ထပ် တောင်တစ်လုံးက ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သည်။
တောင်ထွတ်က ဆင်းသက်လာသည့်ခဏမှာပင် လေ့ရွှမ်သည် စဥ်းစားကြည့်၍မရနိုင်သော ဖိအားတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။
မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးတောင်က သူ့ကိုပေးနေသည့်ခံစားချက်သည် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ဘဲ မကိုင်လှုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်မည်ဆိုလျှင်..။
ဆူဇီမို၏ ဒုတိယမြောက်ဓမ္မချိပ်စည်းအပေါ် ခံစားချက်ကိုဖော်ပြဖို့ စကားတစ်လုံးသာလျှင်ရှိလေသည်။
သိပ်သည်းလေးလံခြင်း..။
အဲဒါက သိပ်သည်းလေးလံ၍ ခံ့ညားထည်ဝါသော စွမ်းပကားတစ်ခုနှင့်အတူ ဆင်းသက်လာခဲ့၏။
ဤလောကမှာ ဤကဲ့သို့ကြောက်စရာကောင်းသော တောင်ထွတ်တစ်ခုကို မည်သည့်သက်ရှိကမှ ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူကခံစားရလေသည်။
မဟာမြင်းမိုရ်တောင်ချိပ်စည်းက ဆင်းသက်လာခဲ့၏။
ဝိဇ္ဇာထွက်ရပ်လမ်းသုတ္တန်ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်များ၏ ဓမ္မပညာရပ်တစ်ခုခုကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ ဆူဇီမို၏ စွမ်းအားက ဆပွားတိုးလာပေလိမ့်မည်။
ဒါ့အပြင် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်များ၏ ဓမ္မချိပ်စည်းနှစ်ခုသည် အစကတည်းက အလွန်တရာကြောက်စရာကောင်းနေခဲ့သည်။
ဝုန်း...
အဲဒီမှာ နောက်ထပ်ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ခံ့ညားထည်ဝါသောတောင်ထွတ်က လေ့ရွှမ်ပေါ်သို့ သိပ်သည်းလေးလံစွာ ဖိခြေကျဆင်းလာ၏။
သူ၏ နောက်ဘက်မှာရှိသော ဧရာမနေမင်းက စီးပိုးခြယ်လှယ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ပြင်းထန်စွာယိမ်းထိုး၍ တောက်ပသောအလင်းရောင်က တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်ကာ ၎င်းက အချိန်မရွေး လဲပြိုကျသွားနိုင်၏။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လေ့ရွှမ်သည် သူ၏ ကျောပေါ်မှာ မဟာမြင်းမိုရ်တောင်ကို ထမ်းထားရပြီး သူ၏ ရှေ့မှာ မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးတောင်ရှိနေ၏။ သူက ရှေ့သို့ ဆက်မတက်နိုင်ဘဲ သိပ်သည်းပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်ကို ကျရောက်ကာ သူ၏ အရိုးများက တကျွိကျွိမြည်လာ၏။
“အား...”
လေ့ရွှမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လျှာကို ညင်သာစွာကိုက်ကာ အစစ်အမှန်အမြုတေသွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်၏။ သူသည် လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိစွမ်းအားက နောက်တစ်ဖန်မြင့်တက်လာကာ မဟာမြင်းမိုရ်တောင်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်၏။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ကနေ အနာကွန်ဒါတစ်ကောင်က လျှောထိုးဝင်ရောက်ပြီး သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ရစ်ပတ်လိုက်သည့်အလားပင်။
ဤအကွာအဝေးမှာ ဆူဇီမိုသည် သူ့ကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ ပေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။
လေ့ရွှမ်သည် မဟာမြင်းမိုရ်တောင်ကိုဖယ်ရှားလိုက်စဥ်မှာပင် သူက ဆူဇီမို၏ နောက်တစ်ဖန်ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။
မဟာဝရဇိန်လှည်းဘီးတောင်နှင့် မဟာမြင်းမိုရ်တောင်ချိပ်စည်း၏ အဆက်မပြတ်ဖိနှိမ်မှုအောက်မှာ သူ၏ မဟာနေမင်းမျိုးဆက်သွေးနယ်မြေက စတင်၍ လဲပြိုကျတော့မည်ဖြစ်၏။
ယခုဆူဇီမိုက အနားကိုချည်းကပ်လာပြီး ၎င်းက လုံးလုံးလျားလျား ပြိုကွဲသွားလေသည်။
အဲဒါသည် ယခင်ကနှင့် တူညီသလောက်နီးပါးအခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။
လေ့ရွှမ်သည် ဆူဇီမို၏ အနာကွန်ဒါရစ်ပတ်ခြင်းဖြင့် နောက်တစ်ဖန်ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်၍နီရဲလာကာ လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အရိုးများကျိုးကြေသံကို ကြားနေရ၏။
ဆူဇီမိုက ခွန်အားကို ဆက်လက်ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် သူက လေ့ရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခြေမွှပစ်နိုင်လေသည်။
ဆူဇီမို၏ လက်ဖဝါးက လေ့ရွှမ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ တစ်ချိန်လုံးရစ်ဝဲနေ၏။ ထိုသူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဥ်ကို ထုတ်ဖို့ပင် အခွင့်အရေးရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
လေ့ရွှမ်က အလွန်တရာစိတ်ထိခိုက်ခံစားသွားရ၏။
ယခင်က သူသည် မင်းသားယန်ကို ကယ်တင်လိုသောကြောင့် စိတ်အာရုံပျံလွင့်နေခဲ့၏။
ထိုသို့ဖြင့် သူက ဆူဇီမို၏ ဖိနှိမ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်မှာ နားလည်လက်ခံ၍ ရလေသည်။
သို့သော်ယခု သူတို့နှစ်ယောက်က ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး လှုပ်ရှားကွက်သုံးကွက်မပြည့်ခင်မှာတင် သူက ဆူဇီမို၏ နောက်တစ်ဖန်ဖိနှိမ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။
ပို၍ပင် ခံပြင်းစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် တူညီသောလှုပ်ရှားကွက်ကိုပင် ပြန်လည်အသုံးပြုခဲ့လေသည်။
လေ့ရွှမ်သည် သူ၏ မြင်ကွင်းက မှောင်မည်းလာပြီး သူ၏ အသိစိတ်က ဝေဝါးလာသည်ဟုခံစားရကာ သူက ဆက်လက်၍ တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို...။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပေါ့ပါးသွားပြီး မွန်းကျပ်ဖွယ်ရာကောင်းသောဖိအားက ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
လေ့ရွှမ်သည် မြေပြင်ပေါ်မှာ ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်ချကာ သည်းထန်စွာမောဟိုက်နေ၏။
“ငါမင်းကို နောက်တစ်ခါဖိနှိမ်ပြီးရင် ပြန်လွှတ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့သားပဲ”
ဆူဇီမို၏ အသံက မလှမ်းမကမ်းကနေ ထွက်ပေါ်လာ၏။
လေ့ရွှမ်က မော့မကြည့်ပေ။
သူသည် နောက်ပိုင်း ဆူဇီမိုကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမလဲ မသိတော့ပေ။
ပို၍ပြောစရာဖြစ်သည်မှာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော ခံစားချက်တစ်ခုက လှိုက်တက်လာ၏။
သူသည် မဟာနေမင်းသုတ္တန်ကို အထွတ်အထိပ်ထိ ကျင့်ကြံ၍ နေကိုးစင်းပေါင်းဆုံခြင်း မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကို စုဖွဲ့နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်၏။
ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် သူသည် ကြီးမားသောတိုက်ပွဲတစ်ခုကို ယခုတင်ဆင်နွှဲထားသည့် ဆူဇီမိုကို အနိုင်မယူနိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားကွက်သုံးကွက်အတွင်း ဖိနှိမ်ခံလိုက်ရ၏။
သူသည် အနာဂတ်မှာ ဤလူကို ကျော်တက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ဟု ခံစားလာရသည်။
လေ့ရွှမ်သည် သူ၏ ခေါင်းကိုမော့ကာ မလှမ်းမကမ်းမှာရှိသော ဆူဇီမိုကို တွေဝေရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
နုနယ်သောစာပေစမားတစ်ယောက်နှင့်တူသော ဤကျင့်ကြံသူသည် သူ့ကို ကိုင်လှုပ်၍မရနိုင်သော မဟာဝရဇိန်တောင်နှင့် တားဆီး၍မရနိုင်သော မဟာမြင်းမိုရ်တောင်၏ ခံစားချက်ကို ပေးနေ၏။
ဖိအားက သိပ်သည်းပြင်းထန်ပြီး သူ့အနေဖြင့် ကျော်လွှားဖို့ကို မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
နှစ်ဘဝစာနေထိုင်ခဲ့သည့် ပြန်ဝင်စားပကတိအင်မော်တယ်တစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် သူသည် ဤလူကို ကျော်တက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကြိုတင်ခန့်မှန်းကောင်းကင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်ဆုံးတစ်ဆယ်ထဲမှာရှိသော အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ ဆူဇီမိုက လေ့ရွှမ်ကို မသတ်ဖြတ်ခဲ့ပေ။
ပထမအချက် အဲဒါသည် ရှဲ့ချင်းချန်၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်... လေ့ရွှမ်သည် အတော်အတန်မှန်ကန်ဖြောင့်မတ်သောလူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု သူကခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
တတိယအချက် ဆူဇီမိုမှာ နောက်ထပ်ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရှိနေ၏။
ရှဲ့ချင်းချန်က သူ့အတွက် အသနားခံတောင်းပန်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်မဟုတ်လျှင် ဆူဇီမိုသည် လေ့ရွှမ်ကို အရင်ကတည်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့မိပေလိမ့်မည်။
ရှုထောင့်တစ်ခုက ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ရှဲ့ချင်းချန်သည် လေ့ရွှမ်၏ အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယခု ရှဲ့ချင်းချန်က စိတ်ဝိညာဥ်တိမ်စိုင်ချိပ်စည်းကို အောင်မြင်စွာရရှိကာ ပိုင်နက်နယ်မြေဒေသတစ်ခုကို အုပ်စိုးနိုင်ပေတော့မည်။ သူသည် သူ့ဘေးမှာ ထိပ်သီးပညာရှင်များကို လိုအပ်နေ၏။ လေ့ရွှမ်က ထိုကဲ့သို့သော သင့်လျော်သည့်လူတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။
လေ့ရွှမ်၏ အလားအလာနှင့် အတွေ့အကြုံအရ သူသည် အနာဂတ်မှာ ပကတိအင်မော်တယ်တစ်ဦး သေချာပေါက်ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
သူ၏ ထောက်ပံမှုနှင့်အတူ ရှဲ့ချင်းချန်သည် အနာဂတ်မှာ ယန်ယန်းအင်မော်တယ်နိုင်ငံ၏ တောင်ဝင်မိသားစုအတွင်း ယှဥ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သေချာပေါက်ခြေကုပ်တစ်ခု ရယူလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။