အခန်း (၁၂၃)
Vol. 9 Ch. 123
ကျီလင်းချန်ရဲ့ဘေးမှာ ညာလက်ရုံး နှစ်ယောက်ရှိသည်ကို မြို့တော်ရှိလူတိုင်း သိကြသည်။ တစ်ယောက်မှာ လက်ထောက် လျို ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်သူ့ရေးရာ အားလုံးကို တာဝန်ယူထားကာ သံတမန်ရေးရာ ကျွမ်းကျင်သည်။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ အတွင်းရေးမှူးချုပ် စုန့် ဖြစ်သည်။ အတွင်းရေးမှူး စုန့်က အလွန်အရည်အချင်းရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမက ကုမ္ပဏီတွင်း လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုအားလုံးကို အဓိက တာဝန်ယူထားသည်။ သူမက သတ္တိရှိပြီး စေ့စပ်သေချာသည်။
ကျီလင်းချန်က လူတွေကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် အလွန်တော်သည်။ အဲဒီရာထူးတွေမှာ ဘယ်လိုလူတွေကို နေရာပေးရမယ်ဆိုတာ သူသိသည်။ ဒီနှစ်ယောက်ကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတဲ့လူတွေ ရှိသော်လည်း သူတို့က သွေးဆောင်ခံရတာကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ သူတို့က ကျီလင်းချန်နဲ့ အတူ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ ဒီလိုမျိုး အကြိမ်အနည်းငယ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် ပြင်ပကမ်းလှမ်းမှုတွေက အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည်ဟု နှစ်ယောက်သား ခံစားလိုက်ရပြီး ကျီလင်းချန် အား ပြောခဲ့သည်။ “စီအီးအိုကျီ၊ မကြာသေးခင်က သူတို့ကြောင့် အရမ်းစိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရတယ်။ကျွန်မတို့ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ အလုပ်လုပ်ချင်ပါတယ်”
ကျီလင်းချန် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ Aki ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ကျီကော်ပိုရေးရှင်း၏ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူ့လုပ်ရပ်က တခြားသူတွေကို သတိပေးနေတာ။
တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ဆီက ပါရမီရှိတဲ့သူတွေကို လုယူချင်ရင် မအောင်မြင်ရုံတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။
"CEO၊ ကျွန်မကို ရှာနေတာလား။" အတွင်းရေးမှူးစုန့်က ရုံးခန်းထဲဝင်လာပြီး တလေးတစားမေးခဲ့သည်။
ကျီလင်းချန် မေးလိုက်သည်။ "ကလေးတစ်ယောက် စိတ်ကောက်နေရင် ဘယ်လိုချော့ရမလဲလို့ မေးချင်လို့။ ငါ သူမကို ဘာပေးသင့်လဲ"
ကလေးလား? အတွင်းရေးမှူးစုန့်ရဲ့ ဦးနှောက်က အလင်းအရှိန်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေသည်။ CEO က သူ့ဇနီးလေးအကြောင်းပြောနေတာကို ချက်ချင်းသိသွားသည်။
အတွင်းရေးမှူး စုန့် က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "သူမ ဒေါသထွက်နေတဲ့အကြောင်းအရာပေါ် မူတည်တယ်" လက်ဆောင်တွေပေးတဲ့အခါ ဆင်ခြင်ရမယ့်အရာတွေ အများကြီးရှိသည်။
အတွင်းရေးမှူး စုန့်က ကုမ္ပဏီ၏ ဝန်ထမ်းအကျိုးခံစားခွင့်များနှင့် ဖောက်သည်လုပ်ငန်းလက်ဆောင်များကို နှစ်တွေတစ်လျှောက် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ အချိန်တိုင်း သူမက ဒီလိုကိစ္စတွေကို စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။
ကျီလင်းချန် ပြောလိုက်သည်။ "ငါလုပ်လိုက်တဲ့ကိစ္စမှာ ငါ့ရဲ့အကျင့်စရိုက်က အရမ်းလွန်သွားတယ်လို့ သူမခံစားမိပြီး ဒေါသထွက်သွားတာ"
အတွင်းရေးမှူး စုန့် က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ “မစ္စစ်ကျီကို လက်ဝတ်ရတနာတွေ ပေးလို့ရတယ်။ မစ္စစ် ကျီ က သူမရဲ့ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရမ်းထူးခြားပေမယ့် ဘယ်လက်ဝတ်ရတနာမှ မဝတ်ဆင်ထားလူး။ သူမ နေ့တိုင်းဝတ်လို့ရတဲ့ လက်ကောက် ဒါမှမဟုတ် လည်ဆွဲကို ဘာလို့မပေးတာလဲ။
ကျီလင်းချန် အဲဒါကို တွေးနေချိန်မှာ အတွင်းရေးမှူး စုန့် က ထပ်ပြောခဲ့သည်။ “ မဒမ်က ဒေါသထွက်နေပေမယ့် လက်ဆောင်တစ်ခုအတွက် သူမ ဂျီးမများလောက်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် လက်ဆောင်ကို သေသေချာချာ ရွေးပြီး ငြင်းခုံစရာတွေ မရှိသရွေ့တော့ သူမက စီအီးအိုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို နားလည်ပြီး ဒီကိစ္စကို နောက်ထပ် ဆက်မလုပ်ဆောင်တော့ဘူးလို့ ယုံကြည်သွားလိမ့်မယ် ”
ကျီလင်းချန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီည လူမှုရေးတွေ့ဆုံပွဲကို ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"
အတွင်းရေးမှူး စုန့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို လက်ထောက် လျို၊ သူ…”
ကျီလင်းချန် ပြောလိုက်သည်။ “သူ့မှာ ကောင်းတဲ့အကြိုက်မရှိဘူး။ သူ ကုမ္ပဏီမှာပဲ အမြဲတမ်းအချိန်ပိုလုပ်တတ်တယ်။”
အတွင်းရေးမှူး စုန့်ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့"
ကျီလင်းချန်ပြောတဲ့ အကြိုက်ဆိုတာက လက်ဝတ်ရတနာတွေကို ရည်ညွှန်းတာ။ သူ့မိန်းမအတွက် တစ်ခုခု သွားရွေးမည်။
အလုပ်ပြီးတော့ အတွင်းရေးမှူး စုန့်နဲ့ ကျီလင်းချန်တို့ အတူတူ လူမှုရေးဆုံဆည်းရာနေရာသို့ သွားကြသည်။ အဲဒီကိုသွားတဲ့လမ်းမှာ သူတို့ ရှော့ပင်းမောလ်ကို တမင်လမ်းလွှဲသွားကြသည်။
“စီအီးအို၊ စီအီးအို အဲဒါကို မှာဖို့အတွက် ကျောက်မျက်ကုမ္ပဏီ သူဌေးကို ဖုန်းဆက်ပြီး စီအီးအိုရဲ့ရုံးခန်းကို တိုက်ရိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ” အတွင်းရေးမှူး စုန့်က ပြောလိုက်သည်။
ကျီလင်းချန် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက တောင်းပန်တဲ့လက်ဆောင်မို့ ရိုးသားမှုပြဖို့ လူကိုယ်တိုင်ဝယ်မှရမယ်လေ။ ကုမ္ပဏီကို ပို့လာတာကိုစောင့်နေရင် မနက်ဖြန်အထိ စောင့်နေရမှာပေါ့။”
ကျီလင်းချန်က ဒီနေ့ညသူ့ဇနီး ဘယ်လောက် ဒေါသထွက်နေမယ်ဆိုတာကို ပုံဖော်နိုင်နေပြီ။ သူမက သူ့ကို “ဦးလေး” လို့ ခေါ်ပြီး ဘယ်ပြန်ညာပြန် စော်ကားသည်။
"ဒီလက်ကောက်လေး ကြည့်ရအောင်" လို့ ကျီလင်းချန် က လက်ကမ်းစာစောင်ပေါ်က ရွှေလက်ကောက်ကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
မန်နေဂျာက ထိုစကားကိုကြားပြီး လက်ကောက်ကိုယူရန် လုံခြုံစွာဖွင့်ဖို့ သူ့ဝန်ထမ်းတွေကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
ကျီလင်းချန်က စတိုးဆိုင်ကို ကိုယ်တိုင်ရောက်လာသောအခါ၊ စတိုးဆိုင်မှ အမြင့်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲရေး ဝန်ထမ်းတွေအား သူ့ကို လက်ခံကြိုဆိုရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဆိုင်ကိုချက်ချင်းပိတ်ပြီး တခြား ဖောက်သည်တွေကို လက်ခံတော့မည်မဟုတ်ပေ။
“မေးကြည့်လို့ရမလားဗျ CEO ကျီ ဒီလက်ကောက်ကို ဘယ်သူ့အတွက်…” မန်နေဂျာက တဖြည်းဖြည်းအသံတိမ်ဝင်သွားခဲ့သည်။
“ငါ့မိန်းမအတွက်” ကျီလင်းချန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မန်နေဂျာက သူ့ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟပြီး အံ့ဩသွားကာ ခဏတာ စကားမပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ တိကျပြတ်သားတဲ့ စီအီးအို ကျီက ဒီလိုမျိုး ရိုမန်တစ်ဆန်လိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။
လက်ကောက်ကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ကျီလင်းချန်က သူ့လက်ထဲက သာမန်ဟုထင်ရသော်လည်း ထူးထူးခြားခြား အကြည့်ကိုဖမ်းစားနိုင်ခဲ့တဲ့ လက်ကောက်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။
မန်နေဂျာက လက်ကောက်၏ ဒီဇိုင်း၊ ၎င်းကို ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် နည်းပညာ၊ ခံစားချက်များကို ဖော်ပြခြင်းစသည်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။
အတွင်းရေးမှူး စုန့်က ဖက်ရှင်မဂ္ဂဇင်းများကို မကြာခဏဖတ်လေ့ရှိပြီး သူမက လက်ကောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့သိသည်။ သူမ ကျီလင်းချန်ကို ပြောလိုက်သည်။
"CEO၊ ဒီလက်ကောက်က နိုင်ငံတကာနာမည်ကြီး ဒီဇိုင်နာ Mr. ဖီးလစ် ရဲ့လက်ရာပါ။ စျေးက မပေါဘူး၊ ဒါက အရမ်းရိုးသားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပဲ။ လက်ကောက်က အရမ်းမျက်စိကျန်းလောက်အောင် ဝင်းလက်တောက်ပပြီး မဒမ်ရဲ့ အသားအရေက လှပြီးသား။ သေချာတာကတော့ သူမ ဒါလေးနဲ့ဆို သေချာပေါက်အရမ်းကို လှပနေလိမ့်မယ်။ ဒီလို ခမ်းနားပြီး တွေးခေါ်မှုရှိတဲ့ လက်ဆောင်ကို သူမ နှစ်သက်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။”
ကျီလင်းချန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လက်ကောက်ကို ဘူးထဲသို့ပြန်ထည့်ကာ အနက်ရောင်ကတ်တစ်ကတ်ကို ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါယူမယ်”
ကျီလင်းချန်က လက်ဆောင်သေးသေးလေးနဲ့အတူ လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်ကနေ ထွက်သွားတော့ ပြုံးနေခဲ့သည်။
ကားထဲမှာ အတွင်းရေးမှူး စုန့်က ပြောခဲ့သည်။ "CEO ကျီ၊ စီအီးအိုက ဇနီးအပေါ် တကယ်ကောင်းတာပဲ" အဲဒါ သိသာပါသည်။ သူက သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ လက်ကောက်တစ်ခုကို ဝယ်ခဲ့သည်။
ကျီလင်းချန်က စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေခဲ့သည်။ "သူမက ကလေးပဲရှိသေးတယ်။ သူမရဲ့ဆန္ဒအတိုင်း ငါ မလိုက်နာရင် သူ့ဒေါသက တစ်မိသားစုလုံးအပေါ် သက်ရောက်လိမ့်မယ်”