အတိတ်ဘဝ (၆)

"ယွီအာ၊ ထပါဦး!"

ရှောင်လင်းယွီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ခေါ်နေသံကြားပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူမမြင်လိုက်ရသည်က စိုးရိမ်နေသော ကုန်းထျန်းဟောက်ဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကို တို့ထိလိုက်သည်။ သူ့ကို ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ နွေးထွေးသော သူ့အသားအရေကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက… တကယ့်လူအစစ်ပဲ!

ရှောင်လင်းယွီ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူ့မျက်နှာကို လှမ်းထိလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ပျော်ရွှင်သင့်သည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီ၏ အခြေအနေက ကောင်းမနေမှန်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမလက်ကိုကိုင်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနှင့် စိုးရိမ်စွာ ခေါ်လိုက်သည်၊ "ယွီအာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ရှောင်လင်းယွီ ကြောင်သွားကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန်မေးလိုက်သည်၊ "ဘာကိုပြောတာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ စိုးရိမ်နေသော်လည်း ဒီအဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးက ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု သူထင်မိသည်။ "မင်းက ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုပြန်မေးနေတာလဲ? မင်း နေ့လည်ခင်းအိပ်နေတုန်း ငိုလိုက်ရယ်လိုက်နဲ့။ ကိုယ်တို့ သေမလောက် လန့်သွားတာပဲ။"

"ဟမ်? ကျွန်မ အိပ်ပျော်နေခဲ့တာလား?" ရှောင်လင်းယွီ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူမ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်၊ "ကျွန်မ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အိပ်ပျော်သွားတာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့နာရီကို ကြည့်ပြီး လေးနက်စွာပြောသည်၊ "မင်းဒီနေ့ အကြာကြီးအိပ်ပျော်သွားတယ်။ သုံးနာရီကျော်တောင်ရှိတယ်။"

"ဟမ်?" ရှောင်လင်းယွီ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ပုံစံက ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

ဒါက ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်လုံးများကို နက်မှောင်သွားစေပြီး လည်စေ့က လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး သူမနဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အက်ရှကာ အလွန်နိမ့်သော အသံဖြင့် ပြောသည်၊ "မင်း တစ်နာရီကနေ လေးနာရီခွဲအထိ သုံးနာရီကျော်တောင် အိပ်ပျော်သွားတာ။"

ဒါက တကယ်တော့ သိပ်ကြီးကျယ်တဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဒီသုံးနာရီအတွင်းမှာ ရှောင်လင်းယွီက အော်ဟစ်ငိုယိုခဲ့သည်။

မေမေရှောင်က တစ်ခုခုမှားနေမှန်း ပထမဆုံး သတိထားမိသူဖြစ်သည်။ သူမက ရှောင်လင်းယွီကို နှိုးကြည့်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့ပေ။ သူမ အလွန်စိုးရိမ်သွားပြီး ကုန်းမိသားစုထံသို့ လူလွှတ်ကာ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ချက်ချင်းခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်လည်း ရှောင်လင်းယွီကို နှိုးမရခဲ့ပေ။

မေမေရှောင် အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် အဖွားရှောင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူမက တည်ငြိမ်စွာပြောသည်၊ "ယွီအာက အိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတို့လုပ်နိုင်တာက သူကိုယ်တိုင်နိုးလာတဲ့အထိ စောင့်ဖို့ပဲရှိတယ်။ သူ့ကို ထပ်ပြီးမနှောင့်ယှက်သင့်တော့ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ အမေ၊ သူ ဒီလိုဘယ်လောက်ကြာနေဦးမှာလဲ?" မေမေရှောင်က စိုးရိမ်စွာမေးသည်။

အဖွားရှောင်က ခေါင်းခါပြီး "ဒါကတော့ ယွီအာ အိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပိတ်မိနေမလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်။" ထို့နောက် သူမက မေမေရှောင်ကို ကြည့်ပြီး နှစ်သိမ့်သည်၊ "ချိုးယင်း၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ယွီအာ နိုးချင်တဲ့အချိန် နိုးလာလိမ့်မယ်။ အခုလောလောဆယ် သူ့ကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ပဲ လိုတယ်။"

မေမေရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပါပြီ" ဟုပြောသည်။ သူမ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လူကြီးတွေဆီက ကြားဖူးသည်။ သို့သော် ယွီအာ့အပေါ်မှာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ သူမသမီးအပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ တခြားအရာတွေကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒါက သိပ်အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်တော့ပေ။ စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်နဲ့ အံ့ဖွယ်စမ်းရေတွေတောင် ရှိသေးတာ၊ အိပ်မက်ဆိုးလေးတစ်ခုက ဘာများထူးဆန်းမှာလဲ?

မေမေရှောင်နှင့် အခြားသူများက အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ စိတ်ပူနေကြဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့က ယွီအာ့ကို စောင့်ရှောက်ရန် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ထားခဲ့ကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီ သတိပြန်လည်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ညင်သာစွာမေးလိုက်သည်၊ "ယွီအာ၊ မင်းအိပ်မက်ထဲမှာ ဘာတွေမြင်ခဲ့လို့လဲ? မင်း ငိုပြီးအော်ဟစ်နေခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ကို သေမလောက် လန့်သွားစေတာပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီ ထထိုင်လိုက်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက "ထျန်းဟောက်၊ ကျွန်မရဲ့ အရင်ဘဝအကြောင်း အိပ်မက်မက်ခဲ့တယ်လို့ပြောရင် ရှင်ယုံမှာလား?"

ဘယ်သူမှ ယုံမည်မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက သိပ္ပံခေတ်ဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝလိုအရာတွေက မရှိနိုင်ပေ။

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ယုံကြည်သည်။ သူက လေးနက်စွာပြောသည်၊ "အင်း ကိုယ်ယုံတယ်။" ထို့နောက် သူက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်ပြန်သည်၊ "မင်းပြောတဲ့ စကားတိုင်းကို ကိုယ်ယုံတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လေးနက်စွာမေးသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်လို့ရမလား?"

ကုန်းထျန်းဟောက် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် "ယွီအာ၊ မင်းကိုယ့်ကို ရာနှုန်းပြည့်ယုံကြည်လို့ရတယ်။ ကိုယ်မင်းကို ဘယ်တော့မှ နာကျင်အောင်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းမယုံရင်၊ ကိုယ်ကျိန်ဆိုနိုင်တယ်။ အကယ်၍ ကိုယ့်သစ္စာစကားကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ရင်၊ မိုးကြိုးပစ်..."

ရှောင်လင်းယွီက သူ့ပါးစပ်ကို လှမ်းပိတ်လိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကျိန်ဆဲနေသည်ကို သူမ မကြားချင်ပေ။ ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်စွာပြောသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ယုံပါတယ်။"

ထို့နောက် သူမက "ထျန်းဟောက်၊ အရင်ဆုံး မျက်လုံးမှိတ်ထားပေးပါ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီ ဘာလုပ်မလဲမသိသော်လည်း သူ လိုက်လျောပေးလိုက်သည်။

သူ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ ရှင်မျက်လုံးဖွင့်လို့ရပြီ။"

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သောသူပင် ကြက်သေသေသွားသည်။ သူ့မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားပြီး သူ့အမူအရာက မှင်သက်နေသည်။ သူတို့ ရှောင်လင်းယွီ၏ အခန်းထဲတွင် ရှိနေသင့်သော်လည်း သူတို့ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ဒါက မျက်လှည့်တစ်ခုခုလား?

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ၏စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် နေမရှိသော်လည်း နေ့ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသည်။ မြေပေါ်တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးမျိုးစုံကို စိုက်ပျိုးထားပြီး ရှောင်မိသားစု၏ မြေပေါ်ရှိအပင်များထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကြီးထွားနေသည်။ ၎င်းတို့က စိမ်းလန်းပြီး ချစ်စရာကောင်းလှသည်။ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ခရမ်းသီး၊ သခွားသီးနှင့် အခြားဟင်းသီးဟင်းရွက်များရှိသည်။

အခြားမြေကွက်တစ်ခုတွင် စပျစ်သီး၊ သစ်တော်သီး၊ ပန်းသီး၊ စတော်ဘယ်ရီနှင့် တောင်ပိုင်းတွင် စိုက်ပျိုး၍မရသော သစ်သီးမျိုးစုံရှိသည်။ စိုက်ခင်းကို ဝန်းရံထားသော မြစ်တစ်စင်းလည်းရှိသည်။ မြစ်ထဲမှ အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့များပင် ထွက်နေသည်။

ဒါဟာ အိပ်မက်တစ်ခုလို ခံစားရသည်။ အများကြီးမြင်ဖူးတွေ့ဖူးသော ကုန်းထျန်းဟောက်ပင် မှင်သက်သွားပြီး "ယွီအာ၊ ကိုယ်တို့ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ဟုမေးလိုက်သည်။ သူတို့ ထောင်ယွမ်ရွာမှာ ရှိနေသေးသည်ဟု သူ မထင်ပေ။ ဒီနေရာတစ်ခုလုံးက ထူးခြားနေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်စွာပြောသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ ဒါ ကျွန်မရဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးထဲက စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲမှာ ရောက်နေတာ။"

ကုန်းထျန်းဟောက် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ "ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး? စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်? မင်းလည်ပင်းပေါ်က ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးလား?"

သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက သိပ္ပံပညာကို အမြဲယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ဒါကို သိပ္ပံပညာဖြင့် ရှင်းပြ၍မရပေ။ ဒါက သူ့ရဲ့နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝဇောက်ထိုးမိုးမျှော်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ ကျွန်မ တကယ်ပဲ အရင်ဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ အစောက အိပ်မက်ထဲမှာ အဲ့ဒီဘဝကို ပြန်ခံစားနေခဲ့ရတာ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်ဝန်းများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအံ့အားသင့်စေတော့မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။ သူက ရှောင်လင်းယွီအကြောင်း ပိုမိုသိရှိလိုသော်လည်း သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် သူ လုံးဝမပါဝင်ခဲ့မည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီ၏ လက်များကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"ရှင် ဒါကို မယုံနိုင်လောက်ဘူး။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအတွက် ကျွန်မ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့အမှားတွေကို ပြန်ပြင်ပြီး အရင်ဘဝက ကြေကွဲစရာတွေ ထပ်မဖြစ်အောင် သေချာလုပ်ဆောင်ဖို့ အခွင့်အရေးရခဲ့တယ်။ ကျွန်မ အရင်လိုလူတွေကို ထပ်ပြီး အမှားမလုပ်တော့ဘူး။

ကျွန်မရဲ့အမှားတွေကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ပြီး ကျွန်မ အများဆုံးအကြွေးတင်ခဲ့တဲ့သူတွေကို ပြန်ပေးဆပ်သွားမှာပါ။"

ဤသို့ပြောနေရင်း ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ရှိရာဘက်သို့ မကြည့်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဒါကိုသတိပြုမိပြီး ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။ ရှောင်လင်းယွီ သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် အများဆုံးအကြွေးတင်ခဲ့သူမှာ သူတို့၏ကလေးပင်ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူ၏စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို မြိုသိပ်ပြီး ရှောင်လင်းယွီပြောသမျှကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေလိုက်သည်။ သူ မယုံနိုင်သော်လည်း ရှောင်လင်းယွီက ဤအရာအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေခြင်းက ၎င်းတို့သည် အမှန်တရားဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုနေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီ၏လက်ကိုကိုင်ပြီး အလွန်ခက်ခဲစွာဖြင့် ပြောသည်၊ "ယွီအာ၊ မင်းရဲ့အရင်ဘဝမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လို့ ဒီလောက်တောင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရတာလဲ?"

"ကိုယ်တို့သားကို အများဆုံးအကြွေးတင်တယ်လို့ ခံစားရလောက်အောင် မင်းဘာတွေလုပ်ခဲ့လို့လဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက် မကြားချင်သော အဖြေအချို့ရှိနေသည်။ သို့သော် သူက အရာအားလုံးကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသည်။

***