ယခင်ဘဝ (၉)

ကုန်းထျန်းဟောက်က မေးလိုက်သည်၊ "ယွီအာ၊ မင်း ကလေးနဲ့ ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးရှိခဲ့လဲ?"

ကလေးအကြောင်း ပြောမိသည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ၏ မျက်ရည်များ ချက်ချင်းကျလာပြီး သူမ၏မျက်နှာသည် အပြစ်ရှိသည့်ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ကျွန်မ ဘာမှမလုပ်ပေးခဲ့ဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူ့မျက်လုံးများ မယုံနိုင်စွာ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" သူ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဆက်ပြီး၊ "အစကတည်းက ကျွန်မ ဒီကလေးကိုမုန်းခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်မရဲ့သစ္စာဖောက်ခံရမှုကို ပြန်သတိရစေခဲ့တယ်။ အဘိုးက ကျွန်မကို ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ကျွန်မ သူ့ကိုမကြိုက်ခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မက Z မြို့ကိုပြန်ပြီး အခြေအနေကိုစုံစမ်း၊ ကလဲ့စားချေဖို့ ပြင်ဆင်ချင်ခဲ့တာပဲရှိတယ်။

ဒါကြောင့် သူမွေးပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မ သူ့ကို တစ်ချက်တောင်မကြည့်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မက သဘာဝအတိုင်းမွေးခဲ့တာဆိုတော့ မြန်မြန်ပြန်ကောင်းလာခဲ့တယ်။ အိပ်ရာကထနိုင်တဲ့အချိန်မှာပဲ Z မြို့ကို ထွက်ခွာခဲ့တယ်။ သူ့ကို ပွေ့ဖက်ဖို့ဆိုပြီးတောင် ခဏမနေခဲ့ဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့သားအတွက် ရုတ်တရက် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူ ရှောင်လင်းယွီကို အပြစ်မတင်ပေ၊ ဒါက သူမ၏အမှားမဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူမသည် မတော်တဆ သူ့အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ၏နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မသိခဲ့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူမသည် အဖေမသိသောကလေးတစ်ယောက်ကို ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုကလေးသည် သူမ၏ သစ္စာဖောက်ခံရခြင်း၏ နာကျင်မှုကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဆက်လက်ငိုယိုရင်း ပြောသည်၊ "ကျွန်မ အိမ်ကနေ ညတွင်းချင်းထွက်ပြီး Z မြို့ကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ စတင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလူယုတ်မာနဲ့ ကျောက်ဝမ်မန့်က လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်အကြာကြီးကတည်းက ဖောက်ပြန်နေခဲ့ကြတာကို ကျွန်မအတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်မကို ပရိယာယ်ဆင်ခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်မဘဝက ငရဲကျနေခဲ့ပေမယ့် သူတို့ကတော့ ပျော်ရွှင်စွာလက်ထပ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ဘာမှလုပ်လို့မရလောက်အောင် ကျွန်မက အင်အားမဲ့လွန်းတယ်ဆိုတာကိုလည်း သိခဲ့တယ်။ သူတို့က သိပ်ကိုအင်အားကြီးမားတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ဆက်ပြီး သည်းခံခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မ ပိုပြီးသန်မာလာအောင်လုပ်ပြီးမှ ကလဲ့စားချေရမယ်။"

"ကျွန်မ အလုပ်စရှာခဲ့တယ်။ အလတ်တန်းစားကုမ္ပဏီတွေမှာ အလုပ်လျှောက်ခဲ့ပေမယ့် ကုမ္ပဏီတွေက ကျွန်မရဲ့ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကိုရတဲ့အခါ တချို့က ကျွန်မနာမည်ကို ကြားဖူးပြီးသားဖြစ်နေကြတယ်။ သူတို့ ကျွန်မကို အလုပ်မခန့်ရဲကြဘူး။ တကယ်တော့ တချို့က ကျွန်မပြန်ရောက်လာတဲ့အကြောင်း ကျောက်ဝမ်မန့်ကို သတင်းပို့ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က ကျွန်မဘဝကို ပိုဆိုးအောင်လုပ်ခဲ့ကြတယ်။

ကျွန်မ ကုမ္ပဏီကြီးတွေမှာ ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ကိုယ်ရေးရာဇဝင်က မလုံလောက်ခဲ့ဘူး။

ကျွန်မ အိမ်ကထွက်လာတုန်းက ပိုက်ဆံအများကြီးမပါခဲ့ဘူး။ ပိုက်ဆံလည်းမကျန်တော့တာကြောင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အလုပ်တစ်ခုရှာဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်။ အားကိုးရာမဲ့စွာနဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာ သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းအဖြစ် သွားလုပ်ခဲ့ရတယ်။"

ယွီအာသည် ထိုလူယုတ်မာများကြောင့် သန့်ရှင်းရေးသမားအဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရပုံကို ကြားရသောအခါ ကုန်းထျန်းဟောက် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူ စိတ်ထဲမှတွေးလိုက်သည်၊

'သူတို့ ထောင်ထဲမှာရှိနေနိုင်ပေမယ့် ဒါက သူတို့အတွက် သိပ်တောင်ကောင်းလွန်းသေးတယ်။ သူတို့လုပ်ခဲ့တာတွေအတွက် ပေးဆပ်ရမယ်။'

ထို့ကြောင့်၊ ကျောက်ဝမ်မန့်နှင့် သူမ၏အဖေသည် အခြားထောင်တစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် သေခြင်းထက်ဆိုးသောဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်။ ရှောင်လင်းယွီကတော့ ထိုအကြောင်းကို မသိခဲ့ပေ။ သူမ သိရှိသွားချိန်တွင် အချိန်များစွာ နောက်ကျနေပြီဖြစ်သည်။

"ကြိုးစားမှုက အသီးအပွင့်တွေ ပေးခဲ့တယ်" ဟု ရှောင်လင်းယွီက ဆက်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒီကုမ္ပဏီကြီးရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာက နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်နဲ့ စီးပွားရေးကိစ္စကြီးတစ်ခု ဆွေးနွေးနေတုန်းမှာ စကားပြန်က ကိစ္စရှိလို့မလာနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မက သူတို့အတွက် စကားပြန်လုပ်ပေးဖို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ စကားပြန်အရည်အချင်းနဲ့ ညှိနှိုင်းရေးစွမ်းရည်တွေကို အထွေထွေမန်နေဂျာက သဘောကျသွားခဲ့တယ်။

စီးပွားရေးကိစ္စ ပြီးစီးသွားပြီးနောက်မှာ သူက ကျွန်မကို သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းကနေ နိုင်ငံခြားစီးပွားရေးဌာနကို ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့တယ်။"

ထိုကာလအတွင်းက အခက်အခဲများကို စဉ်းစားမိရင်း ရှောင်လင်းယွီသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုကို ခံစားမိသည်။ ထိုကာလအတွင်း သူမသည် လူအမျိုးမျိုးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ငယ်ရွယ်ပြီး လှပသည်။ သူမ အမြဲတမ်း မျက်မှန်အကြီးကြီးတစ်လက်နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေသော်လည်း ယောက်ျားတွေက သူမအပေါ် အခွင့်အရေးယူကြဆဲဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အကြိမ်တိုင်း သူမ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

သူမ ကျွမ်းကျင်စွာ အင်္ဂလိပ်စကားပြောသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ယောက်ကို အိမ်သာဆေးခိုင်းဖို့ ဘယ်လိုလုပ်စီစဉ်နိုင်မှာလဲ?

သူမ နိုင်ငံခြားစီးပွားရေးဌာနသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသောအခါ လူများစွာ အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ တချို့က သူမကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူမ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဤဌာနတွင် သူမ ထွန်းတောက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏အရည်အချင်းများကို ကောင်းစွာအသုံးချနိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဝန်ထမ်းများကြားတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏အရည်အချင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် သူမအား ပေးအပ်သမျှ ခက်ခဲသောတာဝန်အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏လုပ်ဆောင်ချက်များသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီ၏ အထွေထွေမန်နေဂျာသည် သူမကို ပို၍တန်ဖိုးထားလာခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်မ အံ့မခန်းအောင်မြင်မှုတွေ အများကြီးလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ကုမ္ပဏီတော်တော်များများက ကျွန်မကို ဆွဲခေါ်ဖို့ ဈေးကြီးပေးပြီး ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာက ကျွန်မအသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမို့ ကျွန်မ သူ့ကို သစ္စာမဖောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီက အနာဂတ်ကောင်းရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိခဲ့တယ်။ ဘာလို့ ကျွန်မ ထွက်သွားမှာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် အခြားသူများနှင့်မတူကြောင်း သူ အမြဲတမ်းသိခဲ့သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူမသည် စီးပွားရေးလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ လုပ်ငန်းခွင်မှာ လေးနှစ်ကြာ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းကနေ ဝန်ထမ်း၊ ပြီးတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ကြီးကြပ်ရေးမှူး၊ ဌာနခေါင်းဆောင်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဒုတိယအထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်လာခဲ့တယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

လေးနှစ်အတွင်းမှာ သူမသည် မထင်မရှား သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးမှ ဒုတိယအထွေထွေမန်နေဂျာရာထူးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်လိုအပ်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် ဆယ်နှစ်ကြာအလုပ်လုပ်ပြီးမှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အကယ်၍ ရှောင်လင်းယွီသာ ယခု စီးပွားရေးလောကသို့ ပြန်ဝင်လိုလျှင် ကုမ္ပဏီများက သူမကို အလုအယက်ခေါ်ယူကြလိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

"ကျွန်မ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်ပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ စတင်တော့မယ့်အချိန်မှာပဲ မိသားစုဆီက ဖုန်းတစ်ကောလ်ရခဲ့တယ်။ သူတို့က ရှောင်ထုန်က သိပ်ကိုပြင်းထန်တဲ့ရောဂါနဲ့ နေမကောင်းဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဆရာဝန်က သူ့ကို ကုသဖို့နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလို့ ပြောတယ်တဲ့။

ရှောင်ထုန်ရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒက သူ့အမေကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တွေ့ချင်တာတဲ့။ သူက ကျွန်မကို သူ့ကိုပွေ့ဖက်ပေးစေချင်ခဲ့တယ်..."

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိတိုင်း ရှောင်လင်းယွီသည် စိတ်ထိန်းမနိုင်ဘဲ ငိုကြွေးမိသည်။ သူမ ရှောင်ထုန်အပေါ် ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို နောင်တများဖြင့် သေဆုံးစေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူမ၏နောင်တလည်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးမှာတော့ သူမကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်မှာ သူမ၏ ကြီးမားသော အပြစ်ရှိသလိုခံစားမှုပင်ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဤသို့ကြားသောအခါ သူ၏မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။

ဒါကြောင့် ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာကိုး!

ထို့ကြောင့် ယွီအာ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် သူမသည် ကလေးအတွက် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် အပြစ်ရှိသလိုခံစားမှုနှင့် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် ဤကလေး၏မွေးဖွားခြင်းကို မျှော်လင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ မပေါ်လာခင်ကတည်းက၊ ကလေးသည် အဖေမသိသောကလေးဖြစ်နေသေးချိန်နှင့် လူတိုင်းက ကလေးကိုဖျက်ချရန် တိုက်တွန်းနေချိန်တွင် သူမသည် သူ့ကို ထားရှိရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ယခင်ဘဝမှ အပြစ်ရှိသလိုခံစားမှုများစွာကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဘာမှမပြောပေ။ သူသည် သူမ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးနေရုံသာဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဆက်ပြောသည်၊ "ကျွန်မ ဖုန်းရတဲ့အချိန်မှာ ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျလာသလိုပါပဲ။ ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချာချာလည်နေပြီး စိတ်တွေထွေနေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ချက်ချင်း ဆေးရုံကို အပြေးသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဆေးရုံရောက်တဲ့အချိန်မှာ ရှောင်ထုန်ကို အဖြူရောင်ပိတ်စနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားပြီးနေပြီ။"

"ကျွန်မ သူ့ကုတင်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ငိုကြွေးခဲ့တယ်။ အမေက လာပြီး ကျွန်မပါးကို ရိုက်ခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်မက အမေတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ ရှောင်ထုန်မွေးပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မ သူ့ကို တစ်ချက်တောင် ကြည့်ချင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။

ရှောင်ထုန် သွားပေါက်တဲ့အချိန်၊ လမ်းလျှောက်သင်တဲ့အချိန်၊ စကားပြောသင်တဲ့အချိန်တွေမှာ ကျွန်မ ဘယ်မှာရှိနေခဲ့လဲ? ရှောင်ထုန်က မွေးကတည်းက အားနည်းခဲ့တယ်။ သူ ဆေးရုံ မကြာခဏသွားခဲ့ရတယ်။ သူ နာကျင်လို့ငိုတဲ့အခါ ကျွန်မ ဘယ်မှာရှိနေခဲ့လဲ? ရှောင်ထုန် သိပ်ကိုလိုချင်ခဲ့တဲ့ ပွေ့ဖက်မှုလေးတစ်ခုတောင် ကျွန်မ မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ကျွန်မက အမေတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ကျွန်မက အမေကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး!"

ကုန်းထျန်းဟောက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်ရည်များကို သူ့လက်ဖြင့် သုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ရှောင်လင်းယွီကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူက သူ့မေးစေ့ကို သူမခေါင်းပေါ်တင်ထားပြီး ညင်သာစွာပြောသည်၊

"ယွီအာ၊ ဒါ မင်းအမှားမဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာပါ။"

ရှောင်လင်းယွီသည် ငိုနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ ရှောင်ထုန်ကို လုံးဝအပြစ်မတင်သင့်ခဲ့ဘူး။ သူက ကျွန်မဆီလာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက သူ့ကို အစကတည်းက မုန်းခဲ့တယ်။ ကျွန်မက အရာအားလုံးအတွက် သူ့ကိုပဲ အပြစ်တင်ခဲ့တယ်။ အဆုံးမှာတော့ ကျွန်မ သူ့အပေါ်မှာလည်း ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်။ ဒါ ကျွန်မအပြစ်ပဲ။ ကျွန်မ ဒီအမေဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ပွေ့ဖက်ပြီး နှစ်သိမ့်သည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မင်းအမှားမဟုတ်ဘူး။ မင်းလည်း အဖြစ်ဆိုးရဲ့ သားကောင်တစ်ယောက်ပဲ။ တကယ်ပါ၊ ရှောင်ထုန်က မင်းကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကိုယ်ထင်တယ်။"

***