အငြင်းပွားခြင်းနှင့် မေးခွန်းထုတ်ခြင်း

ကျန်းထောင်သည် မြို့တော်ရှိ ကျန်းမိသားစုအိမ်သို့ အပြေးအလွှားပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ပထမဆုံးလုပ်သည့်အရာမှာ သူ့အဘိုးကို သွားရှာခြင်းဖြစ်သည်။

သူက ဒေါသတကြီးမေးလိုက်သည်၊ "ဘာကြောင့်လဲ?"

သခင်ကြီးကျန်းသည် သူ့မြေး၏ ရိုသေလေးစားမှုမရှိသော အပြုအမူအပေါ် အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆောင့်ချလိုက်ကာ တင်းမာစွာမေးသည်၊ "ဒါ ဘယ်လိုအပြုအမူလဲ?"

ကျန်းထောင်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ရှုတ်ချတဲ့ဟန်နဲ့ မေးလိုက်သည်၊

"အဘိုး၊ ကျွန်တော် ဘယ်လိုအမူအရာမျိုး ရှိသင့်တယ်လို့ အဘိုးထင်လဲ? အဘိုးက ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့မိန်းမက ကျွန်တော်ကြိုက်တဲ့မိန်းမလို့ ထင်ပြီး ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းရဲ့မိန်းမကို သတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ်။

ထျန်းဟောက်သာ သူ့ကိုကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့စွမ်းရည်မရှိခဲ့ရင် အခုလောက်ဆို မြစ်ထဲပစ်ချပြီး ငါးစာကျွေးခံလိုက်ရလောက်ပြီဟုတ်? အဘိုး၊ ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုလောက် ပေးသင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား?"

သူ ဤသို့ပြောလိုက်သောအခါ သခင်ကြီးကျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုးပြီး မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက အေးစက်စွာပြောသည်၊

"ရှင်းပြချက်? မင်းကို ငါက ဘယ်လိုရှင်းပြချက်မျိုး ပေးစေချင်တာလဲ? ဟုတ်တယ်၊ ငါ သတင်းမှားရခဲ့ပြီး သူ့ကို သတ်မိလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ငါ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလေ။ အဲ့ဒီမိန်းမ အခုထိ အသက်ရှင်နေတုန်းမဟုတ်ဘူးလား? ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ငါတို့မိသားစုက လက်ရွေးစင်လူသတ်သမားနှစ်ယောက်တောင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ ကျန်းထောင်၊ ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ငါတို့မိသားစုကို ရှင်းပြချက်ပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား?"

ကျန်းထောင်သည် သူ့အဘိုး၏ အရှက်မရှိသောစကားများကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက အေးစက်စွာရယ်ပြီးပြောသည်၊

"အဘိုး၊ အဘိုးက သူ့မိန်းမကိုသတ်ဖို့ လူတွေလွှတ်ခဲ့တယ်။ သူက ပြန်တုံ့ပြန်ပြီး အဘိုးကို သတိပေးချက်အသေးစားလေးပေးခဲ့တာကို အဘိုးက သူက ရှင်းပြချက်ပေးရမယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား? အဘိုး၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အရှက်မရှိရတာလဲ?"

"ခွေးကောင်၊ မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုဒီလိုစကားမျိုးပြောရဲတာလဲ?" သခင်ကြီးကျန်းက တင်းမာစွာအော်လိုက်သည်။ သူက ကျန်းထောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်ချလိုက်သည်။

"ခွေးကောင်၊ မင်းကို ငါ့ကို ဒီလိုစကားမျိုးပြောရဲအောင် ဘယ်သူက သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ?" သခင်ကြီးကျန်းက အလွန်တင်းမာစွာပြောသည်၊ "ကျန်းထောင်၊ မင်းအခု ငါ့ထက်အများကြီးသာတယ်လို့ ထင်နေတာလား? မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုပြန်ပြောရဲတာလဲ?"

ကျန်းထောင်သည် သူ့အဘိုး၏ ပါးရိုက်ချက်ကို မရှောင်ခဲ့ပေ။ သူ၏စူးရှသောမျက်လုံးများက သခင်ကြီးကျန်းကို အလွန်လေးနက်စွာကြည့်ရင်း ခိုင်မာစွာပြောသည်၊

"အဘိုး၊ ကျွန်တော်က ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်ကလူတွေကို ကြည့်နေတာမဟုတ်ဘဲ အဖြစ်အပျက်ရဲ့ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာပါ!"

သခင်ကြီးကျန်း ဒေါသအလွန်ထွက်သွားသည်။ သူက ကျန်းထောင်ကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးပြီး ဆူပူလိုက်သည်၊ "မင်းရူးနေလား? မင်းငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်ရဲတဲ့သတ္တိရှိနေတာလား!"

ဤနေရာတွင် သူစကားရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းထောင်၏မျက်နှာကို ခပ်စူးစူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အေးစက်သောမျက်နှာပေါ်တွင် ခနဲ့တဲ့တဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်၊

"ငါမင်းကိုပြောပြမယ်၊ ကျန်းထောင်။ ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှင်းပြစရာအကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါနဲ့ အကျိုးအကြောင်းဆွေးနွေးချင်တယ်ဟုတ်လား?" သူကခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါမင်းနဲ့ ဆွေးနွေးပေးမယ်။ အိမ်တော်ထိန်း၊ စာကြည့်ခန်းထဲသွားပြီး ဓားသွားယူခဲ့စမ်း။ ဒီနေ့ ငါ အကြီးဆုံးသခင်လေးနဲ့ ကောင်းကောင်းစကားပြောကြတာပေါ့။"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းသည် ဤသို့ကြားသောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းသွားသည်။ ဒါက အဘိုးကြီး တကယ်ဒေါသထွက်နေပြီဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ သူ ချက်ချင်း ကျန်းထောင်ဆီပြေးသွားပြီး ဖျောင်းဖျသည်၊

"အကြီးဆုံးသခင်လေး၊ သခင်ကြီးကို တောင်းပန်လိုက်ပါတော့။ သခင်ကြီးသာ တကယ်မိသားစုစည်းမျဉ်းကို သုံးခဲ့ရင်..."

ကျန်းထောင်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး သူ၏အကြည့်က အဘိုးကြီး၏မျက်လုံးများပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။ သူက ခေါင်းမာနေသည်။

သူက အိမ်တော်ထိန်းကျန်း၏ ဖျောင်းဖျမှုကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားသည်။ အိမ်တော်ထိန်းကျန်းသည် အားမလိုအားမရဖြင့် ခေါင်းခါရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

အကြီးဆုံးသခင်လေးသည် မွေးကတည်းက မိသားစုစည်းမျဉ်းဖြင့် တစ်ကြိမ်သာ အပြစ်ပေးခံခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုတစ်ကြိမ်က သူ့အသက်ကိုပင် ရှူလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒီလိုထပ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ အဘိုးကြီးသည် အပြင်ပန်းတွင် မာကျောသော်လည်း သခင်လေးအပေါ်တွင် စိတ်ပျော့တတ်သည်ကို သူသိသည်။ အကြီးဆုံးသခင်လေးကသာ တောင်းပန်ပြီး အမှားကိုဝန်ခံလိုက်လျှင် အဘိုးကြီးက သူ့ကို လွတ်လမ်းပေးလိမ့်မည်။

သို့သော် အကြီးဆုံးသခင်လေးက အလွန်ခေါင်းမာနေသည်။ အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက စိတ်ရှည်လက်ရှည်ရှင်းပြသည်၊ "အကြီးဆုံးသခင်လေး၊ အဲ့ဒီကောင်မလေးက သခင်လေးကုန်းရဲ့မိန်းမမှန်း ကျွန်တော်တို့မသိခဲ့ပါဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က သခင်ကြီးကို တမင်တကာ သတင်းမှားပေးခဲ့တာပါ..."

ကျန်းထောင်က ပြတ်သားစွာပြောသည်၊ "ဒါဆို သတင်းမှားသာမရှိခဲ့ရင် အဘိုးက ကျွန်တော်သူ့ကိုကြိုက်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်သက်သက်နဲ့ သူ့ကို တကယ်သတ်မှာပေါ့?"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်း၊ "..." ကျွန်တော် ဒါကိုဘယ်လိုဖြေရမှာလဲ? သခင်လေးပြောတာမှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒါကိုအပြင်ထုတ်ပြောလို့မဖြစ်ဘူးလေ။

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက ခါးသီးစွာပြုံးပြီး ဖျောင်းဖျသည်၊ "သခင်လေး၊ သခင်ကြီးက ဒါကို သခင်လေးကောင်းဖို့အတွက် လုပ်ပေးနေတာပါ!"

"ကျွန်တော့်ကောင်းဖို့အတွက်?!" ကျန်းထောင်က မထီမဲ့မြင်ပြုသောလေသံဖြင့်ပြောသည်၊ "ဒါဆို ကျွန်တော်ကောင်းဖို့အတွက် လူသတ်မှုတောင် ကျူးလွန်တော့မှာပေါ့?"

"ခွေးကောင်၊ ဒါ ဘာမဟုတ်တိမဟုတ်ကောစကားလဲ?!" သခင်ကြီးကျန်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူက အိမ်တော်ထိန်းကျန်းဘက်လှည့်ပြီး၊ "သူ့ကို အချိန်ကုန်ခံပြီး စကားပြောမနေနဲ့တော့။ ငါ့စာကြည့်ခန်းထဲက ဓားကို မြန်မြန်သွားယူခဲ့။"

သခင်ကြီးကျန်းသည် အရာအားလုံးကို ကျန်းထောင်အတွက် လုပ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့မြေးက သူ့စေတနာကို လုံးဝတန်ဖိုးမထားပေ။ သူ တကယ်ဒေါသထွက်နေသည်။

အိမ်တော်ထိန်းကျန်း အားကိုးရာမဲ့သွားသည်။ သူ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အဘိုးရောမြေးရော ခေါင်းမာနေကြတာပဲ။"

သူ စာကြည့်ခန်းဘက်လှည့်ပြီး သခင်ကြီးကျန်းနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်သို့လိုက်ပါခဲ့ပြီး ရန်သူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဓားရှည်ကြီးကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အလွန်ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ သခင်ကြီးသည် အကြီးဆုံးသခင်လေးအပေါ် တကယ်တမ်း မိသားစုစည်းမျဉ်းကို ကျင့်သုံးလိုခြင်းမရှိမှန်း သူသိသည်။

အိမ်တော်ထိန်းကျန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းထောင်သည် ခေါင်းမာစွာနှင့် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်နေသည်။ သခင်ကြီးကျန်းသည် သူ၏ထိုင်ခုံတွင် တင်းမာပြီး မည်းမှောင်သောမျက်နှာဖြင့် ထိုင်နေသည်။ ပုံမှန်ဆို နာခံတတ်သော သူ့မြေးက ဤကိစ္စကြောင့် သူ့ကို ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူက ကုန်းထျန်းဟောက်က ကျန်းထောင်၏နားထဲသို့ သွေးထိုးစကားများ တိုးတိုးလေးပြောခဲ့သည်ဟု သံသယဝင်နေသည်။

ကျန်းထောင်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်အေးစက်နေသည်။ ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်၊ "ဘယ်သူက အဘိုးကို သတင်းမှားပေးခဲ့တာလဲ?"

ဤလူသည် ရှောင်လင်းယွီအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ၏စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို စတင်နေပြီ။ ကျန်းထောင်လည်း လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ရမည်။

သခင်ကြီးကျန်းက မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "မင်းစေ့စပ်ထားတဲ့ကောင်မလေးကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ?" သခင်ကြီးကျန်းသည် သူ၏မိသားစုလူသတ်သမားနှစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည့်အတွက် ချင်ယန်ကို အပြစ်တင်နေသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

"ချင်ယန်?" ကျန်းထောင် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

"တခြားဘယ်သူဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ?" သခင်ကြီးကျန်းက အလွန်ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ဒီကောင်မလေးက ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သိပ်ကိုပရိယာယ်များပြီး အကွက်ကျကျစီစဉ်တတ်တယ်။"

"သူ ဘယ်လိုရလာမှန်းမသိတဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ သူ့မိန်းမရဲ့ဓာတ်ပုံကို ယူပြီး၊ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့မျက်နှာနေရာမှာ မင်းရဲ့မျက်နှာနဲ့အစားထိုးပြီး ငါ့ကိုလာပြခဲ့တယ်!" သခင်ကြီးကျန်း၏အသံတွင် နစ်နာခံရသည့်ဟန် ပါနေသည်။

ကျန်းထောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

'ဒါဆို ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာကိုး။ ရှောင်လင်းယွီကို သတ်ချင်တဲ့သူက ချင်ယန်ပဲ။'

ကျန်းထောင်အတွက် ယုံရခက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏အမြင်တွင် ချင်ယန်သည် အမြဲတမ်း နာခံတတ်ပြီး ကြင်နာတတ်သူဖြစ်သည်။ သူမ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကိုပင် နာကျင်အောင်မလုပ်လိုသူဖြစ်ရာ၊ အခြားတစ်ယောက်ကိုသတ်ရန် ဤကဲ့သို့သော အကြံအစည်မျိုး ဘယ်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း?

ကျန်းထောင်က ပြတ်သားစွာမေးသည်၊ "ဒါဆို သူ ဘာလို့အဲ့လိုလုပ်ရတာလဲ?"

သခင်ကြီးကျန်းသည် ဤမေးခွန်းကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဒါက ကျန်းထောင်က သူ့ကိုမယုံကြည်ကြောင်း ညွှန်းဆိုနေသည်။ သူက ကျန်းထောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ကျယ်လောင်စွာမေးခွန်းထုတ်သည်၊

"မင်းငါ့ကိုမယုံဘူးလား? မင်းက ငါက မင်းစေ့စပ်ထားတဲ့ကောင်မလေးကို အပစ်ပုံချနေတယ်လို့ သံသယဝင်နေတာလား?"

ကျန်းထောင်က နှုတ်ခမ်းစေ့ထားပြီး ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သခင်ကြီးကျန်း တကယ်ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူကပြောသည်၊

"ကောင်းတယ်၊ ချင်မိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးက တကယ်ပဲ ကလိမ်ကကျစ်ကျတတ်တာပဲ။

သူမက မင်းကို ဆက်ဆံရေးမပြတ်အောင်လုပ်ထားရင်းနဲ့ တစ်ဖက်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်ဆိုတဲ့ အကောင်စုတ်ကို စဉ်းစားနေခဲ့တာ။ သူက ငါ့လက်ကိုသုံးပြီး သူ့ရဲ့ အချစ်ပြိုင်ဘက်ကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားပစ်ချင်ခဲ့တာပဲ။"

ကျန်းထောင် ချက်ချင်းအရာအားလုံးကို နားလည်သွားသည်။

ချင်ယန်က ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြိုက်နေသည်။

သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့၏ ဓာတ်ပုံကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူမက ဓာတ်ပုံထဲက ယောက်ျားလေးကို ကုန်းထျန်းဟောက်မှ ကျန်းထောင်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ဒါက သူ့အဘိုးကို ကျန်းထောင်က ရှောင်လင်းယွီနှင့် အတူရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်စေရန်ဖြစ်သည်။ သူ့အဘိုး၏ စရိုက်နှင့်ဆိုလျှင် သူက ရှောင်လင်းယွီကို သေချာပေါက် တစ်ခုခုလုပ်လိမ့်မည်။

ဤသို့စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းထောင်က သေချာစွာပြောသည်၊ "ဒါဆို၊ ဒါတွေအားလုံးက ချင်ယန်လုပ်ခဲ့တာပေါ့?"

သခင်ကြီးကျန်းက သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "မင်းဘယ်လိုထင်လဲ? ဟမ့်!"

ထိုအချိန်တွင် အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက ဓားရှည်ကြီးကို ထုတ်ယူလာသည်။ သူ သခင်ကြီးကျန်းရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီးပြောသည်၊ "သခင်ကြီး။"

သခင်ကြီးကျန်းက အိမ်တော်ထိန်းကို မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းသည် ခါးသီးစွာပြုံးရုံသာတတ်နိုင်သည်။ သူက အကျပ်ရိုက်နေသည်။ သခင်ကြီး၏အမိန့်သည် ဟန်ပြခြိမ်းခြောက်မှုသာဖြစ်မှန်း သိသော်လည်း သူက အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်၍မရပေ။

ကျန်းထောင်သည် ဓားရှည်ကြီးကိုမြင်သောအခါ စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ သူ၏အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ဖြုတ်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။

သူက မိသားစုစည်းမျဉ်းကို မကြောက်ပေ။

***