အခန်း (၁၇၃)

ကျီလင်းချန်ရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်တွေ ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ဂုဏ်ယူမှုအပြည့်နဲ့။ သူ့မိန်းမ၊ သူ့ကြောင်ပေါက်လေးက ဒီလောက်တော်တဲ့ မိန်းမပဲ။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက်၊ သခင်ကြီးကျီက နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ရှောင်နွမ်နဲ့ ကျီဝမ်ရဲ့ ID များကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မိသားစုရှိ အခြားလူ ၃ ဦးထံသို့လည်း သူငယ်ချင်းတောင်းဆိုမှုများ ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း အတည်မပြုရသေးပေ။

"ဒါပဲလား" သခင်ကြီး ကျီ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ် အဖေ။ အားလုံးက အဖေကို သူတို့ရဲ့သူငယ်ချင်းအဖြစ် ထည့်ပြီးသွားရင် အဖေ ကျွန်မတို့အားလုံးကို မိသားစု group ထဲကို ထည့်လို့ရသွားပြီ"

“ကောင်းပြီ!” သခင်ကြီးကျီက အချိန်အတော်ကြာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖုန်းကိုင်ထားခဲ့သည်။

"မနေ့ညက စတိတ်ခ်စားဖို့ ဘယ်သွားကြတာလဲ။ အဲဒါကဘယ်လိုနေလဲ" သခင်ကြီးကျီက သူမ တင်ထားတဲ့ပိုစ့်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဖန့်ရှောင်နွမ်ကို မေးခဲ့သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်က မနေ့က ခင်ပွန်းဖြစ်သူနဲ့ ဖယောင်းတိုင်မီးထွန်းပြီး ညစာစားပြီးနောက် သူမရဲ့ moment page မှာ ဓာတ်ပုံ တင်ခဲ့သည်။ သခင်ကြီးကျီက အခု အဲ့တာကို ကြည့်နေတာ။ သူက ကျီဝမ်ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုကိုပင် like ပေးခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျီလင်းချန်က သူ့ဖုန်းထဲမှာ သူငယ်ချင်းတောင်းဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ 'ငါက မင်းအဖေ' ဆိုတဲ့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုပင် ပါလာသည်။

ကျီလင်းချန် ပြောစရာစကားမရှိ ဖြစ်သွားသည်။ လက်ခံဖို့ကလွဲလို့ သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

"အယ်။ ကျီလင်းချန် အလုပ်မှာ အာရုံမစိုက်နေဘူး။ သူဖုန်းကြည့်နေတယ်” သခင်ကြီးကျီ ပြောလိုက်သည်။သူ့ရဲ့ ဒုတိယသားဖြစ်သူ၏ ပရိုဖိုင်ပုံကိုလည်း လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။ “သူက ဘယ်လို ပရိုဖိုင်ပုံမျိုး သုံးထားတာလဲ။ အရမ်းမည်းနေတာပဲ။ သူ့ကြည့်ရတာ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်လိုပဲ။ သူက ငါ့ထက်တောင် အသက်ပိုကြီးနေသလိုပဲ"

ထို့နောက် သခင်ကြီးကျီက သားဖြစ်သူ၏ WeChat moment တွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အလျားလိုက်မျဉ်းတစ်ခုသာရှိပြီး မည်သည့်အကြောင်းအရာမျှ မရှိပေ။

“ဒီလူက အရမ်းပျင်းတာပဲ။ ဘာမှလည်းမတင်ထားဘူး။ သူ့ moment စာမျက်နှာက ဗလာကြီး။ ခဏကြာရင် သူ့စိတ်တွေ ဗလာဖြစ်နေလိမ့်မယ်” သခင်ကြီးကျီ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ရှောင်နွမ်က ထိုစကား ကြားရတာကို မကြိုက်ပေ။ “အဖေ၊ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ သူက ကျွန်မယောကျ်ား။ အဖေ ကျွန်မရှေ့မှာ စကားနည်းနည်းပြောတာက အဆင်ပြေပေမယ့် အဖေ သူ့အကြောင်းဆက်ပြောရင် ကျွန်မ မပျော်တော့ဘူး"

အပြင်ဘက်မှာ သူမက ကျီ မိသားစုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းမှာ သူမက ကျီလင်းချန်နဲ့ အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်နေဆဲပင်။ ဇနီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ညည်းညူပြနေတဲ့ အသံကိုကြားခဲ့ရင် သူမအဲ့တာကိုကြားရတာ သဘောမကျဘူးဆိုတာ သေချာပေါက်ပဲ။

ဒုတိယထပ်မှာ ရပ်နေတဲ့ အမျိုးသားက သူ့မိန်းမရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို အရမ်းကျေနပ်နေသည်။ သူ အော်ခဲ့သည်။ "ရှောင်နွမ်"

ဖန့်ရှောင်နွမ် လှည့်ပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ သူမယောကျ်ားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ယောကျ်ား၊ ဘာရှိလို့လဲ"

“ထတော့ တစ်ရေး အိပ်လိုက်ဦး” ကျီလင်းချန်က သူ့မိန်းမကို လက်ပြခဲ့သည်။

ဧည့်ခန်းထဲမှာ တခြားဘာမှ မရှိတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဖန့်ရှောင်နွမ် အပေါ်ထပ်ကို ခုန်တက်သွားသည်။ ဒုတိယထပ်သို့ရောက်သောအခါ ကျီလင်းချန်က သူမ၏လက်ကိုဆွဲကာ ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ခုန်နေတာလဲ။ မင်းက ဘယ်သူ့ကြောင်လဲ"

ဖန့်ရှောင်နွမ် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းကို ပွေ့ဖက်ပြီး ချွဲကာပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ကြောင်လေး"

ကျီလင်းချန် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။

အိပ်မပျော်ခင်မှာ ဖန့်ရှောင်နွမ် ရုတ်တရက် မေးခဲ့သည်။ "ယောကျ်ား၊ နေ့လယ်စာစားချိန်မှာတုန်းက group ဖွဲ့ဖို့အကြောင်း ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မကို စကားပြောခွင့်မပေးတာလဲ"

ကျီလင်းချန် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "ကိုယ် group admin မဖြစ်ချင်လို့ "

ဖန့်ရှောင်နွမ် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "ဟွန့်၊ အဖေ့မှာ အကောင့်မရှိလို့ ရှင် စိုးရိမ်နေတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ သူ့မှာ အကောင့်မရှိရင် သူ့ကိုချန်ထားရလိမ့်မယ်။”

ကျီလင်းချန် မျက်ခုံးပင့်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို မင်းတွေ့ပြီးပြီလား"

"ဒါပေါ့။ ကျွန်မက ရှင့်အထဲမှာ လက်တွေ့ကျကျ နေထိုင်နေတာပဲလေ ရှင်တွေးနေသမျှတိုင်းကို ကျွန်မသိတယ်" လို့ ဖန့်ရှောင်နွမ် ဂုဏ်ယူစွာပြောလိုက်ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ဗိုက်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

ကျီလင်းချန် သူမရဲ့ ဆိုးသွမ်းနေတဲ့လက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြောပြ ကိုယ် အခုဘာတွေတွေးနေလဲ"

ဖန့်ရှောင်နွမ် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲချပြီး ချွဲကာပြောလိုက်သည်။ "အွန်... ရှင်က ကျွန်မက အရမ်းချစ်စရာကောင်းပြီး လှတဲ့ ချွေးမတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာမလား။ ပြီးတော့ ကျွန်မက ရှင့်အပိုင်မှန်း မင်းသဘောပေါက်သွားတာ!"

ကျီလင်းချန် အကျယ်ကြီး ရယ်ပစ်လိုက်သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် ပိုင်တဲ့ နေရာ မှာ သူ့အတွေးကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပေ။ “မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ကိုယ့်မိန်းမက အရမ်းလှတာပဲ” လို့ ချီးကျူးခဲ့သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်လည်း ရယ်ခဲ့သည်။ ချိုမြိန်တဲ့ အချစ်ကို လူတိုင်း တောင့်တကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ ရိုးရှင်းသောဝါကျတစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် သာမာန်နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုပင်လျှင် သူတို့နှစ်ဦးကို ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောစေနိုင်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ သူ့ရဲ့အချစ်မျက်လုံးတွေနဲ့တွေ့ဆုံသွားပြီး ခဏတာ အံ့သြသွားမိသည်။ သူမ တိုးတိုးလေးရေရွတ်ခဲ့သည်။ “ယောကျ်ား ရှင်က အရမ်းချောတာပဲ”

ကျီလင်းချန်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးတွေကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ နမ်းဖို့လုပ်လာခဲ့သည်။ ဖန့်ရှောင်နွမ် သူမစိတ်ကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပြီး ခင်ပွန်းသည်အား သူမကို ပိုမိုပြင်းပြစွာ နမ်းခွင့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်လေးတွေက မသိစိတ်က ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေနေသည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ နှစ်ယောက်လုံး ရှောခ့်ရသွားကြသည်။ ကျီလင်းချန်က သူ၏ အပြစ်ကင်းပြီး ရှက်ရွံ့နေတဲ့ ဇနီးလေးက သူ့ကို ထိဖို့ အစပြုလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဖန့်ရှောင်နွမ်က ပိုလို့တောင် ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူမ “အား” ဆိုတဲ့ အသံကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးကို အမြန်အုပ်ခဲ့သည်။ ရှက်လွန်းလို့ သူ့မျက်လုံးတွေကို မတွေ့ချင်တော့ဘူး။ သူမရဲ့ပါးတွေနဲ့ နားရွက်တွေတောင် နီရဲလာသည်။

"ကိုယ် ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်။ မင်းအရင်အိပ်နှင့်" လို့ ကျီလင်းချန် ပြောလိုက်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ် လုံးဝမတုံ့ပြန်ရဲပေ။ သူမ မျက်နှာကို အုပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။