အခန်း (၁၈၉)

ဖန်ချီ မှာ သမီး မရှိပေ။ သူမက သူမရဲ့ယောက်မကို လင်ပါသမီးအဖြစ် ဆက်ဆံလေ့ရှိသည်။ သူမယောကျ်ားကို မပြောပြနိုင်တဲ့ အရာအချို့ကို ဖန့်ရှောင်နွမ်အား ပြောပြလိမ့်မည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ဆက်ဆံရေး ပိုကောင်းလာကတည်းက သူမသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အပြင်ထွက်တာ ရှားလာသည်။ သူမ တစ်ကြိမ်သာ အချိန်အကြာကြီး အပြင်သွားခဲ့သည် ဆိုလျှင် အကယ်၍ သူမသွားခဲ့ရင် သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက သူမကို ဖန့်ရှောင်နွမ်အား ခေါ်လာစေချင်ကြသည်။

ဖန်ချီက ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာခဲ့သည်။ သူမရဲ့သူငယ်ချင်းလို့ခေါ်တဲ့သူတွေရဲ့ အတွေးအမြင်တွေကို သူမ အလွယ်တကူ ပြောပြနိုင်သည်။ သူမရဲ့ယောကျ်ားက ကျင်းမြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန်ဖြစ်ပြီး လူအများအပြားက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိရန် သူမနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံချင်ကြသည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်ကို ဖိတ်ခေါ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပိုလို့တောင် ထင်ရှားသည်။ ကျီလင်းချန် ကို မျက်နှာသာပေးစရာလမ်းမရှိမှာ သူတို့စိုးရိမ်နေကြသည်။ ယခင်က ဖန့်ရှောင်နွမ်သည် ကျင်း မြို့တော်ရှိ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူအများက သူမကို လျှို့ဝှက်စုံစမ်းခဲ့ကြပြီး လူအများက ဖန့်ရှောင်နွမ် ကို အခွင့်အရေးအမျိုးမျိုးဖြင့် သိချင်ကြသည်။ သူမကို လာလည်စေချင်တယ်လို့ တစ်ချို့လူတွေတောင် ပြောခဲ့ကြပေမယ့် ဖန်ချီကတော့ သူတို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဖန့်ရှောင်နွမ်က ဒီကိစ္စကို မသိခဲ့ပါပေ။ ဘာဖြစ်လာနိုင်မှန်း သူမ မသိခဲ့ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း နေထိုင်နေဆဲပင်။

တစ်ကြိမ်တွင်၊ ဖန်ချီက သူမရဲ့ယောက်မကိုယ်စား အခြားစိတ်အားထက်သန်နေတဲ့သူအား ငြင်းပယ်လိုက်သောအခါ မြို့တော်ဝန်ကျီက မေးခဲ့သည်။ " ရှောင်နွမ်ကို ဒီလိုကူညီနေတာက မင်းကို ပင်ပန်းစေတယ် မဟုတ်လား"

ဖန်ချီ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "ကျွန်မ ပင်ပန်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် ရှောင်နွမ်က ငယ်သေးတယ်။ ကွယ်ဝှက်ထားတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိတဲ့သူတွေနဲ့ ဘယ်လို ဆက်ဆံရမလဲဆိုတာကို သူမ သေချာမသိဘူး။ သူမ စိတ်ဆိုးလာရင် တုံ့ပြန်လိုက်မိလိမ့်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်မတို့ အမေက စောစောဆုံးပါးသွားခဲ့တယ်။ အကယ်၍ ကျွန်မက သူမရဲ့ယောက်မတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမကို မကူညီရင် ဘယ်သူက ကူညီနိုင်မှာလဲ”

ဖန်ချီက အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့လူတွေရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုများကြောင့် ရှောင်နွမ်၏ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ဘဝကို နှောင့်ယှက်ခွင့်မပေးချင်ပေ။

မြို့တော်ဝန် ကျီ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်နွမ် တဖြေးဖြေး ကြီးပြင်းလာရမယ်။ ကျီလင်းချန်နဲ့ အတူရှိနေရင် သူမ အနာဂတ်မှာ လူမှုရေးဆိုင်ရာ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေ အများကြီး ရလာလိမ့်မယ်။”

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ရှင့်ညီက အဲ့တာကို ကိုင်တွယ်ပေးလိမ့်မယ်။" ဖန်ချီက မိခင်တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ယူကာ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ "တကယ်တော့၊ ကျွန်မလည်း ရှောင်နွမ်ကို လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံးမြင်စေချင်ပါတယ်။"

မြို့တော်ဝန် ကျီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သူ သူ့မိန်းမကိုကြည့်ကာ သူမဆက်ပြောတာကို စောင့်နေသည်။

ဖန်ချီ ပြောလိုက်သည်။ “သူမကို ငယ်ငယ်လေးကတည်းက သူမရဲ့မိဘတွေက ကာကွယ်ပေးထားတာ။ သူမက နှင်းဆီရောင်မျက်မှန်နဲ့ အရာအားလုံးကို ကြည့်နေတာ။ တစ်စုံတစ်ခု ပြေလည်သွားတာမျိုးမရှိရင်၊ ရန်လိုမှုကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် သူမ ရန်လိုမှုကို အသုံးပြုလိမ့်မယ်။ သူမ နှစ်သက်သလို အမြဲနေထိုင်နေတာကြောင့် သူမမှာ ဒေါသကြီးပြီး ဆိုးသွမ်းတဲ့ ပါးစပ်လည်း ရှိတယ်။ တကယ်တော့ သူမမှာ လုံလောက်တဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိဘူး"

“လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ လူမျိုးစုံရှိတယ်။ လူတွေမှာ မတူညီတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် လူတော်တော်များများက မျက်နှာဖုံးတွေတပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ဘဝပုံစံအတိုင်း နေထိုင်ကြတယ်။ ရှောင်နွမ်မှာက အပြစ်ကင်းတဲ့ ပင်ကိုစရိုက်ရှိတယ်။ သူများတွေအသုံးချတာခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”

ဖန်ချီသည် တစ်ချိန်က လင်းရို သူမကို အသုံးချခဲ့ပုံကို ပြန်တွေးခဲ့သည်။ ဒီကိစ္စကြောင့် သူမ အမြဲတမ်း စိတ်ဒဏ်ရာ ရခဲ့သည်။ သူတစ်ပါးကို မျက်လုံးစုံကန်းပြီးယုံကြည်ခဲ့မှုကြောင့် လှည့်စားခံရဖို့ လွယ်လွန်းသည်။

"ဒါဆို ရှောင်နွမ် လူတွေကို နားလည်အောင် သင်ယူနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ သူမက အကောင်းနဲ့အဆိုး၊ သစ္စာနဲ့ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်းခြားတတ်ဖို့ လိုတယ်။ ပြီးတော့ သူမက ကြင်နာတတ်သေးတယ်။ လောကဓံနဲ့ မဆိုင်ဘဲ လောကကြီးကို နားလည်စေချင်တယ်။ သူမ လိမ္မာဖို့လိုပေမယ့် သူမရဲ့ နုံအမှုကို ထိန်းထားတုန်းပဲ။”

မြို့တော်ဝန် ကျီ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဒီလောက်ထိ စပ်စုတန်တဲ့သူပဲ။ ဖန့်ရှောင်နွမ်က ဒီဟာတွေကို မသိသေးဘူးဆိုတာ မင်းဘယ်လိုသိလဲ"

ဖန်ချီက ဖန့်ရှောင်နွမ်ဟာ အလွန်နုံအလွန်းသည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း မြို့တော်ဝန် ကျီက ထိုသို့မထင်ခဲ့ပေ။ ဖန့်ရှောင်နွမ်က သူမ၏ အိမ်မှာ အရိုးသားဆုံး မိမိကိုယ်ကို ပြသနေခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။ ဒါပေမယ့် အပြင်လူတွေအတွက်တော့ သူမ ဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ပေ။ သူမက အလွန်ထက်မြက်ပြီး ထူးဆန်းသည်။ သူမကို တခြားသူတွေ လှည့်စားတာ ဒါမှမဟုတ် အသုံးချခံရတာကို ဘယ်လိုလုပ်ခံရမှာလဲ။

…

အဲ့တာက သခင်ကြီး ကျီဆီ ရောက်လာသောအခါ၊ ဖန့်ရှောင်နွမ်ရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို သူ သိပ်မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သူက ညဈေးတန်းက အဆာပြေဆာများကိုသာ ဂရုစိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ကျီလင်းချန် ဤအရာများကို ဘယ်တော့မှ မတွေးတောပေ။ သူ့ဇနီးလေးရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်မှာ မတည်ငြိမ်ကြောင်းကို သူသိသည်။ တစ်စက္ကန့်မှာ သူမက သူ့ကို "ယောကျ်ား" လို့ ချိုသာစွာ ခေါ်ပြီး နောက်စက္ကန့်မှာ သူမ ဒေါသအရမ်းထွက်ကာ သူ့နာမည်အပြည့်အစုံကို ခေါ်သည်။ သူမက အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ခေါင်းသေးသေးလေးမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းလို့ ရမှာမဟုတ်ပေ။

အိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်လာတော့ ကျီလင်းချန်က ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲပြီး စာဖတ်တော့သည်။ ရေချိုးခန်းထဲက ဆံပင်လေမှုတ်စက်သံရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့အသံက တစ်ဖန်ပြန်ထွက်လာပြီး သူ့မိန်းမရဲ့အသံက သူ့နားထဲကို တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သူမ ဘယ်လို ဒေါသထွက်နေလဲ ဆိုတာကို သူမ ပြောပြခဲ့ပြီး ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာတွေကို ပြောပြခဲ့သည်။

"ယောကျ်ား စစ်ယွီ ကျောင်းရဲ့အချောအလှလေး ဖြစ်လာပြီးကတည်းက သူမကို လိုက်ပိုးပန်းကြတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ ဒီနေ့ စီနီယာတစ်ယောက်က သူမကို အတန်းထဲထိ လိုက်ပိုးပန်းပြီးတော့ movie date လုပ်ဖို့အတွက် အပြင်ထွက်ဖို့ ဖိတ်ခဲ့တယ် ”

“ဒါပေမယ့် ဒီစီနီယာက သိပ်တော့ကံမကောင်းဘူး။ သူ စစ်ယွီရဲ့အစ်ကိုနဲ့ ပက်ပင်းတွေ့သွားတယ်။ သူ့အစ်ကိုရှိနေတဲ့အချိန် ဘယ်သူမှ သူမကို ဘယ်မှ ခေါ်သွားလို့မရဘူး။”

ကျီလင်းချန်က သူ့ဇနီးရဲ့စကားကို နားထောင်ရင်း နောက်ဆုံးမှာ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ "ဒါဆို အဆုံးမှာ အဲဒီလူက စစ်ယွီကို အပြင်သွားဖို့ပြောလား"

ဖန့်ရှောင်နွမ်က သူမရဲ့ skincare ပစ္စည်းတွေကို လိမ်းပြီး ဖိနပ်ကို ချွတ်ကာ ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ သူမ ပိုးကောင်ကြီးကဲ့သို့ ခေါင်းအုံးဆီသို့ တွန့်လိမ်ပြီးသွားခဲ့သည်။

ကျီလင်းချန်က စောင်ကို မပေးလိုက်တော့ သူမက အောက်ထဲကို တွားသွားပြီးဝင်ခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူဘေးမှာ လှဲရင်း ဆက်ပြောခဲ့သည်။ “သေချာပေါက် မပြောဘူးပေါ့။ သူမရဲ့အစ်ကိုက အရမ်းတင်းကြပ်တယ်။ အဲဒီစီနီယာ သေလောက်အောင်ကြောက်သွားတာ။ သူမကိုမေးဖို့ သူ့မှာဘယ်လိုလုပ်သတ္တိရှိမှာတုန်း"

စောင်အောက်မှ ကျီလင်းချန်က ရုတ်တရက် သူ့ခြေထောက်ကို အေးခဲနေတဲ့အရာတစ်ခု ထိလာတာကိုခံစားမိလိုက်သည်။ သူမရဲ့ ခြေဖဝါးလေးတွေက သူ့ကို ထိခဲ့သည်။ သူ သူ့ဘေးနားက ဇနီးလေးကိုကြည့်ဖို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။