အခန်း (၂၆၅)

ဖန့်ရှောင်နွမ်သည် သူမ၏ စကားတွေက သူ့ခင်ပွန်းကို ရပ်တန့်သွားစေလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်လည်း ကျီလင်းချန်က ဆက်လုပ်ဆောင်နေရုံသာမကဘဲ သူလည်း ပို၍ပင် ရက်စက်လာခဲ့သည်။

သူမရဲ့ခေါင်းနောက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ နူးညံ့သောနှုတ်ခမ်းများကို စုပ်နမ်းလိုက်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်က သူမ၏ ညဝတ်ဂါဝန်ကိုဆွဲချနေတာကြောင့် ကျီလင်းချန် အဲ့တာကို မချွတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ဟုတ်တယ်၊ သူ ဖြဲပစ်လိုက်တာ။

ကျီလင်းချန် ၏ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အပြုအမူကြောင့် ဖန့်ရှောင်နွမ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ စုတ်ပြဲသွားတဲ့ ညဝတ်ဂါဝန်ကို သူမ ဆုပ်ကိုင်မထားတော့ဘဲ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို တွန်းထုတ်ဖို့ လက်နှစ်ဖက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမ နှလုံးခုန်သံတွေက ခုန်ပေါက်သွားပြီး “ယောကျ်ား…” ဟု ရေရွတ်ရင်း သူမ မထင်မှတ်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူမရဲ့ စီရင်ချက်မပြီးခင်မှာ သူမ အဝတ်ဗလာနဲ့ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကျီလင်းချန်က သူ့ရဲ့ညအိပ်ဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဖန့်ရှောင်နွမ်ကို ခွထားရင်း သူ့ရဲ့ညအိပ်ဝတ်စုံကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ် - "ရှင် တော်တော်ရူးတာပဲ"

သူမဘာမှပြန်မပြောမီ သူမ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ နွေးထွေးသောလက်ကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်ဆီ လက်ကို ရွှေ့လိုက်စဉ် ဖန့်ရျောင်နွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဓာတ်လိုက်ခံရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ လုံးဝ စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

သူမ ကြောက်သည်။ သူမ ရင်ဆိုင်ရမည့်အရာကို သိသည်။

ကျီလင်းချန်က သူမကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတဲ့ မျက်နှာလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ဇနီးသည်၏ ဆန္ဒကို လိုက်နာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြန်သည်။ "ဆက်သွားချင်လား"

ဖန့်ရှောင်နွမ်ရဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်းက မြန်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ စိတ်က လွတ်ကင်းနေသည်။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေနေပြီး ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူမ ဖုန်းက မြည်လာခဲ့သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်က တုန်ရီနေတဲ့ လက်ချောင်းများဖြင့် ဖုန်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ယောကျ်ား! ဒီဖုန်းလေး အရင်ဖြေပါရစေ။"

ကျီလင်းချန်က ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မကြည့်ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ဖုန်းစခရင် ကွဲသွားသည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဖုန်းကွဲသွားပြီ။ ရှင် အဲ့အတွက်ပြန်ပေးမှာလား"

ကျီလင်းချန်၏ မျက်လုံးတွေက နက်မှောင်နေပြီး သူ့ရဲ့လည်ချောင်းသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “အခုတော့ ဘယ်သူမှ ကိုယ်တို့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်တော့ဘူး။ ကိုယ်တို့ကို လာနှောင့်ယှက်တဲ့သူကို သတ်ပစ်မယ်!”

ဖန့်ရှောင်နွမ်လည်း ကြောက်စိတ်တွေမွန်လာသည်။ သူ့ယောက်ျားက တကယ်ကို စိတ်ဆိုးနေပုံပဲ။

"ရှောင်နွမ်၊ မင်း ဆက်လုပ်ဖို့ ရွေးချယ်မှာလား ဒါမှမဟုတ် မင်း ဆက်လုပ်ဖို့ တွန်းအားပေးချင်လား။" ကျီလင်းချန် ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်၏ အသံက ခြင်တစ်ကောင်လိုတိုးလျသည်။ "ဆက်- ဆက်မလုပ်ချင်ဘူးလို့ ပြောလို့ရလား"သူမ ကြားဖူးတာက ပထမဆုံးအကြိမ်က အရမ်းနာတယ်တဲ့။ သူမ နာကျင်မှုကို ကြောက်သည်။

ကျီလင်းချန် ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူ၏ ပါးကို လက်မနှင့် ပွတ်ကာ နဖူး၊ နှာခေါင်း၊ နှုတ်ခမ်းတို့ကို နမ်းလိုက်သည်။ “မရဘူး” သူ ပြောလိုက်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ် နှလုံးတုန်သွားသည်။ ဒီည သူမ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်မှန်း သူမ သိလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူမအတွက် ဒါက ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထူးထူးခြားခြားနေ့မဟုတ်သလို ရိုမန့်တစ်ဆန်တာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြနိုင်တဲ့ သာမန်နေ့တစ်နေ့ပါပဲ။ သူမက ခင်ပွန်းဖြစ်သူအား ထိုကန်ချက်ဖြင့် မသန်မစွမ်းဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့မိပြီး ယခုတော့ ခင်ပွန်းသည်က သူ စွမ်းဆောင်နိုင်ဦးမည်ဆိုသည်ကို သိရှိဖို့ အသုံးချနေပြီဖြစ်သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ် ငိုချင်သလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မျက်ရည်တွေ ထွက်မလာပေ။ သူမ မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်လိုက်သည်။

ကျီလင်းချန်က သူ့ဇနီးလေး တိတ်တဆိတ်သဘောတူကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူ အပေါ်မှ ကိုင်း၍ သူမ၏ နှုတ်ခမ်း၊ သူမ၏ နူးညံ့သော မေးစေ့ ထို့နောက် သူမ၏ နူးညံ့သော လည်ပင်းတို့ကိုညင်သာစွာ နမ်းလိုက်သည် အဲ့ကနေဆင်းလာပြီး ပန်းနုရောင် စပျစ်သီးလေးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ အရသာခံခဲ့သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်ရှိ နီမြန်းမှုက ကြာရှည်စွာ ရှိနေပြီး သူမရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူမ၏ အသားအရေက ယခုအခါ ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ အရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ခင်ပွန်းသည်၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူမ၏ မျက်ခွံတွေ အနည်းငယ် လှုပ်သွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း မသိစိတ်မှ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရံဖန်ရံခါ သူမ ညည်းခဲ့သည်။

ဇနီးသည်၏ ချောမွတ်သော အသားအရေက ကျီလင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်တိုက်နေကာ သူ၏ နားထဲတွင် သူမကချိုမြိန်စွာ အော်နေလေသည်။ ဇနီးလေး၏ ရှက်ရွံ့နေတဲ့အမူအရာကို မြင်ရဖို့ မော့ ကြည့်လိုက်တော့ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် သူချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နှလုံးသားမှာ တပ်မက်မှုတွေက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုသို့သောသွေးဆောင်မှုကို သူဘယ်လိုခုခံနိုင်မှာလဲ။ ဇနီးသည်၏ ခြေထောက်တွေကို ညင်သာစွာကားဖို့ သူ၏ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု၏ နောက်ဆုံးအချက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမရဲ့အပေါက်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပွတ်တိုက်ပြီးနောက် အစိုဓာတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပူနွေးပြီး စေးကပ်နေခဲ့သည်။ ကျီလင်းချန်က သူ့ကိုယ်သူ ရှေ့သို့တွန်းကာ တည့်တည့် ဝင်လိုက်သဖြင့် သူ၏ဆင်ခြင်တုံတရားကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။

ဖန့်ရှောင်နွမ် အိပ်ယာခင်းတွေကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးတွေက ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အိပ်ယာခင်းများလည်း ရှုံ့တွနေပြီဖြစ်သည်။

ကျီလင်းချန်က ညင်သာဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ့ဇနီးက နာကျင်စွာ အော်နေဆဲပင်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်သည် အချစ်ဝတ္ထုတွေက လိမ်ညာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတာက လိမ်ညာခြင်းမဟုတ်ပေ။ နာကျင်လွန်းလို့ မျက်ရည်တွေ စီးကျလုနီး ဖြစ်နေပြီ။ နစ်နာမှုနှင့် ရှက်တဲ့ ခံစားချက်တွေက သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါက်ကြားလာပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာဖို့ ကြိုးစားရင်း ရှိုက်ငိုနေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျီလင်းချန်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ ကန့်ကွက်အော်ဟစ်သံကို မကြားနိုင်ခဲ့ပေ။ ဖန့်ရှောင်နွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အိပ်ယာခင်းတွေ ရှုပ်ပွနေပြီး မိန်းကလေးရဲ့ ငိုသံက တဖြည်းဖြည်း ထွက်လာပြီး အမျိုးသားက လုံးဝမရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

ဖန့်ရှောင်နွမ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူမနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်နေပြီး သူမ၏ အသက်ရှုသံပင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်ကို ဒီလိုမျိုး စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။