အခန်း (၂၆၈)

"ဟမ့်!" သခင်ကြီး ကျီ စိတ်ကောက်သွားသည်။ "အခု မင်းမှာ ယောကျ်ားရှိနေပြီဆိုတော့ ငါ့ကို သူနဲ့တိုင်ပြောဖို့ ခြိမ်းခြောက်ပြီး ငါ့ကို အမြဲကြောက်နေအောင် ကြိုးစားနေတာလား"

"မှန်တယ်။ သူက အဖေ့အကြောင်း ပြန်ပြောပြဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ပေးထားသေးတယ်!”

သခင်ကြီးကျီ ပြောစရာစကားမဲ့သွားသည်။ ဒီလူငယ်ဇနီးမောင်နှံက အောင်သွယ်လုပ်ပေးခဲ့တဲ့ သူ့ကို ဘယ်လို ကျေးဇူးတင်ရမှန်းတောင်မသိကြဘူး။ သူတို့က သူ့ကို ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်ရမလဲဆိုတာပဲ သိကြတယ်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်က အရမ်း နှလုံးသားမဲ့တယ်!"

…

နေ့ခင်းဘက်တွင် ကျီလင်းချန် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန့်ရှောင်နွမ်က သူနဲ့ မျက်လုံးချင်းမဆုံရဲပေ။ သူမက သူ့အကြည့်တွေကို ရှောင်ခဲ့ပေမယ့် ကျီလင်းချန် ကတော့ သူ့မိန်းမကို ဆက်တိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူတို့ ဧည့်ခန်းထဲရောက်တဲ့အခါ ကျီလင်းချန်က သူ့မိန်းမရဲ့လက်ကို ကိုင်ဖို့ ချက်ချင်းသွားလိုက်သည်။ ဖန့်ရှောင်နွမ်က သူမလက်ကို ပြန်ဆွဲဖယ်လိုက်သော်လည်း သူက ထပ်၍ ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ဖန့်ရှောင်နွမ် ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်မှုရဖို့ ခြံဝင်းထဲကို ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့်လည်း ကျီလင်းချန်က မိနစ်ဝက်မပြည့်မီတွင် သူမနောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။ "ရှောင်နွမ်"

ဖန့်ရှောင်နွမ်က သူမနောက်ကို လိုက်လို့မရအောင် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

ကျီလင်းချန်က သူမနောက်ကို လိုက်လာရင်း ရယ်ခဲ့သည်။

"ကျွန်မနောက် မလိုက်လာနဲ့! ဖန့်ရှောင်နွမ် ပေါက်ကွဲတော့မည်။

ကျီလင်းချန်က သူ့ဇနီးလေးရဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ရယ်လိုက်သည်။ သူ သူမကို တကယ်သဘောကျကြောင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။ ဒေါသကြီးပြီး ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေပေမယ့်လည်း သူမက ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိနေဆဲပင်။

သူ့ကြောင်ပေါက်လေးက ရတနာတစ်ခုလို့ သူ ခံစားမိသည်။ သူ့ကို ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေချိန်မှာတောင် ချစ်စရာကောင်းသည်။ ဒေါသကြောင့် နီရဲနေတဲ့ မျက်နှာငလေးနှင့် သူမက အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်။

တစ်ယောက်က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ယောက်က နောက်ကပြေးလိုက်လာသည်။ ယခု ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်၍ ဖန့်ရှောင်နွမ် ပုန်းအောင်းရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။ ရေချိုးပြီးနောက် သူမ အိပ်ရာပေါ် တက်ကာ ဖက်ထုပ်ကဲ့သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထုပ်ပိုးထားလိုက်သည်။

ကျီလင်းချန်က ခဏအကြာတွင် အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်။ သူမကို အရသာခံပြီးတော့ တစ်ညတည်းနဲ့ သူ့မှာ လုံလောက်တဲ့ နည်းလမ်း မရှိပေ။ စောင်ပေါ်က လုံးလုံးလေးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ " ရှောင်နွမ် အိပ်နေပြီလား"

ဖန်ျ့ရှာင်နွမ်က သူမမျက်လုံးတွေကို တင်းတင်းမှိတ်ထားပြီး တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိပေ။

ကျီလင်းချန်က စောင်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး စောင်အောက်ထဲဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ဇနီးလေးရဲ့ ညအိပ်ဝတ်စုံကို ဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ မနေ့ညက သူမ၏ ညဝတ်ဝတ်စုံက ပြဲသွားခဲ့သည်။ သူ့မိန်းမက သူမရဲ့သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ပြီး ဒီနေ့ညမှာ ညအိပ်ဝတ်စုံနှစ်ထပ်ဝတ်ထားသည်။ နောက်တော့ သူဖြည်းဖြည်းချင်း အဲ့တာကိုဆွဲခဲ့သည်။ ဇနီးဖြစ်သူ၏ ညအိပ်ဝတ်စုံကို ကြယ်သီးဖြုတ်ဖို့အစပြုခဲ့သည်။

ဖန့်ရှောင်နွမ်က ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်ကို အမြန်ဆွဲကာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ သူ့ကိုသတိပေးဖို့လှည့်လိုက်သည်။ “မနေ့က လုပ်ပြီးပြီလေ။ ဒီနေ့တော့ မရတော့ဘူး!"

“ကိုယ်တို့က လက်ထပ်ထားပြီးသားလေ။ အဲဒါကို ကိုယ်တို့ ရပ်လိုက်လို့မရဘူး” ကျီလင်းချန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် လူလိမ်!" ဖန့်ရှောင်နွမ် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ် မင်းကိုချစ်ဖို့မစောင့်နိုင်တော့ဘူး" ကျီလင်းချန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ နှာဘူး အပြုအမူအတွက် အကြောင်းပြချက်တွေ လာမပေးနဲ့!" ဖန့်ရှောင်နွမ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်တို့ယောကျ်ားတွေအားလုံး ကြောက်စရာကောင်းတယ်!"

ကျီလင်းချန်က ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမျိုးသားများအားလုံးကိုယ်စား အရှက်မဲ့စွာ ဝန်ခံခဲ့သည်။ "ဟုတ်တယ်။ အမှန်ပဲ။ ယောက်ျားနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဘာမှ မကောင်းဘူး”

ဖန့်ရှောင်နွမ် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်လို့မရတော့ဘဲ မနေ့ညက နာကျင်ခဲ့သည့် အတွေးက သူမကို ခုခံအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ကျီလင်းချန်က သူမကို ဘယ်လို လွှတ်ပေးနိုင်မှာလဲ။ သူက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို သူမနားထဲကို တိုးတိုးလေး တီးတိုးပြောခဲ့သည်။ "လိမ္မာတယ်၊ ကိုယ်ကို ယုံလိုက် ဟုတ်ပြီလား "

ကျီလင်းချန်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အလွန်ထိရောက်သည်။ ဖန့်ရှောင်နွမ် လျင်မြန်စွာ ခုခံရန် သူမ၏ ခွန်အားကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမယောကျ်ား လာထိတဲ့နေရာတိုင်း ကျင်သွားသလို ခံစားရသည်။ ပြင်းပြသောအနမ်းကြောင့် သူမစိတ်လွတ်သွားကာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ့လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ဖို့ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုမပါဘဲ ဖန့်ရှောင်နွမ်သည် မသိစိတ်က သူမ၏ခြေထောက်တွေကို ကားလိုက်သည်။ sex ကဲ့သို့သော အရာတွေက ပင်ကိုယ်ဗီဇတစ်ခုဟု ထင်ရသည်။ သူမ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် အခြားအရာအားလုံးက သဘာဝကျသည်ဟု ခံစားရသည်။

ကျီလင်းချန်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်သွားပြီး သက်ရောက်မှုတိုင်းတွင် သူ့ဇနီးဖြစ်သူက ငိုရုံမှတစ်ပါး မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျီလင်းချန်က သူမ၏ နူးညံ့ပြီး ရှက်နေတဲ့ အသံကိုကြားသောအခါ ပို၍ပင် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့သည်။ အနေအထားတစ်ခု ရပြီးနောက်တွင် ဇနီးဖြစ်သူအား အသစ်တစ်ဖန်ကြိုးစားဖို့ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။

ကျီလင်းချန်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ သွယ်လျသော ခါးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ နူးညံ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ဒီအနေအထားက သူ့ကို ပိုပျော်စေသည်၊ ဒါပေမယ့် သူ့မိန်းမရဲ့မျက်နှာကို မမြင်နိုင်လို့ ဒီအနေအထားကို မကြိုက်ပေ။ ခဏအကြာတွင်တော့ ဇနီးဖြစ်သူကို လှည့်လိုက်ပြန်သည်။

သုံးနာရီကြာပြီးနောက် ဖန့်ရှောင်နွမ်က အိပ်ရာပေါ်တွင်ခြေပစ်လက်ပစ်နဲ့လဲနေကာ ပြင်းထန်စွာ မောဟိုက်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ နဖူးတွင် ချွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန် တိုးလာပုံရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက နီမြန်းနေသည်။

ကျီလင်းချန်က သူမကို လှည့်လိုက်ပြီး သူမကိုသူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ရင်းနှီးစွာ ထိတွေ့ပြီးနောက် သူမမျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။ သူမ မနေ့ညက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး ဘာမှ မခံစားခဲ့ရပေ။ ယခုမူ ခင်ပွန်းသည်၏ ကိုယ်လုံးတီးပုံစံနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိနေကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ခရမ်းချဉ်သီးလို နီရဲနေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် အိမ်ထောင်ပြုပြီးသွားရင် ဒီလိုမျိုးက တကယ်ဖြစ်ခဲ့လာမှာ။

ဖန့်ရှောင်နွမ် ချွေးတွေ အများကြီးထွက်ပြီး ပါးစပ်တွေ ခြောက်နေခဲ့သည်။ သူမခင်ပွန်းဖြစ်သူအား အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ယောကျ်ား၊ ရေသောက်ချင်တယ်"

ကျီလင်းချန်က ရေယူပေးဖို့ မထမီတွင် နူးညံ့တဲ့ အနမ်းတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ဒါဟာ လှည့်စားခြင်းဟုတ်မဟုတ် မသိပေမယ့် သူ့မိန်းမရဲ့ ရနံ့က ခါတိုင်းထက်တောင် ပိုပြင်းထန်နေပုံပင်။ ဒီအနံ့က သူ့ကို တားလို့ မရပေ။

ကျီလင်းချန်က ရေတစ်ခွက် ယူလာပေးခဲ့သည်။ ဖန့်ရှောင်နွမ် ထပြီး ခွက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်းကို မော့ကာ သောက်လိုက်သည်။