သူခိုး

"အိုး၊ ဟုတ်လား?" ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ဖုန်းကိုကိုင်ထားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သောခနဲ့တဲ့တဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြောသည်၊ "ဒါဆို ဒီ'လန်'ဆိုတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သွားစုံစမ်းကြရအောင်။ တကယ်ပဲ သူ့ကိုခြိမ်းခြောက်တဲ့သူတစ်ယောက်ရှိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ လိမ်နေတာလား?"

ကျန်းထောင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေကို ဆေးလိမ်းရန် သူ့အဝတ်အစားတွေကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ထျန်းဟောက်၊ ဒီလူက ချင်ယန်ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ဖန်တီးထားတာသက်သက်ပဲ။ ဘာလို့ ငါတို့က စုံစမ်းနေဦးမှာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူက တကယ်ရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ချင်ယန်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ သူတို့ကြားမှာ သဘောတူညီချက်တချို့ရှိနိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ဖိအားပေးမှုအောက်မှာ ချင်ယန်က သူ့ကို စတေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကိုသိတဲ့ ဒုတိယလူတစ်ယောက်ရှိရမယ်၊ ပြီးတော့ သူ့မျိုးရိုးနာမည်က 'လန်'ဖြစ်ရမယ်။"

ကျန်းထောင်က ပြောသည်၊ "မျိုးရိုးနာမည်က 'လန်'ဖြစ်ပြီး ချင်ယန်နဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်... လန်မိသားစုက တစ်ယောက်ယောက်များလား?"

"ဒါကြောင့် ငါတို့က စုံစမ်းဖို့လိုတာပေါ့။" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောသည်၊ "ငါ ယွီအာအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့အန္တရာယ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့လိုတယ်။"

ကျန်းထောင်က စီးကရက်တစ်လိပ်ကိုဖွာပြီး မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူက ပြန်ဖြေသည်၊ "ကောင်းပြီ။"

ဖုန်းချပြီးနောက် ကျန်းထောင်သည် တိုက်ခန်း၏လသာဆောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူက သူ့ဖုန်းကို စားပွဲငယ်လေးပေါ်တင်ပြီး ဆေးလိပ်သောက်နေသည်။ မီးခိုးငွေ့များက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။

သူ၏အေးစက်မှုနှင့် သံချပ်ကာကို ချွတ်ချလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ရေးရေးဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပူဆွေးမှုတို့ ပေါ်လာသည်။

ကျန်းထောင်က ခေါင်းငုံ့ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "မင်းသာ သူ့ကိုကြိုက်တယ်ဆိုရင်၊ ငါ ဒီအချစ်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ရှောင်လင်းယွီ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်၊ မင်းတို့ ပျော်ရွှင်ရမယ်။"

သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဘယ်တော့မှ မပျော်ရွှင်ခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် သူကြိုက်သောလူက ပျော်ရွှင်နိုင်မည်ဟု သူမျှော်လင့်သည်။

"ငါ မင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ နာကျင်အောင်လုပ်ခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါမင်းကို မမြင်ကွယ်ရာကနေ ကာကွယ်ပေးမယ်၊ ရှောင်လင်းယွီ" ဟု ကျန်းထောင်က အသံတိုးတိုးဖြင့်ပြောသည်။

"အာဏာမရှိရင် ငါမင်းကို မကာကွယ်ပေးနိုင်ဘူး၊ မင်းရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကိုလည်း မကာကွယ်ပေးနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့်..." ကျန်းထောင်က စားပွဲပေါ်က ဝိုင်နီကိုယူပြီး ညင်သာစွာ အကြိမ်အနည်းငယ်လှုပ်လိုက်သည်။ ကြည်လင်သောဖန်ခွက်က ဖန်ခွက်ထဲက အနီရောင်အရည်ကို ပို၍တောက်ပပြီး နူးညံ့စေသည်။ ထို့နောက် သူက တစ်ငုံသောက်ပြီးပြောသည်၊ "ငါ ဒီတစ်ခေါက်ပြန်လာတာ အာဏာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ။"

သူ အခုနားလည်သွားပြီ။

အာဏာမရှိရင် သူ ဘယ်တော့မှ လွတ်လပ်မှုရမှာမဟုတ်ဘူး။

အာဏာမရှိရင် သူ နာကျင်ခံရရုံပဲရှိမယ်။

အာဏာမရှိရင် ဘယ်သူမဆို သူကြိုက်တဲ့လူကို နာကျင်အောင်လုပ်နိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် သူ အာဏာကိုလိုချင်သည်။

ဒါက သူ့လွတ်လပ်မှု၊ သူ့အနာဂတ်နဲ့ သူကာကွယ်ချင်တဲ့လူကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲ။

ကုန်းထျန်းဟောက် ဖုန်းချပြီးနောက် သူ့နှလုံးသား လေးလံနေခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည် ကျန်းမိသားစု၏အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် သူ့အဆင့်အတန်းကြောင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကန့်သတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူ ဘယ်လိုလွတ်လပ်မှု သို့မဟုတ် ခံစားချက်မျိုးမှ မရှိခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ဒါကြောင့် သူက ဒီအဆင့်အတန်းကနေ အမြဲတမ်းလွတ်မြောက်ချင်ခဲ့သည်။

သူ့အိပ်မက်က သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူကြိုက်တာကိုလုပ်၊ လွတ်လပ်ပြီး ချည်နှောင်မှုကင်းကင်းနေဖို့ပဲ။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီ၏ပေါ်ပေါက်လာမှုက သူ့အိပ်မက်ကို ချိုးဖျက်ပစ်ခဲ့သည်။ ကျန်းထောင်က ရှောင်လင်းယွီကို ဘာကြောင့်ချစ်မိသွားလဲဆိုတာ ရှင်းမပြနိုင်ခဲ့ပေ။ အချစ်ဆိုတာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရောက်လာတတ်သည်။

ကျန်းထောင် မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။ အချစ်ကတော့ အချစ်ပါပဲ။

သို့သော် သူ့အဆင့်အတန်းကြောင့် သူ မချစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ အရည်အချင်းမရှိခဲ့ဘူး။ သို့သော် သူက ထိုမိန်းကလေး၏အချစ်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် အာဏာရှိလာမှဖြစ်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သူ အာဏာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့လိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ရှောင်လင်းယွီကို ချစ်မိသွားပြီး သူ့သူငယ်ချင်းကောင်းကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားပြီး အလွန်အေးစက်သွားကာ ပြောသည်၊ "ချင်ယန်၊ မင်း တော်တော်သတ္တိကောင်းတာပဲ။ မင်း တကယ်ပဲရက်စက်တယ်။ ငါ့ယွီအာက မင်းကိုတောင်မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက တခြားသူရဲ့လက်ကိုသုံးပြီး သူ့ကိုသတ်ချင်ခဲ့တယ်။ မင်း ပေးဆပ်ရမယ့်အဖိုးအခကို ခံယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်!"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက် ထရပ်ပြီး ရှောင်မိသားစုထံသို့ သွားခဲ့သည်။ ညသန်းခေါင်အချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ခြံတံခါးကို သော့ခတ်ထားသည်။ သို့သော် နှစ်မီတာမြင့်သောနံရံသည် အိမ်ထဲသို့ခုန်ဝင်ရန် သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး ပြေးလိုက်သည်။ သူက နံရံထိပ်ပေါ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခုန်တက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့၊ သူက ခြံထဲကို အသံမထွက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ခုန်ဆင်းလိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူက သူခိုးတစ်ယောက်လို ရှောင်လင်းယွီ၏တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ညင်သာစွာတွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ညက အလွန်မှောင်မိုက်နေသည်။ မှောင်မိုက်သောအခန်းထဲတွင် ခပ်ရေးရေးရနံ့တစ်ခုရှိနေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှောင်လင်းယွီ၏အိပ်ရာဆီသို့ တိတ်တဆိတ်ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်လုံးများ အလွန်စူးရှသည်။ ရှောင်လင်းယွီ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး သူမနဖူးကိုနမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ့အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်သည်။ သူ၏သန်မာပြီးသွယ်လျသောခန္ဓာကိုယ်က ရှောင်လင်းယွီဘေးတွင် လဲလျောင်းလိုက်သည်။ သူက သူ့လက်မောင်းများကိုဆန့်တန်းပြီး ရှောင်လင်းယွီ၏ခေါင်းကို သူ့၏ထူထဲသောလက်မောင်းများပေါ်တွင် တင်စေလိုက်သည်။

သူ လဲလျောင်းလိုက်သည်နှင့် ဘေးစောင်းအိပ်နေသော ရှောင်လင်းယွီသည် ရင်းနှီးသောရနံ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပုံရသည်။ သူမ လှည့်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်၏ရင်ခွင်ထဲတွင် လဲလျောင်းလိုက်သည်။ သူမက တိုးတိုးလေးရေရွတ်နေပုံရသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ ရှင်ရောက်လာပြီလား။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပါးလွှာသောစောင်ကိုယူပြီး သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ကိုဖုံးပေးလိုက်သည်။ သူက ပြုံးပြီး ညင်သာစွာပြန်ဖြေသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ကိုယ်ရောက်လာပြီ။ ပြန်အိပ်တော့။"

ရှောင်လင်းယွီက ညင်သာစွာပြန်ဖြေသည်၊ "ဟုတ်ကဲ့။" ထို့နောက် သူမ ဆက်လက်အိပ်စက်သွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..."

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေသော သူ့ချစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူက သူ့မေးစေ့ကို ရှောင်လင်းယွီ၏ခေါင်းပေါ်တင်ပြီး အိပ်စက်ရန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

နေထွက်လာပြီး ရှောင်မိသားစု နိုးထတော့မည့်အချိန်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက် ချက်ချင်းမျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူမ၏ခေါင်းကို သူ့လက်မောင်းများမှ ဂရုတစိုက်ရွှေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အိပ်ရာမှထပြီး အဝတ်အစားများကို လျင်မြန်စွာဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

အသံများကြားရသောကြောင့် ရှောင်လင်းယွီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမက လက်ဖြင့်ပွတ်ပြီးမေးသည်၊ "နေထွက်တော့မှာလား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရယ်မောပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။ မင်းမိဘတွေ နိုးတော့မယ်။ ယွီအာ၊ ကိုယ်သွားရတော့မယ်။ မင်း ဆက်အိပ်လို့ရတယ်။ ကိုယ် ခဏနေရင်ပြန်လာခဲ့မယ်။"

သူက တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် မနက်စာစားရန် လာမည်ဖြစ်သည်။ သူ သူခိုးတစ်ယောက်လို ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးမနေချင်တော့ပေ။ သူတို့ ပေါ်ပေါ်တင်တင် တစ်အိပ်ရာတည်းအိပ်နိုင်ရန် အမြန်ဆုံးလက်ထပ်ချင်သည်။

သို့သော် မင်္ဂလာဆောင်မည့်ရက်ကို သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သည်။ သူက ရှေ့တိုးချင်လျှင်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ ရက်အနည်းငယ်သာ သည်းခံရန်လိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်မိသားစုအိမ်မှ လျင်မြန်စွာထွက်ခွာသွားသည်။

သူက နံရံကိုကျော်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ ထို့နောက် မေမေရှောင်က ခြံတံခါးကိုဖွင့်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒါက ပုံမှန်အတိုင်းပင်။

....

တစ်နာရီခွဲအကြာတွင် ကုန်းထျန်းဟောက် ဘဝင်မြင့်မြင့်ဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူ့နောက်တွင် သခင်ကြီးကုန်းနှင့် စစ်ထူရှင်းတို့ လိုက်ပါလာကြသည်။

အခြားသူများမှာမူ အိမ်တွင်စားရန် နေခဲ့ကြသည်။

ရှောင်မိသားစုတွင် လူများစွာရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မေမေရှောင် မနက်စာလုပ်ရန် အချိန်အတော်ကြာသည်။ ထို့အပြင် သူမက အမြဲတမ်း မနက်စာအမျိုးမျိုးလုပ်တတ်သည်။

ကုန်းမိသားစုတွင်လည်း လူများစွာရှိသည်။

သခင်ကြီးကုန်းက ပဲနီပြုတ်တစ်ပန်းကန်သောက်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီကိုပြောသည်၊ "ဟောက်အာ၊ ယွီအာ၊ အချိန်ရရင် လက်ထပ်စာချုပ်သွားယူကြတော့။" ရှောင်အဘိုးက ပဲနို့တစ်ပန်းကန်သောက်ပြီး အီကြာကွေးတစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်သည်။ သူက သဘောတူစွာခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့ လက်ထပ်စာချုပ်ယူသင့်ပြီ။ မင်္ဂလာပွဲက ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျင်းပတော့မှာ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်မှာတော့ ဒါနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ပြဿနာမရှိပေ။

သူက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီလေ။ ယွီအာနဲ့ကျွန်တော် နောက်ကျရင် မြို့နယ်ရုံးကို လက်ထပ်စာချုပ်သွားယူလိုက်ပါ့မယ်။"

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို စားကြတော့။" သခင်ကြီးကုန်းက ထိုသို့ကြားရသောအခါ ပျော်ရွှင်သွားသည်။ "လမ်းမှာသတိထားပြီး ငါ့မြေးချွေးမကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်နော်၊ ကြားလား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က အားမလိုအားမရဖြင့်ပြောသည်၊ "အဘိုး၊ အဘိုး ကျွန်တော့်ကို သတိပေးစရာမလိုပါဘူး။" ကုန်းထျန်းဟောက်၏နှလုံးသားလည်း အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

လက်ထပ်စာချုပ်ရပြီးနောက် သူနှင့်ယွီအာသည် တကယ့်စုံတွဲဖြစ်လာမည်။ သူ သူခိုးတစ်ယောက်လို ညတိုင်း တိတ်တဆိတ်လာနေစရာမလိုတော့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ပန်းကန်ကိုကိုင်ပြီး ဆန်ပြုတ်အဖြူကို ညင်သာစွာသောက်လိုက်သည်။ မွှေးကြိုင်သောဆန်ပြုတ်အဖြူကို သောက်လိုက်သည်နှင့် သူမ အလွန်သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သွားသည်။

မေမေရှောင်က သူမကိုသတိပေးသည်၊ "ယွီအာ၊ လက်ထပ်စာချုပ်ယူဖို့ အများကြီးပြင်ဆင်ရမယ်နော်။ မင်းရဲ့အိမ်ထောင်စုစာရင်းနဲ့ မှတ်ပုံတင်ကိုမမေ့နဲ့။ ထျန်းဟောက်၊ မင်းရောပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြန်ဖြေသည်၊ "ဟုတ်ကဲ့။"

မေမေရှောင်ကလည်း ထပြီး သူမအခန်းသို့ပြန်သွားသည်။ သူမက အိမ်ထောင်စုစာရင်းကိုထုတ်ယူပြီး ရှောင်လင်းယွီကိုပေးလိုက်သည်၊ "ဒါက အိမ်ထောင်စုစာရင်း။ သွားပြီး မင်းမှတ်ပုံတင်ကိုယူလိုက်တော့!"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..." အမေက သမီးကို ဘယ်လောက်တောင် အိမ်ထောင်ချပေးချင်နေတာလဲ? ရှောင်လင်းယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အခုပဲ မှတ်ပုံတင်ကို သွားယူလိုက်ပါ့မယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက် ထပြီး ရှောင်လင်းယွီနောက်သို့ အိမ်ထဲလိုက်ဝင်သွားသည်။ မှတ်ပုံတင်ကိုရှာတွေ့ပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီ၏လက်ကိုကိုင်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "ယွီအာ၊ ကိုယ်တို့ မကြာခင်လက်ထပ်ရတော့မယ်။"

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မတို့ မကြာခင်လက်ထပ်ရတော့မယ်!" ရှောင်လင်းယွီက အနည်းငယ်မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

***