အောင်ပွဲခံခြင်း

မြို့တော်ခန်းမရုံးမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် သူတို့၏ စူပါမားကတ်နှင့် ဆိုင်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

ဆိုင်သို့ရောက်သည်နှင့် ရှောင်ရှင်းရှင်းက ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံနေပြီး ကျန့်ယောင်ကျူက သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဧည့်သည်က တစ်ခုခုပြောလိုက်သောအခါ ကျန့်ယောင်ကျူက စင်ပေါ်မှ ပစ္စည်းကို လှည့်ယူလိုက်သည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန့်ယောင်ကျူ၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားပြီး "သူဌေးတို့ ရောက်လာပြီလား!" ဟု ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအသံကိုကြားသောအခါ ရှောင်ရှင်းရှင်းနှင့် ဧည့်သည်တို့လည်း လှည့်ကြည့်ကြသည်။

ရှောင်ရှင်းရှင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အစ်မ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ဧည့်သည်ကလည်း ရှောင်လင်းယွီကို သိသည်။

သူက ပြုံးပြီး "သူဌေးရှောင်၊ မတွေ့တာကြာပြီနော်" ဟု ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဗိုက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

....

"ဒါဆို မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီအတိုင်းပဲ နမ်းလိုက်ကြတာလား" အဘွားရှောင်သည် သူတို့၏ လက်ထပ်ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ယနေ့ခေတ် လူငယ်များ၏ ပွင့်လင်းမှုကို သူ အံ့သြနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူမ အဘိုးရှောင်နှင့် လက်ထပ်စဉ်က လက်ချင်းတွဲရုံမျှဖြင့်ပင် လူတွေက စိုက်ကြည့်ကြသည်။ သို့သော် ယခု လူငယ်လေးကတော့ လူအများရှေ့တွင် သူ့သတို့သမီးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း နမ်းရှုံ့နေသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။ စားပွဲအောက်တွင် ပုန်းချင်သလို ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်က ရက်ရက်ရောရောပင် "ဟုတ်တယ်၊ လူတိုင်းက အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေကြတာလေ။ သူတို့ကို စိတ်မပျက်စေသင့်ဘူးပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးကတော့ "..." သူ့မျက်နှာ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အရေထူသွားတာလဲ။

စားပွဲအောက်တွင် ရှောင်လင်းယွီက ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ကြွက်သားကို လိမ်ဆွဲလိုက်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က နာကျင်မှုကို မသိသလိုပင်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ ရှောင်မိသားစုနှင့် ပြုံးရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အမေရှောင်က "အခု မင်းတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်ပြီးပြီဆိုတော့ အောင်ပွဲခံရမယ်။ ဒီနေ့ ငါ ဟင်းတွေပိုချက်မယ်၊ လူတိုင်း ဗိုက်ကားအောင် စားကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အားလုံး၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်လာပြီး "ကောင်းလိုက်တာ!" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောကြသည်။

သခင်ကြီးကုန်းက ချက်ချင်းပင် ဟင်းမှာလိုက်သည်၊ "ချိုးယင်း၊ ငါ ဝက်သားနှပ်စားချင်တယ်။"

"..."

အမေရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိဘူး။ တခြား ဘာမှာဦးမလဲ။"

"ဟုတ်။ ကျွန်တော် ဘဲသားနှပ်!"

"ကျွန်တော်က မုန်လာဥနဲ့ အမဲသားနံရိုးနှပ်!"

အမေရှောင်သည် ထိုနေ့တွင် စိတ်ကြည်နေသောကြောင့် အခွင့်ကောင်းယူရမည်။ သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မငြင်း။ ဤအခွင့်အရေးကို မယူလျှင် နောက်ဘယ်တော့ ရမည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

အများစုမှာလိုက်သည်က အသားစားသော ယောက်ျားများဖြစ်သည်။ ဟုတ်သည်၊ သူတို့တွင် အရသာရှိသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များသာ ဖြစ်သည်။ အောင်ပွဲခံပွဲအတွက် အသားစားချင်ကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ရှောင်မိသားစုသည် ကြက်၊ ဘဲ၊ ငါး၊ ပုစွန်တို့ကို မွေးမြူထားသည်။ ဝက်သား၊ အမဲသားနှင့် အခြားအသားများအတွက်တော့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက အဆင်ပြေသောကြောင့် မြို့တက်ဝယ်နိုင်သည်။

အမေရှောင်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ကောင်းပြီလေ။ ဒီနေ့က နေ့ထူးနေ့မြတ်ဆိုတော့ ငါ ခြွင်းချက်အနေနဲ့ လုပ်ပေးမယ်။ အခုပဲ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ သွားပြင်ဆင်လိုက်မယ်။"

"ဒေါ်လေး၊ ကျွန်မ ကူညီမယ်!" ရှောင်လင်းယွင်က ပြုံးပြီးပြောသည်။

"ငါတို့လည်း ကူညီမယ်။" အဒေါ်ကြီးရှောင်က ပြုံးပြီးပြောသည်။

"ဟင်းက အမယ်နှစ်ဆယ်ကျော်တောင်။ ငါတို့မကူရင် ချိုးယင်းတစ်ယောက်တည်း မနိုင်လောက်ဘူး။"

အဘွားရှောင်နှင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်လည်း ကူညီရန် သွားကြသည်။

အဖေရှောင်က မြို့နယ်တွင် အလုပ်လုပ်နေသော သူ့ညီငယ်နှစ်ယောက်နှင့် သူတို့မိသားစုများကို ဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်သည်။ သူက ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့၏ မင်္ဂလာပွဲအကြောင်း ပြောပြပြီး နေ့လည်စာအတွက် အိမ်ပြန်လာရန် ပြောလိုက်သည်။ လက်ထပ်စာချုပ်ရပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက သူမဆိုင်သို့ ခဏဝင်ခဲ့သောကြောင့် တတိယဦးလေးနှင့် စတုတ္ထဦးလေးရှောင်တို့က ဤအကြောင်းကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အောင်ပွဲခံပွဲအတွက် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လာကြမည်မှာ သေချာသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆိုင်နှစ်ဆိုင်လုံးသည် နေ့လည်ပိုင်းတွင် အလုပ်ပြီးကြသည်။ သူတို့ ရှင်းလင်းလိုက်သောအခါ နေ့လည်စာစားချိန်နီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ထိုနေ့ထူးနေ့မြတ်အတွက် အမေရှောင်က သူမ၏ ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်ပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဟင်း ၂၂ မျိုးစလုံးသည် လှပ၊ မွှေးကြိုင်ပြီး အရသာရှိလှသည်။

ရှောင်မိသားစုနှင့် ကုန်းမိသားစုအပြင် အဖေရှောင်က ရွာသူကြီး၊ ရွာလူကြီးများနှင့် မိသားစုမိတ်ဆွေအနည်းငယ်ကိုလည်း ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည် ဤပျော်ရွှင်စရာသတင်းကို ကြားရ၍ ဝမ်းသာကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီက အထုပ်အပိုးများနှင့် အိမ်ပြန်လာပြီး အိမ်ရှိမြေယာတွင် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်မည်ဟု ပြောခဲ့သည့်အချိန်ကို သူတို့ ပြန်တွေးမိကြသည်။ အားလုံး အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ချန်းမိသားစုက ရန်လာရှာပြီး ရှောင်လင်းယွီက အမည်မသိအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကို ရွာသားများ သိသွားကြသည်။ လူများစွာက သူမအတွက် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

တရားမဝင်ကလေးတစ်ယောက်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရရင် သူမ ဘယ်လိုလက်ထပ်နိုင်တော့မလဲ။ ရှောင်လင်းယွီက ရွာထဲမှာ အပျိုကြီးဖြစ်သွားတော့မှာလား။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီကို လာရှာသော လူငယ်များ ပိုများလာသည်နှင့်အမျှ ထိုသူတို့၏ စိုးရိမ်မှုများက ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုလူငယ်များသည် ရုပ်ရည်ကောင်းပြီး သူတို့၏ မိသားစုနောက်ခံကလည်း မသေးပေ။ အမည်မသိဖခင်တစ်ဦး၏ ကလေးနှင့် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို သူတို့မိသားစုများက လက်ခံပါ့မလား။ လုံးဝလက်ခံမည်မဟုတ်!

သူတို့၏ သားကို အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး၏ ကလေးနှင့် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပေးလိုကြမည်မဟုတ်။

သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုများကြားတွင် ကုန်းထျန်းဟောက် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်လင်းယွီကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လိုက်ခဲ့သည်။ သူက ရှောင်လင်းယွီ၏ ကလေးကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြောင်း အားလုံးကိုပင် ပြောပြခဲ့သည်။

လူတွေက ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ဤချောမောပြီး ရိုးသားသော အမျိုးသားကို တွေ့ရှိခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ကံကောင်းသည်။ ဤလူများသည် ရှောင်လင်းယွီ ကြီးပြင်းလာသည်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသောကြောင့် သူမကို ကောင်းကျိုးလိုလားကြသည်။

ထို့နောက် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ကလေး၏ ဖခင်ဖြစ်သည်ဟူသော သတင်းကို သူတို့ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့် ကံကြမ္မာပင်!

"သမီးလေး၊ အဘိုး ၂က သမီးကို တစ်သက်တာ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးတယ်!"

အဘိုး ၂သည် အဘိုးရှောင်နှင့် မျိုးဆက်တူဖြစ်သည်။

"သမီး နေ့တိုင်း သစ်ပင်အောက်မှာ စာအုပ်ကိုင်ပြီး စာဖတ်နေတာကို မြင်ကတည်းက သမီး တစ်ခုခုဖြစ်မြောက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ အဘိုးသိတယ်။ အဘိုးမှန်သွားတာတွေ့ရလို့ ဝမ်းသာတယ်!"

ရှောင်လင်းယွီက ကိုယ်ဝန်ရှိနေ၍ အရက်မသောက်နိုင်သောကြောင့် သစ်သီးဖျော်ရည်ကို အရက်အစားထိုးအဖြစ် သုံးကာ ပြုံးပြီးပြောသည်၊

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး ၂! သမီး အရက်အစား ဖျော်ရည်နဲ့ပဲ မင်္ဂလာဆောင် အရက်ခွက်မြှောက်ပါရစေ။"

ရှောင်အဘိုး ၂က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးပြီး "ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ဒါ မင်းတို့အတွက် မင်္ဂလာအရက်ပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း ထိုစုံတွဲအတွက် အရက်ခွက်မြှောက်ကြသည်။ သို့သော် အရက်အများစုကို သောက်ခဲ့သူမှာ ကုန်းထျန်းဟောက်ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် လူအများစုသည် သူနှင့်အတူ အရက်သောက်ခွင့် ရမည်မဟုတ်။ သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူသည် သာမန်လူတို့၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို နားလည်လာသည်။ ဤနေရာတွင် သူ၌ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အေးစက်သော ဟန်ပန်မရှိ။ ဤနေရာတွင် သူသည် ငွေအနည်းငယ်ပိုရှိသော သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သူက ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်မိသားစုဝင်များကို နှစ်သက်သောကြောင့် ရှောင်လင်းယွီကြိုက်နှစ်သက်သော လူများကိုလည်း လေးစားပြီး နှစ်သက်သည်။

အားလုံးက အရက်ခွက်မြှောက်ကြသည်။ သူတို့သည် ရှောင်လင်းယွီအတွက် တကယ်ကို ပျော်ရွှင်ကြသည်။

"သမီးယွီ၊ ထျန်းဟောက်က တကယ်ကို ကလေးကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ သူက သမီးအပေါ် ကောင်းတယ်။ အနာဂတ်မှာ သမီး ပျော်ရွှင်တဲ့ဘဝကို ဖြတ်သန်းရမှာ သေချာတယ်။

သမီးယွီ၊ ထျန်းဟောက်က သမီးကို အနိုင်ကျင့်ရင် အဘိုး ၂ကို ပြော။ အဘိုး ၂က သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးမယ်။ အဘိုး ၂က အသက်ကြီးနေပေမယ့် ကလေးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သမီး သူ့ကိုပြန်အနိုင်ကျင့်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်!"

"ထျန်းဟောက်၊ ငါတို့က ယွီအာ ကြီးပြင်းလာတာကို ကြည့်လာခဲ့ကြတာ။ သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ထက်မြက်ပြီး အသိတရားရှိတယ်။ ပညာရေးက တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ဆိုတာ သူသိတယ်။ ဒါကြောင့် သူက အမြဲတမ်း ကြိုးစားပြီး လုံ့လဝီရိယရှိတယ်။ စာမေးပွဲတိုင်းမှာ အမြဲတမ်း ပထမရတယ်။ အထက်တန်းကျောင်းကနေ တက္ကသိုလ်အထိ သူက ပထမရတဲ့သူပဲ။ ငါတို့ခရိုင်ရဲ့ ထူးချွန်ကျောင်းသားလည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်။"

ရှောင်ဘိုးဘိုး ၂က ရှောင်လင်းယွီ၏ အတိတ်ကို ပြန်ပြောရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နှလုံးသားမှနာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များလည်း ပေါ်နေသည်။

"ကောင်မလေးက ထက်မြက်ပြီး အသိတရားရှိတယ်ဆိုတာ ငါတို့အားလုံးသိတယ်။ သူက စာတော်လို့ ဒီလောက် အောင်မြင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို လူသိပ်အများကြီး မသိကြဘူး။ သူက နေ့တိုင်း ညသန်းခေါင်အထိ စာကျက်တယ်။ သူ မအောင်မြင်ရင်တောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။

ငါတို့လို လူကြီးတွေက ယွီအာ ဘယ်လောက်ကြိုးစားတယ်ဆိုတာ သတိထားမိတယ်။ သူ တစ်နေ့ ဒီရွာငယ်လေးကနေ ပျံသန်းထွက်သွားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ အမြဲတမ်း သိခဲ့တယ်။

သူ ငါတို့အထင်မမှားဘူးဆိုတာ သက်သေပြခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ရွာက ပထမဆုံး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားပဲ။ သူက ငါတို့ကို အရမ်းဂုဏ်ယူစေခဲ့တယ်။"

***