အင်တာနက်

"ဖန်အာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်းမျက်နှာ ဘာလို့ ဖြူဖျော့နေရတာလဲ?" ချင်ကျွင်းဖန်က သူ့ညီမအခန်းသို့ ရောက်လာသောအခါ မဒမ်ချင်က သူ့မျက်နှာအမူအရာတွင် တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက သူ့လက်ထဲက ပစ္စည်းကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်၊ "မင်းလက်ထဲက ဘာလဲ?"

သူမက ချင်ကျွင်းဖန်ထံမှ ထိုပစ္စည်းကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ချင်ကျွင်းဖန်က သူ့ညီမကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူ့လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း သူက စိုးရိမ်စွာဖြင့်သာ မေးလေသည်၊

"ညီမလေး၊ အခု ဘယ်လိုနေသေးလဲ။ နေလို့မကောင်းသေးဘူးလား?"

ချင်ယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး၊ "စိုးရိမ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ ကိုကို။ ညီမ အခု တော်တော်လေး သက်သာနေပါပြီ။"

ချင်ကျွင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ

"အင်း၊ ကောင်းတာပေါ့။ မင်း အခန်းထဲမှာ ကောင်းကောင်းအနားယူ။ ကိုကို အမေနဲ့ ဆွေးနွေးစရာလေးရှိလို့နော်။"

ချင်ယန်က ချက်ချင်းပင် ဂျီကျတော့သည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းစူပြီး "ကိုကိုကလည်း ညီမကို မသိစေချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိလို့လား?"

ချင်ကျွင်းဖန်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ညီမလေး၊ မင်းလည်း မငယ်တော့ဘူးလေ။ ကလေးလို နှုတ်ခမ်းစူတာကို ရပ်သင့်ပြီ။"

ချင်ယန်က ပြုံးကာ၊ "ညီမ ဘယ်လောက်အသက်ကြီးကြီး၊ ကိုကို့လောက်တော့ မကြီးဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကိုကို့ရှေ့မှာ ကလေးလို ပြုမူတာက ဘာဆန်းလို့လဲ။"

ချင်ကျွင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ "မင်းပြောတာမှန်တယ်။ မင်းက ငါ့ညီမလေးပဲ။ ငါ မင်းကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးသွားမှာ။"

မဒမ်ချင်က ရယ်မောပြီး "သမီးလေး၊ မင်းအစ်ကိုက မင်းကို အချစ်ဆုံးဆိုတာ မသိဘူးလား?"

ချင်ယန်က လျှာထုတ်ပြပြီး ချင်ကျွင်းဖန်၏ အင်္ကျီလက်စကို ဆွဲကာ ရယ်မောပြီးပြောသည်၊

"ဟုတ်တာပေါ့။ သမီးကိုကိုက သမီးကို အဂရုစိုက်ဆုံးပဲ!"

မဒမ်ချင်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကာ ပြုံးပြီး ဆူပူလိုက်သည်၊ "သမီးလေး၊ သမီးအဖေနဲ့ အမေက သမီးကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား?"

ချင်ယန်က ခေါင်းလှည့်ပြီး မဒမ်ချင်၏ လက်ကို ဆွဲကာ ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "အမေနဲ့ အဖေကလည်း သမီးကို အရမ်းဂရုစိုက်ပါတယ်။"

ထို့နောက် ချင်ယန်က ချင်ကျွင်းဖန်၏ လက်ထဲက ဓာတ်ပုံကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမက သူ့လက်ထဲက ဓာတ်ပုံကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး "ကိုကို၊ ကိုကို့လက်ထဲက ဘာလဲ?"

ချင်ယန်၏ လှုပ်ရှားမှုက အလွန်မြန်သည်။ ချင်ကျွင်းဖန် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူမက ဓာတ်ပုံများကို ယူသွားနှင့်ပြီ။ သူက ပြန်လုရန် ကြိုးစားလိုက်သောအခါ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့။

ထိုပုံသည် အားလုံး၏ မျက်လုံးအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချင်ကျွင်းဖန်က ဓာတ်ပုံကို ကောက်ယူပြီး ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။

"ဒါဘာလဲ?" မဒမ်ချင်က အလွန်တင်းမာသော မျက်နှာဖြင့် မေးသည်၊ "ငါ့ကိုပေး!"

သူမ အမြင်မှားမနေဘူးဆိုလျှင် ဓာတ်ပုံက ယန်အာ၏ ပုံဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍သာ မှန်နေခဲ့လျှင်...

မဒမ်ချင် မူးမေ့သွားချင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်ယန်က ထိုဓာတ်ပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပထမတော့ ကြောင်သွားပြီးနောက် သူမမျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးရောင်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် အလွန်ဖြူဖျော့နေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန်တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေသည်။ သူမ မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။

ချင်ကျွင်းဖန်က သူ့ညီမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက ဘာမှမပြောဘဲ သူ့နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး သူ့အမေကို ကြည့်နေသည်။

"ငါ့ကိုပေး!" မဒမ်ချင်က တင်းမာစွာဖြင့် ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ချင်ကျွင်းဖန်!"

ချင်ကျွင်းဖန်က ဓာတ်ပုံကို မဒမ်ချင်ထံ ပေးလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယန်က ရုတ်တရက် လှမ်းပြီး ဓာတ်ပုံကို လျင်မြန်စွာ လုယူသွားသည်။

မဒမ်ချင်နှင့် ချင်ကျွင်းဖန်တို့က ချင်ယန်ကို လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"ယန်အာ!" မဒမ်ချင်က အလွန်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် တင်းမာစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချင်ယန်က ဓာတ်ပုံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားသည်။ သူမက သူမ၏ အမေကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားပြီး နစ်နာသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက "အမေ!" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

မဒမ်ချင်က "ယန်အာ၊ ဓာတ်ပုံကို ငါ့ကိုပေး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ချင်ယန်က သူမ၏ အမေ ထိုမျှ လေးနက်နေသောအခါ သူမကို မဆန့်ကျင်ရဲတော့။

မဒမ်ချင်က သူမ၏ သမီး မည်မျှကြောက်လန့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။ မဒမ်ချင်က နှလုံးသားနာကျင်စွာဖြင့်

"ယန်အာ၊ ငါက မင်းအမေပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းဘာပဲလုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့၊ ငါ အမြဲတမ်း မင်းဘက်မှာ ရှိနေမှာပါ။ သမီးလိမ္မာလေး၊ အမေ့ကို ဓာတ်ပုံပေးနော်။ ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို အမေတို့ကြည့်ပြီးမှ ဖြေရှင်းနိုင်မှာ။"

ထို့နောက် မဒမ်ချင်က ချင်ကျွင်းဖန်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး တင်းမာစွာမေးသည်၊ "ချင်ကျွင်းဖန်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

သူမက ချင်ကျွင်းဖန်၏ လက်ထဲက အခြားဓာတ်ပုံများကို ကြည့်ပြီး "ငါ့ကိုပေး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ကျွင်းဖန်က သူ့ညီမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကျန်ရှိသော ဓာတ်ပုံများကို သူ့အမေထံ ပေးလိုက်သည်။

မဒမ်ချင်က ဓာတ်ပုံများကို ယူပြီး တစ်ပုံချင်း လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဆံများက ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

'ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဓာတ်ပုံထဲက ကာမဘီလူးမက သူမရဲ့ လှပပြီး ဖြူစင်တဲ့ သမီး ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?'

ချင်ယန်က မဒမ်ချင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ပြီး ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကြောက်ရွံ့သွားသည်။

သူမက အမေဖြစ်သူလက်ထဲမှ ဓာတ်ပုံများကို ရူးသွပ်စွာ လုယူလိုက်သည်။ သူမ လှန်ကြည့်နေစဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများက တုန်ခါနေပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ အမှန်မဟုတ်ဘူး!" ချင်ယန်က ဓာတ်ပုံများကို ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ပုံများအားလုံးက ကြည့်မကောင်း။

ချင်ယန်က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ ခေါင်းခါပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဓာတ်ပုံထဲက မိန်းမက ငါမဟုတ်ဘူး။ ငါမဟုတ်ဘူး..."

သူမ၏ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မဒမ်ချင်နှင့် ချင်ကျွင်းဖန်တို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ဤမျှပြင်းထန်သည့် တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ရသလောက် ဓာတ်ပုံများမှာ အမှန်ဖြစ်ရမည်။

"ယန်အာ!" မဒမ်ချင်က နှလုံးသားနာကျင်စွာဖြင့် အော်လိုက်သည်၊ "အမေသိတယ်၊ သမီး အကွက်ဆင်ခံရတာပဲ။ ယန်အာ၊ သမီး စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားရမယ်။"

မဒမ်ချင်က သူမ၏သမီးကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ချင်ယန် အကွက်ဆင်ခံရသလား၊ မခံရသလားဆိုတာ သူမသိသည်။ သို့သော် မဒမ်ချင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို လိမ်ညာရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ သမီးကို အကွက်ဆင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယန်သည် သူမ သိသော အပြစ်ကင်းစင်သော သမီးလိမ္မာလေးအဖြစ် ဆက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"အမေ... ဟုတ်တယ်။ သမီး အကွက်ဆင်ခံရတာ။"

ချင်ယန်ကလည်း သူမ၏ အမေကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ မဒမ်ချင်သည် သူမ၏ သမီးကို အလွန်အကာအကွယ်ပေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဓာတ်ပုံများမှာ အမှန်ဖြစ်သည်ဟု မယုံကြည်ချင်။ ထို့နောက် သူမသည် ချင်ယန်၏ အဖေ ချင်ရှင်းပေါင်ကိုလည်း ဓာတ်ပုံများမှာ အမှန်မဟုတ်ကြောင်း ခံငြင်းလိမ့်မည်။ ထိုအခါ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်။ သူမ၏ အဖေက အမှန်တရားကို သိသွားလျှင် ဒီတစ်ခါ ခံရမည့် မိသားစုစည်းမျဉ်းပြစ်ဒဏ်က ကြိမ်ဒဏ်ထက် ပိုဆိုးလိမ့်မည်။

မဒမ်ချင်က ချင်ယန်ကို နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် သူမသားကို အလေးအနက်မေးလိုက်သည်၊ "ဖန်အာ၊ ဒီဓာတ်ပုံတွေကို မင်း ဘယ်ကရတာလဲ?"

ချင်ရှင်းပေါင်က ခေါင်းခါပြီး "တစ်ယောက်ယောက်က အဖေ့အတွက်ဆိုပြီး အိမ်ကို ပို့လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကြားဖြတ်ယူလိုက်လို့ အဖေတော့ မသိသေးဘူး။"

မဒမ်ချင်က ချက်ချင်းခေါင်းညိတ်ပြီး "ဖန်အာ၊ မင်းလုပ်တာမှန်တယ်။ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းပြီးမှ မင်းအဖေကို အသိပေးရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ယန်အာကို သေအောင်ရိုက်ပစ်မှာ အမေကြောက်တယ်။"

ချင်ရှင်းပေါင်သည် သူ့သမီးကို အလွန်ချစ်သည်။ သို့သော် ချင်ယန်ထက် သူပိုချစ်သောအရာတစ်ခုရှိသည်၊ ၎င်းမှာ သူတို့မိသားစု၏ဂုဏ်သတင်းဖြစ်သည်။

ချင်ယန်က သူမအမေ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တုန်သွားလေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်လန့်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမလည်း အကျိုးဆက်များကို သိသည်။

ချင်ယန်က ခေါင်းခါပြီး သူမ၏ လက်များက သူမအမေ၏ လက်စကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမက အလွန်ထိတ်လန့်သော အမူအရာဖြင့် "အမေ၊ သမီးကို ကယ်ပါ။ သမီး မသေချင်ဘူး!"

မဒမ်ချင်က သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပြီး အလွန်ခိုင်မာစွာပြောသည်၊ "ယန်အာ၊ အမေရှိနေသရွေ့ အဲ့လိုမဖြစ်စေရဘူး။"

"ဖန်အာ၊ ဒီဓာတ်ပုံတွေကို ဘယ်သူပို့တယ်ဆိုတာ မင်းသိလား?" မစ္စစ်ချင်က မေးလိုက်သည်။

ချင်ကျွင်းဖန် ဖြေရန်မစောင့်ဘဲ ချင်ယန် ရုတ်တရက် တုန်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့သြစွာဖြင့် "သူဖြစ်နိုင်မလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ?" မဒမ်ချင်နှင့် ချင်ကျွင်းဖန်တို့က အမြန်မေးလိုက်ကြသည်။

ချင်ယန်က "'လန်'မျိုးရိုးနဲ့ လူပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လန်ဖေးယန်က သူမနှင့် သဘောတူညီချက်လုပ်သောအခါ သူမ၏ ညစ်ပတ်သော သမိုင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ချင်ယန်သည် သူမ နိုင်ငံခြားတွင်ရှိစဉ်က သူမ၏ ကာမဂုဏ်သမိုင်းကို လန်ဖေးယန်သာ သိသည်ဟု သေချာနေသည်။

မဒမ်ချင်နှင့် ချင်ကျွင်းဖန်တို့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။

ကျန်းထောင်က ချင်ယန်ကို စစ်မေးသောအခါ ချင်ယန်က မျိုးရိုးနာမည် 'လန်'နှင့် အမျိုးသားကို လွှဲချခဲ့သည်။

ကျန်းထောင် ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်ရှင်းပေါင်နှင့် သူ့ဇနီးက ချင်ယန်ကို ဤလန်မျိုးရိုးအကြောင်း ပိုမိုအသေးစိတ်မေးမြန်းခဲ့သည်။ ချင်ယန်က သူသည် သာမန် ပုဂ္ဂလိက စုံထောက်တစ်ဦးသာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။ သူက ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ထိုအမျိုးသမီး၏ ဓာတ်ပုံကို ရိုက်ကူးခဲ့သူဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ချင်ယန်က ထိုပုဂ္ဂလိက စုံထောက်တွင် ချင်ယန်၏ အညစ်အကြေးအချို့လည်း ရှိသည်ကို သူတို့ကို မပြောခဲ့! မဒမ်ချင် မူးလဲသွားချင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ လန်မျိုးရိုးနှင့် အမျိုးသားကို ရှာဖွေရမည်။ မဟုတ်လျှင် အကျိုးဆက်များမှာ မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ?" ထိုအချိန်တွင် ချင်ကျွင်းဖန်က လေးနက်ပြီး နားမလည်သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချင်ယန်၏ နှလုံးသားက ခုန်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အလိုလို တုန်သွားသည်။

မဒမ်ချင်က "သူက ပုဂ္ဂလိက စုံထောက်တစ်ယောက်ပဲ။ ယန်အာက သူနဲ့ အလုပ်လုပ်ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အဆုံးမှာ ယန်အာကို ပြန်ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာပဲ။" မဒမ်ချင်က ဤအကြောင်းကို သူမ၏ သားအား မဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းကတော့ သူမသား၏အကူအညီကို လိုအပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ပုဂ္ဂလိက စုံထောက်လား?" ချင်ကျွင်းဖန်က ပို၍ပင် နားမလည်စွာဖြင့် မေးသည်၊

"ညီမလေး၊ မင်း ဘာလို့ ပုဂ္ဂလိက စုံထောက် လိုအပ်တာလဲ? ပြီးတော့ ဘာလို့ သူနဲ့ အလုပ်လုပ်ရတာလဲ?"

မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူက ခြိမ်းခြောက်တာ ခံရတာလဲ? သူ့ညီမက အဲလောက် မတုံးသင့်ဘူး။

ချင်ယန်တုန်လှုပ်သွားကာ သူမ ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး "ကျွန်မ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် မဒမ်ချင်က ကြားဖြတ်ပြောသည်၊ "ယန်အာက ဒီလူကို သူ့စေ့စပ်ထားသူကို စုံစမ်းခိုင်းတာ။"

"ကျန်းထောင်?" ချင်ကျွင်းဖန်က အံ့သြစွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ယန်အာ၊ မင်း ဘာလို့ ကျန်းထောင်ကို စုံစမ်းရတာလဲ?"

ကျန်းထောင်သည် ကျန်းမိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး သူငယ်စဉ်ကတည်းက သခင်ကြီးကျန်းက လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် လွယ်လွယ်နှင့် ရန်စနိုင်သူမဟုတ်။

မဒမ်ချင်က သူမသား၏ မေးခွန်းကို ချက်ချင်းကြားဖြတ်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် "တခြားဘာကြောင့်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? မင်းညီမက ကျန်းထောင်မှာ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ သံသယရှိလို့ ဒီစုံထောက်ကို အကူအညီတောင်းတာပေါ့။ ယန်အာ ဘာမှားနေလို့လဲ?"

"ဟမ်? ကျန်းထောင်က ယန်အာကို ဖောက်ပြန်နေတာလား?" ချင်ကျွင်းဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်ကဲ့သို့ပင် ကျန်းထောင်၏ ဘေးတွင်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးမျှ မရှိ။ သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် မတူသည်မှာ ကျန်းထောင်၏ ဘေးမှ အမျိုးသမီးများသည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ရှိသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မည်သည့်အမျိုးသမီးမျှ သူ့အနားသို့ မကပ်ရဲတော့။

မဒမ်ချင်က သူမသားအကြောင်းကို သိသည်။ သူတို့ ဤမေးခွန်းကို ဆက်မေးနေလျှင် သူ အမှန်တရားကို သိသွားလိမ့်မည်။

မဒမ်ချင်က "ယန်အာ ကျန်းထောင်နဲ့ အတူရှိတုန်းက သူမှာ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်ရှိတာကို သိသွားတယ်။ အဲဒီလူက တကယ့်ကို ကောင်စုတ်ပဲ!"

မဒမ်ချင်က ကျန်းထောင်က သူမ၏ သမီးကို စစ်မေးရန် လာခဲ့သည့်အတွက် စိတ်ဆိုးနေဆဲဖြစ်သည်။ "ဒါကြောင့် ယန်အာက ပုဂ္ဂလိက စုံထောက်ကို သူ့ကို စုံစမ်းခိုင်းတာ။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ အဲ့ဒီလူက ယန်အာကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်။"

ချင်ကျွင်းဖန်က ပို၍ပင် နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။

သူက နားမလည်စွာဖြင့် မေးသည်၊

"စုံထောက်က ဘာလို့ ရုတ်တရက် မင်းကို ခြိမ်းခြောက်ရတာလဲ? သူ အနာဂတ်မှာ စီးပွားရေး မလုပ်ချင်တော့ဘူးလား? ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ညီမလေး၊ တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

ချင်ယန်က သူမအမေနောက်တွင် ပုန်းနေသည်။ အပြစ်ရှိသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူမ နစ်နာပြီး ဒေါသထွက်လာသည်၊

"အဲဒီ 'လန်'ဆိုတဲ့ကောင်က ကောင်စုတ်ပဲ။ သူက ညီမရဲ့ အလှကို ကြိုက်ပြီး ညီမနဲ့ မိတ်ဖွဲ့ချင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ငြင်းလိုက်တယ်။ သူ ရှက်လို့ ဒေါသထွက်သွားတယ်။ သူက ညီမ နိုင်ငံခြားမှာရှိတုန်းက အကြောင်းတွေ သူ့မှာရှိတယ်လို့ ပြောတယ်။

အဲဒီအချိန်က ညီမ တကယ်ကြောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ညီမ သူ့ကို ငြင်းခဲ့တယ်။ သူ့တွင်းကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ညီမ ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးခဲ့ရတယ်။ ကိုကို၊ အဲဒီအချိန်က ကျွန်မ ဘယ်လောက်ကြောက်ခဲ့လဲဆိုတာ ကိုကိုသိရဲ့လား?

ညီမသာ သူ့ကို ပိုက်ဆံမပေးခဲ့ရင်... ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ညီမမသိဘူး။"

ချင်ယန်က လန်ဖေးယန်အား ပေးခဲ့သော ပိုက်ဆံကို အဆင်ပြေသလို ရှင်းပြလိုက်သည်။

သို့သော် ချင်ယန်မသိသည်မှာ လိမ်ညာမှုတစ်ခုက နောက်ထပ်လိမ်ညာမှုများစွာသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံး ပေါ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

"ယန်အာ၊ အမေ၊ အဖေနဲ့ အစ်ကို သမီးဘေးမှာရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ သမီးကို အန္တရာယ်မပြုနိုင်ဘူး။" မဒမ်ချင်က နှစ်သိမ့်သည်၊

"ငါတို့ အဲဒီ လန်မျိုးရိုး ကောင်စုတ်ကို သင်ခန်းစာပေးမယ်!"

ချင်ကျွင်းဖန်က သူ့အမေပြောသည်ကို ကြားပြီး မျက်မှောင်ထပ်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ညီမကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဖန်အာ၊ မင်း အဲဒီကောင်စုတ်ကို ရှာရမယ်၊" မဒမ်ချင်က သူမ၏ သားကို ညွှန်ကြားသည်။

"မင်း သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီဓာတ်ပုံတွေကို သူ မဖြန့်အောင် တားရမယ်!"

မဒမ်ချင်က ဓာတ်ပုံများမှာ အမှန်ဟုတ်မဟုတ် ဂရုမစိုက်။ သို့သော် ၎င်းတို့ အဖြန့်ခံရလျှင် လူများစွာက ၎င်းတို့ကို အမှန်ဟု ထင်ကြလိမ့်မည်ကို သူမသိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့!" ချင်ဖုန်းကျွင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ကျွင်းဖန်၏ လက်ကိုင်ဖုန်း မြည်လာသည်။

သူကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့လက်အောက်ငယ်သားထံမှ ဖုန်းဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပြော!" ချင်ကျွင်းဖန်က စကားတစ်ခွန်းကို အေးစက်စွာ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာ?" သူ ဤသို့မေးသောအခါ သူ၏အကြည့်က သူ့ညီမကို တမင်စိုက်ကြည့်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ငါသိပြီ။ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးဌာနကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားပြီး ဒီသတင်းကို အမြန်ဆုံး ဖြုတ်ချခိုင်း။"

"ဘာ? ဖြုတ်ချလို့မရဘူး?! မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ? ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလား? ငါ့အချိန်ကို မဖြုန်းနဲ့။ တရားဝင်လုပ်လို့မရရင် ဟက်ကာတစ်ယောက်ရှာ။ ဒါကို ပြီးအောင်လုပ်။ မအောင်မြင်ရင် မနက်ဖြန် ရုံးပြန်မလာနဲ့တော့။"

ချင်ကျွင်းဖန်၏ မျက်နှာက လေးနက်ပြီး အေးစက်နေသဖြင့် မဒမ်ချင်နှင့် ချင်ယန်တို့ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

သူ ဖုန်းချပြီးနောက် မစ္စစ်ချင်က ချက်ချင်းမေးသည်၊ "ဖန်အာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ?"

ချင်ကျွင်းဖန်က လေးနက်စွာပြောသည်၊ "ဒီဓာတ်ပုံတွေ အင်တာနက်ပေါ် တင်ခံလိုက်ရပြီ။ အခု ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး မြင်နေရပြီ!"

"ဘာ?!"

***